Ху Хай: 7 сая юаньтай байж төрсөн үеэл ахдаа 300 мянган юань зээлүүлэхэд юу нь болохгүй байгаа юм?
Ху Па: Та нар тэр мөнгийг компани байгуулах гэж зээлнэ гэсэн биз дээ?
Ху Хай: Мэдээж компани байгуулана. Тэр мөнгийг дэмий үрэх гэж байгаа биш!
Ху Па: За тэгвэл бүгдээрээ харцгаая.
Утас эр: Ху Хай гуайн зээлийн төлбөрийн хугацаа хэтэрч, ноцтой зөрчил үүссэн байна. Төлбөрөө яаралтай барагдуулна уу. Эс бөгөөс бид яаралтай холбоо барих бүх хүнд мэдэгдэх болно.
Ху Па: Компани байгуулах гэнэ үү? Миний мөнгөөр онлайн зээлийнхээ өрийг дарах гэж байгаа юм биш үү?
Ху Хай: худлаа, гүтгэхээ боль!
Ху Па: өр нэхсэн хүмүүс над руу арав гаруй удаа залгадаг байсан. Чи онлайн зээл авахдаа яаралтай холбоо барих хүний дугаарт миний дугаарыг бичсэн биз дээ? Одоо би тэр хүмүүс рүү буцааж залгаад, хэдий хэмжээний өртэйг чинь асуух уу?
Ху Хайн эхнэр: Ху Хай аа, болио!
Ху Хай: жаахан өртэй байлаа гээд яах юм? Түр зуур мөнгөний эргэлт муудсан хэрэг. Компаниа байгуулчихвал өрөө төвөггүй төлнө.
Эм: Хай хүртэл онлайн зээлийн өртэй юм байна шүү дээ. Гэр бүлээрээ ирсэн нь ийм учиртай байж.
Эм2: Паг 7 сая юаньтайг сонсмогцоо шууд л 300 мянгыг нэхэж байна. Урьд нь Жянь хүүхдээ сургуульд оруулах мөнгө хэрэгтэй болоод 500 юань зээлээч гэхэд нэг ч төгрөг өгөөгүй хүмүүс. Харин одоо бусдыг мөнгөтэй болмогцоо төрөл садангаа санадаг болжээ.
Шю Жы: Та нарт ямар хамаатай юм? Гадаа дэмий чалчихаас өөр юм хийж чадахгүй!
Ху Па: Авга эгч ээ, одоо ч гэсэн Ху Хай компани байгуулах гэж зээлж байгаа гэж зүтгэсээр байх уу?
Шю Жы: Хай жаахан өртэй байлаа гээд яадаг юм? Ямар ч байсан тэр чиний төрсөн үеэл ах. Ах нь хэцүүдэж байхад дүү нь туслах ёстой биз дээ?
Ху Па: Эцэст нь компани байгуулахаа больж байна уу. Би Ху Хайн нүүрийг бодоод олны өмнө илчлэхийг хүсээгүй юм. Гэтэл тэр дүүд минь бухимдлаа гаргаж, миний өмнө эцэг эхийг минь загнаж зүрхэллээ. Аав минь хэцүү үедээ та нараас 500 юань зээлээч гэхэд мөнгөгүй гэж хэлсэн байж. Хүүхдүүдийн сургалтын төлбөр хүрэлцэхгүй байна гэхэд ч тусалж байгаагүй байж. Жил бүр өвөг дээдсийнхээ булшинд тахилга өргөхөөр очиход газар ашигласны төлбөр нэхдэг байсан биз дээ. Харин одоо намайг 7 сая юаньтайг сонсоод хайрцагтай юм барьсаар ирчихээд ам нээмэгцээ 300 мянгыг нэхэж байна. Та нар төрөл саднаа эргэж ирээгүй. Харин миний мөнгийг сорох гэж ирсэн байна!
Шю Жы: Ху Па! Чи юу ярьж байгаагаа мэдэж байна уу? Гурав дахь дүү чинь гэр бүл төрөл садан чинь юм бол авга ахын чинь гэр бүл төрөл садан биш хэрэг үү? Гурав дахь дүү чинь ядуу байхад чи мөнгө зээлүүлж болдог, манайд 300 мянгыг зээлүүлэхэд юу нь болохгүй байгаа юм? Бид зээлээд буцааж өгөхгүй гэсэн биш!
Ху Па: Зээлүүлж чадахгүйдээ биш, хүсэхгүй байгаа юм. Сайн тогтоож авцгаа. Би 7 сая битгий хэл 70 саятай байсан ч та нарын ийм хандлагад нэг ч зоос өгч чадахгүй !
Шю Жы: Жяньмин аа, чи хүүгээ сайн хүмүүжүүлжээ! Мөнгөтэй болмогцоо ах дүү, төрөл саднаа танихаа байж. Аавга ах, эгчээ хүртэл тоохоо больжээ!
Жяньмин: Бэр эгч ээ, хангалттай!
Шю Жы: Ху Жяньмин, юу гэсэн бэ?
Жяньмин: Паг мөнгө зээлүүлэхгүй гэсэн бол зээлүүлэхгүй л байг.
Авга Ах: Жяньмин , Чи ч бас адилхан бодолтой байгаа юм уу?
Жяньмин: Ах аа, энэ олон жил манайх ямар амьдрал туулсныг та сайн мэдэж байгаа. Биднийг хэцүү үед та нар ганц удаа тусалж байсан уу? Өвөг дээдсийнхээ булшинд тахилга өргөхөөр очиход газар ашигласны төлбөр нэхдэг байсан. Хүүхдүүдээ сургуульд оруулах мөнгө хүрэлцэхгүй 500 юань зээлээч гэхэд мөнгөгүй гэсэн. Харин одоо Паг жаахан амжилтад хүрмэгц бүгд ирээд 300 мянгыг зээл гэж байна. Энэ чинь төрөл садны харилцаа биш, хүнийг дарамталж байгаа хэрэг!
Жяньмин: За, Ху Жяньмин! Одоо бүр даварчээ, тийм үү? Урьд нь манайхтай таарахаараа дуугарахаас ч айдаг байсан. Харин одоо хүү чинь мөнгөтэй болчихоор бидэнтэй сөргөлдөх нь үү?
Жяньмин: эгч ээ, та нартай сөргөлдөх гэсэн юм биш. Зүгээр л энэ олон жилийн дараа нэг зүйлийг ойлгосон юм. Ах дүүсийн холбоог бодоод үргэлж тэвчиж ирсэн. Гэтэл та нар биднийг хэзээ ч нэг гэр бүл гэж үзээгүй.
Охин дүү: Одоо аав маань авга ахынхаа гэр бүлийн өмнө толгой гудайлгах шаардлагагүй боллоо.
Авга ах: Жяньмин, чи энэ 300 мянгын болж төрсөн ахтайгаа харилцаагаа таслах гэж байгаа юм уу?
Жяньмин: Ах аа, энэ 300 мянгын тухай биш. Бид хангалттай тэвчлээ.
Ху Па: Аав ийм үг хэлж чаддаг болохын тулд хэчнээн тэвчсэнийг та нар мэдэхгүй!
Шю Жы: За, сайн байна! Ху Жяньмин, танайх одоо мөнгөтэй болсон болохоор биднийг дорд үздэг болжээ. Явцгаая! Хай, Гуо Янь, Шяоюй, явцгаа!
Ху Хай: Ху Па, харамсах болноо!
Ху Па: харин чамд л хэлмээр байна.
Шю Жы: танайх өвдөг сөхрөн гуйсан ч дахиж танай босгоор алхахгүй!
Ху Па: Аав аа, авга ах аа, Тэдэнтэй цаашид холбоогоо тасалсан нь дээр биз? Ийм хүмүүст буулт хийвэл дараа нь дахин буулт хийх хэрэг гарна.
Ху Жяньмин: Тийм ээ. Бид ах дүүсийн холбоог бодож ирсэн. Харин тэд биднийг тэгж боддоггүй юм байна.
Ху Па: Энэ мөчөөс эхлээд хоёр гэр бүлийн харилцаа эргэж сэргэхээргүй боллоо.
Жяньмин: Цюфан аа, хурдан Цю эгч рүү залга, Цао Линийхэнтэй тохирсон гэрлэлтийн асуудлыг цуцал. Цао Линийхэн бидний хариуг хүлээж байгаа шүү дээ.
Цю эгч: Цюфан аа, танайх сүй тавих өдрөө товлочихсон уу?
Цюфан: Цю эгчээ…
Цю эгч: Цюфан, чи Цао Линийг хоёр дахиа гэрлэх гэж байгаад дургүй байгаа юм уу? зүгээр дээ. Би удахгүй Цао Линий гэрийнхэн рүү залгаад хэлчихье. Танай Па ийм сайхан байхад залуу, үзэсгэлэнтэй эхнэр олох хэцүү биш шүү дээ.
Цюфан:: Цю эгч ээ, ойлгож хүлээж авсанд баярлалаа.
Эр: Энэ хүн харах тусам танил санагдаад байх чинь? Биеийн галбир, зогсож байгаа байдал нь өнөөдөр Лянь Чигийн гэрт харсан Ху Патай адилхан юм. Эгч ээ, хар даа! Энэ хүн хүргэн ахтай адилхан юм?
Episode 4
Цао Лин: Бие хаа нь үнэхээр төстэй юм.
Эр: хэлсэн биз дээ! Эгч ээ, дахиад сайн хар.
Цао Лин: Гэхдээ энэ хүн 297 сая 900 мянган юанийн хонжвор хожсон гэж байна. Хэрэв түүний оронд байсан бол ердөө 200 мянган юанийн машин авах байсан уу?
Эр: Үгүй ээ. Би байсан бол BMW, Mercedes-Benz, Audi гурвыг ч голох байсан.
Цао Лин: Чиний зөв. Үнэхээр 200 сая гаруй юаньтай хүн 200 мянгын машин унахгүй. Бас 300 мянгын сүйний мөнгө өгөхгүй, тэгээд ийм даруухан хувцаслахгүй. Тиймээс энэ хүргэн ах чинь байх боломжгүй.
Эр: Тийм ээ. Зүгээр л бие хаа нь адилхан юм байлгүй.
Цао Лин: Санамсаргүй давхцал байх. Гэхдээ яагаад ч юм сэжигтэй санагдаад байх юм. Ху Мяогийн талаас мэдээ ирсэн байх ёстой. Ээж ээ, Ээж ээ, Цю эгч залгаж байна. Ху Мяогийн талаас сайхан мэдээ ирсэн байх аа!
Ланьжи: Линлин, яасан бэ?
Цао Лин: Ээж ээ, Цю эгч залгаж байна. Та хурдан аваач. Ху Мяогийн талаас сайн мэдээ ирсэн байх!
Ланьжи: Цю эгчээ би хоол хийж байна. Ганцаараа амьдрах амаргүй шүү дээ. Орой манайд ирээд хоол идээрэй.
Цю эгч: Ланьжи сая гэртээ хоол идчихсэн. Нэг зүйл хэлэх гэсэн юм. Ху Мяогийнхон танай Линлинд сэтгэл хангалуун биш байна. Би чадах бүхнээ хийсэн ч тэд зөвшөөрсөнгүй. Эцсийн эцэст гэр бүл болгох асуудал хоёр талын хүсэл сонирхол таарах ёстой биз дээ?
Ланьжи: Цю эгч ээ, та юу гэсэн бэ?
Цю эгч: юу хэлхэв дээ? Чиний ойлгож байгааг л хэлж байна.
Ланьжи: Тэр чинь яг юу гэсэн үг юм?
Цю эгч: Чиний ойлгож байгааг л хэлж байна.
Жя Ван: Ланьжи аа, аяга ус хийгээд өгөөч. Өнөөдөр ёстой ам цангатал явлаа. Тосгоны бүх хүн манай Линлиннийг ямар буян хийсэн болоод ийм баян хүнтэй гэрлэх гэж байгааг асууж байна. Тэр хүн Линлинийг өмнө нь гэрлэж байсанг нь ч голоогүй шүү дээ! ..Ланьжи аа, чи яачихав? Утсаа барьчихаад дуугарахгүй юм. Чамд хэлэхэд манай Линлин сайн хүн болж өссөн нь бид хоёрын ач шүү! Харамсалтай нь сүйн мөнгийг бага тохирчихсон байна. Тэднийг 7 сая гаруй юаньтай гэдгийг эрт мэдсэн бол 5 саяыг нэхэхгүй юу. Тэгсэн бол өгөх байсан даа!
Ланьжи: Жя Ван, чиний мөрөөдөл талаар болох нь бололтой.
Жя Ван: юу гэсэн үг вэ?
Ланьжи: Ху Мяо- ыхон энэ гэрлэлтийг цуцалчихжээ. Одоо манай Линлин бусдын нүдэнд шившиг боллоо!
Эр дүү: Ээж ээ, яагаад? Миний эгч Ху Пагаас юугаараа дутуу юм?
Жя Ван: Ланьжи Шяогуаны хэлсэн бүхэн үнэн үү?...Тосгоны бүх хүн Линлинийг 7 сая гаруй юанийн хөрөнгөтэй хүнтэй гэрлэх гэж байгааг мэдсэн. Гэтэл нөгөө тал нь татгалзчихлаа.7 саяын тухай мэдээг Шяогуан тараасан. Энэ хүү ямар нэг юм тооцоолж байгаа юм биш биз?.. Шяогуан, үнэнээ хэл. 7 саяын тухай мэдээг чи хаанаас сонссон юм?
Эр дүү: Аав аа, өнөөдөр авга эгч намайг Ляньлоу тосгон руу дагуулж очоод ….
Жя Ван: Чи муу новшийн хүү! Чамайг өдий олон жил дэмий өсгөжээ. Өөртөө ашиг олохын тулд эгчийнхээ нэрийг барьж, бүр эгчийгээ золиослоно гэнээ? Жудаг чинь хаана байна? 7 саяийг сонсоод өвдөг сөхрөх байтал эгчийгээ хүртэл татан оролцуулах хэрэг хийсэн юм уу?
Эр дүү: Аав аа, би буруугаа ойлгосон. Би хувийн ашиг сонирхлоо бодож, эгчийнхээ аз жаргалыг золиослох ёсгүй байсан. Гэхдээ тэр чинь 7 сая шүү дээ! Миний амьдралдаа хүрч чадахгүй тийм их мөнгө. Хэрэв эгч Ху Патай гэрлэчихвэл манай гэр бүлийнхэн Цаолоу тосгонд нүүр бардам амьдарч чадна шүү дээ!
Жя Ван: Нүүр бардам амьдрах гэдэг чинь миний ч гэсэн насан туршийн хүсэл мөрөөдөл байсан…. Линлин, чи өөрөө юу гэж бодож байна?
Линлин: Тэр хүн намайг голж байхад би яах юм бэ? Хувь заяаны учралыг хүчээр бий болгож болохгүй. Бид өдөр бүр бусдыг тооцоолж, ашиглах гэж оролдсон. Эцэст нь өөрсдөө тэдний тооцооны золиос боллоо. Энэ бүхэн хийсэн хэргийнхээ горыг амсаж байгаа хэрэг байх.
Ланьжи: Линлин, юу яриад байгаа юм бэ? Чи бол ээжийнхээ хамгийн хайртай охин. Ээж нь чамайг яаж зовлон руу түлхэх юм бэ?
Линлин: Ээж ээ, таны хэлсэн бүхэн зөв. Ямар ч байсан би одоо салсан хүн. Уг нь би хүүхэдтэй. Гэтэл та нар намайг салсан, хүүхэд төрүүлж байгаагүй гэж хэлэхийг шаардсан. Би яаж ч чадах билээ?...
Хууль дээдэлдэг нийгэм болсон. Юмыг нууж хааж явахаас ил хэлсэн нь дээр. Тэгвэл гэрлэснийхээ дараа ч насан туршдаа нөхрөөсөө ямар нэг зүйл нууж, болгоомжлон амьдрах шаардлагагүй болно. Хүүхэдтэйгээ түр хугацаанд нууж болох ч насан туршдаа нууж чадахгүй. Тэр үед би Хунань руу бэр болж очоод, хүүхэд төрүүлснийхээ дараа салж, нутагтаа буцаж ирсэн. Харин ээж намайг ах дүүдээ тус нэмэр болгохын тулд өндөр үнээр нөхөрт гаргах гэж хүүхэд төрүүлж байсанг минь нуухыг хүссэн. Одоо Ху Мяо-ыхон гэрлэхээс татгалзлаа... Ийм сайхан боломж яагаад дандаа бусдад тохиолддог юм бол?
Сяо Юй: Энэ хүн Ху Па-тай адилхан харагдаад байх юм. Биеийн галбир нь яг адилхан. Гэхдээ нүүрээ халхалсан болохоор баттай хэлж чадахгүй нь. ..Хэн бэ?..Том эгч ээ, та яагаад ирэв?
Том эгч: Сяо Юй гэртээ байна уу.
Аав : эгч ээ, та яагаад ирсэн юм?
Том эгч: Дүү минь, сая Шяо Рүй-тэй ярьж байтал утас гэнэт ийм болчихлоо. Энэ утсыг өөрөө янзалж чаддаггүй болохоор Сяо Юйгаар үзүүлэх гэж ирлээ.
Episode 8
Сяо Юй: эвдэрээгүй байнаа. Цэнэг нь дуусаад унтарчихсан байна. Би танд асаагаад өгье.
Том эгч: Шяо Рүй, утас зүгээр болчихлоо. Өнөөдөр би суурин дээр цаасан тахилын мөнгө зарж байтал нэг сайхан сэтгэлтэй залуутай таарсан юм. Тэр залуу үнэхээр сайн хүн байна лээ. Юнюнд амттан, сүү авч өгөөд зогсохгүй, миний 40 юанийн цаасан тахилын мөнгөнд 100 юань өгсөн. Бас зав гарвал манайд зочилно гэж хэлсэн. Гэртээ ирээд тэр залуу Юнюний халаасанд 2,000 юань хийчихсэнийг мэдлээ.Та нарыг ирэхээр заавал тэр залуугийнд очиж, өөрийн биеэр баярласнаа хэлээрэй. Хамаатан садан биш байж ийм их тус хүргэлээ. Үнэхээр сайхан сэтгэлтэй хүн юм!
Шяо Рүй : Ээж ээ, бид очихоороо заавал талархлаа илэрхийлнэ ээ.
Сү: Ээж ээ, таны хэлсэн тэр сайхан сэтгэлтэй хүнийг хэн гэдэг юм бол?
Том эгч: Ху Мяо тосгоных гэсэн. нэрийг нь юу билээ дээ...Хөөх, миний ой энэ ой ухааныг дээ! Баярласнаа хэлэх гэж л яараад, нэрийг нь асуухаа мартчихаж.
Сү: Ээж ээ, өөрийгөө буруутгах хэрэггүй ээ. Ямар тосгоных гэдгийг нь мэдэж байгаа юм чинь дараа нь сураглаад олоход болно.
Episode 9
Сяо Юй: эгч ээ, таны хэлсэн тэр хүн үнэхээр Ху Мяо тосгоных мөн үү?
Том эгч: Тийм ээ.
Сяо Юй: ямархуу төрхтэй хүн байсан?
Том эгч: өндөр нуруутай, бие галбир сайтай. Богино үстэй, бараан өнгийн хүрэм өмссөн байсан. Царай зүс сайтай, Яриа нь ч тайван. Их л төлөв даруу хүн шиг санагдсан.
Сяо Юй: Том эгч ээ, дахиж сураглах хэрэггүй ээ. Тэр сайхан сэтгэлтэй хүнийг би мэдэх байх.
Том эгч: Чи тэр хүнийг таньдаг юм уу?
Сяо Юй: Танихаар барах уу даа. Өчигдөр надтай сохор болзоонд уулзсан хүн.
Том эгч: Нээрээ юу?....Сяо Юй, т чи түүнд сайн болсон уу?
Сяо Юй: хүнийхээ хувьд бол надад таалагдсан. Харин гэр бүлийнх нь нөхцөл таалагдаагүй юм. Гэхдээ яагаад ч юм түүний тухай ярихаар сэтгэл минь догдлоод байдаг юм бол?
Том эгч: Сяо Юй, ханиа сонгохдоо сайн бодож, ажиж байгаарай. Зөвхөн хөрөнгө чинээг нь хараад байж болохгүй. Хүний мөс чанар л хамгийн чухал. Миний бодлоор тэр залуу их сайн хүн. Царай зүсээрээ бол энэ хавийн тосгонд түүнээс царайлаг хүн олоход ч хэцүү байх. Харин хүний мөс чанарын хувьд түүнээс илүү хүнийг олох хэцүү байх.Танихгүй хүнд хүртэл ингэж тусалж чаддаг хүн. Хэрэв ч түүнтэй гэр бүл болбол тэр чамайг сайн халамжилна.
Episode 10
Том эгч: Нээрээ, Сяо Юй, тэр сайхан сэтгэлтэй залууг хэн гэдэг юм бэ?
Сяо Юй: Ху Па…. насан туршдаа хамт амьдрах хүн гэдгийг бодох хэрэгтэй. Хүний мөс чанарыг нэгт тавих ёстой. Ажил, гэр бүлийн нөхцөл дундаж байж болно. Гэхдээ хичээж хөдөлмөрлөвөл тайван амьдрахад асуудалгүй…Аав аа.
Аав: Яасан бэ, Сяо Юй?
Сяо Юй: Ээж хаана байна? Та хоёртой ярилцах хэрэгтэй байна.
Аав: Цайфэн, зурагт үзэхээ болио. Сяо Юй бидэнтэй нэг зүйл ярилцая гэнэ.
Цайфэн: Сяо Юй, хэн нэгэнд сэтгэлтэй болоо юу?
Сяо Юй: Ээж ээ, сая том эгч нэг сайхан сэтгэлтэй хүний тухай ярьсан юм. Тэр хүн Юнюнд амттан, сүү авч өгөөд, том эгчийн зарж тахилын мөнгөнд ч илүү төлсөн юм байна лээ. Бас Юнюний халаасанд нууцаар 2,000 юань хийсэн гэсэн. Тэр хүн нь Ху Па. Аав аа, ээж ээ, би Ху Па-г хүн чанар сайтай гэж бодож байна. Манайхтай харьцуулахад гэр бүлийн нөхцөл тийм ч 660 мянган юанийн сүйн бэлэгээ бага зэрэг бууруулбал яасан юм бэ?
Аав: Хүргэн сонгохдоо хүний мөс чанарыг нэгт тавих нь зөв. Сяо Юй, чамайг ямарч шийдвэр гаргасан аав нь дэмжинэ.
Цайфэн: Сяо Юй, аавынхаа үгийг битгий тоо. Тэр аман дээрээ л дэмждэг хүн. Гэрлэснийхээ дараа мөнгөгүй бол яаж амьдрах юм бэ?
Episode 11
Цайфэн: Эмэгтэй хүн гэрлэхээсээ өмнө ирээдүйн амьдралынхаа баталгааг заавал авах хэрэгтэй. Тэгэхгүй бол гэрлэснийхээ дараа хэтэрхий оройтсон байна. Хүн чанар сайтай байгаад яах юм? Түүгээр хоол хийж идэх үү? Мөнгөтэй байх хамгийн чухал!
Аав: юу яриад байгаа юм бэ? Би Ху Па-г хараагүй ч танихгүй хүнд хүртэл ингэж тусалж чаддагийг нь сонсоод найдвартай залуу юм гэж бодлоо. Ирээдүйд гарцаагүй амжилтад хүрнэ.
Цайфэн: Лун Сян, чи ухаанаа алдчихсан юм уу? Танихгүй хүнд 2,000 юань өгнө гэдэг чинь Тэр хүн өөрөө асуудалтай гэсэн үг! Тэрийг олох ямар хэцүүг мэдэх үү? Энэ чинь Сяо Юйгийн хагас сарын цалингаас ч их мөнгө шүү дээ…Магадгүй энэ бүхэн Ху Па-гийн зохиосон жүжиг байх. Тэр том бэрийг суурин руу цаасан тахилын мөнгө зарахаар явахыг нь урьдчилж мэдээд, санаатайгаар сайн хүн болж жүжиглэсэн байх. Ингэснээр том бэр Сяо Юйд энэ тухай хэлж, охины минь сэтгэлийг өөртөө татна гэж тооцоолсон хэрэг. Өчигдөр анхнаасаа л Сяо Юйтэй уулзах хүн Ху Па байсан биз дээ? Тэгсэн мөртөө яагаад яг тааруулж нагац ахынхаа гэрт очсон юм? Бас өчигдөр л Сяо Юйтэй уулзсан байтал өнөөдөр том бэрд сайн хүн болж харагдаад. Ийм олон давхцал гэж байх уу? Том бэрийн утас ч бас яг тохирсон үедээ эвдэрсэн. Өмнө нь ч эвдэрч болох байсан Гэтэл заавал өнөөдөр эвдэрдэг нь ямар учиртай юм? Тэгээгүй бол том бэр Сяо Юйд энэ тухай ярих боломж олдохгүй. Миний бодлоор энэ бүхэн Ху Па-гийн зохиосон жүжиг байж таараа.
Аав: Хэрэв үнэхээр бүхнийг урьдчилан тооцоолсон бол тэр хүн үнэхээр гүн арга зальтай нэгэн байна. Сяо Юй тэрэнтэй гэрлэвэл хүссэнээр нь хөдөлдөг хүн болох биш үү?
Episode 12
Аав: Сяо Юй, ээжийн чинь хэлж байгаа оргүй биш гэж бодож байна. Хэрэв энэ бүхнийг Жан Цюлян болон том эгчтэй чинь хамтарч хийсэн бол чи өөрөө гал руу үсэрсэнтэй адил болно.
Сяо Юй: Аав аа, ээж ээ, харин энэ бүхэн зүгээр л тохиолдол байсан бол яах вэ?
Цайфэн: Хаанаас тийм олон тохиолдол байдаг юм?
Аав: Тиймээ, Сяо Юй, энэ удаа ээжийнхээ үгийг дага. Энэ хорвоод хэн ч чамд муу зүйл хийж магадгүй, харин ээж чинь хэзээ ч тийм зүйл хийхгүй.
Сяо Юй: Аав аа, ээж ээ, хүнээр сураглуулж яасан юм бэ? Хэрэв үнэхээр тийм байвал гомдолгүй хүлээн зөвшөөрье.
Ээж: тэнэг охин чинь! Чамтай ч ёстой яаж харьцахаа мэдэхгүй юм. За яах вэ, Чинминий баярын дараа Ху Мяо тосгонд очъё.
Сяо Юй: З хүн яагаад Ху Па-тай ингэтлээ адилхан байгаа мм бол? Тэр үнэхээр арга зальтай луйварчин уу, эсвэл зүгээр л тохиолдол уу?
хөтлөгч эр: Шагнал авсан хүн бичлэгийн турш нүүрээ халхалсан байна.
Е Ваньнин: Ху Па... Энэ хүн чинь Ху Па биш үү?
Ээж: Ниннин, яасан бэ?
Е Ваньнин: Ху Па! Шагнал авсан хүн чинь Ху Па байна!
Аав: Хэн гэнэ ээ? Ху Па аа? Манай Ваньнин салсанаасаа хойш сэтгэл гутралд орчихсон юм биш биз?
Ээж: Дэмий юм битгий ярь! Ваньнин, Ху Па чинь Чэндугаас аль хэдийн явсан биз дээ? Шагнал гардуулах ёслол Чэнду болж байгаа юм чинь яаж тэр…
Е Ваньнин: Ээж ээ, би Ху Па-тай дөрвөн жил үерхсэн. Тэр үнс нурам болсон байсан ч би танина!
Episode 13
Аав: Тэр зүгээр л Ху Па-тай адилхан хүн байх. Чи битгий элдвийг бодоод бай. Нэгэнт салсан юм чинь дахиж түүнд саад болох хэрэггүй. Тэгэхгүй бол дараа нь улам их шаналах болно.
Е Ваньнин: Аав аа, та яагаад надад итгэхгүй байгаа юм бэ? Энэ хүн гарцаагүй Ху Па мөн! Болохгүй ээ, би одоо билет захиалж Хэнань руу явна. Очоод түүнээс бүхнийг тодруулна!
Ээж: Ниннин, аль хэдийн харанхуй болчихлоо. Бас одоо Чинмин баярын амралт болж байгаа болохоор онгоцны билет маш үнэтэй байгаа. Баярын дараа явсан ч оройтохгүй шүү дээ.
Аав: Ниннин, чи Ху Па-гаас хэдийн салсан. Би чамайг түүн дээр очихыг зөвлөхгүй. Очлоо ч тэр чамайг хүлээж авахыг хүсэхгүй болов уу?
Е Ваньнин: Надад хамаагүй! Би заавал одоо явна! Аав аа, ээж ээ, та нар огт ойлгохгүй байна. Хэрэв шагнал авсан хүн үнэхээр Ху Па бол цаашид хүлээж болохгүй. Тэр урьд нь надад маш их хайртай байсан. Би нүүр тулж бүхнийг тайлбарлавал намайг заавал уучилна!
Ээж: Ниннин, анх салъя гэж хэлсэн хүн нь чи өөрөө шүү дээ. Одоо дахиад очвол Ху Па юу гэж бодох юм бэ?
Е Ваньнин: Энэ сарын зээлийн төлбөр дансан дахь мөнгийг минь суутгачихаж. Ээж ээ, надад түр 5,000 юань зээлээч.
Episode 14
Ээж: Мөнгө шилжүүлчихлээ.
Е Ваньнин: Билетээ авчихлаа. Өнөө орой очвол боломж байж магадгүй. Аав аа, ээж ээ, би явлаа.
Ээж: Ниннин, дахиад нэг сайн бодоод үз.
Аав: Ниннин, болгоомжтой яваарай.
Е Ваньнин: Өөрийн гараар түлхсэн тэр эр магадгүй энэ насандаа атгаж үлдэх ёстой цорын ганц эд баялаг байх.
Аав: Байна уу, ах аа!
Ах: Дүү минь, хоолоо идсэн үү?
Чүнь Ли: Ах аа, өвдчихсөн юм уу? Хоолой чинь яагаад өөр болчихсон юм?
Ах: Би бүтэн өдөр юм идээгүй, ус ч уугаагүй.
Чүнь Ли: Ах аа, юу болсон юм бэ?
Ах: Би хүнд хууртчихлаа. Одоо 5 сая гаруй юанийн алдагдал хүлээчихээд байна. Үүний 4 сая нь бусдаас зээлсэн мөнгө. Тэд намайг эрж асуудал үүсгэхээс айгаад хэд хоног нуугдахаар Чэнду руу сэмхэн ирлээ.
Чүнь Ли: Та Чэндуд байгаа юм уу?
Ах: Тийм ээ. Одоо өөр очих газар алга. Эхлээд танайд хэд хоног нуугдаж байя гэж бодлоо.
Episode 15
Ах: Би онгоц, хурдны галт тэргэнд сууж зүрхэлсэнгүй. Автобусанд нууцаар сууж, хэд хэд дамжиж байж Чэндуд ирлээ. Одоо Чэндугийн төв автобусны буудлын үүдэнд байна. Ирээд намайг тосож чадах уу? Нэг ч зоосгүй болохоор такси ч барьж чадахгүй байна.
Чүнь Ли: Ах аа, Наанаа байж байгаарай. Хаашаа ч битгий яваарай. Би одоо очлоо.
Ээж: Юу болов? Хаашаа явах гэж байгаа юм?
Чүнь Ли: Ахад асуудал гарч, Чэндуд ирсэн, очих хэрэгтэй байна.
Ээж: Хөөе, хөөе! Энэ муу өвгөн чинь яагаад ингэж яаран гарчихав аа? Ахын компани өмнө нь хэвийн ажиллаж байсан юмсан. Яагаад гэнэт ийм асуудалд орчихов оо? Үгүй ээ, ахад нь асуудал гарч Чэндуд ирсэн юм чинь, хэрэв хэн нэгэн манайд байгааг мэдвэл манайх ч бас сүйрнэ шүү дээ!
Ху Гуанмин: Аав аа, ээж ээ, яг юу тохиолдсон юм бэ? Хурдан хэлээч!
Аав: Гуанмин аа, бид 1 сая юанийн алдагдал хүлээчихлээ. Энэ үйлдвэр цаашид ажиллаж чадахгүй ч байж мэднэ.
Ху Гуанмин: Юу гэнэ ээ? 1 сая юань уу? Манай эхний улирлын орлого 1 сая гаруй юань байсан биз дээ. Тэр их мөнгө яаж алга болчихов?
Аав: Тэр мөнгийг Ваньдэ хөдөө аж ахуйн машин механизмын компанийн Е Жэньтуань гэдэг хүн залилчихлаа. Тэр сарын хугацаатай зээлээд, хариуд нь 50 мянган юанийн зуучлалын төлбөр өгнө гэж хэлсэн юм. Өчигдөр ээж чинь мөнгийг нь шилжүүлсэн. Харин өнөөдөр тэрэнтэй холбоо барьж чадахгүй байна. Үйлдвэр дээр нь очтол мөнгөө аваад зугтчихсан байсан. Өчигдөр хоёрдугаар авга чинь мөнгө зээлэхээр ирсэн юм. Бид мөнгө алга гэж хэлчихээд, Е Жэньтуаньд 1 сая юань зээлүүлсэн!
Ху Гуанмин: Аав аа, ээж ээ, яаж ийм тэнэг хэрэг хийдэг байна аа!
Episode 16
Ху Гуанмин: нагац ах энэ тухай мэдсэн үү?
Аав: Одоохондоо мэдээгүй. Гэхдээ энэ их алдагдлыг нөхөх мөнгө олохгүй бол удалгүй ил болно.
Ху Гуанмин: Тэгээд өвөөгийн асуудлыг яах вэ? Юу гэж тайлбарлахаа бодсон уу?
Аав: Өвөө...
Ху Гуанмин: Хэн хэлсэнийг мэдэхгүй. Өглөө өвөөгийнд очиход тэр өчигдөр нагац ах мөнгө зээлэхээр ирсэн тухай хэдийн мэдчихсэн байсан. Бас нагац ах өмнө нь манайханд тусалж байсан болохоор тэр ачийг нь мартаж болохгүй гэж хэлсэн.
Аав : Эртхэн мэдсэн бол өчигдөр Жяньминьд мөнгө зээлүүлэхгүй яав даа.
Чүнь Ли: Энэ чинь том ах мөн үү? Ахаа . Ах аа, гэрт очоод ярилцъя…. Ах аа, яг юу болсон юм?
Е Жэньтуань: Нэг найз маань намайг виртуал валютанд хөрөнгө оруулахыг ятгасан юм. Түүнийг их мөнгө олж байгааг хараад би ч бас мөнгө олъё гэж бодсон юм. Гэтэл тэр луйварчин байсан байна. Өчигдөр түүнд мөнгөө шилжүүлсэн. Харин тэр алга болчихлоо.
Чүнь Ли: цагдаад мэдэгдсэн үү?
Е Жэньтуань: Мэдэгдсэн. Цагдаа нар шалгаад тэр өчигдөр орой гадаад руу явсныг тогтоосон. Гадаад руу гарчихвал олж авахад маш хэцүү гэж байна лээ.
Чүнь Ли: нийт хэдий хэмжээний өртэй юм?
Е Жэньтуань: Дөрвөн сая юань. Бүгдийг нь хуучин найзуудаасаа зээлсэн. Энэ өрийг дарж чадахгүй бол би насан туршдаа гэртээ харьж чадахгүй байх.
Чүнь Ли: эхлээд ахыгаа гэртээ авчаачиж, дараа нь арга бодохоос өөр зам алга.
Ээж: Сяо Нань, эхлээд жаахан юм идчих.
Сяо Нань: Ээж ээ, амт нь дажгүй юм.
Ээж: Сяо Нань, яасан бэ?
Сяо Нань: Ээж ээ, гэдэс...
Ху Па: Сяо Нань! Юу идсэн юм?
Ээж: На….Нагац эгчийн авчирчсан амттанаас л... хэдхэн хазсан.
Ху Па: Хугацаа нь дуусчихаж!
Бүгд: Юу гэнэ ээ?
Ху Па: Эд нар бүгд аль эрт хугацаа дуусчихаж.
Ээж: Ли Янь ч гэж дээ! Манайд хэдэн жил ирээгүй гээд хоёр хайрцаг бэлэг барьж ирсэн юм. Гэтэл хугацаа нь дууссан юмнууд авчирна гэж хэн санах билээ! Энэ чинь хүний аминд хүрэх шахлаа шүү дээ!
Ху Па: явцгаая!
Аав: Жянье, машинаа асаа!
Ах: Хурдал явья! …. Ах аа! Машиныхаа гэрлийг солиход хэдэн төгрөг орох байсан юм бэ? Шөнө дунд зам ч харагдахгүй байна. Ингэж яваад хэзээ эмнэлэгт хүрэх юм бэ?
Аав: Сяо Наньд л ямар нэг юм болж болохгүй шүү. Энэ асуудлаар би Жан Цюлянаас заавал хариуцлага нэхнэ.
Ээж: Энэ олон жил тэднийг дэмий л хайрлаж, хүндэлж явж.
Ху Па: Сяо Нань эдгэрэхээр тэр айлтай дахиж харицах хэрэггүй. Ийм хамаатантай байснаас холбоогоо тасалсан нь дээр.
*****
Ээж: Ху Па, Юу яриад байгаа юм бэ? Тэр чинь чиний төрсөн нагац ах шүү дээ!
Ху Па: Тэд тийм нэр хүнд хүртэх хүмүүс биш. Ямар нагац ах төрсөн дүүгийнхээ гэрт хугацаа нь дууссан хүнс авчирч өгдөг юм? Шулуухан хэлэхэд, энэ бол зүгээр нэг хайхрамжгүй байдал биш. Өчигдөр туслахаас татгалзсан, өнөөдөр авчирсан бэлэг нь хугацаа дууссан байж таарлаа. Тэд биднийг төрөл садан гэж огт үздэггүй юм байна….Авга ч бай, нагац ч бай, тэдэнд сайн хариуцлагаа үүрүүлж, хийсэн хэргийнх нь төлөө төлөөсийг нь төлүүлэх цаг болж.
Эмч: Аз болж цаг алдалгүй авчирсан байна. Ноцтой зүйл алга. Хоёр хоног амраахад зүгээр болно… хорь гаруй настай харагдаж байна. Хугацаа нь дууссан хүнсийг яаж ингэж хамаагүй идэж болдог юм?
Ээж: Өчигдөр түүний том нагац эгч энэ зүйлсийг авчирч өгсөн юм. Бид хугацаа нь дууссан гэж огт бодоогүй.
Эмч: Одоо чинь ямар цаг үе билээ дээ? Хугацаа нь дууссан бэлэг авчирдаг ямар хамаатан байдаг байнаа.
Аав: Тийм шүү.
Ху Па: аав аа! Авга ахаа. Та хоёр яагаад ирчихсэн юм бэ?
Аав: Санаа зовоод, юу болсныг харахаар ирлээ.
Ху Па: Одоо гайгүй болсон. Эмч ходоодыг нь цэвэрлэсэн. Хоёр хоног амраахад зүгээр болно.
***
Сяо Нань: Ээж ээ, зүгээр ээ. Битгий уйл.
Ээж: хүүхэд минь! Өөрөө ийм байдалтай байж ээжийгээ тайвшруулах гээд.
Эмч: Ху Па
Ху Па: Жан Фугуй
Эмч: үнэхээр чи байна шүү дээ! Хэдэн жил уулзсангүй! Чи ч их өөрчлөгджээ.
Ху Па: Чи ч бас их өөрчлөгдсөн байна.
Эмч: Энэ дүү чинь үү?
Ху Па: Тийм ээ. Хугацаа нь дууссан хүнс идээд сая ходоодоо цэвэрлүүлсэн.
Эмч: Ноцтой зүйлгүй. Өнөө шөнөдөө ажиглаад маргааш биеийн байдлыг нь харна даа.
Ху Па: Фугуй, чи чинь төв эмнэлэгт ажилладаг байсан биз дээ? Хэзээ мужын эмч болчихов?
Эмч: Хар даа, сонин тохиолдол байна! Би өнөөдөр шилжиж ирсэн. Одоо дэд захирлаар ажиллаж байгаа.
Ху Па: Пөөх! Албан тушаал ахисан хэрэг үү?
Аав: Ху Па, чи ангийнхаа найзтай яаж ярьж байгаа юм бэ?
Ху Па: ааваа Зүгээр ээ. Бид дунд сургуулиас ахлах сургууль хүртэл нэг ангид сурсан. Дотно найзууд.
Эмч: ах аа, зүгээр зүгээр. Ху Па угаасаа л ийм шулуухан ярьдаг байсан юм….Чи хэзээ ирсэн юм бэ? Урьдчилж хэлэхгүй дээ.
****
Ху Па: Хэд хоногийн өмнө ирсэн. Гэрийн ажил ихтэй байсан болохоор хуучин ангийнхантайгаа холбоо барьж амжаагүй юм. Явъя! Хоолонд орцгооё.
Жан Фугуй: За. ажил тарах цаг ч болчихлоо. Түр хүлээж байгаарай. Хувцсаа солиод ирье.
Ху Па: Ааваа, авга ахаа эхлээд харьж бай. Орой болчихлоо. Маргаашийн баярын тахилгын бэлтгэлээ хийх хэрэгтэй. Ээж Сяо Нанийг сахиж байг.
Аав: Ээж чинь ганцаараа дийлэх болов уу?
Ху Па: Зүгээр ээ. Би хоол идчихээд буцаад ирнэ…Үнэнийг хэлэхэд, Жан Фугуй бид хоёр дунд сургууль, ахлах сургуульд байхдаа үнэхээр гэнэн цайлган, чин сэтгэлээсээ нөхөрлөсөн. Гэхдээ олон жил өнгөрчээ. Энэ маань өөрчлөгдсөн эсэхийг мэдэхгүй л юм. Сая уулзахдаа цагаа зориуд харуулж байгааг нь харахад сургуульд байсанаасаа хамаагүй их гайхуулах дуртай болж. Одоо дэд захирал болсон хүн шүү дээ. Хэдийгээр жинхэнэ захирал биш ч гэсэн албан тушаалтай л хүн. Залуу хүн болохоороо л тэгж байгаа биз.
****
Ху Па: Гэхдээ арван жил өнгөрч, Жан Фугуй өмнөх шигээ цайлган хэвээрээ байгаа болов уу? Өнөө орой хамт хооллонгоо ажиглаад үзье….Хаана хооллох вэ? Би энд ирээгүй удсан болохоор эндхийн газруудыг сайн мэдэхгүй байна. Чи газраа сонго.
Жан Фугуй: За тэгвэл манай сургуулийн эсрэг талд шинээр нээгдсэн Шинжааны шарсан хонины махны газар очъё. Амт нь үнэхээр гоё, бас үнэ нь боломжийн.
Ху Па: Хөөх...
Жан Фугуй: Зүгээр л унаа шүү дээ. Би энд дэд захирлаар ажиллаж байгаа болохоор аль болох даруухан байх хэрэгтэй. BMW-гаа эхнэртээ өгчихсөн. Тэр төвд хувцас загварын компанид удирдах ажил хийдэг юм. Өндөр зэрэглэлийн газруудаар их явдаг болохоор тэр машин түүнд илүү тохиромжтой.
Ху Па: Намайг их атаархаж байгаа юм шиг харагдах тусам Жан Фугуй төдий чинээ их гайхуулж байна. Арван жилийн хугацаанд энэ хүн их өөрчлөгджээ. Урьдны гэнэн цайлган зан нь бараг харагдахаа больсон байна.
Жан Фугуй: Энэ гурван дугуйт чинийх үү?
Ху Па: Тийм ээ.
Жан Фугуй: Машинаа энд үлдээчих. Минийхээр явъя. Хоолоо идчихээд буцаагаад хүргээд өгье.
***
Жан Фугуй: Ху Па, гэрлэсэн үү?
Ху Па: Одоохондоо үгүй. Нэг бүсгүйтэй танилцсан. Нөгөөдөр сүйн бэлэг хүргэж өгнө.
Жан Фугуй: Чамд хэлэхэд, бакалаврын боловсролтой хүн байж яагаад хөдөөний хүнтэй гэрлэх гээд байгаа юм бэ? Одоо чинь хүмүүс чөлөөтэй үерхэж, хайр сэтгэлээрээ гэрлэх цаг үе. Сүйн бэлэгт нэлээд мөнгө хэмнэдэг юм. Эхнэр бид хоёр өөрсдөө үерхэж байгаад гэрлэсэн. Гэрлэхдээ төвд байр авсан. Сүйн бэлэг ч өгөөгүй.
Ху Па: Фугуй, эхнэр чинь хаанахын хүн юм?
Жан Фугуй: Хотын хүн. Аав нь хотын төв эмнэлгийн дэд захирал. Шулуухан хэлэхэд, мужын эрүүл мэндийн төвд дэд захирлаар ирсэн нь албан тушаал ахихын өмнө туршлага хуримтлуулах төдий юм. Одоогийн захирал ирэх сард тэтгэвэртээ гарна. Тэгээд би оронд нь захирал болно. Энд жил хагас ажиллаад дараа нь төв рүү буцаж шилжинэ.
Ху Па: Гайхалтай юм аа, Фугуй! Чи ажлаа их ухаалгаар зохицуулж байна шүү.
Жан Фугуй: За даа, сүртэй зүйл биш ээ…. Па Зы, манайх боломжийн амьдралтай ч мөнгийг эхнэр маань хариуцдаг юм. Тиймээс би чамд өгч чадах мөнгө ердөө арван мянган юань л байна.
****
Ху Па: Фугуй, юу хийж байгаа юм бэ?
Жан Фугуй: Чи сүйн бэлэг өгөх гэж байгаа биз дээ? Их мөнгө биш ч гэсэн юу ч үгүй байснаас дээр. Бид хуучны найзууд шүү дээ. Надтай битгий ёсорхоод бай. Авчих. Ирээдүйд амжилтад хүрвэл надад буцаагаад өгчихөд болно.
Ху Па: За, тэмдэглээд авъя.
Жан Фугуй: Юуг нь тэмдэглэдэг юм? Алив!
Эр : Тооцоог хэдийн төлчихсөн.
Ху Па: Өө?
Жан Фугуй: Сая бие засахдаа төлчихсөн юм.
Ху Па: Фугуй, дараагийн ингэж болохгүй шүү. Би чамайг дайлна гэж тохирсон биз дээ.
Жан Фугуй: За, дараа чамд заавал тооцоо төлөх боломж олгоно.
Ху Па: Байна, сайн уу? Хэн бэ?
Хуан: Ху Па, би Хуан эгч нь байна. Нинниний ээж.
Ху Па: Өө, Хуан эгч ээ. Ийм орой ямар хэрэг гарав?
Хуан эгч: Ху Па, орой Ниннин Хэнань руу, чамайг хайхаар явсан юм. Орой зургаа өнгөрөөгөөд гарсан. Одоо тав, зургаан цаг өнгөрчихөөд байхад огт холбогдож чадахгүй байна. Бид хоёр санаа зовоод. Ниннин чамтай холбоо барьсан уу гэж асуух гэсэн юм.
Ху Па: Е Ваньнин гэнэт яагаад ингэж өөрчлөгддөг байна аа? Чэндуд дөрвөн жил хамт байхдаа такси барих төдийд л намайг мөнгө үрж, амьдралаа авч явж чадахгүй байна гэж зэмлэдэг байсан. Гэтэл одоо онгоцоор Хэнань руу ирж байх юм. Хайр сэтгэлийнхээ төлөө ирсэн гэж үү? Үгүй байх. Хэрэв тэр сүйрсэн төслийн асуудлаар ирсэн бол ажлын өдөр болтол хүлээж болох байсан. Эсвэл... тэр сугалаанд хожсон тухай мэдээг харсан юм болов уу?
****
Ху Па: Хуан эгч ээ, Е Ваньнин надтай холбоо бариагүй. Хэрэв надтай холбогдвол танд хэлнэ ээ.
Хуан эгч: Ху Па, Ниннин та хоёрын хооронд үл ойлголцол байгааг би мэднэ. Гэхдээ тэр чинь ганц бие бүсгүй шүү дээ. Шөнө дөлөөр Хэнань руу явчихсан болохоор бид хоёр санаа зовоод.
Ху Па: Хуан эгч ээ, санаа зоволтгүй. Тэр насанд хүрсэн хүн өөрийгөө зохицуулж чадна. Гэхдээ надтай уулзахаар ирсэн бол буруу газар иржээ гэж л хэлмээр байна….Орой болчихлоо. Эртхэн амраарай.
Жян: Па ах аа, Е Ваньнин үнэхээр Хэнань руу ирж байгаа юм уу? Яах гэж байгаа юм бол?
Ху Па: Мөнгөний төлөө, эсвэл тэр төслийн асуудлаар л ирсэн байх.
Жян: ичих нүүргүй юм аа.
Ху Па: гэртээ харья.
Эм: Дүү минь, буудалд хонох уу? Хоногийн 80 юань. Үнэгүй хүргэж өгнө.
Е Ваньнин: Ху Па араас гүйдэг байхад хоногийн 80 юанийн буудлыг би нүднийхээ булангаар ч хардаггүй байж.
***
Е Ваньнин: ээж маань таван мянган юань өгсөн. Онгоцны тасалбар, такси, хоол ундны зардалд бараг хоёр мянгыг нь зарцуулчихлаа. Одоо гурван мянга гаруй юань л үлдсэн байна. Хэрэв олон одтой буудалд буувал хэдхэн хоногийн дотор мөнгөгүй болох байх.
Эм: Маргааш манай үеэл эгч сүй тавих гэж байгаа. Ирээдүйн хүргэнийг нь Ху Па гэдэг.
Е Ваньнин: Үеэл эгчийн чинь сүй тавих залуу Ху Па гэж үү?
Лянь Му: Тийм ээ. Манай хүргэн ахыг таньдаг юм уу?
Е Ваньнин: Танина. Тэр Чэндуд миний удирдлагаар ажиллаж байсан хүн. Бас намайг хүндэт зочноор урьсан юм.
Лянь Му: Намайг Лянь Му гэдэг. Ямар сайхан тохиолдол вэ! Тэгвэл маргааш хамтдаа Сүйжөү рүү явъя.
Е Ваньнин: Намайг Е Ваньнин гэдэг.
Ху Па: Байна?
Е Ваньнин: Ху Па, би... Чамайг хэр байгааг л асуух гэсэн юм.
Ху Па: сайн байгаа. Өөр зүйлгүй бол тасаллаа.
Е Ваньнин: Түр хүлээ! Ху Па, би Хэнаньд ирчихсэн. Чамтай уулзмаар байна. Энэ удаа би өөр зорилгоор ирээгүй. Боломжтой бол чамтай ганц удаа уулзмаар байна. Чиний шийдвэрийг хүндэтгэнэ. битгий татгалзаарай.
***
Ху Па: Ямар ч шинэ юм алга. Танил аргаа ашиглаж байх шив. Урьд нь бол түүнтэй яриа өрнүүлж, баярлуулахын тулд юу хэлэхээ бодож толгойгоо гашилгадаг байсан. Харин одоо надад хоёр зуун сая гаруй юань байна. Би дахиж хэний ч араас гүйх шаардлагагүй. ..Уулзмааргүй байна. Өөр зүйлгүй бол нэгнээ найзаасаа хасчихъя.
Е Ваньнин: Ху Па, одоо ч ууртай байгаа юм уу? Тэр өдөр чамаас салъя гэж хэлсэн нь чамайг зоригжуулах гэсэн юм. Өмнө нь хэлсэн үгсээрээ чамайг гомдоосноо мэдэж байна. Тэгж хэлсэнийхээ дараа би шууд л харамссан. Сүүлийн хэд хоног би өөрийгөө эргэцүүлж, алдаагаа бодлоо. Хэрэв бид хосууд болж чадахгүй бол ядаж найзууд хэвээр үлдэж болохгүй гэж үү?
Ху Па: Уучлаарай. Надаас урвасан хүнтэй найзын харилцаатай баймааргүй байна. Хариу бичих хэрэггүй. Чамайг хасчихлаа.
Е Ваньнин: Ху Па, асуудал дуусаагүй шүү. Би чамайг өөртөө авч чадахгүй бол өөр хүнд ч бас өгөхгүй!
***
Ху Па: Одоо миний долоон сая гаруй юанийн хадгаламжийн тухай мэдээлэл ил болсон. Өнөөдрийн өвөг дээдсээ тахих ёслолд миний гурван нагац эгч гарцаагүй ирнэ. Хэрэв авга ахынхан миний дансанд байгаа мөнгөний хэмжээг тэдэнд хэлчихвэл дараа нь юу болох бол? Бодохоос ч айж байна. Бага байхад гурван нагац эгч маань надад үнэхээр сайн ханддаг байсан. Харин тэдний нөхрүүдийн тухайд...Өглөөний таван цаг л болж байгаа юм байна…. Ааваа, үүр ч гэгээгүй байхад та яагаад эрт боссон юм бэ?
Аав: Ху Па, одоо эрт байна. Чи ч бас яах гэж ийм эрт боссон юм бэ? Дахиад жаахан унт. Өнөөдөр тахилгын ажил ихтэй. Чи эрч хүчтэй байх хэрэгтэй шүү.
Ху Па: Ааваа, нойр хүрэхгүй байна.
Авга ах: Хоёрдугаар ах аа, би байна.
Ху Па: Авга ах аа!
Авга ах: Ху Па, өнөөдөр эрт босжээ.
Ху Па: Жянье, Жян ч бас иржээ.
Жянье: Тийм ээ.
Авга ах: Хоёрдугаар ах аа, Жян бид хоёр ямар нэгэн тус хүргэж болохыг харахаар ирлээ. Өнөөдөр тахилгын ёслолыг танай гэрт зохион байгуулж байгаа ч бүх ажлыг та нараар хийлгэж болохгүй шүү дээ.
Аав: За. Ху Патай хамт эхлээд эмнэлэг рүү яв. Сяо Нань эмнэлгээс гарч болохоор байвал хамт ирээрэй. Хэрэв гарч болохгүй бол Жяныг эмнэлэгт үлдээгээд хоёрдугаар бэрийг эхлээд гэрт нь авчир. Өнөөдөр зочид их ирнэ. Гал тогооны ажлыг Лю Чин хоёрдугаар бэртэй хамт хийх хэрэгтэй.
Жянье: За, хоёрдугаар авга ах аа.
Ху Па дотроо: Өнөөдөр Цинминий баяраар өвөг дээдсээ тахина. Авга ахын гэр бүл дахиад асуудал үүсгэх болов уу? Өнөөдөр юу ч болсон ухарч болохгүй. Энэ гэр бүлийн өмнөөс заавал нэг нь гарч ирж, хариуцлага хүлээх ёстой. Лянь Чи….
Лянь Чи: Ах аа! Би ирлээ.
Ху Па: Ирчихсэн юм уу? Лянь Чи яагаад ирсэн юм бол? Сяо Нань өвдсөн гэж түүнд хэлсэн юм болов уу? Үгүй бол Лянь Чи яагаад ийм эрт ирэх билээ?
Сяо Нань: Ах аа, наашаа ирээч! муу юм боллоо! Том асуудал гарлаа!
Ху Па: Юу болсон юм бэ? Ямар том хэрэг.
Сяо Нань: Жян ах аа, та эхлээд Чичиг эмчийн өрөө рүү дагуулаад явж болох уу? Намайг хэзээ гаргаж болохыг асуугаад ирээч.
Жян: Бэр эгч ээ, хоёулаа эмчийн өрөө рүү явъя.
Лянь Чи: Ху Жян, намайг бэр эгч гэж дуудахаа боль!
Жян: эрт орой болох л зүйл шүү дээ.
Ху Па: юу болсон юм бэ?
Сяо Нань: Ах аа, Е Ваньнин ирчихсэн байна.
Ху Па: Чи яаж мэдсэн юм бэ?
Сяо Нань: Чичи өглөө надад хэлсэн. Түүний үеэл дүү Лянь Му өчигдөр орой нисэх онгоцны буудлын зочид буудал уруу хүргэж өгөх машинд Е Ваньнинтай таарсан гэнэ.Е Ваньнин таныг өөрөө урьж, эрэгтэй талын хүндэт зочноор оролцуулна гэж хэлсэн байна. Бас Лянь Мутай өнөөдөр хамт Сүйжөү рүү буцахаар ярьсан гэнэ.
Ху Па: Лянь Му түүнийг хэн гэдгийг мэдэж байгаа юу?
Сяо Нань: Мэдэхгүй. Чичи Е Ваньнин гэдэг нэрийг сонсоод нэг л сэжигтэй санагдсан учраас надаас яаран асуухаар ирсэн юм. Таны сугалаанд хожсон тухай мэдээг харсан юм болов уу?
Ху Па: Тийм байх.
Сяо Нань: Өөрөө салчхаад одоо Хэнань руу таныг хайж ирсэн байна. Энэ чинь салсандаа харамсаж байна гэсэн үг үү?
Ху Па: Тэр салсандаа харамсаагүй. Харин намайг мөнгөтэй болсныг эрт мэдээгүйдээ л харамсаж байгаа юм.
Сяо Нань: Үнэхээр ичих нүүргүй юм аа!Ах аа, тэгвэл Чичи яах вэ? Тэр өглөө эрт ирээд надад тахианы шөл хүртэл авчирсан. Намайг эмнэлэгт хэвтсэнийг мэдээд бусдаас их санаа зовсон. Тэр үнэхээр сайн хүн. Ах аа, би Е Ваньнинг түүнд муу зүйл хийчих вий гэж айж байна.
Ху Па: Ийм цайлган, сайхан сэтгэлтэй бүсгүйг Е Ваньнин шиг хүн асуудалдаа хутгах ёсгүй.
Сяо Нань, санаа зоволтгүй. Е Ваньнин юу ч хийхийг оролдсон би Лянь Чид муу зүйл хийлгэхгүй. Өмнө нь би хүн танихдаа сохор байжээ. Энэ удаа надад үнэхээр сайн хүнийг гомдоохыг зөвшөөрөхгүй.
Сяо Нань: Ах аа, тэгэхээр та Чичи өөрт тань сайн ханддаг гэдгийг хүлээн зөвшөөрч байгаа юм уу?
Лянь Чи: Эмч Сяо Нанийг өнөөдөр эмнэлгээс гаргаж болно гэсэн.
Ху Па: Чамайг зовоочихлоо.
Лянь Чи: Зүгээр ээ. Би зүгээр л Сяо Нанийг эргэж ирэхийг хүссэн юм.
Ху Па дотроо: Е Ваньнин ирж болно. Харин Лянь Чид л муу зүйл тохиолдож болохгүй.
Жан Фугуй: Ху Па, чи ирчихсэн үү?
Ху Па: Фугуй, чи өглөө эрт миний дүүг үзэж өгсөн гэж сонслоо. Баярлалаа.
Жан Фугуй: Өө, бид хоёрын харилцаа ямар билээ дээ. Юун баярлалаа гэж! Гэхдээ дүүдээ сайн хэлээрэй. Дараагийн удаа хадгалах хугацааг нь заавал шалгаж байгаарай. Хугацаа нь дууссан хүнс дахиж идэж болохгүй шүү.
Ху Па: Тэр энэ явдлаас хойш хүнсээ шалгахдаа бусдаас ч илүү анхааралтай болох байх.Фугуй, маргааш завтай юу?
Жан Фугуй: Маргааш би жижүүргүй. Юу болсон бэ?
Ху Па: Маргааш би сүй тавих гэж байгаа юм. Чамайг ирээсэй гэж урьж байна.
Жан Фугуй: сайхан мэдээ байна! Би заавал очно.
Ху Па: Бид чинь багийн найзууд. Чамд урилга явуулахгүй ээ.
Жан Фугуй: Бид хоёрын харилцаанд тийм ёс төдий зүйл хэрэггүй. Чи намайг уриагүй байсан ч хэзээ болохыг нь мэдэж байгаа юм чинь очоод баярт чинь оролцоно шүү дээ.
Ху Па: Би...
Жан Фугуй: Юу хэлэх гэсэн юм бэ? Шууд хэл л дээ. Надтай битгий ёсорхоод бай. Хэрэв сүйн бэлэгний мөнгө чинь хүрэхгүй байвал би Дин Жицян руу залгаад чамд туслахыг хүсэж болно.
Ху Па: За тэгвэл их баярлалаа.
Жан Фугуй: За, би түүн рүү залгая. Өөр хэлэх зүйл байна уу?
Ху Па: Нэг зүйл дээр чамаас тусламж хүсэх гэсэн юм.
Жан Фугуй: Одоо ч гэсэн ийм хүн байдаг аа! Салчхаад байхад нь араас нь зууралдсаар байгаад Хэнань хүртэл ирчихдэг байна шүү дээ.
Ху Па: Гэхдээ ямар нэгэн асуудал үүсэх вий гэж санаа зовж байна. Тэгээд л хөршүүд, нутгийн хүмүүсийн инээдэм болохыг хүсэхгүй байна.
Жан Фугуй: За, энэ асуудлыг надад даатга. Би хэдэн ангийн найзаа дагуулж очно. Сүй тавих ёслолыг чинь ямар ч асуудалгүй, сайхан зохион байгуулахад тусалъя. Зургаан цаг болох гэж байна. Би ч бас нутаг руугаа буцаж, өвөг дээдсийнхээ булшинд шороо нэмэх хэрэгтэй.
Ху Па: За, ажлаа амжуулаарай. Маргааш сүй тавих ёслол дууссаны дараа нутагтаа байгаа ангийнхантайгаа уулзъя.Найз маань гайхуулах дуртай ч хэрэгтэй үед үнэхээр тус болж чаддаг юм байна.
Ээж: Ху Па, хаашаа явсан юм бэ?
Ху Па: Фугуйтэй уулзаад хэдэн үг ярьчхаад ирлээ.Лянь Чи, нааш ирээч. Чамтай ганцаарчлан ярилцах нэг зүйл байна.
Дүү: Чичи, амжилт!
Ху Па: Лянь Чи, нэг зүйлийг чамд урьдчилан үнэнээр нь хэлэх хэрэгтэй байна.
Лянь Чи: Ах аа, хэл л дээ.
Ху Па: Би Чэнду хотод байхдаа нэг бүсгүйтэй үерхэж байсан. Түүнийг Е Ваньнин гэдэг.
Лянь Чи: Е Ваньнин гэж үү?
Ху Па: Тийм ээ. Буцаж ирэхээсээ өмнө би түүнээс салсан.Тэр бүсгүй сүүлийн дөрвөн жил сэтгэлд тээглэсэн асуудал байсан юм. Би дахиж энэ тухай ярихыг хүсээгүй. Гэвч одоо тэр Хэнаньд ирчихсэн байна. Энэ асуудлыг нэг мөр шийдэх хэрэгтэй.
Лянь Чи: Ах аа, хэрэв тэр чамаас буцаад нийлэхийг гуйвал чи түүн рүү эргэж очих уу?
Ху Па: Мэдээж үгүй. Бид хоёрын харилцаа аль хэдийн дууссан. Урьд нь би хүн танихдаа алдаж байж. Одоо надад үнэхээр сайн ханддаг хүнийг л хайрлаж, нандигнахыг хүсэж байна.
Лянь Чи: Ах аа, тэгвэл надад юу хийх хэрэгтэйг хэлээрэй.
Ху Па: Лянь Чи, чи надтай хамт энэ асуудлыг нүүр тулан шийдвэрлэхэд бэлэн үү?
Лянь Чи: Бэлэн байна. Ах аа, би тантай хамт бүхнийг даван туулна.
Ху Па: Лянь Чи, чиний хийх ёстой зүйл бол сүй тавих ёслолын үеэр юу ч болсон надад бүрэн итгэж, намайг дэмжих юм. Миний үйлдэл чамд дарамт учруулж, гэр бүлийнхэн чинь чамайг ойлгохгүй байдалд хүрч магадгүй. Гэсэн ч чи надтай хамт байхыг хүсэж байна уу?
Лянь Чи: Хүсэж байна, ах аа. Би нэгэнт таныг сонгосон болохоор энэ бүхнийг тантай хамт даван туулна.Би урьдынх шигээ амархан ичдэг жаахан охин байхаа больсон. Ах аа, би юу хийхээ мэдэж байна.Е Ваньнин Хугийн гэр бүлд ирж үймээн тарихыг би зөвшөөрөхгүй.
Ээж: Ху Па, эхлээд Чичиг хүргэж өгөөд ирээрэй.
Ху Па: За, ээж ээ.
Лянь Чи: Лянь Му одоо ярьж болох уу?
Лянь Му дүү: Байна уу, эгч ээ. Болно, та ярьж болно.
Лянь Чи: Е Ваньнин чиний хажууд байна уу?
Лянь Му дүү: Байнаа.
Лянь Чи: Ямар нэгэн шалтаг хэлээд түүнээс түр холдоорой. Чамтай ярих зүйл байна.
Лянь Му дүү: Өө, би өрөөндөө нэг зүйл мартчихсан байна. Очоод аваад ирье. Эгч ээ, одоо ганцаараа байна. Яриарай.
Лянь Чи: утсаар бүх зүйлийг тодорхой тайлбарлахад хэцүү байна. Гэхдээ нэг зүйлийг сайн санаарай. Е Ваньнинг нутаг руугаа, Хугийн гэр бүлд авчирч болохгүй шүү?
Лянь Му дүү: Эгч ээ, яагаад? Тэр чинь хүргэн ахын урьсан өмнөд нутгийн хүндэт зочин биш юм уу?
Лянь Чи: Чи хууртсан байна. Тэр бол миний хайр дурлалын өрсөлдөгч.
Лянь Му дүү: Аан, тийм юм уу?
Лянь Чи: Чи түүнийг тайван байлгаарай. Ямар ч тохиолдолд Хумяо тосгон руу авчирч болохгүй. Би Жан Фугуйгаар чамтай холбоо бариулна. Түүнийг Сүйжөүгийн олон улсын зочид буудал руу дагуулж ирэх арга бодоорой.
Лянь Му дүү: За, эгч ээ. Би юу хийхээ ойлголоо. Та санаа зоволтгүй, надад даатгачих.
Ху Па: Ах аа, Лянь Му бүхнийг мэдсэн. Е Ваньнин хэн болохыг ойлгосон. Тэр Е Ваньнинг Хугийн гэр бүл рүү очихоос нь сэргийлэх арга бодно.
Жан Фугүй: Юу болов?
Ху Па: Е Ваньнин Хэнаньд аль хэдийн ирсэн байна. Чи надад туслаад ажиглаж байгаарай. Хэрэв тэр суурин дээр үзэгдэх юм уу, эсвэл Ху Мяо тосгоны ойролцоо ирвэл надад мэдэгдээрэй.
Жан Фугүй: За, энэ ажлыг надад даатга. Би удахгүй хэдэн ангийнхандаа утасдаад бас ажиглаж байхыг хүсье. Өнөөдөр Чинминий баяраар хүн ихтэй, хаа сайгүй хөл хөдөлгөөнтэй байна. Хэрэв тэр үнэхээр асуудал дэгдээх гэж байгаа бол нуугдаж чадахгүй.
Ху Па: Өнөөдөр тайван өнгөрөхгүй нь бололтой.
Ээж: Ху Па, гэр орноо сайн харж байгаарай. Аав, том авга хоёр чинь дахиад муудалцчих вий.
Ху Па: Ээж ээ, санаа зоволтгүй.
Жянь Мин: Дэ Мин ах аа, та яагаад ийм эрт ирэв?
Дэ Мин: Өнөөдөр Чинминий өвөг дээдэстээ мөргөх өдөр. Том ахын чинь гэрийнхэн заавал ирнэ. Өчигдөр та нар тэгж муудалцсан болохоор өнөөдөр дахиад асуудал үүсгэх вий гэж санаа зовлоо.Жянь Мин, юу ч болсон та хоёр төрсөн ах дүүс шүү дээ. Өнөөдөр эгч нар, дүү нарынхаа өмнө жаахан тэвчиж болохыг нь тэвчээрэй. Өвөг дээдсийнхээ өмнө ичгэвтэр байдалд битгий оруулаарай.
Жянь Мин: Дэ Мин ах аа, би урьд нь тэвчиж үзээгүй хүн биш. Энэ олон жил би бага тэвчсэн гэж үү? Манайх хэцүү байхад том ахаасаа таван зуун юань зээлэх гэж очсон чинь мөнгө байхгүй гэсэн. Гэтэл эргээд харахад бусадтай хөзөр тоглоод хэдэн мянган юань алдаж л байдаг. Чинминий ёслолын талбайн төлбөр, тахилгын идээний мөнгө гээд жил бүр ихэнх зардлыг нь би гаргадаг. Тэд манайхаар зардлаа даалгачхаад зогсохгүй тосгоноор нэг намайг чадваргүй гэж ярьдаг. Би өөрөө хохирч, гомдлоо дотроо тэвчиж чадна. Гэхдээ тэд өчигдөр Cяо Наний дэргэд тийм муухай үг хэлсэн шүү дээ.Дэ Мин ах аа, тэр чинь миний охин. Би аав нь байж дахиад тэвчээд сууж чадна гэж үү?
Дэ Мин: Жянь Мин, чиний ямар хэцүү байгааг би ойлгож байна. Өнөөдөр энд ирсэн нь чамайг цаашид ч доромжлол тэвч гэж хэлэх гэсэн юм биш. Харин нэг зүйлийг сануулах гэсэн ю. Бэр эгч Хуан Шюүжи чинь их ууртай байгаа гэнэ. Хэрэв өнөөдөр үнэхээр үймээн дэгдээвэл та нар урьдчилан бэлтгэлтэй байгаарай.
Ху Па: Дэ Мин авга аа, сануулсанд баярлалаа. Гэхдээ тэд дахиад л үймээн дэгдээх юм бол би ч бас цаашид өөгшүүлж тэвчихгүй.
Дэ Мин: Ху Па, одоо чи гэр бүлийнхээ түшиг тулгуур нь болсон. Өнөөдрийн Чинминий өвөг дээдэстээ мөргөх ёслолыг тайван зохицуулах хэрэгтэй шүү.
Ху Па: Ойлголоо. Өнөөдөр амар тайван байхгүй нь бололтой.
Том эгч: Жянь Мин!
Жянь Мин: Хоёр дахь эгч ээ, гурав дахь дүү минь, та нар ирчихэв үү?
Том эгч: тиймээ бид ирлээ. Ху Па ч бас буцаж иржээ
Ху Па: Том авга эгч ээ, хоёр дахь, гурав дахь авга эгч ээ!
Том авга эгч: Хэдэн жил уулзсангүй. Ху Па маань ч ёстой том эр болжээ. Ажил төрөл чинь бүтэмжтэй байгаа гэж сонссон. Аавдаа хүртэл шинэ машин авч өгсөн гэнэ.
Ху Па: Зүгээр л энгийн машин. Аав, ээж хоёрт маань унаа хэрэгтэй байсан юм.
Том авга эгч: Жянь Гүө хаана байна?
Ху Па: Том авга эгч ээ, аав маань том авгыг ирүүлэхгүй байгаа юм биш. Өчигдөр том авгын гэрийнхэн манайд мөнгө зээлэхээр ирсэн. Зээлж чадаагүй болохоор дүүгийн минь өмнө маш муухай үг хэлсэн. Том авгын эхнэр, Ху Хай хоёр ч биднийг нэг гэр бүлийн хүмүүс гэж үзээгүй.
Том авга эгч: Ху Па, чамайг одоо амжилттай яваа гэж сонссон. Амжилт гаргах сайхан хэрэг. Гэхдээ яг ийм үед л төрөл саднаа мартаж болохгүй. Аав, том авга хоёр чинь нэг эхээс төрсөн төрсөн ах дүүс. Яс хугарсан ч холбоо тасардаггүй юм.
Ху Па: Том авга эгч ээ, би төрөл саднаа мартах гээгүй. Энэ олон жил манайх хангалттай тэвчээгүй гэж үү? Том авгын гэрийнхэн байнга давуу байдал эдэлдэг байсан ч бид тэвчсэн. Өвөг дээдсийн тахилгад мөнгө гаргаж, хүч хөдөлмөрөө зориулсан ч тэвчсэн. Харин өчигдөр тэд дүүг минь доромжилж, манайхаас гурван зуун мянган юань гаргуулах гэж шахсан. Ийм төрлийн холбоог үргэлж тэвчээд байвал эцэст нь манай гэр бүлийнхнийг бүгдийг нь мухардалд оруулна шүү дээ.
Том авга эгч: Ху Па, чиний сэтгэлд гомдол байгааг би мэднэ. Гэхдээ өнөөдөр өвөг дээдэстээ мөргөх өдөр. Өнгөрсөн асуудлаа сөхөх цаг биш. Юу ч байсан ёслол дууссаны дараа ярилцаж болно. Одоо хамгийн чухал нь хүн бүрийг цуглуулах. Ху овгийн үр удмаас хэн ч дутуу үлдэж болохгүй.
Жянь Мин: Том эгч ээ, би түүнийг өвөг дээдэстээ мөргөхөөр ирэхийг зөвшөөрч чадна. Гэхдээ урьдынх шиг тэдний гэр бүлийнхэнд дахин дээрэлхүүлмээргүй байна. Өчигдөр Сяо Нань эмнэлэгт ходоодоо угаалгасан. Аав нь байж охиноо тэгж байгааг хараад сэтгэл өвдлөө. Би ч бас бүгдэд нь адилхан хандахыг хүсдэг. Гэвч энэ олон жил шударга хандах тухай яриа огт хэрэгжсэнгүй.
Том авга эгч: Жянь Мин, би чамайг дахин гомдол тэвч гэж байгаа юм биш. Зүгээр л Чинминий өдөр ийм муухай хэрүүл болохоос сэргийлэх гэсэн юм. Жянь Гүө заавал ирэх ёстой. Өвөг дээдэстээ мөргөх нь мөргөх ёсоороо, асуудлаа ярих нь ярих ёсоороо байг. Шударга байна гэдэг нь зөвхөн хоёр дахь дүүгийн гэр бүлийг тэвч гэж шаардахыг хэлэхгүй. Нөгөө тал нь ч бас ёс жаягаа мэддэг байх ёстой.
Хоёр дахь дүү: Том эгч зөв хэллээ.
Том авга эгч: Тэгвэл Жянь Гүөгийн гэрт очоод хэл. Өнөөдөр өвөг дээдэстээ мөргөх өдөр. Хэрэв тэр ирэхгүй бол цаашдаа Ху овгийн асуудалд бид түүнийг оролцуулахгүй байсан ч гомдох хэрэггүй гэж хэлээрэй.
Ху Па: Том авгын гэрийнхэн ирэх юм бол өнөөдрийн Чинминий тахилга тайван байхгүй нь тодорхой.
Том авга эгч: Жянь Гүө, арай гэж ирэв үү? Ийм олон хүнийг хүлээлгэж болж байгаа юм уу?
Жянь Гүө: Том эгч ээ, үнэхээр уучлаарай. Одоо хоёр, гурав дахь дүү нарын сэтгэлд би аль хэдийн том ах нь байхаа больсон.
Жянь Мин: Том ах аа, ингэж хэлж болохгүй. Яагаад тус тусдаа ёслол хийх болсон шалтгааныг та хэнээс ч илүү сайн мэдэж байгаа.
Жянь Гүө: Тийм ээ, тийм ээ. Хоёр, гурав дахь дүү нарын хэзээд л зөв байдаг.
Жянь Мин: Том ах аа, ярьж байгаа бол хүн чанартай ярь. Өвөг дээдсийн тахилга хийх болгонд та надаас, гурав дахь дүүгээс жил бүр мянган юанийн талбайн төлбөр авдаг. Өвөг дээдсийн булш, овгийн сүмээ засахад ч мөнгө нэхдэг. Тэгээд үр дүн нь хаана байна? Булшнуудаа зассан уу? Овгийн сүмийн ханыг зүгээр л шохойдсон төдий. Бидний жил бүр өгдөг тийм их мөнгө хэний халаасанд орсон юм бэ?
Жянь Гүө: Тийм ээ, би хүлээн зөвшөөрье. Бүх мөнгө миний халаасанд орсон. Тэгээд чи намайг яах юм?
Жянь Мин: Том ах аа, өчигдөр та манайд мөнгө зээлэхээр ирсэн. Том бэр эгч бүр хүн зодох гэж дайрсан. Манайх танд өртэй юм уу?
Жянь Гүө: Хм! Танайх гурав дахь дүүд мөнгө зээлж болдог юм бол би төрсөн ах нь байж жаахан зээлэхэд юу нь болохгүй гэж? Жил бүрийн тахилгыг манай гэрт хийдэг. Би талбайн төлбөр авлаа гээд буруу юу?
Жянь Мин: Том эгч ээ, сонс доо. Энэ л бидний сайн том ах гэнэ.
Том авга эгч: Боллоо! Өнөөдөр ямар өдөр болохыг та нар мэдэж байгаа биз дээ? Эхлээд булш руу явж, өвөг дээдэстээ мөргөе. Дараа нь ярилц. Чинминий тахилга бол чухал ёслол. Ямар нэгэн зөрчил байвал дараа нь суугаад ярьж болно.
Жянь Гүө: Аав, ээж ээ, Ху овгийн өвөг дээдэс минь! Та нартаа ирж мөргөх гэж үр удмаас чинь ирлээ. Энэ жил би анхнаасаа л сайхан тахилга хийхийг хүссэн юм. Гэвч хоёр, гурав дахь дүү нар заавал тусдаа хийх гээд байхаар би яах ч билээ.
Жянь Мин: Том ах аа, өвөг дээдсийнхээ булшны өмнө үнэнийг гуйвуулж болохгүй!
Жянь Гүө: Одоо өвөг дээдэстээ мөргөж байгаа болохоос чиний хэрүүл хийх газар биш!
Ху Па: Аав аа, эхлээд өвөг дээдэстээ мөргөе.
Жянь Мин: За.
Ху Па: Өвөө, эмээ, Ху овгийн өвөг дээдэс минь, ач хүү нь та нартаа ирж мөргөж байна. Энэ олон жилийн турш аав, бага авга хоёр минь их доромжлол амссан. Бага байсан болохоор тэднийг хамгаалж чаддаггүй байлаа. одоо би том болсон. Цаашид хэн ч манай гэр бүлийнхнийг дээрэлхэхийг би зөвшөөрөхгүй.
Жянь Гүө: Ху Па, чи юу яриад байгаа юм бэ? Би аавыг чинь дээрэлхсэн гэж юу гэсэн үг вэ? Аав аа, ээж ээ, та хоёр сонсооч. Манай хоёр дахь дүү одоо бүр том толгойтой болжээ. Төрсөн ахтайгаа ч ах дүүгийн холбоогоо таслах нь.
Жяньминь: Ах аа, та дахиад ингэж ёжилж, далдуур хатгаад байвал бидний ах дүүгийн харилцаа энд хүрээд дуусна шүү.
Жянь Гүө: Аав аа, ээж ээ, сонсож байна уу? Хоёр дахь дүү чинь надтай ах дүү байхаа болино гэнэ!
Том авга эгч : Амаа тат, бүгдээрээ! Өвөг дээдэстээ цаасан мөнгө шатааж байж тэднийг хүртэл амар тайван байлгахгүй нь үү?
Том бэр: эгч ээ, хоёр дүү минь, та нар ирчихсэн юм чинь заавал бэлэг авчрах хэрэг юу байна аа?
Том эгч: Жяньго, энэ жил манай гурван айлын тахилгын ажлыг яаж зохицуулах гэж байна?
Жяньго: Эгч ээ, энэ жил тахилгыг тус тусдаа хийхээр болсон биз дээ? Бүгдээрээ хоёр дахь дүүгийнхээ гэрт очиж хооллоё. Тэд өглөөнөөс л эхлээд их хэмжээний мах, ногоо бэлдээд та нарыг хүлээж байгаа гэсэн.
Жяньминь: Эгч ээ, том ахынх бэлтгэл хийгээгүй юм чинь бүгдээрээ манай гэрт очъё. Цюфан, Лючин хоёр хоолоо аль хэдийн бэлдсэн байх.
Том эгч: Шюжи, тэр том бэлгийн багцуудыг гаргаад ир. бүгдийг нь Жяньминий гэрт аваач.
Том бэр: Манай гэрт орж ирсэн юмыг буцаагаад гаргана гэж юу байх вэ? Энэ чинь миний халааснаас мөнгө сугалж авч байгаатай адил шүү дээ! Бүгд манай гэрт орчихсон байхад буцааж авахаасаа ичихгүй байна уу?
Том эгч: Шюжи, чи юу яриад байгаа юм бэ? Юмнууд танай гэрт ирсэн гээд буцааж авч болохгүй гэсэн үг үү? Өмнө нь том бэлгийн багцуудыг танай гэрт өгдөг байсан нь бүгд танайд хооллодог байсан. Харин өнөөдөр хоёр дахь дүүгийнд хооллох гэж байгаа болохоор бүгдийг нь өөртөө үлдээх нь зөв үү?
Том бэр: Ямар ч байсан би өгөхгүй! Манайх энэ гэр бүлийн ууган айл. Тийм болохоор эдгээр бэлгийн багц манайд л үлдэх ёстой. Тэгээд ч та нар бэлэг өгөхдөө угаасаа манай гэрт зориулж өгсөн биз дээ!
Том эгч: Чи...
Ху Па: Том эгч ээ, больё доо. Манай гэрт эдгээр зүйл тийм ч чухал биш. Харин том бэр эгч маань бүгдийг нь идээд гэдэс нь хагарахгүй л бол тэр чигт нь үлдээж болно.
Том бэр: Чи юу гэсэн вэ?
Ху Па: Юу ч гэсэнгүй. Зүгээр л нэг зүйл сануулах гэсэн юм. Хүн нэр төртэй байх хэрэгтэй. Хэдэн бэлгийн багц удаан идэх вэ дээ? Харин нэр нүүрээ алдвал эргүүлж олж авахад хэцүү.
Том бэр: Намайг битгий сургаад бай! Би чиний том бэр эгч. Чи надад үг хэлэх эрхгүй!
Ху Па: Том эгч ээ, явцгаая. Хоол бэлэн болсон. Ийм зүйлээс болж уурлаж, биеэ зовоох хэрэггүй.
эгч: Бүгдээрээ ирчихсэн үү?
Том бэр: Түр хүлээгээрэй! Надад нэг суудал гаргаад өг!
Том эгч: Шюжи, чи бэлгийн багцуудыг бүгдийг нь өөрийнх гэж хэлж байсан биз дээ? Тэгсэн мөртлөө одоо яагаад хоёр дахь дүүгийн гэрт ирж хооллох гээд байгаа юм?
Том бэр: Бэлгийн багц бол бэлгийн багц, хоол бол хоол. Өнөөдөр манай гэрт хоол хийгээгүй. Хоёр дахь дүү маань хамаатнуудаа урьсан байхад намайг ганц таваг хоолоор дутаахгүй биз дээ?
Ху ах: Жяньминь ээ, би нэг зүйл хэлье. Өнөөдөр хамаатнууд бүгд цугласан байна. Одоо хэрүүл хийж, эвгүй байдалд орох хэрэггүй. Жаахан шахцалдаад суулгачихъя.
Ху Жяньминь: За.
Том бэр: Ганцаараа суугаад яах юм? Манай гэрийнхэн өнөөдөр өдрийн хоол ч хийгээгүй. Хэрэв бид хоолонд суух юм бол гэр бүлээрээ бүгдээрээ сууна!
Ху ах: Шюжи, энд тийм олон суудал алга шүү дээ.
Том бэр: Суудал байхгүй бол яах вэ дээ? Манайд найман хүний том ширээ бий. Ху Хай, Жяньго хоёрт хэлээд авчруулчихъя.
Ху ах: Хоол хүрэлцэх болов уу? Бид тийм ихийг бэлдээгүй шүү дээ.
Ху Жяньминь: Тэгвэл ширээ бүрээс жаахан жаахныг нь хуваагаад авчихъя.
Ху ах: За яах вэ, өнөөдрийн баярыг л хэрүүлгүй өнгөрөөе.
Том бэр: Ху Хай, хурдан гэртээ очоод найман хүний ширээг авчир!Юундаа их бардамнаад байгаа юм бэ? Хэдэн төгрөгтэй болсноороо гайхуулж байна! Надтай өрсөлдөх болоогүй л байна даа!
Ху ах: Шюжи, чи тэр савыг юунд авч яваа юм бэ?
Хуан Шюжи: Манайх олон хүнтэй болохоор хоол авахад амар байг гэж бодлоо.
Эмэгтэй дүү: Том бэр эгч ээ, хүмүүс дөнгөж хэдхэн халбага хоол идэж байна шүү дээ.
Хуан Шюжи: Танайх хоол ихтэй юм чинь юундаа харамладаг юм? Тэгээд ч манайхан өвөг дээдсийн тахилгад хүнээ явуулсан. Жаахан хоол идэхэд яадаг юм?
Ху Хай: Хоёр дахь авга ах аа, өнөөдөр ийм олон хамаатан ирчихээд байхад та нар зүгээр л хямд архиар дайлах гэж байгаа юм биш биз? Тахилгын үеэр та нар сайн архи авчирсныг би харсан шүү.
Ху Па: Ху Хай, чи ямар архи уумаар байна?
Ху Хай: Ха ха, Пань, чи одоо амьдралаа сайхан авч явж байгаа биз дээ. Хамаатнуудаа хямд архиар хуурах хэрэггүй шүү!
Том бэр: Яг зөв! Чи мөнгөтэй юм чинь өнөөдөр Чинмин баяраар хүргэн ах нартаа сайхан архи гаргаад өгөхөд юу нь болохгүй гэж?
Ху Па: За яах вэ. Та хоёр тийм их уумаар байгаа юм бол нэг шилийг онгойлгоё.
Том бэр: Энэ сам хорхой сайхан харагдаж байна. Миний ач хүүд жаахан үлдээгээрэй. Энэ тахианы гуя ч бас сайхан юм. Ху Хай, дахиад хоёр гуя аваад ид!
Том эгч: Шюжи, одоо болоо юм биш үү?
Том эгч: Хүн нэр нүүртэй байх хэрэгтэй. Чи өнөөдөр хоол идэх гэж ирсэн юм уу, эсвэл гэр нүүлгэх гэж ирсэн юм уу?
Том бэр: Эгч ээ, та арай ч дээ! Би хүү, ач хоёртоо жаахан хоол хийж өгч байхад юу нь буруу юм бэ? Хоёр дахь дүү маань өнөөдөр найр хийж байгаа нь хамаатнуудаа дайлах гэж л тэр биз дээ!
Том эгч: Хоол идэх нэг хэрэг, харин саванд хийж аваад явах өөр хэрэг. Хүмүүс дөнгөж хооллож эхэлж байхад чи сав дүүргээд сууж байх чинь зохимжтой байна уу?
Том бэр: Би аль хэдийн хийчихсэн юм чинь буцаагаад таваг руу нь хийх үү?
Ху Па дотроо: Хуан Шюжи шиг хүн хориглох тусам улам даварна. Харин өөрийгөө улам их шившиг болгох нь түүнд л ашиггүй.
Том бэр: Жяньго ах аа,
Хүргэн ах: юу болсон юм бэ?
Том бэр: Танай гурван ах дүү нийлээд нэг сая юанийн алдагдал хүлээсэн гэж сонслоо. Энэ юу болоод байгаа юм бэ? Өө, би ам алдчихлаа. Уг нь хэлэхгүй гэж бодсон юм. Гэхдээ Пань одоо их мөнгөтэй болсон гэж сонссон. Та нар нэг сая юанийн алдагдалд орсон юм чинь Пань тусалж, энэ бэрхшээлээс гарахад чинь дэмжиж магадгүй шүү дээ.
Том эгч: Жэньхуа, хэлж байгаа үнэн юм уу? Чи юу яриад байгаа юм бэ? Ямар нэг сая юань гэж? Манайх хэзээ нэг сая юанийн алдагдалд орсон юм?
Том бэр: Эгч ээ, битгий сандар. Пань байна шүү дээ. Тэр одоо мөнгөтэй болсон. Та нарт нэг сая юань гаргаж өгөхөд тийм ч том асуудал биш биз дээ.
Том эгч: Чи яриач дээ! Энэ нэг сая юань чинь яг юу болоод байгаа юм бэ?
Жэньхуа: Цүйпин, би чамаас зориуд нуусан юм биш ээ. Е Жэньтуаний талд асуудал гарсан юм. Өмнө нь тэр эрсдэлгүй, ашигтай бизнес байна гээд биднийг мөнгө оруулахыг ятгасан.Бид чинь хамаатан садан, тэр тусмаа чиний дүү юм болохоор би итгэсэн. Тэгээд нэг сая юань гаргаж өгсөн юм.
Том эгч: Нэг сая юань гэнэ ээ? Манай гэрийн мөнгийг ингэж дур мэдэн өгчихсөн юм уу?
Ху Жэньхуа: Тэр нэг сарын дотор мөнгөө нөхөөд, дээрээс нь хоёр, гурван зуун мянган юанийн ашиг олно гэсэн. Түүнийг л бодоод би зөвшөөрсөн. Гэтэл залилуулна гэж яаж мэдэх вэ дээ?Одоо бидний мөнгө ч үгүй болсон. Е Жэньтуань өөрөө бас бусдад хэдэн сая юанийн өртэй болсон гэсэн. Сонсох нь ээ, Чэндү рүү зугтсан гэнэ.
Том эгч: Том ах, хоёр дахь ах хоёр ч бас мөнгө оруулсан юм уу?
Ху Жэньхуа: Тийм ээ, бүгд мөнгө оруулсан. Манай гурван айл нийлээд нэлээд их мөнгө алдсан.
Том бэр: Эгч ээ, эхлээд тайвшир. Мөнгө алдсан ч буцаагаад олж болно. Хүн эрүүл саруул байвал болох нь тэр. Тэгээд ч танай гэрт Пань гэдэг зээ хүү байна шүү дээ.Пань, том эгчийн чинь гэрт ийм том асуудал гарчихаад байхад чи юу ч болоогүй юм шиг сууж болохгүй биз дээ? Тэр чинь чиний төрсөн том эгч. Чи одоо мөнгөтэй болсон юм чинь жаахан туслахад яадаг юм?
Ху Жяньминь: Бэр эгч ээ, энэ асуудал Паньд ямар хамаатай юм бэ?
Том бэр: Яанаад хамаагүй гэж? Тэр чинь мөнгөтэй биз дээ? Өчигдөр л хэдэн сая юань олсон гэж ярьж байсан шүү дээ.Пань аа, чи хэдэн сая юань олсон юм бол том эгчдээ нэг сая юань гаргаж өгөхөд тийм хэцүү гэж үү? Чамайг бага байхад том эгч чинь чамайг их эрхлүүлж, хайрладаг байсан. Хүний ачийг мартаж болохгүй шүү!
Ху Па: Нэгдүгээрт, би үнэхээр мөнгөтэй. Гэхдээ хэдэн сая биш, долоон сая гаруй юаньтай.
Том бэр: Пань аа, чи үнэхээр ийм их мөнгөтэй юм уу? Тэгвэл өчигдөр би чамаас гурван зуун мянган юань зээлээч гэж гуйхад яагаад өгөөгүй юм бэ? Тэгээд одоо том эгчийн чинь гэрт ийм асуудал гарчихаад байна. Бүгдээрээ хамаатан садан байж, чамд ийм их мөнгө байхад жаахан туслахад юу нь болохгүй гэж?
Ху Па: Том бэр эгч ээ, та сая намайг ачийг умартсан амьтан гэж хэлээгүй бил үү? Одоо яагаад надаас тусламж гуйгаад байгаа юм?
Том бэр: Би тэр үед сандарсандаа л тэгж хэлсэн юм. Бид чинь нэг гэр бүлийн хүмүүс. Хэрүүл маргааныг удаан хадгалж болохгүй шүү дээ.
Ху Па: Уучлаарай. Танай гэрт би нэг ч юань зээлүүлэхгүй.
Том бэр: Ху Пань, чи юу гэсэн вэ? Чиний үеэл ах бусдад барьцаалагдаж, өрөнд орохыг нь хараад зүгээр суух гэж байгаа юм уу?
Ху Пань: Ху Хайд гурван зуун мянган юань л дутаад байгаа юм биш. Түүний өр бол ёроолгүй нүх!
Ху Хай: Ху Пань, дэмий юм битгий ярь!
Ху Пань: Би дэмий ярьж байна уу? Өчигдөр чи компани байгуулна, эргэлтийн хөрөнгө хэрэгтэй гэж ярьсан. Гэтэл өр нэхсэн хүмүүсийн утас миний гар утас руу хүртэл залгаж байна.Тэд чамайг интернэтээр мөрийтэй тоглож, хэдэн зуун мянган юань алдсан, дээрээс нь олон газар цахим зээл авсан гэж тодорхой хэлсэн.
Том бэр: Ху Хай залуу хүн болохоороо л алдаа гаргасан юм. Мөрийтэй тоглосон ч бай, цахим зээл авсан ч бай, өрөө төлчихвөл асуудалгүй болно биз дээ!Пань, чи одоо долоон сая гаруй юаньтай. Чиний хувьд гурван зуун мянган юань юу ч биш шүү дээ. Үеэл ахдаа тусалчих л даа!
Ху Пань: Би яагаад түүнд туслах ёстой юм бэ? Тэр мөнгөө мөрийтэй тоглоод алдчихаад байхад та нар бүгдээрээ манай гэрт ирж намайг шахаж шаардаж байна. Миний дүүг доромжлоход та нар ганц ч удаа уучлалт гуйгаагүй. хийсэн хэрэг чинь илчлэгдэхээр надаар өрөө даруулах гээ юу?
Том бэр: та нарт ичих нүүр байна уу? Мөнгөтэй болохоороо хамаатан саднаа танихаа больдог юм байна! Ху Жяньминь, чи ёстой сайн хүү өсгөжээ!Долоон сая гаруй юаньтай байж нэг ч юань зээлүүлэхгүй гэнэ ээ! Танайх үнэхээр хатуу сэтгэлтэй юм!
Ху Пань: Та нар хоолыг минь идсэн. Хоолыг минь саванд хийж аваад явсан. Ху Хай бүр архи хүртэл нууцаар авч үлдсэн.Одоо өөрсдийнхөө ширээ, сав, тэр архиа аваад манай гэрээс зайлцгаа! Өнөөдрөөс эхлээд танай гэр, манай гэр хоёрын хооронд ямар ч өр төлбөр, ах дүүгийн холбоо үлдэхгүй!
Том бэр: Ху Пань, чи үүндээ харамсах болно шүү!
Том эгч: Пань аа, чи өнөөдөр арай хатуу үг хэлчихлээ. Гэхдээ том бэр ч бас үнэхээр хэтэрлээ.
Ху Пань: Том эгч ээ, өнөөдөр Чинмин баяр гэдгийг би мэдэж байгаа. Хамаатан садан хүмүүс хоорондоо асуудлыг ийм хурцатгаж болохгүйг ч ойлгож байна.Гэхдээ зарим хүн чамайг нэг алхам ухрахад сайныг чинь боддоггүй. Харин ч чамайг сул дорой гэж бодоод дахин арван алхам ухрахыг шаардана.Сайн хүмүүстэй бол сэтгэлээрээ харилцах хэрэгтэй. Харин муу хүмүүст сэтгэлээ зориулах шаардлагагүй.Тэд түр зуур ухаан алдсан юм биш. Анхнаасаа л биднийг хамаатан садан гэж үздэггүй байсан юм.Өмнө нь аав, ээж хоёр маань ядуу учраас тэвчдэг байсан. Хэрүүл маргаан гаргавал хүмүүс шоолно гэж эмээдэг байсан юм.Харин одоо би дахиж тэвчихийг хүсэхгүй байна. Учир нь би тэднийг аав, ээж хоёрыг минь, бас Сяо Наньг үргэлжлүүлэн дээрэлхэхийг зөвшөөрөхгүй.
Том эгч: За яах вэ. Өнөөдрийн энэ явдал бидэнд тэдний жинхэнэ төрхийг ойлгууллаа.Жяньминь, цаашдаа том ахынхтай асуудал үүсгэвэл ганцаараа бүхнийг үүрэх гэж битгий зүтгээрэй.
Ху Жяньминь: Эгч ээ, ингэж хэлсэнд баярлалаа. Таны энэ үг надад их тайвшрал өглөө.
Хамаатан: Жяньминь ээ! Жяньминь, гэртээ байна уу? Та нар хурдан гараад хараарай! Том ахын чинь гэрт зодоон болж байна!
Том эгч: Зодоон гэнэ ээ? Хэн хэнтэйгээ зодолдоод байгаа юм?
Хамаатан: Хуан Шюжи, Ху Жяньго, Ху Хай гурав хашаандаа хэрэлдэж байна. Хуан Шюжи Ху Хайг гэр орноо сүйтгэсэн гэж загнаж, Ху Хай нь ээжийгээ мөнгө зээлж авч чадахгүй байна гэж буруутгаж байна.Ху Жяньго дундуур нь орж салгах гэсэн чинь Хуан Шюжи нүүрийг нь хүртэл маажчихсан!
Ху Пань: Өөрсдийнхөө хийсэн үйлийн үрийг л эдэлж байна даа.
Том бэр: Ху Хай, чи ёстой гэр орноо сүйтгэгч амьтан! Би яагаад чам шиг юм төрүүлсэн юм бол доо!
Том эгч: Яг юу болоод байгаа юм бэ?
Том бэр: Би одоо амьдрах аргагүй боллоо! Ху Хай манай гэрийн бүх мөнгийг мөрийтэй тоглоод алдчихсан байна. Зөвхөн цахим зээл аваад зогсохгүй, зээлийн картуудаа ч дүүртэл ашиглачихжээ.Өр нэхсэн хүмүүс өдөр бүр утасдаж, мөнгөө төлөхгүй бол гэрт ирнэ гэж сүрдүүлж байна.
Ху Хай аав: Манай гэрийн хадгаламж ч үгүй болсон. Өнөөдөр Ху Пань олны өмнө хэлээгүй бол бид одоо хүртэл юу ч мэдэхгүй байх байлаа!
Ху Хай: Би алдсанаа буцааж олох гэж л оролдсон юм! Надад дахиад гурван зуун мянган юань өгчихвөл би заавал буцааж хожиж авна!
Том бэр: Чи одоо хүртэл алдсанаа буцааж олох тухай бодсоор байгаа юм уу? Чи энэ гэр бүлийг бүрмөсөн сүйрүүлэх нь!
Ху Хай: Чи өөрөө сайн хүн болж жүжиглэх хэрэггүй! Хэрэв чи Ху Паниас мөнгө зээлж авч чадсан бол би ингэж сандрах байсан юм уу?
Гуо Янь: Ху Хай, чамд одоо туслах арга алга. Энэ олон жилийн турш чамтай хамт явж, хүмүүсийн өмнө нүүрээ барахыг би тэвчсэн. Гэхдээ чи бүр хүүхдийнхээ ирээдүйн мөнгийг хүртэл мөрийтэй тоглоод алдчихлаа!Би энэ гэрт цаашид амьдрахгүй!
Ху Хай: Гуо Янь, чи юу гэсэн үг вэ?
Гуо Янь: Би төрсөн гэртээ буцна. Цаашдаа энэ амьдралыг яаж үргэлжлүүлэхээ сайн бодох хэрэгтэй байна.
Ху Жяньго: Янь аа, тайвшир. Юу ч болсон ярилцаад шийдэж болно шүү дээ.
Гуо Янь: Аав аа, би Ху Хайд хангалттай олон боломж өгсөн. Гэтэл тэр өөрчлөгдөхгүй байна
Том эгч: Чи одоо хүртэл араас нь хөөж ирэх нүүртэй юм уу? Эхлээд өрөө тайлбарла!
Ху Па: Том авгын гэр бүл өнөөдрийн энэ байдалд хүрсэн нь би мөнгө зээлүүлээгүйгээс болсон юм биш. Харин тэд өөрсдөө шуналтаж, мөрийтэй тоглож, өөрсдийнхөө замыг өөрсдөө хаасан юм.
Жяньмин: Пань аа, харьцгаая.
Ху Па: Аав аа, сүй тавих ёслолын бэлтгэлд тэд саад болох ёсгүй. Би түр сумын төв орж мөнгөө аваад ирье.
Дүү эр: Пань ах аа, энэ их мөнгө үнэхээр маргаашийн сүй тавих ёслолд зориулагдсан юм уу?
Ху Пань: Энэ бол Лянь Чигийн гэр бүлд үзүүлэх хүндлэл. Бас манай гэр бүлийн нэр төрийн хэрэг.
У Фан дотроо: Хэдхэн хоногийн өмнө Гуо Яняар дамжуулж сураг тавиулж байсан юм. Гэтэл сүй тавих мөнгөө хүртэл аль хэдийн бэлдчихсэн байх гэж бодсонгүй.Ху Пань, Ху Жянь! Та хоёр энд байгаа юм уу?
Ху Пань: У Фан эгч ээ, та ч бас энд байна уу?
У Фан: Би энэ банкинд ажилладаг шүү дээ. Маргааш сүй тавих гэж байгаа гэж сонслоо.
Ху Пань: Тийм ээ, маргааш.
У Фан: Баяр хүргэе!
Ху Пань: Баярлалаа.
Гуо Янь: У Фан аа, би үнэхээр тэсэхээ байлаа. Би салмаар байна!
У Фан: Юу болсон бэ?
Гуо Янь: Тэр дахиад мөрийтэй тоглож, маш их мөнгө алдсан. Одоо өр нэхсэн хүмүүс бүр гэрт ирчихээд байна. Би үнэхээр цааш тэвчиж чадахгүй нь.
У Фан: Гуо Янь, эхлээд тайвшир. Ийм амьдралыг цааш үргэлжлүүлэх эсэхээ өөрийнхөө болон хүүхдийнхээ ирээдүйг бодож шийдээрэй. Харин би чамаас нэг чухал зүйл асууя. Танай үеэл дүү Ху Пань маргааш сүй тавих гэж байгаа юм уу?
Гуо Янь: Би энэ тухай үнэхээр мэдэхгүй юм. Хаанаас сонссон юм бэ?
У Фан: Тэр сая манай банкинд ирээд сүй тавих ёслолд зориулж гурван зуун мянган юань бэлнээр авсан. Бас таван зуун мянган юанийн карт нэмж нээлгэсэн.
Гуо Янь: Гурван зуун мянган юань бэлнээр авсан гэнэ ээ? Бас таван зуун мянган юанийн карт нээлгэсэн гэж үү?
У Фан: Тийм ээ, яг үнэн. Харин ч үнэхээр сүй тавихаар шийдсэн бололтой.
Гуо Янь: Өмнө нь чамаас Ху Паньд хүн танилцуулж өгөхийг хүссэн юм. Одоо тэр маргааш сүй тавих гэж байгаа бол тэр талаар ярихаа больё доо.
У Фан: Гуо Янь, би эхлээд хоёр дахь авга ахынхаа гэрт очиж асууя. Хэрэв үнэхээр сүй тавихаар болсон бол чамд тодорхой хариу өгье.
Гуо Янь: Хоёр дахь авга эгч ээ, би уг нь Чинмин баярын дараа Ху Паньд тохирох бүсгүй танилцуулж өгөх гэж бодож байсан юм. Гэтэл одоо энэ тухай ярих шаардлагагүй болжээ.
Ху Паньгийн ээж: Чи өөрөө ийм хүнд байдалд орчихоод байж Ху Панийг хүртэл бодож явдаг юм уу, Янь аа. Цаашдаа амьдрал чинь үнэхээр хэцүү болбол бидэнд хэлээрэй. Чи том ахынхаа гэр бүл шиг биш шүү.Янь аа, тэр ямар бүсгүй юм бэ?
Гуо Янь: Манай нэг ангийн охин У Фан. Сумын төвийн банкинд ажилладаг.
Эмэгтэй : Өө, тэр үү? Би тэр бүсгүйг харж байсан. Царайлаг, бас тогтсон ажилтай юм билээ. Яагаад одоо хүртэл гэрлээгүй юм бол?
Гуо Янь: Шалгуур өндөртэй юм шиг байгаа юм. Би уг нь Ху Паньтай их тохирно гэж бодсон юм. Одоо л хувь тавилан нь таарахгүй нь бололтой.
Ху Пань: Ээж ээ, бид аймгийн төв рүү явж, маргаашийн найрын танхимыг эцэслэн тохирох хэрэгтэй байна. Бэлтгэл ажлаа зохицуулах ёстой болохоор одоо явлаа.
Эмэгтэй: Лючин, Ху Жянь чинь хэдэн жил үерхэж байгаа найз бүсгүйтэй биз дээ?
Ху Паньгийн ээж : Хоёр дахь бэр эгч ээ, би энэ тухай Ху Пань сүй тавьсны дараа ярья гэж бодож байсан юм. Өчигдөр төрсөн нутгийн нэг найзынхаа оруулсан бичлэгийг үзтэл Ху Жяньгийн найз бүсгүй өөр эртэй хөтлөлцөөд, хоёулаа зочид буудал руу орж байгаа нь харагдсан.
Ах : Чи андуураагүй биз дээ?
Ху Паньгийн ээж : Би бичлэг оруулсан хүнээс нь зориуд асуусан. Тэр эрэгтэй нь хамаатан нь биш гэсэн. Тэр хоёр аль хэдийн нууцаар уулзаж, үерхээд удаж байгаа юм билээ.
Ху Паньгийн ээж: Энэ тухай Ху Жяньд одоохондоо битгий хэлээрэй. Тэр гэнэн, шулуун зантай хүн. Бас маргааш Ху Пань сүй тавих гэж байна. Тиймээс үнэнийг аажмаар хүлээж авах боломж олгох хэрэгтэй. Эхлээд нотлох баримтаа сайн нягтал.
Ху Па аав: Хүүхдүүдийн өмнө хэн ч ам алдаж болохгүй шүү.
Том бэр: Өө, энэ чинь үйлийн үр гэдэг нь мөн дөө! Манай Ху Хайг шоолж байсан биз дээ? Одоо өөрийнх нь хүү хүртэл араар нь тавиулчихсан байна. Ингэх ч ёстой доо!
Хамаатан: Сонссон уу? Ху Жянье гэр бүлийн Ху Жянь гэдэг хүүгийнх нь найз бүсгүй араар нь тавьсан гэнэ.
Хамаатан: Чинмин баярын өдөр л энэ тухай мэдсэн гэсэн.
Ху Паньгийн ээж: Хуан Шюжи арай дэндэж байна! Ху Жянь өөрөө юу ч мэдээгүй байхад ийм зүйлийг бүх тосгоноор тарааж явдаг байна шүү!
Ах: Энэ эмэгтэй үнэхээр хүн чанараа алдсан юм байна.
Эмэгтэй: Одоо хамгийн чухал нь Ху Жянь энэ тухай бусдын амнаас сонсохоос сэргийлэх. Ху Паньгийн сүй тавих ёслол дууссаны дараа тохиромжтой мөчийг олж, бүхнийг түүнд тайлбарлаж өгье. Тэр хүртэл хэн ч яаран хөдөлж болохгүй.
Аав: Үнэндээ сайн бүсгүй олдохгүй биш ээ.
Гуо Янь: У Фан анх надаар дамжуулж Ху Панийг сураглуулж байсан юм. Одоо Ху Пань сүй тавих гэж байгаа болохоор, хэрэв Ху Жянь өөрөө хүсвэл тэр хоёр эхлээд танилцаж болно гэж бодож байна.
Ху Паньгийн ээж: Эхлээд У Фаны бодлыг асуусан нь дээр. Гэхдээ Ху Жянь одоогоор үнэнийг мэдээгүй байгаа. Тиймээс хэт их зүйл амлаж, яаран шийдвэр гаргаж болохгүй.
У Фан: Янь аа, Ху Пань маргааш үнэхээр сүй тавих гэж байгаа юм уу?
Гуо Янь: Тийм ээ. Тэр сүй тавих мөнгөө ч, зочид буудлаа ч бэлдчихсэн.
У Фан: Тэгвэл та хоёрын хоорондох зүйл бүтэхгүй нь дээ.Ойлголоо.
Гуо Янь: Фанфан аа, би чамаас нэг хүн асууя. Өмнө нь Ху Паньтай хамт банкинд ирж, гурван зуун мянган юанийн шилжүүлэг хүлээн авсан залууг санаж байна уу?
У Фан: Санаж байна. Тэр хэн юм бэ?
Гуо Янь: Түүнийг Ху Жянь гэдэг. Манай гурав дахь авгын хүү.
У Фан: Эхлээд танилцаж болно. Харин цаашдын асуудлыг дараа нь шийдье.
Гуо Янь: Тэгвэл маргааш Ху Паний сүй тавих ёслолд ирээрэй. Би боломжийг нь олж та хоёрыг уулзуулъя.
Ху Паньгийн ээж: Гэхдээ Ху Жянь одоогоор найз бүсгүйнхээ тухай юу ч мэдэхгүй. Маргааш гэнэт У Фантай уулзуулбал арай эртдэх юм биш үү?
Аав: Зүгээр л энгийн уулзалт хийнэ. Түүний өмнө зуучлан танилцуулж байгаа тухай битгий яриарай. Үнэнийг бүгдэд нь тайлбарласны дараа үргэлжлүүлэн харилцах эсэхээ Ху Жянь өөрөө шийдэг.
Лянь Му: Эгч ээ, би төлөвлөгөөний дагуу Е Ваньсинийг Сүйжөүгийн олон улсын зочид буудалд хүргэж өглөө. Тэр маргаашийн сүй тавих ёслолыг энд болно гэж бодож байгаа. Одоо би машинд суугаад Ляньлун тосгон руу буцаж явна.
Эр дүү: Өрөөг нь бэлдсэн. хүмүүсээр харуулж байгаа. Одоогоор тэр зочид буудлаас гараагүй байна.
Лянь Чи: Эхний алхам амжилттай боллоо. Чамайг ирэхээр хамтдаа асуудлыг шийдье.
Фүгүэй: Пань аа, бид ирлээ!
Ху Пань: Фүгүэй, та нар эцэст нь ирэв үү? Е Ваньнин хаана байна?
Фүгүэй: Санаа зоволтгүй. Бид түүнийг байнга ажиглаж байгаа. Өнөөдөр ганцхан удаа хоол захиалсан. Өрөөнөөсөө ч бараг гараагүй. Лянь Му ч бас сэргэлэн охин юм. Түүнийг сайн тогтоож байна.
Ху Пань: Би эхлээд маргаашийн сүй тавих ёслолын танхимыг захиалчхаад дараа нь та нар дээр очъё.
Зочид буудлын ажилтан: Ноён Ху, бид маргааш бүхнийг урьдчилан сайтар бэлдэнэ.
Ху Пань: Та нар сайн ажиллажээ. Баярлалаа.Сандарч байна уу? Лянь Чи цаашдаа юунаас ч айх хэрэггүй. Нэг зүйлийг санаарай. Чи ганцаараа биш.
Лянь Чи: Ах аа, ах аа! Би танд итгэж байна!
Лянь му: Эгч ээ, амжилт!
Лянь Чи дотроо: Би Ху Паньтай хамт бүхнийг даван туулна гэж зөвшөөрсөн юм чинь одоо ухарч болохгүй.
Фүгүэй: Пань аа, дажгүй шүү! Бүхнийг сайн зохион байгуулжээ.
Ху Пань: Тэр хаана байгаа юм?
Фүгүэй: 608 дугаар өрөөнд. Манай найз доод давхар болон хонгилд харж байгаа. Тэр одоохондоо зочид буудлаас гаргахгүй.
Ху Пань: тэр хүн өрөвдүүлэхдээ гарамгай. Хамгийн сайн чаддаг зүйл.
Лянь Му: Ах аа, орцгооё.
Е Ваньнин: Хэн бэ?
Ху Па: Би байна.
Е Ваньнин: Ху Па!
Е Ваньнин: Энэ эмэгтэй хэн юм бэ?
Ху Пань: Дотогш ороод ярья.
Ху Пань: Танилцуулъя. Энэ бол Лянь Чи, миний сүйт бүсгүй.
Е Ваньнин: Сүйт бүсгүй гэнэ ээ? Ху Пань, чи юу хийж байгаа юм бэ? Бид салаад хэдхэн хонож байхад чи өөр хүнтэй сүй тавих гэж байгаа юм уу?
Ху Пань: Е Ваньнин, бидний харилцаа дууссан. Би хэнтэй сүй тавихаа өөрөө шийдэх эрхтэй.
Е Ваньнин: Ху Пань, би Чэндүгээс Хэнань хүртэл ийм хол зам туулж ирсэн. Чамайг өөр эмэгтэйтэй хөтлөлцөж байгааг харах гэж ирээгүй. Би зүгээр л чамтай ганцаарчлан хэдэн үг яримаар байна.
Ху Пань: Хэлэх зүйл байвал Лянь Чигийн дэргэд хэл.
Е Ваньнин: Энэ бол Ху Пань бид хоёрын асуудал. Чи заавал энд зогсох ёстой юм уу?
Лянь Чи: Би түүний сүйт бүсгүй. Мэдээж энд байх ёстой.
Е Ваньнин: Сүйт бүсгүй гэнэ ээ? Ху Пань, чи намайг зориуд уурлуулах гэж түүнийг дагуулж ирсэн биз дээ? Бид салаад удаагүй байхад чи яаж өөр хүнд дурлачихдаг юм бэ? Энэ эмэгтэй чиний сүй тавих гэж байгаа хүн юм уу? Ху Пань, чиний сонголт хэзээнээс ийм муу болчихсон юм бэ?
Ху Пань: Е Ваньнин, үгээ бодож ярь!
Е Ваньнин: Би буруу хэлсэн юм уу? Тэр яаж надтай дүйцэх юм.Ху Па, бид дөрвөн жил хамт байсан. Чи юу хүсдэгийг би хамгийн сайн мэднэ. Чи ийм хөдөөний бүсгүйд дурлах боломжгүй. Чи намайг орхиод явсанд гомдсон болохоороо л яаран сүй тавьж, намайг харамсуулах гэж байгаа биз дээ? Чи хүүхэд шиг аашлахаа болих болоогүй юу?
Ху Пань: Е Ваньнин, чи өөрийгөө хэтэрхий өндрөөр үнэлж байна. Би чамайг уурлуулахын тулд сүй тавьж байгаа юм биш. Лянь Чид дурласан минь ч чамтай өрсөлдөхийн тулд биш.
Е Ваньнин: Чи түүнд юунд нь дурласан юм? Ядуу байгаад нь уу? Юм үзээгүй байгаад нь уу? Эсвэл амархан хууртагдахаар харагддагт нь уу?
Ху Пань: Е Ваньнин, би яагаад Лянь Чиг сонгосныг чи мэдэх үү? Би түүнээс гэрэл гэгээ олж харсан юм. Намайг хамгийн хүнд байдалд байхад тэр намайг дорд үзээгүй. Ху Нань эмнэлэгт хэвтэж байхад өглөө эрт босож тахианы шөл хийж авчирсан. Чамайг ирснийг мэдсэн ч хэрүүл хийгээгүй, надад эргэлзээгүй. Харин надтай хамт энэ бүхнийг даван туулах хэрэгтэй эсэхийг л асуусан.Е Ваньнин, чи надад ийм зүйлийг өгч чадахгүй байсан.
Е Ваньнин: Тэгэхээр чи одоо намайг ядуу байхад чинь орхисон гэж буруутгаж байгаа юм уу?
Ху Пань: Би чамайг буруутгаагүй. Зүгээр л чиний жинхэнэ төрхийг ойлгосон юм. Чи надтай зовлонг хуваалцаж чадахгүй байсан юм биш. Харин намайг зовлон туулж, хүнд байдалд орох үнэ цэнгүй хүн гэж бодсон.
Е Ваньнин: Ху Пань, би өмнө нь алдаа гаргаснаа хүлээн зөвшөөрч байна. Гэхдээ миний нэг удаагийн алдаанаас болж бидний дөрвөн жилийн харилцааг бүхэлд нь үгүйсгэж болохгүй шүү дээ!
Лянь Чи: Е хатагтай, та хоёр аль хэдийн салсан. Тиймээс түүнд дахиж гар хүрэх хэрэггүй.
Е Ваньнин: Чи өөрийгөө хэн гэж бодоод намайг хориглож байгаа юм бэ?
Лянь Чи: Би тантай адилхан сайхан ярьж чадахгүй. Бас таны үзсэн шиг их зүйл үзээгүй. Гэхдээ хайр сэтгэл гэдэг хэн нь түрүүлж ирсэн гэдгээрээ л насан туршдаа хамт байх ёстой гэсэн үг биш гэдгийг би мэднэ.Та түүнийг хүсэхээ болих үед тэр аль хэдийн нэг удаа шархалсан. Харин одоо би түүнийг дахин шархлуулахыг зөвшөөрөхгүй.
Ху Пань: Е Ваньнин, сайн сонс. Бидний харилцаа аль хэдийн дууссан. Би маргааш Лянь Читэй сүй тавина. Цаашдаа миний хажууд зөвхөн тэр л байх болно.
Е Ваньнин: За, Ху Пань. Чи өөрөө намайг ийм байдалд хүргэлээ. Би Чэндүгээс Хэнань хүртэл шөнөжин онгоцоор нисэж ирсэн. Нойр ч авалгүй зөвхөн чамтай уулзаж, тайван ярилцахыг хүссэн юм.Гэтэл чи яасан бэ? Тэр эмэгтэйг дагуулж ирээд намайг доромжиллоо! Ху Пань, бидний дөрвөн жилийн хайр чиний нүдэнд ийм үнэ цэнгүй байсан юм уу?
Ху Па: Е хатагтай, чи үнэндээ хайр сэтгэлийнхээ тухай ярилцах гэж ирээгүй байна.
Е Ваньнин: Чи юу гэсэн үг вэ?
Лянь Чи: Хэрэв та үнэхээр түүнтэй харилцаагаа сэргээхийг хүссэн бол салсан өдөр ингэж амархан яваад өгөхгүй байсан. Хэрэв үнэхээр харамсаж байсан бол Ху Пань мөнгөтэй болсныг сонссоныхоо дараа л шөнөжин явж Хэнаньд ирэхгүй байсан.
Е Ваньнин: Чи дэмий юм ярьж байна! Ху Пань бид хоёрын харилцааг чи огт ойлгохгүй!
Лянь Чи: Би та хоёрын хооронд юу болсныг мэдэхгүй байж болно. Гэхдээ нэг зүйлийг мэднэ. Хэрэв хүн хэн нэгэнд үнэхээр хайртай бол тэр хүнийг хамгийн хүнд үед нь орхиж явдаггүй.
Е Ваньнин: Ху Пань, чи түүгээр намайг ингэж хэлүүлээд сууж байгаа юм уу? Би өмнө нь алдаа гаргасан нь үнэн. Гэхдээ би ч бас түүнтэй дөрвөн жилийг өнгөрүүлсэн. Чи надад ганцхан удаа ч гэсэн боломж өгч болохгүй гэж үү?
Ху Пань: Боломжийг би өгөхгүй байгаа юм биш. Харин чи өөрөө тэр боломжийг хүсээгүй.
Е Ваньнин: Тэгвэл Жан Шиньфэний тухай яах вэ? Чи бид хоёрын Жан Шиньфэнтэй холбоотой асуудлыг түүнд хэлчихсэн юм уу?
Ху Пань: Чи өөрөө тийм зүйл хийчихээд бусдад мэдэгдэхээс айж байгаа юм уу?
Е Ваньнин: Жан Шиньфэн бид хоёрын харилцаа чиний бодож байгаа шиг биш! Би зүгээр л түүнд хууртагдсан юм. Ху Пань, би чамаас зориуд урваагүй!
Ху Па: Е Ваньнин! Одоо хүртэл жүжиглэсээр байх юм уу? Салахдаа чи надад ирээдүй бэлэглэж чадахгүй гэж хэлсэн. Тэгээд эргэж харалгүй Жан Шиньфэнтэй нийлж, миний боловсруулсан төслийг булаах гэж оролдсон.Харин одоо намайг мөнгөтэй болсныг сонсоод, гэнэт өөрийгөө түүнд хууртсан гэж ярих боллоо. Чи бүх сайн сайхныг өөртөө авахыг хүсдэг мөртлөө, бүх буруугаа бусдад тохохыг л боддог юм байна.
Лянь Чи: Е хатагтай, түүнийг ёс суртахууны хувьд буруутгаж, өрөвдүүлэх гэж оролдохоо боль. Чи дөрвөн жилийн залуу насаа зориулсан гэж байна. Гэхдээ тэр дөрвөн жилийн хугацаанд тэр ч бас чиний төлөө сэтгэл, хүч хөдөлмөрөө зориулсан шүү дээ.Чи өөрийгөө гомдсон гэж ярьж байна. Гэвч төслийг нь булаалгаж, хаягдаж, бас доромжлуулсан хүн нь тэр өөрөө байсан.Одоо чи түүнтэй эргээд нийлэхийг хүсэж байгаа нь түүнд хайртайдаа биш. Харин түүнийг өөрийнхөө төсөөлж байснаас ч илүү сайхан амьдарч байгааг мэдсэн учраас л тэр.
Е Ваньнин: Чи өөрийгөө ялчихлаа гэж бодоо юу?
Лянь Чи: Би чамайг ялахыг хүсээгүй. Зүгээр л түүнд урьд нь шарх учруулсан хүнд түүнийг дахин алдахыг хүсэхгүй байна.
Ху Па:Е Ваньнин, дахиж над дээр битгий ир.Хэрэв чи үнэхээр өөрийгөө гомдсон гэж бодож байгаа бол Жан Шиньфэн дээр оч.
Е Ваньнин: Түүн дээр очих уу?
Ху Па: Тийм ээ. Чи өөрөө түүний хууртагдсан гэж хэлээгүй бил үү? Тэгвэл одоо очоод түүнийг өөрийнхөө амссан зовлонг амсуул!
Ху Па: Тэр миний төслийг булааж аваад зогсохгүй, чамайг ч бас гишгүүрээ болгож дээшээ гарсан. Тэр яг юу хийснийг чи хэнээс ч илүү сайн мэдэж байгаа байх. Чи намайг мөнгөний төлөө эргэж хайгаагүй гэдгээ батлахыг хүсэж байвал амархан. Буцаж очоод Жан Шиньфэний хийсэн бүх хэргийг илчил. Тэр миний төслийг хэрхэн булааж, яаж хуйвалдсан талаарх нотлох баримтуудыг гаргаж ир.Эс бөгөөс одоо хэлж байгаа харамссан гэх үг бүр чинь зүгээр л өөртөө гарах гарц хайж байгаа хэрэг болно.
Лянь Чи: Е хатагтай, харж байна уу? Чамд сонголт байхгүйдээ биш, харин сонголтынхоо төлөө төлөөс төлөхийг хүсэхгүй байгаа юм.
Е Ваньнин: Ху Па, чи үнэхээр ийм хатуу сэтгэлтэй юм уу?
Ху Па: Би хатуу сэтгэлтэй болоогүй. Зүгээр л эцэст нь өрөвдөж, зөөлөн хандахаа больж сурсан юм.
Е Ваньнин: Ху Па, чи үүндээ харамсах болно!
Ху Па: Миний хамгийн их харамсдаг зүйл бол урьд нь чиний төлөө өөрийгөө хэтэрхий их золиосолж, өөртөө гомдол тээж явсан явдал.
Фүгүэй: Асуудлыг шийдчихэв үү?
Ху Па: Одоохондоо л шийдсэн.
Фүгүэй: Тэгвэл яамай даа. Хэрэв тэр дахиад үймээн дэгдээвэл би хүмүүсээр үргэлжлүүлэн ажиглуулъя.
Ху Па: Е Ваньнин шиг хүн амархан бууж өгөхгүй. Гэхдээ одоохондоо түүнээс чухал зүйл надад байна.
Шяо Нань: Ах аа, та арай гэж ирлээ!
Ху Па: Яасан бэ?
Шяо Нань: Шяо Жян ахад асуудал гарчихлаа!
Ху Па: Шяо Жян яасан бэ?
Шяо Нань: Та бэр эгчтэй дээшээ гарсны дараа Лян Чи бид хоёр Шяо Жян ахыг дагуулаад хажуугийн худалдааны төвд хувцас авахаар явсан юм. Маргаашийн сүй тавих ёслолд өмсөх хувцас сонгох гэсэн юм л даа. Гэтэл эрэгтэй хувцасны тасагт очтол найз бүсгүйтэйгээ таарчихсан.
Ху Па: Тэр ганцаараа байсан юм уу?
Шяо Нань: Үгүй ээ. Найз бүсгүй нь өөр эрийн гараас хөтөлсөн байсан. Тэр эрэгтэй нь бүр цүнхийг нь бариад, хоёулаа инээлдэж хөхрөөд, маш дотно харагдаж байсан.
Шяо Нань: Лян Чи эгч бид хоёр эхлээд эндүүрэл байх гэж бодсон. Гэтэл тэр эмэгтэй Шяо Жян ахыг хармагцаа юуны өмнө нөгөө эрийн гараас тавьсан. Харин тэр эр Шяо Жян ахыг хэн болохыг асуухад...
Ху Па: Тэгээд юу гэж хэлсэн юм?
Шяо Нань: Тэр Шяо Жян ахыг гэрийнхнийх нь танилцуулсан сохор болзооны хүн л гэж хэлсэн.Шяо Жян ах түүнээс энэ олон жилийн харилцаа юу байсан юм бэ гэж асуусан. Гэтэл тэр эмэгтэй өөрийг нь мөрдөж мөшгөсөн гэж буруутгаад, найзтайгаа дэлгүүр хэсэхэд юу нь буруу юм бэ гэж уурласан.
Шяо Нань: Дараа нь нөгөө эр ч уурлаж, Шяо Жян ахад найз бүсгүйгээ орхи гэж хэлсэн. Ах аа, тэр үед Шяо Жян ахын царай бүр цонхийчихсон байсан.
Ху Па: Юу болсныг ахдаа ярь даа.
Ху Жян: Па ах аа, таны өмнө нь надад зээлүүлсэн мөнгө хэрэг болохгүй нь бололтой. Би энэ гэрлэлтийг хийхгүй.
Ху Па: Сайн бодсон уу?
Ху Жян: Өмнө нь би түүний гэрийнхэн инж, сүйний мөнгийг өндөр нэхдэг нь эцэг эх нь хэцүү хүмүүс болохоор л гэж боддог байлаа. Тиймээс би хичээгээд мөнгийг нь цуглуулчихвал нэг л өдөр түүнийг эхнэрээ болгож чадна гэж бодсон.
Ху Жян: Гэтэл өнөөдөр л би өөрийгөө ямар тэнэг байсныг ойлголоо. Тэр эрэгтэйтэй хамт байхдаа жинхэнэ хосууд шиг харагдаж байсан. Харин би хажууд нь зогсож байхад гаднын хүн шиг л байсан.
Ху Па: Чи тэнэг биш ээ. Харин тэр эмэгтэй чамайг хүртэх үнэ цэнгүй хүн байна.
Ху Жян: Ах аа, надад үнэхээр хэцүү байна. Би сүйний мөнгө өндөр байхаас ч, амьдрал хүнд байхаас ч айгаагүй. Би зүгээр л нэг зүйлийг ойлгохгүй байна. Хэрэв тэр надтай гэрлэхийг хүсээгүй юм бол яагаад эртхэн хэлээгүй юм бэ? Яагаад намайг найдвар тээлгэж байгаад, өөр хүнтэй зэрэг харилцаж байсан юм бэ?
Ху Па: Шяо Жян, өнөөдөр түүнтэй таарсан нь муу зүйл биш. Ядаж чи гэрлэж амжаагүй байна. Амьдралынхаа үлдсэн хугацааг түүнд зориулаад сүйрчихээгүй байна.Өвдөх нь мэдээж. Гэхдээ энэ өвдөлт чамайг сэрээж байгаа юм.
Ху Жян: Ах аа, би үнэхээр арчаагүй хүн юм уу? Нэг эмэгтэйгээс болоод ийм болчих гэж...
Ху Па: Чи арчаагүй биш. Чи зүгээр л чин сэтгэлээсээ хайрласан. Чин сэтгэлээсээ хичээж, бүхнээ зориулсан хүн хууртагдахаар мэдээж өвдөнө. Гэхдээ нэг зүйлийг санаарай. Буруу нь тэр эмэгтэйд байгаа болохоос чамд биш.
Ху Па: Уйлмаар байвал уйл. Өнөөдөр ах нь чиний хажууд байна.
Ху Жян: Ах аа, цаашдаа би Шяо Нань шиг таныг ах аа гэж дуудаж болох уу?
Ху Па: Тэнэг жаал минь, чи угаасаа л миний дүү шүү дээ.
Шяо Нань: Эгч ээ, Шяо Жян ах зүгээр үү?
Лян Чи: Ах нь хажууд нь байгаа болохоор зүгээр болно оо.
Шяо Нань: Тэр эмэгтэй үнэхээр дэндүү юм. Ийм шударга, сайхан сэтгэлтэй хүнийг хүртэл хуурч байдаг.
Ху Жян: Ах аа, би жаахан архи уумаар байна.
Ху Па: Болно. Гэхдээ ганцаараа суугаад гунигаа архиар тайлахгүй. Өнөө орой бид бүгд чамтай хамт байна.
Фү Гүй: За, тэгвэл газрыг нь би зохицуулъя. Архи ч хангалттай байлгая.
Ху Па: Хэт сүртэй газар хэрэггүй. Шяо Жянд одоо тансаг байдал хэрэггүй. Тайван сууж, сэтгэлээ уудлан ярьж болох жижигхэн газар байхад л болно.
Лян Мү: Ойрхон нэг жижигхэн хоолны газар бий. Хоол нь үнэтэй биш, эзэн нь ч сайхан сэтгэлтэй. Шяо Жян ах одоо олон хүнтэй газар очихыг хүсэхгүй байх. Тэнд тусдаа өрөөтэй, чимээгүй.Би зүгээр л санал хэлсэн юм.
Ху Па: Тэгвэл Лян Мүгийн хэлснээр болъё.
Лян Мү: Шяо Жян ах аа, та тэр эмэгтэйгээс болж хоолоо битгий сойгоорой. Ийм үед бүр сайн хооллох хэрэгтэй. Гэдэс цатгалан байж л муу хүнийг мартах тэнхээтэй болно.
Ху Жян: Баярлалаа.
Лян Мү: Явцгаая. Өнөө орой бүгд тантай хамт байна.
Ху Па дотроо: Зарим хүн бидний амьдралаас явдаг нь илүү сайн хүн гарч ирэх зайг бий болгохын тулд байдаг. Гэвч одоохондоо Ху Жян үүнийг мэдэхгүй байлаа.Жаахан юм ид.
Ху Жян: Маргааш таны сүй тавих ёслол болно. Би ийм байдалтай очвол танд муу ёр болох юм биш үү?
Ху Па: Дэмий юм битгий ярь. Чи миний дүү. Би сүй тавихад чи заавал ирэх ёстой.
Лян Мү: Тийм шүү! Сэтгэлээр унасан хүн баяр ёслолд оролцож болохгүй гэсэн хууль байхгүй. Харин ч очих хэрэгтэй. Тэр эмэгтэйд чамгүйгээр ч сайхан амьдарч чаддагаа харуул.иБи зүгээр л тэгж хэлсэн юм.
Ху Жян: Баярлалаа.
Ху Пагийн аав: танай талын ажил ямар байна?
Ху Па: аав аа Зочид буудлаа захиалчихсан. Маргаашийн ёслолын танхим ч бэлэн болсон. Лян Чиг ч гэрт нь хүргэж өгсөн.
Ху Пагийн аав: Шяо Жян яаж байна?
Ху Па: Тэр бүхнийг мэдсэн.
Аав: Яаж байна.
Ху Па: Зүгээр л өөрийн нүдээр харсан болохоор сэтгэл нь их хөдөлсөн. Гэхдээ би хажууд нь байсан учраас одоо тайвширсан.
Ху Пагийн ээж: Хөөрхий хүүхэд минь, амьдрал нь ч хэцүү юм даа.
Ху Пагийн авга: Шяо Па, өнөө орой Шяо Жяныг ганцааранг нь битгий орхиорой. Тэр багаасаа л юм бодож, сэтгэлээ дотроо хадгалдаг хүүхэд. Өөртөө ямар нэгэн муу зүйл хийчих вий гэж санаа зовж байна.
Ху Па: Санаа зоволтгүй, гуравдугаар авга аа. Өнөө орой би хажууд нь байна.
Ху Па: Тэр энэ гэрлэлтийг хийхгүй гэж хэлсэн. Гэхдээ аав аа, маргааш миний сүй тавих ёслол болно. Гэр бүлийнхэн маань энэ асуудлаас болж дахин бужигнаж болохгүй. Ямар нэг зүйл байвал ёслол дууссаны дараа ярилцъя.
Ху Пагийн аав: За, ойлголоо.
Ху Пагийн ээж: Шяо Жян үнэнийг мэдсэн юм чинь Ү Фангийн асуудлыг яах вэ?
Гуо Ян: Авга эгч ээ, эхлээд Ү Фанд хэлчихвэл ямар вэ? Тэр хоёрыг шууд болзоонд явуулах гэсэн юм биш. Зүгээр л маргааш надтай хамт Шяо Паний сүй тавих ёслолд ирэхийг урья. Тэгвэл тэд аяндаа танилцана. Тохирох эсэхийг нь дараа шийдэж болно.
Ху Пагийн авга: Арай эртдэх юм биш үү? Шяо Жян саяхан л сэтгэлээр унасан. Бид түүнд шууд өөр эмэгтэй санал болгоод байгаа юм шиг санагдуулж болохгүй.
Гуо Ян: Ойлгож байна. Би шууд хэлэхгүй ээ. Зүгээр л Ү Фаныг Шяо Паний сүй тавих ёслолд урьсан гэж хэлнэ. Хэрэв тэр дуртайяа ирэхийг зөвшөөрвөл Шяо Жянтай танилцахад дургүйцэхгүй байна гэсэн үг.
Ху Пагийн ээж: Тэгвэл эхлээд ингэж үзье. Гэхдээ маргааш хэн ч энэ тухай ам алдаж болохгүй шүү. Ху Па-гийн сүй тавих нь хамгийн чухал ажил. Ху Жянгийн асуудлаас болж баярын найранд нөлөөлж болохгүй.
Ху Па-гийн аав: Тийм ээ. Маргааш эхлээд Ху Па, Лян Чи хоёрын сүй тавих ёслолыг сайхан зохион байгуулъя. Ху Жянгийн асуудлыг найр дууссаны дараа аажмаар шийдье.
Гуо Ян: Маргааш Ху Па сүй тавина. Завтай бол надтай хамт яваарай.
Сяо Юй: Би явна.
Сяо Юй: Ээж ээ, Чинмин баяр дуусах гэж байхад та Ху Па-гийн талаар сураглахаар Ху Мяо тосгонд хэзээ очих юм бэ?
Ээж: Чи юундаа ингэж яараад байгаа юм? Охины талынхан ингэж өөрсдөө яаран очиж гуйдаггүй юм.
Сяо Юй: Чинмин баяр дуусмагц тэр Чэнду руу ажилдаа буцна. Та дахиад ингэж хойшлуулаад байвал энэ асуудлыг шийдэх боломж бүрмөсөн алга болно шүү дээ.
Ээж: Чи түүний өгсөн өчүүхэн тусламжид хууртаад байгаа юм биш биз? Том эгчид чинь жаахан юм авч өгч, хэдэн төгрөг атгуулснаар л чи ингэтлээ сэтгэл нь хөдөлчихсөн үү?
Сяо Юй: Тэр чинь өчүүхэн тусламж биш. Харин хүний мөс чанар юм. Тэр битгий хэл цаасан тахилын мөнгө зардаг настай хүнд хүртэл туслахад бэлэн байсан. Энэ нь түүнийг муу хүн биш гэдгийг харуулж байна.
Аав: Сяо Юйгийн хэлж байгаа ч бас буруу биш. Хүргэн сонгоход хүний мөс чанар үнэхээр чухал.
Ээж: Чи юу мэддэг юм бэ? Хүний мөс чанараар хоол хийж идэх үү?
Сяо Юй: Аав аа, Ху Па төслийн менежер шүү дээ. Манай хамт ажилладаг хүн хэлэхдээ, төслөө сайн удирдаж чадвал жилдээ хэдэн зуун мянган юань олох ч боломжтой гэсэн.
Аав: Үнэхээр тийм боломж бий. Гэхдээ төслийн нөхцөл байдлаас шалтгаална. Хүн бүр тийм их мөнгө олно гэсэн үг биш.
Ээж: Чи минь яагаад үүнийг эртхэн хэлээгүй юм бэ? Түүнийг ийм их ирээдүйтэйг мэдсэн бол манайх 660 мянган юанийн сүй бэлэг нэхэхгүй байсан юм.
Сяо Юй: Тэгвэл сүй бэлгийг хэвийн хэмжээнд тогтоогоод, 300 мянган юань болгоё.
Ээж: 300 мянга бол болохгүй!Чи багш мэргэжилтэй, тогтсон ажилтай, бас царай зүс сайтай. Энгийн охидын сүй бэлэг 300 мянга байж болно. Харин чи тэдэнтэй адил байж болохгүй.
Сяо Юй: Ээж ээ, та охиноо нөхөрт гаргах гэж байна уу, эсвэл зарж байгаа юм уу?
Ээж: Сяо Юй, би чинь чиний ээж. Чамд муу зүйл хийх гэж байгаа юм биш. Эмэгтэй хүн гэрлэхээсээ өмнө ирээдүйн амьдралаа баталгаатай болгох хэрэгтэй. Үгүй бол дараа нь хэчнээн зовсон ч өрөвдөх хүн олдохгүй.
Сяо Юй: Аав аа, та нэг юм хэлээч.
Аав: Сяо Юй тэр хүнтэй танилцаж үзэхийг хүсэж байвал үзэг. Сүй бэлгийн асуудал дээр ч хэтэрхий хатуу байхаа больё.
Ээж: Лун Сян, чи энд сайн хүн болж жүжиглэхээ боль! Тэр үед чи сүй бэлэг бага өгсөн болохоор би энэ олон жил чамтай хамт зовж амьдарсан юм! Ямар ч байсан Сяо Юйгийн энэ удаагийн сүй тавих асуудлыг миний хэлснээр шийднэ. 480 мянган юань өгөхгүй бол ёстой бүтэхгүй!
Сяо Юй: Та нар сураглаж өгөхгүй бол би өөрөө очиж сураглая.
Ээж: Энэ хүүхэд ч яваандаа том болох тусам үгэнд орохоо болих юм даа!
Сяо Юй: Байна уу? Жан багш аа, сайн байна уу? Өмнө нь ээжийн хэлсэн 660 мянган юанийн сүй бэлэг үнэхээр хэтэрхий өндөр байжээ. Би гэрийнхэнтэйгээ ярилцсан. Сүй бэлгийг хэвийн хэмжээнд тогтоогоод, 300 мянган юань байхад болно гэж шийдлээ.
Жан багш: Сяо Юй багш аа, энэ асуудлыг одоо шийдэхэд жаахан хэцүү болчихлоо.
Сяо Юй: Жан багш аа, яагаад тэр билээ?
Жан багш: Чи арай л оройтож залгалаа. Ху Мяо тосгоны хүмүүсээс сонсоход Ху Па маргааш сүй тавих гэж байгаа гэнэ.
Сяо Юй: Сүй тавих гэж үү? Хэнтэй?
Жан багш: Лян Лоу тосгоны Лян Чи гэдэг охинтой.Ху-гийн гэрийнхэн өнөөдөр аль хэдийн суурин руу явж сүй бэлгийн мөнгөө авсан гэсэн. Зочид буудлаа ч захиалчихсан гэнэ. Энэ бүхэн үнэн байх магадлал өндөр.
Сяо Юй: Жан багш аа, та надад туслаад нэг асуугаад өгөөч. Энэ асуудлыг буцааж залруулах боломж байгаа болов уу?
Жан багш: Сяо Юй багш аа, би шуудхан хэлчихье. Танайх анх 660 мянган юанийн сүй бэлэг нэхэхэд Ху-гийн гэрийнхэн аль хэдийн татгалзсан. Одоо тэд маргааш сүй тавих гэж байна. Чи одоо 300 мянга болгож бууруулсан ч хэтэрхий оройтжээ.
Сяо Юй: Баярлалаа.
Ээж : Юу болсон бэ?
Сяо Юй: Ху Па маргааш сүй тавих гэж байгаа гэнэ.
Ээж: Юу гэнэ ээ? Тэр маргааш сүй тавих юм уу? Хэнтэй?
Сяо Юй: Лян Лоу тосгоны Лян Чи гэдэг охинтой.Ээж ээ, одоо та сэтгэл хангалуун байна уу? 660 мянган юанийг бага байна гэж голсон. 480 мянгыг ч зөвшөөрөөгүй. Харин одоо би 300 мянгыг өгөхөд бэлэн болоход тэд өөрсдөө хүсэхээ больчихлоо.
Ээж: Тэр яаж ийм хурдан сүй тавьж чаддаг байна аа? Ердөө хэдхэн хоног өнгөрсөн биз дээ!
Аав: Тэд биднийг хүлээх ямар ч үүрэггүй. Анхнаасаа манайх л үгээ хэтэрхий хатуу хэлсэн шүү дээ.
Сяо Юй: Би үнэхээр түүнийг сайн хүн гэж бодсон юм. Та хоёроос зүгээр л очоод сайн сураглаад үзээч гэж хүссэн. Гэтэл та хоёр байнга хойшлуулаад байсан.
Ээж: Юундаа уйлаад байгаа юм? Сүй тавина гэдэг чинь шууд гэрлэнэ гэсэн үг биш. Гэрлэлтийн гэрчилгээгээ аваагүй л бол боломж байсаар байна.
Аав: Чи одоо бас юу хийх гээд байгаа юм?
Ээж: Ху Мяо тосгон руу явна. Тэр Лян Чи гэдэг охин миний охиноос юугаараа илүү болохыг очиж харъя!
Сяо Юй: Ээж ээ, та битгий хэрэг төвөг удаарай.
Ээж: Би хэрэг төвөг тарих гэж байгаа юм биш. Зүгээр л очоод сураглах гэсэн юм.Ху Па чамайг үнэхээр огтхон ч бодохоо больсон гэдэгт би итгэхгүй байна!
Аав: За, явцгаая. Очоод учрыг нь асуучихсан нь дээр байх.
Эмэгтэй: Ху Па зөвхөн мөнгөтэй хүн биш. Тэр өөрөө 7 сая гаруй юань олсон гэж хэлсэн гэнэ лээ.
Ээж: 7 сая гаруй юань гэнэ ээ? Чи яагаад үүнийг эртхэн хэлээгүй юм бэ?
Сяо Юй: Би ч бас дөнгөж сая л мэдсэн.
Ээж: Яг ийм үед гэрийнхэн нь байдаггүй нь юу вэ?
Эр: та хэн бэ
Ээж: Хоёр эгч ээ, энэ айлынхан хаашаа явсан юм бол?
Тосгоны эмэгтэй: Тэд бүгд маргаашийн сүй тавих ёслолын бэлтгэлээ хийхээр гарсан. Ху Па зочид буудал захиалахаар хошууны төв рүү явсан. Жяньмин эхнэртэйгээ хамт хамаатан саднаа урихаар явсан.
Ээж: Тэд хэзээ ирэх бол?
Тосгоны эмэгтэй: Үүнийг яг хэлж мэдэхгүй юм.
Тосгоны эмэгтэй: Та хоёр Цао Лоу тосгоны Цао Линий эцэг эх мөн үү?
Цао Линий эцэг эх: Тийм ээ. Бид Жяньмин эхнэртэй нь уулзаж, нэг асуудлаар ярилцах гэсэн юм.
Тосгоны эмэгтэй: Тэгвэл та хоёр ч бас оройтож иржээ. Ху Па маргааш Лян Лоу тосгоны Лян Чи гэдэг охинтой сүй тавих гэж байна.
Ээж: Бид ч бас оройтчихсон хэрэг үү? Маргааш сүй тавина гэнэ ээ?Өчигдөр л Ху-гийн гэрийнхэн манай Линлингээс татгалзсан шүү дээ. Яаж ийм хурдан өөр хүнтэй сүй тавьж амждаг байна аа?
Тосгоны эмэгтэй: Зочид буудлаа хүртэл захиалчихсан байхад худлаа байж таарах уу? Жяньмин, Цю Фан хоёр ч хамаатан саднаа урихаар гарсан. Маргааш сүй тавих ёслол нь албан ёсоор болно.
Эрэгтэй: Манай гэрийнхэн бүтэн өдөржин ярилцаж байж, арайхийн нэр нүүрээ бодолгүй Ху-гийн гэрт ирсэн юм. Гэтэл дахиад л нэг алхмаар хоцорчихлоо!
Back to episodes Go home