139 минут  Кино 1

1-Р АНГИ

ХУ ПА:
Хожчихлоо! Би үнэхээр том хонжвор хожчихлоо. Миний сугалаа!

ТАНИХГҮЙ ХҮН:
Амиа хорлох нь уу? Муухан цаасны төлөө ингэх хэрэг байна уу?

ХУ ПА:
Чи юу ч мэдэхгүй.

АЖИЛТАН:
Ноён Ху, танд баяр хүргэе. Татварын дараах таны шагнал 238 сая 320 мянган юань боллоо.

ХУ ПА:
Ваньнин, чамд хэлэх зүйл байна.

Е ВАНЬНИН:
Ху Па...

ХУ ПА:
Бид салъя.

Е ВАНЬНИН:
Яагаад?

ХУ ПА:
Чи одоо хүртэл тэр муу түрээсийн байрандаа амьдарч байна. Би энэ харилцаанаас ирээдүй олж харахгүй байна.

Е ВАНЬНИН:
Жан Шиньфэн надад тогтвортой амьдрал өгч чадна. Харин чи чадахгүй.

ХУ ПА:
За.

Е ВАНЬНИН:
Чи юу гэнэ ээ?

ХУ ПА:
Би салахыг зөвшөөрч байна.

Е ВАНЬНИН:
Ху Па, битгий уураар шийд. Түр хүлээ.

ХУ ПА:
Би уураар хэлээгүй. Зүгээр л нэг сайхан мэдээ байсан юм. Аз болж чамд хэлээгүй юм байна.

Утаснаас мэдэгдэл ирнэ.

ХУ ПА:
Энэ чинь надад сануулж байна.

ЖАН ШИНЬФЭН:
Ху Па, Ваньнин чамд тодорхой хэлсэн биз дээ? Байдлаа мэд. Цаашдаа түүнтэй битгий орооцолд.

Бас үйлчлүүлэгчийн төслийн саналыг удахгүй өгөх ёстой. Чи одоо даруй компани руу буц. Нэг цагийн дотор бэлэн болгож чадахгүй бол ажлаасаа халагдахад бэлэн бай.

ХУ ПА:
Жан Шиньфэн, чиний булааж авсан юмыг би хүсэхгүй.

ЖАН ШИНЬФЭН:
Байдлаа мэддэг юм байна. Гэхдээ чиний хулгайлсан төслийн саналыг буцааж төлөх цаг чинь болсон.

ХУ ПА:
Юу гэсэн үг вэ?

ЖАН ШИНЬФЭН:
Намайг буцаж ирэхийг хүлээ. Би өөрөө чамтай тооцоо бодно.

ХУ ПА:
Жан Шиньфэн, өмнө нь би Е Ваньниний төлөө, бас ажлынхаа төлөө чамайг тэвчдэг байсан. Харин одоо нэг секунд ч тэвчихгүй.

ХУ ПА:
Байна уу, ээж ээ?

ЭЭЖ:
Па аа, удахгүй Чинмин баяр болох нь. Чи хэзээ буцаж ирэх вэ?

ХУ ПА:
Ээж ээ, би одоо чөлөө аваад буцъя.

ЭЭЖ:
Энэ жил Ваньнинийг хамт аваад ирээрэй. Та хоёр гэрлэхгүй удлаа. Эхлээд өвөг дээдэстээ танилцуулчих.

ХУ ПА:
Ээж ээ... би түүнээс салчихсан.

ЭЭЖ:
Юу гэнэ ээ?

Па аа, чи аль хэдийн 27 хүрчихлээ. Энэ насандаа салчихвал цаашдаа яаж амьдрах юм бэ?

ХУ ПА:
Ээж ээ, та санаа зоволтгүй. Намайг алдсан нь тэр. Хэзээ нэг өдөр харамсах л болно.

ДАРГА:
Ху Па, чи цаг хэд болж байгааг хар даа! Төслийн санал яасан бэ?

ХУ ПА:
Даргаа, би чөлөө авмаар байна. Чинминээр гэртээ харьж, өвөг дээдэстээ мөргөх гэсэн юм.

АЖИЛТАН:
Болохгүй ээ, хүргэн ахаа. Түүний төслийн санал дуусаагүй байна.

ДАРГА:
Ху Па аа, би чамайг явуулахгүй гээд байгаа юм биш. Чи өөрөө сонслоо шүү дээ. Төсөл дуусаагүй бол чи явж болохгүй.

ХУ ПА:
Гэхдээ би жил бүр Чинминээр гэртээ харьдаг шүү дээ. Та мэдэж байгаа.

ДАРГА:
Болохгүй. Юу ч болсон төслийн санал дуусахаас өмнө энэ чөлөөг чинь баталж болохгүй.

2-Р АНГИ

ХУ ПА:
Би энэ ажлыг хийхгүй.

ЖАН ШИНЬФЭН:
Ху Па, энэ төслийн саналыг надад өгөхийн оронд устгах нь уу? Чи ажлаасаа халагдахаас айхгүй байна уу?

ХУ ПА:
Өөрийнхөө байдлыг сайн ойлгоорой. Одоо би компанийг орхиж байна. Компани намайг халж байгаа юм биш.

ЖАН ШИНЬФЭН:
Чи хүлээж бай.

ХУ ПА:
За тэгье. Би харъя л даа. Танай хүргэн ах хэдэн төгрөгийг үйлчлүүлэгчид нөхөн төлөх бол? Бүр дампууртлаа төлөөсэй.

Е ВАНЬНИН:
Ху Па яаж ингэж хүн чанаргүй байж чаддаг байна аа? Ажлаа хийхээ больсон ч гэсэн төслийн саналыг устгаж болохгүй шүү дээ. Чи хувийн өшөөгөө ажил дээр гаргаж байна.

Хэрвээ одоо файлыг сэргээж чадвал би чамтай эвлэрэх талаар бодож болно.

Чиний цалин бага биш гэдгийг би мэднэ. Гэхдээ захирал Жан надад үүнээс ч илүүг өгч чадна.

Өмнө нь чамд “салъя” гэж хэлсэн маань чамайг өөдөө тэмүүлэхэд түлхэц болох гэсэн юм.

ХУ ПА:
Е Ваньнин, өмнө нь чи намайг огт тоодоггүй байсан. Харин өнөөдөр би чамд хүршгүй хүн боллоо.

Е ВАНЬНИН:
Захирал Жан аа, түүнийг хараач.

ЖАН ШИНЬФЭН:
Ху Па, компани чамгүй ч явдгаараа явна. Яваад буцааж аваач гэж битгий гуйгаарай.

ХУ ПА:
Буцаж ирэх ээ? Чи хэтэрхий их юм бодож байна. Өвдөг сөгдөн гуйсан ч би хэзээ ч буцаж ирэхгүй.

ХУ ПА (дотроо):
Энэ дөрвөн жил Е Ваньнин намайг мөлжиж дуусаад өөртөө брэндийн үнэтэй зүйлс авч байлаа. Харин би өөрөө энд ингэж амьдарч ирсэн.

Нань аа, чи ч бас над шиг муу муухай байранд даарч сууж байна.

Мөнгөө одоохондоо ил гаргаж болохгүй. Эхлээд Наньд сайн компьютер авч өгье. Аавд 200 мянган юаниас доош үнэтэй машин авч өгье. Ингэвэл зохистой. Бас том авгынхныг сэрэмжлүүлж ч чадна.

Таван жил боллоо. Энэ хараал идсэн боолын амьдрал эцэст нь дууслаа.

ХУ ПА:
Байна уу?

НАНЬ:
Ахаа?

ХУ ПА:
Нань аа, би байна.

НАНЬ:
Чи хаана байна? Яагаад ийм чимээтэй байгаа юм?

ХУ ПА:
Би Яашиягийн үүдэнд сурталчилгааны хуудас тарааж байна.

НАНЬ:
Ахаа, надад ямар нэгэн хэрэг гарсан юм уу?

ХУ ПА:
Нань аа, ах нь чамайг санаад Жэнжоу руу уулзахаар ирлээ.

НАНЬ:
Ахаа, үнэн үү? Чи хаашаа явах вэ? Би тосоод авъя.

ХУ ПА:
Чи тосох хэрэггүй. Ах нь одоо очлоо. Хүлээж бай. Чамд сайхан юм идүүлнэ.

НАНЬ:
Хэрэггүй ээ, ахаа. Би сая найзтайгаа хоол идсэн.

ХУ ПА:
Намайг битгий хуур. Одоо хэдхэн цаг болж байна, чи мэдээж хоол идээгүй байгаа. Хүлээж бай, би удахгүй очлоо.

ХУ ПА:
Нань аа, сүүлийн хэдэн жил чи ингэж мөнгөө хэмнээд надад өгдөг байсан юм уу?

НАНЬ:
Ахаа, чи яаж ийм хурдан ирчихэв?

ХУ ПА:
Явъя. Ах нь чамд сайхан юм идүүлнэ.

НАНЬ:
Ахаа, бид хутгаар зорсон гоймон идчихэд болно. Мах нэмэхгүй бол нэг аяга нь ердөө зургаан юань. Порц нь ч их, цадтал иднэ.

ХУ ПА:
Нань аа, үүнээс хойш ах нь чамайг дахиж ингэж зовоохгүй.

Ах нь ирснийх, өнөөдөр гоймон идэхгүй. Заавал сайхан юм иднэ.

ҮРГЭЛЖЛЭЛ БИЙ...

3-Р АНГИ

ХУ ПА:
Нань аа, ах нь чамд дэндүү их өртэй. Өнөөдөр дүрмээ эвдсөн ч хамаагүй, заавал чамайг сайхан хооллуулна.

ЗОГСООЛЫН АЖИЛТАН:
Наашаа морилно уу.

НАНЬ:
Ахаа, гадагшаа гарч идье. Эндхийн хоол хэтэрхий үнэтэй.

ХУ ПА:
Нань аа, санаа зоволтгүй. Захиал. Ах нь өнөөдөр мөнгөөр дутахгүй.

ХУ ПА:
Шар мөрний том мөрөг загас нэгийг, шарсан хонины хавирга, Дунпо мах, хуай цэцэгтэй шарсан өндөг, бас нэг хонины махтай шөл өгье. Ногоон сонгино, кинза их хийгээрэй.

НАНЬ:
Ахаа, чи галзуурчихаа юу? Тэр Шар мөрний том мөрөг чинь 188 юань шүү дээ. Тэгээд тэр хонины хавирга, Дунпо мах гээд бүгд аймаар үнэтэй!

ХУ ПА:
Би чинь чиний ах. Би чамайг эрхлүүлэхгүй бол өөр хэн эрхлүүлэх юм?

НАНЬ:
Боль доо. Эхлээд бэр эгчийгээ авчихаад тэгж ярь.

ЗООГИЙН ГАЗРЫН АЖИЛТАН:
Та аяар яваарай. Дараа дахин үйлчлүүлээрэй.

ХУ ПА:
Нань аа, чиний энэ хувцас дэндүү хуучирчээ. Ах нь чамд хэдэн шинэ хувцас авч өгье.

НАНЬ:
Ахаа, миний хувцас зүгээр ээ. Авах хэрэггүй.

ХУ ПА:
Нань аа, ах нь одоо мөнгө олдог болсон.

НАНЬ:
Хэрвээ чи үнэхээр мөнгөтэй болсон юм бол гэртээ харьж, аав ээжийнхээ нүүрийг тахал.

ХУ ПА:
Том авга...

НАНЬ:
Тэднийх жил бүр манайхны толгой дээр гардаг шүү дээ.

ҮРГЭЛЖЛЭЛ БИЙ...

4-Р АНГИ

НАНЬ:
Ахаа, өвөг дээдсээ тахихаас өөр чи хэзээ гэртээ ирж байсан юм бэ? Сар шинийн үеэр ээж бусдын гэр бүлээрээ цуглаж байгааг хараад дандаа сэмхэн уйлдаг.

ЭЭЖ:
Па аа, хоолоо идсэн үү?

ХУ ПА:
Ээж ээ, би идчихсэн. Наньтай хамт хоол идсэн.

НАНЬ:
Ээж ээ, ах сая намайг сайхан хоолоор дайлсан.

ЭЭЖ:
За за, сайн байна. Та хоёр ах дүү хэдэн жил уулзаагүй биз дээ?

ЭЭЖ:
Па аа, хоёр хоногийн өмнө гэртээ ирж чадах уу?

ХУ ПА:
Ээж ээ, яаралтай юу болсон юм?

ЭЭЖ:
Эртхэн ир. Чамайг нэг хүнтэй танилцуулж уулзуулъя.

НАНЬ:
Ээж ээ, ахыг танилцуулгаар уулзуулах гэж санаа зоволтгүй. Би сайн ангийн найз, бас дотнын найзаа ахад танилцуулна. Ахад лав таалагдана.

Энэ талаар та битгий санаа зов. Учрах учиртай хүнтэйгээ учирвал аяндаа болно.

ЭЭЖ:
За, ээж нь чинийхөөр болъё.

ХУ ПА:
Ээж ээ?

ЭЭЖ:
Яасан бэ?

ХУ ПА:
Ээж нь чамаас нэг юм асуух гэсэн юм.

ЭЭЖ:
Мөнгө чинь гайгүй биз дээ? Хэрвээ чи гэртээ сүй тавих гэж байгаа бол байшин чинь бас нүүр царай шүү дээ. Засаж янзлая гэхээр 40–50 мянган юань дутаад байна.

Аав ээж нь чадалгүйдээ л...

Би аавтай чинь хамт ажиллаад, оны эцсээр заавал буцааж өгнө.

ХУ ПА:
Ээж ээ, та юу яриад байгаа юм бэ? Би таны хүү шүү дээ. Буцааж өгнө гэж юу байх вэ?

Мөнгийг би аль хэдийн бэлдчихсэн.

Энэ удаа буцахдаа манайх байшингаа шинэчилж засаад зогсохгүй, шинэ машин ч авна. Бас Наньд компьютер авч өгнө.

Цаашдаа надад мөнгө буцааж өгнө гэж битгий яриарай.

ЭЭЖ:
Манай Па үнэхээр том болжээ.

ХУ ПА:
Ээж ээ, очоод ярья. Эхлээд утсаа тасалъя.

НАНЬ:
Ахаа, чи ээжийг тайвшруулах гэж байгааг би мэднэ. Гэхдээ тэглээ гээд ингэж том ярьж болохгүй шүү.

Машин авч, байшин засахад хэчнээн мөнгө хэрэгтэйг чи мэдэх үү?

ҮРГЭЛЖЛЭЛ БИЙ...

5-Р АНГИ

ХУ ПА:
Ах нь мэдэлгүй яах вэ. Гэхдээ ах нь одоо үнэхээр мөнгөтэй болсон.

Чамд хэлэхэд, битгий цочроорой. Ах нь өнгөрсөн жил нэг том төсөл авсан. Энэ жил дөнгөж дуусгалаа.

Тэр төслөөс ах нь 8 сая юань олсон.

НАНЬ:
Чи зүгээр л төслийн менежер биз дээ? Нэг төслөөс 8 сая юань олно гэж үү? Тэгвэл танай дарга аль хэдийн тэрбумтан болчихсон байх байсан биз дээ!

НАНЬ:
Ахаа, энэ мөнгө үнэхээр чинийх мөн үү?

Намайг нэг чимхээд өгөөч. Зүүд биш гэдгийг шалгая.

ХУ ПА:
Одоо итгэв үү?

НАНЬ:
Ахаа, цаашдаа манайхан толгой дээгүүр явж чадах нь ээ! Аав ээж дахиж том авгын царай харахгүй нь.

ХУ ПА:
Тийм ээ. Зөвхөн толгой дээгүүр яваад зогсохгүй, чи ч цаашдаа сурталчилгааны хуудас тараахгүй. Тэр муу өрөөнд ч амьдрахгүй.

НАНЬ:
Ахаа, энэ чинь чиний мөнгө. Чи амжилттай боллоо гээд би бүх юмаа чамд даатгаж болохгүй.

ХУ ПА:
Тэнэгхэн дүү минь. Ах нь одоо чадалтай болсон. Чамд дутуу өгсөн бүхнээ нөхөж өгнө.

Орой болчихлоо. Хурдан угааж цэвэрлээд сайн амар. Маргааш ах нь чамайг дагуулж гарна.

Эхлээд хэдэн гоё шинэ хувцас сонгоё. Дараа нь чамд цоо шинэ компьютер авч өгье.

НАНЬ:
Ойлголоо, ахаа.

6-Р АНГИ

НАНЬ:
Эндхийн хувцаснууд харахад л үнэтэй нь мэдэгдэж байна.

Би чинь хувцасны дизайн сурдаг. Гэхдээ ийм хувцаснуудыг ердөө номон дээрээс л харж байсан...

6-Р АНГИ — ҮРГЭЛЖЛЭЛ

НАНЬ:
Дээд зэрэглэлийн захиалгат даавууг анх удаа бодитоор нь харж байна.

Ахаа, эндхийн хувцас дэндүү үнэтэй байна. Хоёулаа арай хямд газар очъё. Дунд зэрэглэлийн хувцасны дэлгүүр байхад болно. Тэндхийн хувцас эндээс хамаагүй хямд, загвар нь ч бараг адилхан.

ХУ ПА:
Ирснийх эндээс л авъя.

ХУВЦАСНЫ ДЭЛГҮҮРИЙН АЖИЛТАН:
Тавтай морилно уу.

ХУ ПА:
Дүүд минь хэдэн хувцас сонгоод өгөөч. Хэт гял цал биш, оюутан өмсөхөд тохиромжтой байвал сайн.

ХУВЦАСНЫ ДЭЛГҮҮРИЙН АЖИЛТАН:
За ойлголоо. Дүү охин чинь бие хаа үнэхээр сайхан юм байна. Би танд хэдэн иж бүрдэл сонгоод өгье. Таны төрхөд яг тохируулъя.

НАНЬ:
Хүлээн зөвшөөрөхөөс аргагүй юм. Өмсөхөөр үнэхээр гоё харагдаж байна. Миний ердийн захын лангуунаас авдаг хувцаснаас огт өөр түвшний юм.

Их гоё байна. Бэлхүүс барьсан загвар нь яг таарч, галбирыг тодруулж байна. Чамайг их цэвэрхэн, зөөлөн харагдуулж байна.

ХУВЦАСНЫ ДЭЛГҮҮРИЙН АЖИЛТАН:
Дүү охин оо, энэ бол манай энэ улирлын гол загвар. Ихэнх үйлчлүүлэгч энэ загварыг төдийлөн зохиж өмсөж чаддаггүй. Харин танд яг таарч байна.

ЖАН ЭГЧ:
Шяо Су, чи тэнэг үү? Ингэж олон хувцас өмсүүлээд яах нь вэ? Тэр хоёрыг хар л даа. Мөнгийг нь төлж чадах юм уу?

ХУ ПА:
Бид өмсөж үзээд авна. Чи санаа зовох хэрэггүй.

ЖАН ЭГЧ:
Хм. Та хоёр шиг ийм ядуу царайтай хүмүүс өмссөн хувцаснуудаа нийлүүлээд ч нэг өлгүүрийн үнэд хүрэхгүй байж, бас баян хүмүүс болж жүжиглэх нь уу?

7-Р АНГИ

ХУ ПА:
Миний дүүгийн өмсөж үзсэн бүх хувцсыг бүгдийг нь боогоод өгөөч.

ДЭЛГҮҮРИЙН АЖИЛТАН:
За, ноёнтоон.

ЖАН ЭГЧ (дотроо):
Карт нь уншихгүй бол яаж нүүрээ тахлахыг нь харъя.

КАССЫН АЖИЛТАН:
Ноёнтоон, нийт 6,663 юань боллоо.

НАНЬ:
Ахаа, хэтэрхий үнэтэй байна. Энэ чинь миний нэг улирлын амьжиргааны зардалтай тэнцэнэ.

ХУ ПА:
Ах нь хэлсэн дээ. Ах нь чамайг эрхлүүлэхгүй бол өөр хэн эрхлүүлэх юм?

Дахиад татгалзвал ах нь уурлана шүү.

НАНЬ:
Гэхдээ...

ХУ ПА:
Юу ч гэж бодсон хэрэггүй. Авчих.

ДЭЛГҮҮРИЙН МЕНЕЖЕР:
Яаж ийм байж болох юм бэ?

Би хяналтын камераас бүгдийг харсан.

МЕНЕЖЕР ЖАН:
Жан эгч ээ, зочдоос уучлал гуй. Даруй.

ЖАН ЭГЧ:
Би түрүүн та нарыг дорд үзэж харьцсан. Намайг уучлаарай.

ХУ ПА:
Намайг доромжилж болно. Харин дүүг минь доромжилсныг хэзээ ч уучлахгүй.

Ийм хүн энд ажиллах эрхгүй.

ДЭЛГҮҮРИЙН МЕНЕЖЕР:
Ноён, хатагтай хоёр оо, би хяналтын бичлэгээс түрүүн болсон бүхнийг харсан.

Би дэлгүүрийн менежерийн хувьд та хоёроос уучлал хүсэж байна. Миний удирдлага сул байснаас болж та хоёрын худалдан авалтыг таагүй болгосондоо хүлцэл өчье.

МЕНЕЖЕР ЖАН:
Жан эгч ээ, та хүнийг гадна төрхөөр нь дүгнэж, үйлчлүүлэгчийг доромжилсон. Энэ нь дэлгүүрийн нэр хүндэд ноцтой хохирол учрууллаа.

Та ажлаасаа халагдлаа. Нөхөн олговрыг чинь бүрэн шилжүүлнэ. Юмаа аваад даруй яв.

8-Р АНГИ

ХУ ПА:
Ядарчихав уу? Эхлээд жаахан амар. Удахгүй ах нь чамд компьютер авч өгнө.

НАНЬ:
Зүгээр ээ, ахаа. Тэр хуучин компьютер одоо ч ажиллана.

ХУ ПА:
Чи дизайн сурдаг шүү дээ. Сайн компьютергүй байж яаж болох вэ?

НАНЬ:
Ахаа, надад нэг эвгүй хүсэлт байна. Хэлэх нь зөв эсэхийг ч мэдэхгүй байна.

ХУ ПА:
Юу болсон бэ?

НАНЬ:
Ахаа, бид төрсөн ах дүү шүү дээ. Надад хэлж болохгүй зүйл гэж юу байх вэ.

Надад Лян Чи гэдэг дотнын найз бий. Гэрийн нөхцөл нь үнэхээр хэцүү. Аав нь уушгины хорт хавдартай болсон. Гэрийнхээ бүх мөнгийг эмчилгээнд зарцуулчихсан.

Одоо тэр надтай адил гадуур сурталчилгааны хуудас тарааж мөнгө олдог.

Тэр компьютерт үнэхээр гаргууд. Компьютерийн шинжлэх ухаан, технологийн чиглэлээр сурдаг болохоор компьютерийн үзүүлэлтүүдийг маш сайн мэднэ.

Дараа компьютер авахдаа түүнд үзүүлчихвэл лав алдахгүй.

ХУ ПА:
Хэл дээ. Тэр хаана байгаа юм? Би чамтай хамт явъя.

НАНЬ:
Одоо тэр анагаахын сургуулийн ойролцоо байх ёстой. Би одоо түүн рүү залгая.

НАНЬ:
Байна уу, Чи Чи?

ЛЯН ЧИ:
Байна уу, Нань аа?

НАНЬ:
Тэндээ хүлээж байгаарай. Би ахтайгаа удахгүй очиж чамайг авъя.

ХУ ПА:
Такси барьчих. Тийм жаахан мөнгийг заавал харамлах хэрэггүй.

9-Р АНГИ

НАНЬ:
Ахаа, чи ч бас бидэнтэй хамт тараалцаач. Тэгвэл гурвуулаа байхад удахгүй тараагаад дуусна.

ЛЯН ЧИ:
Тэгвэл Нань болон ахад нь төвөг удах нь дээ.

НАНЬ:
Төвөг юу байх вэ дээ. Миний ах чинь чиний ах гэсэн үг. Бид чинь нэг гэрийнхэн шүү дээ.

НАНЬ:
Явъя, хонгор минь. Надтай хамт компьютер сонгоё.

ЛЯН ЧИ:
За.

НАНЬ:
Тэгвэл Шиншинхүй плаза руу явъя. Тэнд миний таньдаг хэдэн дэлгүүр бий. Үнийн хувьд ч лав хөнгөлөлттэй.

ХУ ПА:
Такси барьчих. Гурвуулаа явсан ч үнэтэй биш.

ЛЯН ЧИ:
За.

НАНЬ:
Ахынхаа үгийг сонсоё.

НАНЬ:
Чи Чи, чи надад компьютер сонгоод өгөөч. Чи хувцасны дизайн сурдаг шүү дээ.

ЛЯН ЧИ:
Дэлгэцийн өнгөний нарийвчлал сайн байх ёстой. Үзүүлэлт нь ч муу байж болохгүй.

Би бүх талын хэрэглээнд тохиромжтой, тусдаа график карттай загварыг санал болгож байна. Боломжтой бол хамгийн өндөр үзүүлэлттэйг нь авсан нь дээр.

НАНЬ:
Энэ загвар ямар байна?

ЛЯН ЧИ:
Таалагдаж байна уу?

НАНЬ:
Таалагдаж байна. Маш их таалагдлаа.

ЛЮ ДАРГА:
За, хэрвээ таалагдаж байвал би эзэнтэй нь ярья. Танд хөнгөлөлттэй үнээр өгье.

ЛЮ ДАРГА:
Чи ээ, чамайг ирээгүй уджээ. Сүүлийн үед юу хийгээд завгүй байна?

ЛЯН ЧИ:
Би сүүлийн үед гадуур цагийн ажил хийж байгаа. Хааяа сурталчилгааны хуудас тараах гэх мэт.

ЛЮ ДАРГА:
Ямартай ч цагийн ажил хийж байгаа юм чинь манай дэлгүүрт ирээд ажиллаач.

Ердийн цалингаас гадна би чамд тусад нь борлуулалтын хувь өгье.

ЛЯН ЧИ:
Тэгвэл, Лю даргаа, маш их баярлалаа.

ЛЮ ДАРГА:
Тохирлоо шүү.

ЛЯН ЧИ:
Чинмин баяр өнгөрөөд би ажилдаа оръё.

НАНЬ:
Лю даргаа, тэгвэл өнөөдөр энэ компьютерийг...

10-Р АНГИ

ХУДАЛДАГЧ:
Эцсийн үнэ 9,999 юань.

НАНЬ:
Ахаа, энэ үнэ надад бас л...

ХУ ПА:
Энийг авъя.

ХУДАЛДАГЧ:
За, ноёнтоон.

ХУ ПА:
Баримт бичээд өгөөч.

ХУ ПА:
Явцгаая. Би та нарыг оройн хоолонд даая.

НАНЬ:
Тийм ээ, Чи Чи. Чинмин баяраар чи ч бас гэртээ харина гэж хэлж байсан даа?

ЛЯН ЧИ:
Тийм ээ.

НАНЬ:
Тэгвэл яг таарлаа. Би ахтайгаа бас харина.

Тэгвэл бид гурав хамт явбал яасан юм?

ЛЯН ЧИ:
Тэгье ээ, болно.

НАНЬ:
Ахаа, Лян Чи чамд ямар санагдаж байна?

ХУ ПА:
Дажгүй. Их анхааралтай юм. Бас хүнийг сайн халамжилдаг.

НАНЬ:
За за, одоо энэ тухай ярихаа больё.

Маргааш хичээлтэй юу?

ЛЯН ЧИ:
Маргааш өглөө хичээлтэй. Үдээс хойш байхгүй.

ХУ ПА:
За. Тэгвэл маргааш үдээс хойш надтай хамт яв. Аавд машин сонгоё.

Нүдэнд тусахгүй хэрнээ сайн машин сонгоно. Нутагтаа буцаж, аав ээжийгээ толгой дээгүүр явуулна. Том авгынхны бардам занг дарна.

Е ВАНЬНИН:
Юу гэсэн үг вэ? Чи намайг хар жагсаалтад хийж зүрхэллээ гэж үү? Ингэвэл би дахиж чамтай харьцахгүй шүү!

ХУ ПА:
Хэ хэ. Чи өөрийгөө их юманд бодох юм.

Бид аль хэдийн дууссан. Цаашид миний амьдралд битгий саад бол.

Е ВАНЬНИН:
Ху Па, төслийн саналыг чи ер нь өгөх юм уу, үгүй юу?

11-Р АНГИ

ХУ ПА:
Өгч болно.

Гэхдээ эхлээд даргаараа Жан Шиньфэнийг халуул. Тэгээд дахиж хэзээ ч ажилд авахгүй гэсэн ил мэдэгдэл бичүүл.

Дараа нь та хоёр өвдөг сөгдөн надаас гуй.

Хэрвээ би сэтгэл ханавал бодож үзэж болно.

Е ВАНЬНИН:
Ху Па, чи хүлээж бай. Чамайг харамсах өдөр ирнэ.

ХУ ПА:
За. Намайг яаж харамсуулахыг чинь харъя.

Ингээд баяртай.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Сайн байна уу, ноёнтоон. Машин үзэх үү?

ХУ ПА:
Аавдаа авах гэсэн юм.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Аав тань голдуу хаагуур унадаг вэ? Хот дотор их явдаг уу, эсвэл суурин хөдөөгийн замаар их явдаг уу?

ХУ ПА:
Суурин хөдөөгийн замаар их явна. Хааяа хошууны төв ордог.

Машин хэт сүртэй хэрэггүй. 200 мянган юань орчим байхад болно. Зай нь жаахан том, суухад тухтай, дараах арчилгаа нь төвөг багатай байвал сайн.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Тэгвэл SUV загвар үзэхийг зөвлөе. Явах эд анги нь өндөр, дотор зай хангалттай. Настай хүн сууж, буухад ч амар. Тосгон руу явах замд ч дажгүй.

ХУ ПА:
Надад үзүүлээд өг.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Ноён оо, энэ загвар зай ихтэй. Арын суудалд гурван хүн суусан ч давчдахгүй. Тээшинд ч нэлээд зүйл багтана.

Аав тань голдуу хөдөө унадаг бол үнэндээ хэт үнэтэй машин авах хэрэггүй. Машин хэт нүдэнд тусна.

Тосгондоо унаад очиход мэдээж нэр хүндтэй харагдана. Гэхдээ хүмүүсийн атаархлыг амархан хөдөлгөнө.

Би олон үйлчлүүлэгч аав ээждээ машин авч өгч байхыг харсан. Уг нь ачлалын сэтгэлээр авч өгч байгаа ч нутагтаа очоод баяжсанаа хэт харуулчихвал хамаатнууд мөнгө зээлнэ, хөршүүд элдвээр хэлнэ. Харин ч хөгшчүүлийг тухгүй байдалд оруулдаг.

ХУ ПА:
Тийм ээ. Хүний сэтгэл гэдэг төвөгтэй.

Мөнгөө нэг ил гаргавал заавал хүн гэрт ирж мөнгө зээлнэ. Зээлүүлбэл буцааж авч чадахгүй, зээлүүлэхгүй бол хүний дургүй хүргэнэ.

Эцэст нь аав ээж л хэцүүднэ.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Тийм шүү.

Хэрвээ та үнэхээр аавыгаа нутагтаа нэр хүндтэй байлгамаар байгаа бол заавал хамгийн үнэтэй машиныг авах хэрэггүй.

Машин тогтвортой, суухад тухтай, унаад гарахад ичмээргүй байхад л болно.

ХУ ПА:
Чиний зөв. Тэгвэл энэ машиныг авъя.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Ноён оо, та итгэлтэй байна уу?

ХУ ПА:
Итгэлтэй.

12-Р АНГИ

НАНЬ:
Ахаа, би ч бас энэ машин манай аавд тохирно гэж бодож байна.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Энэ загвар яг одоо бэлэн нэг машинтай. Хамгийн дээд хувилбар нь.

Бичиг баримтыг нь хурдан бүрдүүлбэл өнөөдөртөө аваад явж болно.

ХУ ПА:
Өнөөдөр авч болох уу?

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Болно. Гэхдээ дээд хувилбар болохоор үнэ нь таны анхны төсвөөс арай өндөр болно.

ХУ ПА:
Нийт үнэ нь хэд вэ?

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Та түр хүлээгээрэй. Би танд яг тооцоод өгье. Бүх зардал орсон эцсийн үнийг удахгүй хэлнэ.

МАШИНЫ ХУДАЛДАГЧ:
Машины үндсэн үнийг хямдруулсны дараа худалдан авалтын татвар, даатгал, дугаар авах зардал нэмэгдэнэ.

Нийтдээ 210 мянган юань орчим болно.

ХУ ПА:
210 мянган юань...

Эрэгтэй (Ху Па / Ах): Илүү гарсан 10 мянга юу ч биш. Чинминээс өмнө унаад харьж болно. Тосгондоо очсоны дараа хүмүүс асуувал зээлээр авсан гэж хэлнэ. Арай ч ядуу харагдахгүй, бас хөрөнгөө хэт ил гаргахгүй. За, энийг авъя.

Худалдагч: Тэгвэл би одоо танд гэрээ бэлдье. Зээлээр авах бол энэ машинд нэмэлт хөнгөлөлт бий. Манайд олон төрлийн зээлийн нөхцөл байгаа.

Эрэгтэй: Бүтнээр нь төлнө.

Худалдагч: За, ноёнтоон. Бичиг баримт бэлэн боллоо. Явж гэрээнд гарын үсэг зуръя.

Нань аа (Ху Па-гийн дүү): Өчигдөр орой л намайг блоклосон, өнөөдөр өөр хаягаар ороод ирлээ.

Эмэгтэй (Ху Па-гийн хуучин найз/хамтран ажиллагч): Ху Па, уучлаарай. Өчигдөр орой би хэтэрхий түргэдсэн. Өнөө өглөө дарга уурласан, тэр төслийн материалыг авч чадахгүй бол намайг ажлаас хална гэсэн. Ху Па, чи дахиад надад тусалж чадах уу? Гуйя.

Нань аа: Ахаа, хэн бэ?

Эрэгтэй: Юу ч биш, нэг чухал биш хүн.

Анги 13

Нань аа: Ахаа, энэ машин үнэхээр гоё юм аа.

Лян Чи (Чи Чи): Та нар хоол идсэн үү?

Нань аа: Хараахан үгүй, ах маань дөнгөж шинэ машин авсан. Бид буудал руу явж байна.

Лян Чи: Ах чинь үнэхээр мундаг юм аа. Ахдаа надаас асуугаад өгөөч, өнөө орой та хоёр завтай юу? Би ах дүү хоёрыг чинь энгийн хоолоор дайлъя гэсэн юм. Өчигдөр надад сурталчилгааны хуудас тараахад тусалсанд баярлалаа, бас намайг хүргэж өгсөн шүү дээ. Гэхдээ миний нөхцөл ямар гэдгийг чи мэднэ, үнэтэй хоолонд дайлж чадахгүй. Зүгээр энгийн халуун тогоо идсэн ч болох уу?

Нань аа: Ах бид хоёр хоёулаа завтай. Хэл л дээ, юу болсон юм? (Ахдаа дамжуулан) Ах аа, тэр асууж байна.

Эрэгтэй: Болно. Түүнд хэлчих, зүгээр юм идсэн ч болно. Их мөнгө битгий үрээрэй.

Нань аа: Чи Чи, ах маань зөвшөөрлөө. Газраа чи товло, байршлаа надад явуулаарай. Ах бид хоёр одоо очлоо.

Эрэгтэй: Нань аа, жаахан байж хоол идэхдээ чи урьдчилаад мөнгийг нь төлчих. Лян Чигийнх ядуу шүү дээ, бид түүнийг ингэж ашиглаж болохгүй.

Нань аа: За тэгье. Ахаа, чи ч хүний сэтгэлийг бодож чаддаг шүү.

Анги 14

Нань аа: Чи Чи, удаан хүлээсэн үү?

Лян Чи: Үгүй ээ, би ч сая ирлээ. Ахаа, та юу идэх дуртай вэ?

Эрэгтэй: Юу ч байсан болно.

Лян Чи: Би та хоёрын амтыг мэднэ, өнөөдрийн хоолыг би захиалъя. Тэгвэл хоолны дараа шууд ачаагаа хамт янзалчихъя. Ямартай ч нөгөөдөр өглөө эрт хамт буцах юм чинь.

Нань аа: Ингэхээр их санаа зовмоор юм.

Лян Чи: Юунд санаа зовох вэ. Ганцаараа байсан ч буудалд байна, хоёулаа байсан ч ялгаагүй. Буудал нэмэлт мөнгө авахгүй шүү дээ.

Нань аа: Тэгвэл за яахав.

(Хоолны тооцоо төлөх үеэр)

Лян Чи: Намайг даана гэж тохирсон шүү дээ, та нар яаж ингэж болох юм бэ?

Нань аа: Чи Чи, нэг хоол л шүү дээ. Чи санаа зовох хэрэггүй, манай ах их мөнгөтэй. Битгий сэтгэлдээ ав.

Лян Чи: Ах чинь хэчнээн мөнгөтэй байсан ч тэр чинь түүний л мөнгө. Миний занг чи мэдэхгүй биш дээ.

Эрэгтэй: Та хоёр маргааш үдээс хойш хичээлтэй юу?

Нань аа & Лян Чи: Үгүй.

Эрэгтэй: Тэгвэл та хоёр маргааш үдээс хойш ажилтай юу?

Нань аа & Лян Чи: Байгаа.

Эрэгтэй: Чөлөө авч болох уу?

Нань аа: Болно.

Лян Чи: Болохгүй.

Нань аа: Ахаа, бид чөлөө авч болох эсэхийг яах гэж асуугаад байгаа юм?

Эрэгтэй: Өө, юу ч биш. Болохоор бол маргааш үдээс хойш бид эртхэн гэртээ харьж болно.

Анги 15

Лян Чи: Эртхэн гэртээ харих... Тэгвэл болно оо, чөлөө авч болно.

Нань аа: Маргааш гэртээ харих юм чинь өнөө орой гарч юм авъя, маргааш аав ээждээ аваачъя.

Эрэгтэй: За, ахаа.

(Дэлгүүрт)

Нань аа: Ахаа, хар даа, энэ улиралд ялам жимс гарчихсан байна. Хар нь бондойгоод ёстой амттай харагдаж байна.

Эрэгтэй: Дуртай бол авъя, хэдэн хайрцаг илүү ав.

Нань аа: Ахаа, энэ үнэ нь...

Эрэгтэй: Зүгээр ээ. Ийм жимс шинэхэн дээрээ л гоё, зун болохоор ийм амт нь байхгүй болчихдог. Таалагдсанаа бүгдийг нь ав.

Нань аа: Ахаа, энэ мушмулаг хар даа, бас энэ том интоор! Ийм жимсийг чи ер нь авч идэхээс харамладаг шүү дээ. Аав ээж бүр ч авч идэхээс харамлах байх.

Эрэгтэй: Одоо ах нь мөнгөтэй болсон, юу идмээр байна, шууд л авъя. Лян Чи, чи дуртай юмаа шууд аваарай, битгий нэрэлх.

Лян Чи: Та нар л авчих, би та хоёрыг дагаад хамт жаахан эргээд явж байхад болно. Эдгээр жимс шинэхэн ч гэсэн үнэ нь дэндүү өндөр юм, хямдралтай хэсгийг харъя.

Кассчин: Нийт 6,322.99 юань боллоо. Ноён оо, гишүүний карт байгаа юу?

Эрэгтэй: Байхгүй. Тэрийг ч бас хамтад нь тооцоод өгөөч.

Лян Чи: Хэрэггүй ээ, ах аа, би өөрөө төлнө.

Нань аа: Ахаа, түүнийг өөрөөр нь төлүүлчих, тэгэхгүй бол тэр их эвгүйцнэ.

Эрэгтэй: За тэгье.

(Буудалдаа ирэв)

Нань аа: Ёо, ядарч үхлээ. Ахаа, маргааш үдээс хойш хэдэд гарах вэ?

Эрэгтэй: Та хоёр үдэд хичээл тараад шууд гар. Тэр үед би шууд сургуулийн үүдэнд очоод та хоёрыг авна.

Нань аа: Тэгвэл бид хоол идэхгүй шууд явах юм уу?

Эрэгтэй: Маргааш замын амралтын цэг дээр очоод хооллоё.

Нань аа: За тэгье, ахаа. Би өрөөндөө орлоо, чи эртхэн амар.

Анги 16

(Утасны дуудлагаас татгалзав)

Эмэгтэй: Ху Па, чи юу хийж байна? Надад нэг хэрэг гараад, чамаас тусламж гуйх гэсэн юм.

Ху Па: Юу болов? Чи яагаад Жан Шиньфэн дээр очихгүй байгаа юм?

Эмэгтэй: Түүний тухай битгий ярь. Энэ удаа төслийн саналыг бүрмөсөн нураачихсан. Дарга нь түүнийг тушаал бууруулж, захирлаас төслийн менежер болгочихсон.

Ху Па: Тэр бол өөрийнх нь хүртэх ёстой шийтгэл.

Эмэгтэй: Ху Па, төлбөрийн хугацаа маргааш дуусна. Чи надад үнэхээр зээлүүлэх үү? Уучлаарай, миний буруу. Чи өмнө нь надад тийм сайн байсан, би чиний чин сэтгэлийг хөсөрдүүлэх ёсгүй байсан.

Ху Па: 80 мянга надад бий, гэхдээ би зээлүүлэхгүй. За боль, жүжиглэхээ боль. Бид хоёр танилцаад дөрвөн жил боллоо, чамайг ямар хүн гэдгийг би мэдэхгүй гэж үү? Чамд тулгарсан энэ бэрхшээлүүдийг чи заавал онцгой арга хэрэглээд шийдэж чадна гэдэгт итгэж байна. Тиймээс над дээр цагаа битгий үр. Чамд нэг юм зөвлөе: Бүх хүн чиний санааг мэдэхгүй гэж битгий бод.

Эмэгтэй (Ху Па-гийн хуучин найз): Намайг дуустал сонс. Ху Па энэ дөрвөн жил миний араас л гүйж байсан. Гэтэл яагаад одоо гэнэт намайг тоохоо больчихов? Ер нь яагаад юм бэ?

Анги 17

Нань аа: Ахаа, босоорой. Та нар чинь... Ахаа, хурдан нүүр гараа угаачих. Өнөө өглөө манай сургууль мэдэгдэл гаргасан. Цахилгааны шугам засварлах болохоор бүх сургууль нэг өдрийн өмнө амарна гэнэ.

Ху Па (Эрэгтэй): Ээ... Нань аа, арай эрт биш үү?

Нань аа: Ахаа, эрт биш ээ. Эртхэн хөдөлбөл гэртээ эрт очно. Аав ээж гэртээ биднийг хүлээж байгаа шүү.

Ху Па: Чи аав ээж рүү залгасан уу?

Нань аа: Тийм ээ, өглөө 5:30-д л залгасан. Аав ээж аль хэдийн боссон байсан.

Ху Па: За яах вэ, та хоёр намайг түр хүлээж бай. Би хувцсаа сольё. Өрөөгөө хүлээлгэе.

(Буудлаас гарах үед)

Ху Па: Нань аа, яагаад ч юм нэг юм дутуу санагдаад байна.

Нань аа: Ахаа, ийм их юм авчихсан шүү дээ, багадаагүй ээ.

Ху Па: Гэртээ харьж байгаа юм чинь бага ч гэсэн сүртэй байх хэрэгтэй. Хэт олны нүдэнд өртмөөргүй ч арай ч дэндүү ядмаг харагдаж болохгүй. Бид машинаар гэртээ харина, тосгоныхоо танилуудтай таарах нь гарцаагүй. Тамхи тарааж өгөх ч хэрэгтэй л дээ, аавдаа бас хэдэн шил сайн архи авч очно.

Нань аа: Ахаа, чиний зөв.

Анги 18

Ли эзэн: Тэгнээ тэр, өглөө эрт шаазгай шагшраад байсан юм. Лян Чи ирсэн байж!

Лян Чи: Ли эзэн ээ, сайн байна уу? Би найзыгаа дагуулж танайхаас тамхи, архи авах гэсэн юм.

Ли эзэн: Тэгвэл бүр сайн! Чиний найз юм чинь бас чи өөрөө дагуулж ирсэн болохоор би хөнгөлөлт өгье.

Нань аа: (Дотроо) Энэ Лян Чи чинь ер нь дахиад хэдэн нууц чадвартай юм бол?

Ху Па: Тэгвэл энд өглөөний цай уучих уу?

Лян Чи: Болно оо, би нэг өглөөний цайны газар мэднэ, чанартай бас хямд. Жаахан зайдуу л даа, энэ цагт түгжрэх болов уу?

Ху Па: Тийшээ заавал явна. Компьютер, тамхи архи... Чиний санал болгосон газар бол заавал очно оо. Цаг эрт байна, чи зам заа, одоо явъя.

(Өглөөний цайны газарт)

Лян Чи: Яг энд. Энэ газар их хямд, амт нь ч сайхан. Ахд таалагдах эсэхийг л мэдэхгүй.

Ху Па: Чиний олсон газар муу байна гэж байхгүй.

Нань аа: Ахаа, яаж байна, амтанд чинь таарч байна уу?

Ху Па: Мм, үнэхээр амттай байна. Олон жил ийм жинхэнэ шарсан банш идээгүй шүү. Бас гахайн мах, байцаатай шанзтай... Анхилуун, шаржигнуур юм.

Нань аа: Чи Чи, ахыг минь хийлгэе.

Анги 19

Лян Чи: Би төлье.

Касс: 32 юанийн төлбөр орлоо.

Ху Па: Лян Чи, дараа ингэж болохгүй шүү.

Лян Чи: Аа?

Ху Па: Би юу гэх гэсэн бэ гэвэл цаашдаа түрүүлж мөнгө төлөх хэрэггүй. Чи Наньтай ийм сайн найзууд шүү дээ, ингэж заавал тооцоотой байх хэрэггүй.

Нань аа: Тийм шүү, Чи Чи. Цаашдаа чи дахиад ингэж ёсорхвол би уурлана шүү.

Лян Чи: За, тэгвэл цаашдаа чамтай булаацалдахгүй ээ.

Ху Па: (Бодол) Тэр амандаа зөвшөөрсөн ч гэвч яс маханд нь шингэсэн өртэй үлдэхийг хүсдэггүй бардам зан нь яаж ч нуусан илт байлаа. (Түүнд хандан) Сайхан юм идээрэй, гэхдээ намайг битгий хэлээрэй.

Нань аа: Яасан, тийм баяртай байна?

Ху Па: Үгүй ээ, юу ч биш. (Бодол) 238 сая 320 мянган юань хожсоноос хойш би тосгоноо хөгжүүлж бүгдийг баян болгохыг хүссээр ирсэн. Гэхдээ яг юу хийхээ, хаанаас эхлэхээ одоохондоо бодож олоогүй л байна.

(Замдаа)

Нань аа: Ахаа, хаана явна?

Ху Па: Замын амралтын цэг дээр ирлээ. Та нар ариун цэврийн өрөө орох уу?

Нань аа: Орно.

Анги 20

Ху Па: Па аа... (Бодол) Том авга аа, авга эгч ээ, ахаа...

Хай ах (Үеэл): Па аа, чи Чэндүгээс буцаж байгаа биш бил үү? Яагаад энэ амралтын цэг дээр байгаа юм?

Ху Па: Би...

Хай ах: Па лав галт тэргээр ирсэн байх. Чэндүгээс Жэнжоу хүртэл суугаад тэгээд автобусаар энд ирж амарсан биз.

Авга эгч: Би хэлсэн биз дээ! Хар даа, Па өөрөө ч үгүйсгэсэнгүй.

Хай ах: Па аа, ах нь чамайг зэмлэх гэсэн юм биш. Чи бүр 27 хүрчихээд одоо хүртэл машин ч үгүй гэж үү? Энэ олон жил ер нь яаж амьдарч ирсэн юм?

Авга эгч: Тийм шүү, Па аа. Үеэл ах чинь муухай хэллээ гэж битгий буруутга. Аав чинь арчаагүй, чи яагаад бас ийм арчаагүй юм бэ?

Ху Па: (Бодол) Ийм үгийг өмнө нь сонссон бол би лав хэрэлдэх байсан, харин одоо би зуу зуун саяын том хонжвор хожчихсон. Энэ ёжтой доромжлолыг сонсоод инээд л хүрч байна, огт тоосон ч үгүй.

Хай ах: Па аа, чи автобусаар явах хэрэггүй. Манай машинд яг суудал байна, хамт буцъя. Бүгд нэг гэрийн хүмүүс шүү дээ, чамаас их авахгүй ээ, 100 юань л. Яав? Чамайг өрөвдөөд л 100 юань авч байгаа юм. Бодоод үз дээ, чи автобусаар эхлээд хошууны төв орно, тэгээд суурин руу микро автобусанд сууна, дараа нь дахиад такси барина, ядаж 70-80 юань болно. Харин би чамайг шууд гэрт чинь хүргэнэ. Өөр хүн байсан бол би суулгах ч үгүй.

Ху Па: За больё, ахаа. Сайхан сэтгэлд чинь баярлалаа.

Авга эгч: Хөөе, Па аа!

Анги 21

Авга эгч: Үеэл ах чинь машиндаа суулгаж өгье гэсэн байхад азтайдаа баярлаад сууж бай, чи бүр татгалзаж байдаг.

Нань аа: Авга эгч ээ, та буруу ойлгожээ. Бид гурвуулаа хамт ирсэн юм.

Авга эгч: Хм, харав уу? Манай машин долоон суудалтай. Чамаас 300 юань авна, гурвууланг чинь бүгдийг нь аваад явна.

Хай ах: Па аа, би чамд хэлье. Манай тосгонд ийм машин анхных шүү. Ах чинь ямар нүдтэй гэж санана, ижилхэн үнээр Хуачэнь BMW ч авч болох байсан. Яагаад аваагүйг мэдэх үү? Учир нь ах чинь даруухан хүн. Даруухан байхыг ойлгож байна уу? За, чамд ингэж яриад ч нэмэргүй дээ, чи үүнийг ойлгохгүй. Миний өдөр тутам харьцдаг хүрээлэл... 300 мянга гаруй юань... BMW авахгүй Чуаньци сонгосон.

Ху Па: (Бодол) Өөрийгөө яаж магтаж байна аа. Миний картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байна, ямар машин авч чадахгүй гэж? Тэгвэл тэнгэрт гарахгүй яасан юм? Энэ үеэл ах намайг машин мэдэхгүй гэж дээрэлхэж байна даа. (Илтэд) Хм, дажгүй, үнэхээр сайн машин байна.

Нань аа: Ахаа, явъя.

Ху Па: Том авга аа, авга эгч ээ, Хай ахаа, ямар санамсаргүй таарав аа.

Анги 22

Авга эгч: Нань аа, энэ охин чинь хэн бэ?

Нань аа: Манай ангийн найз, ахтай хамт нутаг буцаж яваа юм.

Авга эгч: Өө, энэ охин чинь ёстой хөөрхөн юм аа. Хэдтэй вэ? Найз залуутай юу?

Нань аа: Авга эгч ээ, тэр чинь одоо ч оюутан шүү дээ.

Авга эгч: Одооны оюутнууд чинь дурлалгүй нь хаана байна? Би чамд танилцуулъя. Манай төрсөн ахын хүү ямар вэ? Машинтай, байртай, хадгаламжтай, өөрөө ч царайлаг.

Лян Чи: Ахаа, бид түрүүлээд машинд суулаа.

Авга эгч: Саяын миний саналыг бодож үзэхгүй юм уу? Чи дүүгээ дагуулаад бас тэр хөөрхөн охинтой хамт автобусаар яв л даа. Тэр автобус чинь ямар өмхий байдаг билээ, зарим зорчигч бүр хөл нүцгэн суудаг гэсэн.

Ху Па: Үгүй ээ, бид машинаараа явна. Том ахаа, сайн санаанд тань баярлалаа.

Авга эгч: Па аа, чи үнэхээр машин авсан юм уу? Чиний тэр жаахан цалингаар чи машин авч дийлэх юм уу?

Ху Па: Тийм ээ. Гэрт машин байхгүй үнэхээр төвөгтэй юм, тэгээд нэгийг аваад аавдаа өгсөн.

Авга эгч: (Нөхөртөө/хүүдээ гомдоллон) Миний төрсөн хүү шинэ машин авсан хэр нь хуучин машинаа ч надад унуулахыг хүсдэггүй. Гэтэл тэр Ху Па бүр шууд аавдаа шинэ машин авч өгч байдаг.

Анги 23

Том авга: Па аа, чи овоо шүү. Жяньминьд машин авч өгөхөөс ч гар татсангүй. Явъя.

Хай ах: Яагаад намайг ингэж яаруулаад чирээд байна? Би Па ямар машин авсныг хармаар л байна шүү дээ.

Авга эгч: Бас машин харах гээ юу? Ичихгүй байна уу? Па-г хар л даа, Жяньминьд хүртэл машин авч өгч байна. Нүүр чинь улайхгүй байна уу?

Хай ах: Тэр Жяньминьд машин авч өглөө гээд яадаг юм? Тэрний байж байгаа царайгаар ямар олигтой машин авч чадах юм? Лав хуучин машин байгаа, одооны хуучин машин их хямдхан.

Текстийг дугаарлалт, цагийн тэмдэглэгээг арилгаж, уншихад илүү ойлгомжтой, эвтэйхэн байдлаар найруулан хүний нэрсийг тодруулан бэлтгэглээ.

Нань: Нэг нь 10 мянган юань л байдаг.

Аав: Тийм ээ, ааваа, лав хуучин машин байгаа.

Па: Дараа нэг өдөр би ч танд нэг хуучин машин авч өгнө. Түүнийхээс бүр сайн байх ёстой.

Аав: За за, чи надад ямар хуучин машин авч өгөхийг харъя.

Па: Санаа зоволтгүй, ааваа. Гарцаагүй миний хоёрдугаар авгад авч өгснөөс сайн байна. Манайх хэзээ ч тэднийхэд дийлдэхгүй. Чи Чи, чи манай том авгын эхнэрийг мэдэхгүй, тэр чамайг хараад шүлс нь бүр урсчихсан. Нань аа, чи хараагүй болохоор мэдэхгүй. Би сая том авгад аавдаа машин авч өгсөн гэж хэлсэн чинь том авгын нүүрэн дээрх тэр царай яг нэг гашуун царай шиг бөөн ялаа хавчаад алахаар байсан.

Нань: Та нар том авгынхтайгаа таарамжгүй юу?

Па: Тийм ээ, нэг их сайн биш. Манай том авгынхан манайхыг бага авгынхтай хамт олон жил дарсан. Тэд үргэлж биднээс дээр гарах гэдэг. Одоо ах минь мөнгөтэй болсон, энэ удаа гэртээ ирэхдээ би аль хэдийн төсөөлж байна, том авгынхны нүүр яаж улайхыг.

Нань: Өнөөдөр замын амралтын цэг дээр болсон явдлыг тосгонд битгий тараагаарай, эцсийн эцэст хамаатан шүү дээ, ядаж жаахан нүүр үлдээе.

Ху Па: Ахаа, яагаад тэгэх ёстой гэж? Тэд хэзээ бидэнд нүүр үлдээж байсан юм?

Нань: Тэр өөр хэрэг. Нохойд хазууллаа гээд чи буцаагаад хазах уу?

Ху Па: Ахын хэлсэн зөв. Бид төгс хүмүүс биш байж болно, гэхдээ өөдгүй хүмүүсийг дуурайх хэрэггүй, тийм өчүүхэн зан гаргах хэрэггүй.

Па: Мэдлээ. Би зүгээр л тэвчиж чаддаггүй, тэдний гэр бүлийн тэр муухай царайг бүх тосгонд, ганц тэднийх л өөдтэй яваа юм шиг. Энэ нийгэм угаасаа ийм, мөнгөтэй байхад нохой хүртэл сүүлээ шарвана, мөнгөгүй байхад нохой ч шүд ярзайлгана. Гэхдээ одоо тэр хамаагүй, миний картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байна. Миний хүссэн бүхнийг, аав ээжийгээ сайхан амьдруулах, дүүгээ дахиж ядуу зүдүү явуулахгүй байх... Ахаа, бид удахгүй сууринд хүрнэ.

Ху Па: Ахаа, сууринд хүрээд намайг буулгачих, би өөрөө алхаад харьчихна.

Па: Tэж яаж болох юм, ямартай ч танайх хүртэл тийм ч хол биш шүү дээ, хааз гишгэх төдий л ажил.

Чи Чи: Тийм шүү. Ху Па, ахад минь гэрт чинь хүргүүлчих л дээ. Яг сайхан, ах маань гэрийг чинь мэдээд авна.

Нань: Юу яриад байгаа юм бэ? Ахаа, урд баруун эргээрэй, би Лян Чигийн гэрийг мэднэ.

Тосгоны хүмүүс: Хэн дахиад ирж байгаа юм бол? Энэ машин нэлээд үнэтэй харагдаж байна шүү. Тэр машины явж байгаа зүгийг хар даа, чиг нь Лян Го Лянять руу биш үү?

Ху Па: Үүдэнд нь анар модтой айл, манайх байгаа юм.

Лян Чи: Аав аа, ээж ээ, би ирлээ!

Ху Па: Чи Чи ирээ юу? Аав аа, ээж ээ, ах аа, эгч ээ, сайн байна уу?

Нань: Өө, Нань байна шүү дээ, чамайг хараагүй их уджээ. Энэ удаа Чи Читэй хамт ирээ юу?

Ху Па: Тийм ээ, эгч ээ. Бас ах маань энэ удаа биднийг машинаар хүргэж ирсэн. Ах аа, эгч ээ, би Ху Па байна. Баярлалаа, Чи Чиг хүргэж ирсэнд их баярлалаа. Хурдан гэрт орж суугаад цай уугаарай.

Ху Па: Хэрэггүй ээ, эгч ээ, аав ээж маань гэрт биднийг хүлээж байгаа. Лян Чи, энийг илүү аваад ирсэн юм, ах эгч хоёрт амсуулъя гэж.

Лян Чи: Хэрэггүй, хэрэггүй. Энэ чинь дэндүү үнэтэй юм, бид авч болохгүй.

Ху Па: Өө, Чи Чи, аваад л тавьчих. Энэ ахын минь сэтгэл шүү дээ, яг ахад тэжээл нөхөхөд хэрэг болно.

Лян Чигийн аав: Нань аа, ингэж болохгүй. Та нар Чи Чиг хүргэж ирсэн нь л бид үнэхээр их баярлаж байгаа.

Ху Па: Ах аа, Энэ ахын минь сэтгэл шүү дээ, та битгий татгалзаач. Тэгээд ч ахлах сургуульд байхдаа Чи Чи намайг байнга дагуулж танайд хоол идүүлэхээр ирдэг байсан, үүнийг хариу бэлэг гэж бодчих.

Лян Чигийн аав, ээж: Баярлалаа, ах аа. Баярлалаа, Нань аа.

Па: Энэ манай гэрийн хятад хушны нахиа, хайлаасны үр, хоньчны цүнх, бас зэрлэг ногоо. Бүгд эрүүл цэвэр, хор огт цацдаггүй. Эгч ээ, та битгий ёсорхоорой. Эд нар манайд ч бий, ахаа, та аваад л тавьчих. Хэрвээ та татгалзвал энэ жимсийг бид 치 авч болохгүй.

Лян Чи: Тийм ээ, гэрийнхээ ургуулсан юм шүү дээ, үнэ хүрэх юм биш, аваад тавь.

Лян Чигийн аав, ээж: Баярлалаа, ах аа, баярлалаа, эгч ээ.

Па: Ахаа, харж байгаа биз дээ, Лян Чигийнхэн ямар сайн хүмүүс вэ! Бид тэдэнд жимс өгсөн чинь тэд зэрлэг ногоогоо бүгдийг нь хариу бэлэг болгож өглөө. Энэ зан нь Лян Чид лав аав ээжээс нь нөлөөлсөн байх.

Нань: Тийм ээ, ямар гэр бүл байна, тийм л хүүхэд хүмүүжүүлдэг. Тийм шүү, манай том авгынхныг бодвол өөр. Гэртээ жаахан мөнгөтэй болохоороо явж байхдаа ч тэнгэр ширтээд л, тэд хэзээ биднийг хамаатан гэж үзэж байсан юм.

Тосгоны хүмүүс (Жан, Лю эгч): Жан эгч, Лю эгч, сайн байна уу? Өө, Па, Нань хоёр ирчихээ юу? Шинэ машин авчихсан юм уу?

Па: Тийм ээ, үүнийг ах маань аавд авч өгсөн.

Тосгоны хүмүүс: Гадагшаа олон жил явсан мөртлөө машин унаад ирэхийг нь хараагүй, гэтэл энэ удаа ирээд л аавдаа машин авч өгсөн гэнэ. Ийм үгэнд хэн итгэх юм? Түй! Тийм шүү, энэ машиныг харахад л зээлээр авсан байна. Гэхдээ энэ явдал хэрвээ Ху Жяньгогийн чихэнд хүрвэл тэр лав уурандаа үхнэ. Ху Жяньго аль эрт хүүгээрээ өөртөө хуучин машин авахуулъя гэсэн гэж сонссон, гэтэл одоо толгой аваагүй. Явъя, явъя, Ху Жяньгогийнх рүү очоод доог тохуу үзье.

Ху Па: Ахаа, тэд яаж чамайг ингэж ярьж чаддаг байна аа? Бас энэ машиныг зээлээр авсан гээд байна. Уг нь ах өөрөө бэлнээр авсан шүү дээ. Гэхдээ тэд том авгынд очиж доог тохуу үзнэ гэсэн, үүнд нь харин би нэлээд баяртай байна. Өмнө байсан бол би лав дотроо шаналах байсан, гэхдээ одоо банкны картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байгаа шүү, итгэлтэй байна, тийм юманд огт тоохгүй.

Па: За Нань аа, зорилгодоо хүрлээ, цаашдаа жаахан даруухан бай, мөнгөө ил гаргаж болохгүй.

Тосгоны хүмүүс: Бас хэний хүүхэд шинэ машин авчихав аа? Одоо үед тосгонд жил бүр шинэ машин нэмэгдэх юм, ёстой ичих нүүргүй юм аа.

Жяньминь ээж: Жяньминь, наад эвдэрхий юмаа оролдохоо боль. Гадаа машин дуугарах шиг боллоо, Па, Нань хоёр ирсэн эсэхийг гараад хараач.

Ху Па: Ааваа, ээж ээ, ах бид хоёр ирлээ!

Ээж: Па, чи... хурдхан жаахан янзал, жаахан байж байгаад Чю эгч чинь чамайг нөгөө танилцах охинтой уулзуулна.

Ху Па: Ээж ээ, би дөнгөж гэртээ ирлээ, жаахан амьсгаа авахуул л даа.

Ээж: Тохирчихсон шүү дээ, чамайг ирмэгц л явна гэж. Оройтвол тэр хүн чинь магадгүй өөр хүнтэй тохирчихно.

Ху Па: Ээж ээ, би үнэхээр танилцуулгаар уулзах хэрэггүй.

Ээж: Чи одоо хэдтэй билээ дээ? Тэр охин өмнө нь салсан ч хүүхэдгүй, гэрийн чинь байдлыг голохгүй.

Нань: Ааваа, ээж ээ, үнэндээ ах минь танилцуулгаар уулзах хэрэггүй. Миний тэр ангийн найз ахад маань сэтгэлтэй юм шиг.

Ээж: Нань аа, чиний аль ангийн найз вэ? Царай зүс нь ямар юм? Тэднийх манай гэрийн нөхцөлийг голохгүй юу?

Нань: Ээж ээ, миний тэр ангийн найзыг та танина, Лян Лөү тосгоны Лян Чи шүү дээ.

Ээж: Тэр охин уу? Гэхдээ Па түүнээс дөрөв таван насаар ах шүү дээ. Хэрвээ тэр төгсөөд сайн ажил олчихвол ахыг чинь тоох болов уу?

Нань: Ээж ээ, танилцуулгаар уулзахыг түр дараа ярья. Нань аа, хурдхан надтай хамт машин доторх юмыг буулгая. За.

Па: Ааваа, энд танд авч өгсөн сайн тамхи, сайн архи байна.

Аав: Па аа, чи ийм үнэтэй юм авч яах нь вэ? Мөнгө дэмий үрж байна шүү дээ.

Па: Баяр болж байна шүү дээ, одоо сайн юм уух цаг болсон. Аав ээж ээ, энэ ахын та хоёрт авч өгсөн шинэ хувцас, бүгд брэндийнх.

Аав: Энэ... Па аа, нэлээд үнэтэй биз дээ?

Па: Ээж ээ, хэчнээн үнэтэйг нь битгий бод, та эхлээд таарч байна уу өмсөөд үз.

Ээж: Аав ээж ээ, энэ хувцас яг таарч байна, өнгөний зохицол нь үнэхээр гоё байна. Тосгонд лав олон хүн эргэж харна даа. Энэ хүүхэд үү, би чинь 50 хүрсэн хүн, юун хүн эргэж харах вэ.

Па: Па аа, энэ хувцас нэлээд үнэтэй биз дээ?

Па: Ааваа, та зүгээр өмс, баяртай байвал болоо. Ахаа, хурдхан ирээд надад туслаач! Па аа, чи яагаад ийм их жимс бас авчихсан юм вэ?

Па: Энэ хүүхэд гэртээ нэг ирэхдээ энэ хэдэн жил цуглуулсан мөнгөө бүгдийг нь үрчихсэн байх даа. Ааваа, эдгээр жимсний нэг хэсэг нь Чинмин баяраар өвөг дээдсээ тахихад хэрэглэх юм, нэг хэсэг нь та хоёрт барьж байгаа сэтгэл.

Ху Па: Ааваа, бас бий! Аав ээж ээ, хараарай, ах хэлсэн, энэ машиныг танд бэлэглэж байгаа.

Аав: Па аа, ингэж болохгүй. Би чинь хэдийн нас явчихсан хүн, гэрт гурван дугуйт байгаа, тэрийгээ унаад л болно. Чи бас сүй тавьж, гэрлэх хэрэгтэй. Ийм сайхан машиныг чи өөрөө уна, гэрлэхдээ хэрэглэхээр өөртөө үлдээ.

Па: Ааваа, Энэ бол танд барьж байгаа миний сэтгэл, хэд хоногоос би өөртөө дахиад нэгийг авчихна.

Тосгоны хүмүүс (Жяньшө авга): Өө, Жяньминь ахаа, энэ хэний машин бэ? Өмнө нь хараагүй юм байна.

Ху Па: Жяньшө авга аа, энэ манай ахын аавд авч өгсөн машин.

Тосгоны хүмүүс (Жяньшө авга): Өө, Жяньминь ахаа, Па ч мундаг болжээ дээ. Энэ машин хямд харагдахгүй байна, 200-300 мянган юань хүрэх байх даа.

Жяньминь: Жяньшө авга аа, тийм үнэтэй биш ээ, ердөө 200 мянга гаруй юань.

Тосгоны хүмүүс (Жяньшө авга): Тэгсэн ч их мөнгө шүү дээ. Зээлээр авсан ч бай, бэлнээр авсан ч бай, чи ийм сэтгэл гаргаж байна гэдэг аав чинь чамайг хорь гаруй жил өсгөсний хэрэг гарчээ. Манай тэр нэгээс шал өөр, одоо хүртэл надаас амьжиргааны мөнгө нэхдэг шүү.

Ээж: Өө, Па ирчихжээ.

Чю эгч: Чю эгч ээ, та ирээ юу? Па аа, нөгөө охины байдлыг ээж чинь чамд хэлсэн биз дээ?

Па: Тийм ээ.

Чю эгч: Тэгвэл удахгүй хөдөлцгөөе, тэр охин гэртээ чамайг хүлээж байгаа.

Па: Чю эгч ээ, би дөнгөж ирлээ шүү дээ, сэтгэлзүйн бэлтгэл ч алга.

Чю эгч: Чи нээрээ, хүүхэд юм даа, чи мэдээгүй байх, тэр охин өдөр бүр хэд хэдэн хүнтэй танилцуулгаар уулздаг. Харин би өмнө нь түүнд захисан болохоор заавал чамтай нэг уулзаарай гэж, дараа нь шийд гэж хэлсэн. Чи очихгүй гэвэл тэгвэл нөгөө охиныг гомдоочих юм биш үү?

Па: Танилцуулгаар уулзсан ч яах вэ, картанд 200 сая гаруй юань байгаа, яг энэ боломжийг ашиглаад хүмүүсийн үнэн нүүрийг шалгая. За тэгье, Чю эгч ээ, би бэлдье тэгээд тантай хамт очъё.

Текстийг дугаарлалт, цагийн тэмдэглэгээгүйгээр, уншихад ойлгомжтой байдлаар найруулж, ярьж буй хүний нэрийг тодруулан бэлтгэлээ.

Ээж: Па аа, чи Чю эгчтэйгээ хурдан яв даа.

Ху Па: Ээж ээ, та чинь...

Чю эгч: Ай даа, Па аа, чи олон жил гэртээ байгаагүй, манай эндхийн ёс аль хэдийн өөр болсон. Одоо хөвгүүд танилцуулгаар уулзах эхний өдөр айлд очихдоо хоосон очдоггүй юм. Па аа, чиний байдлыг би охины талд бүгдийг нь хэлсэн, миний бодлоор та хоёр бүтэх магадлал их шүү. Тэр бүсгүй энэ жил 25-тай, нэг удаа гэрлээд салсан, гэхдээ хүүхэдгүй, нас тогтсон ганц бие эрчүүд олон сонирхож байгаа.

Ху Па: Чю эгч ээ, уулзсаны дараа ярья даа.

Чю эгч: Па аа, хар даа, эд бүгд танилцуулгаар уулзахаар ирсэн хүмүүс. Гэхдээ чи санаа зоволтгүй, чиний царай зүсээр бол лав гологдохгүй. Па аа, түр хүлээж байгаарай, би эхлээд охинтой мэнд мэдье.

Танилцуулгаар ирсэн эрхэм: Залуу минь, чи ямар ажил хийдэг вэ? Машин чинь ч бас дажгүй юм, сард хэдэн юань авдаг вэ?

Ху Па: Энэ машиныг би зээлээр авсан. Би зүгээр л цалинтай ажилчин, сард нիկ их мөнгө авдаггүй.

Танилцуулгаар ирсэн эрхэм: Хотод байртай юу?

Ху Па: Байхгүй.

Танилцуулгаар ирсэн эрхэм: Өө, чиний энэ нөхцөл чинь... Сүүлийн хэд хоног танилцуулгаар ирсэн хүмүүсийн олонх нь том дарга нар, машинтай, байртай, бас хадгаламжтай. Тэгсэн ч энэ охин тоогоогүй. Чиний хувьд... бас заавал тийм биш, Энэ залуу ямар царайлаг юм бэ, хувцасласан нь ч цэвэрхэн, нөхцөл нь жаахан тааруу ч магадгүй охинд таалагдаж мэднэ.

Чю эгч: Па аа, ороод ир, чиний ээлж боллоо.

Танилцуулгаар ирсэн хүмүүс: Түүний царайг хар даа, бараг бүтэхгүй дээ.

Чю эгч: Лин Лин, хүнийг чинь авчирлаа. Та хоёр эхлээд ярилц. Сайхан ярилцвал чамд боломж их бий. Сая Mercedes унаж ирсэн хүн, гэрийнхэн нь компанитай, тэр ч түүнд таалагдаагүй.

Па: Картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байна. Мөнгө л надад ийм итгэл өгч байна. Ийм хөрөнгөтэй байхад ямар эмэгтэй олдохгүй гэж? Сайн байна уу, намайг Ху Па гэдэг.

Цао Лин: Сайн байна уу, намайг Цао Лин гэдэг. Чи яг миний сонирхдог төрх байна. Тэгвэл чи ямар ажил хийдэг вэ?

Ху Па: Би зүгээр л энгийн нэг төслийн менежер, сард олигтой мөнгө олдоггүй.

Цао Лин: Төслийн менежер үү? Энэ албан тушаал ирээдүй нь харин дажгүй юм. Чи ямар боловсролтой вэ?

Ху Па: Бакалавр.

Цао Лин: Чамд машин, байр, хадгаламж бий юу?

Ху Па: Машин аавынх, байшин бол нутаг дахь гэрийнх. Хадгаламж уу? «Зуун сая»-хан бий. Үнэндээ Чю эгч үнэхээр намайг хуураагүй юм байна, Энэ төрх яг миний дуртай хэв маяг. Хэрвээ чи надад сэтгэл дундуур байвал шууд хэлээрэй, би гомдохгүй.

Цао Лин: Үнэндээ би чиний царай төрхөд маш сэтгэл хангалуун байна. Би бас эд хөрөнгө хардаг охин биш, гэхдээ ээжийн минь даваа жаахан хэцүү байх.

Ху Па: Аан, тэгвэл ээж чинь юу гэж байгаа юм? Тэгвэл би чамд ямар санагдаж байна? Чиний бодлоор би хөөрхөн үү?

Цао Лин: Чи хөөрхөн, тийм болохоор л ахиад жаахан хармаар санагдсан.

Па: Мөнгөтэй болсноос хойш Цао Линтэй нүүр тулахад зориг минь хавьгүй нэмэгджээ. Гэхдээ энэ мэдрэмж Лян Читэй нүүр тулах үеийнхээс огт өөр.

Цао Лин: Би шуудхан хэлчихье. Би чамд таалагдсан, гэхдээ ээжийн шаардсан сүй бэлэг жаахан хэтэрч магадгүй. Хэрвээ чи нэг дор бүрдүүлж чадахгүй бол хүнээс жаахан зээлээд үзээрэй. Гэхдээ би амлаж байна, гэрлэх үедээ нэг ч юань дутаалгүй бүгдийг нь буцаагаад авчирна.

Ху Па: Тэгвэл ээж чинь хэдэн юанийн сүй бэлэг хүсэж байгаа юм?

Цао Лин: 880 мянган юань. Жаахан хэтэрснийг мэдэж байна, гэхдээ ээж намайг дүү хүүдээ жаахан туслаасай гэсэн юм. Тиймээс би ээжийгээ гомдоомооргүй байна.

Па: 880 мянган юань... Миний хувьд бол ердөө нэг сар гаруйн хүү л гэсэн үг. Гэхдээ түүний энэ ээж амаргүй хүн бололтой.

Ху Па: За, манай гэрийн боломж тийм сайн биш, би чадлаараа зээлж үзье. Гэхдээ тийм ихийг олж чадна гэж амлахгүй.

Цао Лин: Чи чадлаараа хичээ, ээжтэйгээ би дахиад ярьж үзье. Уучлаарай, бид аль хэдийн ярилцаж байгаа, та буцаад явна уу.

Па: Цао Лин надад үнэхээр талтай болсон бололтой. Яг энэ мөнгө зээлэх далимаар аль хамаатантай ойр явах ve гэдгийг шалгая. Па ямар байна, Чю эгч ээ?

Ху Па: Чю эгч ээ, надад бол нэг их санал зөрөх юм алга. Гагцхүү энэ сүй бэлэг, би бүрдүүлж чадна гэдэгтээ итгэлгүй байна.

Чю эгч: Сүй бэлэгт хэдийг нэхэж байгаа юм?

Ху Па: 880 мянган юань.

Танилцуулгаар ирсэн хүмүүс: Энэ айл охиноо зарж байгаа юм уу? Ядахад урьд нь гэрлэж байсан, яаж ингэж ихийг нэхэж зүрхэлдэг байна аа? Явъя, явъя. Энэ залууг хар л даа, ийм их мөнгө гаргаж чадахгүй биз, бүтэхгүй байх. Тэр ч бас мэдэхгүй шүү, чи хараагүй юм уу? Цао Лин аль хэдийн татгалзсан, дараа ирсэн зуучаас шүү дээ.

Ху Па: Па аа, чи ерөөсөө сандрахгүй байх чинь?

Па: Чю эгч ээ, тулаад ирэхээр арга нь олдоно. Хэрвээ хувь тохиол байвал аяндаа бүтнэ. Хэрвээ хувьгүй бол хоёр 880 мянга өгсөн ч бүтэхгүй байж мэднэ.

Чю эгч: Та хоёр чинь бүх талаараа тохирч байна, даанч энэ сүй бэлэг л... Цао Линий ээж ч бас даа, тэр надад огт хэлж байгаагүй сүй бэлгийн талаар. Чю эгч ээ, Цао Лин ч надад үнэнээ хэлсэн. Хэрвээ энэ 880 мянган юанийг зээлж чадвал тэр амласан, нэг ч юань дутаалгүй бүгдийг нь буцааж авчирна гэж. Би ч Цао Линий хүн чанарт итгэдэг, гэхдээ тэр ээж нь...

Чю эгч: Зүгээр ээ, Чю эгч ээ, дараа нь би хамаатан, найзуудаасаа жаахан зээлээд үзье. Хэрвээ үнэхээр бүрдүүлж чадахгүй бол тэгвэл Цао Лин бид хоёрын хувь тавилангүй гэсэн үг.

Чю эгч: Па аа, 880 мянган юань шүү дээ, бага мөнгө биш.

Ху Па: Би мэдэж байна.

Ээж: Яасан бэ? Тэр охин чамд дуртай болсон уу?

Ху Па: Ээж ээ, таалагдсан. Гэхдээ сүй бэлэг нь 880 мянган юань гэнэ.

Ээж: Хэ... хэд гэнэ ээ?

Ху Па: 880 мянган юань.

Па: 880 мянган юань. Па аа, надад үнэнээ хэл, тэр охин чамд таалагдсан уу? Үнэхээр таалагдсан бол би энэ хөгшин нүүрээ барсан ч гуйж, зээлээд ч хамаагүй чамд бүрдүүлж өгнө. Ах нь картандаа 8 сая гаруй юаньтай. Тэр зүгээр л үүгээр хамаатнуудын үнэн нүүрийг шалгах гэсэн юм. Би ахтайгаа энэ жүжгийг хамт тоглож байна. Ямартай ч миний хүлээн зөвшөөрөх бэр эгч ганцхан Лян Чи.

Ху Па: Ааваа, надад таалагдсан, гэхдээ энэ 880 мянган юань...

Аав: Санаа зоволтгүй, хүү минь! Энэ 880 мянган юань... Аав нь чамд арга олж өгнө.

Ху Па: Ааваа, Энэ хэргийг орхиё доо. Манай гэрийн ийм нөхцөлд 880 мянган юань зээлж чадлаа ч дараа нь төлж дийлэхгүй шүү дээ.

Аав: Па аа, тогоо саваа зарсан ч энэ гэрлэлтийг чинь яаж ийгээд болгож өгнө.

Ээж: Ээж ээ, энэ чинь 880 мянган юань шүү дээ, миний бодлоор орхисон нь дээр. Па аа, чи аль хэдийн 27-той шүү дээ.

Па: Энэ мөнгийг ээжтэй чинь яаж ийгээд зээлнэ. Аав ингэж хатуу шийдсэн болохоор тэгвэл энэ боломжийг ашиглаад хүмүүсийн үнэн нүүрийг сайн шалгая. Хүмүүсийн үнэн нүүрийг шалгахад мөнгө зээлэх нь хамгийн сайн арга.

Ху Па: Тэгвэл... Аав, ээж ээ, тэгвэл эхлээд хамаатнуудаас зээлээд үзье. Ялангуяа өмнө нь манайх тусалж байсан тэр хамаатнуудаас. Хэрвээ энэ удаа тэд бидэнд туслахгүй бол дараа нь би баяжвал би ч тэдэнд туслахгүй.

Ээж: Жяньминь ээ, манай хамаатнууд дундаас чиний том үеэл ах хамгийн мөнгөтэй нь. Өмнө нь тэднийх үйлдвэр ажиллуулж байх үед манайх ч түүнд багагүй тусалсан. Эхлээд том үеэл ахаасаа асуугаад үзвэл яасан юм?

Ху Па: За. Би одоо том үеэл ахаынд очиж мөнгө зээлнэ. Ааваа, намайг хувцсаа сольтол хүлээгээрэй. Би тантай хамт явъя.

Ээж: Па аа, чиний авсан сайн архи, сайн тамхинаас бас тэр хайрцаг жимснээс жаахныг аваад яв. Бид мөнгө зээлэхээр очиж байна, гар хоосон очиж болохгүй шүү дээ.

Ху Па: Ааваа, тэр архи, тамхийг авч явж болохгүй. Тэр чинь миний танд барьж байгаа зүйл.

Аав: Хэнд барьсан ч ялгаагүй. Мөнгө зээлж чадвал энэ сайн архи, тамхийг холын авгадаа барьсан ч адилхан.

Худалдагч/Ажилтан: Та нар хэнийг хайж байна?

Ху Па: Өө, би Шань Жя Чэнийг хайж явна. Би түүний үеэл дүү.

Худалдагч/Ажилтан: Аан, захирал Шанийн хамаатан юм байна. Тэгвэл хурдан дотогш морил.

Шань Жя Чэн: Ма захирал аа, үлдэгдэл төлбөрийн асуудлаар та жаахан анхаараад өгөөч... Манайд зочин ирчихлээ, би эхлээд утсаа тасалъя. Жяньминь ээ, чи яаж яваад ирэв? Ирэхдээ л болно шүү дээ, юунд бэлэг сэлт авчрав аа?

Ху Па: Холын авга аа...

Шань Жя Чэн: Өө, Па ч ирээ юу? Хэдэн жил уулзсангүй, ийм том болчихож.

Ху Па: Үеэл ахаа, би энэ удаа танаас нэг юм гуйх гэсэн юм.

Шань Жя Чэн: Жяньминь ээ, юу ч байсан шууд хэл. Бид хоёр чинь багаасаа нүцгэн гүйж хамт өссөн үеэл ах дүүгийн холбоотой, надад ингэж ёсорхох хэрэггүй.

Ху Па: Па нэг охинд сэтгэл алдчихсан. Охины тал 880 мянган юанийн сүй бэлэг нэхсэн. Манайд тийм их мөнгө байхгүй, танаас жаахан зээлэх гэсэн юм.

Шань Жя Чэн: Мөнгө зээлэх гээд үү? Жяньминь ээ, энэ удаа би тусалж чадахгүй нь. Чи сая орж ирэхдээ чи ч бас сонссон байх, би харилцагчаас төлбөр нэхэж байлаа. Манай үйлдвэр саяхан нэг багц түүхий эд авсан, эргэлтийн мөнгө жаахан давчуу байна, тийм болохоор...

Ху Па: Тийм үү? Тэгвэл бид үнэхээр цагаа олж ирээгүй юм байна.

Шань Жя Чэн: Тэгэлгүй яах вэ. Хэрвээ чи хэд хоногийн өмнө ирсэн бол би заавал зээлэх байсан.

Ху Па: Зүгээр ээ. Тэгвэл бид явъя, өөр хамаатнаас зээлж үзье.

Шань Жя Чэн: Жяньминь ээ, түр хүлээ. Надад ч их мөнгө алга. Эхлээд 5000 юань өгөөд яаралтай хэрэгт чинь нэмэр болъё. Яараад буцаах хэрэггүй.

Па: 20 жилийн өмнө би гэрийнхээ хамаг мөнгийг шавхаад чамд үйлдвэр нээ гэж 5000 юань зээлсэн. Одоо чи 5000 юаниар намайг аргацаах нь, Энэ чинь нүүрэн дээр хараахаас ч илույ ичгэвтэр юм. Хэрэггүй ээ, том үеэл ахаа, Энэ жаахан мөнгө үнэндээ ч...

Шань Жя Чэн: Жяньминь ээ, чи надтай битгий ёсорхоод бай. Эцсийн эцэст 20 жилийн өмнө чи ч надад тусалж байсан. Энэ 5000 юанийг чиний ачийг хариулж байна гэж бод.

Ху Па: Баярлалаа, холын авга аа. Тэгвэл бид эхлээд буцъя.

Шань Жя Чэн: Ямар юмнууд вэ? Та нар шиг ядуу хамаатнуудад хэрвээ би мөнгө зээлбэл нохойд махтай боов шидсэнээс ямар ялгаатай юм?

Ху Па: Па аа, чи түүнээс тэр 5000 юанийг аваад яах гэсэн юм?

Аав: Ааваа, бидний авчирсан бэлэг 5000 юаниас ч илүү үнэтэй шүү дээ. Хэрвээ энэ мөнгийг авахгүй бол тэр бэлгүүдийг зүгээр өгсөн болохгүй юу?

Ху Па: Па аа, холын авга чинь бидэнд мөнгө зээлээгүй юм уу?

Па: Тийм ээ.

Ху Па: Энэ том үеэл ах яаж ингэж чаддаг байна аа? Тэр өмнө нь үйлдвэр нээхэд манайх чинь хамаг хуримтлалаа шавхаад тусалсан шүү дээ. Гэтэл бид түүнээс мөнгө зээлэх болохоор... Больё доо, зээлэхгүй бол зээлэхгүй л биз, өөр хамаатнуудаас асуугаад үзье.

Ху Па: Ээж ээ, ингэснээрээ ч сайн. Би хожим баяжвал түүнд лав туслахгүй.

Ээж: Чи баяжих юм бол энэ дэлхийд ядуу хүн үлдэхгүй биз. Хэрвээ нэг өдөр 238 сая 320 мянган юань хожсон гэдгээ ээждээ хэлбэл ямар царай гаргах бол?

Шань Жя Чэнгийн аав/эйж эсвэл хамтран ажиллагч: Сонсохнээ дөнгөж сая Ху Жяньминь үйлдвэр дээр ирсэн гэнэ.

Шань Жя Чэн: Тийм ээ.

Ажилтан/Хүрээлэн буй хүн: Тэр юу гэж ирсэн юм?

Шань Жя Чэн: Мөнгө зээлэх гэж л дээ.

Бусад хүн: Мөнгө зээлэх ээ? Чи түүнд зээлчихсэн юм уу?

Шань Жя Чэн: Би тийм тэнэг биш ээ.

Бусад хүн: Азаар чи зээлээгүй байна. Хэрвээ зээлсэн бол би чамайг зүгээр орхихгүй.

Шань Жя Чэнгийн гэр бүлийн гишүүн: Ааваа, ээж ээ, юунд мөнгө зээлэх гэж? Танай үеэл ах Ху Па сүй тохирох гэж байгаа. Сүй бэлэгт 880 мянган юань нэхэж байна. Танай хоёрдугаар холын авга манайхаас мөнгө зээлэх гэж ирсэн.

Шань Жя Чэнгийн гэр бүлийн гишүүн: Ааваа, та түүнд зээлчихсэн үү? Тэднийх тийм ядуу шүү дээ. Би түүнд мөнгө зээлбэл буцааж өгөхгүй бол яах юм?

Шань Жя Чэн: Тэнэг хүү минь, төрсөн үеэл байлаа гээд яадаг юм? Одоогийн нийгэмд мөнгөтэй нь ноён, мөнгөгүй нь зарц. Чи өөрөө хар л даа, тэднийх ямар ядуу байгааг. Энэ мөнгийг зээлчихвэл найм, арван жилгүйгээр тэднийх ерөөсөө төлж чадахгүй. Одооны нийгэм бол мөнгөний нийгэм, өгөөжгүй хөрөнгө оруулалт, би яах гэж тийм эрсдэл үүрэх юм?

Шань Жя Чэнгийн гэр бүлийн гишүүн: Гэхдээ хоёрдугаар холын авга манайд тусалж байсан шүү дээ. Тэд урьд нь манайд 5,000 юань зээлж өгсөн.

Шань Жя Чэн: Сая аав чинь түүнд бас 5,000 юань өгсөн, ингээд тэр ачийг нь хариулчихлаа, одоо тэдэнд өргүй болсон. Өө тийм, Жя Чэн аа, Ваньдэ хөдөө аж ахуйн машины захирал Е манайхаас түр санхүүжилт авахыг хүсэж байна. Е Жэньтуань... Мм.

Шань Жя Чэн: Тэр бидэнд 5 хувийн хүү өгнө гэсэн, ердөө нэг сар хэрэглэнэ.

Шань Жя Чэнгийн эхнэр/хамтрагч: Тэр хэдийг хүсэж байгаа юм?

Шань Жя Чэн: 1 сая юань.

Шань Жя Чэнгийн эхнэр/хамтрагч: Нэг сарын хүү нь 50 мянган юань болно.

Шань Жя Чэн: Зээлүүл, шууд зээлүүл. Үүнийг л хөрөнгө оруулалт гэдэг юм. Энэ талаар Гуанминд битгий хэлээрэй, тэр хэтэрхий гэнэн. Хэрвээ тэр мэдчихвэл бид Е Жэньтуаньд зээлүүлэх мөнгөтэй мөртлөө Ху Жяньминьд зээлүүлээгүйг ам алдчих вий гэж айж байна, тэгээд Ху Жяньминь мэдчихвэл эвгүй...

Шань Жя Чэнгийн эхнэр/хамтрагч: Хм, эвгүй нь юу байгаа юм, чиний тэр ядуу хамаатнуудтай бүгдээрээ холбоогоо тасалчихсан нь дээр, уугаасаа бид цаашдаа тэдэнд найдна гэж ч бодоогүй.

Шань Жя Чэн: Мөнгө бол зээлүүлэхгүй, гэхдээ садангийн холбоогоо тасалж болохгүй, нүүрэн дээрээ эвтэйхэн харагдвал боллоо. Эцсийн эцэст төрлийн үеэлүүд шүү дээ, хэрвээ хүмүүс мэдчихвэл бид тэднийг ядуу гэж голоод холбоогоо тасалсан гэнэ гэж тараад явбал яаж ч бодсон муухай.

Па: Би том нагац ах дээрээ очъё. Би өмнө нь Шань Жя Чэнд тэгтлээ их тусалсан, том нагац ах миний нүүрийг харахгүй гэж үү?

Ээж: Жяньминь ээ, чиний том нагац ах 80 гарчихсан, дээр нь чих муутай, үг нь ч эвлэхгүй, тэр хөгшнийг битгий зовоогооч.

Шань Жя Чэнгийн гэр бүлийн гишүүн: Тийм ээ, ааваа, том нагац өвөө тийм өндөр настай, холын авгыг ятгаж дийлэхгүй байх. Том нагац өвөө оролцсон ч Холын авга мөнгөгүй гэж гүрийвэл том нагац өвөө ч яаж ч чадахгүй.

Ээж: Чю Фан аа, төрсөн ах чинь... гэрийнх нь амьдрал ч гайгүй бололтой. Эсвэл чи ч бас очоод үзээч.

Ээж: Миний ахад уу? Би түүнээс хэзээ ч ам нээж байгаагүй. Чинмин баярын үеэр бүх хамаатныхаа үнэн нүүрийг шалгая гэж бодож байсан, шалгаж дуусмагц аав ээждээ үнэнээ хэлнэ.

Ху Па: Ээж ээ, این удаа аавын үгийг дага л даа. Очиж асууж үзэхгүй бол том нагац ах зээлэх эсэхийг яаж мэдэх юм?

Ээж: За яах вэ, тэгвэл би эхлээд Чю Лян руу залгая.

Ху Па: Битгий залга, угаасаа хол биш, Па машинаараа шууд хүргээд өгөг. Утсаар мөнгө зээлэх нь зохисгүй, гэрт нь очоод нүүр тулж гуй, нүүрэн дээрээ ч эвтэйхэн, хүндэтгэсэн ч харагдана.

Ээж: За за за. Па аа, тэгвэл явъя.

Па: Түр хүлээ, бэлэг сэлтнээс жаахан сонгоод аваад оч. Ах чинь ганц нэг хундага татах дуртай биз дээ? Пагийн авчирсан сайн архинаас түүнд хоёр шил аваад оч. Мөнгө зээлэхээр явж байгаа юм чинь хоосон гар очиж болохгүй.

Дүү (Нань): Ээж ээ, би ч бас явъя.

Ээж: Нань аа, Би ахтай чинь хамт нагац ахынд чинь мөнгө зээлэхээр очих гэж байна, чи очоод яах юм?

Дүү (Нань): Ээж ээ, би ч бас яг очмоор байсан юм. Үеэл эгчээсээ төгсөлтийн ажлын талаар зөвлөгөө авъя, би ирэх жил төгсөнө шүү дээ, түүнээс жаахан суралцъя.

Ээж: За яахав, за.

Ху Па: Ахаа, Том авгынд найр болж байгаа юм уу?

Па: Би ч мэдэхгүй байна, нөгөөдөр Чинмин баяр шүү дээ, том авгынхан юм ярилцаж байгаа байх.

Том авгын хүн/Хамаатан: Өө, энэ хэний машин бэ? Өмнө нь хараагүй юм байна. Энэ машин хямдхан биш харагдаж байна. Жяньго, танай хамаатан ирсэн юм биш биз?

Ху Па: Том авга аа, Энэ чинь Ху Пагийн хэлсэн...

Ху Па: Хоёр дахь ахдаа авч өгсөн шинэ машин юм биш биз? Би өөрөө хуучин машин ч авч чадаагүй байхад хоёр дахь нь бүр шинэ машин уначихлаа. Па аа, хэлэхэд чи жилдээ олигтой мөнгө олдоггүй шүү дээ, өөртөө юунд тийм их дарамт өгдөг юм? Зээлээр машин аваад үнэндээ бол гэрийнхээ байшинг зассан нь дээр, хожим эхнэр авахад чинь ч хэрэгтэй.

Нань: Манай машиныг зээлээр авсан гэж хэн хэлэв? Үүнийг ах маань бэлнээр нь авсан.

Па: Нань аа, баларлаа. Ах маань захисан шүү дээ, мөнгө хөрөнгөө ил гаргаж болохгүй гэж.

Нань: Зээлээр авсан байсан ч яадаг юм, манай өөрсдийн мөнгө, яаж үрэх нь бидний дур, чамд ямар хамаатай юм? Чи...

Том авга: Энэ хүүхэд чинь ахмад хүнтэй ингэж ярьдаг юм уу?

Ху Па: Том авга аа...

Том авга: Нань аа, том авгатайгаа ингэж ярьдаг юм уу?

Па: Ахаа, хүүхэд юм болохоор амандаа орсноо ярьчихлаа, та битгий тоогоорой.

Том авга: Хм. Ээжийг чинь бодоод ахмад хүний хувьд би чамтай тооцоо бодохгүй. Па аа, хаашаа явах гэж байгаа юм? Том авгынд чинь хоол унд бэлэн болчихсон, нэг хонь хүртэл гаргасан гэсэн, энд хоол идчихээд явахгүй юм уу?

Ху Па: Тийм шүү, Па аа, том авгынхан чинь өнөөдөр ирмэгцээ хөршүүдээ дайлж байгаа. Дайллагад уригдсан хүмүүсийн дунд танайх байхгүй юм биш биз?

Па: Жан эгч, Лю эгч ээ, бид нагац ахынх руу явах ажилтай, тиймээс хоол идээд үлдэхгүй, бид түрүүлээд явъя.

Нань: Ээж ээ, том авгынхан юу гэсэн үг вэ? Тосгоны огт хамаагүй хөршүүдийг хүртэл бүгдийг нь урьсан байна. Энэ чинь илт байгаа биз дээ, манайхныг дорд үзэж байгаа юм уу?

Па: Нань аа, том авга чинь угаасаа ийм хүн, аав бид хоёр чинь дасчихсан.

Нань: Дасчихсан гэнээ, ээж ээ? Ийм явдал нэгээс олон удаа болсон юм уу? Па аа...

Па: Тэр хүн угаасаа л ийм. Аль айл мөнгөтэй байна, тэр л айлыг тоодог. Манайх...

Нань: Ээж ээ, санаа зоволтгүй. Намайг мөнгөтэй болохоор том авга бидnээс гуйх өдөр ирнэ.

Па: Хүү минь намайг тайтгаруулж байгааг мэдэж байна. Хэдий том ярьж байгаа ч сонсоход сэтгэл уужирлаа.

Нань: Ээж ээ, та яаж мэдэх вэ дээ? Одоо миний банкны картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байна.

Том авгын хүн/Хөрш: Өө тэнгэр минь, Па ч шинэ машин авчихаж. Тэр машин хямдхан харагдахгүй байна шүү. Би тэгж бодсон юм аа, манай тосгонд нийтдээ арав гаруйхан машин бий, танайх л гэхэд хоёрыг нь эзэлчихлээ. Үнэхээр мундаг юм.

Том авга: Овоо доо, хоёр дахь минь. Хүү чинь... чамд шинэ машин авч өгсөн гээд их юм болчихно гэж бодоо юу? Би заавал чамаас илүү гарна. Сонсох нь ээ, энэ шинэ машиныг Па Жяньминьд бэлэглэх гэж авсан гэнэ. Энэ хүүхэд үнэхээр ачлалтай юм.

Бусад хүн: Тийм шүү. Хар даа, Па одоо ямар амжилттай явж байна. Өөрөө бүр машингүй байж, эхлээд аавдаа шинэ машин авч өгчээ.

Том авгын хүү: Хай аа, маргааш чи ч бас надад шинэ машин авч өг. Зэрэглэл нь хоёрдугаар авгынхаас заавал өндөр байх ёстой.

Том авга: Ааваа, та юу яриад байгаа юм бэ? Манайх дөнгөж сая шинэ машин сольсон шүү дээ, одоо хаанаас тийм их мөнгө гарах юм? Тэгэхгүй бол... би эхлээд танд хуучин машин аваад өгье.

Том авга: Баларлаа. Өнөөдөр хөршүүдээ дайлж байхад би эвгүй авир гаргачихлаа, уучлаарай. Сая гараас халтирчихлаа, аяга газар уначихлаа.

Хөршүүд: Би сонссон, сүүлийн хоёр жилд Жяньминийн хүү их мөнгө олсон гэсэн. Тэр шууд бэлнээр бүрэн төлсөн, 200 мянга гаруй юанийн шинэ машин авч аавдаа өгсөн. Энэ хүүхэд ёстой ачлалтай юм. Харин ... шиг биш. Миний бодлоор манай Па л азтай байна.

Том авга: Ямар юмных нь аз вэ? Тэр чинь дээд тоноглолтой тансаг машин. Дээд тоноглолтой бол 200 мянгад хүрнэ шүү. 200 мянга гэдэг даруухан тооцоо, 210-220 мянга лав болно. Тэр Па ямар ажил хийдэг юм бэ, та нар мэдэх үү? Манай хүүг ч бас дагуулж сургаг л дээ.

Том авгын эхнэр: Өө Па үнэхээр мундаг болжээ. Зээлээр машин авахад дарамт бас их шүү, манай Хай шиг биш. 300 мянга гаруй юанийн шинэ машин бэлнээр авсан, ямар ч дарамтгүй. Манай Хай бусад шиг тэгж дүр эсгэж гайхуулах дуртай биш. Зээлээр нэг машин авсан, тэгээд аавдаа өглөө гэж гайхуулж байх юм, байшингаа засах мөнгөгүй мөртлөө...

Том авгын хүү: Тийм шүү, ээж ээ. Биднийг буцаж явахад замын амралтын цэг дээр Па, Нань хоёртой таарсан шүү дээ. Мөнгөгүй байж ийм сайн машин авна гэнэ, Энэ машины сарын төлөлт дор хаяж 4-5 мянган юань. Тэднийх ийм нөхцөлтэй байж цаашдаа яаж амьдрах юм бол доо?

Ээж: Ээж ээ, нагац ах энд амьдардаг биз дээ?

Па: Гурав дахь айл нь л танай нагац ахынх.

Ху Па: Өө, Чю Фан аа, чи яагаад ирэв?

Па: Дун бэр эгч ээ, Па, Нань хоёр...

Ху Па: Буцаад ирчихсэн шүү дээ. Хоёр хүүхэд нагац ахыгаа эргэе гээд шалгаагаад байсан юм.

Дун бэр эгч: Чю Фан аа, чи ч дээ ийм сайн хоёр хүүхэд төрүүлжээ. Гэртээ ирэнгүүтээ л нагац ахыгаа эргэе гэж бодож... Хурдан орцгоо, Чю Лян өнөөдөр гэртээ байгаа.

Нагац ах: Өө, Чю Фан аа, чи яагаад ирэв?

Чю Фан: Нагац ахаа... Па, Нань хоёр ч ирлээ.

Нагац ах: Чю Фан аа, ирэх бол ирэхгүй юу, бас ийм үнэтэй бэлэг авчирчээ.

Лун Шяо Юй: Ийм царайлаг юм чинь өнөөдөр багш Жан надад танилцуулах хүн лав мөн, танилцуулгаар уулзах хүн... Сайн байна уу, намайг Лун Шяо Юй гэдэг.

Ху Па: Сайн байна уу, би... намайг Ху Па гэдэг.

Багш Жан: Шяо Юй, Шяо Юй! Энэ миний зээ хүү. Тэр өнөөдөр чамд танилцуулах гэж байсан хүн биш...

Лун Шяо Юй: Тохирсон байсан эсэх нь хамаагүй. Энэ царай зүс, төрх нь яг миний хүссэн хүн. Багш Жан аа, тэр л боллоо.

Багш Жан: Гэхдээ...

Лун Шяо Юй: Багш Жан аа, битгий гэхдээ гээд бай. Танд хэцүү байгааг мэдэж байна. Та одоо тэр хүн рүү залгаад өг, би өөрөө түүнтэй ярья.

Багш Жан: За. За яахав... Шяо Лю аа, тэр Лун Шяо Юй чамд хэлэх юмтай гэнэ.

Шяо Лю: Байна уу, уучлаарай шүү. Өнөөдөр надад гэнэт ажил гарчихлаа, бидний танилцуулгаар уулзах явдлыг больё.

Лун Шяо Юй: Гэхдээ би тосгоны аманд бараг хүрчихлээ.

Шяо Лю: Ирсэн ч нэмэргүй, өнөөдөр надад үнэхээр ажилтай.

Лун Шяо Юй: За яахав, тэгвэл өөр өдөр уулзъя.

Шяо Лю: Хэрэггүй, бидэнд цаашдаа өөр өдөр гэж байхгүй.

Чю Фан: Па аа, жаахан уужуу бай. Шяо Юй охин өөрөө бусдаас татгалзчихлаа, чи битгий ингэж эргэлзээд бай. Уг нь нагац ахынхаа гэрт мөнгө зээлэхээр ирсэн, гэтэл давхар танилцуулгаар уулзчихдаг юм байна. Па аа, та хоёр сайн ярилц, би Чю Фан, Нань хоёрыг аваад гэрт орлоо.

Лун Шяо Юй: Чиний төрх надад маш ich таалагдаж байна.

Ху Па: Миний царай төрх чамд тохирох болов уу?

Лун Шяо Юй: Чи үнэхээр хөөрхөн юм.

Ху Па: Тэгэхээр чи ч бас намайг тоосон гэсэн үг үү?

Лун Шяо Юй: Бас жаахан туршиж үзмээр байна, тэр өндөр сүй бэлэг нэхэх болов уу? Би чамд муу саналгүй...

Ху Па: За. Чи дургүйцэхгүй бол цааш нь ярья.

Лун Шяо Юй: Тэгвэл ямар ажил хийдгээ хэл дээ? Машин, байр, хадгаламж бий юу?

Ху Па: Машин аавынх, байшин бол хуучин байшин, хадгаламж жаахан бий.

Лун Шяо Юй: Жаахан гэдэг нь хэд вэ?

Ху Па: 200-300 мянган юань л байх.

Лун Шяо Юй: Чи хэдтэй вэ?

Ху Па: 27.

Лун Шяо Юй: 27-тойдоо 200-300 мянган юанийн хадгаламжтай гэдэг их биш ч гэхдээ бас харьцангуй чадвартай хүн гэсэн үг. Тэгвэл яг ямар ажил хийдэг вэ?

Ху Па: Би зүгээр л жижигхэн төслийн менежер.

Лун Шяо Юй: Өө, төслийн менежер үү? Сард хэд авдаг вэ?

Ху Па: 8,000 юань.

Лун Шяо Юй: Өө, сард дөнгөж 8,000 юань уу? Чи ямар ажил хийдэг вэ, сарын орлого чинь хэд вэ? (Багш Жанд хандаж)

Багш Жан: Би бага сургуулийн багш, чиний нагац ахтай нэг сургуульд ажилладаг. Сарын орлого гэвэл одоогоор 3,000 гаруй, гэхдээ би орон тоотой, тогтвортой ажилтай.

Лун Шяо Юй: Тэгвэл сүй бэлгийн тал дээр ямар шаардлага байна?

Ху Па: Надад шаардлага байхгүй, өөрөө мэдээд өгчих. Хэтэрхий ядмаг л харагдуулахгүй байхад болно.

Чю Фан: Па аа, надад Шяо Юй охин дажгүй санагдлаа, чамтай ч их тохирч байна. Тэгвэл бид эхлээд буцъя, цаашдын хэрэг дээр чамайг дундын хүн болоод туслаарай гэж хүсье. Аль болох хурдан Пагийн гэрлэх хэргийг тохирчихъё. Хоёр хүүхдийн хэрэг бүтчихвэл манайх чиний сайныг заавал санана.

Том авга: Өө хөө, Энэ машин нэлээд шинэ юм байна, багагүй үнэтэй биз дээ?

Нань: Үнэтэй биш ээ, зээлээр авсан.

Том авга: Хм, би тэгж л бодсон юм. Энэ лав дор хаяж 200 мянга гаруй юань байх, чи ийм залуугаараа зээлгүй бол мэдээж авч чадахгүй шүү дээ.

Па: Юу дэмий яриад байгаа юм бэ? Энэ машиныг ах маань аавд авч өгсөн, тэгээд бүр бүтнээр нь төлсөн.

Том авга: Чи муу хүүхэд чамд хоёр үг хэлсэн чинь яадаг юм? Чиний нагац ах манай хөрш гэдгийг бодоогүй бол би чамтай харьцах ч үгүй.

Том авгын эхнэр: Жан Минхуа, тэр ам чинь жаахан ч гэсэн дуугүй байж болдоггүй юм уу? Чадалтай юм бол чи ч бас хүүдээрээ нэгийг авхуул л даа, хуучин машин байсан ч яах вэ.

Ху Па: Картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байна, Ийм хүнтэй уурлаад байвал өөрийн л нэр хүнд унана. Багш Шяо Юй, та үнэхээр сүй бэлэг авахгүй юм уу?

Лун Шяо Юй: Багш Жан аа, би авахгүй гэж хэлээгүй шүү дээ. Өөрсдөө тааруулаад өгөг гэсэн юм, хэтэрхий ядмаг биш байвал болно. Тааруулаад өг, хэт ядмаг биш л бол...

Багш Жан: Энэ чинь ил тод сүй бэлэг нэхэхээс бүр ч эвгүй санагдуулж байна. Ил тод нэхвэл ядаж тодорхой дүнтэй шүү дээ, яг хэд байвал ядмаг биш гэж тооцох юм бэ? Багш Шяо Юй, та сая өөрөө ч сонслоо, дүү маань намайг зууч болоод та хоёрын гэрлэх асуудлыг хурдан тохируулаад өг гэсэн. Та надад үнэн дүнгээ хэлэх хэрэгтэй.

Лун Шяо Юй: Багш Жан аа, Ху Па хадгаламжинд нь 200-300 мянган юань бий гэсэн. Яг хэд өгөх нь сэтгэлээс нь л болно, би тэднийхнийг хүндрүүлэхгүй. Надад таалагдсан нь тэр хүн нь, тэдний гэрийн мөнгө биш. Хэрвээ би мөнгөний төлөө байсан бол та ч мэдэж байгаа, миний царай зүсээр бол таны зээ хүүгийн ар гэрийн нөхцөлтэй би лав тоохгүй.

Багш Жан: Шяо Юйг таньдаг болоод хэдэн жил болсон, тэр яагаад гэнэт ингэж өөр болчихов? Нээрээ л зөвхөн Па царайлаг болохоор уу?

Нань: Яасан бэ? Мөнгө зээлж чадсан уу?

Чю Фан: Үгүй.

Нань: Мөнгө зээлж чадаагүй байж чи ингэж баярлаад байгаа юм уу?

Чю Фан: Өнөөдрийн явдал мөнгө зээлэхээс ч илүү баяртай. Чи мэдэхгүй байна, би чамд хэлье. Ойрын үед бүх хамаатнаа нэг нэгээр нь шалгана. Миний бэр эгч зөвхөн Чи Чи л байна.

Нань: Тэгвэл ах руугаа хурдан залга, охины талын саналыг асуу, сүй бэлгийг хэдийг ч өгсөн болно, яг хэдийг өгөх юм?

Чю Фан: За за, одоо залгаад асууя. Хар даа, лав сайн мээдээ ирж байна, ах маань өөрөө залгаж байна. Ахаа, Шяо Юй охины талаас хариу ирсэн үү?

Чю Лян: Тийм.

Чю Фан: Тэгвэл хурдан хэл л дээ, охины тал ямар шаардлага тавьж байна?

Чю Лян: Чю Фан, миний бодлоор энэ хэрэг бидний бодсон шиг тийм амар биш.

Чю Фан: Тийм амар биш ээ? Юу гэсэн үг вэ? Шяо Юй охин дахиад бодлоо өөрчилчихсөн юм биш биз?

Чю Лян: Тэр ч үгүй. Би Шяо Юйгаас асуусан, тэр бас л боломжоороо өг гэсэн. Хэт ядмаг харагдахгүй байхад л болно.

Чю Фан: Гэхдээ... гэхдээ юу гэж? Хурдан хэл л дээ, би бүр бачимдаад үхлээ.

Чю Лян: Гэхдээ Шяо Юйг мэдэхийн хувьд надад нэг л энэ хэрэг бидний төсөөлсөн шиг амар биш санагдаад байна.

Том авгын эхнэр: Чю Лян хэнтэй утсаар яриад байна?

Том авга: Эхнэр Чю Фантай утсаар ярьж байна. Өнөөдөр Чю Фан Па, Нань хоёрыг дагуулаад ирсэн, таараад багш Лун Шяо Юйд танилцуулгаар уулзуулсан тэгтэл Шяо Юй Пад татагдчихсан.

Том авгын эхнэр: Өө, энэ чинь сайн хэрэг биш үү?

Том авга: Сайн хэрэг нь сайн хэрэг, гэхдээ Шяо Юй сүй бэлгийг боломжоороо өг гээд хэт ядмаг харагдахгүй байхад л болно гэсэн. Гэхдээ Шяо Юйг мэдэхийн хувьд сүй бэлэг бага байвал яавч болохгүй.

Нань: Утсаа надад өг, Чю Фан аа...

Бэр эгч нь: Чи ирчихсэн үү?

Шяо Юй: Тийм ээ, би сая Боловсролын газраас ирлээ. Энэ Лун Шяо Юй чинь Па-гийн ажил түүнд таалагдаагүй байх. Тийм болохоор шууд хэлэхээс цааргалсан байх. Сүй бэлэгт хэдийг хүсэж байна?

Ээж: Шяо Юй ирлээ. Таалагдсан уу?

Аав: Хүн нь таалагдсан. Гэрийн нөхцөл нь таалагдаагүй.

Ээж: Энэ чинь бас юу гэсэн үг вэ? Багш Жан хэлээгүй бил үү, нөгөө талынх нь гэр том бизнес хийдэг гэж? Тэр айлын нөхцөл сайн гэсэн дээ.

Аав: Би уулзаагүй, шууд буцаагаад явуулчихсан.

Шяо Юй: Аав аа, ээж ээ, тэр зүгээр л өчүүхэн төслийн менежер. Сард ердөө долоо найман мянган юань. Байргүй, машинаа ч зээлээр авсан. Хэдийгээр 200-300 мянган юанийн хадгаламжтай ч хотод бол бараг урьдчилгаанд ч хүрэхгүй.

Ээж: Шяо Юй, битгий яар, эхлээд жаахан амар.

Шяо Юй: За.

Хүн: 297.9 сая юань! Ийм сайхан зүйл яагаад Ху Пад тохиосонгүй юм бол? Тийм царайлаг байж харамсалтай, гэрийнх нь нөхцөл л жаахан тааруу.

Багш Жан: Багш Шяо Юй, би сүй бэлгийн талаар асуумаар байна.

Шяо Юй: Багш Жан, сүй бэлгийн тухайд ээжээрээ тантай яриулъя. Ээж ээ, арай өндөрхөн хэлчих, тэднийх өөрсдөө ухрахад л болно.

Ээж: Байна уу, багш Жан уу? Сүй бэлгийн тухайд манай Шяо Юй онц шаардлагагүй ч гээхдээ бид ганц охинтой. Эцэг эх болсон хойно хүүхдээ сайн айлд очоосой л гэж хүснэ. Сүй бэлгийн тухайд бол бид их нэхэхгүй, 660 мянган юань өгчихөд л болно. Зургаа гэдэг бүх зүйл бүтэхийн бэлгэдэл, бэлгэ дэмбэрэлтэй гэж...

Багш Жан: Энэ... 660 мянга их биш гэнэ ээ? Үнэхээр даварсан үнэ хэлж байна. Чю Фан аа, сүй бэлгийн талаар асуучихлаа, ийм байна.

Чю Фан: Ахаа, 660 мянган юань гэнэ. Та надад жаахан зээлж чадах уу? Манай мөнгө хүрэхгүй нь.

Ах: Чю Фан, чи ч мэдэж байгаа, манай гэрийн мөнгийг Ли Янь л барьдаг.

Чю Фан: Тэгвэл Ли Яньтай ярилцаад үзэж болох уу? Эцсийн эцэст энэ Па-гийн гэрлэх том хэрэг шүү дээ. Хүүхдийн хэргийг хойшлуулж болохгүй шүү.

Ах: За, би эхлээд түүнтэй ярилцаад үзье, удалгүй хариу хэлье.

Ах: Эхнэр ээ, Чю Фан манайхаас жаахан мөнгө зээлэх гэсэн юм.

Эхнэр: Аа? Чи зөвшөөрчихөөгүй биз?

Ах: Үгүй ээ, манай дүүгийнх тийм нөхцөлтэй байхад зээлүүлбэл хэзээ буцааж өгөхийг нь бүү мэд. Би тийм тэнэг биш.

Эхнэр: Хм, би тэгнэ гэж мэдсэн юм. Дүү чинь тийм юм бариад, сайн архи, тамхи бариад ирэхээр лав сайн юм болохгүй.

Ах: Тэгвэл тэдэнд 10 мянган юань зээлүүлчихье л дээ.

Эхнэр: Тэнэгтэв дээ! Яаралтайг нь авардаг болохоос ядууг нь тэжээдэггүйг мэдэхгүй юу? 10 мянган юань их мөнгө биш ч энэ мөнгийг зээлүүлбэл усанд хаясантай ямар ялгаатай юм?

Охин: Ааваа, ээжийн зөв. Энэ мөнгийг үнэхээр нэг ч төгрөг зээлж болохгүй. Авга эгчийнх үнэндээ дэндүү ядуу, тэдэнд буцааж төлөх чадвар байхгүй. Төлж чадлаа ч гэсэн арван жил, найман жил хүлээх биз. Ааваа, манайх одоо 2 сая гаруй юанийн хадгаламжтай, та үүнийг бусдад хамаагүй хэлж болохгүй шүү, ялангуяа тэр ядуу хамаатнуудад. Тэд онилчихвол яана, дараа нь та л зовно шүү. Би гэрлэсний дараа та хоёр надтай хамт Жэнжоу руу нүүж амьдар, биднийг хэн ч танихгүй газар олъё. Тэр ядуу хамаатнуудтай холбоогоо тасалъя, манай мөнгөнд санаархуулахгүйн тулд. Сонсож байна уу? Дараа нь дахиад ингэж гайхуулах эсэхийг чинь харъя. Жаахан мөнгөтэй боллоо гээд тэнгэр газраа мэдэхээ больжээ.

Ах: За, Цань Цань, бид одоо шууд явъя. Жэнжоуд байр аваад нүүе, тэдэнтэй холбоогоо тасалъя.

Охин: Ааваа, та тэнэг юм уу? Нүүх байсан ч намайг гэрлэсний дараа, тэдний бэлгийг бүгдийг авсны дараа тэгээд нүүе.

Эхнэр: Хар даа, манай Цань Цань л ухаантай шүү. За за, Цань Цаний үгээр болъё. Тэгвэл Чю Фанд утасдаад манайд зээлэх мөнгө байхгүй гэж хэл.

Ах: Утасдах хэрэггүй, би өөрөө очъё.

Эхнэр: Одоо очоод хэлэх юм уу? Би тэгж хэлж чадахгүй ээ.

Ах: Санаа зоволтгүй, би ганцаараа очъё, чамайг эвгүй байдалд оруулахгүй.

Эхнэр: За, миний эхнэр л сайн юм даа. Чи юундаа гөлөрөөд зогсоод байна? Өрөөнөөс хоёр хайрцаг бэлэг аваад ир, би хоосон гарч очиж болохгүй биз дээ? Ядаж Па ирэхдээ чамд тийм үнэтэй бэлэг авчирсан шүү дээ.

Ах: Хөөе хөөе хөөе, би өөрөө аваад ирье. Хоёр хайрцгийнх нь хугацаа дуусчихсан, одоо өгөхгүй бол хаяхаас өөр аргагүй.

Эхнэр: Хугацаа нь дууссан мэдсээр байж хүнд өгөх гэж үү?

Ах: Чи юу мэдэх юм бэ? Дөнгөж хэдхэн сар л хугацаа нь дууссан. Идлээ гээд гэдэс нь өвдөхгүй. Тэгээд ч Чю Фаны тэр айл, тэдэнд аваачиж өгвөл тэр өөрөө идэхгүй, лав дахиад өөр хүнд дамжуулж өгнө. Ингэж ийш тийш дамжсаар эцэст нь хэний гэрт очихыг хэн мэдлээ. Чи ах руугаа дахиад залга, тэд өчнөөн удаан ярилцлаа, одоо мэдээ дуулгах болсон байлгүй.

Эхнэр: За, би одоо залгая.

Чю Фан: Өө, ахаа ирлээ юу?

Ах: Жяньминь, нөгөөдөр өвөг дээдсээ тахина шүү дээ. Жяньегийнхэн одоо хүртэл ирээгүй байна. Тиймээс би түрүүлж ирээд чамтай зөвлөх гэсэн юм. Ахаа, та хэл дээ, Энэ жил тахилгыг яаж зохион байгуулах вэ? Энэ жил танайх машин авсан биз дээ? Амьдрал чинь өмнөхөөсөө дээрдсэн, Энэ жилийн тахилгын өргөл танайхаас гарга. Зочдын хоолны зардлыг манай гурван айл тэнцүү хуваая. Өмнөх жилүүдийнх шиг манай гэрт зохион байгуулъя. Чи, гурав дахь дүү хоёр, айл бүр манайд нэмж 1000 юанийн байрны төлбөр өг.

Чю Фан: Ахаа, Па машин авсан нь үнэн ч гэхдээ тэрийг зээлээр авсан юм. Одоо Па сүй тавих гэж байна, охины тал сүй бэлэгт 880 мянга эсвэл 660 мянган юань нэхэж байгаа. Манайх тахилгын өргөлийн мөнгө үнэхээр гаргаж дийлэхгүй. Эсвэл энэ жил манай хашаанд зохион байгуулъя, Би байрны төлбөр авахгүй, Өргөлийг ч би гаргахгүй, Болох уу?

Ах: Энэ Ху Жяньминь илт миний мөнгөний замыг хаах гээд байна. Жяньминь, би том ах нь, байр нь заавал манай хашаа байх ёстой. Өргөлийг ганцаараа гаргамааргүй байвал гурав дахь дүүтэй хамт хувааж гаргаж болно. Ямар ч байсан танайд зохион байгуулахгүй!

Чю Фан: Том ахаа, та ингэж зүтгээд байвал надад ч хэлэх юм алга. Манай Па сүй тавих гэж байна, та надад жаахан мөнгө зээлж чадах уу? Эцсийн эцэст хүүхдийн насан туршийн хэрэг шүү дээ.

Ах: Мөнгө зээлэх гэнэ ээ? Хм. Том ах нь чамд туслахгүй гэсэн юм биш, танайхны энэ байдлаар...

Ах: ...буцааж төлж дийлэх үү?

Па: Том ахаа, санаа зоволтгүй. Би ажил хийж чадна, заавал буцааж төлнө.

Ах: За за, мөнгө зээлэх тухай дахиж бүү ярь. Чинминээр өвөг дээдсээ тахих ажлыг миний хэлснээр хий.

Па ах (Жянье): Том авга аа, та манайхыг ядуу гэж дээрэлхэж байгаа юм биш үү?

Ах: Яасан юм, танайх угаасаа л ядуу шүү дээ! Хүн гэдэг чинь төрөхөөсөө л дээрэлхүүлэх тавилантай юм байна даа.

Па ах (Жянье): Тийм бол, том авга аа, این жилийн өвөг дээдсээ тахихыг манайх тусдаа хийе. Танайхны буянд багтаж чадахгүй нь.

Ах: Ахмадууд юм ярьж байна, бага хүн чи юунд хошуу дүрээд байгаа юм? Ах захаа мэдэхгүй...

Па: Том авга аа, та өөрийгөө ахмад хүн гэдгээ мэддэг юм уу? Танд ахмад хүн шиг өчүүхэн ч төрх байна уу?

Ах: Па, чи ч чадлаа шүү! Хэрвээ миний хэлснээр хийхгүй бол цаашдаа танай гэрийн ямар ч хэрэгт манайхыг битгий хайгаарай. Уг нь би бүр чамд мянга хоёр мянган юань зээлээд сүй тохироход чинь тусалъя гэж бодож байсан, одоо бол... хм!

Па: Том авга аа, манайх хэчнээн ядуу ч танай тэр мянга хоёр мянган юанийг горьдохгүй. Та яв даа, ఈ жил тус тусдаа хийе!

Ах: Энэ талаар ярих хэрэггүй, боллоо. Надаас гуйх өдөр чинь ирнэ дээ, хм!

Аав: Па аа, чи том авгатайгаа яаж ингэж ярьж болдог юм? Тэр хэчнээн ёсгүй байсан ч тэр чинь чиний том авга шүү дээ.

Па: Ааваа, өдий олон жил боллоо, та том авгын үнэн нүүрийг хараагүй л байна уу? Том авгынхан жил бүр Чинмин баяраас өмнө хөршүүдээ дайлдаг, гэтэл таныг ч, ээжийг ч нэг ч удаа дуудаж байгаагүй. Тэр таныг төрсөн дүүгээ гэж үзэж байсан уу?

Па ах (Жянье): Ааваа, ахын хэлдэг зөв. Ер нь энэ олон жил том авгынхан л биднийг дээрэлхэж ирсэн. Энэ жил тус тусдаа хийе!

Хэн нэгэн: Хэн бэ?

Чю Фан: Чю Фан, би байна. Чиний тэр сайн төрсөн ах чинь манай Па сүй тавихад нэг ч зоос зээлээгүй! Энэ чинь чиний хэлдэг төрхмийн сайн хамаатан уу?

Эхнэр: Tэгээд намайг яалгах гээд байгаа юм? Өөрийн чинь төрсөн үеэл ах бас нэг ч зоос зээлээгүй биз дээ?

Чю Фан: Төрсөн үеэл ах, төрсөн нагац ах хоёр адилхан уу? Tэр чинь нэг үе хол шүү дээ!

Эхнэр: За боллоо, ядахдаа цаашдаа төрхөмдөө очихдоо бэлэг авч явахгүй, гар хоосон очвол болохгүй юу?

Па: Боллоо, аав ээж ээ! Негинт нагац ахынхан мөнгө зээлэхгүй гэвэл, би баяжих өдөр ирвэл тэдэнд туслахгүй л байхгүй юу. Ахын банкны картанд 8 сая гаруй юань байгаа. Аз болж зүгээр л хамаатнуудыг шалгасан юм, тэгээгүй бол үнэхээр мэдэхгүй эдгээр хамаатнууд юу хийх байсныг.

Аав: Хоёр хүүхэд үнэхээр ухаантай юм, даанч баяжих тийм амархан биш дээ.

Эхнэр: Ийм сэтгэлтэй байхад л хангалттай. Хоол боллоо!

Па: Аав ээж ээ, амсаад үз, Нань-ийн хоол хийх нь улам сайжирчээ.

Нань: Тийм ээ, Нань аа, чиний ярьсан тэр ангийн найз чинь Лян Чи ахад чинь талтай гэсэн үү? 880 мянга, 660 мянган юанийн сүй бэлгийг би аль алиныг нь гаргаж чадахгүй. Хэрвээ Лян Чигийн эцэг эх бас хэдэн зуун мянган юанийн сүй бэлэг нэхвэл би бас л гаргаж чадахгүй.

Нань: Ээж ээ, та нар юу яриад байгаа юм бэ? Лян Чи одоо ч сурч байгаа, та нар битгий дур мэдэн хос болгоод бай!

Чю Фан: Жянье ахаа, Лю Чин бэр эгч ээ, хурдан ор, хурдан ор. Бага авга аа, авга эгч ээ, Жян ахаа...

Аав: Өө, Жянье, Лю Чин хоёр ирлээ, хурдан орж суу. Бид сая л хоолоо эхэлсэн, хамт суугаад жаахан ид.

Лю Чин: Хоёрдугаар бэр эгч ээ, бид сая идчихсэн.

Чю Фан: Зүгээр ээ, идсэн ч дахиад жаахан идэж болно. Хоолноос жаахан амс, манай модноос, талбайгаас түүсэн юм, эрүүл, цэвэр хүнс. Бага авга ааваас 3 насаар дүү, гэхдээ ааваас хэдэн насаар хөгшин харагдана, буурал үс нь ааваас ч их...

Чю Фан: Хурдан ид ээ, удахгүй хөрчихвөл амтгүй болно.

Жянье: Өө, за. Жянье, чи хэзээ гэртээ ирсэн юм?

Лю Чин: Хоёрдугаар ахаа, би гэртээ ирээд удаагүй байна, юу таарснаа жаахан идээд л ирлээ.

Аав: Чамд ямар нэг хэрэг гарсан уу?

Жянье: Хоёрдугаар ахаа, надад үнэхээр арга алга. Барилгын талбайн дарга бидний хагас жилийн ажлын хөлсийг өгөөгүй, гэртээ хоолны мөнгөгүй болох нь...

Аав: Эрхээ хамгаалуулах талаар хандаж үзсэн үү? Хэрэг байвал шууд хэл, хоёрдугаар ахдаа юунаас нь ичээд хэлж чадахгүй байгаа юм?

Жянье: Хоёрдугаар ахаа, том ах өнөөдөр утсаар яриад энэ жилийн Чинмин баяраар өвөг дээдсээ тахихад уридын адил манайхаас 1,000 юань гарга гэсэн, талбайн төлбөр гэнэ. Гэтэл энэ удаа ажил хийхээр очтол дарга нь зугтчихсан, тэр байтугай энэ удаа гэртээ харих замын мөнгөө хүртэл зээлсэн.

Аав: Tэгээд та нар хөдөлмөрийн газраас асуугаагүй юм уу?

Жянье: Асуулаа, яг амралт таарчихсан. Tэд баярын дараа ажилдаа орж байж бидний асуудлыг шийднэ гэсэн.

Аав: Tэр 1,000 юанийг чи гаргах хэрэггүй. Өнөөдөр үдээс хойш том ах бас над дээр ирж байсан. Па хэлэхдээ энэ жил ах дүү гурав тус тусдаа хийе гэсэн. Хэрвээ чамд хүндрэлтэй байвал энэ жил манай хоёр гэр нийлээд хийе. Би том ахынх шиг чинээлэг биш ч өвөг дээдсээ тахих энэ ажлыг бол чадна.

Жянье: Гэхдээ... хоёрдугаар ахаа, хэрвээ хэцүү байвал би том ахтай очоод ярья. Энэ 1,000 юанийн талбайн төлбөрийг би түр түүнд өртэй байя, барилгын талбайн мөнгөө авахаараа буцаагаад өгнө.

Аав: Жянье, хоёрдугаар ах нь тэгж хэлээгүй. Ойрд Па сүй тохирох гэж байгаа, нэг айл нь 880 мянган юанийн сүй бэлэг нэхэж байна, нөгөө айл нь 660 мянган юань. Би энэ хоёр өдөр Па-гийн сүй бэлгийн мөнгөнд бас санаа зовж сууна.

Жянье: Тийм учиртай байсан юм уу? Бид ч бас санаа зовж байна, хоёрдугаар ахад төвөг удчихлаа. Tэгвэл бид одоо том ахынд очоод ярья, магадгүй энэ жил том ах бидэнд жаахан хугацаа өгөх байх. Хоёрдугаар ахаа, хоёрдугаар бэр эгч ээ, үнэхээр уучлаарай, та нарт төвөг удлаа.

Жянье: Хоёрдугаар ахаа, хоёрдугаар бэр эгч ээ, эднийг бид барилгын талбайгаас түүсэн зэрлэг ногоо, бүгд цэвэр ногоон, та хоёр идээрэй.

Па: Бага авга аа, авга эгч ээ, та нар түр битгий яв. Жян аа, мөнгө авах кодоо гарга! Аавд маань одоо үнэхээр мөнгө алга, та нар битгий эвгүйцээрэй, надад жаахан мөнгө бий, одоо шууд шилжүүлье!

Жян: Жян аа...

Па: Па аа, чамд өгч байгаа юм, авчих.

Жянье: Па ах аа, ажлын хөлсөө авмагцаа би заавал буцааж өгнө.

Па: Бид хоёр ах дүүс шүү дээ, ингэж ёсорхоод хэрэггүй.

Жянье: Бага авга аа...

Ху Па: Манайх аль хэдийн шийдсэн. Энэ жилийн Чинминээр өвөг дээдсээ тахихыг манайх том авгынхаас тусдаа хийнэ. Хэрвээ та нар манайхтай хамт хийе гэвэл манайх дуртайяа хүлээн авна.

Нань (Ху Пагийн дүү): Па аа, ингэвэл муухай биш үү? Ямартай ч тэр чиний том авга шүү дээ. Түүнтэй муудалцаад бидэнд сайн юм болохгүй.

Ху Па: Бага авга аа, энэ олон жилд та ч бас харсан байх, том авгынхны үнэн нүүрийг. Тэр таныг ч, аавыг минь ч олон жил мөлжсөн, та нар дотроо мэдэж л байгаа, зүгээр л нүүр бодоод хэлэхийг хүсээгүй төдий. Үнэнийг хэлэхэд манайх ядуу болохоор л тэр. Хэрвээ бид түүнээс ч баян байсан бол тэр тэгвэл ингэж авирлах байсан уу?

Тиймээс хүн мөнгөгүй байж болно, гэхдээ ноён нуруугүй байж болохгүй. Па аа, чи ч мэднэ, чиний том үеэл ах Хай үнэхээр манай хоёр гэрээс илүү мөнгө олдог. Тэднийх гурван давхар байшинд суудаг, хотод бас 한 байртай, харин манай хоёр гэр одоо хүртэл хуучин муу байшинтайгаа...

Авга эгч (Лю Чин): Тийм ээ, авга эгч ээ, таны хэлсэн зөв. Тэднийх одоо манайхаас мөнгөтэй нь үнэн. Гэхдээ манай хоёр гэр нийлээд хамтдаа том ажил хийвэл ирэх хэдэн жилд том авгынхаас дутахгүй болно гэдэгт итгэж байна.

Бага авга (Жянье): Энэ хүүхэд энэ удаа ирэхдээ өнгөрсөн жилээс хамаагүй төлөвшжээ.

Ху Па: Бас авга эгч ээ, миний сонссоноор Жян гэрлэх гэж байгаа гэсэн үү? Харин хуримын мөнгө нь бүрдээгүй байгаа...

Бага авга (Жянье): Тийм ээ. Жян тэр охинтой хэдэн жил үерхсэн, гэхдээ охины тал сүй бэлэгт 300 мянган юань нэхээд манайх ойрын үед бүрдүүлж чадахгүй, тиймээс энэ хэрэг хойшлоод л байгаа.

Ху Па: Өмнө нь намайг их сургуульд сурч байхад Бага авгынха хамаг байдгаа шавхаад надад болон Наньд тус бүр 200 юань өгсөн. Том авгынх харин ширхэг ч мөнгө гаргаагүй, бас ёжлон доромжилсон. Энэ ачийг би насан туршдаа санана.

Жян одоо хүртэл сүй тавиагүй. Пагийн хуримд гэж цуглуулсан 200 мянган юань яасан ч гар хүрч болохгүй. Бага авгынхан барилгын талбайд хэдэн арван жил ажилласан туршлага арвинтай, ирээдүйд би том бүтээн байгуулалт хийвэл бага авгынхан миний хамгийн хэрэгтэй хүмүүс болно. Энэ тусыг би заавал үзүүлнэ.

Ху Жян: Ааваа, хадгалсан 200 мянган юаниа гаргачихвал яасан юм? Би дахиад 100 мянган юань гаргая. Эхлээд Жяны хуримыг хийлгээд өгье.

Ээж: Манай энэ хүү тэнэг болчихоогүй биз? Өөрийнх нь сүй тавих мөнгө ч хүрээгүй байхад яагаад харин мөнгөө бага авгынханд зээлэх гээд байна? Энэ хүүг үнэхээр дэмий өсгөжээ. Өчнөөн олон жил өөрөө юу ч бүтээж чадаагүй, бас гаднынханд туслах гэнэ.

Бага авга (Жянье): Па бол сайн хүүхэд. Гэхдээ хоёрдугаар ах лав зөвшөөрөхгүй.

Авга эгч (Лю Чин): Па үнэхээр ховорхон сайн хүүхэд шүү. Энэ олон жил түүнийг дэмий хайрлаагүй юм байна. Даанч өөрийнх нь сүй тавих сүй бэлэг ч хүрээгүй, тэгсэн мөртөө манайд туслахыг бодож байна.

Ху Жян: Жян аа, ийм сэтгэлтэй нь л хангалттай. Энэ насандаа Па ахаас ийм үг сонсоход л үнэ цэнтэй. Хэрвээ хожим Па ахад бэрхшээл гарвал би чадах бүхнээ хийнэ.

Бага авга (Жянье): Жянье ээ, Жян гэрлэх гэж байгаа. Хоёрдугаар авга нь болсон би туслах ёстой. Гэхдээ одоо Па ч сүй тавих гэж байна, сүй бэлгийн мөнгөө ч бүрдүүлж амжаагүй байна. Ингэе, хадгалсан 200 мянгаасаа эхлээд 50 мянгыг нь чамд зээлүүлье. Хэрвээ Па сүй тавих гээгүй бол би бүгдийг нь чамд зээлэх байсан.

Ху Жян: Хоёрдугаар ахаа, хэрэггүй ээ. Ямар ч байсан энэ 300 мянган юань нэг хоёрхон өдөрт бүрдэх мөнгө биш. Бид бараг бүрдүүлчихээд дараа нь танаас зээлнэ ээ. Хоёрдугаар ах минь ийм сэтгэлтэй байхад л хангалттай. Ху Жяны гэрлэх асуудлын хувьд дараа л дахин ярья даа.

Ху Па: Бага авга аа, авга эгч ээ, Жян аа... Жян гэрлэх гэж байгаа. Үеэл ах нь ч бас туслах ёстой. Ингэе, аавын хадгалсан 200 мянгыг эхлээд гаргая. Би өөрөөсөө дахиад 100 мянгыг гаргая. Нийт 300 мянган юанийг та нарт зээлүүлье. Эхлээд Жяны хуримыг хийчих. Хэзээ буцааж өгөх тухайд, та нар хэзээ боломжтой болохоороо л буцааж өг. Гэрлэлт бол том хэрэг, эхлээд Жяны хуримыг л амжуулаарай.

Аав: Па аа, чи юу яриад байна? Өөрийн чинь гэрлэх асуудал одоо ч хүндрэлтэй байгаа шүү дээ. Ингэж яаж болох юм? Болохгүй, болохгүй.

Ээж: Па аа, өөрийн чинь хурим ч товлогдоогүй байна. Бид яаж чиний сүй тавих мөнгийг бүгдийг нь зээлж болох юм? Манайх ингэж болохгүй.

Авга эгч (Лю Чин): Тийм ээ, Па аа. Чиний энэ сэтгэл л хангалттай.

Ху Жян: Тийм ээ, Па ах аа. Миний хуримаас болж чиний хуримыг саатуулж болохгүй.

Ээж: Тийм шүү, Па аа. Бид чадлаараа Бага авгынханд чинь тусалбал боллоо. Гэхдээ үүнээс болж чиний сүй тавихыг саатуулж болохгүй шүү.

Ху Па: Миний ахын картанд 8 сая гаруй юань хэвтэж байгаа шүү. Огт санаа зовох хэрэггүй. Ааваа, ээж ээ, бага авга аа, авга эгч ээ, та нар битгий яар. Миний үгийг дуустал сонс.

Бага авга аа, авга эгч ээ, танайх өмнө нь манайханд яаж хандсаныг би дотроо бүгдийг нь хэмжиж мэднэ. Би дүүтэйгээ их сургуульд орох үед та нар ч бидэнд тусалж байсан. Тэр үеийн мөнгө их биш байсан ч танайх бүх чадлаараа өгсөн. Би анх нутгаасаа гарч Чэндүд сурахаар явахдаа та миний цүнхэнд бүр олон чанасан өндөг хийж өгснийг санадаг, замдаа идээрэй гэж. Энэ бүхнийг би санаж явдаг. Хүн ер нь ачийг санаж мэдэх ёстой. Тиймээс өнөөдөр та нарын ачийг хариулах цаг минь болжээ.

Бага авга (Жянье): Тийм ээ. Тэр үед Па их сургуульд ороход манайх мөнгөгүй байсан, том авгаас нь зээлэхээр очсон ч бидэнд сохор зоос ч зээлээгүй. Харин та нар манайханд Па, Нань хоёрт сайн хандсаныг бид бүгд санаж явдаг.

Авга эгч (Лю Чин): Тийм ээ. Жянье, Лю Чин, манай хоёр хүүхэд үргэлж сургууль соёл гэж явсан. Тариалангийн ажил ид үедээ орох бүрд та нар манайд ирж тусалдаг байсан, нэг ч гомдол хэлэлгүй. Энэ ачийг би ч бас мартсангүй.

Гэхдээ Па аа, би ч, бага авга чинь ч мэднэ, чи ач мэддэг сайн хүүхэд. Өнөөдөр бүгд энд цугласан дээр би шуудхан хэлчихье. Чи бага авгадаа туслаад гэр бүлээрээ энэ хүнд үеийг давахад нь би ч бас дэмжинэ. Гэхдээ чи ч бас сүй тавих насанд хүрсэн, өөртөө жаахан мөнгө үлдээхгүй бол насан туршийн чинь хэрэг яах юм? Жяны гэрлэх асуудал чухал, гэхдээ чи Жянаас дөрөв таван насаар ах шүү дээ. Жянье, би ингэж хэлж байгаа нь... Миний санааг ойлгож байна биз дээ?

Бага авга (Жянье): Хоёрдугаар ахаа, ойлгож байна. Санаа зоволтгүй, би Жяны асуудлаас болоод Па-д огт нөлөөлүүлэхгүй. Аав ээжийн сайн санааг би мэдэлгүй яах вэ.

Үнэндээ миний картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байна. Мөнгөө ил гаргаж болохгүйг би мэднэ, гэхдээ бага авгынх өөр. Буцааж өгөхгүй байсан ч би тоохгүй. Аав ээж ээ, бага авга аа, авга эгч ээ, үнэнийг хэлэхэд би энэ удаа гэртээ ирэхдээ нэг төслөөс жаахан мөнгө олсон. Жян гэрлэхэд 300 мянга хэрэгтэй байтугай, дээр нь миний сүй тавихыг нэмсэн ч энэ мөнгө хангалттай. Харин яг хэд гэдгийг хэлэхэд тохиромжгүй байна.

Бас манай энэ машин, би бэлнээр нь авсан. Би бас бэлдчихсэн байшингаа засах мөнгийг. Энэ мөнгө бүгдэд хангалттай. Тиймээс Жяны хуримын энэ 300 мянган юанийг та нар эхлээд аваад хэрэглэ. Гэрлэх гэдэг том хэрэг, хойшлуулж огт болохгүй.

Аав: Па аа, ингэж болохгүй, болохгүй ээ. Па аа, чи тийм их мөнгөтэй юм бол тэгвэл яагаад намайг ээжтэй чинь энд тэндээс мөнгө зээлүүлсэн юм бэ?

Ху Па: Ааваа, ээж ээ, би та хоёрыг мөнгө зээл гэсэн нь бас шалгаж үзэх гэсэн юм. Цаашдаа аль хамаатан бидэнд чин сэтгэлээсээ ханддагийг, аль хамаатан нь манай гэр бүлийг огт тоодоггүйг... Холын авгынхан анх үйлдвэр нээхэд та тэдэнд яаж тусалж байлаа? Гэтэл яав? Тэд нэг ч юань бидэнд зээлэхийг хүсээгүй шүү дээ.

Ээж ээ, бас том нагац ах байна, Тэднийх 2 сая гаруй юанийн хадгаламжтай гэж би сонссон. Гэтэл яав? Бас л нэг ч юань зээлж чадсангүй. Тиймээс зарим хамаатан гаднаа манайханд их сайн юм шиг, гэвч үнэндээ биднийг огт хамаатан гэж үздэггүй.

Ааваа, ээж ээ, мөнгө зээлэх тухайд бол та хоёр үргэлжлүүлээд зээл гуйх хэрэгтэй. Бүх хамаатнаа нэг бүрчлэн шалга, ядуу нь ч бай, баян нь ч бай, бүгдийг нь шалгах ёстой. Энэ үед хэн бидэнд тусламжийн гараа сунгана, тэр хүмүүсийг би, Ху Па, хэзээ ч гомдоохгүй. Гэхдээ намайг мөнгө олсон тухай өнөөдөр энд байгаа бид 7 л мэднэ. Намайг ингэж хэлэхийг та нар ойлгож байгаа биз дээ?

Бага авга (Жянье): Тийм бол өнөөдөр Па-гийн үгээр болъё. Хүүхэд маань мөнгөтэй болсон юм чинь эхлээд Жяны хуримын ажлыг зохицуулъя. Гэрлэлт гэдэг том хэрэг шүү, хойшлуулж болохгүй.

Хоёрдугаар ах: Хоёрдугаар ахаа, хоёрдугаар бэр эгч ээ...

Бага авга (Жянье): Па аа, би үнэхээр та нарт яаж талархахаа мэдэхгүй байна.

Ху Па: Бага авга аа, юу яриад байгаа юм бэ? Бүгд нэг гэр бүл шүү дээ. Хэн надад муу ханддагийг би маш сайн ялгаж мэднэ.

Авга эгч (Лю Чин): Па аа, гэхдээ энэ 300 мянган юань манайх ч бас хэзээ чамд буцааж өгөхөө мэдэхгүй байна.

Ху Па: Авга эгч ээ, این мөнгийг та нар эхлээд хэрэглэ, мөнгөтэй болохоороо буцааж өгнө биз. Би яарахгүй, санаа зоволгүй хэрэглэ. Хэрвээ хүрэлцэхгүй бол надад дахиад бий. Жяны хурим хэт ядмаг хийж болохгүй шүү, заавал нэр төртэй, сүртэй хий.

Жян аа, чи ч бас битгий санаа зов, гэрлэсний дараа сайхан амьдраарай. Амьдралаа өөд нь татвал энэ л надад хамгийн сайн хариу болно.

Ху Жян: Па ах аа, баярлалаа.

Ху Па: Бид чинь төрсөн ах дүүс шиг үеэлүүд шүү дээ, надтай битгий ёсорхоод бай.

Хоёрдугаар бэр эгч ээ, баярлалаа. Цаашдаа танайд тус хэрэгтэй юм байвал шууд хэлээрэй, манайхан бүх хүчээрээ тусална.

Лю Чин ээ, бид нэг гэр бүл шүү дээ, цаашдаа ингэж бүү хөндийрөөрэй. Жянье ээ, бид гурван ах дүүс. Том ахынхан биднийг хэзээ ч хүн гэж хардаггүй, цаашдаа манай хоёр гэр бие биенээ түшиж амьдаръя.

Бага авга (Жянье): Па аа, бага авга нь чамд өртэй боллоо, бага авга нь чамд баярлалаа. Барилгын ажлын хөлс буухаар хамгийн түрүүнд чамд буцааж өгнө.

Ху Па: Бага авга аа, яарах хэрэггүй, амьдрал чинь арай тэлээд ирэхээр дараа нь өгсөн ч оройтохгүй. Ингее, маргааш Жяныг надтай хамт банк руу явуул, би мөнгийг шилжүүлчихье. Нээрээ энэ мөнгөний талаар том авга асуувал та нар энэ олон жил гурван үеэрээ барилга дээр ажиллаж цуглуулсан гэж хэлээрэй, намайг л битгий дурсаарай.

Ху Жян: Санаа зоволтгүй, Па ах.

(Орой унтахын өмнө)

Ху Жян: Ахаа, унтсан уу?

Ху Па: Дөнгөж хэвтлээ. Чи унтаагүй юу?

Ху Жян: Би ч бас дөнгөж хэвтлээ. Надад хэлэх юм байна уу?

Ху Па: Надад хэлэх юм байна уу? Хэлэхэд эвгүй байна уу, эсвэл...

Ху Жян: Ахаа, Нань чамайг өнөөдөр танилцуулгаар уулзсан гэж хэлсэн.

Ху Па: Энэ Нань чинь ёстой чалчаа юм аа, юу л бол юуг Лян Чид ярьчих юм. Өө, тийм ээ, би гэртээ ирэнгүүт зууч үүдэнд ирчихсэн байсан. Үдээс хойш нагац ахынх руу танилцуулгаар уулзахаар явсан, цэвэр тохиолдол. Өө... Чи надтай ярих гэсэн чинь энэ л үү?

Ху Жян: Зүгээр ээ, Нань надад хэлсэн юм. Чамд таалагдсан хүн байсан уу гэж л асуусан юм.

Ху Па: Таалагдсан, үгүй нь ч юу байх вэ. Эхний айл 880 мянган юанийн сүй бэлэг нэхсэн, хоёр дахь нь 660 мянган юань. Яг санаа зовж сууна даа.

Ху Жян: Ахаа, сүй бэлгийн мөнгө чинь хүрэхгүй байгаа юм уу? Манайх ч мөнгөтэй айл биш, гэхдээ би өөрөө жаахан хувийн хадгаламжтай, их биш ээ, 2,000 юань. Эсвэл эхлээд чамд зээлдүүлчих үү?

Ху Па: Аавын чинь өвчинд мөнгө хэрэгтэй хэвээр شүү дээ, өөртөө хадгал даа.

Ху Жян: Тэгвэл танайх мөнгөө бүрдүүлж чадахгүй бол чи сүй тохирч чадахгүй гэсэн үг үү?

Ху Па: Тийм байх.

Ху Жян: Ахаа... Хэрвээ, би зүгээр л хэрвээ гэж байна шүү, нэг охин чамд сайн байвал, гэхдээ гэрийнх нь байдал маш муу бол, сүй бэлгийн тал дээр ч шаардлага тавихгүй бол, чи түүнтэй сүй тохирох уу?

Ху Па: Лян Чи надад сэтгэлээ илчилж байгаа юм уу? Сэтгэл гэдэг аясаараа болог. Санаа амар бай, чинийх бол эрт оройгүй ирнэ, чинийх биш бол бариад ч тогтохгүй.

(Маргааш өглөө нь)

Ээж: Па, Нань! Хурдан босоорой, цаг хэд болж байгааг хараач, гэрт зочин ирчихлээ. Та хоёр гахай шиг унтаад яаж ч дуудаад сэрэхгүй юм.

Ху Па: Ээж ээ, одоо хэдхэн цаг болж байна шүү дээ. Чинмин баяр маргааш биш билүү? Өнөөдөр яахаараа зочин ирдэг юм? Tэгээд бүр ийм эрт ирэх гэж, дахиад 2 минут унтуулчих.

Ээж: Та хоёр хурдан босоорой. Тэр охиныг хар даа, өглөө эртлэн яараад ирчихсэн байна. Та хоёр одоо болтол босоогүй, ямар охин ийм эрт босдог юм?

Нань: Ээж чинь намайг эрт босгох гэж зориуд худлаа зохиогоод байгаа юм биш биз? Эгч ээ, тэр хоёрыг жаахан унтуулаач, би жаахан хүлээе.

Ху Па: Зүгээр ээ... Чи Чи, чи яагаад ирэв?

Лян Чи: Би зүгээр л замаараа явж байсан юм, дашрамдаа та нарыг эргэж ирлээ.

Ху Па: Аан тийм, би өнөөдөр эмээгийндээ очих гэж байгаа, яг танай тосгоноор дайрч таарлаа.

Нань: Дайрч өнгөрсөн гэнэ ээ? Эмээгийн чиньх аль тосгонд байдаг юм?

Лян Чи: Хань Ин тосгон.

Ху Па: Манайхаас эмээгийнх рүү огтхон ч зам нийлдэггүй. Нэрийг нь хэлбэл тэр лав сэжиглэнэ. Хань Ин тосгон уу? Чи Лян Лөү тосгоноос Хань Ин тосгон орохдоо Ху Мяо тосгоноор дайрсан гэж үү? Ингэхээр чинь гурвалжин тойрсон болчихож байгаа биз дээ, огт зам нийлэхгүй шүү дээ.

Нань: Ахаа, чи үнэхээр мангар юм аа, ёстой бачимдуулчих юм. Хань Ин тосгон руу явж байхад манай тосгоноор дайрч болохгүй гэж хэн хэлсэн юм? Лян Чи өөрөө ингэж явах дуртай юм, яасан юм, мангар аа?

Ээж: Ээж ээ, бас яав аа? Дахиад толгой руу цохичих юм...

Лян Чи: Ах аа, энийг чамд... Манайх мөнгөгүй, энэ миний бүх мөнгө. Бага гэж битгий голоорой, түр аваад хэрэглэ. (Өчигдрийн хэлсэн 2,000 юанийн хувийн хадгаламжаа өгөв)

Ху Па: Энэ Лян Чи ч... Баярлалаа, гэхдээ үнэхээр хэрэггүй. Үнэнийг хэлэхэд би одоохондоо сүй тавих бодолгүй байна, өчигдрийн танилцуулгын уулзалт зүгээр л ёс төдий байсан. Чи Чи ээ, энд өөрийн гэр шигээ байгаарай.

Лян Чи: Эгч ээ, энийг ээж та нарт өгүүлсэн юм. Тарыг явсны дараа ээж талбай руу очоод ಈ шинэхэн мөөгнүүдийг түүсэн, эртхэн хүргээд өг гэсэн юм, удаан байвал муудчих вий гээд. Манайхаас өгч буй жаахан сэтгэл, та нар битгий голоорой.

Нань: Иймхэн юм хүргэхийн төлөө энэ 2,000 юанийг өгөх гэж, тэр үүр цайхаас өмнө босоод хоёр гаруй цаг алхсан. Энэ сэтгэл нь Ху Пагийн том авга, холын авга, том нагац ах нартай харьцуулахад хамаагүй илүү гүн юм. Ху Па түүнийг эхнэрээ болгож чадвал үнэхээр их азтай хэрэг шүү.

Ээж: Өө, хүүхэд минь, ийм холоос зорьж ирээд бас ийм олон сайхан юм авчирчээ. Яах гэж ингэв дээ? Энэ мөөгийг том хотод их үнэтэй байдаг гэж сонссон, ялангуяа манай хөдөөгийн талбайд ургасан нь нэг жин нь хэдэн арван юань хүрдэг шүү.

Бага авга (Жянье): Өө, гэрт зочин иржээ. Ах аа, сайн байна уу?

Лян Чи: Чи Чи, яаж яваад ирэв? Наньтай уулцах гэж ирлээ.

Бага авга (Жянье): Чи Нань хоёр их сургуульд орсноос хойш нэлээд хугацаанд ирээгүй шүү.

Лян Чи: Ах аа, намайг төвөгшөөхгүй бол би цаашдаа байнга ирж байя.

Бага авга (Жянье): Мэдээж, дуртайяа угтана. Хоол удахгүй болно, суугаад хамт ид.

Лян Чи: Баярлалаа, ах аа.

Бага авга (Жянье): Чи Чи, аавын чинь бие арай дээрдэв үү?

Лян Чи: Ердийн үед өөрийгөө аргалчихдаг. Азаар эрт мэдсэн, тэгээгүй бол...

Ху Па: Па аа, чи Лян Чид дуртай юу?

Аав: Ааваа, за боллоо, би ойлголоо. Па аа, хэрвээ чи түүнд дуртай бол чадлынхаа хэрээр түүнд туслаарай. Лян Чи их сайн охин, боломжоо битгий алдаарай. За, буцаад хоолоо идье.

Чи Чи, ээжийн чинь бие ямар байна?

Лян Чи: Ээжийн бие гайгүй ээ. Зүгээр л өчигдрөөс хойш, Нань, ах хоёр явснаас хойш байнга л ярьсаар байгаа, намайг буянтай хүмүүстэй учирлаа гээд. Е Ваньнин бол газар дээрх шавар шиг бохир, бас наалдамхай, харин Лян Чи тэнгэрийн цагаан үүл шиг зөөлөн, сэтгэлд дулаахан, нүдэнд туссан л бол мартахад бэрх.

Ху Па: Чи Чи, чи эмээгийндээ очих уу?

Лян Чи: Очно, жаахан байгаад явна.

Ху Па: Ингье, манай ах удахгүй суурингийн банк руу ажилтай явна, яг зам даарна. Чамайг эмээгийнд чинь хүргээд өгье.

Лян Чи: А? Суурин, эмээгийнх хоёр чинь яг гурвалжин чиглэл биш үү? Чи манайд ирэхдээ ч бас тойрч ирсэн биз дээ?

Ху Па: За, би одоо ахыгаа дуудаад ирье. Дараа дахин ирээрэй.

(Замд явж байхдаа)

Ху Жян: Па ах аа, баярлалаа.

Ху Па: Жян аа, ах дүүсийн хооронд ингэж ёсорхоод хэрэггүй. Чи эхлээд гэрлэх ажлаа бүтээ, мөнгө хүрэхгүй бол хэзээ ч надад хэлээрэй. Мөнгийг хамгийн хэрэгтэй хүнд зарцуулбал сэтгэл хамгийн амар байдаг. Ахаа, хурдан хар, тэр Лян Чи биш үү?

Ху Па: Нань аа, та нар ажлаа дуусгачихав уу?

Нань: Мм.

Ху Па: Чи одоо гэртээ харих уу? Мм. Чи Чи, суу, бид чамайг хүргээд өгье.

Лян Чи: Би алхаад харьчихна.

Ху Па: Хурдан суу л даа, ямар ч хол биш шүү дээ. Нань аа...

Нань: Хэл дээ.

Ху Па: Сургуулиа төгсөөд юу хийх бодолтой байна?

Нань: Ахаа, би одоохондоо бодож амжаагүй. Лян Чи, чи?

Лян Чи: Би нэг ажил олмоор байна, мэргэжилтэйгээ холбоотой. Би компьютерийн шинжлэх ухаан, технологи сурдаг. Одоогоор хиймэл оюуны салбарын ирээдүйг их өөдрөгөөр харж байгаа. Жян, чи? Чи ямар бодолтой байна?

Ху Жян: Па ах аа, надад өөр ямар бодол байх вэ. Сүй тавьсныхаа дараа аавтайгаа барилгын талбайд тоосго зөөнө дөө.

Ху Па: Жян аа, баярын дараа гадагшаа ажиллахаар битгий яв, надтай хамт ажилла.

Ху Жян: Па ах аа, нээрээ юу? Гэхдээ би ердөө дунд сургуулийн боловсролтой. Чамтай ажиллавал чамд саад болох вий гэж айж байна.

Ху Па: Бид чинь төрсөн ах дүүс шиг улс. Чинмин баярын дараа би нэг том ажил хийх гэж байна. Чи надтай хамт гадуур гүйх ажил хий, машин барих ч юм уу.

Жян, цалин чинь сард 6,000 юань, хоол, байр даана. Барилгын талбай шиг тийм ядрахгүй. Хийх үү?

Ху Жян: Па ах аа, нээрээ юу? Үнэхээр тийм сайн ажил байгаа юм уу?

Ху Па: Үнэн, бас манай хошууны төвд байгаа. Барилгын талбайгаа байн байн сольж, нааш цааш гүйх хэрэггүй.

Өө, Нань аа, Чи ээ, та нар ирэв үү?

Эгч: Энэ хүн хэн бэ?

Нань: Эгч ээ, энэ манай үеэл ах, Бага авгын маань хүүхэд Ху Жян гэдэг, та Жян гэж дуудчих.

Ху Жян: Эгч ээ, сайн байна уу? Энэ чинь тийм үнэтэй юм биш, та аваад тавьчих.

Эгч: Ээ, та нарын энэ хүүхдүүд ч дээ. Өнгөрсөн удаа ирэхдээ л юм авчирсан, одоо дахиад ийм ихийг авчирчээ. Тэгээд бүр өнөө өглөө Чи Чи манайд тийм их тахианы мөч, мөөг авчирсан, тэр л харин үнэтэй зүйл шүү.

Лян Чи: Тэр бүгд чинь өөрийн талбайд ургасан юм, үнэтэй биш. Гадаа зогсоод яах вэ, орж сууцгаа. Өглөөний цайгаа уусан уу? Би одоо хоол хийж өгье.

Нань: Ээж ээ, бид бүгд идчихсэн, Нань-ийнд идсэн. Өнөөдрийн өглөөний цай их элбэг байсан.

Эгч: Идсэн байсан ч яах вэ, бүгдээрээ миний хийснийг амсаад үз.

(Хоол идэх зуур)

Ху Жян: Эгч ээ, таны хоолны чадвар өөрөө дэлгүүр нээхэд бүр болно. Ийм гарын хоолтой бол нээсэн даруйдаа хийтэй болно. Таны энэ жигнэсэн ногоо манай ээжийн жигнэсэн мантуутай нийлбэл Сянь хотод жижигхэн газар нээвэл лав нэрд гарна гэж бодож байна.

Эгч: Энэ чинь хөдөөгийн энгийн хоол шүү дээ, хотынхон идэж дасах болов уу?

Ху Па: Мэдээж дасна аа. Ааваа, Жэнжоугийн их сургуулийн хотхонд ч хааяа идэж болдог, гэхдээ үнэ нь айхтар үнэтэй.

Эгч: Өө, ямар их хөлтэй юм бэ... Хуа бэргэн эгч ирлээ, хурдан суу. Өглөөний цайгаа уугаагүй биз дээ, хамт жаахан ид.

Хуа бэргэн: Чи Чигийн ээж ээ, ийм учиртай юм. Өнөөдөр би нэг залуу дагуулж ирлээ, Чи Чид танилцуулаад үзье гэж. Шяо Гуан, наашаа ир.

Энэ миний зээ хүү Цао Гуан гэдэг, Цао Лөү тосгоных. Дээрээ нэг эгчтэй, танай Чи Читэй чацуу. Tэр хоёр их зохицно гэж бодсон юм, тэгээд зориуд дагуулж ирлээ, танай Чи Чид танилцуулаад үзье гэж. Энэ хүүхэд их чадвартай, сууринд нэг үсчин нээсэн, орлого нь ч өндөр.

Чи Чигийн ээж: Хуа бэргэн эгч ээ, манай Чи Чи одоо ч сурч байгаа, одоохондоо сүй тавих бодолгүй байна.

Хуа бэргэн: Чи Чигийн ээж ээ, ингэж хэлэх чинь надад таалагдахгүй байна. Их сургуульд сурч байвал сүй тохирч болохгүй гэж хэн хэлсэн юм? Чи Чи ч нас бага биш болсон биз дээ?

Го Лян ч хүнд өвчтэй байгаа, танайх ийм нөхцөлтэй байж хүн ирээд сүй гуйж байхад азтайдаа баярлаад сууж байх хэрэгтэй. Tэгээд ч миний энэ зээ хүү их мөнгөтэй, жилдээ зуу гаруй мянган юань олдог шүү. Tэгээд Шяо Гуаны эгч нь ч удахгүй сүй тохирох гэж байгаа. Сүй бэлэг нь 880 мянган юань, тэр мөнгийг охины тал хэлсэн, гэрлэхдээ авч явахгүй бүгдийг нь Шяо Гуанд үлдээнэ гэж.

Одоо манай Шяо Гуаны хөрөнгө бараг саяд хүрч байна. Сая юань шүү, манай энэ сууринд тийм хүн хэд олдох юм бэ? Ийм залуу саятан ирээд танай Го Ляныг бодоход эм тариа, эмчилгээ гээд аль нь мөнгө хэрэггүй гэж? Танай Чи Чи сургуулиа төгсөхөд жил гаруй үлдсэн биз дээ? Энэ жил гаруйн хугацаанд Шяо Гуан ч бас Чи Чигийн оронд Го Ляныг асарч болно. Саятан хүн харж хандаж байвал танай амьдрал удахгүй дээрдэнэ.

Манай Шяо Гуан ч хэлсэн, хэрвээ бүтвэл танайд зориулж байшинг чинь шинэчилж засаж өгнө гэж. Одоогийн энэ байшинг чинь хар л даа, салхи бороонд ч найдвартай хоргодох газаргүй.

Чи Чигийн ээж: Хуа эгч ээ, сайхан сэтгэлд тань баярлалаа. Таны санааг би ойлголоо.

Чи Чигийн ээж: ...гэхдээ сүй тавих боломжгүй.

Хуа бэргэн: Хөөе! Чам шиг жаахан охин томчууд ярьж байхад юундаа хошуу дүрээд байгаа юм?

Лян Чи: Хуа эгч ээ, одоо хайр дурлал эрх чөлөөтэй болсон. Гэрлэлт ч бас эрх чөлөөтэй. Аав ээж маань ч миний хэрэгт оролцдоггүй. Та ч тийм эрхгүй байх аа.

Лян Голян: Го Лян аа, чи өрхийн тэргүүн байж хүүхдийнхээ гэрлэлтийн талаар нэг үг хэлэх ёстой биз дээ?

Лян Чи: Би насандаа ингэж хатуу зогсож үзээгүй, гэхдээ өнөөдөр охиныхоо төлөө би заавал нуруугаа тэнийлгэнэ.

Хуа бэргэн эгч ээ, Чи Чи одоохондоо хичээлээ нэгд тавих ёстой. Tэгээд ч би эцэг хүний хувьд охиныхоо эрх чөлөөнд оролцож чадахгүй. Би Чи Чигийн саналыг хүндэлнэ.

Хуа бэргэн: Го Лян аа, охин чинь манай Шяо Гуантай холбогдож чадвал танай гэрийн олон үеийн буян заяа шүү. Надаар бол өнөөдөр сүйг нь тогтоогоод нөгөөдөр хуримыг нь хийчихнэ. Танайх ийм ядуу байж юун сургууль вэ? Эртхэн сургуулиа орхиод манай Шяо Гуаныг дагаад үйлчлүүлэгчдэд үс угааж өгвөл жилд 100 гаруй мянган юань олно, тэгвэл хэчнээн амар.

Хэрвээ манай Шяо Гуан охиныг чинь авахгүй бол танай ийм нөхцөлтэй айлаас танай Чи Читэй хэн гэрлэх юм?

Ху Жян: Хуа эгч ээ, та арай муухай хэлж байна. Танай зээ хүүг дагавал гэж юу гэсэн үг вэ? Олон үеийн буян заяа гэж үү? Танай зээ авахгүй бол гэж юу гэсэн үг вэ? Чи Читэй гэрлэх хүн олдохгүй гэж үү?

Танай зээ тийм царайтай байж Чи Чид санаархаж зүрхэлнэ ээ? Хунгийн мах идэж үзээгүй байж бах мэлхий ямар байдгийг ч хараагүй юу?

Хуа бэргэн: Чи хэн юм? Бид Чи Чигийн гэрт сүй гуйхаар ирсэн. Чам шиг гаднын хүнд ямар хамаатай юм?

Ху Жян: Надад ямар хамаатай гэж үү? Намайг гаднын хүн гэлээ гэж үү? Хуа эгч ээ, сайн сонс! Энэ бол миний төрсөн ах, Энэ бол миний ирээдүйн бэр эгч...

(Бүгд гайхацгааж, чимээгүй болох зуур)

Ху Жян: Тийм ээ, Лян Чи бол миний ирээдүйн үеэл бэр эгч. Би түүний ирээдүйн үеэл дүү. Нань ийм юм хийж чадна гэж санаагүй шүү. Ирээдүйн бэр эгч зүрхийг минь үймүүлж байна. Хэрвээ одоо гарч ирэхгүй бол цаашдаа хадам аав ээжийн өмнө нэг шат доор харагдана.

Эгч ээ, Таны сайхан санааг би болон манай Чи Чи талархан хүлээж авлаа. Би Чи Чигийн сүйт залуугийн хувьд түүнд зуучлах хүн байгааг хараад үнэндээ сэтгэлдээ их баяртай байна. Tэгэхээр зөвхөн манай Чи Чи үнэхээр сайн охин гэдгийг л харуулж байна, тийм олон хүн түүнийг бодож явдаг юм байна.

Гэхдээ би аль хэдийн энд сууж байна. Хэрвээ та цааш нь ярьсаар байвал тэр нь Чи Чид бас Чи Чигийн гэр бүлийнхэнд хүндэтгэлгүй хандсан хэрэг болно. Үнэндээ би өнөөдөр сүй бэлгээ аваад гэрт нь ирж сүй гуйхаар ирсэн юм.

(Ху Жян халааснаасаа банкны карт гаргаж тавих ба үүдэнд шинэ машин зогсож байхыг харуулав)

Ху Жян: Энэ картанд 300 мянган юань бий, бас үүдэнд байгаа тэр 210 мянган юанийн үнэтэй шинэ машин миний сүй бэлэг болно. Чи Чи, надтай гэрлэх үү?

Лян Чи: (дотроо бодох нь) Зүрх маш хурдан цохилж байна. Тэр үнэхээр чин сэтгэлээсээ байна уу эсвэл энэ хоёрыг хөөхийн тулд уу? Гэхдээ үнэн ч бай, худал ч бай, энэ жүжгийг би дуустал нь тоглож өгөхөөс...

Би зөвшөөрч байна!

Ху Жян: Эгч ээ, Та ч харлаа, сонслоо. Лян Чи одоо миний сүйт бүсгүй. Та танихгүй эр дагуулж ирээд миний сүйт бүсгүйн гэрт миний сүйт бүсгүйд хүн танилцуулах нь арай ёсонд нийцэхгүй биш үү?

Хуа бэргэн: Чи Чигийн аав ээж ээ, Та нар ингэж 300 мянган юань дээр нэг машин аваад охиноо худалдах гэж байна уу? Та нар энэ хүнийг мэдэх юм уу? Минийхээр тэр зүгээр л луйварчин. Tэр банкны карт чинь зүгээр л нэг карт шүү дээ, тэр 300 мянга бий гэвэл үнэхээр бий гэж үү?

Үүдэнд байгаа тэр машин 200 мянга гаруй юанийн үнэтэй байлаа ч яадаг юм, одоо машин чинь урьдчилгаагүй авдаг болсон. 200 мянгын машин байтугай манай Шяо Гуан авахыг хүсвэл 500 мянган юанийн Mercedes ч өнөөдөр танай үүдэнд зогсоно. Харин миний энэ зээ хүүг хар, царай зүс, төрх байдал сайтай... би сая ч хэлсэн дээ, Шяо Гуаны эгч удахгүй сүй тохирох гэж байгаа, сүй бэлэг нь 880 мянган юань! 880 мянга шүү дээ!

Дээр нь Шяо Гуаны эцэг эх сүүлийн хэдэн жил түүнд хадгалж өгсөн мөнгө нийтдээ 1 сая юань! 1 сая юань шүү, ийм сайн нөхцөлийг лаатай хайгаад ч олдохгүй!

Ху Жян: Эгч ээ, Цао Гуаны эгч нь Цао Лин биз дээ?

Хуа бэргэн: Яасан? Чи Шяо Гуаны эгчийг таних юм уу?

Ху Жян: Танихаар барах уу. Чи сая хэлсэн 880 мянган юанийн сүй бэлэг хаанаас гарсныг мэдэх үү?

Хуа бэргэн: Чамд ямар хамаатай юм? Ямартай ч тэр 880 мянгыг чи гаргаж чадахгүй. Ингээд хэлчихье, Цао Линий сүй тавихыг хүссэн хүн нь би!

Нань: Ахаа, чамайг ирсэн эхний өдөр танилцуулгаар уулзсан хүн 880 мянган юанийн сүй бэлэг нэхсэн тэр Цао Гуаны эгч байсан юм уу?

Ху Жян: Мм.

Нань: Тэгэхээр өчигдөр Вичат дээр бичсэн нь бүгд үнэн байж. Хэрвээ тэр үнэхээр Цао Линд дуртай байсан бол Цао Гуаны өмнө намайг ингэж өмөөрөхгүй байсан.

Хуа бэргэн: Юу гэнэ ээ? Шяо Гуаны эгчийн сүй тавихыг хүссэн хүн чи гэж үү?

Ху Жян: Тийм. Итгэхгүй бол утасдаад лавлаад үз.

Хуа бэргэн: Энд дэмий донгосохоо боль! Миний зээ охин яаж чамайг тоох юм? Сүй тавих хүн нь чи байлаа гээд яах юм? Чи сард хэдийг олдог юм? Манай Шяо Гуан сард арваад мянган юань олдог. Tэгээд ч яарч булаацалдаад манай Шяо Гуантай сүй тавих гэсэн том дарга нар өчнөөн бий. Бүгд Mercedes, BMW унадаг. Тэр хүмүүс бүгд хэдэн арван саяын хөрөнгөтэй дарга нар, 880 мянган юанийн сүй бэлгийг шууд гаргачихна. Хэ хэ, чи энэ горьдлогоо тасал.

Ху Жян: Эгч ээ, Хүмүүс Mercedes, BMW унадаг нь тэдний л хэрэг. Тэд Цао Линийг тоох эсэх эсвэл Цао Лин тэднийг тоох эсэх энэ бүхэн надад хамаагүй. Танай Цао Гуан сард арваад мянга гаруй юань олдог, бүр түүнээс ч их байж магадгүй. Сард арваад мянга гаруй, их гэж үү? Би олоё гэвэл өдөртөө л арваад мянга гаруйг олно.

Машин, байр авч чадахгүйдээ биш, зүгээр л авахыг хүсгүйдээ. Хэрвээ авахыг хүсвэл хошууны төвд бүхэл бүтэн барилга авч чадна. Tэгээд өөрийнхөө зээг хар даа, түүнд тийм чадал бий юу?

Тэгээд ч Миний дүү Чи Читэй ахлах сургуулиасаа л хамт байсан, Тэр манайд ч байнга ирдэг. Манай хоёр гэр бие биеэ мэдэх нь танай зээгээс хавьгүй илүү. Царай зүсээрээ би тийм онцгой хүн биш ч танай зээтэй харьцуулбал чи өөрөө хэнээс ч илүү сайн мэдэж байгаа. Би танай зээгээс юугаараа дутуу юм?

Хуа бэргэн: Ха ха ха ха ха ха! Ах нь өдөрт арваад мянга гаруй олдог гэнэ ээ. Онгирохыг хэн ч чадна, би ч гэсэн нэг цагт арваад мянга гаруй олдог гэж хэлж чадна. Онгирох ч гэсэн чадалтай байж гэмээнэ. Чи Чигийн ээж ээ, та ч сонслоо биз дээ? Өдөрт арван мянга олдог гэнэ, тэгвэл банк дээрэмдэхгүй яасан юм? Ийм хүнтэй та нар Чи Чиг өгч зүрхэлнэ гэж үү? Тэр чинь жинхэнэ луйварчин байна, амнаасаа худал урсгадаг, нэг ч үнэн үг алга!

(Ху Жян гар утсаа гаргаж хадгаламжийн үлдэгдлээ харуулав)

Ху Жян: Хадгаламж... Та нар өөрсдөө хар. Одоо ч намайг онгирч байна гэж бодож байна уу? Нэг, арав, зуу, мянга, арван мянга, зуун мянга, сая!

Хуа бэргэнгийн зээ хүү (Шяо Гуан): Үгүй ээ, тэр миний хүргэн ах болох ёстой! Өөр хүнтэй сүй тавиулж огт болохгүй. Энэ баян түшгийг заавал чанга барина! Хүргэн ахаа, хүргэн ахаа, Би бурууджээ...

Ху Жян: Битгий дураараа тэгж дууд. Би эгчтэй чинь зүгээр л танилцуулаад уулзсан төдий. Чи ингэж чанга хашхираад байвал эгч чинь дараа нь яаж хүнтэй суух юм?

Шяо Гуан: Тэр надад хамаагүй. Ямар ч байсан би чамайг л хүргэн ахаа гэж зөвшөөрнө.

Ху Жян: Ха ха, үнэхээр инээдтэй юм. Ганцхан минутын дотор шал өөр хүн болчих юм.

Шяо Гуан: Би чамд дуртай хэвээрээ. Tүрүүний тэр бардам, зөрүүд төрх чинь...

Ху Жян: Цаашдаа Чи Чигийн хэрэг бол миний хэрэг. Та нар дахиж битгий ирээрэй, түүний амьдралыг үймүүлэх гэж. Хэрвээ та нар түүнд хүндэтгэлгүй хандвал надад хүндэтгэлгүй хандсантай адил.

Шяо Гуан: Хүргэн ахаа, ойлголоо.

Ху Жян: Tэгвэл хурдан зайлахгүй юу?

Шяо Гуан: За, хүргэн ахаа. Би одоо зайллаа.

Лян Чи: Хуа бэргэн эгч ээ, зээ хүү чинь зугтчихлаа. Хурдан араас нь явахгүй юу?

Ху Жян: Па аа, гэрт орж хоолоо идье. Дахиад хүн ирж үймүүлэхээс өмнө.

Лян Голян: (дотроо санаашран бодох нь) Энэ албан ёсоор сүй гуйж байгаа хэрэг үү? Эсвэл жүжиг үү? Тэр манай охиныг тоох болов уу?

Нань: Ахаа, хайр сэтгэлийг мөнгөнд сохруулж болохгүй. Хэрвээ олигтой тайлбар өгөхгүй бол Чи Чи цаашдаа тосгонд толгой өөд татаж чадахгүй.

Ху Жян: Лян Чи, уучлаарай. Хэрвээ би тэгээгүй бол өнөөдрийн энэ төвөг тийм амархан шийдэгдэхгүй байсан.

Лян Чи: Ахаа, энэ таны буруу биш. Намайг эвгүй байдлаас гаргасанд баярлалаа.

(Ху Жян картай мөнгөө Лян Голянд өгөхөд)

Ху Жян: Ах аа, энэ картанд 300 мянган юань байгаа. Та түр аваад бай, арай сайн эмнэлэг олж, эхлээд өвчнөө эмчлүүлээрэй.

Лян Голян: Па аа, болохгүй, болохгүй...

Лян Чи: Тийм эх, Па аа. Хэрвээ чи Лян Чи хоёр үнэхээр бие биедээ хайртай бол энэ мөнгийг бид санаа амар хэрэглэнэ, гэхдээ...

Ху Жян: Ах аа, эгч ээ, намайг дуустал сонсоорой. Лян Чи их сургуулиа төгсөөд би гэрлээгүй, тэр ч гэрлээгүй байвал энэ 300 мянган юань сүй бэлэг болно. Хэрвээ тэр өдөр болоход би гэрлэчихсэн, эсвэл Лян Чи сэтгэлтэй хүнтэй болсон байвал энэ мөнгийг би та нарт урьдчилж зээлүүлсэн гэж бодоорой. Та нар түр аваад өвчнөө эмчлүүл, бие чинь эрүүл байж л Чи Чигийн ирээдүйн аз жаргалыг харна шүү дээ.

Та нарыг энэ 300 мянган юанийг аваад биеэ сайн тэнхрүүлээсэй гэж хүсэж байна. Лян Чиг хичээл хийхийн хажуугаар ажил хийлгэмээргүй байна. Чи Чид би бас огт мэдрэмжгүй биш... Чи Чигийн сэтгэлийг би ч бас мэдэрч байна. Үнэндээ би Чи Читэй танилцаад удаагүй, Чи Чи Наньтай сайн найзууд. Тиймээс би Чи Чид сайн хандаж байгаа нь дүүгийнхээ өмнөөс жаахан үүрэг хүлээж байгаа хэрэг.

Лян Чи: Өө, тийм үү... Па аа, баярлалаа. Би бүр чамайг Чи Читэй үерхэж байгаа юм байна гэж бодсон, энэ хөгшин би чинь деми л хөөрчихлөө. Өнөөдөр Чи Чиг эвгүй байдлаас гаргахад тусалсанд үнэхээр их баярлалаа.

Лян Голян: Тийм эх, Па аа. Үнэхээр их баярлалаа. Энэ мөнгийг... бид авч болохгүй.

Ху Жян: Ах аа, та аваарай. Хэрвээ та энэ мөнгийг авахгүй бол та хоёр үнэхээр харахыг хүсэж байна уу, Чи Чи хичээлдээ явахын хажуугаар ажил хийж, бас тэр муу хуучин түрээсийн өрөөнд амьдраад байг гэж үү? Өөрийн охиноо өөрсдөө л хайрлах ёстой. Эхлээд гэрийнхээ тулгамдсан асуудлыг шийдэх нь хамгийн чухал. Өөр юуны төлөө биш, охиныхоо төлөө л бодоод үз.

(Нань хажуунаас нь ивээж шивнэх нь)

Нань: Хурдхан очоод сэтгэлээ илчил ээ. Чи юугаа хүлээгээд байгаа юм? Цаашдын юманд санаа зоволтгүй, би байна шүү дээ.

Лян Чи: (дотроо эргэлзэн бодох нь) Ахаа... Үнэндээ би чамд сайн. Татгалзвал сэтгэлийг нь шархлуулна. Хүлээж авъя гэхээр тэр сүүдрээсээ гарч чадахгүй. Би яах ёстой юм бэ?

Нань: Ах аа, хурдан байр сууриа хэл л دээ. Эр хүн байж яасан их эргэлздэг юм бэ? Ахынхаа өмнөөс би хэлчихье. Ах маань хэлэх гэсэн нь, Чи Чи, би ч бас чамд сайн.

(Лян Голян картаа аван аргагүй зөвшөөрөхөд)

Лян Голян: Па аа... Энэ мөнгийг түр аваад бай. Хэрвээ чи чин сэтгэлээсээ манай Чи Чид сайн бол Чимин баяр өнгөрөөд, нөгөөдөр гэсэн үг, аав ээжээ дагуулаад манайд ирж сүй гуй. Би Чи Чигийн ээжтэй хамт гол нь чамд их сэтгэл хангалуун байна. Сүй бэлгийн тухайд сэтгэлээрээ л бол болно, 300 мянган юань үнэхээр хэтэрхий их, охиноо зарж байгаа биш шүү дээ, чи Чи Читэй аз жаргалтай амьдарч чадвал сүй бэлэг ганц ч мөнгө өгөхгүй байсан ч болно.

Ху Жян: Авга ах аа, энэ...

Нань: Ахаа, эхлээд тэдэнд зөвшөөрчих. Чи Чигийнхэн бүгд ийм хүмүүс, тэд хэнээс ч зүгээр ашиг хүртдэг хүмүүс биш, чи хүчээр мөнгө өгвөл тэд насан туршдаа санаа зовно. Эхлээд зөвшөөрчих. 4-р сарын 6 болоход манайхан албан ёсоор ирж сүй гуйя, санаа зоволтгүй.

Чи Чи үнэхээр сайн охин, би түүнд маш их дуртай. Ах аа, би чинь чиний төрсөн дүү шүү дээ, чи надад заавал итгэ! Би Чи Читэй 6 гаруй жил танил, би чамд муу юм хийх үү дээ? Чи эр хүн байж Е Ваньниний явдлаас болоод энэ хорвоод цөөхөн байдаг сайн охиныг алдаж болохгүй!

Нань: Чи Чи бол яг тийм сайн охин. Би чамд үнэнээсээ хэлж байна, тоглоогүй шүү. Би чин сэтгэлээсээ Чи Чиг үнэхээр үнэхээр сайн гэж боддог. Тэр миний бэр эгч болж чадвал би зүүдэндээ ч инээгээд сэрнэ.

Бодоод үз дээ, чи аль хэдийн 27 хүрчихсэн, аав ээж чиний гэрлэлтийн төлөө аль эрт санаа зовж гүйцсэн. Чи аав ээжийг чиний явдлаас болоод өдөржин гутарсан царайтай байгаасай гэж хүсэхийг үү?

Тэгээд бас сургууль дээр хэдэн хүн Лян Чигийн араас дугаарлаж байдгийг мэдэх үү? Чи одоо боломжоо атгахгүй бол, Чи Чи өөр hүнд сэтгэлтэй болчихвал чи харамсаад барахгүй. Тиймээс аав ээжийн төлөө, бас өөрийнхөө төлөө чи хурдан шийдвэр гаргах ёстой.

Лян Чи: (дотроо бодох нь) Аав ээж хагас наснаасаа илүү зүтгэсэн, миний гэрлэлтийн төлөө хэчнээн нулимс унагасныг мэдэхгүй. Хамаатан, нутгийнхны өмнө толгой ч өргөж чаддаггүй...

Нань: За, ах аа, эгч ээ, би одоо харьж аав ээжтэйгээ ярилцъя. Асуудалгүй бол 4-р сарын 6-нд би аав ээжийгээ дагуулж гэрт нь очиж сүй гуйна.

(Лян Чигийн ээж босож хэлэх нь)

Лян Чигийн ээж: Яриандаа улайраад цаг ч бараг үд болчихож. Би одоо өдрийн хоол бэлдье, идэнгээ ярилцъя. Эгч ээ, танд төвөг удлаа.

Нань: Нань аа, чи чинь ахын чинь тухай ярихгүй байлаа ч Чи Чи Читэй ийм дотно байж манайд нэг хоол идэхэд эгчтэйгээ юундаа ёсорхоод байгаа юм? Эгч ээ, Би тантай хамт гал тогоонд орж тусалъя.

Лян Чигийн ээж: Нань аа, чи зочин шүү дээ, яаж чамаар туслуулах вэ? Очоод сууж амар.

Нань: Чи Чи, танай гал тогоо тийм жижигхэн, ийм олон хүн багтахгүй. Энд би байна, Жян ахтай хамт тусалчихад болно. Чи ахтай минь жаахан ярилцаж бай.

(Гар утсаа шалгаад) Гүйин ээ, надад жаахан ажил гарлаа, түр гараад ирье. Хоол болмогц утсаар дуудаарай.

Лян Чигийн ээж: Яв, яв, дараа би чамайг дуудъя.

(Ху Жян, Лян Чи хоёр өрөөнд хоёулхнаа үлдэхэд)

Лян Чи: Ах аа, би танд ус аягалж өгье. Ах аа, энэ Чинминээс өмнө түүсэн цай, гэхдээ өнгөрсөн жилийн хуучин цай л даа, голохгүй байгаарай. Аав минь нандигнаж хадгалсан юм. Өнгөрсөн жил аав өвдөхөөсөө өмнө гадагш ажилд явахад нь ажил олгогч нь өгсөн, тэр ууж ч зүрхлээгүй хадгалсаар байсан...

Ху Жян: Яалаа гэж дээ. Аав чинь өмнө нь ямар ажил хийдэг байсан бэ?

Лян Чи: Аав маань шаврын ажилчин, дотор засал хийдэг байсан.

Ху Жян: Тэгвэл бүр таарч байна. Манай аав мужаан. Аав чинь эдгэрсний дараа манай аавтай хамт засал чимэглэлийн компани нээвэл ямар вэ?

Лян Чи: Ах аа, аав маань хорт хавдартай. Одоогийн анагаахын түвшнээр бүрэн эмчлэх боломжгүй...

Ху Жян: Эрт үед нь илрүүлсэн биш үү? Бүрэн эмчлэгдэхгүй байлаа ч өвчнийг нь тогтоож болно. Тогтоож чадсаны дараа хорь гаруй жил амьдарсан хүн ч байдаг гэж сонссон.

Лян Чи: Тэгэхэд хэдэн төгрөг орох бол?

Ху Жян: Мөнгө асуудал биш, одоо надад мөнгө л дутахгүй.

(Хоолны ширээ тойрон сууцгаах үеэр)

Лян Чигийн ээж: За за, наашаа, бүгд сууцгаа. Го Лян аа, хоол боллоо. Гэрт олигтой хоол байхгүй, та нарыг дайлж чадахгүй нь. Эд бүгд ногоон, эрүүл хоол, та нар дураараа идээрэй, битгий нэрэлхээрэй.

Нань: Эгч ээ, энэ чинь аль хэдийн маш элбэг байна. Эдгээр хоолыг хотын зочид буудалд тавибал нэг ширээ нь мянга гаруй юань хүрнэ. Ийм хоол одтой зочид буудалд дурын нэг таваг нь л 100 гаруй юань болно. Энэ бол үнэхээр чин сэтгэл.

(Ху Жян аяганд нь шөл хийж өгөх үед)

Нань: Хөөх, Чи Чи, чи ёстой алагчлах юм аа. Миний аяга ахынхаас минь ч түрүүлж хоосорсон шүү, чи яагаад олж харахгүй байгаа юм бэ?

Лян Чи: Нань аа, тэгвэл би одоо чамд нэг аяга аягалаад өгье.

Нань: Ха ха ха, тоглосон юм аа!

(Орой болоход)

Ху Жян: Ах аа, эгч ээ, орой болчихлоо. Өнөөдөр халуун дотно дайлсанд баярлалаа, бид түрүүлээд харья.

Лян Чигийн ээж: Па аа, онц хэрэггүй бол манайд жаахан сууцгаа, оройн хоол идчихээд яв.

Нань: Эгч ээ, маргааш өвөг дээдсээ тахина, манай тахилгын зүйлсийг хараахан аваагүй байна. Би суурин орж юм цуглуулах хэрэгтэй.

Лян Чигийн ээж: Өө, миний энэ толгойг хар даа, яаж энэ ажлыг мартчихдаг байна аа. За, тийм бол та нар хурдхан харьцгаа, бэлтгэлээ базаа, замдаа машинаа удаан бариарай.

Ху Жян: Мэдлээ, ах аа. Чи Чи, 4-р сарын 6, чи гэртээ намайг ахтай минь хүлээж байгаарай.

(Лян Чи дотроо догдлон үлдэх ба Нань гудамжаар явах зуураа эмээгийн лангууг олж харна)

Ху Жян: Залуу минь, алтан ембүү авах уу?

Нань: Эгч ээ, та ийм өндөр настай байж яагаад бас зах дээр лангуу тавьж суугаа юм бэ?

Эмээ: Гэртээ зүгээр суухаар хийх юмгүй, өөрөө хэдэн алтан ембүү нугалж хийсэн юм. Тэгээд зах дээр авчраад хэдэн төгрөг болгож болох нь уу гэж харж байна.

Нань: Энэ таны ач охин уу? Ямар хөөрхөн юм бэ.

Эмээ: Тийм ээ, Энэ миний ач охин. Эцэг эх нь гадагшаа ажил хийхээр явсан, би гэртээ түүнийг хардаг юм. Залуу минь, одоо үед ямар ч мөнгө олох амаргүй дээ. Миний хүү, бэр хоёр урьд нь хошууны оёдлын үйлдвэрт ажилладаг байсан, дараа нь үйлдвэр нь дампуурчихсан. Одоо Чинмин баяр дөхөж байна шүү дээ, тэгээд цаасан мөнгө, алтан ембүү жаахан нугалж хийе гэж бодсон юм, хэдэн төгрөг болгох санаатай хүүхдэдээ амттай юм авч өгөх гэж...

Гэхдээ миний гарын ур дүй муу, нугалж хийсэн нь том үйлдвэрийн машинаар хийсэн шиг гоё биш. Өглөөнөөс л лангуугаа дэлгэсэн, одоо болтол ганц ч төгрөгийн юм зарсангүй. Энэ хүүхэд ч надтай хамт өдрийн хагас өлсөж явлаа. Би хөгширөөд үнэхээр хэрэггүй болжээ...

Ху Жян: Ах аа, Энэ гэрийнхэн үнэхээр хөөрхий юм аа. Энэ эмээд тусалъя.

(Ху Жян дөхөж очиж мөнгө өгөхөд)

Эмээ: Болохгүй, болохгүй. Залуу минь, би чиний мөнгийг зүгээр авч болохгүй. Та нар ч мөнгө олох амаргүй шүү дээ.

Ху Жян: Эмээ, та авчих аа, хүүхдэдээ идэх юм аваарай.

Бид төрөл садан биш. Би хүний сайхан сэтгэлийг зүгээр ашиглаж болохгүй.

Ху Жяньпа: Эмээ, та аль тосгоных вэ?

Эмээ: Лунгансы тосгоных.

Ху Жяньпа: Лунгансы юу? Энэ тосгонд миний таньдаг нэг хүн бас бий. Эмээ, Ингэе, та энэ бүгдийг надад зарчих аа.

Эмээ: Залуу минь, чи намайг өрөвдөж байгааг би мэдиж байна. Гэхдээ энэ чинь идэж уух, хэрэглэх юм биш. Баяр өнгөрчихвөл хэрэггүй болно.

Ху Жяньпа: Эмээ, та санаа зоволтгүй. Энэ миний үеэл дүү. Би түүний авах ёстойг ч хамт авъя.

Ху Жяньнань: Тийм ээ, эмээ. Та үеэл ахын минь үгийг сонсчих.

(Episode 091)

Эмээ: Залуу минь, Эд бүгд нийлээд 43 юань. Залуу минь, үүнийг хар даа. 100 юанийн хариулт гаргаж чадахгүй нь.

Ху Жяньпа: Эмээ, хариулт хэрэггүй. Илүү мөнгөөр нь ач охиндоо амттай юм авч өгөөрэй. Эмээ, энийг танд...

Эмээ: Үгүй ээ, энийг би авч болохгүй.

Ху Жяньпа: Эмээ... Та нар яаж ирсэн юм бэ?

Эмээ: Би үүнийг унаад ирсэн. Би хөгширсөн болохоор цахилгаан мопед унаж чаддаггүй, ингээд л үүнийг унадаг юм. Тэр шилнүүдийг түүж авдаг нь цуглуулж байгаад хэдэн задгай мөнгө болгож, ач охиндоо амттан авч өгөх гэсэн юм.

Ху Жяньнань: Сайн хүн юм аа, сайн хүн юм аа. Ахаа, тэд аль хэдийн хол явчихлаа. Бид ч бас буцъя.

(Episode 092)

Ху Жяньпа: Жян Па ах аа, чи дандаа хошууны төвийн барилгын талбайд ажилладаг биз дээ? Сая тэр эмээгийн хэлсэн дампуурсан оёдлын үйлдвэрийг мэдэх үү?

Жян Па: Тэрийг би мэднэ. Тухайн үед их шуугиан болсон. Зуу гаруй ажилчин лозунг бариад хошууны намын хорооны үүдэнд очсон. Гэхдээ сонсохнээ, хүний нөөцийн газрын дансанд ч бараг мөнгө байхгүй гэнэ. Тэр үйлдвэр дуудлага худалдаагаар зарагдсаны дараа ажилчдын цалингийн өрийг өгөх юм гэнэ. Чи хэл дээ, би тэр оёдлын үйлдвэрийг аваад ажиллуулбал яаж байна гэж бодож байна?

Ху Жяньпа: Чи юу гэнэ ээ?

Жян Па: Би хэлж байна. Би тэр оёдлын үйлдвэрийг авъя гэж байна.

Ху Жяньпа: Ахаа, чи галзуурчихаа юу? Ийм тоглоом огт инээдтэй биш. Па ах, тэр үйлдвэрт чи яасан ч гар хүрч болохгүй. Сонсохнээ, тэр дарга нь зугтахаасаа өмнө олон нийлүүлэгчийн барааны мөнгөний өртэй, банкны мөнгө ч бий, бас гадуурх өндөр хүүтэй зээл ч бий. Tэр чинь ёроолгүй нүх шүү дээ.

Жян Па: Зүгээр л хэлж үзсэн юм. Би тийм тэнэг биш.

Ху Жяньпа: Ахаа, чи намайг айлгачихлаа. Би бүр чамайг үнэнээсээ гэж бодлоо. Гэхдээ харин надад нэг санаа байна. Тэр оёдлын үйлдвэр дампуурсан ч өмнө нь үйлдвэрт олон туршлагатай ажилчин байсан байх. Хэрвээ би тэр ажилчдыг цуглуулаад нэг оёдлын үйлдвэр нээвэл та нар юу гэж бодож байна?

Ху Жяньнань: Болох л байх. Манай хошуунд оёдлын үйлдвэр ганцхан л байсан, туршлагатай ажилчдыг авбал өрсөлдөх өөр үйлдвэр байхгүй байх. Ахаа, чи яагаад гэнэт оёдлын үйлдвэр байгуулах гэв?

(Episode 093)

Жян Па: Тэнэгхэн охин минь, чи хувцасны дизайн сурдаг биз дээ? Чамайг төгссөний дараа ажил олдохгүй байгаасай гэж би хүсэхгүй.

Ху Жяньнань: Ахаа, би мэдэж байсан юм. Миний ах надад хамгийн сайн нь. Ахаа, санаа зоволтгүй, би заавал сайн сурна, чиний итгэлийг огт алдахгүй.

Жян Па: Жян аа, чи гэртээ очоод үүнийг шууд бага авга, авга эгч хоёрт өг. Өнөөдрийн машинд ярьсан яриа, бас Лян Чигийнд болсон явдлыг заавал чанд нууцлаарай.

Жян Па: Ахаа, санаа зоволтгүй.

Дэмин өвөө: Па аа, чи юу хийгээд явчихав?

Жян Па: Дэмин өвөө, би Жян, Нань хоёртой жаахан ажил амжуулаад ирлээ.

Дэмин өвөө: Чамайг гадагшаа явж мөнгө олсон гэж сонслоо. 7 сая гаруй юань гэнэ. Хүү минь, үнэхээр мундаг байна. Манай тосгоны нэрийг гаргалаа.

(Episode 094)

Ху Жяньнань: Мэдээ үнэхээр хурдан тархжээ. Цао Линийхнээс л тараасан байх. Буруу таамаглаагүй бол тeднийхнээс хүн ирсэн байх.

Дэмин өвөө: Дэмин өвөө, юун тийм юм. Дан худал цуурхал. Энэ хүүхэд их мөнгө олсон ч огтхон ч их зан гаргахгүй юм. Том авгынх нь гартаа жаахан мөнгөтэй болохоор хамраа сөхөөд хүн доош хардаг... Па энэ хүүхэд миний нүдэн дээр өссөн. Бага байхад нь л ирээдүйтэй гэж хэлдэг байсан, үнэхээр буруу хараагүй юм байна. Чи харсан уу, Жян ч машинд сууж байсан. Па баяжчихлаа, бага авгаа лав мартахгүй.

Тосгоны хүмүүс: Жянье, Па их сургуульд сурч байхад бага авга нь түүнд үнэхээр сайн байсан. Одоо Ху Жяньго эвгүй байдалд орох нь дээ. Тэднийхэн Ху Жяньминийнхнийг хэзээ ч хүн гэж үздэггүй байсан. Харин одоо Па баяжчихлаа. Тэр одоо ямар нүүрээрээ хоёрдугаар дүүдээ тал засах бол? Тийм шүү дээ, Цао Лөү тосгоноос хүмүүс ирснээс хойш Ху Жяньгогийн бэр, Ли Шюжи хоёр бараг хагас өдөр хэрэлдлээ. Одоо ч хэрэлдсээр байна. Энэ айлынхныг үнэхээр ойлгохгүй юм.

Жян Па: Ахаа, чи одоо тосгонд алдартай болчихлоо. Ямар нэг төвөг гарахгүй биз дээ?

Ху Жяньнань: Тийм ээ, Па ах аа, Энэ явдлыг нууж чадахгүй болсон бололтой.

Жян Па: Зүгээр ээ. Картанд 200 сая гаруй юань хэвтэж байгаа шүү дээ. Өдрийн хүү нь л 20 мянга гаруй юань. Ил болсон 7 сая юань бол мөсөн уулын орой төдий. Мэдээ хаа сайгүй тарахаас өмнө аав ээжээр мөнгө зээлүүлж аль хамаатан найдвартайг шалгая. Гэхдээ үүнийг яаравчлах хэрэгтэй.

(Episode 095)

Ху Жяньминий эхнэр: Та нар ирэв үү? Ээж ээ, өнөөдөр юу болов? Та ингэтлээ баяртай байх чинь.

Ху Жяньминий ээж: Нань аа, чи мэдээгүй байгаа биз. Өчигдөр ахтай чинь танилцуулгаар уулзсан бүсгүй, Цао Лөү тосгоны Цао Лингийн эцэг эх манайд ирсэн. Сүй бэлэг хэрэггүй гэнэ, ахтай чинь сүй тохирох өдрөө ярилцъя гэсэн.

Ху Жяньнань: Би юу болов гэж бодсон чинь... Тийм баярлахаар юм гэж үү?

Ху Жяньминий ээж: Яагаад? Охины эцэг эх өөрсдөө ирээд өдрөө товлоё гэсэн, бас сүй бэлэг авахгүй гэнэ. Ийм юм баярлах зүйл биш гэж үү?

Ху Жяньнань: Цао Линийхэн манайд ирээд өөр юм хэлээгүй юу?

Ху Жяньминий ээж: Цао Линий эцэг эх хэлсэн, өмнө нь Цао Лин 880 мянган юанийн сүй бэлэг нэхсэн нь тэднээс нууж хийсэн хэрэг гэнэ. Тэд өнөөдөр л мэдсэн гэнэ. Бас өөрсдийн охин нь урьд нь гэрлэж байсан болохоор сүй бэлэг авахгүй гэсэн. Тэд том ахыг чинь таалсан, тэгээд эртхэн гэрлүүлэх өдрөө ярилцъя гэсэн.

Жян Па: Цао Линий эцэг эх ер нь миний картанд 7 сая гаруй юань байгаа тухай огт дурссангүй. Эртхэн үнэнээ хэлэхгүй бол ирээдүйд аав ээж лав буруутгана. Гэхдээ одоохондоо энэ 7 саяыг л ил болгоно, үлдсэн 200 сая гаруйг түр нуух хэрэгтэй.

(Episode 096)

Жян Па: Ээж ээ, авга эгч ээ, Ааваа, бага авга аа, Цао Линий тухайд цаашдаа битгий дурс. Тэр айлынхан олигтой хүмүүс биш.

Ху Жяньминий ээж: Нань аа, дэмий юм битгий ярь. Тэр зүгээр л урьд нь гэрлэж байсан төдий, царай зүс дажгүй. Ойр хавийн бүх тосгон хүлээн зөвшөөрдөг. Ирээдүйд тэр чиний бэр эгч болж магадгүй.

Ху Жяньнань: Дэмий юм битгий ярь, Ааваа, ээж ээ...

(Episode 097)

Ху Жяньнань: Бага авга аа, авга эгч ээ, Яагаад гэвэл өнөөдөр юу болсныг та нар мэдэхгүй. Мэдсэн бол та нар ингэж хэлэхгүй байсан.

Ху Жяньминий ээж: Өнөөдөр юу болсон юм?

Ху Жяньнань: Одоо миний хэлэх үг бүр, өгүүлбэр бүр бүгд үнэн. Та нар сайн сонсоорой. Гэхдээ эхлээд түшчих юм олоод авсан нь дээр, дараа нь цочсондоо хөл дээрээ тогтохгүй уначих вий, тэгвэл ч...

Ху Жяньминий эхнэр: За боль доо, Нань аа, битгий нууцлаад бай, хурдан хэл.

Ху Жяньнань: Эхлээд эхний юмыг хэлье. Нөгөөдөр ах маань Лян Чигийнд сүй гуйхаар очно, та нарт санал байна уу?

Ху Жяньминий ээж: Нань аа, чи тоглоогүй биз? Чи Чи ах чиньээс 5 насаар дүү, тэгээд тэр одоо сурч байгаа. Ах чинь ийм нөхцөлтэй байж тэр охин ахыг чинь тоох уу?

Ху Жяньнань: Ээж ээ, тийм болохоор би эхлээд юмнаас түш гэж хэлсэн шүү дээ. Энэ чинь дөнгөж эхний хэрэг, та аль хэдийн тэсэхгүй болчихлоо.

Ху Жяньминий эхнэр: Нань аа, чиний хэлсэн бүгд үнэн үү?

Ху Жяньнань: Ааваа, би сая хэлсэн шүү дээ, цаашид миний хэлэх үг бүр, хэрэг явдал бүр бүгд үнэн. Та аажмаар хүлээж аваарай. Одоо би хоёр дахь зүйлийг зарлана. Энэ нь эхнийхээсээ ч илүү цочирдом, бас илүү баярлуулмаар. Та нар бэлэн үү? Тэгвэл хэллээ шүү.

Ху Жяньминий ээж: Хурдан хэл, хэл.

Ху Жяньнань: Манай ах... саятэн, тэгээд ч...

Ху Жяньминий ээж: Тэгээд юу гэж?

Ху Жяньнань: Бүр 8 сая юанийн хөрөнгөтэй. Ааваа, ээж ээ, Бага авга аа, авга эгч ээ, та нар зүгээр үү? Ааваа, ээж ээ...

(Episode 098)

Ху Жяньминий ээж: Нань аа, хэ... хэдэн юань гэнэ ээ?

Ху Жяньнань: 8 сая юань.

Ху Жяньминий эцэг: Па аа, нааш ир. Надад хэл дээ, чи ямар нэг хууль бус юм хийсэн юм биш биз? Хэрвээ тийм бол хурдан очоод өөрөө хэргээ хүлээ, үнэнээ хэлбэл хөнгөрүүлнэ. Манай Хугийнхан насаараа ядуу зүдүү явсан, гэхдээ хэзээ ч хууль бус хэрэг хийж байгаагүй.

Ху Жяньпа: Ааваа, та юу яриад байна аа? Би чинь хууль сахидаг иргэн шүү дээ. Би таны хүмүүжүүлсэн хүү шүү дээ. Та надад итгэхгүй байлаа ч өөөртөө итгэхгүй гэж үү? Аав насаараа зовж явсан, гэхдээ ийм шударга хүн намайг буруу замаар орох вий гэж санаа зовсондоо л ийм хатуу байна. Би үнэхээр сэтгэл уужирч байна.

Бага авга: Па аа, хэрвээ аавын чинь хэлсэн үнэн бол тэр 300 мянган юанийг би ч зээлэхгүй, чи заавал тушаах ёстой. Манай Хугийнхан хүн болж, юм хийхдээ шударга ил тод, хууль зөрчиж, мөс чанараа хуурч олсон мөнгө, ийм аргаар олсон мөнгийг бид яасан ч авахгүй.

Ху Жяньпа: Хөөе, бага авга аа, та яагаад аавтай яг адилхан юм бэ? Энэ мөнгө би 100 саяас давсан төсөл хийсний ажлын хөлс. Бүгдийг нь манай дарга шагнал болгож өгсөн. Итгэхгүй бол та утсаар ярьж манай даргаас лавлаж болно. Баларлаа, хэрвээ үнэхээр утсаа гаргаад дарга руу залгавал тэгвэл бүх юм ил болно.

(Episode 099)

Ху Жяньминий эцэг: Па аа, хэрвээ чи биднийг хуураагүй бол бид мэдээж чамд итгэнэ. Даргаас чинь лавлах хэрэггүй, чамайг багаасаа худал хэлдэггүйг би мэднэ. Худал хэлэх л юм бол харц чинь бултаж гүйдэг. Харин одоо би чиний харцнаас харлаа, чи худал хэлээгүй байна.

Ху Жяньпа: Би сая харцаа бултаагүй юм биш, аавд дэндүү санаа зовсондоо дарга руу залгана гэж шаардахад нь айгаад ухаан балартчихсан. Энэ худлыг түр ч гэсэн аргаллаа.

Ху Жяньминий эцэг: Нань аа, чи аль хэдийн хоёр юм хэллээ, хоёулаа хүнийг цочирдуулахаар байна. Цааш нь өөр юм байхгүй биз дээ? Би, ээж чинь, бага авга, авга эгч чинь нас ч өндөр болсон, ингэж цочроогоод байвал тэсэхгүй шүү.

Ху Жяньнань: Ааваа, та гурав дахь зүйлийг сонсчихвол өмнөх хоёр нь цочирдом санагдахгүй.

Ху Жяньминий эцэг: Гурав дахь зүйл үү?

Ху Жяньнань: Ах маань бодоод би хувцасны дизайн сурдаг болохоор хошууны төвд оёдлын үйлдвэр нээх гэсэн. Бас Чинмин баярын дараа Жян ах барилгын талбайд тоосго зөөх шаардлагагүй болно. Ах маань Жян ахад 6000 юанийн сарын цалин өгнө, ахтай минь хамт ажиллуулна.

Ху Жяньминий эцэг: Хэд гэнэ ээ?

Ху Жяньнань: Сард 6000 юань.

(Episode 100)

Ху Жяньнань: Тийм ээ, ааваа, Па ах хэлсэн, Чинмин баярын дараа намайг дагуулж ажиллуулна гэсэн.

Ху Жяньминий ээж: Гэхдээ Жян аа, чи дунд сургуулийн л боловсролтой шүү дээ, ахдаа юу тус болж чадах юм бэ?

Ху Жяньнань: Ах хэлсэн, зүгээр л гадуур гүйх ажил хийлгэнэ гэсэн, жолооч нь болно. Бага авга, авга эгч ээ, Жяныг надтай хамт ажиллуулъя. Тэр чинь ийм залуухан, насан туршдаа барилгын талбайд хар ажил хийгээд байж болохгүй. Тэгээд ч танайх урьд нь манайд сайн байсан, би үргэлж сэтгэлдээ хадгалж явдаг, одоо би хариу барих цаг болсон.

Авга эгч: Па аа, манайх урьд нь танайхд олигтой тус болоогүй шүү дээ. Жян барилгын талбайд хамгийн их ажилтай үедээ сард ердөө 4000 гаруй юань л авдаг, чи 6000 өгнө гэдэг арай их биш үү?

Ху Жяньпа: Авга эгч ээ, та юу ярина вэ, танайх манайд туслахдаа мөнгө нь их биш байсан ч байгаа бүхнээ зориулсан. Би одоо мөнгөтэй болсон, 6000 юанийн цалин миний хувьд далайд дусал л гэсэн үг.

Бага авга: Па аа, би...

Ху Жяньпа: Бага авга аа, юу ч битгий хэл. Дахиад яривал та надтай хөндийрсөн болно. За, энэ талаар дахиж ярихгүй. Одоо бид ярилцъя, маргааш Чинминээр өвөг дээдсээ тахих, бас нөгөөдөр Лян Чигийнд очиж сүй гуйх тухай. Аав ээж, бага авга, авга эгч ээ, би олон жил гэртээ байгаагүй, гэрийн ёс жаягийг сайн мэдэхгүй. Нөгөөдөр Лян Чигийнд очиж сүй гуйх тухайд манай хоёр айлынхан хамт очоoсой гэж хүсэж байна. Бага авга, авга эгч хоёр ахмад хүний хувиар, бас зуучийн хувиар хамт явбал зүгээр. Ямартай ч гэрт нь очиж сүй гуйх гэж байна, зуучгүй бол нэг л ёс төр багатай санагдана.

(Episode 101)

Ху Жяньминий эцэг: Тийм, Па зөв хэллээ, тэгж шийдье.

Ху Жяньнань: Нээрээ, Цао Лингийн гэрийн асуудал байна. Тэднийхэн чинь ашиг харсан хүмүүс. Ахыг 8 сая юаньтайг мэдээд санаатайгаар ахад тал засаж эхэлсэн. Тэгээд л би гайхаад байсан юм. Өчигдөр л 880 мянган юанийн сүй бэлэг нэхэж байсан, өнөөдөр яахаараа нэг ч мөнгө авахгүй гэдэг билээ? Намайг дэмий баярлуулчихлаа. Tэгэхээр тэднийхэн Па-гийн мөнгөнд л шунаж ирсэн байна. Үгээ гоё сайхан хэлж байсан ч үнэндээ бүгд л муу санаатай байж. Хэрвээ ах минь үнэхээр Цао Линтэй суувал түүний дүү Цао Гуан чинь өдөр бүр ахаас мөнгө нэхэхгүй гэж үү? Аав, ээж, бага авга, авга эгч ээ, та хэд юу гэж бодож байна? Бид Лян Чигийнхэнд сүй бэлэг хэдийг өгвөл тохирох вэ?

Бага авга: Манай ойр хавийн тосгодын ёсоор бол одоо сүй бэлэг ихэвчлэн 300 мянган юань орчим. Мэдээж илүү өндөр нэхдэг нь ч бий, гэхдээ миний харсан хамгийн өндөр нь 660 мянган юань л байсан, түүнээс өндөр гэж байхгүй. Лян Чигийн гэрийн байдлыг бодолцоод, бас Лян Чигийн ойр хавийн тосгод дахь нэр хүндийг бодоход арай ахиу өгсөн нь дээр гэж бодож байна, гэхдээ мөнгийг хоёр хэсэгт хуваах хэрэгтэй. Ил тавих сүй бэлгийг 300 мянгаар тогтооё. Тэгээд Па, чи тусад нь 500 мянгыг өг, Лян Чигийн аавыг эмчлүүлэхэд. Тэгээд ч айл ийм сайн охин өсгөсөн шүү дээ, амаргүй. Гэхдээ шууд 800 мянга гаруй өгвөл хүмүүс заавал хэл ам гаргана, тэднийх охиноо зарлаа гэж.

Ху Жяньнань: Өнөөдөр Лян Чигийнд Лян Го Лян хэлсэн шүү дээ, "Манайх охиноо зардаг айл биш, 300 мянга дэндүү их" гэж. Гэхдээ ийм их мөнгийг тэднийх авахгүй гэвэл яах вэ?

Ху Жяньминий ээж: Боллоо, боллоо, та нар битгий маргалд. Та нар ಈ мэдээг хаанаас сонсов? Го Янь, чи цуу ярианд шууд итгээд бай. Ху Па ямар чадалтайг би мэдэхгүй байх уу? Би урьд нь та нарт байнга хэлдэг байсан, бүгд л хамаатнууд шүү дээ, юмыг тэгтлээ туйлд нь хүргэх хэрэггүй. Одоо хоёрдугаар дүүгийнх мөнгөтэй болчихлоо, цаашдаа хэн баталж чадах юм тэднийх биднээс өшөө авахгүй гэж?

(Episode 102)

Ху Жяньгогийн эхнэр: Би хэлсэн шүү дээ, Па гэнэт хэдэн сая юань олж чадахгүй. Түүнд тийм чадал байсан бол гэрийнх нь байшин аль эрт шинэчлэгдсэн, 27 хүрчихээд одоо хүртэл танилцуулгаар уулзаж явахгүй. Ямартай ч хамаагүй, өнөөдөр манайхан бүгд заавал хоёрдугаар авгынд очиж уучлал гуйна. Одоо хоёрдугаар дүүгийнх мөнгөтэй болсон, манай Хайгаас ч чадалтай, тэгэхээр бид сайн тал засах хэрэгтэй.

Ху Жяньго: Ээж ээ, эхнэр ээ, та хоёр хэрэлдэхээ больж болохгүй юу? Шяо Юй хүртэл айчихлаа.

Ху Жяньминий ээж: Боллоо, боллоо, үнэн эсэхийг түр байж байгаад Жяньминийд очоод үзчихэд мэдэгдэнэ биз дээ?

(Дэмин өвөө орж ирэв)

Ху Жяньго: Дэмин өвөө, та яг ирлээ. Би танаас асуух юмтай байлаа. Ху Па 7 сая гаруй юаньтай гэдэг энэ үгийг Цао Лөү тосгоныхон хэлсэн үү?

Дэмин өвөө: Тийм юм үнэхээр бий. Би таナрыг ятгах гэж ирсэн юм. Па саяхан буцаад ирсэн, би түүнтэй таарсан. Үнэн худлыг нь та нар өөрсдөө түүнээс асуучихад болно биз дээ? Дэмин авга аа, суу даа. Жяньго оо, би өнөөдөр ирсэн нь өөр хэрэг биш, танайх өмнө нь Жяньминийд яаж ханддаг байсныг бүгд дотроо мэдэж байгаа, харин одоо Па хүү овоо хүн боллоо, чи дахиж урьдынх шигээ хоёр дүүдээ тэгж хандаж болохгүй, та нар чинь төрсөн ах дүүс шүү дээ. Та нарыг эвтэй найртай байгаасай гэж чин сэтгэлээсээ хүсэж байна. Бүгд нэг гэрийн хүмүүс шүү дээ, юмыг тэгтлээ хатууруулах хэрэггүй.

(Episode 103)

Дэмин өвөө: Цаг цагаараа байдаггүй гэдэг учрыг би олон тайлбарлах хэрэггүй биз. Чи ууган хүүгийн хувьд ууган хүн шиг баймаар байна, гаднынхны элэг доог бүү болоорой.

Ху Жяньго: Дэмин авга аа, та мэдэж байгаа. Би том ах нь байж яаж хоёр, гурав дахь дүүдээ бууж өгөх юм бэ? Би цаашдаа хичээе, тэдэнд арай сайхан хандъя.

Дэмин өвөө: Жяньго оо, заримдаа өөрийн дүүдээ толгой бөхийлөө гээд тийм сүртэй юм биш, нэг эхээс төрсөн ах дүүс шүү дээ, тайлж болохгүй тийм их өс хонзон гэж юу байхав.

Ху Жяньго: Дэмин авга аа, таны хэлсэн зөв. Би боломж гаргаад Жяньминь, Жяньед буруугаа хүлээчихье.

Дэмин өвөө: Ингэвэл зөв шүү. Би ч энэ л хэргээр ирсэн юм. Чи нэгэнт ухаарсан бол...

Ху Жяньнань: Тэгвэл би түрүүлээд харья.

Ху Хай: Хай аа, Го Янь, Шю Жигийн энэ хэрэг бараг үнэн бололтой. Ааваа, би өнөөдөр бас нэг юм сонслоо, хоёр дахь дүү өнөөдөр гурав дахь дүүд 300 мянган юань шилжүүлсэн гэнэ.

Ху Жяньго: 300 мянган юань?

Го Янь: Ээж ээ, энэ худлаа байж таарах уу? Манай нэг ангийн хүүхэд Хөдөө аж ахуйн банкинд ажилладаг, тэр өөрөө надад хэлсэн. Ху Па Ху Жянд 300 мянган юань шилжүүлсэн гэсэн, бас намайг нууцлаарай гэсэн. 300 мянгыг шууд л шилжүүлчихдэг, гуравдугаар авгынхны тэр нөхцөлийг бодоход зээлүүлбэл салхинд хийсгэсэнтэй адил биш үү?

Ху Жяньго: Хай аа, Па аа, тэр мөнгө талаар болох эсэх нь бидэнд ямар хамаатай юм, чи дэмий юманд бүү санаа зов.

Го Янь: Ааваа, хэрвээ бид хоёрдугаар авгаас 300 мянган юань зээлээч гэж гуйвал тэр зээлүүлэх болов уу?

(Episode 104)

Ху Жяньго: Хай аа, энэ хэдэн жил бидний олсон мөнгө бүгд чиний банкны картанд хадгалаастай байгаа биз дээ? Машин авсны дараа ч дор хаяж 500 мянга гаруй үлдэнэ, чи 300 мянгыг зээлэх гэж яах юм?

Ху Жяньхай: Ааваа, бид энэ хэдэн жил гадаа явж ажил хийхэд үнэхээр амаргүй байсан, ялангуяа та хоёр, ээжтэй хамт нас өндөр болсон хэрнээ намайг дагаад ингэж зүдэрлээ. Манай удирдлага ажлаасаа гарч компани байгуулах гэж байгаа, бүртгэлийн хөрөнгө нь 8 сая юань. Надаас хувь нийлүүлэх үү гэж асуусан, надад 10 хувийн хувьцаа өгнө гэсэн. Гэтэл миний гар дээр ердөө 500 мянган юань л байна, дахиад 300 мянган юань дутуу. Одоо үед хүний дор ажиллаад ирээдүйгүй, өөрөө дарга болох хэрэгтэй. Тэгээд хоёрдугаар дүүд одоо 7 сая юань байгаа юм чинь гэж бодоод бид 300 мянган юань зээлэх гэсэн юм, тэр татгалзахгүй байлгүй дээ? 1 сая 100 мянган юань зээлбэл бүр сайн, тэгвэл би 20 хувийн хувьцаа эзэмшинэ. Ядаж л манай гэрийн нөхцөл бага авгынхаас дээр биз дээ? Хэрвээ бидэнд зээлбэл би хожим өөдөлж дэвжвэл тэдний ачийг заавал санана.

Ху Жяньминий ээж: Тийм, Жяньминьээс л зээлъя. Жянье зээлж болж байхад бид яагаад зээлж болохгүй гэж?

Ху Жяньго: Энэ мөнгийг зээлж чадахгүй байх. Энэ олон жил манайхан юу хийснээ бод доо, хоёр дахь нь амандаа хэлэхгүй ч сэтгэлд нь нэг юм тээглээтэй байгаа.

(Episode 105)

Ху Жяньминий ээж: Түүнд юун тээг баййна гэж? Гурав дахь нь түүний дүү шүү дээ, тэгээд та түүний том ах биш юм уу? Гурав дахь нь зээлж чадсан л бол манайх зээлүүлэхгүй гэсэн ч зээлүүлэх ёстой.

Го Янь: Тийм ээ, ааваа. Энэ мөнгийг зээллээ гээд буцаахгүй биш. Ааваа, энэ мөнгийг бид зээлэхгүй байсан ч өөр хамаатнууд ирж зээлэхийг хэн мэдлээ, ямар ч байсан зээл л биз дээ? Бусдад зээлснээс өөрийнхөндөө зээлсэн нь дээр. Эцсийн эцэст та хоёрдугаар авгатай төрсөн ах дүүс, тэр таны гуйлтаас татгалзаж зүрхлэхгүй.

Ху Жяньго: За, би чадлаараа очоод үзье.

Ху Жяньминий ээж: Хаха, юундаа гөлрөөд байна? Аавтайгаа хурдан хамт яв.

Ху Жяньхай: Түр хүлээгээрэй, аав ээж ээ, манайх бүгдээрээ хамт явбал яасан юм? Бас хэдэн том бэлгийн багц аваад очъё, тэгвэл чин сэтгэлтэй харагдана.

Ху Жяньминий ээж: За, тэгье. Хай аа, чи очоод хэдэн том бэлгийн багц аваад ир.

Го Янь: Ээж ээ, манайд бэлгийн багц байгаа биз дээ? Яагаад заавал гарч авах гэж?

Ху Жяньминий ээж: Манайд хаана байгаа юм?

Го Янь: Шяо Юйн уудаг тэр хайрцаг кальцтай сүү байна шүү дээ, түүнийг аваад очиход л болно. Хоёрдугаар авга лав авахгүй, буцаагаад ирэхээр нь Шяо Юй л уучихна.

Ху Жяньхай: Ингэх нь зохимжтой юу?

Го Янь: Юу нь зохимжгүй гэж? Ямар ч байсан тэд авахгүй шүү дээ, нүүрэн дээрээ эвтэйхэн харагдвал боллоо.

(Episode 106)

Ху Жяньпа: Хэн бэ?

Ху Жяньхай: Том авга аа, авга эгч ээ, Том ах аа, бэр эгч ээ, та нар бүгд ирээ юу? Ороод ир, яг бага авгынхан ч бүгд энд байна.

Ху Жяньминь: Гэр бүлээрээ хөдөлжээ, лав сайн хэрэг биш.

Ху Жяньпа: Бүгд иржээ, ирсэн нь сайн боллоо.

Ху Жяньго: Том ахын таван ам бүл бүгдээрээ иржээ, бас бэлэг хүртэл бариад ирсэн байна, сайн хэрэг биш бололтой. Жяньминь ээ, Па энэ удаа буцаж ирээд багагүй мөнгө олсон гэж сонслоо, энэ чинь манай Ху овгийнхны нүүрийг үнэхээр тахаллаа шүү.

Ху Жяньминь: Ахаа, хэлэх юм байвал шууд хэл дээ, өнөөдөр ямар хэргээр ирсэн юм?

Ху Жяньго: Ийм юм л даа, Па чинь одоо овоо явж байгаа биз дээ, Хай бол бусадтай хамтраад компани нээх гэсэн юм. Яаж ч байсан Хай Па хоёр чинь үеэл ах дүүс шүү дээ, тусалж чадвал тусалж л ёстой.

Го Янь: Тийм шүү, Па аа, Хай одоо овоо яваа шүү. Гарт маань боломж, холбоо бий, компани нээвэл заавал их мөнгө олно.

Ху Жяньхай: Тийм шүү, Па аа, ах чинь ямар чадвартайг чи мэднэ дээ. Энэ хэдэн жил би багагүй мөнгө олсон, чи надад мөнгө зээлбэл хөрөнгө оруулалт гэж бод. Ашиг олмогц би чамд заавал хувь өгнө.

(Episode 107)

Ху Жяньпа: Мөнгө зээлээд компани нээнэ гэнэ үү, хэнийг хуурах гэсэн юм бэ? Өдөр бүр онлайн зээлэндээ шахуулж яваа хүн, үнэхээрийн өрийн нүхээ бөглөх гэж мөнгө зээлэх гэсэн биз. Энэ олон жилийн турш том авгынхны биднийг дарлаж ирсэн царайг бодохоор, бас өчигдөр том авга талбайн мөнгө нэхэж ирснийг санаад дотор улам муухайрч байна. Тэр мөнгийг зээлж чадахгүй.

Ху Жяньхай: Па аа, чи юу гэсэн үг вэ?

Ху Жяньнань: Авга эгч ээ, би хангалттай тодорхой хэлээгүй юу? Энэ мөнгийг зээлж чадахгүй.

Ху Жяньминий ээж: Па аа, бид өнөөдөр гэр бүлээрээ ирлээ, бас бүтэн хайрцаг бэлэг авчирсан, чамд хангалттай нүүр өгсөн шүү.

Ху Жяньнань: Авга эгч ээ, та ингэж хэлж байгаа бол энэ мөнгийг бүр ч зээлж болохгүй. Манайх хэчнээн нуруугүй байлаа ч энэ бэлгийг чинь тоож авахгүй.

Го Янь: Па аа, Хай чинь чиний ах шүү дээ, тэр компани байгуулах гэж мөнгө зээлэх гээд байна. Компани нь томрохоор чамд удирдах албан тушаал ч өгч болно. Чи зээлэхгүй гэвэл дараа нь харамсах өдөр ирнэ шүү.

Ху Жяньпа: Картанд минь 200 сая гаруй юань хэвтэж байна, та нарын тэр хий хоосон, хэрэггүй даргын суудлыг хэн тоох юм бэ? Чи зээлэхгүй гэвэл зээлэхгүй болчихдог юм уу? Бага авгад чинь зээлж болж байхад яагаад бид зээлж болохгүй гэж? Чи зээлэхгүй гэвэл өнөөдөр манайхан эндээс явахгүй.

Го Янь: Бэр эгч ээ, банжинд ажилладаг тэр ангийн найз чинь хоёрдугаар дүү минь энэ явдлыг гадагш битгий хэлж болох уу? Бэр эгч нь чамаас гуйж байна гэж бод.

(Episode 108)

Ху Жяньминий эхнэр: Хэрвээ миний ангийн найз энэ явдлаас болж ажлаа алдвал би ಈ насандаа түүнтэй дахиж нүүр тулж чадахгүй. За, ఈ удаа би тооцохгүй өнгөрөөе. Гэхдээ энэ анхных бас сүүлчийнх байгаасай.

Ху Жяньхай: Хөөе, чи тооцохгүй гэнэ ээ? Харин би тооцно шүү!

Ху Жяньпа: Авга эгч ээ, би зээлэхийг хүсэхгүйдээ биш, мөнгөө бүгдийг Жян дүүд зээлчихсэн, одоо надад туслах арга алга.

Ху Жяньхай: Па аа, чи ингэж хэлж байгаа чинь юу гэсэн үг вэ? Чамд хэдэн төгрөг байгааг бид мэдэхгүй гэж үү? Цао Лөү тосгоны Цао Линий эцэг эх өнөөдөр тосгонд таарсан болгондоо ярьж байна, одоо бүх тосгон Хэн ч чамд 7 сая гаруй юань байгааг мэднэ. Тэр хоёр хүртэл буланд сууж хэрэг үзэж байсан хүмүүс мэдчихсэн байна. Тэгээд биднийг хуурна гэж бодож байна уу? Ху Па, чи тийм баян байж, 7 сая гаруй юань шүү! Уг нь би 1 сая 100 мянган юань зээлэх гэсэн юм, одоо ердөө 300 мянган юань л гуйж байна, хэтрэхгүй биз дээ?

Ху Жяньнань: Ху Хай, ам нээх бүрдээ 300 мянган юань гээд, бас хэтрэхгүй гэнэ ээ? Танайх чинь мөнгөтэй юм биш үү, чадалтай юм бол чи ч бас 300 мянган юань зээлээд үзүүл л дээ, бидэнд харуул! Чиний хийсэн тэр булай юмыг бид мэдэхгүй гэж бүү бод, бид хэлэхгүй байгаа нь чамд нүүр үлдээж байгаа хэрэг. Чи үнэхээр ахын минь мөнгийг тэнгэрээс унасан гэж бодоо юу? Чадалтай юм бол өөрөө очоод ол л доо, ямар эрхээр манайхаас зээлэх гээ вэ?

Ху Жяньхай: Чи нэг жаахан охин байж... Би ахтай чинь ярьж байна, чамд дундуур орох эрх байхгүй.

Го Янь: Хоёрдугаар авга аа, таны хүмүүжүүлсэн хүүхэд их оюутан гэж үү? Үнэхээр хүмүүжил огт алга! Хоёрдугаар авга эгч ээ, та ч бас түүнийг жаахан захираач, Нань ийм байхад хожим хэн түүнтэй гэрлэх юм? Үеэл ахтайгаа хүртэл ингэж ярьж зүрхэлж байна!

Ху Жяньпа: Миний аав ээжийг ингэж доромжилж зүрхэллээ, бас миний хамгийн хайртай дүүг загнаж зүрхэллээ. Уг нь жаахан нүүр үлдээе гэж бодсон, одоо бол тэр нүүр мүүр нь чөтгөр лүүгээ тонил! Ху Хай, чи сая миний дүүг хүмүүжилгүй гэсэн. Тэгвэл өнөөдөр би бүгдийн өмнө чамтай сайтар тооцоо бодъё, яг хэн нь хүмүүжилгүй юм бэ?

 

Back to episodes Go home