Жон: Хөөх... Чиний зөв байжээ. Үнэхээр гайхалтай юм. Чамайг бага байхад энэ бүх хог новш энд байсан юм уу?
Сага: Үгүй ээ. Зүгээр л ой байсан.
Жон: Аан, тэгэхээр Финландын хөдөө ийм байдаг юм уу? Бүх хогоо ой руу аваачаад хаячихдаг юм уу?
Сага: Үгүй. Бага зэрэг тийм байж магадгүй ээ.
Жон: Тийм ээ! Би... чамайг тэврээд гаргах хэрэгтэй байна.
Сага: Тийм ээ!
Жон: За... Энэ... Тийм ээ...
Сага: Тийм үү?
Жон: Тийм ээ. Арай их ажил хийх хэрэгтэй болох нь дээ. Бага зэрэг засвар хийнэ. Энд тэнд нь нөхөж янзлаад, тэнд хивс дэвсчихнэ. Ажлынхаа дараа хангалттай цаг байгаа.
Сага: Надад... чамд нэг юм үзүүлэх юм байна. Энэ би Тарутайгаа эмээ дээрээ зуны амралтаар ирэхдээ унтдаг байсан өрөө. Энд хөөрхөн ногоон ханын цаас байдаг байсан. Одоо ч байна!
Жон: Хөөх... Тэгэхээр... байгальтай ойр байхыг хүсдэг байсан юм шиг байна Энэ...
Сага: Аваад хаячихна. Хар даа. Энд урьд нь орой болгон үлгэр уншиж өгөхдөө суух түшлэгтэй сандал байдаг байсан. Тэгээд энд хүүхэлдэйн байшин байсан. Энд бас энэ хөөрхөн хуучны савлууртай морь байдаг байсан. Тэгээд энд хүүхдийн өлгий тавьж болно.
Жон: Гурван хүүхдэд бүгдэд нь хангалттай зай байна.
Сага: 3 хүүхдэд зориулсан.
Жон: 3 хүүхдэд зориулсан.
Сага: Бас... Лондонг яах вэ?
Жон: Лондонг хараад идэг. Тийм ээ!
Сага: Тийм ээ!
Жон: Сага? Бурхан минь. Сага! Бурхан минь!
Сага: Сонс. Чи хэр чанга хашхирна, ой төдий чинээ чанга хариу өгнө.
Жон: Юу?
Сага: Финландад байдаг нэг үг. Би энд нууцаар сэмхэн ирдэг байсан.
Жон: Яах гэж?
Сага: Эмээ намайг энд ирэхийг хориглодог байсан. Ой өөрийнхөө хүнийг буцааж авдаг юм.
Жон: Тийм үү?
Сага: Намайг ээж болгооч.
Эмч: Нэлээн их засаж янзлах хэрэгтэй болох нь.
Жон: Тэр зүгээр үү?
Эмч: Энэ юу вэ?
Сага: Бүх зүйл хэвийн үү?
Жон: Ю-юу болоод байна? Юу болоод байгаа юм?
Сага: Яачихсан юм бэ? Юу болоод байна? Юу болоод байгаа юм бэ?
Жон: Их санаа зовсон шүү. Энийг чамд.
Сага: Тэр зүгээр үү?
Жон: Тийм ээ. Тийм... Та хоёр зүгээр ээ.
Сага: Би хармаар байна. За.
Жон: Тийм ээ... за.
Сага: Энд аваад ирээч. Би тэвэрмээр байна.
Эмч: Тэр эвдэрчихгүй дээ.
Жон: Тийм ээ, мэдэж байна...
Эмч: Би үзүүлье. Ингэж барих хэрэгтэй. Тэгээд ээжид нь өгнө. Холдоорой.
Жон: За.
Эмч: Энэ үед аав нь түшиг болж өгөх үүрэгтэй.
Жон: Тийм ээ, за...
Эмч: Ээжийн тэврэлтээр тайвширдаг юм. Ийм их үстэй хүүхэд харж байгаагүй юм байна.
Сага: Энэ...
Эмч: Та эрүүл саруул хүүтэй болжээ. Нэлээн хүнд төрсөн болохоор хэрэв хүсвэл сэтгэл заслын тусламж авч...
Сага: Үгүй ээ, бүх зүйл зүгээр. Би бүрэн зүгээр.
Жон: Юу гэсэн бэ?
Сага: Юу ч биш ээ. Бүх зүйл зүгээр.
Жон: За.
Сага: За. Цэцгүүдээ аваарай.
Жон: Аан за. За. Дахиад нэг. Хонгор минь, би туслах уу?
Сага: Үгүй ээ, би зүгээр.
Жон: Эндээс л бүх зүйл эхэлж байна даа. Бид. За нааш ир. Энэ чиний шинэ гэр. Аав нь чиний төлөө бүгдийг нь яаж зассаныг хар даа.
Сага: Жон, тэр өлсөж байгаа.
Жон: Шат энд байна. Гал тогоо энд байна. Өө, энийг хар даа. Том цонх. Харин энэ бол маш чухал өрөө... ээж нь чамд зориулж хийсэн юм. Маш их хайраар. Тийм үү?
Сага: Тийм ээ. Ээжийнхээ бяцхан хайр нь, удахгүй хоол өгнө өө. Хонгор минь. За, за. Май.
Жон: Өвдөж байна уу?
Сага: Үгүй ээ, үгүй.
Жон: Чи зүгээр үү?
Сага: Тийм ээ.
Жон: Эх баригчийн хэлснийг санаарай. Нүд рүү нь харах нь маш чухал гэсэн. Тийм ээ. Магадгүй бүрээс нь жаахан буруу болчихсон юм шиг байна. Энийг жаахан дээшлүүлье.
Сага: Би... яаж хийхийг мэднэ.
Жон: Хөхний толгой нь амных нь дээд хэсэгт хүрээд байна уу? Зүгээр...
Сага: Боль! Уучлаарай... Ээжийн хайр, сайн уу!
Жон: Болгоомжтой! Унах нь байна!
Сага: Хүрэхээр өвдөөд байна.
Жон: Би чиний аав шүү дээ. Бид чамайг өвтгөхгүй, тийм ээ? Тийм ээ. За, ингээд. Сайн байна. Яг л жижигхэн сүүл ургаж байгаа юм шиг харагдаж байна. Хөөрхөн юм аа. Дээрдэж байна уу?
Сага: Сайн орой, сайхан амраарай, Сарнайгаар гоёсон, Лиш цэцгээр бүрсэн, Хөнжилдөө ороод унтаарай, Маргааш өглөө эрт, бурхан ивээвэл, Дахиад сэрэх болно, Маргааш өглөө эрт...
Жон: Чи дуулахаа болиод өгвөл яасан юм?
Сага: Би чадах чинээгээрээ л хичээж байна.
Жон: Мэдэж байна аа. Би зүгээр туслах гэсэн юм.
Сага: Тийм ээ, гэхдээ тэр унтмааргүй байна.
Жон: Үгүй ээ, тэр ганцаараа унтахыг л хүсэхгүй байгаа юм шиг байна, тийм үү? Одоо арай дээрдсэн үү? Толгойгоо өргөөд байна. Яаж ингэж чаддаг байна аа? Өө, Кристиан минь, чи ёстой бяцхан гайхамшиг юм аа.
Сага: Чамд тэр Кристиан шиг харагдаж байна уу?
Жон: Сага?
Сага: Яг одоо гоё хувцсаар нь хувцаслачих! Ирсэнд чинь их баяртай байна
Жон: Сага?
Сага: Ирсэнд чинь их баяртай байна Ээж ээ.
Тару: Гэнэтийн бэлэг! Чамд туслахаар ирлээ.
Сага: Сайн уу!
Тару: Бяцхан ханхүүг чинь харахыг тэсэхгүй нь ээ! Ямар гоё даашинз вэ!
Сага: Баярлалаа.
Сагагийн ээж: Чи их ядарсан харагдаж байна.
Сага: Би зүгээр ээ. Чиний товч задгай байна. Зүгээр ээ. Хүүхэд эрт төрчихсөн болохоор хараахан дуусаагүй байгаа. Амжаагүй юм аа. Гэхдээ бүгдийг нь дуусгачихвал цонхоор харагдах үзэмж нь үнэхээр гоё болно.
Сагагийн ээж: Чи ийм их ядарчихсан байхад заавал ингэж их юм хийх хэрэгтэй байсан юм уу?
Тару: Хөөе, үнэхээр гоё байна. Анна, хар даа! Авга эгч нь ямар гоё мөрөөдлийн өрөө хийж өгөө вэ! Зүгээр байгаа биз дээ?
Анна: Тийм ээ.
Тару: Энэ ханын цаас чинь...
Сага: Яг биднийг хүүхэд байсан шиг.
Тару: Үнэхээр гоё юм.
Сагагийн ээж: Чи хэзээ ажилдаа орох юм?
Сага: Би 5 жил завсарлана.
Сагагийн ээж: Юу?
Сага: Тийм ээ. Бид ахиад 2 хүүхэдтэй болно.
Тару: Хүүхдүүд ийм жаахан байх хугацаа маш богинохон шүү дээ. Тэр сайхан мөчүүдийг нь алдаад өнгөрөөчихвөл дахиж буцааж авч чадахгүй.
Сагагийн ээж: Тийм ээ, гэхдээ...
Жон: Харин тийм ээ, одоохондоо нэг их баяртай биш байна.
Тару: Надад ханцуй байна. Үүнийг өмсүүлээд үзэх үү?
Жон: Тэгье л даа.
Сага: Хувцас өмсөхөөр өвддөг.
Тару: Өө, хөөрхөн амьтан минь! Нааш ир. Чи их том хүү болжээ! Эмээдээ очъё. Болгоомжтой, жаахан хүнд шүү.
Сагагийн ээж: Энэ чинь хэн бэ...
Сага: Би авчихъя... Та хоёрыг ч бас алчихсангүй шүү.
Сагагийн ээж: Өлссөн бололтой. Хооллосон уу?
Сага: Тийм ээ, хооллосон.
Сагагийн ээж: Та нар ер нь яах гэж ийм эзгүй хээр газар нүүж ирсэн юм?
Тару: Би буруу хийчихсэн байна.
Жон: Өө. Бид зүгээр л... байгальтай ойр өсгөхийг хүссэн юм.
Сагагийн ээж: Сага угаасаа хүмүүсээс илүү модонд дуртайг би мэднэ.
Сага: Юу гэсэн үг үү?
Жон: Юу гэсэн бэ?
Тару: Сага багийн л хүнээс дөлөтгүй байсан юм.
Сагагийн ээж: Чи дандаа найзууд чинь чамайг их этгээд байна гээд шоолдог байсан гэж ярьдаг байсан биз дээ. Тавь!
Тару: Ээж ээ. Туслаарай.
Жон: Би түргэн тусламж дуудая.
Сагагийн ээж: Эмчийн цүнхийг минь аваад ир.
Сага: Та зүгээр үү? Яаж ингэж хүчтэй өшиглөж чаддаг байна аа?
Сагагийн ээж: Би буруу бариагүй шүү.
Сага: Би буруутгаагүй ээ. Хүүхдэд ямар нэг юм буруу байгаа гэж бодоод байгаа. Нярай хүүхэд ийм байдаггүй байх.
Сагагийн ээж: Чи ч бас нярай байхдаа яг л ийм байсан.
Сага: Өнөө шөнө хонох уу?
Сагагийн ээж: Бостон руу шөнийн нислэгтэй. Лекцүүд эхэлнэ.
Сага: Та тэтгэвэрт гарсан байх ёстой биш билүү?
Сагагийн ээж: Би бүх цагаа ач зээ нартаа зориулж, боов хийж өгөөд суудаг эмээ болохыг хүсдэггүй.
Сага: Та эмээгээс шал өөр юм.
Сагагийн ээж: Чи хүмүүс ямар байх ёстой талаар их романтик төсөөлөлтэй юм.
Сага: Сайн уу? Ирсэнд чинь их баяртай байна.
Эмэгтэй: Баяр хүргэе!
Сага: Баярлалаа!
Эмэгтэй: Чи зүгээр үү?
Сага: Тийм ээ, зүгээр.
Эмэгтэй: Баяр хүргэе!
Жон: Жаахан төөрөлдөөд байдаг юм, гэхдээ...
Эмэгтэй: Хараад байгаарай!
Сага: Одоохондоо жаахан уйламтгай л байна, гэхдээ...
Эрэгтэй: Ядаж уушги нь сайн юм байна!
Сага: Тийм ээ.
Эрэгтэй: Чанга хашхирдаг юм байна. Баяр хүргэе!
Охин: Явцгаая.
Сага: Тийм ээ. Би энд жаахан тайвшруулаад авъя. Гэхдээ ирсэнд чинь үнэхээр их баяртай байна. Удахгүй уулзъя!
Охин: Тэр хүүхэд яагаад хачин харагдсан юм бол?
Эрэгтэй: Үгүй ээ, би... тогтвортой хөгжлийн захирал.
Сагагийн ээж: Надад арай эрт нислэгийн билет олж өг. Үгүй, үгүй, үгүй. Өнөө оройных. Тийм, тийм. Өнөө орой.
Эмэгтэй: Хүүхдүүд ихэвчлэн хөөрхөн байдаг шүү дээ.
Тару: Тэр даашинзаа өөрөө сонгосон юм.
Жон: Би Кристианыг аваад явчихъя. Харанхуйд байхыг хүсэж байна.
Жон: Гэхдээ... угаасаа тэд бүгд энд байгаа шалтгаан нь тэр шүү дээ. Тийм ээ.Эрхэм найзуудаа. Ирсэн та бүхэндээ баярлалаа. Та нарын ихэнх нь үнэхээр сайхан байлаа. Зарим нь жаахан финланд маягийн. Гэхдээ сайн талаараа шүү. Харамсалтай нь, аав маань өвчний улмаас ирж, хүүхдэд маань ерөөл өгөх боломжгүй болсон. Гэхдээ бидний хүүхдийг... ямар нэртэй болгосныг сонсвол тэр их баярлах байх.
Сага: Куура.
Жон: Юу?
Сага: Түүнийг Куура гэдэг юм. Жаахан дотор муухайрсан юм. Гэхдээ ирсэнд чинь үнэхээр баяртай байна! Баяртай!
Сагагийн ээж: Юуны өмнө өөртөө анхаараарай. Хамгийн чухал нь энэ.
Сага: Та өөрөө сайн мэдэж байгаа. Баяртай! Чи надад уурлачихсан уу?
Жон: Куура гэдэг их гоё нэр гэж би бодож байна. Гэхдээ бид үүнийг хамтдаа хийх хэрэгтэй, ойлгосон уу? Бид хоёр өөрсдийнхөөрөө, хамтдаа байх ёстой... үгүй бол энэ бүхний утга учир алга болно. Чи зүгээр л нэг юм шийдчихээд, намайг юу ч биш юм шиг хандах чинь хэцүү байдаг.
Сага: Би дандаа бүх зүйлийг буруу хийдэг.
Жон: Би тэгж хэлээгүй шүү дээ.
Сага: Чи яагаад миний хийж байгаа бүх зүйлийг засаж залруулах гээд байдаг юм? Би юу ч зөв хийдэггүй юм шиг санагдаж байна.
Жон: Чи үнэхээр хөөрхөн хүүхэд төрүүлж өгсөн шүү дээ. Би зүгээр л... туслах гэсэн юм.
Сага: Тэгвэл надад заахаа боль. Ингэ, тэг гэж хэлэхээ боль. Хааяа намайг магтаж байж болно шүү дээ Тэгээд нэрний асуудал дээр намайг уучлаарай.
Жон: Хөөе?
Сага: Чи яагаад намайг үнсэхээ больчихсон юм?
Жон: Юу? Би байнга л хүсдэг шүү дээ.
Сага: Гэхдээ чи үнсдэггүй.
Жон: За. Энэ бүхэн бид хоёрын хувьд шинэ, бас хачин зүйл байна. Гэхдээ чи бол дэлхийн хамгийн сайн ээж.
Сага: Түүнд нэг л юм буруу байна. “Түүнд” биш, “түүнд” гэх гэсэн байх. Тэр зүгээр л нарны гэрэлд жаахан мэдрэмтгий байгаа юм. Тэр зүгээр болно.
Тару: Сага! Хөөе! Юу хийгээд байгаа юм? Хөөе, түүнийг ингэж сэгсэрч болохгүй шүү!
Сага: За, одоо унтчихлаа. Шөнө ерөөсөө унтдаггүй юм. Сайн уу!
Анна: Хар даа.
Сага: Тийм ээ.
Тару: Чи одоо арай хамаагүй дээр хөдөлж байна. Эмч нар юу гэсэн юм?
Сага: Бүрэн эдгэрсэн гэсэн.
Тару: Ямар сайхан юм бэ! Тийм биз дээ?
Сага: Би одоо ч гайхай шиг хэвээрээ байна.
Тару: Хөөе, дэмий юм битгий ярь! Яах гэж тэгж хэлээд байгаа юм? Одоо бүх зүйл зүгээр болсон, тийм ээ?
Сага: Тийм ээ.
Тару: Хэн сэрсэнийг хар даа. Авгя эгчдээ инээсэглээд үзэх үү?
Сага: Тэр ерөөсөө инээдэггүй.
Тару: Сайн байна.
Сага: Хачин л юм.
Тару: Хонгор минь!
Тару: Инээмсэглэж байгаа биз дээ! Сайн байна.
Сага: Зүгээр л ярвайж байна.
Тару: Үгүй ээ! Хар л даа! Сайн байна!
Сага: Би харж байна аа.
Тару: Юу байсан бэ? Анна! Ямар замбараагүй юм бэ.
Жон: Тийм ээ, энд нэг овоо болгоод тавьчихъя.
Тару: За. Би чамд эмээ хамгийн сүүлд юу хэлж байсныг хэлж байсан билүү? Тэр над руу залгаад, энэ бүх хог новшийн талаар баахан юм ярьсан. “Тэднийг” хол байлгадаг ч гэх шиг юм ярьж байсан.
Жон: Хөршүүдийг хол байлгадаг гэсэн үг үү? Ёстой финланд маягийн юм аа.
Тару: Үгүй ээ. Хүйтэн төмөр. “Хүйтэн төмөр тэднийг түлдэг” гэсэн. Өөрийнхөө ертөнцөд амьдардаг байсан юм. Хөөрхий.
Сага: Битгий.
Жон: Өвдсөөр л байгаа юм уу?
Сага: Унтчихсан юм уу?
Жон: "Тэр" гэж дуудаж бай л даа. Бид заавал хийх албагүй шүү дээ. Зүгээр л сайхан хандах гэсэн юм. Эсвэл муухай ч юм уу. Чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй. Би чамд хайртай.
Сага: Хар даа! Суугаад байна!
Жон: Үгүй ээ. Алив. Ийм жаахан хүүхэд сууж чадахгүй. Тийм ээ.
Сага: Боль! Уучлаарай, би зүгээр... Чи амрах хэрэгтэй. Явж унт.
Жон: Түүнийг орхи. Би зүгээр.
Сага: Би харж чадна.
Утас: Ээж.
Сагагийн ээж: Сайн уу! Ашгүй нэг хариу өгч байна. Сага!
Сага: Сайн уу.
Сагагийн ээж: Шөнө болж байгааг мартчихжээ. Куура одоо хүртэл унтаагүй байна уу? За... чи ч бас багадаа түүн шиг шөнө орой болтол сэрүүн байдаг байсан. Чи надад ямар нэг юм хэлэх гэсэн юм бишүү?
Сага: Би юу?
Сагагийн ээж: Тийм ээ, чи залгах гэж оролсон шүү дээ. Сага!
Сага: Нөгөө... эмээ энэ ойн талаар ямар нэг юм ярьж байсан уу?
Сагагийн ээж: Ой гэнэ ээ?
Сага: Тэр дандаа энд аюултай ямар нэг юм байдаг гэж хэлдэг байсан.
Сагагийн ээж: Тэр чинь зүгээр л түүний ярьдаг үлгэрүүдийн нэг. Тэр энд ямар нэг... юу ч юм байдаг гэж итгэдэг байсан. Сага? Чи ер нь унтаж чадаж байна уу? Энэ удаа Жонд Куураг унтуулж үзүүл л дээ. Чи заавал жаахан ч гэсэн унтаж амрах хэрэгтэй.
Сага: Тийм ээ, бүх зүйл зүгээр.
Сагагийн ээж: Сага!
Жон: Сага? Сага? Юу хийж байгаа юм?
Сага: Тэнд...
Жон: Юу?
Сага: Шал ялзарчихсан байсан, тэгээд...
Жон: Яаж мод ургасан юм?
Сага: Куура. Тэр модыг дуудаж байсан.
Жон: За. Үүнийг хүүхдийн эрүүл мэндийн төвийнхөнтэй ярилцаж болох асуудал гэж бодож байна.
Сага: Би зүгээр л энэ яг юу болохыг мэдмээр байна.
Жон: Тийм ээ. Яг тийм. Бид тусламж авъя.
Сага: Чи яв. Би зүгээр.
Эмч: Гараа ямар хурдан хурдан далладаг юм бэ! Чи чинь ямар өндөр, бас хүнд жинтэй хүү вэ. Таны хүү бүрэн эрүүл байна.
Жон: Уучлаарай. Аан, түрүүн хэлсэнчлэн, миний финланд хэл...
Эмч: Уулчаарай.
Сага: Түүнийг шалгаж үзэх хэрэгтэй биш үү?
Эмч: Одоо хувцсыг нь өмсүүлж болно.
Жон: Би өөрөө хувцаслачихъя.
Сага: Үгүй ээ. Одоо тайван байгаа. Битгий хүр. Хувцас өмсүүлэх гэж оролдох төдийд хашхирч эхэлнэ.
Эмч: Тэр мэдрэхүйн хэт мэдрэгшилтэй байж магадгүй. Тэгээд бас жаахан... Тийм ээ. Хүүхэд бүр өөр өөр. Тэр насандаа харьцуулахад онцгой сайн хөгжсөн, бас нэлээд том биетэй байна! Сайн, хүчтэй булчинтай байна.
Жон: Яг л бич шиг. Тийм ээ, төрөхдөө бүх бие нь үстэй байсан.
Эмч: Тэр бол ердийн зүйл.
Сага: Гэхдээ... тэр миний цусыг сорсон.
Эмч: Маш их өлссөн болохоор амандаа орсон бүхнийг сордог байж магадгүй. Өлсөж байгааг нь нүүрийг нь сайн ажиглаад мэдэж болно. Тэр жижигхэн... хөхөх гэж байгаа юм шиг уруулаа хөдөлгөдөгийг чи анзаарсан байх. Тэгэх үед нь хооллож эхэлж болно.
Жон: За, тийм ээ.
Эмч: Чамд дарамттай байгаа юм биш биз?
Сага: Үгүй ээ, би зүгээр. Гэхдээ гол асуудал нь тэр биш. Асуудал нь энэ хүүхэд.
Жон: Эсвэл чи тэгж мэдрэхийг хүссэн байж болно.
Эмч: Ийм хэцүү, будилсан мэдрэмж төрөх нь угаасаа хэвийн зүйл. Гэхдээ нэг зүйл үнэн. Чамайг тайван байхад хүүхэд ч бас илүү тайван байдаг. Хэрэв хүсвэл би чамайг мэргэжлийн хүнтэй уулзуулахаар илгээж болно, Сага. Тэгээд цаг авч, энэ бүхний талаар ярилцаж болно.
Жон: Баярлалаа. Харин аав нь зүгээр байгаа юу?
Жон: Тийм ээ. Аан, ер нь...
Эмч: Нярай хүүхэдтэй эхний өдрүүд санаанд оромгүй хэцүү байх үе бий. Ялангуяа ээжид нь.
Жон: Үгүй ээ, би ойлгож байна.
Эмч: Олон ээжийн хувьд энэ шинэ амьтан нь бүр танихгүй юм шиг санагддаг.
Жон: Ярилцлага дажгүй боллоо гэж бодож байна.
Сага: Би дахиж хөхүүлэхгүй.
Жон: Чи...
Сага: Дахиж хэзээ ч.
Жон: Куураг өөрийнхөө хүүхэд гэдгийг хүлээн зөвшөөрөхөд хэцүү байгаа бол...
Сага: Тэр намайг хоосортол сордог.
Жон: Тийм болохоор л хөхөөр хооллох нь чамд чухал!
Сага: Чи ерөөсөө сонсохгүй байна!
Жон: Хонгор минь, би сонсож байна. Сонсож байна. Би зүгээр л...
Сага: Намайг зүгээр...
Жон: Би... ойлгож байна.
Сага: намайг зүгээр орхи.
Жон: Чи бүрэн туйлдаж байна. Би ойлгож байна. Чиний асуудал бол...
Сага: Тэр хүүхэд!
Жон: Үгүй. Чиний асуудал бол манай хүүхэдтэй харилцах харилцаа. Чиний мэдэрч байгаа зүйл бол...
Сага: Надад юу мэдэрч байгааг битгий заа!
Жон: Эрт ирэх нь дээ.
Сага: Хэн?
Жон: Манай аав, ээж. Би хэлсэн шүү дээ.
Сага: Хэзээ?
Жон: Сайн уу?
Жоны ээж: Чамайг харах сайхан байна. Энэ хүүхэд үү?
Жон: Тийм ээ, яг унтаж байлаа.
Жоны аав: Хүү минь.
Жон: Аав. Сайн байцгаана уу. Болгоомжтой, хонгор минь!
Жоны ээж: Гэрэл асаая, тийм үү?
Жон: Тэр гэрэлд жаахан мэдрэмтгий.
Жоны аав: Хүүхэд чинь чамаас суралцах ёстой болохоос чи хүүхдээс биш шүү дээ.
Жоны ээж: Хүн бүр хүүхдээ өөрийнхөөрөө өсгөг. Сага, чамайг харах сайхан байна.
Сага: Тавтай морил. Замбараагүй байгаад уучлаарай. Хүүхэд эрт төрчихсөн болохоор бид янзлах зав гаргаж чадаагүй...
Жоны ээж: Битгий санаа зов доо. Кристиан, бид тэдэнд нөгөө...
Жоны аав: Тийм ээ. Тийм шүү.
Жоны ээж: Гэрийн бэлэгээ өгье.
Жоны аав: Би өөрөө хийсэн юм.
Жон: Тийм ээ.
Сага: Баярлалаа.
Жоны аав: За тэгвэл, хүүхдэд ерөөл өргөх үү?
Жон: Би очоод аваад ирье.
Сага: Тэгээч.
Жоны ээж: Би нутгийн үлгэрүүдээс уншиж байсан юм. Хэрэв хүүхдэд ерөөл өргөхгүй бол троллууд аваад явчихдаг гэж ярьдаг гэсэн. Хүмүүс одоо ч үүнд итгэдэг юм уу?
Сага: Үгүй ээ, одоо бол үгүй.
Жоны ээж: Тийм болохоор зарим гэр бүлийн судсаар троллын цус одоо ч урсдаг юм байна. Бяцхан хонгор энд байна. Аз болж, тэр эртний троллууд ариун уснаас айдаг юм. Тиймээс бид чамайг одоо ч аварч чадна.
Жоны аав: Ариун Сүнсний хүчээр энэ усыг ариусгаж өгөөч... ингэснээр тэд нүглээсээ ариусаж, дахин төрөх болтугай.
Жоны ээж: За, нэрний асуудал юу болсон юм бэ?
Жон: Бид...
Жоны ээж: Аав чинь тэр нэрийг нэлээн хүндээр хүлээж авсан. Гэхдээ юу ч хэлэхгүй л дээ.
Жоны аав: Төгс хүчит Бурхан, Тэнгэрлэг Эцэг минь, Есүс Христийн нэрээр энэ хүүхдийг ерөөгөөч хэмээн бид танаас хүсэж байна. Эцгийн нэрээр... Хүүгийн нэрээр... Ариун сүнсний нэрээр. Амен.
Бүгд: Амен.
Сага: Амен.
Жон: Тийм ээ, одоо арай дээр болжээ.
Жоны ээж: Энэ чинь...?
Жон: Тийм ээ, тийм. Таны надад өгсөн үрнүүд. Үнэхээр сайн ургаж байгаа.
Жоны ээж: Энд хулуу ургаж байна, бас цукини байна.
Жон: Тийм ээ. Энд бас хүрэн манжин байна. Бас байцаа.
Жоны ээж: Хөрс нь сайн уу?
Жон: Тийм ээ, жаахан ажил орсон л доо, гэхдээ...
Жоны ээж: Ямар ч байсан бүгд үнэхээр сайхан ургаж байна.
Жон: Энэ яаж энд орчихсон юм бол?
Жоны ээж: Зүгээр үү, хонгор минь?
Жон: Тийм ээ, зүгээр... ургачихсан байна. Ямар ч утга алга.
Жоны ээж: Энэ чинь байгаль шүү дээ, Жон. Чи байгальтай тэмцэж чадахгүй. Миний хувьд бол бяцхан Жонтой хамт гэрийн ажлаа хийх нь бараг л бясалгал шиг санагддаг байсан. Тэр ямар жаргалтай хүүхэд байсан гээч.
Жон: Ээж ээ.
Жоны ээж: Чи ч гэсэн... миний бяцхан нар байсан юм.
Сага: Куура ер нь инээдэггүй.
Жоны ээж: Мэдээж хүүхэд болгон өөр шүү дээ. Гэхдээ бид тэднийг хайраараа өсгөдөг. Ээж байна гэдэг энэ хорвоогийн хамгийн агуу аз жаргал шүү дээ. Тэгж бодохгүй байна уу?
Жоны аав: Халуун байгаагүй шүү дээ. Та юу хийчихэв ээ? Юугаа хийчихэв ээ?
Жоны аав: Энд гал ч байгаагүй. Зууханд ч ойр байгаагүй.
Жон: Ядаж ганц удаа юу хийж байгаагаа бодож болохгүй юу?!
Жоны аав: Энэ... хүйтэн байна. Хүйтэн төмөр.
Сага: Би чамайг юу болохыг чинь мэдэж байна. Уу.
Жон: Хонгор минь.
Сага: Бид.
Жон: Гурвуулаа. Хиймэл сүүг хэр ууж байна?
Сага: Тэр угаасаа л байгаа бүхнийг нь сорж уудаг. Тийм ээ.
Жон: Сайн байна. Магадгүй одоо би ч хооллож болох нь. Бүх ачаалал чам дээр ирэхгүй.
Сага: Тийм ээ... Одоохондоо түүнийг би хооллосон нь дээр байх.
Жон: За.
Сага: Ажил чинь яаж байна?
Жон: Тийм ээ, сайн. ...их финланд маягийн байлаа. Яасан?
Сага: Би хамгийн сүүлд хэзээ чамаас “Өнөөдөр өдөр чинь ямар өнгөрөв?” гэж юм асууснаа ч санахгүй байна. Муухай санагдчихлаа.
Жон: Эхний жил хамгийн хэцүү байдаг.
Сага: Тийм ээ.
Жон: Гэр бүл салалтын хувь хамгийн өндөр байдаг үе нь энэ.
Сага: Чи тийм юмны талаар бодож байгаагүй биз дээ?
Жон: Юу? Салах тухай юу?
Сага: Тийм.
Жон: Мэдээж үгүй. Би чамд бүх зүйлээ хэлдэг. Чи ч бас хэлдэг биз дээ?
Сага: Тийм ээ.
Жон: Бид энэ үеэр дахиад нэг хүүхэдтэй болно гэж ярьж байснаа санаж байна уу? Одоо дахиад жирэмсэн байна гээд төсөөлөөд үз дээ.
Сага: Тийм шүү.
Жон: Би тоглосон юм аа.
Сага: Тийм ээ.
Жон: Цаг нь болохоор.... болно доо.
Сага: Тийм ээ, тийм.
Жон: Нээрээ, чиний үзүүлэх цаг хэзээ вэ?
Сага: Үзүүлэх гэнэ ээ?
Жон: Тийм ээ, Эмчийн илгээсэн. Хүүхдийн эрүүл мэндийн төвийн тэр үзлэг. Чи цаг аваагүй юм байна.
Сага: Чамайг намайг асуудалтай гэж хүн болгонд ярих надад үнэхээр муухай санагддаг.
Жон: Тийм ээ, гэхдээ бидэнд асуудал байгаа.
Сага: Миний өмнөөс битгий ярь.
Жон: Тэр л гол асуудал. Чи өөрөө өөрийнхөө өмнөөс ярьж чаддаг байгаасай гэсэн.
Сага: би одоо чамд өөрөө хэлж байна. Ядаж жаахан ч гэсэн надад итгээд, надад зай өгөөч.
Жон: Би яг үүнийг л хийх гээд байсан юм!
Сага: Намайг битгий засах гээд бай!
Жон: Зай. Ойлголоо.
Сага: Жон. Жон! Жон!
Утас: Ээж.
Сагагийн ээж: Сайн уу? Чи хаана байгаа юм?
Сага: Энэ Куура.
Сагагийн ээж: Юу? Юун чимээ вэ?
Сага: Куура гээд байна.
Сагагийн ээж: Өөр хэнийг бас маажаад, урчихсан юм бэ? Бүх зүйл зүгээр үү?
Сага: Та хэзээ ч ингэж асуудаггүй.
Сагагийн ээж: Харин тэгээд асууж байна.
Сага: Тийм ээ. Эсвэл зүгээр... Заримдаа би боддог... хэрэв тэр хүүхэд намайг түрүүлж алахгүй бол би түрүүлж алчихмаар байна.
Сагагийн ээж: Чамайг бага байхад би ч бас яг ингэж боддог байсан.
Сага: Тийм үү?
Сагагийн ээж: Тийм ээ. Нэг удаа чиний орилохоос бүр залхаж гүйцээд, Тийм ээ. Нэг удаа чиний орилохоос бүр залхаж гүйцээд, Гэхдээ буцаад ирээд чамайг аваад явсан л даа. Гэхдээ тэр үед чи миний бүх энергийг сорж дуусгаж байгаа юм шиг санагддаг байсан. Чи ер нь үнэхээр хэцүү хүүхэд байсан. Хүмүүс үргэлж хэлдэг шүү дээ. Хамгийн сайхан мөчүүд нь хэцүү үеүүдийг хэд дахин нөхдөг гэж. Гэхдээ би лав тийм гэдэгт итгэлтэй биш.
Сага: Зайл! Зайл!
Сагагийн ээж: Сага, юу болоод байна?
Жон: Сага! Сага! Хаана байсан юм?
Сага: Чи хаана байсан юм?
Жон: Куурагийн хувцас хаана байна?! Тэр хөлдөж үхэх нь! Дотогшоо ор. Энийг хайж байна уу? Ядаж надад тайлбарлах ямар нэгэн шалтгаан байгаа гэж хэлээч.
Сага: Тэр сүү уухгүй байсан.
Жон: Би ч бас суу уудаггүй. Юу хийх гэж байгаа юм? Миний цайнд цус хийж өгөх үү?! Үгүй. Чи манай хүүд дахиж нэг дусал ч цус өгч болохгүй.
Сага: Өөр юу ч авахгүй байна.
Жон: Сага, гуйж байна.
Сага: Надад өг. Тавь! Надад өг!
Жон: Сага! Би чамайг одоо хэн болсныг чинь танихаа больчихлоо.
Сага: Хэрэв би цус өгөхгүй бол тэр өөрөө надаас сорж авна. Тэгээд намайг ална.
Жон: Би чамд санаа зовох уу, Кууранд санаа зовох уу гэдгээ ч мэдэхээ больчихлоо.
Сага: Тэгээд чи яахыг хүсэж байна?
Жон: Өдөр сонго. Хот руу яв. Найзуудтайгаа уулз. Өөрийгөө жаахан бод. Тэр хооронд би Куураг харъя. Чи өөрийгөө... бас бид хоёрыг... ингэж сүйтгэх шаардлагагүй гэдгийг ойлгоосой гэж хүсэж байна. Би чамайг дахин аз жаргалтай болоосой гэж хүсэж байна. Бид хоёр хамтдаа аз жаргалтай байгаасай гэж хүсэж байна.
Сага: Би ч бас. Яаж байна? Яаж байна? Би чамайг санасан.
Эмэгтэй: Хөөе, ээж нь ирчихлээ! Бид нар ажилдаа үхтлээ зүтгэж байхад ээж нь гэртээ тухтай сууж байсан юм байна шүү дээ!
Эмэгтэй: Зурагнуудыг чинь үзмээр байна!
Сага: Надад нэг их сайн зураг байхгүй ээ.
Эмэгтэй: Би сайн санаж байна. Зураг авах зав ерөөсөө гардаггүй шүү дээ.
Эмэгтэй: Бидэнд үлдсэн нь бүрзийсэн, муухай хэдэн зураг л байдаг.
Сага: Би ногооны цэс авъя.
Эмэгтэй: Ёстой гоё шүү.
Сага: Тэгээд ажил нь яаж байна?
Эмэгтэй: Үгүй, үгүй. Ажлын тухай ярихгүй! Чиний амьдрал хамаагүй чухал!
Эмэгтэй: Ядаж нэг зураг үзүүлээч. Энэ чинь албан ёсны арга хэмжээ биш шүү дээ.
Эмэгтэй: Тэр үе бол миний амьдралын хамгийн сайхан үе байсан санагддаг.
Сага: Тийм ээ!
Эмэгтэй: Бид сая чамайг ямар сайхан хүн байсныг ярьж байсан.
Сага: Баярлалаа.
Эмэгтэй: Гэхдээ гэнэт нэг юм ойлгосон. Үнэндээ бидний хэн нь ч чамайг сайн мэддэггүй юм байна, тийм үү?
Эмэгтэй: Магадгүй даргын дүр чинь ингээд байдаг юм болов уу.
Сага: Би үнэндээ ажлаа их санасан.
Эмэгтэй: Би ч бас тийм үеийг туулж байсан. Хариуцлага чинь хаалга тогшоод эхэлдэг үе. Чиний оронд ажиллаж байгаа залуу үнэндээ дажгүй ажиллаж байгаа.
Эмэгтэй: Чи харшилтай юм уу?
Эмэгтэй: Сам хорхой идсэн үү?
Эмэгтэй: Үгүй ээ, ногооны цэс авсан. Самар уу?
Сага: Би явах хэрэгтэй.
Жон: Хөөе? Зүгээр ээ, тийм ээ. Юу болсон бэ? Чи зүгээр үү? Надад хэлээч. ... ямар ч байсан, би Сагад туслахыг л хичээж байгаа. Тэр одоо ч нэлээд хэцүү байгаа.
Тару: Харин чи өөрөө яаж байна? Дотроо яаж байна?
Жон: Зүгээр л... биднийг гэр бүл болно гэж үнэхээр их хүлээж байсан. Аав болно гэж...
Тару: Чи сайн байгаа.
Жон: Би дандаа гэрээсээ хол байдаг. Энд яг юу болоод байгааг би ойлгохгүй байна.
Тару: Сага зүгээр л, хэтэрхий их ядарчихсан байгаа байх.
Жон: Би өөр зүйл байгаа гэж бодож байна. Сайн байна. Хатагтайд жүүс.
Тару: Баярлалаа... Анна, очоод үеэл Куураатайгаа тогло.
Сага: Үгүй! Аюултай.
Жон: Хараал идсэн амаа тат! Би... цас цэвэрллээ.
Анна: Ээж ээ.
Тару: Зүгээр ээ.
Анна: Сайн уу.
Сага: Энд үнэхээр аймаар, одоо хүртэл тэр хайрцгуудыг ч задлаагүй байна. Би Анна шиг хөөрхөн, сайхан охинтой болохыг үнэхээр хүсэж байсан. Харин одоо... тэр мангасыг төрүүлчихсэн.
Тару: Судалгаагаар хүүхэд эхний гурван жилдээ хайр халамж, ойлголтыг мэдрэхгүй бол цаашдаа хэзээ ч түүнийг сурч чадахгүй байж магадгүй гэдэг.
Сага: Би тэр юманд үнэхээр бүхнээ зориулсан.
Тару: Тийм ээ.
Сага: Гэхдээ тэр дандаа л авсаар, авсаар байдаг. Удалгүй надаас юу ч үлдэхгүй нь. Гэхдээ би түүнгүйгээр байж чадахгүй. Энэ бүхний утгыг би ойлгохгүй байна. Аз жаргал нь хаана байгаа юм бэ?
Тару: Бүх зүйл дандаа төлөвлөснөөр болдоггүй.
Сага: Бидний хүүхдүүд бидний туулсан тэр сайхан амьдралыг бас мэдрээсэй гэж хүссэн.
Тару: Чи үнэхээр өөрийнхөө зохиосон ертөнцөд амьдардаг юм байна. Намайг чамтай бага байхад хамт тоглох үнэхээр хөгжилтэй байсан гэж бодож байна уу? Бүх зүйл заавал чиний хүссэнээр байх ёстой байсан. Чи хэчнээн муухай аашилсан ч эцэст нь ойлгуулах ёстой хүн нь дандаа чи өөрөө байдаг байсан. Одоо ч яг хэвээрээ. Ээж над руу залгаад Куура та хоёр ямар байгаа талаар асуусан. Харин Анна бид хоёрийн тухай юу ч асуугаагүй. Яагаад гэвэл бид хоёрийг ямар ч асуудалгүй сайхан байгаа гэж боддог. Чи одоо ч өөрийнхөө асуудал, сэтгэл хөдлөлийг дэндүү том асуудал болгосоор байна. Тэгээд бидний бусад хүнд амьсгалах ч зай үлдээдэггүй. Одоо бүр өөрийнхөө хүүхдийг хүртэл боомилж эхэллээ! Кууранд ямар ч буруу байхгүй! Гэр бүлийн амьдралыг чинь тэвчихийн аргагүй болгож байгаа хүн нь чи! Өөр хэн ч биш! Анна! Хөөе! Хөөе! Хонгор минь, зүгээр ээ. Ээждээ харуул. Надад харуул!
Жон: Сага, зүгээр орхи!
Тару: Зүгээр ээ, бид чамайг эмнэлэгт аваачна.
Сага: Тару? Мангас нь чи өөрөө!
Жон: Тийм ч муу зүйл биш байсан биз дээ? Хар даа, хувцсыг нь өмсүүлчихсэн байна. Одоо бид чинь жинхэнэ гэр бүл шиг сайхан оройн хоол идэж болно. Ийшээ ороорой. Хөлийг чинь эндээс оруулчихъя. Чи Тарутай ярьсан уу? Анна сайжирч байгаа. Хэрэв чамд хамаатай бол шүү дээ. Гэхдээ хуруу нь тайрсан хэсэгтэйгээ л үлдэнэ.
Сага: Чи надаас юу хүсээд байгаа юм?
Жон: Куура, ширээний зөв боловсон байдал зааж өгье. За юу? Куура. "Гуйж байна" гэж хэлээрэй. Онгоц ирж байна. Одооноос эхлээд... бид энэ хүүхдийг зөв хүмүүжүүлнэ. Тиймээс би түүнд тодорхой хязгаар тавина. Тиймээс би түүнд тодорхой хязгаар тавина. Хүний л баримталдаг хязгаар. Онгоц ирж байна. Чиний буруу биш ээ. За. За. Онгоц... ирж байна.
Сага: Төмөр түүнийг өвтгөөд байна!
Жон: Чи тэр хараал идсэн хий хоосон төсөөллөө түр орхиж болохгүй юу?! Уучлаарай, Куура. Ээж, аав хоёр нь жаахан маргалдаж байна. Зүгээр болно.
Сага: Онгоц нь ирж байна. Энэ хүүхэд... хүмүүжүүлэх боломжгүй.
Жон: Тэгж битгий хэл.
Сага: Чи юу ч хийж чадахгүй.
Жон: Чиний буруу. Би буруу гэдгийг чинь батална.
Сага: Идүүл.
Жон: "Тэр"! чи тэр хараал идсэн хий хоосон төсөөллөө түр орхиж болохгүй юу?!
Сага: Зүгээр орхиоооо! Унтчихлаа. Би уучлалт гуйх хэрэгтэй байх.
Жон: За.
Сага: Олон зүйлд... уучлалт гуйх хэрэгтэй байх.
Жон: Баярлалаа.
Сага: Юунд?
Жон: Надад чиний жинхэнэ төрхийг харуулсанд.
Сага: Зүгээр... бүх зүйл хэтэрхий хэцүү байсан Куура бол...
Жон: Чиний зөв. Гэхдээ Куура биш. Чи.
Сага: Юу?
Жон: Би үргэлж өнөр өтгөн гэр бүлтэй болохыг хүсдэг байсан. Тэгээд бид уулзсан. Тэгэхэд би бидний бүх ирээдүйг харж чадсан.
Сага: Би ч бас.
Жон: Гэхдээ чи тэр бүхнийг үгүй хийсэн. Одоо би бүр юу ч мэдрэхээ больчихсон юм шиг байна. Яг л дийлдэшгүй хүнд ачаа намайг доош нь дарж байгаа юм шиг.
Сага: Чи дандаа хол байсандаа гэмшиж байгаа болохоор л тэр.
Жон: Чи яасан ч ээж болох ёсгүй байсан юм. Чи хүүхдэдээ дургүй. Чи түүнийг хэвийн бус хүн болгочихсон. Би чамайг хайр юу болохыг мэддэггүй гэж бодож байна. Чи хэнийг ч хайрлаж чаддаггүй байх.
Сага: Би сонсох шаардлагагүй.
Жон: Чи хэзээ ч хэнийг ч сонсдоггүй. Чи сохортлоо хувиа хичээсэн хүн. Тару зөв хэлсэн. Мангас нь чи өөрөө. Би Куураг чамаас авч явна.
Сага: Юу?
Жон: Тэр одоо ч бүрэн хэвийн хүү болох боломжтой. Түүнд зүгээр л мэргэжлийн тусламж хэрэгтэй. Чамд ч бас хэрэгтэй.
Сага: Чи түүнийг авч явахгүй.
Жон: Би хүүхдээ аварч байна. Аль хэдийн гэрийнхэнтэйгээ ярьсан. Бүх зүйл дууссан.
Сага: Тавь.
Жон: Би хүүхдийн бүрэн асрамжийг авна.
Сага: Тавь! Чи түүнийг өвтгөж байна! Чи түүнийг өвтгөж байна! Чи түүнийг өвтгөж байна!
TRAILER
Жон: Чиний зөв байж ээ. Гайхалтай.
Сага: Бид. Намайг ээж болго.
Жон: Чи дэлхий дээрх хамгийн сайн ээж.
Сага: Намайг хүрэхээр өвдөөд байна.
Эмэгтэй: Сайн харж байна аа.
Охин: Яагаад хачин харагдаад байгаа юм бол?
Сага: Түүнд нэг юм буруу байна.
Жон: Тэр гэх гэж байсан уу?
Эмч: Олон ээжийн хувьд энэ нь бүр танихгүй юм шиг санагддаг.
Сага: Тэр миний цусыг хөхсөн.
Жон: Тэр мэхээ ашиглах ажил чинь яаж байна?
Сага: Тэр дуудаж байна.
Тару: Энэ хогны талаар эмээгийн ярьж байсныг хэлж байсан билүү? Үгүй ээ. Хүйтэн төмөр. “Хүйтэн төмөр тэднийг түлдэг” гэсэн.
Сага: Би чамайг юу гэдгийг мэдэж байна.
Жон: Магадгүй би ч бас хооллож чадах байх.
Сага: Би хооллосон нь дээр байх.
Жон: Гэхдээ гол асуудал нь тэр биш. Асуудал нь энэ хүүхэд.
Тару: Мангас нь чи өөрөө.
Сага: Түүнд цус өг. Тэр намайг алж байна. Зайл.
Жон: Би чамайг дахиад жаргалтай байгаасай гэж хүсэж байна.
Back to episodes Go home