[Үйл явдал]: Ууган эгч нас барсан. Тэр хадамд гарах өдрөө үхсэн. Учир нь зөвхөн үхсэн хүн л овгийн нууцыг хадгалж чадна.

 

[Хүмүүс]: За, за, наашаа. Наашаа. Эндхийн юмыг бүгдийг нь зөө. Энд байхад болно. Тэгвэл аажуухан. Хурдал, хурдал.

 

[Ууган эгч]: А Инь, би яасан ч гэрлэхгүй тэр Ма захирагчтай. Тэр тавь гарчихсан, бас хэдэн арван татвар эмтэй.

 

[А Инь]: Би ч ууган эгчийг гал руу үсрүүлэхийг хүсэхгүй. Гэхдээ аавыг яаж ятгах вэ? Авга нарыг ч бас. Тэд хэлсэн, эмэгтэй хүн хадамд гарахгүй бол, гэртээ зүгээр идэж уувал хамгийн ичгүүртэй.

 

[Ууган эгч]: Хэн намайг зүгээр идэж уусан гэсэн юм? А Инь, сайн хараарай. Эгч нь чамд нэг шид үзүүлье. Амсаад үз.

 

[А Инь]: Эгч ээ, энэ тоор үнэхээр амттай юм. Чи хэзээ сурчихсан юм бэ, ийм шид үзүүлэхийг?

 

[Ууган эгч]: Өчигдөр шөнө толгой минь гэнэт хагарах шиг өвдсөн. Чихэнд минь олон эмэгтэй хашхирах дуу сонсогдсон. Өвдөлт намдмагц миний чадвар сэрсэн. Хатсан модыг дахин нахиалуулах шид. Би одоо аавд үзүүлээд ирье. Манайх үе дамжин худалдаа хийдэг. Ийм чадвартай болсон юм чинь хэн намайг зүгээр идэж уудаг гэж хэлж зүрхлэх вэ.

 

[А Инь]: Тэгвэл би жилийн дөрвөн улиралд тоор идэж болох нь ээ?

 

[Ууган эгч]: Тийм ээ. А Инь минь, цаашдаа хэчнээн идмээр байна, тэр хэмжээгээрээ ид. Яв, надтай хамт аав дээр очъё. Сайн мэдээ хүлээж байгаарай.

 

[Хүмүүс]: Хурдлаарай, хурдлаарай. Хурдлаарай, хурдлаарай. Хурдлаарай, хурдлаарай.

 

[Ууган эгч]: А Инь, хурдлаарай, надтай хамт өрөөндөө ор. Хурдлаарай, хурдлаарай.

 

[А Инь]: Юу болов?

[А Инь]: Ээж ээ, юу болов?

 

[Ээж]: А Инь, энэ бол Мэнийхний үеийн үед тогтоож ирсэн журам. Овгийн үндсийг ганхуулахуйц хямрал гарвал бүх эрчүүд овгийн сүмд цуглаж хамтдаа арга хэлэлцэнэ, харин гэрийн эмэгтэйчүүд гэрээс гарах ёсгүй. Гадагш гарч болохгүй.

 

[Үйл явдал / Хүмүүс]: Хурдлаарай, хурдлаарай! Хурдан зугтаарай!

 

[А Инь]: Бүх юм тайван байна. Юун хямрал гэж? Бас ууган эгч эцгийг хайхаар яваад ийм удлаа, одоо болтол ирэхгүй юм.

 

[Зарц / Харуул]: Өрхийн тэргүүний тушаалтай. Гэрийн бүх эмэгтэйчүүд гадагш гарч болохгүй.

 

[А Инь]: Та нар хаалга түгжээд яаж байгаа юм? Намайг гарга! Намайг гарга!

 

[Ууган эгч]: (Зайнаас орилох) Намайг гарга!

 

[А Инь]: Ууган эгч ээ! Хүн байна уу? Та нар сонсохгүй байна уу? Ууган эгч минь дуудаж байна шүү дээ.

 

[Зарц / Харуул]: Инь авхай, юун дэмий юм ярина вэ? Ямар орилох дуу гэж?

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Хэрэв тэд худал хэлж байгаа бол ээж ууган эгчийн ийм аймшигтай орилохыг сонсвол яасан ч зүгээр өнгөрөөхгүй. Тэгвэл үнэхээр зөвхөн би л сонсож байна гэж үү? Үгүй ээ, энэ бол хуйвалдаан. Би заавал гарах ёстой!

 

[Хүмүүс]: Хурдан хаалга нээ! Хурдал, хурдал! Хурдан хөө! Явъя!

 

[А Инь]: Аав, их авга хоёр байна...

[А Инь]: (Дотоод бодол) Их авга яагаад бас энд байна? Тэд юунд ингэтлээ баярлана вэ?

 

[Аав / Их авга]: Үнэхээр удаан хүлээсэн тэнгэрийн хишиг байна! Мэн Чиний сэрсэн тэнгэрийн хишиг манай Мэнийхэнд тоолж баршгүй эд баялаг авчирна.

 

[БҮГД]: Тэнгэрийн хишиг буулаа! Тэнгэрийн хишиг!

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Заавал эгч минь мөн. Аавд үзүүлсэн байна. Үүнийг тэнгэрийн хишиг гэдэг юм байна. Аав эгчийг гарцаагүй үлдээнэ.

 

[Аав / Овгийн ахлагч]: Тэнгэрийн хишиг буулаа. Өнөөдөр бүгд нэг дор цуглалаа, тэнгэрийн хишиг хэнийд очсон ч бид бүгд нэгэн сэтгэлээр нэгдэх ёстой.

 

[Их авга / Ахмадууд]: Тийм ээ!

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Өөр хүнд очих юу гэсэн үг вэ?

 

[Их авга]: Мэн Чин эсэргүүцэхээ больсон. Бид ч бас арын арга бэлдсэн. Өнөө шөнө тэр заавал амиа хорлоно. Түүнийг амиа хорлосны дараа тэнгэрийн хишиг даруй манайд шилжинэ, тэдний нэгний биед. Бүгд тайван хүлээцгээе.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Тэд ууган эгчийг үхэлд тулгах гэж байна, тэнгэрийн хишгийг булаах гэж...

 

[Аав / Харуул]: Хэн бэ?

 

[Аав / Овгийн ахлагч]: Ердөө муур байсан юм байна. Бүгд сандрах хэрэггүй. Намайг дагаад овгийн сүмд ор, үргэлжлүүлэн хүлээ.

 

[Овгийн хүмүүс]: Тийм ээ.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Тэд бүгд төв хашаанд байна, дотор хүн байх ёсгүй. Байсан ч би эгчийгээ аварна. Аав, их авга хоёр овгийн сүмээс гарч ирсэн. Ууган эгч дотор нь байх ёстой. Овгийн сүмд миний мэдэхгүй нууц өрөө байдаг гэж үү? Ууган эгч байна!

 

[А Инь]: Эгч ээ! Эгч ээ, танд юу тохиолдоо вэ? Тэд яагаад чамд ингэж байгаа юм бэ? Тэд яагаад чиний тэнгэрийн хишгийг булаах гэж?

 

[Ууган эгч]: Хурдан яв... Хурдан яв...

 

[А Инь]: Үгүй, би явахгүй. Би чамайг эмчид аваачъя, би чамайг эмчид аваачна! Эгч ээ! Эгч ээ!

[Ууган эгч]: Аав, их авга хоёр надад хэлсэн... Мэнийхэнд хэдэн жил тутам нэг эмэгтэй тэнгэрийн хишиг хүртдэг гэж. Тэнгэрийн хишгээ зөв ашиглавал тэд гэрээ авч явж чадна, хүнийг аварч чадна, улс орныг ч засаж чадна. Гэвч шуналдаа автсан тэд хэдэн зуун жил хулгайлж ирсэн! Тэд надаас тэнгэрийн хишгээ өг гэж тулгасан. Дараа нь дуулгавартай нөхөрт гар гэнэ. Горьд! Би үхсэн ч тэдний санааг биелүүлэхгүй.

 

[А Инь]: Чи яав? Чи юу идсэн юм?

 

[Ууган эгч]: Тэд бодсон байх, шөрмөс судсыг минь тасалчихвал би үхэж чадахгүй гэж. Гэвч санаанд нь ороогүй, тэдний нэг хүн хороо унагааж орхисон...

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Хор оо? Яаж ийм таардаг байна?

 

[Их авга]: (А Инийн дурсамжинд) Мэн Чин эсэргүүцэхээ больсон, бид ч бас нөөц арга үлдээсэн. Өнөө шөнө тэр заавал амиа егүүтгэнэ. Түүнийг амиа егүүтгэмэгц тэнгэрийн хишиг даруй бидний нэгэнд шилжинэ.

 

[А Инь]: Үгүй, тийм биш! Эгч ээ! Эгч ээ, тэд чамайг хуурсан. Тэд чамайг хүчээр шахах гэсэн юм, тэд чамайг амиа егүүтгүүлэх гэж байна! Тэгвэл тэд тэнгэрийн хишгийг шилжүүлж чадна!

 

[Ууган эгч]: А Инь... Хэрвээ нэг өдөр чиний чадвар ч сэрвэл хэнд ч бүү мэдэгдээрэй.

 

[А Инь]: Эгч ээ! Эгч ээ! Эгч ээ...

 

Дараагийн хэсгээ үргэлжлүүлэн явуулна уу?

[Овгийн хүмүүс]: Тэр юу вэ? Хараач!

 

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Мэн Чин амиа егүүтгэчихлээ, тэнгэрийн хишиг өөрөө шинэ эзнээ сонгоно!

 

[Овгийн хүмүүс]: Хараач! Тэр байна! Гуравдугаар аа, Юй-эрт шилжчихлээ!

 

[Гуравдугаар аав]: Юй-эр... миний хүү шүү дээ! Миний хүү шүү дээ! Мэн Юйг сонгочихлоо!

 

[Их авга]: Мэн овгийн үр сад бүгд нэгэн цул! Баяр хүргэе, Мэн Юй!

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Эгч ээ, би заавал чиний өшөөг авна. Мэн Юй...

 

[Гуравдугаар аав]: Юй-эр, бүгдэд хурдан үзүүлээд өг! Чиний тэнгэрийн хишиг юу болохыг.

 

[Мэн Юй]: За. Чинфэн, түлээг аваад ир.

 

[Чинфэн]: За, аваад ирье.

 

[Овгийн хүмүүс]: Хараач! Хатсан мод амилж байна! Үнэхээр байна!

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Ууган эгчийн тэнгэрийн хишиг үнэхээр булаагдчихжээ.

 

[Ахмадууд / Авга нар]: Амаргүй байлаа даа. Арван жил шүү! Манай Мэнийхэн эцэст нь дахин тэнгэрийн хишигтэй боллоо. Ойрын хэдэн жил бид санаа амар байж болно.

 

[Мэн Юй]: Их авга, хоёрдугаар авга... Тэгвэл Чин эгчийн цогцсыг яах вэ?

 

[Их авга]: Мэдээж, овгийн цээрлэл үйлдэнэ.

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Манай Мэнийхэн гурав дахь үеийн өвөг Мэн Жюэ өөрийн охиноос тэнгэрийн хишгийг булааснаас хойш гурван зуу гаруй жил өнгөрчээ. Энэ гурван зуу гаруй жилд Мэнийхэн өнө удаан мандан буураагүйн учир бид нэгэн сэтгэлээр нэгдсэндээ, тэнгэрийн хишгийг зөвхөн бидний л мэдэх нууц болгосонд бий. Харин огт задруулахгүй байхын тулд ганцхан арга бий — нууцыг нууцаар хамгаалах.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Нууцыг яаж нууцаар хамгаалах юм? Мэн Чин үхсэн, тэнгэрийн хишиг булаагдсан, энэ бол нууц.

 

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Нууцыг нууцаар хамгаална гэдэг юуг хэлж байна вэ гэвэл, бид хамтдаа үүрнэ цогцсыг зайлуулах хариуцлагыг. Ингэвэл бид бүгд нэг завинд суусан хүмүүс болно, аяндаа бие биеэ худалдаж зүрхлэхгүй.

 

[Овгийн хүмүүс / Залуус]: Үнэхээр тийм. Тэгээд яаж хувааж үүрэх вэ?

 

[Их авга]: Удахгүй мэднэ. Эрэлхэг хөвгүүд ээ, сэлмээ аваад тойрон зогс.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Тэд юу хийх гэж байна?

 

[Их авга]: Сэлмээ сугал!

 

[А Инь]: (Сэтгэл хямран) Тийм байх ёсгүй... Тийм байх ёсгүй...

 

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Мэн овгийн 17-р үеийн эр үр Мэн Юй тэнгэрийн хишиг хүртэв. Өвөг дээдсийн зааврыг даган овгийн бүх эрчүүд 17-р үеийн охин Мэн Чингийг хуваан идэж нууц болгов.

 

[А Инь]: (Сэтгэл сэмрэн) Эгч ээ...

 

[Овгийн залуу / Ахмад]: Ийм сул дорой байж яаж Мэний эр хөвгүүн байх юм? Дахиад ингэвэл... Би лав чамаас илүү тогтуун байна.

 

[Зарц / Харуул]: Их эзэн, хоёрдугаар эзэн, сүйд боллоо! Инь авхай өрөөнөөсөө оргочихлоо, хаашаа явсан нь мэдэгдэхгүй!

 

[Их авга]: Юу гэнэ? Хэзээ болсон хэрэг вэ?

 

[Зарц / Харуул]: Цагийн өмнө...

 

[Овгийн хүмүүс / Харуул]: Хэн бэ? Зүгээр л муур байж.

 

[Их авга]: Арай...

 

[Хоёрдугаар авга / Ах]: Ах аа, санаа бүү зов. Би учрыг нь мэдэж байна.

 

[Их авга]: Бүгдээрээ даруй явж хай! Мэн Инь овгийн сүмийн үнэнийг мэдчихвэл өнөө орой овгийн цээрлэлийг дахин гүйцэтгэнэ!

 

Дараагийн хэсгээ үргэлжлүүлэн явуулж болно.

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Надтай хамт овгийн сүм дотор нэгж!

 

[Харуул]: За!

 

[Их авга]: Бусад нь намайг дага!

 

[А Инь]: (Овгийн нууц судар/тэмдэглэлийг уншиж байна) "Мэн овгийн 16 дахь үеийн эр үр Мэн Чинъюань тэнгэрийн хишиг хүртэв, эхнэрийнхээ дүүг булаан авч бүх овгоороо хамт эдлэв. Үүнийг нууц болгов.

 

Мэн овгийн 16 дахь үеийн эр үр Мэн Чинфэн тэнгэрийн хишиг хүртэв, дээрэмчдийг уулнаас буулгаж тосгоны 78 хүнийг хядсан. Үүнийг нууц болгов.

 

Мэн овгийн 15 дахь үеийн эр үр Мэн Жили тэнгэрийн хишиг хүртэв, эгчийнхээ гэрийг шатаав.

 

Мэн овгийн 3 дахь үеийн өрхийн тэргүүн Мэн Жюэ. Энэ бичгээр овогтоо зарлиг болгоё: Мэн овгийн бүх охидыг төрснөөс нь хойш сайн хүмүүжүүлж, ном уншуулан бичиг сурга, учир ёсыг ойлгуулж, сэтгэлийг нь эрх чөлөөнд тэмүүлүүл. Энэ нь тэнгэрийн хишиг сэрэх үндэс. Тэднийг өсөж том болмогц биеийг нь дахин хорьж, мөрөөдлийг нь тасал, ирээдүйг нь сүйтгэ, эсэргүүцэхэд хүргэ. Энэ нь тэнгэрийн хишгийг өдөөх гол түлхүүр. Мэн овгийн эмэгтэй чадвараа сэрээмэгц түүнийг цөхрөлд оруулж амиа хорлуул. Тэгж байж тэнгэрийн хишиг цусан төрлийн ойрын хүнд шилжинэ. Тэнгэрийн хишиг шилжсэний дараа гуравхан жил тогтоно. Хором мөч бүрийг алдалгүй ашигла, дэмий үрж болохгүй."

 

[А Инь]: (Уурсан, сэтгэл нь шимшрэн) Тэгэхээр тэнгэрийн хишиг гэж энэ байж... Тэнгэрийн хишиг алга болдоггүй, зөвхөн шилждэг. Бидний биеэс тэдний биед шилждэг.

 

Юун шилж сонгосон гэж! Бүгд хүнийг залгих гүн нүх! Тэд үеийн үед хуурч ирсэн нь биднийг зориуд өвчин цөхрөл дунд тэнгэрийн хишгээ сэрээлгэхийн тулд байж, дараа нь булаан авдаг.

 

Тэнгэрийн ёс сохор байна... Тэнгэрийн ёс сохор байна!

 

Та нар... Та нар л хувиа бодож, ганц гараараа тэнгэр халхлахыг санаархсан!

 

Ууган эгч ээ... Би чамайг хий дэмий үхүүлэхгүй. Би заавал... Би эвлэрэхгүй!

[А Инь]: (Дотоод бодол) Үгүй...

 

[Зарц / Харуул]: Хоёрдугаар эзэн, гуравдугаар авхайг оллоо!

 

[Аав / Хоёрдугаар эзэн]: А Инь, чи энд юу хийж байгаа юм? Хаалга манасан зарц хэлсэн, чи оргож гарсан гэсэн. Юу хийчихэв?

 

[А Инь]: (Жүжиглэн) Аав аа, би сая ууган эгчийн орилохыг сонссон. Би түүнийг хайхаар гүйж гарсан. Гэтэл энд ирнэ гэж санаагүй, санаандгүй бүдрээд уначихсан. Тэгээд толгойгоо цохичихсон. Сэрээд юу ч санахгүй болсон...

 

Ууган эгч хаана байна? Би сая түүнийг орилоод байгааг сонссон. Ууган эгч зүгээр биз дээ?

 

[Аав / Хоёрдугаар эзэн]: Саяхан хар хувцастай хүн Мэнгийн харшид дайран орсон. Бид одоо хайж барьж байна. А Инь минь, одоо аюултай байна. Чи дуулгавартай өрөөндөө буц, нуугдсан нь дээр.

 

[А Инь]: Аав аа, та заавал ууган эгчийг олж ирээрэй.

 

[Аав / Хоёрдугаар эзэн]: Санаа зоволтгүй. Хүн байна уу? Авхайг өрөөнд нь хүргэ.

 

[Зарц / Харуул]: Явъя, авхай.

 

[А Инь]: (Дотоод монолог / Дурсамж) Надад сэрсэн тэнгэрийн хишиг... Мэн овгийн дараагийн сэрэх хүнийг урьдчилан харах чадвар. Энэ бол тэнгэрийн таалал, тэднийг би хамгаалах тавилантай.

 

Тавдугаар дүү байна...

 

[Ууган эгч]: (Дурсамжинд) А Инь, хэрвээ нэг өдөр чиний чадвар ч сэрвэл, хэзээ ч хүнд мэдэгдүүлж болохгүй.

 

[А Инь]: Ууган эгч ээ, би чамайг хий дэмий үхүүлэхгүй. Би энэ зуун жилийн бузар үйлийн тооцоог заавал бодно. Тэднийг... бүгдийг нь тамд илгээнэ!

 

[Их авга]: Чин-эр олон хоног сураггүй боллоо, бид хайгаад үр дүнд хүрсэнгүй. Айхдаа амьд мэнд байх найдвар бага даа. Үнэхээр Чин-эр харамсалтай юм, тийм сайхан охин байж. Нэгэнт ийм болсон хойно хүлээж авахаас өөр аргагүй. Бэргэн дүү минь, эмгэнэлээ тайтгаруул.

 

[Ээж]: Ах аа, юу гэсэн үг вэ? Тэгээд хайхгүй хэрэг үү?

 

[Их авга]: Хайна.

 

[Ээж]: Яаж хайх юм?

 

[Аав / Хоёрдугаар эзэн]: Ах аа, Чин-эр бол Мэнийхний үр сад. Ингээд зүгээр учир битүүлгээр үгүй болгож болохгүй, заавал хайх ёстой. Үргэлжлүүлээд хай.

 

[Их авга]: Бэргэн дүү минь, чи хар л даа. Хоёрдугаар дүү эдэн өдөр унтаж амарсангүй. Хүүхэд хайлаа гээд хоёрдугаар дүүг ядрааж үхүүлэх гээ юу?

 

[Гуравдугаар авга / Бэргэн]: Бэргэн эгч ээ, Юй-эрийг хар даа. Хар хувцастнууд хүн булаахыг нүдээрээ харсан, айсандаа хэлгүй болчихлоо. Өдөржин ухаан санаа нь орж гарч байна. Чин-эрт хэрэг гарсан, гэрийнхэн бүгд их шаналж байна. Гэхдээ яаж ч бодсон алга болсон нэг хүний төлөө Мэнийхнийг бүхэлд нь сүйрүүлж болохгүй шүү дээ.

 

[Овгийн хүмүүс]: Тийм ээ, эмгэнэлээ тайтгаруул. Эмгэнэлээ тайтгаруул даа. Эмгэнэлээ тайтгаруул. Ийм хэрэг гараасай гэж хэн ч хүсээгүй.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Аав хэт ядран туйлдсан дүр эсгэж, Мэн Юй нас бага, ам султай болохоор амыг нь барих гэж айж цочсон болгосон. Нэг талд том хүн ядарч, нөгөө талд хүүхэд айж цочсон. Ингэж их арга хэрэглэсний дараа ээж ахин зүтгэе гэсэн ч ам нээхэд эвгүй болно. Үнэхээр нарийн тооцоолжээ.

 

[Их авга]: Бас нэг хэрэг байна, бүгдээрээ хэлэлцэж шийдэх хэрэгтэй. Чин-эр алга болсон ч Ма захирагчтай хийсэн гэрлэлтийн хэлцэл хүчингүй болоогүй. Хэрэв хүнээ гаргаж өгч чадахгүй бол Ма захирагч зүгээр өнгөрөөхгүй. Одоо бол шинэ хүн сонгоё, Чин-эрийн оронд Ма захирагчтай гэрлүүлэхээр.

 

[Гуравдугаар авга]: Ах аа... Гэвч одоо гэрт хадамд гарч болох бүсгүй ганцхан л үлдсэн шүү дээ.

[Ээж]: Болохгүй! А Инь дэндүү бага байна, яаж Ма захирагчтай гэрлүүлэх юм? Эзэн минь, та надад амласан шүү дээ, түүнд сайн хадам олж өгнө гэж. Чин-эр аль хэдийн байхгүй болсон, надад энэ ганц охин л үлдсэн. Та түүнд ингэж хандаж болохгүй!

 

[Аав / Хоёрдугаар эзэн]: А Инь ч бас миний охин, би яалаа гэж түүнд хор хүргэх вэ?

 

[Гуравдугаар авга]: Ах аа, хэт шахаж болохгүй.

 

[Гуравдугаар бэр]: Ах аа, хоёрдугаар бэр эгч хэтэрхий цочирдсон байна. Хэрэв А Инь-г хүчээр орлуулан гэрлүүлбэл, тэр шуугиан дэгдээвэл ноёдын анхааралд хүрнэ. Чин-эрийн хэрэг дарагдахгүй болно.

 

[Их авга]: Дүү бэр минь, санаа зоволтгүй. Ингэлээ гээд А Инь-г орлуулан гэрлүүлэх гэсэн үг биш. Хоёрдугаар дүү минь, чи холын хамаатнууд дээр очоод нас тохирсон охин олж ир. Инжийг нь хоёр дахин нэмж өгвөл Ма захирагчийн амыг таглаж чадна.

 

[Аав / Хоёрдугаар эзэн]: Бүгдийг ахын хэлснээр болгоё.

 

[Их авга]: Чи юундаа сандарна вэ? Одоо бүгд шийдэгдчихсэн биш үү? Хэрэг дууслаа, бүгд тарцгаа. Би орлуулан гэрлүүлэх ажлыг зохицуулъя. Чи А Инь-г аваад өрөөнд нь амраа.

 

[Ээж]: Ээж нь байна... Ээж нь чамайг хамгаална.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Орлуулан гэрлүүлэх нь удаан арга биш. Мэнийхэнд нэг өдөр илүү үлдвэл аюул төдий чинээ нэмэгдэнэ. Тэд эрт орой хэзээ нэгэн цагт намайг мухардалд оруулж, тэгээд завшаанаар нь тэнгэрийн хишгийг булаана. Би эхлээд зугтаж гарах ёстой. Хүчээ хуримтлуулж байж тавдугаар дүүгээ хамгаалахаар буцаж ирнэ, бас гэрийн бусад эмэгтэйчүүдийг. Гэхдээ... Би яаж зугтаж гарах вэ?

 

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Зугтах гэвэл замын зардал хэрэгтэй. Гэтэл Мэнийхэн бидэнд мөнгө нуухыг огт зөвшөөрдөггүй... Гоёлоо зарвал яах вэ?

 

Мэнийхэн арвич хямгач гэж гайхуулдаг ч бидэнд өгсөн нь бүгд хуурамч эд! Мөнгөтэй болоод зугтахаас айсан нь илт.

 

Хотод ажил хийж мөнгө цуглуулбал яах вэ?

 

(Эзэнтэй уулзаж байна) Дэлгүүрийн эзэн ээ, танд ажилтан хэрэгтэй юу?

 

[Дэлгүүрийн эзэн]: Мэн авхай... Энэ хотод хэн таныг ажилд авах зүрхлэх юм бэ?

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Хотынхон бүгд намайг танина. Намайг ажилд ормогц гэрийнхэн лав анзаарах болно, аав ч заавал сэжиглэнэ.

 

Юуг ч тоолгүй хотоос зугтаад, өөр нутагт очоод төлөвлөбөл яах вэ?

 

[Харуул / Цэрэг]: Зогс! Замын бичиг чинь? Замын бичиггүй бол хотоос гаргахгүй.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Замын бичиггүй хотоос гарвал хөнгөндөө буцаагдана, хүнддээ тэнэмэл гээд зодож ална. Хэрэв муу хүнтэй таарвал бүр амьд гарахгүй! Энэ огт номон дээр гардаг шиг амар зүйл биш юм.

 

Гурван зуун жилийн ямар айхавтар тооцоо вэ... Мэний охидыг гадагш гарахыг хүсвэл заавал хүнтэй суухаас өөр замгүй болгожээ.

 

[Харилцан яригч / Ээж]: А Инь...

[А Инь]: Ээж ээ...

 

[Ээж]: Ээж нь хүнээр сураглуулсан айлууд — ёс журамтай айлууд, тэд бүгд хараахан гэрлээгүй. Чи хар даа, таалагдах хүн байна уу?

 

[А Инь]: Ээж намайг хадамд гаргах гээ юу?

 

[Ээж]: Чин-эрийн явдал надад үргэлж сэжигтэй санагдаад байна. Сүүлийн үед гэрт яагаад ч юм тарианы ургац хоёр дахин өссөн. Яг умард нутагт их ган тохиож, төр гамшигт туслах тариа татаж байна. Чиний аав, авга нар өдөр бүр зөвлөлдөж, үүнийг яаж ашиглахаа тооцоолж байна. Чи харин эртхэн явсан нь дээр...

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Ургац огцом өссөн нь мэдээж булааж авсных. Ууган эгчийн ер бусын чадварыг булаасан Мэн Юй л хор хутгаж байна. Би очиж тандах хэрэгтэй. Хадамд гарах тухайд бол аргагүйд хүрэхээс нааш оргон гарах, амьдрах боломжоо нэг танихгүй эрд даатгахыг хүсэхгүй.

 

(Ээждээ) За, ээж ээ. Ойлголоо, би сайн харж үзнэ ээ.

 

[Ээж]: А Инь, охин хүн хадамд гарах нь хоёр дахь төрлөө олохтой адил. Чи сайн ажиглаарай.

 

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Умард нутагт ган болжээ. Энэ бол манай Мэнийхний нэрээ гаргах сайхан боломж. Одоо Сангийн сайд Ше Чинъянь гамшигт туслах ажлыг хариуцаж байна. Бид завшаанаар нь хөрөнгө хураах уу, эсвэл үр тариа тарааж нэр олох уу, төрийн ордны итгэлийг авах уу? Бүгд санаагаа чөлөөтэй хэл!

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Сангийн сайд...

 

Ууган эгчийн явдлаас болж би уг нь гэрлэх тухай бодохоо больсон байсан. Гэвч ийм хүнд үед сайхан боломж хоромхон зуур алга болно. Би үүнийг шат гишгүүр болгох ёстой. Эхлээд Мэнийхнээс зүй ёсоор явна, дараа нь арга бодъё.

 

Мэн Инь би л сэтгэлдээ бат, шулуун шударга байвал хэн ч, юу ч байсан бүгдийг өөртөө ашиглаж чадна!

 

Одоо танд цаашдын өрнөлийг үргэлжлүүлэх тусламж хэрэгтэй юу?

[Зочид / Язгууртнууд]: Мэн ноён, дотогш морил, дотогш морил! Ирээрэй, ирээрэй. Баяр хүргэе, баяр хүргэе! Мэн анд аа, их баяр хүргэе!

 

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Сайн, сайн, сайн... Баяр хүргэе. Алсаас зорин ирэхэд тань угтаж чадсангүй, Мэн ноён. Морил, морил, морил!

 

[Тавдугаар дүү]: Гуравдугаар эгч ээ!

 

[Их авга]: Сайн, сайн, сайн...

 

[А Инь]: Юундаа ингэтлээ баярлаа вэ?

 

[Тавдугаар дүү]: Гуравдугаар эгч мэдээгүй юм уу? Өнөө өглөө захирагч ноён ирээд Мэнийхнийг сайшаасан! Гамшигт туслахаар үр тариа хандивласан буянт үйлсийг ихэс дээдэс бүгд ирж бараалхаж байна. Мэнийхэнтэй холбоо тогтоох гэсэн хэрэг. Хэрэг талдаа орлоо! Гуравдугаар эгч, хамт очиж сонирхоё.

 

[Их авга]: Тэгвэл бид түрүүлж хойш сууя. Та бүхэнд хүрэлцэн ирсэнд баярлалаа. Аяндаа яваарай, үдэж гаргахгүй нь. Аяндаа яваарай!

 

[Мэн Юй / Овгийн залуу]: Хоёрдугаар авга аа, Мэнийхэн нэрээ мандуулах гэж байна. Та яагаад баярлахгүй байна?

 

[Их авга]: Баярлах аа? Мэнийхэнд урвагч гарчихаад байхад би яаж баярлах юм бэ? Өнөөдөр захирагч ноён ирсэн нь арван хоногийн өмнө хэн нэгэн намайг дуурайж төрд захиа бичсэнээс болсон. Түүндээ Мэнийхэн үнэ төлбөргүй гамшигт тусална гэжээ. Хэн ингэтлээ зүрхэлж дур мэдэн шийдсэн юм бол?

[Мэн Юй / Овгийн залуу]: Хоёрдугаар авга аа, дуурайсан гэдгийг мэдэж байгаа бол захирагч ноёнд тодорхой хэлчихэд л болно. Юунд ингэтлээ уурлана вэ?

 

[Их авга]: Мунхаг юм! Хэрвээ тэгвэл захирагч ноён зөвхөн Мэнийхэн амнаасаа буцлаа гэж үзнэ. Эцэст нь төрийг тохуурхсан ялд унана. Энэ үр тариаг заавал хандивлах нь дээ... Гэхдээ энэ дотоод урвагчийг бас заавал барих ёстой!

 

(Дүүдээ) За, гэрийн бүх эмэгтэйчүүдийг даруй цуглуул!

 

[Ээж]: Үнэхээр үймээнтэй цаг үе юм. Энэ дотоод урвагчийг барихгүй бол хожмын гай нь дуусахгүй. А Инь, ойрын өдрүүдэд хэрхэвч өөр санаа өвөрлөсөн хүнтэй бүү харьц, ойлгов уу?

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Шеийнхэн ёс журамтай айл, гэр дотор нь хэл амгүй. Ше Янь эрх танхи залуу гэдэг нэртэй ч хэтэрсэн хэрэг хийж байгаагүй. Ээж нь түүнийг хоёр дахь сонголт болгосон, миний хувьд харин нэгдүгээр сонголт! Эрх танхи залууг атгахад амархан, харин овжин хүн л толгой өвтгөнө.

 

(А Инь-ийн бичсэн захианы агуулга) "Мэнийхэнд нөөц тариа их бий. Умардын гамшиг хүнд байгааг сонсоод сэтгэл амаргүй байна, хүнс тариагаа үнэ төлбөргүй хандивлахад бэлэн. Төрийн гамшигт туслах ажилд дэм болъё. Түмэн лан алт хүсэхгүй, хэргэм зэрэг, шагнал ч хүсэхгүй..."

 

(Дотоод бодол) Ууган эгч ээ, нөгөө ертөнцөөс мэдэж байвал намайг заавал ивээгээрэй.

 

[Их авга]: А Инь, нааш ир.

 

[Ээж]: Яв даа, битгий ай.

 

[Түшмэл / Захирагч]: Хааны зарлиг ирлээ!

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Ирлээ! (Мэн Юйд) Юундаа гөлрөөд байгаа юм? Хурдан бос, надтай хамт зарлиг угт!

 

[Түшмэл / Төлөөлөгч]: Тэнгэрийн зарлигаар эзэн хаан ийн зарлигдав: "Мэнийхэн агуулахаа нээж, үнэ төлбөргүй хүнс тараан төрийн зовнилыг хуваалцсан тул би ихэд баярлав. Мэнийхэнд хааны худалдаачны эрх олгосугай! Мөн Мэн овгийн охин Мэн Инь зөөлөн дөлгөөн, ариун журамтай, төлөв төвшин, ёс жаягтай тул Сангийн яамны шаншу сайдын хүү Ше Яньтай гэрлүүлсүгэй. Өлзийт өдөр сонгон хуримлуул." Зарлиг үүгээр өндөрлөв.

 

[Их авга]: Энэ...

 

[Түшмэл]: Мэн овгийн өрхийн тэргүүн, зарлиг хүлээн ав!

 

[Их авга]: Мэн овогтон зарлиг хүлээн авлаа!

 

[Түшмэл]: Тэгвэл өнөөдөр та нар сайтар бэлд. Маргааш би Мэн авхайг авахаар ирж, хамт нийслэл рүү буцна.

 

[Их авга]: За! (Зарц нарт) А Сан, А Сы, ноёныг урд танхимд аваач, эхлээд цай уулга.

 

[Зарц]: Ноёнтон, морилно уу.

 

[Тавдугаар дүү]: Гуравдугаар эгч ээ, эзэн хаан чамд гэрлэлтийн зарлиг буулгалаа гэж үү?

 

[А Инь]: Тийм ээ.

 

[Ээж]: А Инь, Сангийн яамны сайдынх сайн айл шүү. Ээж нь чиний өмнөөс үнэхээр баяртай байна!

 

[Их авга]: (Ширүүнээр) А Инь... Намайг дуурайн төрийн ордонд захидал бичсэн хүн чи мөн үү?

[А Инь]: Авга аа, би таны нэрийг бариагүй, төрийн ордонд захидал бичээгүй. Тэгээд ч энэ Сангийн яамны сайдтай холбоотой хэрэг. Та надад зуун зориг өгсөн ч би тэгж зүрхлэхгүй.

 

[Их авга]: Хэрвээ чи биш юм бол захидалд яагаад зориуд эзэн хаанаас чамд гэрлэлт соёрхохыг гуйсан юм?

 

[А Инь]: Би...

 

[Ээж]: Хань минь, хааны соёрхсон гэрлэлт бол их сайн хэрэг. Шеийнхэн ном эрдмийн удамтай, Ше гүнтэн ч царай зүс, авьяас төгөлдөр. А Инь тэднийд очиж гэрлэвэл лав гомдох зүйл амсахгүй, чи юунд ингэтлээ уурлана вэ?

 

[Их авга]: Чи юу мэддэг юм! Мэн овгийн өвөг сургаалд тов тодорхой бичсэн бий: "Мэн овгийн үр сад хэт өндөрт санаархаж болохгүй, эрхтэн дархтанд наалдаж болохгүй" гэж. Шеийнхэн — Шаншу сайдын ордныхон, харин бид жирийн худалдаачид. Ингэж дээгүүр санаархвал цаашид А Инь яаж нүүр бардам амьдрах юм? Манай Мэнийхэн бас бусдын доог тохуу болно!

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) "Өндөрт санаархаж болохгүй, эрхтэн дархтанд наалдаж болохгүй" гэх нь үнэндээ биднийг хүчээр та нарын сонгосон галын нүх рүү түлхэх гэсэн хэрэг. Эсвэл үхэхээс өөр аргагүй болтол шахуулж тэнгэрийн хишгээ сэрээнэ, эсвэл гэрлэсний дараа гомдол амссан ч буцаж ирээд та нарт л зовлонгоо тоочно. Та нарын хяналтаас үүрд зугтаж чадахгүй... Та нар үнэхээр өөгүй тор тавьжээ.

 

[Ээж]: Эзэн минь, өвгөдийн сургаал бол амьгүй, хүн бол амьд. А Инь тийш бэр болж очвол тэнгэрийн их буян, туршаад үзэхэд яах вэ?

 

[Их авга]: А Инь, чи өвгөдийн сургаалыг зөрчинө гэж зүтгэвэл хожим Шеийн гэрт гомдол амссан ч төрхөмийнхнөө битгий буруутгаарай. Гар хумхин хараад суувал...

 

[А Инь]: А Инь авгыг зовоохгүй. А Инь өөрөө шийдсэн хэрэг, өөрөө хариуцна.

 

[Мэн Чинфэн / Үеэл ах]: А Инь, үеэл ах чинь чамайг багаас чинь харж өсгөсөн. Үеэл ах нь үнэхээр тэвчихгүй нь — чи түр зуур өндөр айлд санаархсанаас хожим өрөвдөлтэй төгсгөлд хүрэхийг!

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Мэн овгийн арван зургаа дахь үеийн эр үр Мэн Чинфэн тэнгэрийн хишиг хүртжээ. Дээрэмчдийг уулнаас буулган авчирч, тосгоны 78 хүнийг хядсаныг нууц болгожээ...

 

(Үеэл ахдаа) Мэн Чинфэн, чи муу алуурчин! Намайг ятгах нүүр чинь бас байна уу?

 

(Бүгдэд) Би нэгэнт шийдсэн. Та бүхэн дахиж ятгах хэрэггүй, би заавал хадамд гарна!

[Ээж]: А Инь, нэгэнт чи шийдсэн бол ээж нь чамайг үргэлж дэмжинэ!

 

[Тавдугаар дүү]: Гуравдугаар эгч, би ч бас чамайг дэмжинэ!

 

[Ээж]: Их эзэн, хоёрдугаар эзэн, А Инь том болсон, өөрийн гэсэн бодолтой. Өөрөөр нь шийдүүлцгээе.

 

[Овгийн хүмүүс]: Тийм ээ, өөрөөр нь шийдүүлцгээе.

 

[Ээж]: А Инь, явъя, явж бэлдэцгээе. Явцгаая.

 

[Их авга / Овгийн ахлагч]: Энэ...

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Шөнө амар тайван өнгөрлөө. Хадам аав удахгүй ирнэ. Мэнийхэн бүгдээрээ яаравчлан намайг бэр болгон мордуулах бэлтгэлд хийж эхэлвэл. Тэд ч бас өөр хүн болсон мэт надад тал засахаар уралдав. Бодоход, надтай муудалцчих вий гэж айсан биз. Хожим би зовлон амсвал төрхөмдөө ч буцахыг хүсэхгүй, тэдний хяналтаас бүрмөсөн гарчихна гэж...

 

[Зарц нар / Мэнийхэн]: Наадахаа тийш нь тавь! Бүгдийг цэгцэллээ. Аяархан! Ирлээ, ирлээ. Энд тавь, аяархан шүү. Явъя, бүгд бэлэн боллоо. Одоо орох уу? Оръё, аяархан шүү. Яараарай, хурдхан бэлдээрэй, аяархан.

 

[Мэн Чинфэн / Үеэл ах]: А Инь, энэ мөнгийг чи ав. Чи түшмэлийн айлд бэр болж очно, жаахан мөнгө дэргэдээ байхгүй бол болохгүй. Битгий татгалзаарай.

 

[А Инь]: Хэн татгалзана гэсэн юм? Баярлалаа, үеэл ах аа. Гэхдээ энэ мөнгө удаан хүрэхгүй л болов уу.

 

[Мэн Чинфэн]: Надад бас тавин лан алт бий.

 

[А Инь]: Тэгснээс... үеэл ах л намайг боддог юм.

 

[Мэн Чинфэн]: А Инь, чи санаж яв. Мэнийхэн үргэлж чиний хамгийн бат түшиг байх болно!

 

[Тавдугаар дүү]: Гуравдугаар эгч ээ, хар даа. Гэрийнхэн чамд үнэхээр сайн хандаж байна. Өчигдөр орой намайг хүнтэй сууна гэж сонсоход арай ч ийм царай гаргаагүй. Ганцхан шөнийн дотор огт өөр хүмүүс болчихлоо, чамд сонин санагдахгүй байна уу?

 

[А Инь]: Үнэхээр жаахан сонин байна. Хэрвээ би чамд нэр барьж захиа бичсэн хүн нь би гэж хэлбэл? Чи одоо итгэхгүй байгааг би ойлгож байна, учир нь арав гаруй хоногийн өмнө би ч бас итгээгүй. Гэхдээ энэ гэр чиний бодсон шиг энгийн биш. Ууган эгч алга болсноос хойш би гэрээсээ явах арга сэдэж эхэлсэн. Ах дүү нар дундаас чи хамгийн ухаантай нь. Энэ бүхнийг сайтар бодоод үз, тэгвэл ойлгож чадна.

 

[Ээж]: А Инь, цаг орой боллоо. Явахаар бэлдэцгээе.

 

[А Инь]: За, ээж ээ.

 

(Тавдугаар дүүдээ мөнгө өгөөд) Гуравдугаар эгч ээ, энэ мөнгийг аваад яв. Хэрвээ энэ хагас жилд ямар нэг юм болбол яаралтай үед хэрэглээрэй. Тэгээд боломж олдвол надад даруй захиа явуулаарай, ойлгож байна уу?

 

[Тавдугаар дүү]: За, гуравдугаар эгч ээ. Би чиний хэлснээр хийнэ.

 

[Зарц эмэгтэй]: Залуу эзэгтэй, эзэн тушаасан нь — залуу эзэн өнөө шөнө ирж хонохгүй гэнэ.

 

[А Инь]: Мэдлээ.

 

(Зарц гарсны дараа) Ирэхгүйгээ эртхэн хэлэхгүй дээ. Миний нэг боодол сайн унтуулах эмийг дэмий үрчихлээ... Гэхдээ ингэсэн нь ч дээр. Хадам аав, ээж, Ше Янь нар энэ гэрлэлтийг бүгд таашаадаггүй. Гэвч ёс журамтай айлын нэр, хааны гэрийн нүүр царайд баригдаад надтай ёсоор хуримаа хийхээс аргагүй болсон.

 

Ше Янь ирэхгүй байсан нь ч дээр, цаашдаа би амар тайван байна. Тавдугаар дүүгээ аврахад төвлөрч чадна. Түүнийг аврах амархан, харин авч үлдэх хэцүү. Түүнээс гадна Мэнийхнийг устгахаас өмнө Мэнийхний бусад эмэгтэйчүүд ч бий, тэдэнд хоргодох газар олж өгөх хэрэгтэй. Шеийнхэн яавч болохгүй.

 

Энэ мөнгөөр нэг дэлгүүр авахад хангалттай. Даанч би наймаа мэдэхгүй, багш олох хэрэгтэй. Дэлгүүрийн эзнээс сурч байж болно. Гэхдээ би гэрийн доторх эмэгтэй хүн, яаж ил гарч уулзах вэ? Энэ хорвоо эмэгтэй хүнийг эр хүнээс салмагц алхам ч урагшлах аргагүй болгожээ... Би заавал үүнийг өөрчилнө.

 

[Ше Янь]: Мэн Инь хаана байна? Мэн Инь!

 

(Өрөөнд согтуу орж ирэн) Мэн Инь... Би татвар эм авна. Ухаантайхан бай, дуулгавартайхан зөвшөөрсөн чинь дээр!

[Ше Янь]: Мэн Инь, би татвар эм авна. Ухаантайхан бай, дуулгавартайхан зөвшөөрсөн чинь дээр!

 

(Дотоод бодол) Гэрийн доторх нэг эмэгтэй байж хааны зарлигаар намайг атгах санаатай юу? Өнөөдөр түүнд сүрийг үзүүлнэ. Тэгвэл айгаад уйлж унжих нь лав, цаашид миний үгийг л дагана.

 

[А Инь]: Татвар эм авах ч байсан ханьд минь эртхэн үр удмыг нь залгуулж өг.

 

[Ше Янь]: Юу гэнээ? Чи зөвшөөрлөө гэж үү?

 

[А Инь]: Мэдээж зөвшөөрнө. Хань минь авах гэж байгаа нь энэ хоёр уу?

 

[Ше Янь]: Яасан, чамд цөөдөж байна уу?

 

[А Инь]: Чамайг бүр хэдийг нэмж аваасай гэж хүсэж байна. (Татвар эмэгтэйчүүдэд) Намайг л битгий зовоогоорой. Нэгэнт Шеийнхний босгоор орох гэж байгаа бол дүрэм журмаа сахина, гол эзэгтэйн хэрэгт оролцож болохгүй. Ойлгов уу?

 

[Татвар эмэгтэйчүүд]: Ойлголоо.

 

[А Инь]: Тэгвэл надад татвар эмийн ёсны цай өргө, тэгээд ёслол гүйцнэ.

 

[Ше Янь]: За... Юун за гэж? Бүгд зайлцгаа! (Татвар эмэгтэйчүүдийг гаргаад) Мэн Инь, чи ер нь юу хийх гээд байна?

 

[А Инь]: Чиний хүслийг дагаж байна шүү дээ. Чи энэ гэрлэлтийг хүсээгүйг мэднэ, би ч бас ялгаагүй.

 

[Ше Янь]: Чи хүсээгүй гэнэ ээ? Энэ гэрлэлтийг танай Мэн овогтон үхэн хатан зууралдаж байж гуйж авсан биз дээ? Чи яаж хүсээгүй байх юм?

 

[А Инь]: Үүний цаад учир... Олон юм бүү асуу. Хань минь, ганц үгийг минь л сонс. Хэрэв хань минь надад нэг зүйлд тусалбал би чиний нэг нууцыг хадгалж өгье. Ямар байна?

 

[Ше Янь]: Сүржигнээд байх юм. Би, Ше Янь, ямар ч нууцгүй!

 

(А Инь түүний нууц бичиг, эд зүйлсийг дэлгэж үзүүлнэ)

 

[А Инь]: Тэгвэл эдгээр зүйл чинийх биш юм байна.

 

[Ше Янь]: Чи энэ бүгдийг яаж мэдсэн юм?

[Ше Янь]: Чи миний юмыг ухахдаа яаж зүрхлэв?

 

[А Инь]: Шеийнхэн гурван үеэрээ түшмэл хийсэн, ном эрдмийн удамтай айл. Өндөр түшмэлийн зиндаанд хүрэхэд ганц алхам дутуу. Чи Сангийн сайдын хүү атлаа багаасаа ухаантай, ихэд үнэлэгдэж ирсэн. Гэтэл нууцаар ийм зэвсгүүд нууж байжээ. Арай... номоо орхиод зэвсэг барих гэсэн үү?

 

[Ше Янь]: Энэ чамд хамаагүй биз дээ?

 

[А Инь]: Тийм ээ, надад хамаагүй. Гэхдээ хадам аав мэдвэл галзууртлаа уурлах байх даа.

 

[Ше Янь]: Чи хэлж зүрхлэх үү?

 

[А Инь]: Хань минь надад нэг тус хүргэвэл би энэ нууцыг чинь хадгалъя.

 

[Ше Янь]: Юу юм?

 

[А Инь]: Маш энгийн. Чи надад багш олж өг, дэлгүүрийн эзэн ч олж өг. Наймаа яаж хийхийг заалгуул, дэлгүүрийг минь зохицуулж өг. Харин би чамайг тулааны эрдэм сурахад халхална. Хожим миний наймаа хөл дээрээ босвол би бас чамд сайн зэвсэг хэрэгсэл, бие тэнхрүүлэх эмийн ургамал өгч чадна.

 

[Ше Янь]: Чи эмэгтэй хүн байж яагаад наймаа сурах гээд байгаа юм? Зүгээр л дуулгавартай гэртээ сууж байвал болохгүй юу? Манай Шеийнхэн чамайг тэжээж дийлэхгүй биш дээ.

 

[А Инь]: Учир нь нэг өдөр чи надаас залхвал би өөрөө хөл дээрээ тогтож чадна, хэнээс ч хамаарахгүй.

 

[Ше Янь]: Энэ үг чинь утгатай юм. Үнэхээр хэрэгтэй юм байна. Тийм бол...

 

[А Инь]: Тэгвэл тохирлоо?

 

[Ше Янь]: Тохирлоо шүү!

[А Инь]: Тэр хүн удахгүй ирнэ. Гаднынханд миний найз гэж хэлээрэй. Аав, ээжид ам алдчихаж болохгүй шүү.

 

[Ше Янь]: Үнэхээр сонин охин юм аа. Нөхөр чинь татвар эм авна гэхэд чи огтхон ч хөдөлсөнгүй, харин одоо нэг багш ирэхэд чи ингэтлээ санаа тавих юм. (Хардаж, гайхан) Хөөе... Чи арай хуучин амрагтай юм биш биз? Тийм болохоор намайг татвар эм авна гэхэд огт тоохгүй байгаа юм уу?

 

[А Инь]: (Егөөдөн) Та яг таалаа.

 

[Ше Янь]: (Шокдож) Чи... Чи, чи! Чи яаж... Чи яаж ингэж ичгүүргүй байж чадна аа? Чи! Танай Мэнийхэн намайг чамтай суулгана гэж үү, ийм завхай эмтэй?

 

[А Инь]: Бүү яар. Би наймаа хийж сураад чамаас эвээр сална. Чамд эрх чөлөөг чинь буцааж өгнө.

 

[Ше Янь]: Чи... Чи!

 

(Багш / Дэлгүүрийн эзэн орж ирнэ)

 

[Дэлгүүрийн эзэн / Багш]: Гүнтэнтэй мэндчилье.

 

[А Инь]: Багш аа.

 

[Багш]: За, эхлээрэй. (Сонжоор бодож зааж өгнө) "Зургаа, нэгийг дээш, тавыг ав, нэгээр ахиул..."

 

(А Инь сонжоор бодож сурч чадахгүй будлиж эхэлнэ)

 

[Багш]: "Зургааг дээш, тавыг ав, нэгээр ахиул... Тийм. Найм, гурвыг дээш, ав, хоёроор ахиул. Найм, гурвыг дээш..."

 

[Ше Янь]: (Тэвчээр нь алдагдаж) Ийм амархан юмыг ч сурч чадахгүй, тэгээд наймаа хийнэ гэж үү? (А Инь-д дөхөж ирэн) Энэ гүнтэн чинь заагаад өгье!

[Ше Янь]: Энэ гүнтэн чинь заагаад өгье!

 

(Ше Янь сампинг аваад бодох гэж оролдсон ч өөрөө сурч чадахгүй будлина)

 

[Ше Янь]: Энэ муу сампин чинь дэндүү хэцүү юм. Яагаад бодох тусам улам зөрөөд байна аа?

 

[А Инь]: Хань минь, чи сэлмээ л сайн давтсан нь дээр. (Багшид хандан) Наймаа амаргүй. Түүнд сайн нямбай заагаарай.

 

[Багш]: Ше гүнтэн санаа зоволтгүй.

 

(Кадрын цаадах А Иний хүүрнэл)

 

[А Инь (хүүрнэл)]: Өдөр хоног ийн өнгөрсөөр Ше Янь бид хоёрын хамтын ажиллагаа улам бүр ойлголцдог болов. Төд удалгүй би дэлгүүрийн эзэнд гадагш гарч дэлгүүрийн байр хайлгаж, ажилтан элсүүлүүлэв. Наймаа чимээгүйхэн жигдэрч эхлэв. Бүх зүйл саадгүй байлаа. Гагцхүү Ше Янь л улам бүр ядаргаатай болж, зүгээр л миний эргэн тойронд эргэлдэх болов. Бас өөрөө сайн дураараа миний өмнөөс дансны дэвтэр хурааж, бэлэн мөнгө авах ажлыг даав.

 

(Ше Янь ажил дуусгаад мөнгөө хурааж авчран өгнө)

 

[А Инь]: Хань минь, их зүдэрлээ. Энэ чиний хөлс. (Түүнд хэдэн зоос санал болгоно)

 

[Ше Янь]: Энэ юу гэсэн үг вэ? Энэ чинь... Чи намайг жирийн зарц шиг зарж байна уу?

 

[А Инь]: Чи миний өмнөөс ажил хийсэн, мэдээж хөлстэй байх ёстой.

 

(А Инь өрөөндөө ганцаараа захидал уншин бодолд орно)

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Хагас жил өнгөрчихлөө. Тавдугаар дүү сар бүр надад захиа бичдэг, гэтэл чадвар сэрэх өчүүхэн ч шинж алга. Энэ ер нь юу болоод байна? Миний урьдчилан харсан зүйл буруу байсан гэж үү?

 

(Гэнэт Ше Янь өрөөнд орж ирнэ)

 

[Ше Янь]: Мэн Инь!

[Ше Янь]: Мэн Инь, чи сэрлээ! Чи... намайг үхтэл санаа зовоолоо. Мэдэж байна уу, хэр удаан ухаангүй байснаа? Чи гурван өдөр, гурван шөнө ухаангүй байсан.

 

[А Инь]: Гурван өдөр үү?

 

[Ше Янь]: Хэвт. Дөнгөж сэрчихээд битгий хөдөл.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Дөнгөж саяхан болсон, одоо жаахан хугацаа байна... (Ше Яниас) Энэ гурван өдөр манайхаас захиа ирсэн үү?

 

[Ше Янь]: Үгүй ээ. Дэмий юм битгий бод, эхлээд сайн амар. Би одоохон гал тогоонд хоол бэлдүүлж өгье.

 

[А Инь]: Энэ тоорын цэцэг хаанаас гараад ирэв?

 

[Ше Янь]: Чамайг гарах болгонд тоорын модны доор удаан зогсдогийг харсан. Тэгээд би чамайг дуртай юм байна гэж бодсон.

 

[А Инь]: Зогсоо. Тоорын цэцгээс илүү би тоор жимс идэх дуртай.

 

[Ше Янь]: Тэр амархан! Би даруй хүн явуулж авчруулъя, намайг хүлээж байгаарай.

 

(А Инь дүүгээсээ ирсэн захиаг нээж уншина)

 

[Тавдугаар дүү (захианы агуулга)]: Эгч ээ, миний чадвар үнэхээр чулууг алт болгох мөн үү?

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Муу боллоо, тавдугаар дүү аюулд оржээ!

 

(Ше Янь хоол барьсаар орж ирнэ)

 

[Ше Янь]: Хоол ирлээ! Чи хаашаа явах гэж байгаа юм?

 

[А Инь]: Идэхгүй ээ, би Мэнгийн харш руу буцна!

 

[Ше Янь]: Хоол ирлээ! Чи хаашаа?

 

[А Инь]: Идэхгүй ээ, би Мэнгийн харш руу буцна.

 

[Ше Янь]: Эндхийн хоол нутгийн чинь тоор шиг анхилуун биш үү?

 

[А Инь]: Би тоглоогүй, надад үнэхээр яаралтай хэрэг байна.

 

[Ше Янь]: Хүн байна уу? Тэрэг хөллө, ачаагаа бэлд!

 

(Тэрэгжинд тушаал өгөх хэсэг)

 

[А Инь]: Мэнгийн харш руу хурдлаарай! Үгүй ээ, боомт руу яв, усан замаар явъя. Усан зам хурдан.

 

[Ше Янь]: Болохгүй, би усан дээр дотор муухайрдаг.

 

[А Инь]: Тэгвэл арга алга... (Ше Янийг ухаан алдуулж унтуулна)

 

(Ше Янь ухаан орж сэрээд)

 

[Ше Янь]: Мэн Инь, чи муу надтай хамт оргож зугтах гээд байна уу? Чи намайг хуурлаа! Буцаад очиж унт. Намайг хаяад явах санаатай юу? Горьдсоны гарз!

 

(А Иний дотоод бодол болон харшид очих хэсэг)

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Тэнгэр ивээлээ, би амжиж ирлээ, тэр шөнийн сүүлчийн завинд... Тавхан хоногийн дотор Мэнгийн харшид буцаж ирлээ.

 

[Зарац нар]: Инь авхай буцаж ирлээ!

[А Инь]: Тавдугаар дүү!

 

[Мэн Чинфэн / Үеэл ах]: А Инь, чи буцаад иржээ.

 

[Ээж]: А Инь, чи юунд буцаж ирэв?

 

[А Инь]: Намайг хадамд гарахад үеэл ах үргэлж буцаж ирж эргэж байгаарай гэдэг байсан биз дээ? Яасан, одоо би үнэхээр буцаад ирлээ. Харин үеэл ах дургүйцчихэв үү?

 

[Мэн Чинфэн]: Баяртай байна, мэдээж баяртай байна. Авга бэргэн ээ, та хоёр эх охин эхлээд ярилц. Ач хүү нь дараа дахин ирье.

 

(Мэн Чинфэн явсны дараа)

 

[А Инь]: Ээж ээ, тавдугаар дүү хаана байна?

 

[Ээж]: Тавдугаар дүүг чинь хорьчихсон...

 

[А Инь]: Юу болсон юм?

 

[Ээж]: Суу. Сүүлийн үед гэрийн наймаа улам өргөжөөд хэдэн залуу ажилтан шинээр авсан юм. Жан Ян гэдэг нэг залуу салбарын дэлгүүрийн эзэн болсон. Гэрт байнга ирж тайлагнадаг байлаа. Тэгж явсаар Шюэ-эртэй сэтгэл нийлж, насан туршдаа хамт байхаар амласан юм. Өнгөрсөн сард түүнд гэрлэх хүн ярьж эхлэхэд энэ хэрэг нуугдахаа больсон.

 

Яг энэ хэргээс болоод тавдугаар дүүг гэрт нь хорьсон. Их авга чинь хүнээр Жан Яныг зодуулж, бас худалдааны пүүсээс хөөсөн. Шюэ-эрт яаран нэг гэрлэлт товлосон. Шюэ-эр мэдээж зөвшөөрөөгүй, тэгээд өрөөндөө их авгыг чинь эсэргүүцэн өлсгөлөн зарласан.

 

Одоо яс арьс болтлоо турсан. Хүн үхэх вий гэж айгаад хэд хэдэн удаа очиж ятгасан. Их авгын чинь занг чи мэднэ шүү дээ, ятгах тусам улам зөрүүдэлдэг. Гуравдугаар авга чинь өчигдөр шөнө сэмхэн очиж Шюэ-эрийг ятгасан, тэгж байж тэр хоол идсэн.

 

[А Инь]: Гуравдугаар авга яаж ятгасан юм бэ?

[А Инь]: Гуравдугаар авга яаж ятгасан юм бэ?

 

[Ээж]: Өөр яаж ятгах вэ дээ, цаг хожих арга л хэрэглэсэн. Жан овогт тэр залууг хэт ядуу гээд, хэрвээ тэр бага ч болов зохих сүй бэлэг гаргаж чадвал магадгүй их авга чинь бодлоо өөрчилж мэднэ гэж. Гуравдугаар авга чинь нууцаар амласан — Жан овогт тэрнийг олж мөнгө цуглуулна гэж, тэгээд Шюэ-эр арай баярласан.

 

[А Инь]: (Дотоод бодол) Ууган эгчид хэрэглэсэн аргатай яг адилхан байна... Дахин нэг хүн зохион тавьж, түүнд худал найдвар өгөөд тавдугаар дүүгийн чадварыг сэрээх гэж. Аргагүй л тавдугаар дүүгийн ер бусын чадвар чулууг алт болгох байсан юм байна. Муу байна, тавдугаар дүүд аюул тулгарлаа! (Ээждээ хандан) Ээж ээ, би тавдугаар дүүг аварна!

 

(Зарац эмэгтэй нууцаар мэдээ дамжуулахаар гүйнэ)

 

[Зарац эмэгтэй]: Гурван эзэнд хурдан мэдэгд! Мэн Инь буцаж ирсэн гэж хэл, бас Мэн Шюэгийн төлөө ирсэн гэж!

 

[Зарац залуу]: За!

 

(Ээж А Инийг зогсоохыг оролдоно)

 

[Ээж]: Их авга чинь хэлсэн — хэн ч тавдугаар дүү дээр чинь очиж болохгүй! Гуравдугаар авга чинь нууцаар очсон юм. Чи айлд бэрлэсэн охин, гэрийн хэрэгт санаа бүү зов!

 

[А Инь]: Би тавдугаар дүүг заавал аварна. Үлдсэнийг би ганцаараа хариуцна. (Дагалдагчдадаа) Намайг дага!

[Зарац эмэгтэй]: Хатагтай!

 

[А Инь]: Та хоёр намайг дага. Надад туслаач.

 

[Зарац эмэгтэй]: Энэ...

 

[А Инь]: Тийм.

 

(А Инь тавдугаар дүүгийн өрөөнд нэвтрэн ороход өрөөн дэх ширээ алт болон хувирсан байхыг харна)

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Тавдугаар дүүгийн чадвар хэдийн сэрчихжээ!

 

[Мэн Шюэ / Тавдугаар дүү]: Гуравдугаар эгч! Чи иржээ. Яг чамд хэлэх юм байсан юм.

 

[А Инь]: Би чамайг мэднэ, Жан Янтай холбоотой явдлыг чинь. Энэ ширээг буцааж хувиргаж чадах уу?

 

[Мэн Шюэ]: Чадна л даа...

 

[А Инь]: Буцааж хувирга!

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч, та юу яриад байгаа юм? Та Жан Ян бид хоёрын явдлыг мэдэж байгаа шүү дээ. Мөнгөтэй болчихвол би Жан Янтай хамт байж чадна!

 

[А Инь]: Намайг сонс, буцааж хувирга! Чи мартчихаа юу, би чамд юу гэж хэлсэн билээ?

 

[Мэн Шюэ]: Үгүй, би тэгэхгүй!

 

[А Инь]: За, чи үгэнд орохгүй бол... Тэгвэл чи эцэст нь Чин эгч шиг төгсгөлтэй болно! Би одоо Жан Янд очиж хэлнэ, цогцсыг чинь аваг гэж!

[А Инь]: За, чи үгэнд орохгүй бол тэгвэл чи эцэст нь Чин эгч шиг төгсгөлтэй болно! Би одоо Жан Янд очиж хэлнэ, цогцсыг чинь аваг гэж!

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, та юу гэсэн үг вэ? Чин эгч шиг төгсгөл гэнэ ээ? Чин эгч тэр... нас барсан гэж үү? Гуравдугаар эгч ээ, Чин эгч хүнд хулгайлагдаагүй юм уу?

 

[А Инь]: Хэрвээ чи үнэхээр Жан Янтай насан турш хамт байхыг хүсвэл ширээг буцаагаад хэвэнд нь оруул. Харин хэргийн үнэнийг би чамд нэг нэгээр нь хэлж өгнө.

 

(Мэн Шюэ ширээг буцаан хэвэнд нь оруулна)

 

[А Инь]: Тавдугаар дүү, сая гуравдугаар эгч нь аргагүйн эрхэнд хэтэрхий хатуу үг хэлчихлээ. Гуравдугаар эгчийгээ уучилж чадах уу? Одоо миний хэлэх зүйл чамд бүр ч тэсвэрлэхэд бэрх болно. Чи хатуу байж, тайван байх ёстой.

 

Чин эгч үнэхээр нас барсан. Тэр үед би Шеийнхэнд бэр болох гэж зүтгэсэн нь Чин эгчийн үхлийн үнэнийг олж мэдэхийн тулд байсан юм. Чин эгчийг их авга, миний аав... гуравдугаар авга гурав нийлж хөнөөсөн. Чамайг итгэхгүйг мэдэж байна, гэхдээ надад нотолгоо бий.

 

Өнөө шөнө чи зүгээр л удаан өлсөөд гүн унтсан мэт байж, зарц хүү сэрэмжээ сулартал завшаан олж овгийн сүм рүү оч. Хажуу хаалгаар орж намайг ол. Тэгэхэд чи бүхнийг мэднэ. Гэхдээ тэр хүртэл ер бусын чадвараа дахин огт хэрэглэж болохгүй! Ойлгов уу?

 

(Мэн Шюэ толгой дохино)

 

[А Инь]: Би энд удаан саатаж болохгүй, өнөө шөнө уулзъя.

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч...

 

[А Инь]: Ир.

 

(А Инь хайрцагтай зүйлийг заана)

 

[А Инь]: Нээгээд хар. Үнэн дотор нь бий.

 

(Мэн Шюэ хайрцгийг нээж, доторхийг үзнэ)

 

[А Инь]: Цааш нь үз.

 

[Мэн Шюэ]: (Шокдож, айн сүрдэж) Манайхан... яаж ийм юм хийж чадав аа? Тэгвэл би яах вэ? Би үнэхээр Чин эгч шиг төгсгөлтэй болох гэж үү?

 

[А Инь]: Чи гэрийнхний үгийг дагаад хадамд гар.

 

[Мэн Шюэ]: Би яаж хадамд гарах юм бэ?

 

[А Инь]: Жинхэнээсээ гарах биш. Тэд одоохондоо чадвар чинь сэрснийг мэдээгүй. Чи эхлээд зөвшөөрсөн дүр үзүүлж, тэдний хүссэнээр болгоод чамайг хадамд гаргуул. Тэд дахиад өөр боломж хайна, тэнгэрийн хишгийг чинь хүчээр сэрээх гэж. Чи хуримын сүйхэнд сууж, Мэнийхний нутаг дэвсгэрээс гармагц би хүн явуулж чамайг авч одуулна. Дараа нь чамайг үхсэн мэт харагдуулна.

 

[Мэн Шюэ]: Тэгээд...

 

[А Инь]: Тэгээд чи Жан Янтай хамт надтай нийслэлд очиж суурьш. Би нийслэлд дэлгүүр авч бэлдсэн. Жан Ян дэлгүүр удирдах авьяастай, нийслэлд заавал та хоёрын орогнох газар олдоно. Гуравдугаар эгчдээ итгэх үү?

 

[Мэн Шюэ]: Итгэнэ. Гуравдугаар эгч ээ, тэгвэл би танд яаж туслах вэ?

 

[А Инь]: Аавд хэл — чи ухаарлаа гэж, тэр Жан овогттой холбоогоо тасална гэж.

 

[Мэн Шюэ]: Аавд би ухаарлаа гэж хэлээд, тэр Жан овогттой бүх холбоогоо тасална гэх үү?

 

[А Инь]: Тийм.

[Их авга]: Энэ жаахан охин яахаараа ганц шөнийн дотор бодлоо өөрчилчихдөг байна аа? Гуравдугаар аа, чи түүнд илүү юм хэлчихсэн юм биш биз?

 

[Гуравдугаар авга]: Том ах аа, би яалаа гэж дээ. Би чинь яг л бидний өмнө тохирсон үгээр хэлсэн, түүнийг ятгасан шүү дээ. Бид нэг нь зөөлөн арга хэрэглэж, нөгөө нь хатуу арга хэрэглээд тэр тэнгэрийн хишгийг нь шахаж гаргах гэсэн. Гэтэл тэр гэнэт үхнэ хатна гэж байхаа болиод, харин ч тайван гэгч нь та нарын зохицуулалтыг зөвшөөрчихлөө. Гар дээр орох шахсан тэнгэрийн хишиг ингээд л алга болчихлоо.

 

[Аав]: Энэ хэрэгт гуравдугаар дүүг буруутгаж болохгүй. Бодож бодоход сэжигтэй ганцхан хүн байна... Хүн байна уу? А Инь-г нааш авчир!

 

(А Инь танхимд орж ирнэ)

 

[А Инь]: Аав аа, Их авга, Гуравдугаар авга. Намайг юунд дуудсан бэ?

 

[Их авга]: А Инь, чи өчигдөр ирээд А Шюэд юу гэж хэлсэн бэ?

 

[А Инь]: Түүнд зовлонгоо ярьж, гэрийнхний үгийг сонс гэж ятгасан.

 

[Их авга]: Мэдэн будилахаа боль! А Шюэ хоёр сар зөрүүдэлсэн, бусад нь ятгаад ч дийлээгүй. Гэтэл чи хэлмэгц л зөвшөөрсөн. Чи лав өөр юм хэлсэн байж таарна!

 

[А Инь]: Би тавдугаар дүүтэйгээ дотно, тавдугаар дүү мэдээж миний үгийг сонсоно. Тэгээд ч гэрийнхэн чинь түүнийг Жан овогттой холбоогоо таслаасай гэсэн биш үү? Гэтэл одоо тэр үгэнд орсон байхад та нар харин баярлахгүй байна. Эсвэл гэрийнхэн түүнийг нөхөрт гаргахыг хүсээгүй юм уу?

 

[Их авга]: Даварч байна!

 

[Аав]: А Инь, бид зүгээр л мэдэх гэсэн юм — чи юу гэж хэлээд түүний сэтгэлийг эргүүлэв?

 

[А Инь]: Би түүнээс л асуусан: өсгөж хүмүүжүүлсэн ач, ах дүүсийн хайр аль нь тэр Жан овогтноос чухал биш гэж? Тавдугаар дүү ёс мэднэ, тэр лав гэрийнхэндээ өсгөж хүмүүжүүлсэн ачийг нь хариулах гэж хайрын холбоогоо тасалсан байх.

 

[Их авга]: Үнэхээр уран үгтэй юм аа! Чи анх Шеийнхэнд бэр болох гэж зүтгэхдээ яагаад огт бодоогүй юм, гэрийнхний өсгөж хүмүүжүүлсэн ачийг?

 

[А Инь]: (Гэмшсэн дүр эсгэн) Тийм ээ, бүгд миний буруу. Би анхнаасаа аавын үгийг сонсох ёстой байж. Тэгээд одоо Шеийнхэнд, Ше Яньд тарчлан үхсэнээс дор болсон...

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Тэд зүгээр хараад суухгүй, чадвар сэрэх боломжийг ингэж дэмий үрэгдэхийг заавал ирж намайг зогсооно.

 

[А Инь]: Би одоо очиж уучлал гуйя...

 

(Гэнэт Ше Янь сэлэм барин хүчтэй орж ирнэ)

 

[Их авга / Аав]: Энэ... Энэ...

 

[Ше Янь]: (Уртай, сүр шавхдан) Та нар хэн миний гэргийг дээрэлхсэн юм?!

[Ше Янь]: Та нар хэн миний гэргийг дээрэлхсэн юм?!

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Тэр яаж дагаад ирчихэв? Бас яг энэ үед шүү! Хэрвээ тэр ам алдвал Шеийнхэнд намайг дарлуулж байгаа гэсэн худлыг минь илчилчихнэ. Тэгвэл бүх юм дуусна...

 

[Ше Янь]: Хэл!

 

[А Инь]: (Ше Янь руу хандан, жүжиглэж) Чи ирэх нүүртэй гэж үү? Энэ хүүхэн дахиад муу арга хэрэглэж байна! Би танай Шеийнхэнд очоод зовлон үзэж дууссан! Чи өдөржин идэж ууж, янхан эргүүлж, мөрийтэй тоглодог. Жаахан л санаанд чинь нийцэхгүй бол намайг зодож загнана. Би одоо арай гэж Мэнийхэн рүү зугтаж ирсэн. Чи араас минь ирсэн ч намайг буцаагаад авч явна гэж бүү горьд!

 

[Ше Янь (дотоод бодол)]: Энэ гүнтнийг муу хүн болж жүжиглэ гэсэн хэрэг үү? За яах вэ, түр чамд тааруулъя. Ямар жүжиг тавихыг чинь харъя...

 

[Ше Янь]: (Дарлан загнаж байгаа дүр эсгэн) Мэн овогт оо! Чи амьддаа Шеийн хүн, үхсэн ч Шеийн сүнс! Би нүүрийг чинь бодоод өөрөө ирж хайлаа, нүүр өгөхөөр битгий давар! Дахиад намайг өдөж зүрхэлбэл танай Мэнийхнийг харамсаад барахгүй болгоно шүү! Яв!

 

[А Инь]: (Жүжиглэн уйлагнаж) Аав аа! Их авга аа, Гуравдугаар авга аа, намайг авраач!

 

[Ше Янь]: Яв!

 

[Гуравдугаар авга]: Аав аа? Одоо л санаанд чинь оров уу, гэрийнхнээсээ тусламж гуйх гэж? А Инь, Гуравдугаар авга нь чамд туслахыг үнэхээр хүсэж байна. Гэхдээ энэ танай гэрийн хэрэг, үнэндээ...

 

[Аав]: (Ше Яньд нялууран атал) Ше гүнтэн, би охиноо зөв хүмүүжүүлж чадсангүй. Хойшид тэр дахин дур мэдэн зугтаад ирвэл надад захиа илгээгээрэй. Би заавал таны өмнөөс түүнийг барьж буцаана. Таныг зовоох хэрэггүй, өөрөө ингэж ирж зовоод...

 

[Ше Янь]: Яв!

 

(Ше Янь, А Инь хоёр гараад явсны дараа Мэнийхэн хоцрно)

 

[Их авга / Аав (дотоод бодол)]: Магадгүй дахиад нэг хүний чадварыг сэрээж ч мэднэ...

 

(А Инь, Ше Янь хоёр тэрэг эсвэл замаар буцаж явах үед)

 

[А Инь]: Яг юу болчихов?

 

[Ше Янь]: Чи мэдэж байна уу, би чинь сая чамаас болж үхэх шахлаа!

[А Инь]: Би чамд гай болсон гэж үү? Чи өөрөө ирмэгцээ намайг чамтай жүжиглэ гэсэн шүү дээ, би яаж чамд гай болсон юм? Тэгээд ч би чамд муугүй хандсан биз дээ? Гэтэл чи манайд баахан гомдол амссан гэнэ үү? Ингэж яриа тарвал манай Шеийнхний нэр төр гутаагдах бус уу?

 

[Ше Янь]: Танай гэрийнхэн ч бас даа... Чамайг дээрэлхүүлж байхад тоохгүй, бас чамайг бариад буцаах гэнэ. Тэд харин ч намайг илүү их гомдол амссан гэдэг. Яагаад? Энэ хорвоод ийм юм гэж байх уу?

 

[А Инь]: Хэрэв чи гэрийнхээ нэрийг гутаахгүй гэвэл Мэнийхний хэрэгт бага оролц!

 

[Ше Янь]: Чи намайг оролцмоор байна гэж бодоо юу? Тэгнэ гэж мэдсэн бол сая чамайг толгойгоо мөргөөд үх гэж орхих байж!

 

[А Инь]: Чи ирээгүй бол би ч мөргөхгүй байсан, тэгээд ч заавал хүн намайг хорих байсан. Харин чи ирсэн болохоор би л жинхэнэ аюулд орлоо!

 

[Ше Янь]: Мэн овогт оо, чи ер нь мөс чанартай хүн мөн үү? Далай дээр би яаж бөөлжсөнийг чи мэдэх үү? Бөөлжсөөр байгаад дотор эрхтэн бүгд гарах шахсан! Усан онгоцноос буугаад цай ч балгаагүй, шууд чамтай жүжиглэсэн. Гэтэл одоо миний буруу болчихов уу?

 

[А Инь]: Би чамайг ир гэж гуйгаагүй, чи өөрөө ирнэ гэсэн!

 

[Ше Янь]: (Уртай) Би явлаа! Би яг одоо явлаа! Би өөрөө л тэнэглэж зовлон хайсан юм!

 

(Ше Янь эргэж алхахад А Инь түүнийг зогсооно)

 

[А Инь]: Чи намайг барьж буцаана гэсэн биз дээ? Одоо чи ганцаараа явчихвал гэрийнхэн сэжиглэнэ!

 

[Ше Янь]: Тэгээд яадаг юм, надад ямар хамаатай юм?

 

[А Инь]: Нэгэнт жүжиглэх гэж байгаа бол эцсээ хүртэл жүжиглэх хэрэгтэй!

 

(А Инь цонхоор эсвэл хаалгаар гаднах харуулуудыг харна)

 

[А Инь]: Эд чинь чиний авчирсан харуулууд уу? Надад нэг тус хүргэвэл би чамд их шан өгнө.

 

[Ше Янь]: Би чинь эрхэм Сангийн сайдын залгамж хүү, чиний тэр жаахан шанд шунах уу?

 

(А Инь эд зүйл гаргаж ирнэ)

 

[А Инь]: Ийм алтан хундага чамд арав өгье. Ханшюэ хурдан хүлэг нэгийг авахад хүрнэ биз дээ? Ингээд ч болохгүй юу?

[Ше Янь]: Энэ алтан хундага лав таван лян жинтэй байх. Арвыг гэнэ ээ? Мэнийхэн хааны худалдаачин ч гэсэн ингэтлээ гар татахгүй тийм баян биш байлгүй дээ. Манайх чинь арай шээсний сав хүртэл алтаар хийдэг юм биш биз?

 

[А Инь]: Мэнийхэн хэзээнээс "манайх" болчихов? Үүнийг тавдугаар дүү минь цуглуулсан юм.

 

(А Инийн дурсамж сэргэн санагдана)

 

[А Инь]: Тавдугаар дүү минь, энэ төлөвлөгөөнд нэлээд мөнгө орно. Чи байгаад үнэхээр азтай.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, энэ хүрэх үү? Хүрэхгүй бол дахиад болгоё.

 

(Дурсамж дуусна)

 

[А Инь]: Арван алтан хундага байтугай тавдугаар дүү байхад арван авдар алтан гулдмай болгох ч хэцүү биш.

 

[Ше Янь]: Тавдугаар дүү чинь ийм их мөнгө цуглуулсан юм уу? Ер нь юу хийх гээд байгаа юм бэ?

 

[А Инь]: Тэр сэтгэлтэй хүнтэйгээ оргомоор байгаа. Энэ мөнгөөр хөлсний хамгаалагч авах гэсэн юм. Дээрэмчин болж жүжиглүүлээд, дараа нь үхсэн мэт харагдуулна, тэгээд нийслэл рүү зугтана.

 

(А Инь хэдэн хором бодлогоширсны дараа)

 

[А Инь]: Гэхдээ яг таарлаа, ашгаа гаднын хүнд өгөх хэрэггүй, чи надад тусал. Чи тулааны эрдэм сурахад хамгийн их мөнгө ордог шүү дээ. Зэр зэвсэг, хуяг дуулга, үнэт эмийн түүхий эд бүгд багагүй зардал шүү дээ. Чи хадам аав ээжээсээ гуйхад ч эвгүй. Энэ хэрэг чамд хоёр талдаа ашигтай шүү.

 

[Ше Янь]: Бэр булаах, үхсэн мэт жүжиглэх... Чи ханьдаа ийм юм хийлгэх гээ юу? Би чинь сүр жавхлант Сангийн яамны сайд шүү!

 

[А Инь]: Дэмий ярихаа боль! Хийх үү, үгүй юу? Хийхгүй бол би явлаа!

 

[Ше Янь]: Үнэ хэл.

 

[А Инь]: Хорин алтан хундага.

 

[Ше Янь]: Тохирлоо!

[А Инь (хүүрнэл)]: Мөнгө ч бий, хүн хүч ч бий. Дараах бүх хэрэг саадгүй бүтсэн. Тавдугаар дүүг булааж аваад, би бас тэр Жан Янд Мэнгийн харшийн үүдэнд очиж шуугиан дэгдээ гэж хэлсэн. Ингээд бүх хот тавдугаар дүүг тэд үхэлд хүргэсэн гэж мэдсэн юм.

 

(Мэнгийн харшид)

 

[Их авга]: Энэ ачлалгүй охин! Эрт ч биш, орой ч биш заавал ийм үед үхдэг нь юу вэ! Тэнгэрийн хишиг нь сэрээгүйгээр барахгүй, гэрийнхэндээ их хэмжээний инжний өр үлдээсэн.

 

[Гуравдугаар авга]: Харин тийм шүү! А Инь, тэр охин дураараа Шеийнхэнд бэр болсноос хойш манай гэрт бүх юм бүтэлгүйтээд, чөтгөр шүглэсэн юм шиг болсон.

 

[Их авга]: За яах вэ, больё. Ийм юм яриад нэмэргүй. Гуравдугаар аа, чи Юй-эрт ер бусын чадвараа шамдан ашиглуулж, үнэт эмийн ургамал хурдан ургуулуулж өндөр үнээр заруул. Нэг сарын дараа төрийн их зоог болно. Манай Мэнийхэн энэ жил шинээр хааны худалдаачин болсон, өргөлийн бараандаа бүр ч их анхаарах ёстой. Эзэн хааны тааллыг олж... энэ л хамгийн чухал хэрэг шүү.

 

[Гуравдугаар авга]: Тийм ээ.

 

(Гуравдугаар авга дотроо бодолхийно)

 

[Гуравдугаар авга (дотоод бодол)]: "А Инь бэр болж явснаас хойш бүх юм бүтэлгүйтсэн..." / "Өмнө нь аавын үгийг сонсоогүй миний буруу, тиймээс одоо Шеийнхэнд, Ше Яньд тамлуулж, үхсэнээс дор амьдарч байна..." Ийм давхцал энэ хорвоод байхгүй дээ!

 

(Нийслэл хотод)

 

[А Инь]: Тавдугаар дүү, нийслэлд ирлээ!

 

(Мэн Шюэ тэрэгний цонхоор нийслэлийг харан догдолно. Нэгэн эмэгтэй тэднийг угтан авна)

 

[Мэн Шюэ]: Чинчин!

 

[Чинчин]: Гуравдугаар эгч ээ! Энэ...

 

[А Инь]: Энэ миний худалдааны пүүс. Одоо нийт хорин ажилтантай. Цаашдаа бас чиний худалдааны пүүс болно.

[Ажилтан]: Эзэнтэн, амар байна уу?

 

[А Инь]: Бүгд ажлаа хий.

 

[Ажилтнууд]: За. / Тийм ээ.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч...

 

[А Инь]: Өмнө нь би ил гарахад тохиромжгүй байсан, тиймээс Ше Яниар нэрийг нь түр бүртгүүлсэн. Эдгээр зүйлсийг хожим бүгдийг нь чамд болон Жан Янд өгнө. Чиний аюулгүй байдлыг хамгаалахын тулд чи мөнгийг нууцаар хариуц, тэр илээр үйл ажиллагааг нь хариуцна.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч, Жан Ян бид хоёр чамайг гонсойлгохгүй!

 

(Ше Янь инээмсэглэсээр ойртон ирнэ)

 

[Ше Янь]: Мэн Инь ээ, ажил ч дууслаа. Амласан хорин алтан хундага хаана байна?

 

[А Инь]: Би аль хэдийн бэлдчихсэн, чамаар хэлүүлэлтгүй. Тавдугаар дүү, намайг дага.

 

(А Инь, Мэн Шюэ, Ше Янь нар өрөөнд орж, Мэн Шюэ ер бусын чадвараа ашиглан алтан хундагуудыг бүтээж эхэлнэ)

 

[А Инь]: Тавдугаар дүү, төвөг боллоо.

 

(А Инь Мэн Шюэ рүү ойртон, аяархан асууна)

 

[А Инь]: Тэнгэрийн хишгийн тухай Жан Янд өчүүхэн ч ам алдсан уу?

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч захисан, хэнд ч хэлж болохгүй гэж. Дэр нэгтгэсэн хань байсан ч би үргэлж санаж явдаг. Тиймээс би лав хэлэхгүй.

 

[А Инь]: Би чамд ингэж захисан нь чамайг үүрд энэ нууцыг тээж, насаараа ганцаар яваасай гэсэндээ биш. Бас чамайг энэ хорвоогийн бүх эрчүүдийг үзэн яд гэж ч биш. Яг над шиг Ше Яньтай түшиг тулгуур болж чадвал би ч бас баярлана. Чи Жан Янтай насан туршдаа бат хайртай байг.

 

Тэд бидэнд чин сэтгэлээсээ хандвал бид ч мөн чин сэтгэлээр хариулна. Харин тэд биднээс урвавал бидэнд ч бас бардамхан яваад өгөх чадал бий. Гэхдээ тэнгэрийн хишгийн энэ нууцыг хадгалах нь бидний улаан шугам.

 

(Гэнэт хаалга онгойж, нэгэн хүн орж ирнэ)

 

[Жан Ян / Орж ирсэн хүн]: Мэн овогт оо, хэн ирснийг хар даа!

[Ше Янь]: Мэн овогт оо, хэн ирснийг хар даа!

[А Инь]: Хэн чамайг оруулав?

[Ше Янь]: Юундаа ингэж ширүүн байна? Жан Ян ирлээ, би түүнийг тавдугаар дүүтэй уулзуулахаар авчирсан.

[Жан Ян]: Тавдугаар авхай!

[Мэн Шюэ]: (Догдлон) Жан Ян!

[А Инь]: Яаж ийм хурдан нийслэлд ирчихэв?

[Жан Ян]: Би гуравдугаар авхайн тушааснаар Мэнийхэнд очиж нэг сайн үймүүлсэн. Дараа нь усан замаар яаран ирлээ.

[Ше Янь]: Ядаж л зарим хүн шиг усан замаар явж чадалгүй, биднийг хэд хэдэн замаар салгаж явуулснаас дээр.

[А Инь]: Чи ингэж хэлэхээр...

[Жан Ян]: Гуравдугаар авхай, Мэнийхэн нэгэнт тавдугаар авхайд оршуулга хийсэн болохоор... тэгвэл энэ нь тэд энэ удаа тавдугаар авхайг байхгүй болсон гэдэгт бүрэн итгэсэн гэсэн үг.

[А Инь]: Жан Ян, чи яг цагаа олж ирлээ. Цаашдаа чи тавдугаар дүүд сайн тусалж, худалдааны пүүсийг сайн авч яваарай.

[Жан Ян]: Гуравдугаар авхай, өчүүхэн би танд гүнээ талархаж байна. Би тавдугаар авхайн төлөө амиа ч хайрлахгүй зүтгэнэ!

(Жан Ян, Мэн Шюэ хоёр бие биеэ харан баярлана)

[Ше Янь]: Тавдугаар дүү чинь хайртай хүнтэйгээ нийллээ, чи яагаад тийм ч баярлахгүй байна? Эсвэл энэ Жан Ян мөнгөгүй гэж айгаад байна уу? Тавдугаар дүүд чинь жаргал өгч чадахгүй гэж үү?

[А Инь]: Тэгэлгүй яах вэ. Хэрвээ тэр тавдугаар дүүд муу хандвал би түүнийг ална.

(А Инь алсад орших цэцэрлэг рүү сэтгэл гундуухан харна)

[А Инь]: Би зүгээр л сэтгэл хөдөлж байна. Тоорын цэцэг угтаа ганцаараа ч дэлгэрч чадна. Цэцэг хайрлагчийг хүлээж хамгаалуулснаас өөрөө үндсээ бат суулгасан нь дээр, хичээн ургаж байж илүү их салхи бороог давна. Би дэндүү орой ухаарсан... харин тавдугаар дүүд оройтоогүй.

[Ше Янь]: Тоорын цэцгийн тухай ярьж байсан биш үү? Яагаад дахиад тавдугаар дүү рүү орчихов?

[А Инь]: Зүгээр ээ. Явцгаая, харш руу буцъя.

(А Инь түрүүлэн алхана)

[Ше Янь]: Мэн овогт оо! Намайг хүлээгээч!

[А Инь]: Гадаа юу шуугиад байна?

 

[Шивэгчин]: Залуу эзэн хэлэхдээ тоорын модны суулгац тарина гээд өглөөнөөс хойш завгүй байна. Та залуу эзэнтэй олон хоног гадагш явсан нь эзэн, хатагтай хоёрыг аль хэдийн дургүйцүүлсэн. Одоо бүр уурлаад сууж байна.

 

[А Инь]: Мэдэгдээд өг. Би одоо тэдэнд амар мэнд эрэхээр очно.

 

[Шивэгчин]: За.

 

(Ше Янь гадаа тоорын мод тарьж байна)

 

[Ше Янь]: Усал!

 

(Түүний суулгасан тоорын мод шидээр гэнэт цэцэглэнэ)

 

[Ше Янь]: Зогсоо.

 

(Ше Янь зарцад тушаана)

 

[Ше Янь]: Залуу эзэн чи Мэн овогтыг нааш дууд. Ингэж хэл, би түүнд том гэнэтийн бэлэг бэлдсэн гэж.

 

[Зарц]: Залуу эзэгтэй аль хэдийн сэрчихсэн, эзэнд бас хөгшин хатагтайд амар мэнд эрэхээр явсан. Эзэн ихэд ууртай байна, таныг ч бас оч гэж дуудсан.

 

[Ше Янь]: Баларлаа! Тэр аав, ээжийг лав уурлуулчихжээ.

[Зарц]: Залуу эзэн! Залуу эзэн, аажуулаарай! Залуу эзэн, хувцас, хувцас!

 

(Ше Янь гүйсээр эцэг эхийнхээ өрөөнд амьсгаадан орж ирнэ)

 

[Ше Янь]: Аав, ээж ээ! Мэн Инь юу хийсэн ч бүгд миний санаа байсан, түүнд хамаагүй!

 

[Эцэг (Ше Чинъянь)]: Чиний санаа байсан гэж үү? Үнэн үү? Үнэн үү? Ухаан оржээ дээ!

 

(Эцэг нь А Инь рүү баяртайгаар харна)

 

[Эцэг (Ше Чинъянь)]: А Инь, сүүлийн үед чамайг энд тэндгүй завгүй танилын хүрээгээ тэлж байгаа гэсэн. Бас Жичин худалдааны пүүсийн эзэнтэй танилцсан, албанд орох замаа засаж байгаа гэсэн. А Инь хэлэхдээ, энэ алтан Буддаг чи эзэн хаанд залбирч гуйсан, аавыг чинь төрийн их зоог дээр өргөн бариулах гэж... Сайн хүү шүү! Миний Ше Чинъяньгийн хүү мөн дөө!

 

[Эх]: А Инь, өмнөх цуу яриа худал байжээ. Чи энэ эрх танхи залууг ухаан оруулчихжээ.

 

[А Инь]: Бэрийн хийх ёстой л зүйл.

 

(А Инь, Ше Янь хоёр өрөөнөөс гарч алхана)

 

[Ше Янь]: Чи аав ээжийг минь аргалахад тусална гэж үү? Халуурчихсан юм биш биз?

 

[А Инь]: Тэгвэл чиний тэр тоорын модны хариу бэлэг гэж бодъё.

 

[Ше Янь]: Чи харсан уу? Тэр тоорын модыг би босгох гэж нэлээд хүч гаргасан шүү.

 

[А Инь]: Тэгвэл миний тэр алтан Будда чиний тоорын модноос хавьгүй үнэтэй. Ингэж тооцвол чи надад бас нэг юманд туслах ёстой.

 

[Ше Янь]: Юунд туслах гэж?

 

[А Инь]: Нэг сарын дараа төрийн их зоог болно. Тавдугаар дүүг минь дотогш шургуулж өг.

 

[Ше Янь]: Чи дахиад ямар муу санаа сэдээв?

[Ше Янь]: Чи дахиад ямар муу санаа сэдээв?

 

[А Инь]: Ямартай ч Шеийнхэнд хоргүй. Туслах уу, үгүй юу?

 

[Ше Янь]: Тусалъя л даа, юу нь хэцүү гэж. Гэхдээ Мэн овогт оо, би чамд сануулъя. Танай Мэнийхэн ч хааны худалдаачин, бас өргөл барихаар очих ёстой. Чи тавдугаар дүүгээ дотогш шургуулбал танигдахаас айхгүй байна уу?

 

[А Инь]: Энэ чамд хамаагүй.

 

[Ше Янь]: Чи дахиад хаашаа явах нь вэ?

 

[А Инь]: Худалдааны пүүс рүү. Араас битгий дагаарай.

 

[Ше Янь]: Өдөр болгон гэртээ тогтохгүй юм. Ер нь хэн нь эрх танхи залуу юм бэ?

 

(А Инь худалдааны пүүс дээр ирнэ)

 

[А Инь]: Жан Ян дажгүй шүү. Ирээд хэдхэн хонож байж худалдааны пүүсийг өөд нь татчихлаа.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, тэр их хичээж байгаа.

 

[А Инь]: Саяхан гэрлэлтийн бичиг байгуулсан хүн гэсэндээ аль хэдийн магтаад эхэллээ.

 

[Мэн Шюэ]: Эгч ээ, зүгээр л чадварт нь тааруулж байгаа юм. Тэгээд ч чиний захисан зүйлийг би мартахгүй.

 

[А Инь]: За за за, чамайг шоолохгүй ээ. Чамд даалгасан зүйлийг яаж гүйцэтгэв?

 

[Мэн Шюэ]: Аль эрт бэлэн болгосон. Эгч ээ, эд бүгдийг би тоосгоноос хувиргасан.

 

(Мэн Шюэ хувиргасан зүйлсээ үзүүлнэ)

 

[А Инь]: Сайн байна. Өнөөдрөөс эхлэн бид эхэлнэ. Мэнийхэнтэй албан ёсоор тэмцэж, тэдний орлогын замыг тасална. Жан Ян Мэнийхэнд танил талтай, та хоёр Ричин худалдааны пүүсийн өмнөөс түрүүлж хөдөл.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч санаа зоволтгүй, би бүх хүчээ дайчилна. Захиалгыг нь булаах уу? Эсвэл барааны эх үүсвэрийг нь таслах уу?

 

[А Инь]: Аль нь ч биш. Та хоёроор хийлгэх зүйл маш энгийн — тэдэнд мөнгө хүргэж өг.

[А Инь]: Би та нараар тэдэнд мөнгө хүргүүлмээр байна.

 

[Мэн Шюэ]: Би яагаад тэднийхэнд мөнгө өгөх ёстой юм?

 

[А Инь]: Ирэх нэг сарын турш Мэнийхэн юу зарна, бид тэр бүгдийг авна. Үнэ нь хэчнээн өндөр байсан ч бүгдийг нь ав. Гэхдээ санаарай, зөвхөн үүнийг л ашигла. Энэ авдар алтаар наймаалц. Худалдааны пүүсийн бэлэн мөнгийг хэрэглэж болохгүй.

 

[Жан Ян]: Гуравдугаар эгч ээ, энэ Мэнийхнийг дарж байгаа хэрэг биш, харин ч тэдэнд ашиг өгч байгаа юм шиг. Тэд одоо төрийн их зоогт зориулж үнэт эмийн өвсийг өндөр үнээр зарж байна. Бид бүгдийг нь авбал тэд баярлаад сүйд болно.

 

[А Инь]: Үнэт эмийн өвс бол байгаа бүхнийг нь авна.

 

[Жан Ян]: Гуравдугаар эгч төрийн их зоог дээр Мэнийхнийг үндсээр нь сөхрүүлэх гэж байна! Гуравдугаар эгч ээ, санаа амар бай. Энэ хэргийг би өчүүхэн ч алдаа гаргалгүй гүйцээнэ.

 

[Мэн Шюэ]: Эгч ээ, Мэнийхэн чамд хийсэн бүхнийхээ төлөөсийг... би тэднээр зуу дахин төлүүлнэ.

 

(Мэн овгийнхон болон Ше овгийнхон нэгэн их зоог дээр цуглана)

 

[Мэн овгийн ахлагч]: Ирцгээ, ирцгээ! Сууцгаа! Манай Мэнийхэн нэг алхмаар тэнгэрт гарлаа даа.

 

[Ше Чинъянь (Ше ноён)]: Ше ноён, эрхэм худууд аа, өнөөдөр их хүндэтгэл үзүүллээ.

 

[А Инь]: Аав аа, сүүлийн үед гэрийн наймаа цэцэглэж, өдөр бүр их ашиг олж байна гэж сонслоо. Охин нь энд байна. Аав аа, баяр хүргэе. Их авга аа, гуравдугаар авга аа.

 

[Мэн овгийн ахлагч]: А Инь минь, гэрийн наймаа сайн байж чиний түшиг болно шүү.

 

[Ше Чинъянь]: Худ аа, бид түрүүлээд сууя.

 

[Мэн овгийн ахлагч]: Морилно уу, морилно уу!

 

(Ше Янь, А Инь хоёр зэрэгцэн зогсоно)

 

[Ше Янь]: Мэн овогт оо, өнөөдөр чи их л хөөрчихөж. Төрхөмийнхнөө удаан хараагүй болохоор их догдолсон биз?

 

[А Инь]: Дэмий юм битгий ярь.

 

[Ше Янь]: Чи төрхөмийнхөнтэйгээ үргэлж таарамжгүй байсан шүү дээ.

[Ше Янь]: Би... би...

 

[А Инь]: Хань минь, тайван бай.

 

[Ше Янь]: Үгүй ээ! Чи тавдугаар дүүг оруул гэж хэлсэн. Би ордны шивэгчин болно гэж бодсон. Хэзээ тайган болж хувирчихав?

 

[А Инь]: Тэрийг битгий асуу. Ингэж л гэнэдүүлдэг юм.

 

(Ордны тайган хашхирна)

 

[Тайган]: Эзэн хаан мориллоо!

 

[Түшмэд & Зочид]: Эзэн хаан түм түмэн наслаг!

 

[Эзэн хаан]: Түшмэд ээ, босцгоо. Өнөөдөр төрийн их зоог. Хаан түшмэд хамт баясна. Ёсонд хэт баригдах хэрэггүй.

 

[Түшмэд & Зочид]: Эзэн хаанд талархъя!

 

(Ше Чинъянь урагш алхан эзэн хаанд бэлгээ барина)

 

[Ше Чинъянь]: Эзэн хаан аа, өчүүхэн түшмэл би таныг Буддад сүсэгтэйг мэднэ. Тиймээс алтан Буддагийн хөрөг олж өргөн барья. Хааны их хишгийг санан талархаж байна. Манай улсыг амар тайван, ард олныг жаргалтай байлгахыг хүсье.

 

[Эзэн хаан]: Ше түшмэл, ихэд хичээжээ. Шагна!

 

[Ше Чинъянь]: Эзэн хаанд талархъя.

 

(Ше Янь аав руугаа харан баяртайгаар шивнэнэ)

 

[Ше Янь]: Хар даа, аав минь удтал над руу ингэж сайхан хараагүй. Танайхан юу өргөх гэж байна? Чи мэдэх үү?

 

[А Инь]: Үнэт зүйл.

 

(Мэн овгийн ахлагч гарч ирэн сөхөрнө)

 

[Мэн овгийн ахлагч]: Мэнийхэн хааны хишигт талархан, эзэн хааны өршөөлөөр хааны худалдаачин болсон тул өнөөдөр гурван авдар алт өргөн барья. Оруулж ир!

[Ше Янь]: Мэн овогт оо, танайхан ч үнэхээр чадалтай юм аа.

 

[Эзэн хаан]: Би ихэд баяртай байна. Мэн овогтны татварыг арван жил чөлөөлсүгэй! Нэвтрэх нэг пайз шагнасугай! Үүнээс хойш Мэн овогтны худалдааны пүүс бүх мужид саадгүй зорчино.

 

[Мэн овгийн ахлагч]: Эзэн хааны их хишигт талархъя!

 

[Эзэн хаан]: Бос.

 

(Мэн овгийнхон суудалдаа буцан ирж, хөөрөлдөн ярилцана)

 

[Гуравдугаар авга]: Арван жилийн татвараас чөлөөллөө! Бас нэвтрэх пайз хүртэл өглөө! Их ах аа, хоёрдугаар ах аа, манай Мэнийхэн энэ үнэн шүү, нэг л алхмаар тэнгэрт хүрэх нь!

 

[Их авга]: Дарс авчир! Дарс авчир! Суу.

 

(Ордны тайган шивэгчид заалны голд байх бэлгийг шалгаж, тайганы хувцастай Мэн Шюэ А Инь руу дохино)

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч, боллоо.

 

[Эзэн хаан]: Эрхэм түшмэд ээ, өнөө шөнө согтохгүй бол харихгүй!

 

(Гэнэт авдартай алтнуудыг шалгаж байсан ордны тайган цочирдон хашхирна)

 

[Тайган]: Энэ гурван авдар алтан гулдмайг хараач! Яагаад өөр болчихов?

[Тайган]: Энэ... Яаж ийм юм... Энэ... Мэн овогтон хааныг мэхэлж, дээдсээ хуурчээ!

 

[Мэн овгийн ахлагч]: Эзэн хаан аа! Би хилсдлээ! Сая авдар нээхэд олны нүдэн дээр илт гурван авдар алтан гулдмай байсан. Яаж тоосго болчихов оо?

 

[Гуравдугаар авга]: Яагаад ийм юм болов?

 

[Их авга]: Хоёрдугаар ах аа, авдран дотор... Энэ... Энэ яагаад тоосго байдаг билээ?

 

(А Инь, Мэн Шюэ хоёр нууцаар шивнэлдэнэ)

 

[А Инь]: Харж байна уу? Чи яаж ч харсан миний тавьсан ил мэхийг олж харахгүй.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, сүүлийн нэг сарын дотор бид Мэнийхний гаргасан бүх барааг авсан. Арван авдар алт зарцуулсан.

 

[А Инь]: Арван авдар алт Мэнийхний эргэлтийн хөрөнгийн хэдэн хувийг эзлэх вэ?

 

[Мэн Шюэ]: Ядаж зургаан хувь.

 

[А Инь]: Ийм их мөнгө Мэнийхний хувьд урьд өмнө байгаагүй их. Хэрэв Мэнийхний эргэлтийн хөрөнгийн жаран хувийг... тэгвэл тэд албан мөнгө өргөн барихдаа заавал хуурамч алт холино. Тэр үед чамаас л шалтгаална.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, Мэнийхэн ялд унавал чамд гай болох уу?

 

[А Инь]: Гэрлэж гарсан охинд ял халдахгүй, санаа бүү зов.

 

(Эзэн хаан хилэгнэн уурлана)

 

[Мэн овгийн ахлагч]: Эзэн хаан аа, энэ хэрэг дэндүү сэжигтэй байна! Эзэн хаан үнэн мөнийг тунгаан болгооно уу!

 

[Эзэн хаан]: Засаршгүй мунхагууд! Хэрэв танай Мэн овогтон агуулахаа нээж үр тариагаар гамшигт тусалсан гавьяатайг бодоогүй бол хааныг ингэж мэхэлсэн хэрэгт цаазаар авах ёстой! Би Мэн овогтны хааны худалдаачин цолыг хураана. Гэрийн хөрөнгийг хурааж, өнөөдрөөс нийслэлээс хөөн гарга! Хүн байна уу? Аваад яв!

 

[Гуравдугаар авга]: Их ах аа!

 

[Цэргүүд]: Явъя! Явъя!

 

(Мэнийхнийг цэргүүд чирэн авч гарна)

 

[А Инь]: Хөрөнгийг нь барсан төдийд яаж ханах вэ. Энэ дөнгөж эхлэл.

[Хатагтай (Ше-ийн хатан)]: Төрийн их зоогт ийм хэрэг мандах гэж! Мэнийхэн хааныг мэхэлсэн гэм хийсэн. Эзэн минь, та хэл дээ. Бид худ ураг нь болохоор хэрэгт орооцолдохгүй биз дээ?

 

[Эзэн (Ше Чинъянь)]: Хатагтай, та хэт санаа зовжээ. Нэгдүгээрт, бид бүлэглэн хувийн ашиг хөөгөөгүй. Хоёрдугаарт, бэр маань манайд бэрлэж ирсэн, тэгээд манай Шеийн хүн болсон. Мэн овогтон хааныг мэхэлсэн нь манай Шеийнхэнд ямар хамаатай юм?

 

[Хатагтай]: Эзэн минь мэргэн юм.

 

(А Инь өрөөнд орж ирнэ)

 

[Эзэн (Ше Чинъянь)]: А Инь, төрийн их зоог дээр болсон Мэнийхний хэрэгт би үнэхээр харамсаж байна. Хэрэв чи надаас Мэнийхний төлөө өршөөл гуйхаар ирсэн бол болохгүй байх. Гэхдээ би чамд амлая, манай Шеийнхэн чамайг хамгаална.

 

[А Инь]: Мэнийхний булай хэрэг гарсан болохоор А Инь хадмуудаасаа тусламж гуйх нүүргүй. Би эвээр салах бичиг гуйхаар ирсэн.

 

[Хатагтай]: Юу гэнэ?

 

[Эзэн (Ше Чинъянь)]: Яагаад?

 

(А Инь дотроо санаа алдана)

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Яаж тэгж болох юм? Мэнийхний хөрөнгийн замыг таслах нь зөвхөн эхний алхам. Дараа хийх зүйлс бүр ч ярвигтай. Би энэ боломжийг ашиглаад Шеийнхнээс хөндийрөх ёстой.

 

[А Инь]: Энэ гэрлэлт анхнаасаа манай Мэнийхэн чин сэтгэлээсээ гуйж байж бүтээсэн. Одоо Мэнийхэн зовлонд унасан, Шеийнхэнд заавал гай болно. Хадмууд минь надад сайн хандсан, би та нарт гай болж болохгүй.

 

(Ше Янь яаран орж ирнэ)

 

[Ше Янь]: Би зөвшөөрөхгүй! Аав аа, ээж ээ, түүний хэлсэн хүчинтэй биш!

 

[Эзэн (Ше Чинъянь)]: Хүүхдүүдийн хэрэг, хүүхдүүд өөрсдөө учраа олог.

 

(Ше Янь, А Инь хоёр гадаа гарна)

 

[Ше Янь]: Мэн овогт оо, чи юу гэсэн үг вэ? Ажил бүтсэн тэгээд эвээр салах гэж байна уу? Өмнө нь тохирсон биш билүү? Өмнө нь олонтаа хэлж байсан, зөвхөн би л үнэн гэж хүлээж авсан юм уу? Би... би...

 

[А Инь]: Чи юу?

 

[Ше Янь]: Би бодлоо өөрчилсөн, болохгүй юу?

[Ше Янь]: Би бодлоо өөрчилсөн, болохгүй юу?

 

[А Инь]: Яагаад?

 

[Ше Янь]: Яагаад гэвэл чи надад сонирхолтой санагдсан. Тэгээд ч чамаар мөнгө олж болно. Хэрвээ чи надаас эвээр салчихвал аав, ээж хоёр заавал надад шинэ гэрлэлт зохицуулна. Тэр үед хэрвээ уйтгартай, гэрээс гардаггүй бүсгүй авбал миний толгой бүр өвдөх биш үү?

 

[А Инь]: Үнэн үү?

 

[Ше Янь]: Үнэн. Чи эвээр салахыг хүссэн нь тавдугаар дүүтэйгээ ойрхон амьдрах гэсэндээ л биз дээ? Би амлая, та нарын хувийн хэрэгт огт оролцохгүй, та нараас юу ч асуухгүй. Чиний Мэнийхэнтэй холбоотой бүх өс хонзонд ч оролцохгүй. Ингэвэл болохгүй гэж үү?

 

(А Инь дотроо тунгаан бодно)

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Хэлсэндээ хүрч чадвал тэгвэл нэмээд нэг Сангийн сайдын бэрийн байр суурь дараа хэрэг явуулахад илүү амар болно.

 

[Ше Янь]: Чи эвээр салахгүй гэж үү?

 

[А Инь]: (Чимээгүй толгой дохино)

 

[Ше Янь]: Мэн овогт оо, ямар сайхан бэ! Өнөө оройн төрийн их зоог нэлээд сонирхолтой байлаа. Тийм ээ, чи тавдугаар дүүтэйгээ алтыг тоосго болгодог мэхээ надад заагаад өгөөч?

 

[А Инь]: Дөнгөж сая юу хэлснээ мартчихав уу?

 

[Ше Янь]: (Инээж)...

 

[А Инь]: Хадам аав, ээжид би өөрөө тайлбарлана. Би ядарлаа, амаръя даа.

 

[Ше Янь]: За, санаа зоволтгүй. Би заавал зохицуулна.

 

(Ше Янь цэцэрлэгт хүрээлэн рүү харан шивнэнэ)

 

[Ше Янь]: Цэцэг дэлгэрэх хүртэл хүлээгээд яв даа.

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, Мэнийхэн хуурамч алтаар хааныг мэхэлсэн хэрэг олонд тарсны дараа худалдааны нэр хүнд нь бүрэн сүйдэж, тэдэнтэй дахин хамтрах хүнгүй болсон. Дахин хөл дээрээ босох боломж нь аль хэдийн үгүй болсон.

 

[А Инь]: Энэ хэрэг ийм хурдан тарсан нь Жан Ян тэр талд багагүй гал дээр тос нэмсэн байх.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгчийн төлөө ажиллаж байгаа юм, тэр угаасаа бүх хүчээ гаргах ёстой. Тэглээ ч гэсэн Мэн Юй Чин эгчийн ер бусын чадварыг булаасан. Гурван жилийн хугацаа дуусахаас өмнө ер бусын чадвар нь алга болохгүй, Мэнийхэн өлсөхгүй л дээ.

 

[А Инь]: Удаах тусам Мэнгийн гай нэмэгдэхээс айж байна. Би Мэнийхний бүх эмэгтэйчүүдийг гаргаж авмаар байна.

 

[Мэн Шюэ]: Ямар сайхан юм бэ! Би аль эрт эгч дүү нартайгаа эргэж нэгдэхийг хүсэж байсан. Гуравдугаар эгч ээ, таны надаар хайлгасан том харш аль хэдийн бэлэн болсон, зүүн захад бий. Бүгдийг багтаахад хангалттай.

 

[А Инь]: Энэ хэрэг яарахгүй, сайтар төлөвлөх хэрэгтэй.

 

(Залуу зарц орж ирнэ)

 

[Зарц]: Гуравдугаар эгч ээ, гуравдугаар эгчийн нөхөр таныг авахаар ирлээ.

 

[А Инь]: Мэдлээ.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, гуравдугаар эгчийн нөхөр яагаад өөрөө ирж авав?

 

[А Инь]: Хэн мэдлээ, юундаа гэнэт солиоров. Намайг эвээр салья гэснээс хойш өөрөө сайн дураараа миний тэрэгчин болно гэсэн.

 

(Ше Янь тэрэгний дэгнүүр дээр сууж байхад түүний найз уулзахаар ирнэ)

 

[Найз]: А Янь, ахмад жанжин аль хэдийн ам нээсэн. Чи зөвшөөрөх л юм бол тэр эцэг эхийг чинь ятгаж чадна, чамайг цэрэг даган дайд мордуулна. Чиний удтал хүлээсэн боломж шүү. Гэтэл чи одоо яагаад дахиад эргэлзээд эхлэв?

 

[Ше Янь]: Би нийслэлд дуусаагүй хэрэгтэй. Дараа ярья.

 

(А Инь гаран ирэхэд Ше Янь найзыгаа яаруулна)

 

[Ше Янь]: Хурдан яв, гэргий минь ирлээ.

 

(Ше Янь тэрэгний хаалгыг нээж өгнө)

 

[Ше Янь]: Мэн Инь, чи мэдэх үү, энэ гүнтэн чинь чамайг хэр удаан хүлээснийг?

 

[А Инь]: Би чамайг хүлээ гэж хэлээгүй. Хүлээмээргүй бол буцаж болно.

 

(А Инь тэрэг рүү суухад Ше Янь, Мэн Шюэ хоёр бие биеэ дуудна)

 

[Ше Янь]: Мэн Инь...

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч...

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ! Гуравдугаар эгч ээ, шинж нь өмнөхтэй адил байна.

 

[Ше Янь]: Мэн овогт оо, чи ер нь ямар өвчин тусчихав аа? Би одоо эмч дуудаад ирье.

 

[А Инь]: Хэрэггүй. Тавдугаар дүү, намайг морин тэрэг рүү түшээд хүргэ.

 

[Мэн Шюэ]: Аажуухан.

 

(Тэрэгний дэргэд ирнэ)

 

[А Инь]: Чи энд хүлээж бай. Дуудаагүй бол битгий дээш гар.

 

[Ше Янь]: Тэгвэл...

 

[Мэн Шюэ]: Хүргэн ах аа, үнэхээр эмч дуудах хэрэггүй юу?

 

[Ше Янь]: Эхлээд харъя.

 

(Тэрэгний дотор А Иньд агаарт хөвөх нууц хуйлмал бичиг харагдана)

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ, чиний ер бусын чадвар идэвхжлээ!

 

[А Инь]: Яагаад зургаадугаар дүү гэж? Зургаадугаар дүү ээ, тэр чинь гэрлэх насанд ч хүрээгүй шүү дээ!

 

[Мэн Шюэ]: Хуйлаас сарнин алга боллоо...

 

[А Инь]: Мэнийхний мөнгөний зам тасарсан, буланд шахагдаад туйлширсан бололтой.

 

(А Инь тэрэгнээс гарч Жан Янд тушаана)

 

[А Инь]: Жан Ян, худалдааны пүүсийн бүх холбоо сүлбээг хөдөлгө. Би мэдэх ёстой, зургаадугаар дүү Мэн Шуаны гэрлэлт чухам яасан учиртайг.

 

[Жан Ян]: Би одоо явж зохицуулъя.

 

[Ше Янь]: Бие чинь дээрдэв үү?

 

[А Инь]: Чи түрүүлээд буц даа. Өнөө орой би худалдааны пүүст хононо.

 

[Ше Янь]: Би үлдмээр байна.

 

[А Инь]: Аав, ээжид юу гэж хэлэх юм бэ?

[Жан Ян]: Гуравдугаар эгч ээ, бүгдийг тодрууллаа. Мэнийхэн буланд шахагдаад туйлширчээ. Баруун хязгаарт санаархсан байна. Яаж холбоо тогтоосон юм бүү мэд, баруун хязгаарын нэгэн жижиг улстай гэнэ ээ. Зургаадугаар авхайг тэдэнд өргөн барьж, худалдааны зам нээх гэсэн юм байна. Зургаадугаар авхай үхсэн ч зөвшөөрөөгүй. Мэнийхэн харь зэрлэгүүд ёс жаяг тоодоггүй гээд шууд хүлээд явуулна гэсэн байна. Одоо түүнийг овгийн сүмд хорьчихож. Хоёрдугаар, гуравдугаар хатагтай нар хориглотол тэднийг ч гэрийн хорионд оруулжээ.

 

[Мэн Шюэ]: Үнэхээр араатан юм!

 

[Жан Ян]: Бүү яар. Бид тэр үед тавдугаар дүүг аварсан шигээ болно...

 

[А Инь]: Амжихгүй нь. Мэнийхний нүглийг төгсгөх төлөвлөгөөг урагшлуулах хэрэгтэй боллоо. Бэлтгэл маань хараахан бүрэн болоогүй ч гэсэн хэрэг том байх тусам завшаан мөч илүү чухал. Тавдугаар дүү, бид эхлээд усан замаар гэртээ харья.

 

[Мэн Шюэ]: Тэгвэл түүний үхсэн мэт жүжиглэсэн хэрэг ил болчих биш үү?

 

[А Инь]: Төлөвлөгөөг түрүүлж хэрэгжүүлнэ, ил болсон ч хамаагүй. Ингэвэл бас зарим зүйлээр тэднийг төөрөгдүүлж чадна. Гэхдээ энэ удаагийн явдал аюултай, хэрвээ чи эргэлзэж байвал...

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч, тэр үед та амиа үл хайрлан намайг аварсан. Би гэрийн эгч дүүсээ яаж орхих билээ? Би чамтай явъя!

 

[А Инь]: Жан Ян, чи нийслэлд үлдэж, худалдааны пүүсээ хариуц. Ше Янь, чи нэг баг хүн авч, Мэнгийн харш руу яаралтай буц. Хэрэгтэй мөнгө хөрөнгийг Жан Ян гаргана. Би тавдугаар дүүтэй усан замаар явна. Одоо Мэнийхэн туйлдаа хүрч балмад болсон, мөргөлдөөн гарч мэднэ. Бид хүмүүсээ авч эхлээд зургаадугаар дүүг аваръя. Дараа нь чи хүмүүсээ дагуулж биднийг тосоорой.

 

[Ше Янь]: За. Мэн овогт оо, намайг очихоос өмнө чи яасан ч хэрэгт оров доо!

 

[А Инь]: Чамаар хэлүүлэх юу байх вэ. Тавдугаар дүү, явъя.

 

[Мэн Шюэ]: Явъя.

 

(Мэн овгийн сүмд зургаадугаар авхай хоригдон хашхирна)

 

[Мэн Шуан (Зургаадугаар авхай)]: Аав аа! Аав аа, би гэрлэхгүй! Аав аа, намайг гаргаач! Аав аа! Аав аа!

 

[Мэн Юй Чин]: Аав аа, Шуан-эрийн энэ байдлыг хар, чадвар нь сэрэх гэж байх шиг байна.

 

[Мэн Шуан]: Аав аа... Аав аа! Аав аа! Би гэрлэхгүй!

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Тэнгэр минь, Мэнийхэнд ивээлээ хайрлажээ! Шуан-эрийг худалдааны замаар солих гэсэн юм. Гэтэл санаандгүй тэр ийм хатуу зоригтой байж, чадвар нь сэрэх гэж байна. Хэрэв түүнд хүчтэй ер бусын чадвар сэрвэл Мэнийхэн яаж дахин сэргэхгүй байх билээ.

 

[Гуравдугаар авга]: Ер бусын чадвар нь... Худалдааны зам ч хэрэгтэй. Хэрэв Шуан-эрийн чадвар үнэхээр сэрвэл бид өөр нэг охиноо сонгоод Баруун хязгаарын хаанд илгээнэ. Манай Мэнийхэн охидоор дутахгүй. Том ах аль хэдийн хэвтэрт орсон, хоёрдугаар ах Мэнгийн өрхийн тэргүүн болно. Би хоёрдугаар ахын үгийг дагана.

 

(Зарц яаран орж ирнэ)

 

[Зарц]: Хоёрдугаар эзэн, гуравдугаар эзэн! Гуравдугаар авхай, тавдугаар авхайг дагуулан ирлээ.

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Юу гэнэ?

 

(А Инь, Мэн Шюэ хоёр орж ирнэ)

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Эсэн мэнд байвал боллоо. Ямар сайн юм бэ, Шюэ-эр. Чи А Инийн ачаар аврагджээ. Үнэхээр Мэнийхний их баярт явдал байна.

 

[Гуравдугаар авга]: Тийм ээ, Шюэ-эр. Өнөөдөр чи сайн амар. Маргааш гэрийн аар саар явдлыг чамд ярья. А Иний хувьд цаг оройтлоо. Би хүн явуулж чамайг усан зогсоол хүргүүлнэ, чи амжиж сууна сүүлчийн завинд. Нөхрийнхөө гэр лүү буцна.

 

[А Инь]: Аав, та намайг хөөж явуулах гэж байна уу?

 

[Гуравдугаар авга]: Хөөж явуулах гэж юу гэсэн үг вэ? Өнгөрсөн удаа чи Ше Яньтай хамт ямар шившиг тарьснаа дахиад давтах гээ юу?

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Тийм ээ, А Инь. Бид наймаачид, угаасаа түшмэдийн айлаас нэг зиндаа доор. Хэрэг гарснаас хойш бүр толгой өөд татах аргагүй болсон. Нэгэнт нөхөрт гарсан бол нөхрөө дагах ёстой, чи дандаа төрхөм рүүгээ гүйгээд байвал зохистой гэж үү? Хурдхан буц.

 

[Мэн Шюэ]: Миний амийг гуравдугаар эгч аварсан. Гуравдугаар эгч хаана байна, би тэнд байна!

 

[Гуравдугаар авга]: Шюэ-эр, битгий дураараа аашил! Гуравдугаар эгчээ тавь!

 

[Мэн Шюэ]: Тавихгүй!

 

[А Инь]: Аав аа, тавдугаар дүү одоо ийм байхад би ч явж чадахгүй шүү дээ.

 

(Гуравдугаар авга, Хоёрдугаар ах хоёр нууцаар зөвлөлдөнө)

 

[Гуравдугаар авга]: Хоёрдугаар ах аа, Шюэ-эрийн сэтгэл тогтворгүй байна, түүнийг үлдээх хэрэгтэй. Хэрвээ түүний ч ер бусын чадвар сэрвэл Мэнийхэнд давхар баяр тохионо шүү дээ. Тэгээд ч А Иний нөхрийн тал эрх мэдэлтэй, дарамтлахад амаргүй. Хэрвээ Шюэ-эр түүнтэй явахаар хатуу шийдвэл бид хорьж дийлэхгүй.

 

[А Инь (дотоод бодол)]: Тэд одоохондоо мэдээгүй, Шюэ-эрийн чадвар аль хэдийн сэрснийг. Тавдугаар дүүг үлдээе гэвэл намайг л үлдээхээс өөр аргагүй.

[Гуравдугаар авга]: За... чиний хэлснээр хийе. Чи өнөө шөнө тавдугаар дүүгийнхээ хажууд бай, дур мэдэн явж болохгүй. Чинфэн, тавдугаар дүүг чинь сайн харуулах хүн ол. Тэр их гайг давж амьд үлдсэн, сэтгэл нь айдастай хэвээр байгаа. Түүнийг бүү ганцааранг нь үлдээ.

 

[Мэн Чинфэн]: Мэдлээ, гуравдугаар авга.

 

(А Инь, Мэн Шюэ хоёр нууцаар шивнэлдэнэ)

 

[Мэн Шюэ]: Намайг харуулдаж байгаа нь илт, сайхан л хэлэх юм.

 

[А Инь]: Гуравдугаар эгчийн таамагласанчлан бид үлдэж чадлаа.

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: За боллоо, орой боллоо. Бүгд тарцгаа.

 

[Гуравдугаар авга]: Явъя.

 

(А Инь, Мэн Шюэ хоёр өрөөндөө үлдсэний дараа)

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч ээ?

 

[А Инь]: Анхны төлөвлөгөө ёсоор явуул. Гэнэтийн зүйл гарахгүй бол төлөвлөгөөний дагуу.

 

(А Иньд агаарт хөвөх хуйлмал бичиг дахин харагдаж, зургаадугаар дүүгийн аюул сануулагдана)

 

[А Инь]: Зургаадугаар дүүгийн чадвар сэрлээ. Хүлээж болохгүй, явъя. Энэ удаа чи хөдлөх ээлжтэй. Айж байна уу?

 

[Мэн Шюэ]: Би айхгүй!

 

(Сүмийн гадаах манаач нар чимээ сонсон ачигдана)

 

[Манаач 1]: Юу вэ?

 

[Манаач 2]: Яасан бэ?

[А Инь]: Тавдугаар дүү ээ, гэмших хэрэггүй. Энэ нүгэлд тэд бүгд хувьтай. Төлөвлөгөөний дагуу явуул. Хоёр замаар салъя. Би чамайг хүлээнэ.

 

(Сүмийн гадаа манаач нар хүлээж ядан зогсоно)

 

[Манаач 1]: Яагаад одоо хүртэл алга вэ? Хэчнээн удаан хүлээв дээ...

 

[Манаач 2]: Тийм ээ, хэзээ болтол хүлээх юм бэ?

 

(Мэн Шюэ, А Инь нар сүм рүү нэвтрэн орж, хоригдсон зургаадугаар дүүгээ аварна)

 

[А Инь]: Зургаадугаар дүү ээ, эгч нар нь чамайг аврахаар ирлээ!

 

(Мэнгийн харшийн гадаа Ше Янь хүмүүсээ дагуулан ирнэ)

 

[Дагалдан хүн]: Залуу эзэн ээ, хараач!

[Ше Янь (дотоод бодол)]: Мэн овогт оо, гайтай хүн амь бөхтэй... Чамд юу ч тохиолдож болохгүй шүү!

 

(Мэнгийн харшид үймээн дэгдэж, сандарсан зарц нар гүйж ирнэ)

 

[Мэн Чинфэн]: Одоо яах вэ?

 

[Зарц]: Хоёрдугаар эзэн ээ, баларлаа!

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Яасан бэ?

 

[Зарц]: Сангийн агуулах шатаж байна! Бид аль хэдийн олон хүн дуудсан гал унтраалгахаар, гэхдээ гал хэтэрхий хүчтэй огт унтрааж дийлэхгүй байна. О-оо одоо яах вэ?

 

[Гуравдугаар авга]: Гал гарчээ! Тэгвэл яах вэ? Энэ чинь... сангийн агуулах бол Мэнийхний үлдсэн цорын ганц хөрөнгө шүү дээ! Юй-эр үр тариа бий болгож чаддаг ч даавуу, алт мөнгө гаргаж чадахгүй шүү дээ. Цаашдаа харийнхантай яаж наймаа хийх юм бэ?

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Явцгаая, эхлээд галаа унтраая!

 

[Гуравдугаар авга]: Энэ чинь... Тийм тийм тийм, эхлээд галаа унтраая! Хурдлаарай! Хурдан, хурдан, хурдан!

 

[Зарц нар]: Хурдан, хурдан! Хурдан очоод хар, галыг хурдан унтраа!

 

(А Инь, Мэн Шюэ нар сүмээс зургаадугаар дүүг сугалан гарахад Ше Янь амжиж ирнэ)

 

[Ше Янь]: Зургаадугаар дүү!

(А Инь, Мэн Шюэ хоёр шархадсан дүүгээ сүмээс түшин гаргана)

 

[А Инь]: Зургаадугаар дүү!

 

[Мэн Шюэ]: Зургаадугаар дүү!

 

[Зургаадугаар дүү]: Гуравдугаар эгч... Гуравдугаар эгч ээ, намайг авраач!

 

[А Инь]: Тэнэг охин минь, би чамайг аврахаар ирсэн. Нааш ир, цаг алдаж болохгүй. Хурдан явъя!

 

(Мэн Шюэ дүүгээ үүрэн гүйх ч дүү нь өвдөлтдөө түүртэн зогсоно)

 

[А Инь]: Явъя!

 

[Зургаадугаар дүү]: Гуравдугаар эгч... надад аймаар өвдөж байна. Явж чадахгүй нь. Та хурдан яв, надаас болж битгий өртөөрэй!

 

[А Инь]: Зургаадугаар дүү, чиний дөнгөж сэрсэн гайхам эдгээх ер бусын чадвар... Оролдоод үз, өөрийгөө эдгээж чадах эсэхээ хар!

 

[Зургаадугаар дүү]: Гуравдугаар эгч, таны тэгж хэлэхэд толгойд минь гэнэт хачин олон мэдлэг орж ирлээ.

 

(Зургаадугаар дүү ид шидийн хүчээ ашиглан шархаа эдгээнэ)

 

[Зургаадугаар дүү]: Гуравдугаар эгч, би үнэхээр эдгэрчихлээ!

 

[А Инь]: Энэ ер бусын чадвар яг цагтаа ирлээ. Явъя!

 

(Гэнэт тэдний замыг Гуравдугаар авга болон манаач нар хааж зогсоно)

 

[Гуравдугаар авга]: Хаашаа зугтах нь вэ? Тавдугаар дүү, Гуравдугаар эгч... А Инь! Энэ удаа эцэг нь та нарыг нэг мөсөн торонд орууллаа.

[Гуравдугаар авга]: А Инь, эцэг нь та нарыг энэ удаа нэг мөсөн торонд орууллаа.

 

[А Инь]: Намайг энд ирнэ гэж та нар яаж мэдэв?

 

[Гуравдугаар авга]: Эцэг чинь тийм мунхаг гэж бодоо юу? Тэр өдөр эзэн хааны өмнө алт тоосго болж хувирсан нь ер бусын чадварын хийсэн хэрэг гэдэг нь илт. Харин чи яг тэнд байсан. Шюэ-эр алга болохоос өмнө чи гэртээ байсан. Одоо үхээд дахин амилсан нь бас чи өөрөө энд авчирсан. Энэ бүх шинжээс харахад бүгд чамтай холбоотой. Би яаж чамаас сэрэмжлэхгүй байж чадах билээ?

 

[Мэн Чинфэн]: Тийм ээ, хоёрдугаар ах аа. Бид Шюэ-эрийн өрөөнөөс хаалга сахисан зарц нар бүгд алт болсон байхыг олсон. Бодоход Шюэ-эрийн ер бусын чадвар чулууг алт болгох бололтой. Тэгвэл их танхимд тэр Мэн Иньтэй нийлж манай Мэнийхнийг хорлох гэж байна!

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Мэн Инь, чи ингэтлээ хүний мөсгүй байж өөрийнхнөө хорлоно гэж үү?

 

[А Инь]: Чи ийм үг хэлэх нүүртэй юу?

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Даварлаа шүү!

 

(Зарц сандран гүйж орж ирнэ)

 

[Зарц]: Хоёрдугаар эзэн, гуравдугаар эзэн! Ше Янь гүнтэн хэсэг хүн дагуулан хаалга нүдэж байна, гуравдугаар авхайг авч явна гэнэ!

 

[А Инь]: Сонссон биз дээ? Шеийнхэн ирлээ. Та нар намайг гаргахгүй бол тэр та нарын толгойг авсан ч, дараа нь төрд мэдүүлсэн ч түүнд юу ч болохгүй.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч...

 

[Зургаадугаар дүү]: Үеэл дүү минь...

 

[А Инь]: Одоо ч зай тавихгүй юу?

 

[Гуравдугаар авга]: За... зай тавь.

 

[А Инь]: Явъя.

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Тэр хоёр үлдэнэ. Чи явж болно. Чи Шаншу сайдын ордны бэр, Шеийнхэн чамайг хайвал би огт саад хийхгүй. Гэхдээ тэр хоёр Мэн овгийн охид. Тэднийг яаж шийдэх нь Мэнийхний гэрийн хэрэг!

 

[А Инь]: Чи ичих нүүргүй юм!

 

[Мэн овгийн ахлагч (Хоёрдугаар ах)]: Даварч байна шүү! Гуравдугаар аа, чи эхлээд Ше Янийг аргацаа. Яв!

 

[Гуравдугаар авга]: Хань чинь чамайг хайж ирлээ, хурдан яв.

 

[Мэн Шюэ]: Гуравдугаар эгч...

 

[А Инь]: Та түрүүлээд яв. Би тавдугаар, зургаадугаар дүүтэй хэдэн үг хэлмээр байна. Хэлж дуусаад явна. Хэрвээ та нар зөвшөөрөхгүй бол би эндээ гүрийж сууна. Ямар ч байсан надад цаг хангалттай.

 

(А Инь дүү нартаа ойртон нууцаар шивнэнэ)

 

[А Инь]: Зургаадугаар дүү, санаарай... Хор ч бас эм.

 

[Гуравдугаар авга]: Хэлж дуусав уу?

 

[А Инь]: Би гадаа та хоёрыг гарч ирэхийг хүлээе.

(А Инь овгийн сүмийн хаалгаар гарч ирэхэд Ше Янь тосон авна)

 

[Гуравдугаар авга]: Мэн Инь! Овгийн сүмийг битүүмжил!

 

[Ше Янь]: Чи гарч ирлээ! Чи шархадсан уу?

 

[А Инь]: (Ше Яньд харцаараа дохио өгнө)

 

[Ше Янь]: Тэд яагаад хаалгаа хаачихав? Тавдугаар, зургаадугаар дүү хаана байна?

 

[А Инь]: Овгийн сүмд хэвээрээ.

 

[Ше Янь]: Юу?! (Овгийн ахлагчид хандан) Та нар ямар эрхээр миний гэргийний дүү нарыг гаргахгүй байна?

 

[Гуравдугаар авга]: Ше гүнтэн! Мэн Инь бол Шеийн бэр, чи хүнээ нэхэх нь зүйтэй. Гэхдээ Мэн Шюэ, Мэн Шуан хоёр чамд хамаагүй, чи оролцох эрхгүй!

 

[А Инь]: Чи...

 

[Ше Янь]: Мэн овогт оо! Гадаа надад шилдэг цэргүүд бий. Нэг тушаал өгвөл тэгээд дайран орж хүнээ булааж гарна!

 

[Гуравдугаар авга]: Энд Мэнийхний дотоод өргөө. Чи хүмүүс дагуулж дайрч орвол... хэрэв чамд энгийн айлын охиныг хүчээр булаасан хэрэг тохвол аавын чинь албан тушаал дэндүү бат байна гэж бодоо юу?

 

[Ше Янь]: Тэгвэл яах вэ?

 

[А Инь]: Хүлээ.

 

[Ше Янь]: Хүлээ?

 

[Гуравдугаар авга]: А Инь, би уг нь чамайг жаахан ухаантай гэж бодсон. Гэтэл чи ч иймхэн л юм байна. Нэгэнт энэ овгийн сүмд орсон бол далай ширгэж, чулуу элтэртэл хүлээсэн ч нэмэргүй!

 

[Мэн Чинфэн]: Тийм шүү, тийм! Энэ газрыг юу гэж бодоо вэ?

 

[А Инь]: Мэдэлгүй яах вэ, энэ ямар газар болохыг... Та нарын үйлдсэн тэнгэрт тулсан нүглийн газар! Бас би та нарыг тамд илгээх газар!

Дүү (эсвэл Ах/Эгч): Тавдугаар дүү, зургаадугаар дүү та нар яаж гарч ирэв? Дотор юу болов?

Дүү нар: Гуравдугаар эгч ээ, авраач

Гуравдугаар эгч: Та нар гар хүрч зүрхлэх нь үү? Одоо энэ гэрийн хэрэг биш болсон. Тавдугаар, зургаадугаар дүү надаас нүүрэн дээр минь аврал гуйлаа. Би зүгээр хараад сууж чадахгүй. Дахиад урагшилж зүрхэлбэл би даруй ноёнд мэдэгдэнэ.

Дарга (Дайсан/Харуул): За яах вэ, за яах вэ. Овгийн сүм доторх хэрэг яаралтай. Эхлээд надтай орж шалга.

Дүү нар: Гуравдугаар эгч ээ

Гуравдугаар эгч: Эм тань хүрэлцэх үү?

Дарга (Дайсан/Харуул): Хүмүүсээ дагуулаад харшийн үүдэнд намайг хүлээ. Яв, нууц өрөө рүү. Яв.

Хүн 1: Энэ юу вэ? Яаж ийм юм болдог байна? Би нэг харъя. Дэндүү байна. Ёстой адгууснууд юм. Инь-эр, та нар эртнээс мэдэж байсан юм уу?

Ээж: Ээж нь арчаагүй байжээ. Ээж нь Чин-эрийг хохироочихлоо. Бас чамд ийм их ачаа үүрүүлчихлээ.

Инь-эр: Ээж ээ, буруутай нь бид биш, тэд.

Инь-эр: Бүгдээрээ уйлахаа боль. Уйлах ёстой нь бид биш, харин бидний цус махыг сорсон Мэнийхний адгууснууд. Би та нарыг Мэнийхнээс авч явна. Та нар надтай явах уу?

Ээж: Инь-эр, ээж нь чамтай явна.

Бусад: Бид ч бас явна. Бид явна.

Инь-эр: За, өнөөдрөөс эхлэн Мэнийхний эмэгтэйчүүд эрх чөлөөтэй боллоо.

Ээж (эмэгтэйчүүд): Ямар сайхан юм бэ.

Хүн: Аав чинь болон бусад нь одоо, зарим нь гал унтраахаар явсан. Би одоо тэднийг дуудуулж ирүүлье. Сайн мэдээ хүлээж байгаарай.

Инь-эр: Энэ бол сүүлчийн удаа.

Дарга (Харуул/Цэрэг): Хурдлаарай. Нууц өрөө рүү хурдан. Өрхийн тэргүүн нууц өрөөнд байна. Түргэл, нууц өрөө рүү, хурдан. Түргэл, хурдан яв. Нууц өрөө рүү хурдан, түргэлээрэй. Хурдан, нууц өрөө рүү. Нууц өрөө рүү хурдан, яв. Өрхийн тэргүүнүүд нууц өрөөнд байна, хурдан яв. Яв, бүгд нууц өрөө рүү, хурдан. Нууц өрөө рүү, яв. Бүгд нууц өрөө рүү. Нууц өрөө рүү, өрхийн тэргүүнүүд нууц өрөөнд байна. Яв, өрхийн тэргүүнүүд нууц өрөөнд байна. Хурдан яв, хурдан яв, хурдан, хурдан. Яв, яв, яв. Хурдан, нууц өрөө рүү явъя.

Хүн: Бид явах хэрэгтэй.

Хүн: Явъя.

 

Ше Гуань: Яагаад дахиад гал гарав? Надтай яв. Мэн Инь, чи зүгээр үү? Яагаад дахиад гал гарав?

 

Мэн Инь: Сангийн агуулахад жаахан бараа үлдсэн. Бүрэн шатаж дуусаагүй. Бүрэн шатчихвал сайнсан.

 

Ше Гуань: Яаж боломжтой юм? Дөнгөж сая би тод харсан, сангийн агуулахын галыг... Та нар зүгээр бол боллоо, буцъя.

 

Мэн Инь: Ше Гуань, би Мэнийхний бүх эмэгтэйчүүдийг авч явна. Ийм олон хүн явах гэж байгаа бол нэр овгоо солихоос өөр аргагүй. Тэгэхгүй бол Ноёдын газар Мэнийхний эмэгтэйчүүд энэ түймрийг гаргасан гэж үзнэ.

 

Ше Гуань: Тэгээд намайг яа гэв?

 

Мэн Инь: Ноёнд мэдэгд. Эхнэр чинь Мэн Инь төрхөмдөө очоод удаан буцаж ирээгүй, чи хайж иртэл Мэнгийн харш шатаж байсныг мэдсэн гэж хэл. Чи галыг унтраах гэж оролдсон, чадсангүй. Мэнийхний бүх хүн галын далайд бүгд амь үрэгдсэн. Гал ийм их байхад цогцсууд танигдахын аргагүй шатсан. Харин чи Сангийн яамны шаншу сайдын хүү, чи гүнзгий ухахгүй л бол эхнэрийн чинь үхлийн шалтгааныг ноёдын газар ч хэрэг хаахдаа дуртай байна. Үүнээс хойш Мэн овгийн охид гэж үгүй.

 

Ше Гуань: Би одоо очоод зохицуулъя. Түр хүлээ, тэгвэл чи яах юм? Мэн овогт оо, Мэн овгийн охин байхгүй болсон бол чи надтай яаж буцах юм бэ?

 

Мэн Инь: Мэн овгийн охин Мэн Инь аль хэдийн галын далайд амь үрэгдсэн. Ше гүнтэн, эмгэнэлээ тайтгаруулна уу.

Мэн Инь: Ше гүнтэн, эмгэнэлээ тайтгаруул.

 

Ше Янь (Ше Гуань): Сайхан санаа байна. Ингэвэл ёс журмын дагуу би талийгаач эхнэрийнхээ төлөө гурван жил гашуудал сахиж болно. Гурван жилийн дотор аав ээж намайг дахин гэрлэ гэж шахаж чадахгүй, эцэст нь би тэр бүх уйтгартай гэрийн эмэгтэйчүүдтэй нүүр тулахгүй. Мэн Инь, чи ч нэг сайн хэрэг хийлээ дээ. Би эрх чөлөөтэй боллоо, чи ч бас эрх чөлөөтэй боллоо.

 

Мэн Инь: Ше Янь, чи ч бас очиж хариу өгөх цаг боллоо, чамайг үнэлдэг жанжинд.

 

Ше Янь (Ше Гуань): Чи... Чи бүгдийг мэдчихсэн юм уу? Явъя, надтай хамт ноёнд мэдэгдье.

Хүүрнэгч: И овогтон удалгүй нийслэлд нууцаар үндэс сууриа тавьж, улс даяарх наймаа нь ч цэцэглэн хөгжив. Улам олон эгч дүүсийн ер бусын чадвар сэрлээ. Түүнээс гадна үнэндээ тэр эртний судруудад бичсэн ер бусын чадвар сэрээх түлхүүр хүртэл цөм худал байжээ. Огт дарлан шахах хэрэггүй, И овогтны бүсгүйчүүд хүчтэй хүсэл тэмүүлэлтэй л бол чадвар нь сэрнэ.

 

Гуравдугаар эгч: Суу.

 

Тавдугаар дүү: Гуравдугаар эгч, Ричин худалдааны пүүс хурдтай тэлж байна. Баруун хязгаар хүрэх худалдааны зам ч удахгүй нээгдэнэ.

 

Зургаадугаар дүү: Гуравдугаар эгч, Хүйчин эмнэлэг мөн томоохон муж бүрт тархсан. Одоо бид анхаарлаа хэд хэдэн ордны эмч бэлтгэж, төрийн ордонд нэвтрүүлэхэд чиглүүлж байна.

 

Гуравдугаар эгч: Худалдааны пүүс ба эмнэлэг бидний хамгийн чухал хэрэг, та нар хайнга хандаж болохгүй. Гэрийн эгч дүүс маань одоогоор заавал худалдааны пүүс ажиллуулж, ур чадвар суръя гэвэл, хожим гэр бүл болох хүн гарвал та нар сайн ажиглаж туслаарай. Бас нэг хэрэг бий: Тэнгэрийн хишиг бол И овогтны улаан шугам. Хэрэв хэн нэгэн гадагш задруулбал өршөөлгүй хатуу шийтгэнэ.

 

Дүү нар: За.

 

Зарц (Үйлчлэгч): Өрхийн тэргүүн ээ, Ше гүнтэн үүдэнд уулзахаар иржээ.

 

Гуравдугаар эгч: Мэдлээ.

 

Ше Янь (Ше Гуань): Мэн овогт оо... Одоо чи Мэн овогтой биш болсон. Би цэрэгт явсан. Энэ хэдэн сар цэргийн талбайд бэлтгэл хийж байлаа. Маргааш дайд мордоно.

Ше Янь (Ше Гуань): Явахаасаа өмнө надад бас нэг хэрэг бий. Энэ удаа дайд мордохдоо амьд үлдэх эсэхээ мэдэхгүй. Хэрэв би ялалттай буцаж ирвэл бүх цэргийн гавьяагаараа эзэн хаанаас эхнэрийн талд хүргэн орохыг минь зөвшөөрөхийг гуйна.

 

Гуравдугаар эгч (Инь-эр): Ше гүнтэн, та одоо явсан нь дээр.

Гуравдугаар эгч (Инь-эр): Нүд ирмэх зуур, нэг л мэдэхэд дөчин жил өнгөрчээ. Ше Янь бид хоёр дахин гэрлээгүй, гэвч дөчин жилийн турш бие биеэ түшиж, чөлөөтэй ирж очдог байлаа. Бидний сэтгэлийн холбоо жирийн эхнэр нөхрөөс ч илүү байсан. Мэнийхэн нэг шөнийн дотор алга болсон тэр явдал дахин хэн ч дурсахаа больжээ. И овогтон аажмаар далд хаант улсаас ил гарч ирэв, алдар нэр нь хол түгэв.

 

Ардууд: И овгийн тэргүүн ээ, бид эх охин хоёрыг авраач.

Үйлчлэгч (Зарц): Чиний сэтгэлдээ хүсэж буйг өрхийн тэргүүн аль хэдийн мэдсэн. Охин чинь хайртай хүнтэйгээ гэрлэсэн ч Жао ван арга заль, хүчээр булааж, эвээр сал гэж шахжээ. Чи шийдэх арга хайж байна, тийм үү? Ор доо, өрхийн тэргүүн чамтай уулзъя гэж байна.

 

Ээж: Битгий ийш тийш ширт. Энэ чинь улс гүрэнтэй эн зэрэгцэх баян, төрд хүртэл нөлөөтэй Игийн харш шүү. Жаахан номхон байгаач.

 

Охин: Ээж ээ, тэр И овгийн тэргүүн арай тэнгэрийн дагина бууж ирсэн, гурван толгой, зургаан гартай хүн юм биш биз?

 

Ээж: Дэмий юм бүү ярь.

 

Үйлчлэгч (Зарц): Та хоёр ирлээ. Өрхийн тэргүүн амрах өргөөндөө байгаа.

 

Ээж: Баярлалаа.

 

Гуравдугаар эгч (И Инь): Сайн байна уу? Би И Инь байна. Танд юугаар туслах вэ?

Тавдугаар дүү: Чамд өгөхгүй дээ! Барьж чадвал бариарай. Аажуу гүй, аажуухан. Уначихав аа! Нааш ирээч.

 

Зургаадугаар дүү: Өрхийн тэргүүн ээ! Тавдугаар эгч ээ! Үгүй ээ, үзэсгэлэн биш... Эсвэл гуравдугаар эгч гэж дуудах уу?

 

Тавдугаар дүү: Хагас нас өнгөрлөө шүү. Чи тэрхэн жижиг алдаанаас минь зуурч намайг насан турш шахам хэллээ. Намайг тавдугаар эгч гэж тоодог юм уу? Ахмад, дүүтэй ямар хамаатай юм?

 

Гуравдугаар эгч: За боллоо, хүүхэд биш байж уулзмагцаа л хэрэлдэх юм.

 

Зургаадугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ, энэ удаагийн зочны хүссэн зүйл хэцүү юу?

 

Гуравдугаар эгч: Эрх мэдлээрээ л дээрэлхэж байна, хэцүү биш. Зургаадугаар дүү, чи нэг эм найруул. Тэр Жао ванг хүчгүй болгочиход болно. Хэрэв тэр дахиад зөрүүдлээд ухаарахгүй бол тэгвэл бид хөдөлнө.

 

Тавдугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ, шинээр ирсэн цай. Амсаад үз. Танай охин ер бусын чадвараараа ургуулсан юм. Тэр мэдэж байгаа, өөрт нь өвлөгдсөн нь ууган эгчийн хатсан модыг сэргээх ер бусын чадвар гэдгийг... үргэлж ихэд хичээж байгаа. Гуравдугаар эгч ээ, завтай үедээ сайн ятгаарай, биеэ ядраачихгүй байг гэж.

 

Тавдугаар дүү: Зургаадугаар дүү минь, чамайг зэмлэх гэсэнгүй. Ийм өчүүхэн хэрэгт гуравдугаар эгчийг хүртэл зовоох хэрэг байна уу?

 

Зургаадугаар дүү: Тавдугаар эгч ээ, чи арван жилийн өмнө чи бид хоёр муудалцаад миний нэг эмнээс болж тэсэхийн аргагүй загатнаж, бүтэн гурав өдөр гурван шөнө маажсанаа мартчихаа юу?

 

Тавдугаар дүү: За чи дээ! Бас түүнийг дурдаж зүрхлэв үү? Өнөөдөр би эгчийн хувиар чамд сайнхан сургамж өгнө. Тавдугаар эгч ээ!

 

Зургаадугаар дүү: Хэрвээ ууган эгч амьд байсан бол, өнөөдрийг харсан бол хэчнээн сайхан бэ.

 

Тавдугаар дүү: Дэггүй амьтан.

 

Зарц (Үйлчлэгч): Өрхийн тэргүүн ээ, Ше ноён гэнэт цус бөөлжөөд уначихлаа!

Гуравдугаар эгч (Инь-эр): Яаж байна?

 

Зургаадугаар дүү: Хүргэн ах тэр жил дайны талбарт хүнд шархдаж, зүрхний амин судас нь бүрэн гэмтсэн. Миний эмээр л амийг нь тогтоож байсан. Аль хэдийн амь тасрахын даваан дээр байсан, энэ бол түүний хувь тавилан.

 

Гуравдугаар эгч (Инь-эр): Та нар яв даа.

 

Гуравдугаар эгч (Инь-эр): Яаж зүгээр байсан хүн гэнэт өвдөж унадаг байна аа? Чи надад бас худлаа хэлж байна.

 

Ше Янь: Хорин жилийн өмнө би уг нь Баруун хязгаарын дайны талбарт үхэх ёстой байсан. Би мэднэ, намайг гэргий минь аварсан гэдгийг.

Ше Янь: ...амьд буцааж ирүүлснийг.

 

Инь-эр: Манай И овогтон чадвартай ч гэхдээ арай ч уудам Баруун хязгаарт хүнд шархадсан чамайг олж амьд үлдээж чадахгүй. Чи амьд үлдсэн нь сайн хүнийг тэнгэр ивээснийх.

 

Ше Янь: Би мэднэ. Гэргий минь бас И овогтон тэнгэр шиг том нууцтай гэдгийг.

Ше Янь: Их танхимд тоосго болсон алт, овгийн сүмд гэнэт гарч ирсэн мансууруулах утлага, Мэн овогтон ертөнцийг цочоосон их түймэр, бас нэг шөнийн дотор нэрд гарсан Жичин худалдааны пүүс... бас би. Тэр байтугай би чамтай хамт амьдарснаас болоод жирийн хүмүүсээс удаан хөгширсөн. А Инь, би амлалтаа биелүүлсэн. Насан туршдаа асууж шалгаасангүй. Одоо би үхэх гэж байна. Надад хэлж болох уу, ийм ер бусын явдал яаж болсон юм бэ?

Ше Янь: А Инь, чи намайг хайрлаж байсан уу? Гэхдээ чи надад итгээгүй л дээ.

 

И Инь: Би чамд итгээгүйдээ биш. Би зүгээр л...

 

Ше Янь: Би ойлголоо, болзошгүйгээс сэргийлсэн юм.

 

И Инь: Ше Янь, болзошгүй гэдэг юу болохыг мэдэх үү? Болзошгүй гэдэг... нууц ил болох бүрд, амнаас гарах тэр мөчид асар их эд баялаг, эрх мэдэл бас хүний шуналд нэгэн шалгуур болдог. Тэр шалгуур бүрээс шинэ нэг Мэнийхэн төрнө. Шеийнхэн ч байж мэднэ, Жаныхан ч байж болно, тэнгэрийн доорх ямар ч овог байж болно. Хэрвээ жирийн олон түмэн бол тэднийг зохицуулах арга надад бий. Харин зөвхөн чиний өмнө би тэр хэмжээнд хүрмээргүй байна.

 

Ше Янь: И овогт оо, чи муу эмэгтэй юм. Чи дахиад л намайг аргалаад байна. Тийм ээ, чиний сэтгэлд би бий.

 

И Инь: Тавдугаар дүү, зургаадугаар дүү...

 

Тавдугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ!

 

Зургаадугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ! Гуравдугаар эгч ээ, чи яачихав?

Тавдугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ! Гуравдугаар эгч ээ, чи арай гэж сэрлээ!

 

Зургаадугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ, сая чиний байдал өмнө миний чадвар сэрэх үеийнхтэй яг адилхан байсан. Би Чин танхимын эгч дүүсийг авчирч хамтдаа үзүүлсэн, бүгд бие чинь зүгээр гэсэн.

 

Тавдугаар дүү: Бодвол... Гуравдугаар эгч ээ, битгий тэгтлээ гунигла.

 

Зургаадугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ, хүргэн ах ямар нэг үг үлдээсэн үү?

 

Гуравдугаар эгч (Инь-эр): Тэр надаас И овогтны нууцыг асуусан. Би түүнд хэлээгүй. Та нар мэдэж ав, И овогтны нууц үргэлж бидний улаан шугам. Энэ удаад миний чадвар үнэхээр сэрлээ.

Тавдугаар дүү: Гуравдугаар эгч ээ! Дөчин жилийн турш И овогтноос хэн ч дахин чадвараа сэргээгүй...

 

Зургаадугаар дүү: Өөр юу байх билээ? Гуравдугаар эгч яавч эгэл хүн биш, дахин нэг удаа чадвар нь сэрсэн ч гайхах зүйлгүй.

 

Гуравдугаар эгч (И Инь): Би бодохдоо миний чадвар сэрээгүй байх. Сайн бодоод үзвэл тэр жинхэнэ чадвар сэрэлт биш.

 

Зургаадугаар дүү: Юу?

 

Гуравдугаар эгч (И Инь): И овгийн эмэгтэйчүүдийн тэнгэрийн хишиг бүгд гаднын хүчийг зээлдэг. Эсвэл үхлийг ч эдгээх чадвар, эсвэл чулууг алт болгох, эсвэл уул нүүлгэм хүч... Зөвхөн миний ер бусын чадвар И овогтны амь настай холбоотой. Тэр тэнгэрийн хишиг биш, харин өөрийгөө аврах зөн байсан. Би нүдээрээ үзсэн, ууган эгчийн үхлийн дараа өдөөгдөн гарсан мэдрэмж төдий.

 

Тавдугаар дүү: Чиний яриаг сонсоход нэлээд үндэслэлтэй юм. Гуравдугаар эгч ээ, тэгвэл чиний сэрсэн жинхэнэ тэнгэрийн хишиг юу юм бэ?

 

Тавдугаар дүүгийн энэ асуултад Гуравдугаар эгч ямар хариулт өгөх вэ, дараагийн хэсгээ оруулна уу?

Гуравдугаар эгч (И Инь): Дахин амилуулах. Ганцхан удаа дахин амилуулах. Тэр намайг уулзахыг хүссэн хүнтэй минь уулзуулж чадна.

 

Зургаадугаар дүү: Дахин амилуулах аа? Ямар сайхан юм бэ, гуравдугаар эгч ээ. Тэгвэл чи эгчийн нөхрийг амилуулж чадна. Аз болж чи эгчийн нөхөрт үнэнийг хэлээгүй, тэгээгүй бол эгчийн нөхөр амилсны дараа бид яахаа ч мэдэхгүй болох байлаа.

 

Гуравдугаар эгч (И Инь): Би түүнтэй насан туршдаа ханьсаж явсан, та нар ингэж бодох нь аргагүй. Миний дахин амилуулахыг хүссэн хүн тэр биш.

 

Гуравдугаар эгч (И Инь): Ше Янь, би энэ насандаа чамайг гомдоож байгаагүй. Чи бид хоёр аль хэдийн эгэл хүмүүсээс хавьгүй илүү жаргалтай амьдралыг эдэлсэн. Харин миний эгч... Түүний энэ амьдрал эхлээ ч үгүй байхад хүний гарт таслагдсан. Гэвч аймшгаар үхэхийнхээ өмнө ч биднийг хамгаалахаа мартаагүй. Одоо дөрвөн зүг амар тайван, эмэгтэйчүүдийн байр суурь өндөр болсон, миний эгч өөрийн гэсэн амьдралтай болох ёстой.

 

Гуравдугаар эгч (И Инь): Хараач, тоорын цэцэг дахин дэлгэрлээ... эгч ээ.

 ***********

Episode 062

Зургаадугаар дүү,Чи ухаантай юм.

Гуравдугаар эгчийн санаа сайн байсан.

Зургаадугаар дүү Санаарай, хор ч бас эм.

Яриад дуусав уу?

Дууслаа

Би гадаа та хоёрыг хүлээж байя.

Та хоёр хаалгаа хаа. Ямар нэг юм болбол даруй мэдэгд.

Бурханд залбирлаа гээд хэрэгтэй гэж үү? Яв.

Тэд одоо сэрэх болов уу?

Гуравдугаар эгч ээ, санаа амар бай. Яавч сэрэхгүй.

Тав, зургаадугаар дүү, Мэнийхний бүх эмэгтэйчүүдэд хэл хүрэг. Овгийн сүмд цуглуул. Үнэн ил болох цаг ирлээ.

*************

Ше Янь, чи ч бас очиж хариу өгөх цаг боллоо

чамайг үнэлдэг жанжинд Чи...

Чи бүгдийг мэдчихсэн юм уу?

Явъя. Надтай хамт ноёнд мэдэгдье.

Episode 068

Явъя. Тавдугаар дүү нийслэлд том харш бэлдчихсэн, та нарыг ирэхийг л хүлээж байгаа.

Гуравдугаар эгч ээ, надад нэг асуулт байна. Бид Мэн овгоор овоглохгүй бол гадагш гараад өөрсдийгөө юу гэж хэлэх вэ?

Тэр юун хэцүү гэж? Жао, Цянь, Сунь, Ли... овгуудаас нэгийг сонгочиход болохгүй гэж үү?

Ийм чухал хэрэгт яасан ч хөнгөн хандаж болохгүй.

И овгоор овоглоё. Ямар вэ?

И. Амар хялбарын “И” биш, ад үзэгдэгсдийн “И”, өөр, онцгой гэсэн “И”.

Өнөөдрөөс хойш гэрийн бүх эмэгтэйчүүд бүгд шинэ амьдралаа эхлүүлнэ.

За. И овгоор овоглоё.

И овгоор овоглоё.

И сайхан байна, И овгоор овоглоё.

И овогтны бүсгүйчүүд эрх чөлөөтэй боллоо.

Episode 069

И овогтон удалгүй нийслэлд нууцаар үндэс сууриа тавьж, улс даяарх наймаа нь ч цэцэглэн хөгжив.

 

Back to episodes Go home