Ше Лин Юн: Шэн Шин Чэн, салъя!
Ше Лин Юн: Чи хэдийг авмаар байна? Энийг бөглөчихөөрэй.
Шэн Шин Чэн: Надаас салаад эцэг эхдээ юу гэх гэж байгаа юм?
Ше Лин Юн: Өөрийгөө дөвийлгөх хэрэггүй, Ше овогт өв залгамжлагч хэрэгтэй болохоос хэн төрүүлэх нь сонин биш.
Шэн Шин Чэн: Тийм л дээ....
Шэн Шин Чэн: Үзгээ!
Ше Лин Юн: Энийг сайн хараарай.
Шэн Шин Чэн: Шаардлагагүй ээ.
Ше Лин Юн: Сая юу гэсэн бэ?
Шэн Шин Чэн: Ээж намайг ирэх долоо хоног үр суулгахаар авч явна гэсэн. Ашгүй хэрэггүй боллоо. Би маргааш өглөө нүүнэ ээ.
Ше Лин Юн: Дураараа бол.
Хадам аав: Залуу хүмүүсийн амьдралд хөндлөнгөөс оролцох хэрэг байна уу
Хадам ээж: Би хангалттай өөрсдийнхөөр нь байлгасан, ийм том асуудлыг бидэнд хэлэхгүй байх гэж...
Хадам ээж: Шин Чэн! Шин Чэн! Яасан бэ
Хадам аав: Хурдал хурдал !хурдан эмнэлэг явъя
Хадам ээж: Хөөрхий ач минь..
Хадам аав: Заа, тайвшир даа.
Ше Лин Юн: Тэр хэзээ жирэмсэн болсон юм, надад юу ч хэлээгүй ш дээ.
Хадам аав:: Хэдийн 40 хоногтой байна. Ийм нөхөр гэж байх уу? Ийм үед салья гэж байдаг. Чи эр хүн мөн үү!
Хадам ээж: Эмч ээ! Ач хүү минь яасан бэ?
Хэ Шан Шан: Ше Лин Юн …
Ше Лин Юн: Шан Шан...
Шан Шан: Одоо хагалгаа хийж байна, хүүхдийг аварч чадах байх. Гарын үсэг зур! Шэн Шин Чэний нөхөр өө!
Хадам ээж: Үгүй ээ, эмчээ сольно, заавал сольно. Би энэ хүүхэнд итгэж чадахгүй.
Хэ Шан Шан: Тэрний биеийн байдлыг хамгийн сайн мэдэх хүн нь би , одоо эмчээ сольчихвол өвчтөнд улам эрсдэлтэй болно.
Хадам ээж:: Ше Лин Юн ! чи өөрийнхөө гараар хүүхдээ алах гээ юу, чи бол хүн биш
Ше Лин Юн: Цаг алдвал улам аюултай болно.
Хадам ээж:: Аюул аа? одоо хамгийн аюултай нь тэрэнд хагалгаа хийх гэж байгаа энэ хүүхэн. Тэрнийг жирэмсэн болгох гэж би яаж хичээсэн бил ээ дээ, гэтэл юу ч үгүй болгох нь. Яг одоо гомдол гаргана.
Ше Лин Юн: Ээж ! Хэрэв дахиад Шан Шаныг зовоох гэвэл хүүгүй болно гэж бодоорой.
Хадам аав: Эхнэр чинь энд хэвтэж байна, хүүхдийг чинь тээгээд! Юу чухал, чухал бишийг ч ялгаж чадахгүй байна уу чи!
Ше Лин Юн: Тэр яаж байна?
Хэ Шан Шан: Юунд санаа зовоов, би эмч хүн надад эмчийн ёс зүй бий. Эх хүүхэд хоёр одоо яюулгүй ээ.
Ше Лин Юн: Шан Шан, би тэгэж хэлэх гээгүй ээ.
Хадам ээж:: Ше Лин Юн ! чамд хэлчихье, ийм үед огт салж болохгүй.
Хадам аав: Жаахан дуугүй байгаадхаач. Одоо гол нь тэрнийг тайван байлгах. Хүүхдээ төрүүлсны дараа Лин Юн хэнтэй байх нь чамд хамаагүй.
Сувилагч: Яаж ийм гэр бүл байдаг байна аа.
Шэн Шин Чэн: Уучлаарай, намайг жаахан байж байгаад гаргаарай.
Сувилагч: Тэгье ээ.
Хэ Шан Шан: Суугаач
Ше Лин Юн: Шан Шан , миний гэрлэсэн шалтгаан бол..
Хэ Шан Шан: Байзаарай, би чамтай өнгөрснөө ярих гэж дуудаагүй. Шэн Шин Чэн заавал хүүхдээ төрүүлэх хэрэгтэй.
Ше Лин Юн: Юу гэсэн үг вэ
Хэ Шан Шан: Тэрний савны байдал сайнгүй байна, хэрвээ үр хөндүүлчихвэл дахиад хүүхэдтэй болох хэцүү байх..
Ше Лин Юн: Ийм залуу хүн ..яаж
Хэ Шан Шан: Ше Лин Юн, надад итгэ. Хүүхдээ төрүүлвэл та тав жаргалтай гэр бүл болно.
Ше Лин Юн: Аав чамайг хүчээр гэрээнд гарын үсэг зуруулсанг мэднэ ээ. Одоо чи иргээд ирчихлээ, би юу ч болоогүй юм шиг байж чадахгүй.
Хэ Шан Шан: Бидний хооронд бүх юм дуусан. Магадгүй Шэн Шин Чэн чиний хамгийн зөв сонголт байх.
Ше Лин Юн: Хэрэв тэр хүүхдээ төрүүлэхийг хүсвэл би тоохгүй байж болохгүй. Шан Шан чи юу хүсэж байна. Би чамд чадах бүхнээ өгнө.
Хэ Шан Шан: Надад чи аз жаргалтай байгаа нь л хангалттай. Өнгөрсөн явдлыг өнгөрсөнд нь үлдээе. Нээрээ,тэрэнд үр хөндүүлж болохгүй талаар битгий хэлээрэй. Хүүхдээ төрүүлэхийг хүсэж байгаагаа хэлэхэд л хангалттай.
Шэн Шин Чэн: Жао багш аа.
Шэн Шин Чэн: Жао багш аа.
Жао Зэ Шян: Дадлагын хуудсыг чинь бөглөчихлөө.
Шэн Шин Чэн: Баярлалаа, багш аа.
Жао Зэ Шян: Дүн чинь мастерт шалгалтгүй тэнцэх боломжтой гэж сонссон. Яагаад сурахгүй байгаа юм?
Шэн Шин Чэн: Хувийн шалтгаанаар.
Жао Зэ Шян: Үзлэг хийхээр ирлээ.
Шэн Шин Чэн: Одоо ямар нэг зовиур байхгүй ээ.
Жао Зэ Шян: Хувийн шалтгаан чинь өөртөө хайргүй залуутай гэрлэж амьдарлаа хаях байсан юм уу?
Шэн Шин Чэн: Өчигдөр оройны явдлыг мэдчихээ юу
Жао Зэ Шян: Тасгынхан бүгд мэдсэн. Би эмчийг чинь сольж өгье. Чамд хайргүй эрийн төлөө өөрийгөө зовоох хэрэг байна уу
Шэн Шин Чэн: Би энэ хүүхдийг төрүүлэхгүй ээ.
Ше Лин Юн: Хүүхдээ авахуул гэж хэлээгүй байна.
Шэн Шин Чэн: Салалтын өргөдлөө дахиад өгчихөөрэй.
Ше Лин Юн: Чи өчигдөр жирэмсэн гэдгээ хэлсэн бол өнөөдөр..
Шэн Шин Чэн: Хуучин хайртайгаа арай гэж эвлэрчхээд баяртай нь аргагүй салья гэж байхад би яаж жирэмсэн гэдгээ хэлж сэтгэлийг чинь гонсойлгохов.
Ше Лин Юн: Шэн Шин Чэн, уучлаарай.
Шэн Шин Чэн: Бид гэрлэх үед чи бүгдийг хэлсэн. Гал руу орж байгаагаа мэдсээр байж үсэрч орсон хүн нь би, тиймээс чамайг буруутгахгүй. Өчигдөр ярьснаараа салцгаая.
Ше Лин Юн: Шэн Шин Чэн, хүүхдээ төрүүлцгээе. Бид салахгүй ээ.
Шэн Шин Чэн: Хэ эмч яах уу
Ше Лин Юн: Бид хоёрын асуудалд санаа зовох хэрэггүй . Би өрөө зохицуулна.
Шэн Шин Чэн: Хүүхэд эцэг эхийн хайргүй бол насан туршдаа аз жаргалгүй амьдрана. Би төрүүлэхгүй ээ. Ше захирал та ч өөрийгөө зовоож жинхэнэ хайраа орхих шаардлагагүй.
Ше Лин Юн: Би салахгүй гэж амласан л бол харамсахгүй.
Шэн Шин Чээн: Энэ удаа .....би дахиж өөрийгөө зовоохыг хүсэхгүй байна.
Хадам ээж: Чи салья гээд салчихдаг, болих гэхээрээ чамайг уучлахыг шахаад байж болохгүй ээ. Хэдий миний хүү ч гэсэн шударга хэлэхэд Шин Чэн эмнэлэгт байх хэдэн өдөр сайн анхаарал тавь.
Шэн Шин Чэн: Ээж , намайг ятгах гэсний хэрэггүй.
Хадам ээж Заа яахав , ойлголоо . Тэр Шан Шан чамд нэг юм хэлсэн байж таараа. Шин Чэн! тэрэнд яасан ч итгэх хэрэггүй, анх Лин Юныг хуурч өөртөө татах гэж оролдоход нь би хөөж явуулсан. Тэрнээс хойш манайханд өс санаж Лин Юаныг жаргалтай байхыг тэвчиж чадахгүй байгаа юм.
Ше Лин Юн: Хангалттай ээж ! Үнэндээ та л эцэг эхийг нь заналхийлж гадагшаа яв гэж хүчилсэн. Одоо яаж нүүр улайхгүй хүн гүтгэж чадаж байна аа. Тэр эхнээсээ дуустал Шин Чэний биеийг бодсон харин та бол хараал идсэн өв залгамжлалын төлөө энэ бүхнийг хийсэн хүн.
Хадам ээж Хэ Шан Шан! Хэ Шан Шан... Юу хэлж тархийг чинь угаасан болоод одоо хүртэл зөв буруугаа ч ялгаж чадахгүй байгаа юм.
Ше Лин Юн: Ээж ээ , ээж ээ
Хадам ээж Босоод ир. Эхнэртэй хүнийг уруу татаж бусдыг үр хүндүүлэхийг уриалж байдаг чи эмч хүн мөн үү
Ше Лин Юн: Ээж ээ, дэмий аашлахаа боль
Хадам ээж: Шэн Шин Чэн бол чиний эхнэр. Золтой л энэнд алуулчихсангүй , тэгэхэд чи хамгаалсаар л байдаг!
Хэ Шан Шан: Би хэнд ч хор хүргэж байгаагүй. Яагаад намайг зүгээр орхихгүй байгаа юм бэ. Тэр үед та аавыг бөөрний дутагдалт орж эмчлүүлэх хэрэгтэй байхад та ямар ч эмнэлэг биднийг хүлээж авах боломжгүй болгосон. Би нэгээс таван давхар хүртэл сөхөрч гуйсан ч нэг ч эмнэлэг биднийг аваагүй. Дараа нь би хүүгээс чинь салсан. Ачыг чинь хамгаалахын төлөө чадах бүхнээ хийж Лин Юныг Шэн Шин Чэнлүү явууллаа. Өөр намайг яа гэх гээв. Би яаж байж та намайг зүгээр орхих вэ
Ше Лин Юн: Ээж, та яаж… Яаж ингэж чаддаг байна аа
Хадам ээж: Би тэгээгүй ээ. Тэрний үгийг сонсох хэрэггүй
Жао Зэ Шян: Энэ бол эмнэлэг, өвчитний гэр бүл дураараа аашилдаг газар биш. Хэрвээ ээжийгээ дагуулаад эндээс гарахгүй бол би хамгаалагч дуудлаа
Хэ Шан Шан: Эгч ээ, гуйя. Надад амьдрах боломж үлдээгээч. Үнэхээр намайг муу хүн гэж бодож байвал Жао орлогч бол эмч нарын дундаас хамгийн залуу ерөнхий эмч, тэр өөрөө Шэн Шин Чэнийг хариуцаг. Тэгээд санаа амар хүүхдээ төрүүлэг.
Хадам ээж: Би ч бас нэр нүүртэй хүн шүү. Хэрэв бэрийнхээ төлөө биш байсан бол ингэж нүүрээ барах уу. Тэр л сайн байвал би асуудал тарихыг хүсэхгүй байна.
Жао Зэ Шян: Өвчтөн эмнэлэгт хэвтсэн л бол бид аврахын төлөө бүх чадлаараа хичээнэ. Та хоёр эндээс явна уу.
Жао Зэ Шян: Чамайг надад хариуцуулсан. Байдлыг чинь харж байгаад хагалгаагаа товлоё.
Шэн Шин Чэн: Би эмчээ сольмоор байна.
Жао Зэ Шян: Яагаад
Шэн Шин Чэн: Эмнэлэгт байх хугацаандаа загнуулж байцаагдмааргүй байна.
Жао Зэ Шян: Чи эмч болохыг хүссэн болохоор би чамайг дэмжихын тулд чадах бүхнээ хийсэн. Шалгалт бүрт чинь санаа тавьж ирсэн. Нэгэнт бууж өгсөн бол би ч ятгаж үгээ барах хэрэггүй боллоо.
Ше Лин Юн: Уучлаарай, тэр үед ийм юм болсныг мэдээгүй. Чи яагаад над дээр ирээгүй юм бэ
Хэ Шан Шан: Болно оо, бүгд өнгөрсөн. Үнэндээ ах эгч хоёр эхлээд надад сайн байсан ч жирэмслэх боломжгүйг минь мэдээд хандлага нь өөрчлөгдсөн.
Ше Лин Юн: Би учрыг нь олж чадсангүй. Шин Чэний эмнэлэгийг сольно оо. Дахиж ийм явдал гарахгүй.
Хэ Шан Шан: Лин Юн, Үнэндээ би чиний хүүхдийг төрүүлэхийг үнэхээр их хүссэнийг мэдэх үү. Шин Чэн бид хоёр ийм адилхан царайтай, та хоёрын хүүхэд ёстой эгдүүтэй байна байх.
Ше Лин Юн: Шан Шан чи бол чи, тэр бол тэр.
Ше Лин Юн: Төрсөн өдрийг чинь эмнэлэгт тэмдэглэж байгаад уучлаарай
Шэн Шин Чэн: Санаж байсан юм уу
Ше Лин Юн: Мэдээж.. Дандаа хамт тэмдэглэнэ гэж яриагүй бил үү.
Шэн Шин Чэн: Бялуу...
Ше Лин Юн: Туслах өнөөдөр төрсөн өдөр чинь гэсэн. Компаниас захиалсан
Шэн Шин Чэн: Би төрсөн өдрөө тэмдэглэхгүй ээ.
Ше Лин Юн: Тэгвэл хаячихая.
Шэн Шин Чэн: Манай ээж миний төрсөн өдөр бол тэрний зовлонтой өдөр гэсэн. Багаааа л төрсөн өдрөө тэмдгэлхийг хүсэхэд байнга зодуулж загнуулдаг байсан. Үргэлж өөрийгөө яах гэж энэ дэлхийд ирснээ гайхдаг байлаа. Бялуугаа үлдээчих ээ, амттан болгож идье.
Ше Лин Юн: Есүйсийн төрсөн өдрийг ч тэмдгэлдэг биз дээ. Яаж төрсөн өдрөө тэмдэглэхгүй орхиж болох юм. Энэнээс хойш жил болгон би тэмдэглэж өгье.
Шэн Шин Чэн: Надад ингэж сайн хандах хэрэггүй ээ
Шэн Шин Чэн: Лин Юн , Лин Юн...эмч ээ, эмч ээ
Жао Зэ Шян: Буруу бодоогүй байж, шилжилгээний хариунд том асуудал байна. Хоёр үр тогтсон өндгөн эсийн нэг нь саванд нөгөө нь савны гадуур байна. Энэ маш аюултай. Яаралтай хагалгаа хийх хэрэгтэй. Хурдан гэрийнхнийгээ дуудаж гарын үсэн зуруул.
Шэн Шин Чэн: Би өөрөө зурна аа.
Ше Лин Юн: Эмч ээ, эмч ээ. Яаралтай туслаарай. Эмч ээ
Хэ Шан Шан: Цусан дахь сахар багассан гэж хэлсэн ш дээ. Санаа зоволтгүй. Хууч өвчин..
Ше Лин Юн: Чамайг гэнэт надруу амьсгаа нь тасрах шахсан залгаж байхад яаж санаа зовохгүй байх юм
Хэ Шан Шан: Залгах ёсгүй байснаа мэднэ ээ. Үнэхээр тэссэнгүй.
Ше Лин Юн: Ийм үед тэгж их санаа зовох хэрэггүй.
Жао Зэ Шян: Хайр дурлалаа гэртээ очиж ярь , хүний амь насаар тоглох гэж байгаа бол эмнэлэгт битгий хөл тавь.
Хэ Шан Шан: Байж боломгүй юм..Шэн Шин Чэн савны гадуурх жирэмслэлт ээ...
Жао Зэ Шян: Хоёр өндгөн эсний нэг нь хэвийн нөгөө нь үгүй. Чи эмч байж бүх боломжит хувилбаруудыг шалгаж үзэх хэрэгтэй. Чиний хайхрамжгүйгээс болж тэр өнөө орой золтой амиа алдчихсангүй.
Ше Лин Юн: Тэр яагаав
Жао Зэ Шян: Чамд хамаатай гэж үү. Хэ эмчдээ л хань бол. Шэн Шин Чэнээс холхон бай.
Ше Лин Юн: Өвчтөн яасын бол
Сувилагч: Мэдэхгүй ээ
Ше Лин Юн: Тэр хаана байна
Жао Зэ Шян: Чамайг харахыг хүсэхгүй байгаа.
Хэ Шан Шан: Ше Лин Юн, чи яаж байна аа
Ше Лин Юн: Тэр бол миний эхнэр.
Жао Зэ Шян: Тэгвэл чи эхнэрээ хагалгаанд орох гээд гэр бүлийн хүн нь гарын үсэг зурах шаардлагатай үед өөр эмэгтэй тэвэрч ирээд хаа сайгүй яаралтай тусламж хайж явснаа мэдэх үү.......
Ше Лин Юн: Чи
Жао Зэ Шян: Өвчтөн одоо эдгэрэлтийн шатандаа байгаа тул тайван амрах хэрэгтэй. Тэрний төлөө хэд хоног тайван орхи.
Ше Лин Юн: Тэрвэл өдрийн хоолнуудыг би аваачаад өгч байя.
Жао Зэ Шян: Хэрэггүй ээ. Өвчтөн асрахад би чамаас илүү туршлагатай.
Жао Зэ Шян: Бичиг баримт бүгд болчихлоо. Би чамайг хүргээд өгье
Шэн Шин Чэн: Баярлалаа Жао эмч ээ. Дээр таны хэлсэн хагалгаа хэзээ
товлогдсон бэ
Жао Зэ Шян: Одоогийн биеийн байдал чинь хагалгаа хийх боломжгүй байна
Шэн Шин Чэн: Яагаад .. хэрвээ хагалгаа хийвэл би насан туршдаа хүүхэд төрүүлэхгүй гэсэн үг үү
Жао Зэ Шян: Тийм ээ.
Шэн Шин Чэн: Хэ эмч мэдэх үү
Шэн Шин Чэн: Тэгэхээр тэр энэ тухай Лин Юнд хэлжээ？
Шэн Шин Чэн: Лин Юн ийм шалтгаанаар аргагүй эрхэнд намайг сонгожээ. Үүрэг хариуцлагынхаа төлөө....Хэ эмч хайр нь, харин би хариуцлага.
Жао Зэ Шян: Энийг би мэдэхгүй ээ.
Шэн Шин Чэн: Магадгүй энэ хамгийн зөв арга байх. Би сайн ээж болж чадахгүй байх. Жао эмчээ цагаа товлоорой.
Жао Зэ Шян: Дахиад сайн бодоод үз
Шэн Шин Чэн: Шаардлагагүй ээ
Шэн Шин Чэн: Ше Лин Юн, ирэх нэгдэхэд бүх материалаа аваад иргэний бүртгэлийн үүдэнд уулзья.
Сун туслах: Ше захирал таньтай ярилцая гэж байна
Шэн Шин Чэн: Нэгдэхэд шууд иргэний бүртгэл дээр уулзана.
Сун туслах: Энэ ноён Ше өөрөө.
Хадам аав: Сүн Фанаас чамайг Лин Юнээс сална гэж сонссон .
Шэн Шин Чэн: Салах нь бид хоёрт хоёуланд нь хэрэгтэй.
Хадам аав: Хэ Шан Шаний асуудалп Лин Юн буруу хандсан. Гэсэн ч нэгэнт алдаагаа ухаарснаас хойш тэрэнд дахиад нэг боломж өгвөл яаж байна
Шэн Шин Чэн: Урмыг чинь хугалсанд өршөөгөөрэй.
Хадам аав: Шэн Шин Чэн! Чи яаж Ше овогтын хаалгаар орж ирлээ. Энэ нэг төрлийн үнэ тохирсон наймаа байсан гэдгийг чи маш сайн мэдэж байсан. Чамд салах эрх байхгүй.
Шэн Шин Чэн: Эрх байгаа үгүйг та биш шүүх тогтооно. Намайг шүүхэд өг л дөө.
Хадам аав: Тэгвэл дахиад мөнгө өгвөл яаж байна
Шэн Шин Чэн: Төрөөгүй байгаа хүүхдийг минь худалдаж авах нь уу
Хадам аав: Салах гээд байгаа чинь ердөө л Лин Юнээс амьдралын баталгаа олж харахгүй байгаа биз дээ. Тэгвэл би өөрийн хувьцааны 3%-ийг чамд өгье, хүүхэд төрсний дараа дахиад 2%! яаж байна. Бага мөнгө биш шүү.
Шэн Шин Чэн: Ойлгохгүй хүнтэй яриад яахав дээ.
Сун туслах: Шэн хатагтай, жаахан зайдуу ярилцья.
Шэн Шин Чэн: Бидэнд ярих юм байхгүй.
Сун туслах: Тйим үү…Шэн хатагтай яагаад заавал сална гэж зүтгээд байгаа юм. Танай гэриийнхан буцаж ирээд нэг орлогын эх үүсвэр нь дутуу байгааг мэдвэл сайн сургаад өгнө дөө. Яагаад Ше овогтын бэр гэсэн ийм сайхан ажлаасаа гарах гэж яараад байгаа бил ээ.
Шэн Шин Чэн: Санаа зоволтгүй ээ. Би энэ хүүхдийг заавал төрүүлнэ.
Сун туслах: Шэн хадагтайг зөөлөн сэтгэлтэй хүн гэдгийг мэдээд байсан юм. Ярилцахад их амар хүн юм.
Хадам аав: Харах нь ээ эмэгтэйчүүд та нар нэгэнтэйгээ хурдан ойлголцдог бололтой.
Ше Лин Юн: Салахыг хүсээ юу. Тэгье ээ, салцгаая. Шэн Шин Чэн битгий харамсаарай. Тав дахь өдрийг хүлээх хэрэггүй, одоо шууд салья. Яг одоо иргэний бүртгэлрүү явья. Одоо салцгаая.
Ше Лин Юн: Зур...Тэгээд иргэний бүртгэлрүү явцгаая.
Ше Лин Юн: Салахыг хүсээгүй бол битгий салья гэж хэл. Ийм аргаар юу батлах гээд байгаа юм.
Шэн Шин Чэн: Аав чинь надад зарим хувьцаагаа өгөөд хүүхдийг минь худалдаж авья гэсэн . Би зөвшөөрсөн.
Ше Лин Юн: Мөнгө хүссэн бол надад биш аавд хэлдэг нь яаж байгаа юм.
Шэн Шин Чэн: Илүү их өгөх болохоор. Би чамтай гэрлэсэн нь зөвхөн хэвлийдэх хүүхдээ албан ёсны нэртэй байлгахын төлөө. Чиний хэнд дурлаж хэнтэй хамт байх надад хамаагүй, хамаарахыг ч хүсэхгүй байна.
Найз: Сая зөрсөн хүн Шэн Шин Чэн мөн үү, чи таньдаг юм уу. Манай сургуулийн шилдэг ш дээ. Тэр үед манайх шиг муухан сургуулиас Цинхуа , Бээжингийн их сургуульд ороход хангалттай өндөр оноо авсан. Сургууль даяараа шуугисан даа. …гэхдээ сайн харахаар Хэ Шан Шантай жаахан төстэй юм аа.
Найз: Ше залуу ноён намайг хаалган дээр хүлээгээд зогсож байдаг би ч үнэхээр хүндтэй хүн юм аа.
Ше Лин Юн: Чи л дутуу байна.
Ше Лин Юн: Чи
Хэ Шан Шан: Чи хэн бэ
Найз: Арай… байзаарай. Танай эхнэрийг бас Шэн Шин Чэн… арай энэ Шэн Шин Чэн биш биз?
Найз: Чи ч ёстой дэндүү юм аа. Ше Шин Чэн Хе Шан Шантай адилхан болохоор гэрлэсэн юм уу…Салсан нь ч зөв болж.
Ше Лин Юн:: Салаагүй ээ.
Найз: Салаагүй ээ? тэгээд намайг дуудаж яах гэсэн юм.
Ше Лин Юн: Уг нь бэрийг чинь танилцуулах санаатай байсан юм.
Найз: Тэгээд Шан Шан яасын
Ше Лин Юн: Хэрэв Шэн Шин Чэн ч бас тэр сургуулийнх бол.. тэгвэл тэр орой ...
Шэн Шин Чэн: Дараа нь ийм юм болвол зүгээр тойроод явсан нь дээр.
Ше Лин Юн: Би явчихсан бол чи яах байсан юм, тэд надаас юу ч олж авч чадахгүй. Битгий ийм орой гэртээ харьж бай. Чам шиг ганц эмэгтэйд хэтэрхий яюултай.
Шэн Шин Чэн: Дараа намайг тоох хэрэггүй ээ. Баярлалаа.
Ше Лин Юн: Чамайг хэн гэдэг юм
Ше Лин Юн: Байна уу, Шан Шан.... за, би хурдан яваад очьё. Чи сандрах хэрэггүй.
Хэ Шан Шан: Миний өмнөөс Шэн Шин Чэнд үг хэлээд өгч чадах уу
Ше Лин Юн: Жао Зе Юн чамайг тэнцүүлээгүй байхад Шэн Шин Чэн дээр очоод ямар нэмэртэй юм
Хэ Шан Шан: Жао орлогч тэрний үгийг заавал сонсоно. Тэр л ам нээчихвэл би үлдэж чадна.
Хэ Шан Шан: Март даа.. Би хэнийг ч хүчлэхийг хүсэхгүй байна. Магадгүй тэр ч гэсэн надад туслахыг хүсэхгүй байх.
Ше Лин Юн: Тайвшир аа, эмнэлгийн асуудал дээр би арга бодож ольё.
Хэ Шан Шан: Хэрвээ үнэхээр хэцүү байвал хэрэггүй ээ. Би чамайг зовоохыг хүсэхгүй байна
Ше Лин Юн: Шан Шан , бид анх хаана уулзасныг санаж байна уу,
Хэ Шан Шан: Анх удаа гэвэл чи сургуулийн хаалганы урд гэсэн. Намайг зогсоосон тэр үе л...
Ше Лин Юн: Хаалганы урд гэдэгт итгэлтэй байна уу
Хэ Шан Шан: Үгүй бол.. Намайг урьд нь харж байсан гэх гээд байна уу
Ше Лин Юн:: Эмнэлгийн тухайд санаа зовох хэрэггүй. Хэрвээ миний туслаж чадах юм байвал хэлээрэй. Нөхөн төлбөр гэж бод.
Хэ Шан Шан: Тэгэхээр надтай бүх харилцаагаа дуусгах гэж байгаа юм уу
Ше Лин Юн: Уучлаарай
Жао Зэ Шян: Хүүхдээ төрүүлэхээр шийдсэн үү
Жао Зэ Шян: Тэгвэл тогтмол хяналтанд байгаарай
Шэн Шин Чэн: Заа
Жао Зэ Шян: Үнэхээр дахиад шалгат өгөх юм уу
Шэн Шин Чэн: Өмнө нь аргагүй эрхэнд орхисон. Одоо боломж гарсных эхнээс нь үзээд алдья.
Жао Зэ Шян: Тэгвэл үзлэгт ирэх үед чинь би сайн бэлдэж өгье. Харж үзэхгүй шүү.
Шэн Шин Чэн: Баярлалаа, Жао багш аа.
Жао Зэ Шян: Одоо надаас айхаа больжээ
Шэн Шин Чэн: Таны хатуу байдаг нь миний төлөө биш гэж үү
Жао Зэ Шян: Дахиад багш гэж дуудах хэрэггүй. Нэрээр минь дууд
Шэн Шин Чэн: Болохгүй байх аа.
Жао Зэ Шян: Тэнцчихвэл ажлын хамтрагчид болно тэнцэхгүй бол би чамд заах хэрэггүй болно
Шэн Шин Чэн: Баярлалаа. Жао Зэ Юн.. тэгвэл би явлаа.
Жао Зэ Шян: За
Шэн Шин Чэн: Баярлалаа.
Ше Лин Юн: Салах гэж яарч байгаа чинь тэр залуугаас болсон тийм үү. Өөр хүний хүүхдийг тээж байгааг мэдсээр байж чамтай нийлнэ гэж үү, өөрийгөө сайхан сэтгэлтэй гэж бодсон юм байх даа.
Шэн Шин Чэн: Ше Лин Юн, өнөөдрөөс эхэлж намайг хамт амьдардаг танихгүй хүн гэж бод.
Ше Лин Юн: Би чамайг өмнө нь аварч байсан тийм үү . Тэр орой үнэхээр чи гэж үү
Шэн Шин Чэн: Үнэндээ чи ганц биш хэд хэдэн удаа аварсан.
Ше Лин Юн: Сургуулийн тэр явдлаас гадна уу
Шэн Шин Чэн: Багш аа
Багш: Дагаад яв, хүсвэл боломжгүй юм байхгүй. Гэхдээ боломжоо ойлгохгүй бол цаашдаа эмнэлэг чамд амаргүй л байна байх.....
Шэн Шин Чэн: Намайг тавь. Тавиач ээ
Ше Лин Юн: Муу зөв хөгширч чаддагүй амьтан... Шан Шан, Шан Шан
Ше Лин Юн: Өглөө чи хаашаа гүйчихсэн бэ
Лан Си Хуа: Өглөө.... би өглөөнөөс хойш дадлагын өрөөнд байсан.
Ше Лин Юн: Танай сургуульд сурагчтайгаа ёс бус харилцаа үүсгэдэг багш байдаг уу
Хэ Шан Шан Иймэрхүү юмыг хэн ч зоригтой ярьж чаддагүй юм аа.
Ше Лин Юн: Миний оролцох цаг болж.
Хэ Шан Шан Ше Лин Юн, дахиад сайн үйл хийхээр шийдээ юу
Ше Лин Юн: Тэр бүгд чамд тайван цэвэрхэн , сурах орчин бүрдүүлэхийн төлөө байсан.
Шэн Шин Чэн: Баярлалаа. Дараа нь туслах болгонд чинь найз охинтойгоо андуурсан гэж бодьё
Шэн Шин Чэн: Үнэндээ дахиад нэг бий, элсэлтийн шалгалт дууссаны дараа мэргэжил сонгох үеэр..
Ээж: Заавал яагаад анагаах гэж, багшийн мэргэжил муу гэж үү. Төлбөргүй, ажилгүй үлдэнэ ч гэж айлтггүй.
Аав: Цэргийн сургууль ч болно, стипенттэй.
Шэн Шин Чэн: Үгүй ээ.
Аав: Алсын хараатай бай.
Ше Лин Юн: Эмч болвол том жижиг ямар ч өвчин гарсан эмнэлэгт танилтай болно. Одоо эмнэлэгт үзүүлэх бүр хэцүү болсон шүү. Өвчтөн нь улаан дугтуй атгуулаад явчихад л сургалтын төлбөр дорхноо нөхөгддөг гэдэг биз дээ.
Аав: Анагаахад орж болно, гэхдээ заавал Лаочэнгийн их сургуульд шүү, өөр хот руу явж болохгүй.
Шэн Шин Чэн: Гэхдээ хэдэн ч удаа аварсан бай, саяны явдлаар өрөө цайруулж тооцоо тэнцсэн гэж бодьё.
Ше Лин Юн: Би яагаад юу ч мэдсэнгүй вэ? Тэнцлээ гэж бодьё гэнэ үү? Надад ингэж хандах чинь шударга гэж үү?
Шэн Шин Чэн: Шударга аа? Яасан шударга ярьж байна аа. “Үнэ тохиролцсон шударга”. Болж байна аа. Үнээ тохирчихвол би үр хөндүүлээд Хэ эмчид байраа тавьж өгье.
Ше Лин Юн: Яасан ч үр хөндүүлж болохгүй шүү.
Шэн Шин Чэн: Тэхээр салахгүй байгаа чинь хариуцлага нэрийн дор өөрийгөө золиослож байгаа хэрэг үү? Уучлаарай, надад тийм юм хэрэггүй.
Ше Лин Юн: Ядаж энэ жил асаргаа хэрэгтэй биз дээ.
Шэн Шин Чэн: Бидний гэрлэлт хүүхдэд хууль ёсны бүртгэл авахын төлөө. Чи
хэнтэй байсан ч би оролцохгүй. Саад болоод байвал эндээс нүүж зай тавьж өгье.
Ше Лин Юн: Тэг ээ, нүү.
Шэн Шин Чэн: Маргаашнаас байр хайна, хэд хоног чамайг зовоочихъё.
Ше Лин Юн: Байр хайх хэрэг байна уу, шууд Жао эмчийнд очиж болно ш дээ.
Шэн Шин Чэн: Буудал руу нүүнэ ээ. Маргааш нүүе.
Ше Лин Юн: Тэгж төвөг удах хэрэггүй. Танай ээж дүүд чинь авсан 3 саяын байрыг явахад нь чиний нэр дээр шилжүүлчихсэн.
Шэн Шин Чэн: Ше Лин Юн，чи хүмүүст ингэж л ханддаг. Тэдний хүсэх эсэх нь огт чухал биш.
Сун туслах: Шэн Шин Чэн салахаас татгалзээ. Ше захирал надад яаж талархах бол?
Ше Лин Юн: Чи юу хийчихсэн юм?
Сун туслах: Сул талыг нь барьчихвал, тэр чамд бүхнээ өгнө.
Ше Лин Юн: Ингэж сүрдүүлээ юу
Сун туслах:: Өмнө нь ноён Ше 5% хувьцаа өгье гээд ч бууж өгөөгүй байхад би яаж чадах вэ дээ. Хэрэв та хоёр одоо салвал өмнөх бүх хүчин чармайлт дэмий болно. Тэр хүүхдээ л төрүүлчихвэл Шан Шан та хоёр хамт байх ямар ч аргагүй болох биш гэж үү?
Ше Лин Юн: Дараа ийм дураараа юм багахан шиг хийгээрэй.
Ше Лин Юн: Шэн Шин Чэн чи үнэхээр харгис юм аа.
Шэн Шин Чэн: Юу хийж байгаа юм
Ше Лин Юн: Би хэдэн ууртай үг хэлсэн байлаа ч чи жаахан нүүр өгч болохгүй юу?
Шэн Шин Чэн: Есөн сарын дараа хүүхдээ ирж аваарай. Хүүхэд төрсний дараа бид сална , цаашид нэгнийхээ амьдралд оролцох хэрэггүй.
Ше Лин Юн: Үгүй ээ. Нууцаар хүүхдээ авахуулахгүйг чинь яаж мэдэх юм. Энэ есөн сарын хугацаанд би чамайг өдөр бүр харна.
Шэн Шин Чэн: Чемодан
Ше Лин Юн: Би тусалья
Шэн Шин Чэн: Хэрэггүй ээ.
Хүмүүс: Туслаарай! Хүн байна уу, хүн усанд уначихсан байна!
Хүмүүс: Амьсгал алга. Үхчихээгүй биз дээ.
Шэн Шин Чэн: Би эмч байна.
Ше Лин Юн: Чи ч бас анагаахаар сурсан юм уу
Шэн Шин Чэн: Чамд хамаагүй.
Ше Лин Юн: Чи гэрлэлтийн төлөө өөрийн мөрөөдөл , амьдарлаа орхисон тийм үү
Шэн Шин Чэн: Чамтай ямар ч хамааралгүй .
Ше Лин Юн: Жао Зэ Шян та хоёр хосууд байсан . Манай гурван саяын инжнээс болоод салсан. Одоо учраа олж эргээд нийлчихсэн болохоор салах гэж ингэтлээ яараад байгаа юм уу. Тийм үү!
Шэн Шин Чэн: Бусдыг чам шиг хийх ажилгүй, өдөржин хайр дурлал яриад явдаг гэж бодоо юу
Ше Лин Юн: Гурван саяын үнэтэй байран дээр нэмээд компанийн 5% хувьцаа.. Надад энэ талаар мэдэх эрх байхгүй юу?
Шэн Шин Чэн: Хувьцааны талаар мэдэж байсан юм уу, тийм л дээ.. гадагшаа явах асуудлыг чи зохицуулсан л даа. Чамаас өөр хэн намайг ийм аргаар дарамтлахав. Нэг талдаа хайр сэтгэл ярьж салахгүй гэнэ, нөгөө талдаа боломж хүлээж байгаад дараа нь хувьцаагаар намайг худалдаж авах гэж оролдоно. Танайхан ч ёстой төрөлхийн наймаачин хүмүүс юм аа.
Ше Лин Юн: Юу гэж ч бодсон бай би ганцхан та хоёр ямар харилцаатайг мэдмээр байна.
Шэн Шин Чэн: Жао Зэ Шян миний багш, дадлага хийх үед надад хүнд байсан. Өдөр болгон бөөн асуудал намайг хүлээж байдаг байлаа, жаахан л буруу хариулвал шууд загнуулна. Бид багш нь сурагчдаа хүлээлт тавьж, сурагч нь багшаа хүндэлж байгаа төдий.
Ше Лин Юн: Гэхдээ энэ удаа эмнэлэгт хэвтэхэд чинь тэгж хатуу хандахыг хараагүй.
Шэн Шин Чэн: Учир нь эмч болох замаа өөрөө орхисон юм чинь чамтай дэмий юм ярьж цаг үрэхгүй гэсэн болохоор.
Ше Лин Юн: Тэгвэл би чамд арай зөөлөн багш олж өгье
Шэн Шин Чэн: Миний асуудалд санаа зовох хэрэггүй.
Ше Лин Юн: Бид салаагүй цагт чи миний эхнэр хэвээрээ. Би энэ бүхнийг мэдэх үүрэгтэй. Хэрвээ шалгалтанд бэлдэх хэрэгтэй бол энэ сандлууд тохирохгүй, би чамд арай тухтай сайн сандал авч өгье
Шэн Шин Чэн: Би өрөө авчихна нь.
Ше Лин Юн: Авах юм зөндөө байна. Жирэмсний дэр, тос, эрүүл мэндийн бүтээгдэхүүн, хувцас, гутал, гоо сайхны бүтээгдэхүүн..
Шэн Шин Чэн: Эсвэл хамт дэлгүүр явж авья..
Ше Лин Юн: Тэгье ээ. Маргааш үдээс хойш больё.
Ше Лин Юн: Би өглөө уулзалттай, дуусгаад хүрээд ирье.
Шэн Шин Чэн: Тэгвэл маргааш дэлгүүр дээр уулзья.
Ше Лин Юн:: За.
Найз: Чи хурдан хүрээд ирэх боломж байна у
Ше Лин Юн: Байхгүй ээ, хүнтэй цаг товлочихсон.
Найз: Шан Шан хэтрүүлж уугаад архины хордлого болсон юм шиг байна. Би ганцаараа эмнэлэгт хүргэж чаддаггүй ээ. Хурдан хүрээд ир ээ
Ше Лин Юн: Тэр огт ууж чадахгүй ш дээ , ямар архи уусан юм?
Найз: Чамайг огт дурдаагүй ээ, гэхдээ хэлсэн үг бүр нь чамайг хэлж байсан.
Ше Лин Юн: Жолооч оо, машинаа эргүүл.
Байна уу , Лин Юн.
Ше Лин Юн: Хурал дуусдаггүй ээ, гарчихсан уу?
Шэн Шин Чэн: Арай гараагүй л...
Ше Лин Юн: Тэгвэл маргааш...
Шэн Шин Чэн: За.
Жао Зэ Шян: Шин Чен
Шэн Шин Чэн: Жао багш аа
Жао Зэ Шян: Одоо завтай байна уу
Шэн Шин Чэн: Ямар нэг юм болоо юу
Жао Зэ Шян: Сандрах хэрэггүй ээ, миний туслах чөлөө авчихсан чамд орлох цаг байна у
Шэн Шин Чэн: За, би яваад очьё.
Ше Лин Юн: Энд юу хийж байгаа юм?
Шэн Шин Чэн: Чи хуралтай гээгүй бил үү?
Ше Лин Юн: Би... Би... өнөөдөр
Найз: Лин Юн, Шан Шан сэрчихлээ.
Ше Лин Юн: Шин Чэн! Шан Шан… тэр өнөөдөр
Шэн Шин Чэн: Тайлбарлах хэрэггүй ээ. Чи завгүй байх шиг байна
Ше Лин Юн: Шин Чэн
Жао Зэ Шян: Бие чинь өвдөөгүй биз дээ
Шэн Шин Чэн: Өглөөний явдлын талаар битгий асуу, танд төвөг удчихлаа..
Шэн Шин Чэн: Жао багш аа, би сайн ажиллласан уу?
Жао Зэ Шян: Багш гэж битгий дууд гээгүй бил үү?
Шэн Шин Чэн: Туслах чинь бол багш аа гэж дуудах ёстой шүү дээ
Жао Зэ Шян: За яахав, тэгвэл дараа нь ийм хэрэг гарвал чамайг дуудахгүй ээ.
Шэн Шин Чэн: За....
Жао Зэ Шян: Өмнө нь сурснаа мартаагүй л юм байна. Жаахан сэргээхэд дорхноо гартаа оруулчихлаа.
Хэ Шан Шан: Яах гэж тэрнийг дуудсан юм?
Ше Лин Юн: Архины харшилтай байж ууж л байдаг. Эмч хүн байж эрсдлээ мэддэггүй юм уу?
Хэ Шан Шан: Чи одоо эхнэрээ бас хэвлийд нь байгаа хүүхдээ асрах үүрэгтэй. Миний үхэх сэхэх чамд хамаатай гэж үү?
Ше Лин Юн: Ийм байдалтай байхад чинь яаж тоохгүй байхав дээ
Хэ Шан Шан: Чамайг мартахын тулд архи уусан нь ч..Би яаж чамайг мартаж чадах юм бэ ?
Ше Лин Юн: Шан Шан ингэх хэрэггүй.
Хэ Шан Шан: Долоон жилийн үеэрхэл. Яаж ийм амархан мартаж чаддаг байна аа. Би өдөр бүр ямар их харамсдаг гээч. Тэр үед илүү зоригтой байгаагүйдээ өөрийгөө буруутгадаг. Та хоёр гэрлэж, тэр эмэгтэй жирэмслэхээс өмнө арай эрт ирсэн бол бидний төгсгөл өөр байх байсан болов уу?
Ше Лин Юн: Уучлаарай Шан Шан. Чи надаас илүү сайн хүнтэй таарна. Уучлаарай .
Хэ Шан Шан: Ше Лин Юн
Ше Лин Юн: Шин Чэн, Шин Чэн, Шин Чэн,
Шэн Шин Чэн: Асуудал гараа юу
Ше Лин Юн: Хүнийг цаазаар авах ял оносон ч дүрэм журмаар нь явах хэрэгтэй. Ядаж эхлээд миний тайлбарыг сонсох ёстой биш үү
Шэн Шин Чэн: Хүн чанар ярих байсан бол яах гэж худлаа хэлсэн юм
Ше Лин Юн: Чамайг хэтрүүлж бодох вий гээд л...
Шэн Шин Чэн: Хэтрүүлж бодохоос айсааан! Ше Лин Юн би ойлгохгүй байна, санаа зовж хайрладаг чинь хүн Хэ эмч байхад намайг хажуудаа байлгах ямар хэрэгтэй юм?
Ше Лин Юн: Чи өөрөө ! Надтай уулзахаар тохирчихоод бүтэн өдөржин тэр Жао Зэ Шянтай хамт байсан. Чи гэмгүй хүн үү?
Шэн Шин Чэн: Юу гэнэ ээ.
Шэн Шин Чэн: Тэгвэл би түүнтэй хамт баймаар байна…..Хүслээр минь байлга.
Ше Лин Юн: Бидний гэрлэлт асуудлалтай байгааг ашиглаж миний эхнэрийг булаана гэнэ ээ. Энэ чиний эмчийн ёс зүй юу Жао Зэ Шян?
Жао Зэ Шян: Буруутай хүн нь чи байхад одоо надад тохож байна уу. Ше овогтын хүн гээд намайг зүгээр байна гэж битгий бодоорой!
Ше Лин Юн: Шэн Шин Чэн аль хэдийн хүлээн зөвшөөрсөн. Чи өөр юу нуугаад байгаа юм.
Жао Зэ Шян: Юу гэнэ ээ.
Ше Лин Юн: Өөр эрийн хүүхдийг тээж байгаа нь ч хамаагүй юу? За, хурдан хэл, хэдэн төгрөг авч байж Шин Чэнийг орхих юм. Үнээ хэл.
Жао Зэ Шян Чи ээжээсээ ялгарах юу байгаа юм?
Ше Лин Юн: Бүтэн өдөржин тэр Жао Зэ Шянтай хамт байсан. Чи гэмгүй хүн үү?
Шэн Шин Чэн: Тэгвэл би тэрэнтэй хамт байхыг хүсч байна.
Ше Лин Юн: Чи надад хайргүй юм уу? Яагаад ингэж амархан бууж өгч байгаа юм ? Шэн Шин Чэн явахгүй байж болохгүй юу?
Хэ Шан Шан: Болгоожтой
Шэн Шин Чэн: Уучлаарай , тэрнийг энд ирнэ гэж бодсонгүй.
Жао Зэ Шян Чи яагаад надаар шалтаглаж тэрнээс салахыг бодсон юм
Шэн Шин Чэн: Мэдэхгүй ээ.
Шэн Шин Чэн: Яагаад бидний хооронд юм байгаа гээд байгааг нь мэдэхгүй. Би тэрний хэлсэн бүхнийг зөвшөөрсөн. Тэр юу хэлнэ би аясаар нь дагаад ярьчихсан.Төвөг учруулсанд уучлаарай.
Жао Зэ Шян Зүгээр ээ, хэрэггүй. Яахав,..би ч бас ганц бие.
Шэн Шин Чэн: Ийм мундаг байж яагаад ганц бие байгаа юм
Жао Зэ Шян Би мянган унасан ч мянга нэг босдог хүнийг биширдэг. Би тийм хүнтэй учирч байсан..тэр одоо гэрлэчихсэн. Цаашид яах гэж байна ? Хэрвээ ямар нэг асуудал гарвал над руу залгаарай. Орой болчихож эртхэн гэртээ харь.
Туслах: Байна уу хатагтай! Ше захирал гэртээ байна уу?
Шэн Шин Чэн: Юу болсон бэ?
Туслах: Өглөө уулзаландаа ирсэнгүй. Залгахаар утсаа авахгүй. Гэртээ байхгүй байгаа юм юу?
Шэн Шин Чэн: Чи тайвшир , би гадуур явж байна. Очоод хараадхая.
Шэн Шин Чэн: Лин Юн, чи гэртээ байна уу, Лин Юн?
Ше Лин Юн: Шин Чэн, Шин Чэн
Шэн Шин Чэн: Туслах чинь чамайг өглөө чухал уулзалттай хэрнээ утсаа авахгүй байна гэсэн. Учрыг нь олоорой.
Ше Лин Юн: Шин Чэн, Шин Чэн, харж байгаа шиг чинь биш ээ.
Шэн Шин Чэн: Тайлбарлах хэрэггүй. Та хоёрын хэрэг надад хамаагүй.
Ше Лин Юн: Чамайг эмнэлэгт хүргээд өгье.
Шэн Шин Чэн: Тайвшир, хүүхэд зүгээр. Би мэднэ.
Ше Лин Юн: Би чамд санаа зовж байна
Шэн Шин Чэн: Тэрэнтэй хамт амьдардаг байж надад ийм юм ярьж л байдаг. Чи намайг хүндэлсэн үү, тэрнийг хүндэлсэн үү
Ше Лин Юн: Шин Чэн
Хэ Шан Шан: Хэрэгтэй бол би тэрэнд тайлбарлаад өгөх үү
Ше Лин Юн: Шан Шан чи эмч хүн . Хүн согтуу байхдаа харьцаанд орох боломжгүй гэдгийг мэднэ
Хэ Шан Шан: Наад үгээрээ юу гэх гээв
Ше Лин Юн: Яагаад ингэсэн юм ? Намайг хүргэж ирээд, хажууд минь унтаж, утасны дууг хаасан. Шин Чэнд харуулахын тулд уу?
Хэ Шан Шан: Үнээн, би санаатай тэгсэн.
Ше Лин Юн: Миний мэдэх чи ийм юм хийхгүй.
Хэ Шан Шан: Тэр аль хэдийн өөр хүнд дурлачихсан. Бид яагаад шинээр эхэлж болохгүй гэж? Тэгээд ч би хүлээж болно. Би эхнэр эсвэл найз бүсгүй гэсэн нэр шаардахгүй.
Ше Лин Юн: Бид аль эрт салчихсан ш дээ.
Хэ Шан Шан: Яагаад? Хоёулаа долоон жил хамт байсан, бүхэл бүтэн долоон жил! Чи тэрнийг мэдээд хэр удсан юм, бид яагаад буцаад нийлж болохгүй гэж?
Хэ Шан Шан: Үзлэгтээ ирээ юу ? Эмнэлэгт ийм их хүн байхад тааралдаад эвгүй юм. Лин Юнд хэлж байгаад хамт ирэхгүй яасан юм?
Шэн Шин Чэн: Байдаг л үзлэг , үзүүлээд дуусчихсан.
Хэ Шан Шан: Тэгвэл хэрэгтэй юм байвал надад хэлээрэй.
Шэн Шин Чэн: Ээж ээ
Хадам ээж: Чи тэрээнтэй юу ярьдаг бил ээ.
Шэн Шин Чэн: Ээж , та яаж ирсэн юм
Хадам ээж: Жирэмсний үзлэг шиг чухал юм байхгүй, дараа нь Лин Юн завгүй бол шууд намайг дуудаарай.
Шэн Шин Чэн: Ээж, энгийн л нэг үзлэг , тийм сүртэй биш ээ.
Хадам ээж: Ач хүүтэй минь холбоотой л бол юу ч энгийн биш. Хамт харья, эгчээр чамд хараацайн үүр жигнүүлж өгье!
Шэн Шин Чэн: Ээж ээ, би ингэсгээд дахиад...
Ше Лин Юн: Ээж ээ
Хадам ээж: Чи завгүй байсан юм уу, дууссаны дараа ирж байдаг.
Ше Лин Юн: Өглөөний хурал дуусаад шууд яараад ирлээ! Ээж, та түрүүлээд явж бай, би хамт хэдэн юм худалдаж авахаар явна.
Хадам ээж: Үнэхээр хэрэгтэй үедээ ирээд, хэрэггүй бол хаячих юм аа
Шэн Шин Чэн: Чи ээжийг явуулсан уу,
Ше Лин Юн: Намайг харахыг хүсэхгүй байгааг чинь мэдэж байгаа ч чамд санаа зовж байна. Гэрт чинь хүргээд өгье!
Шэн Шин Чэн: Шаардлагагүй ээ, буруу ойлголт төрүүлэхээр юм хийх хэрэггүй.
Ше Лин Юн: Жао эмчийг буруугаар ойлгоно гэж санаа зовж байгааг чинь мэднэ, гэхдээ тэр зүгээр л эмчлэгч эмч чинь! Завгүй болохоор байнга харж хандаж чадахгүй.
Шэн Шин Чэн: Хичнээн завгүй байсан ч байнга завгүй байдаг Ше захирал таньтай яаж харьцуулахав.
Шэн Шин Чэн: Жао эмч үнэхээр энэ хүүхдээс дургүйцэхгүй гэж үү?
Жао Зе Юн: Дургүйцэхгүй ээ. ......Би чамайг хүргээд өгье.
Жао Зе Юн: Энэ Ше Юн Лин сонин хүн юм аа. Араас дагаж байна.
Шэн Шин Чэн: Дараа нь иймэрхүү янзаар туслах хэрэггүй.
Жао Зе Юн: Туслах бол эхнээс нь дуустал тусал, өгсөн бол бүр мөсөн өг.
Шэн Шин Чэн: Эмнэлэгт ийм завгүй, тэгээд ч...
Жао Зе Юн: Тэгээд ч 2 жилийн өмнө чамд санаа тавих цаг байгаагүй. Энэ хоёр жилд хүүхэд төрүүлээх хүн нь цөөрсөн. Тэтгэвэрт гарахаасаа өмнө л ажилгүй болох нь гэж бодсон байх л даа. Дээр Ше Лин Юн надад чамаас холдвол мөнгө өгье гэсэн. Новш гэж, дэндүү эрт татгалзчихсан байна.
Шэн Шин Чэн: Тэр ингэж хэлээ юу
Жао Зе Юн: Намайг чамайг гомдооно гэж айсан байх.
Шэн Шин Чэн: Ше Лин Юн, чи яг яах гээд байгаа бэ? Одоо надад хайргүй байж яагаад тавьж явуулахгүй байгаа юм?
Хэ Шан Шан: Жолооч оо, удаан яваарай.
Хадам ээж: Жолооч оо, тэр машиныг дагаад яв! Битгий алдчихаарай !
Хадам ээж: Энд ирж юу хийдэг бил ээ? Яаж нууц үг мэдсэн байх уу
Хадам ээж: Ажлын үнэмлэх чинь яагаад энд байгаа юм
Хэ Шан Шан: Хүүгээсээ асуу
Хадам ээж: Тайлбарлаас нааш өнөөдөр эндээс явна гэж саналтгүй!
Шэн Шин Чэн: Дагаад байгаа шалтгаан чинь юу юм?
Ше Лин Юн: Дагаагүй ээ, зүгээр л чамд санаа зовоод... Юу хийхээ ч мэдэхгүй байна!
Шэн Шин Чэн: Хийж чадах ганц юм чинь надаас холхон байх
Ше Лин Юн: Тэр өглөө буруу ойлгосон. Бидний хооронд юу ч болоогүй! Согтоод намайг гэрт хүргэж өгсөн, чи ч намайг өмнө нь гэрт хүргэж өгч байсан. Би согтуудаа ямар байдгийг чи мэднэ, яаж тэрэнд ямар нэг юм болж чадах юм бэ?
Шэн Шин Чэн: Чи чадна.
Ше Лин Юн: Шан Шан, битгий яв!
Ше Лин Юн: Гэхдээ би үнэхээр яагачгүй ш дээ... амлья
Шэн Шин Чэн: Ше Лин Юн, чи юу хийгээд байгаа юм? Хэ эмчийг явуулахгүй, намайг бас явуулахгүй. Баруун зүүн гартаа өөр өөр эмэгтэй тэврээд олон эхнэрийн жаргал эдлэх гэ юу.
Ше Лин Юн: Шан Шан бид хоёр аль эрт дууссан. Одоо уурлаж байгаа чинь надад сэтгэлтэй хэвээрээ гэсэн үг. Гуйж байна, дахиад гацнхан боломж өгөөч тэгэх үү.
Шэн Шин Чэн: Би чамд хайртай байсан. Энэ гэрлэлтэнд би орлон тоглогч байсан л төдий.
Ше Лин Юн: Өөрийгөө дөвийлгөх хэрэггүй. Тэдний өв залгамжлагч л хүсэж байгаа хэн төүүрлэх нь сонин биш.
Шэн Шин Чэн: Чи чадах бүхнээ хийсэн. Үүргээ биелүүлж олон сайхан дурсамж үлдээсэн.
Ше Лин Юн: Есүйсийн төрсөн өдрийг тэмдгэлдэг байхад яагаад төрсөн өдрөө тэмдгэлэхгүй гэж? Одооноос жил бүр хамт тэмдэгллэж байя.
Шэн Шин Чэн: Гэхдээ тэр бүх дурсамж, чамайг салья гэсэн өдөр..
Ше Лин Юн: Шэн Шин Чэн, салья!
Шэн Шин Чэн: .. над руу чиглэсэн нэг хутга болсон. Чамайг надад сайн байх тусам би улам зовно.. Надад өчүүхэн ч гэсэн сэтгэл үлдсэн бол, намайг явуулчих.
Ше Лин Юн: Хэрэв тэр орой хүн андуураагүй бол энэ бүхэн өөр байх байсан болов уу?
Шэн Шин Чэн: Юу гэнэ ээ.
Ше Лин Юн: Тэр шөнө чамайг би аварсан, өдөр бүр боддог байсан тэгээд л Хэ Шан Шаныг чамтай андуурсан.
Шэн Шин Чэн: Ярьж байгаа чинь инээдтэй санагдахгүй байна уу? Надтай андуурсандаа та хоёр олон жил хамт байсан гэх гэ юу
Ше Лин Юн: Үгүй ээ, би үнэхээр андуурсан. Шан Шан хүүхэд шиг хөгжилтэй ааштай. Тэр үед тэрэнд үнэхээр сайн байсан.
Шэн Шин Чэн: Надад тайван амьдрах хэцүү байна. Тэр чамд илүү тохирно.
Ше Лин Юн: Шан Шан намайг орхиход хэцүү байсаан..
Ше Лин Юн: Шан Шан , битгий яв.
Шэн Шин Чэн: Намайг орхиход ч би айсан. Чамайг дахиж хэзээ ч харахгүй байх вий гэж айсан. Хүүхдээ төрөхөөр гурвуулаа гэр бүл шиг амьдарцгаая. Хамт байж, хайрлаж аз жаргалтай өсгье тэгэх үү?
Ше Лин Юн: Одоо юу ч бодох хэрэггүй, би өнөө орой чамтай хамт үлдье.
Ше Лин Юн: Чи халуурч байна. Халуурч байна.
Шэн Шин Чэн: Эхлээд утсаа авчих.
Ше Лин Юн: Байна уу
Хадам ээж: Хүү минь, би Хэ Шан Шаныг алчихан юм шиг байна
Ше Лин Юн: Юу?
Хадам ээж: Тэрнийг танай гэрт байхыг хараад яагаад энд байгааг нь асуусан . Зогсоох гэж оролдоод татах үед орны буланд цохиггдоод уначихсан . Шал бүхэлдээ цус болчихлоо.
Ше Лин Юн: Одоо цагдаа дууд
Хадам ээж: Хүү минь , болохгүй ээ. Би шоронд оронд ш дээ.
Ше Лин Юн: Ээж Шан Шаныг алчихлаа гэнэ ээ, би явж хараадхья.
Шэн Шин Чэн: Би хамт явья.
Ше Лин Юн: За.
Цагдаа: Дуудлага хүлээж авлаа.
Хадам ээж: Тэр.. Тэр Хэ Шан Шантай маргалдаад түлхсэн . Хэ Шан Шан тэнцвэр алдахдаа орны толгойд цохигдоод уначихсан.
Ше Лин Юн: Ээж ээ, юун дэмий юм яриад байгаа юм?
Хадам ээж: Гэрт энэ хоёр л байсан. Эхнэрээ хамгаалахын тулд ээжийгээ буруутгаж болохгүй шүү . Тэр санаатай түлхээгүй болохоор хатуу шийтгэхгүй. Чи Хэ Шан Шанийг уучлахыг ятгахад л болно.
Ше Лин Юн: Шин Чэн надтай хамт байсан. Гэрт огт байгаагүй..
Хадам аав: Ээж чинь надтай хамт байсан байж яаж танай гэрт байх юм ? Хэрэв эхнэр чинь биш бол өөр хэн гэж?
Цагдаа: Шэн Шин Чэн , биднийг дагаад явна уу.
Ше Лин Юн: Болохгүй ээ.
Шэн Шин Чэн: Би бүгдийг тайлбарлаад өгчихье.
Хадам аав: Шин Чэн, би чамд сайн хуульч олж өгье.
Ше Лин Юн: Яагаад тэрнийг гүтгэж байгаа юм
Хадам аав: Түрүүн асуусад Хэ Шан Шаны гэмтэл ноцтой биш гэсэн. Тэр тохиролцохыг зөвшөөрвөл Шин Чэн ямар ч асуудалд орохгүй.
Ше Лин Юн: Гэмтэл нь ноцтой биш ч та нар худлаа ярьж байна
Хадам аав: Ээж чинь хөгширчихөөл байхад тэрнийг саатуулахыг хүсээ юу? Тэгээд ч бүгд чиний тарьсан хэрэг. Тэр гэрт чинь очоогүй бол Хэ Шан Шаныг аль хэдийн нүүж орсныг мэдэхгүй байсан.
Ше Лин Юн: Боль!
Хадам аав: Чи эхнэрээ боддог байсан бил үү. Юу болчихоод ингэж жүжиглээд байгаа юм !
Цагдаа: Тэгэхэд чамайг хэн түлхсэнийг санаж байна уу
Хэ Шан Шан: Шэн Шин Чэн. Ше Лин Юныг надаас болж тэрнээс салахыг хүссэн гэж бодоод бид маргалдсан.
Ше Лин Юн Юун дэмий юм яриад байгаа юм
Цагдаа: Эндээс яв.
Ше Лин Юн: Яагаад худлаа хэлсэн юм
Хэ Шан Шан: Намайг уучилсан цагт л тэр зүгээр өнгөрнө.
Ше Лин Юн: Сүрдүүлж байна уу
Хэ Шан Шан: Юу хүсч байгааг минь чи мэдэж байгаа
Ше Лин Юн: Хэ Шан Шан , ингэх ямар хэрэгтэй юм
Хэ Шан Шан: Хэрэгтэй. Чамайг энд байлгаж чадах л юм бол би ямар ч арга хэргэлхэд бэлэн байна.
Ше Лин Юн: Би тэрний гэм буруугүйг нотлох баримт олно оо.
Хэ Шан Шан: Тэр жирэмсэн , одоо цагдаагийн хэлтэст байгаа. Энэ бүхнийг давж чадна болов уу. Танай ээж бид хоёр хоёулаа худлаа хэлсэн . Чи нотолгоо оллоо гээд бид хоёрыг хорьно гэж үү? Аав чинь Шэн Шин Чэнийг суллана гэж бодоо юу?
Ше Лин Юн: Хэ Шан Шан, өнөөдрөөс эхэлж чамайг гэх хайр минь байхгүй боллоо .
Хэ Шан Шан: Тэрэнд одоо Жао эмч байгаа, чи санаа зовох юу байна. Би чамайг хүчлэхгүй ээ. Эмнэлэгт хэвтэх хугацаанд өдөр бүр намайг асарч байвал би цагдаад өөрөө унасан гэж хэлнэ.
Ше Лин Юн: Болж байна.
Хэ Шан Шан: Би жимс идэх дуртай ....
Хэ Шан Шан: Аманд хийгээд өгөөч...
Ше Лин Юн: Шин Чэн
Шэн Шин Чэн: Цагдаагийнхан Хэ эмч гомдолгүй гэж гарын үсэг зурсан гэсэн. Тэрнийг эргэхээр ирлээ.
Хэ Шан Шан: Тийм ээ. Би тэрэнд чамаас салж надтай хамт байвал гарын үсэг зурна гэж хэлсэн, тэгээд гарах гарцгүй болсон хэрэг.
Ше Лин Юн: Огт тийм биш ээ.
Шэн Шин Чэн: Чи зүгээр бол боллоо.
Ше Лин Юн: Шин Чэн, хүлээгээрэй
Хэ Шан Шан: Ээж чинь өөрийгөө хамгаалах гэж тэрнийг гүтгэсэн.
Эцэг эх чинь ямар хүмүүс гэдгийг мэдэхгүй юу . Тэрнээс салахгүй зуураад байвал хүүхдээ төрүүлсны дараа эмч болно гэж бодож байна уу? Эцэг эх чинь зөвшөөрөх болов уу? Тэр Ше овогтын залгамжлагчийн төлөө өөрийгөө золиослохыг хүсэхгүй байгаа. Эцэг эх чинь толгой дохино гэж үү. Шэ Лин Юн, чи үнэхээр хайртай л юи бол, тэрнийг бүр мөсөн явуулах хэрэгтэй.
Жао Зе Шян: Уйлмаар байгаа бол уйл даа.
Шэн Шин Чэн: Тэр уучлалын бичиг авах гэж Хэ Шан Шанд надаас сална гэж амласан. Миний төлөө их золиос гаргасан байх шив. Би Хэ Шан Шаныг огт түлхээгүй. Надад ямар ч уучлалын бичиг хэрэггүй. Надад хэрэгтэй нь юм бол нэр төр, гэм буруугүй минь. Ше овогтынх анхаасааа л ийм байсан. Өөрсдийн ашиг сонирхлын төлөө хэнийг ч гишгэнэ
Хадам ээж: Тэр... Тэр Хэ Шан Шантай маргалдаад тэрнийг түлхчихсэн.
Хадам ааж: Чиний эхнэр биш бол өөр хэн гэж?
Шэн Шин Чэн: Би тэрнийг өөр байх гэж бодсон.
Хэ Шан Шан: Би тэрэнд чамаас салж, надтай хамт байна гэвэл л уучлалаын бичигт гарын үсэг зурна гэсэн.
Шэн Шин Чэн: Бас л тэдэнтэй адил хүн байж.
Жао Зе Шян: Би чамтай хамт цагдаагийн хэлтэст очсон, тэр өдөр чамайг гэрт чинь хүргэж өгсөн хүн би, гэрч болж чадна.
Шэн Шин Чэн: Ямар ч хэрэггүй.
Жао Зе Шян: Ийм хүний төлөө гуниглах шаардлагагүй.
Шэн Шин Чэн: Жао эмч ээ, та мэдэх үү. Намайг гуниглуулдаг зүйл бол тэр намайг хайрладаг эсэх нь биш, би тэрнийг анхнаасаа буруу таньсан явдал юм. Би андуурчээ.
Жао Зе Шян: Чи хүн мөн үү?
Ше Лин Юн: Тэр зүгээр үү?
Жао Зе Шян: Тэрниий хайрладаг хүн нь чи, явуулж чаддахгүй байгаа нь хүн бас чи гэдгийг мэдсээр байж яаж тэрэнд ингэж хандав аа
Ше Лин Юн: Чи үнэхээр түүнд хайртай юм бол сайн асарч, дэмжиж бай.
Ше Лин Юн: Хэн хувьцаагаа зарах сонирхолтой байгаа талаар шалгаад өг. Үнэ нь хамаагүй, бүгдийг нь авна.
Сун туслах: Юу хийх гэж байгаа юм.
Ше Лин Юн: Аав эрх мэдлээ өгөхиийг хүсэхгүй байгаа . Би эцсээ хүртэл тэмцэнэ. Аавын хяналтаас гарахгүй бол надад сайн хүнтэйгээ хамт байх ч эрх ч байхгүй болно .
Ше Лин Юн: Хордлого өгч эхэлж байна!
Шэн Шин Чэн: Энд юу хийж байгаа юм ?
Ше Лин Юн: Гэрт чинь хүргэж өгье.
Шэн Шин Чэн: Хэрэггүй ээ.
Ше Лин Юн: Ийм байдалтай хоол хийх чадахгүй, жаахан юм идчих. Би чамайг гэрт чинь хүргэж өгөөд хөнгхөн юм хийе.
Шэн Шин Чэн: Чиний санаа зовох юм биш.
Ше Лин Юн: Чамд биш хүүхэддээ санаа зовж байна. Чи идэхгүй байж болох ч хүүхэд болохгүй. Явцгаая.
Шэн Шин Чэн: Энэ хүүхэд энэ ертөнцөд ирэх ёсгүй байсан. Жао эмч ээ, надад дахиад үзлэг хийж туслаач. Би үр хөндүүлмээр байна.
Жао Зэ Шян: Ингэвэл чиний биед маш хортой.
Шэн Шин Чэн: Би шийдсэн. Хүүхдээ төрүүлчихвэл Ше овогт зааюал авч явах гэнэ. Ийм гэр бүлд өсөх ямар аз жаргал байх билээ?
Жао Зэ Шян: Тэгвэл маргааш ирж хэвтээрэй.
Ше Лин Юн: Амсаад үз. Зориуд тос давс багатай хийсэн , идэж болох байх. Дахиж хоол хийх хэрэггүй. Одооноос би өдөрт хоол хийж байя.
Шэн Шин Чэн: Нэг талдаа ээжийнхөө төлөө Хэ Шан Шанд хоол бэлдэж гүйнэ , нөгөө талдаа хүүхдийнхээ төлөө надад хоол бэлдэж гүйнэ. Ше захиралч гэр бүлтэй халамжтай эр юм аа.
Ше Лин Юн: Намайг харахыг хүсэхгүй байгаа бол өөр хүнээр хүргүүлье.
Шэн Шин Чэн: Хамаагүй ээ , юу хүссэнээ хий. Ямартай ч хэдэн өдрөөс илүү хугацаа шаардагдахгүй.
Хэ Шан Шан: Шэн Шин Чэн, чи хэдэн өдрийн өмнө үзлэгтээ ороогүй бил үү.
Жао Зэ Шян: Надтай хамт үдийн хоол идэхээр ирсэн юм.
Ше Лин Юн: Яаж байгаа юм!
Хэ Шан Шан: Чамд тусалж байна.
Шэн Шин Чэн: Жао эмч ээ , хагалгааны дараа бид дахиж уулзах хэрэггүй байх.
Жао Зэ Шян: Чамаас надад хариу барь гэж гуйгаагүй.
Шэн Шин Чэн: Би Бээжингийн сургуульд өргөдөл гаргасан, тэнцвэл эндээс явна
Жао Зэ Шян: Би ч бас Бээжин рүү явж болно
Шэн Шин Чэн: Жао эмч ээ, та надаас илүү хүнийг олох нь гарцаагүй , үлдсэн
үзлэгээ би өөрөө хийлгэчихье . Баярлалаа
Гадны хүн: Хэ Шан Шан! эхнэрт минь амниоцентез хийж зулбахад хүргэсэн хүн чи байсан. Надад учрыг нь тайлбарлах ёстой.
Хэ Шан Шан: Амниоцентез тодорхой эрсдэл дагуулдаг, тэгээд ч чи зөвшөөрлийн маягтанд гарын үсэг зурсан. Бүгд хууль ёсны дагуу.
Гадны хүн: Би интернэтээс хайхад зулбалтад шалтгаан нь буруу хагалгаа гэсэн. Чи амь насаараа төлнө.
Гадны хүн: Хэ Шан Шан
Гадны хүн: Хэ Шан Шан
Шэн Шин Чэн: Лин Юн, Лин Юн зүгээр үү
Шэн Шин Чэн: Зүгээр ээ
Шэн Шин Чэн: Лин Юн, Лин Юн. Чамд юу ч тохиолдож болохгүй. Лин Юн, Лин Юн
Шэн Шин Чэн: Зовиуртай газар байна уу ?
Ше Лин Юн: Чи зүгээр үү ?
Шэн Шин Чэн: Хүүхэд зүгээр ээ
Ше Лин Юн: Чамайг хэлж байна.
Шэн Шин Чэн: Яаж ийм тэнэг байдаг байна аа ! Хичнээн аюултайг мэдэх үү?
Ше Лин Юн: Хэрэв би урдуур чинь оролгүй чи гэмтсэн бол яах вэ!
Шэн Шин Чэн: Энд үү?
Ше Лин Юн: Чиниий туулсан зовлонгийн ихэнх нь надаас болсон. Чамаас холдвол амьдрал чиинь илүү дээр гэж бодсон.Харин чамайг надаас булаах хүн гарч ирэхэд л ойлгосон юм. Үхэхээс айхгүй мөртлөө чамайг алдахаас айдаг юм байна.
Шэн Шин Чэн: Яагаад дандаа ийм байдаг юм бэ? Яагаад чамайг орхиж явахыг хүсэх болгонд явуулдаггүй юм бэ?
Хэ Шан Шан: Шэн Шин Чэн салахгүй бол надад дахиж боломж олдохгүй.
Хэ Шан Шан: Шэн Шин Чэн, ярилцья
Шэн Шин Чэн: Бидэнд яриад байх юм байхгүй
Хэ Шан Шан: Ше овогтынхон зөвхөн хэвлийд байгаа хүүхдэд чинь л санаа тавьж байгааг мэдэж байж яагаад тэдний тоглоомын золиос болох гээд байгаа юм?
Шэн Шин Чэн: Хэрэв Лин Юн салья гэвэл би зөвшөөрнө өө.
Хэ Шан Шан: Чамайг хүүхдийг нь тээж байхад тэр чамд салья гэж хэлж чадна гэж үү.
Шэн Шин Чэн: Ойлгодоггүй ээ. Тэр чамаас салсан байхад яагаад явуулахгүй байгаа юм?
Хэ Шан Шан: Чамаар хүүхэд гаргуулахын тулд тэр юу гэж ч хэлж чадна. Чи үнэхээр бид хоёрыг дууссан гэж бодоо юу?
Шэн Шин Чэн: Тэр тийм ичгүүргүй хүн бол чи юунд нь хорогдоод байгаа юм?
Хэ Шан Шан: Хүн хайрлахад шалтгаан байхгүй. Би буцах замгүй болсон. Чамайг улам их зовоосой гэж хүсэхгүй байна. Жао эмч чамд сайн байхад яагаад Лин Юныг булаацалдаад байгаа юм?
Шэн Шин Чэн: Энд цагаа үрэх хэрэггүй. Хэрэв Лин Юнтэй хамт байхыг хүсч байвал өөр дээр нь оч.
Хэ Шан Шан: Чамайг гарын үсэг зурж цагдаагаас гаргасан хүн намайг гэдгийг битгий мартаарай.
Шэн Шин Чэн: Энэ хэрэг эрүүгийн бүртгэлд үлдвэл чиний карьер дуусна. Энэ сэдвийг дахиж ярьвал юу болохыг бодсон уу
Хэ Шан Шан: Би Лин Юнтэй долоон жил хамт байсан. Тэр намайг орхиж чадсан бол чамайг ч орхиж чадна.
Шэн Шин Чэн: Хайр бол зүгээр л чимэг төдий. Эхлээд өөрийн үнэт зүйлтэй байх хэрэгтэй.
Хэ Шан Шан: Чимэг ээ.. Чи миний оронд байсан бол ингэж хэлж чадах болов уу
Шэн Шин Чэн: Энд юу хийж байгаа юм, энэ чинь эмнэлэг.
Ше Лин Юн: Би чиний амьдралын нэг чимэг баймаар байна.
Шэн Шин Чэн: Саяны яриаг сонсчихоо юу.
Ше Лин Юн: Чамайг тэрэнд зөвшөөрчихвий гэж айсан.
Шэн Шин Чэн Би тэр байсан бол адилдан хууртагдсан мэт санагдах байсан.
Ше Лин Юн: Манай гэрийнхэн бас би тэрэнд их өртэй хүмүүс , Шан Шан өмнө нь ийм байгаагүй. Тэр чамайг хэзээ ч зориуд гүтгэх хүн биш.
Уучлалын бичигний тухайд чамд үнээхэр шударга бус хандсан. Гэхдээ энэ явдал нь тэрний хэлснээс огт өөр.
Шэн Шин Чэн Тайлбарлах шаардлагагүй ээ. Утгагүй юм.
Ше Лин Юн: Шин Чэн, надад дахиад нэг боломж өгч болохгүй юу?
Шэн Шин Чэн Товчхон хэлэхэд, чамайг салья гэвэд би зөвшөөрнө.
Ше Лин Юн: Би тэгэхгүй ээ.
Ше Лин Юн: Тэгэхээр би л салья гэхгүй бол надаас салахгүй гэсэн үг үү? Тэгвэл хэзээ буцаж нүүж ирэх юм бэ?
Шэн Шин Чэн Буцаж очихгүй ээ. Сүүлийн хоёр өдөр болсон явдал санаанаас гарахгүй байна.
Ше Лин Юн: Тэгвэл би танайд нүүж очьё
Хэ Шан Шан: Сүүлийн хэдэн өдөр Лин Юныг Шэн Шин Чэн асарч байгаа.
Жао Зэ Шян: Тэр хоёр эхнэр нөхөр гэдгийг мартсан уу. Хийх ёстой зүйл нь биш үү
Хэ Шан Шан: Чи хүлээн зөвшөөрч байгаа юм уу
Жао Зэ Шян: Тэд эвлэрсэн нь бүгд чиний ач.
Хэ Шан Шан: Юу гэсэн үг вэ
Жао Зэ Шян: Хэ эмч ээ, би дахиад тайлбарлах ёстой юу......Шин Чэнийг гүтгэж, нэгэн цагт хайрлаж явсан хүнээ өөрийн гараар түлхэж холдуулчихаад , эмнэлэгт хэрэг гармагц өөр газар биш заавал Шин Чэны тасаг руу гүйж ордог. Хэ Шан Шан чи ийм байж бардам байж чадах уу
Хэ Шан Шан: Тийм биш ээ. Тэр намайг алах гэсэн би сандарсандаа ухаанаа алдчихсан байсан.
Жао Зэ Шян: Чи огт алдаагүй. Чи Шэн Шин Чэнг тасагт байгааг мэдэж байсан, өөрийгөө тэрэнтэй адилхан харагддагийг ч мэдэж байсан. Тэр залуу тэрнийг чамтай андуурч магадгүй гэдгийг мэдэж байсан . Чи ганцхан Лин Юн тэрний төлөө ийм болохыг мэдээгүй.
Хэ Шан Шан Жао эмч ээ, та намайг өрөөсгөл харж байна.
Жао Зэ Шян: Хэ Шан Шан, өөрөө халагдах өргөдлөө өгөөрэй. Тэгвэл бүгд нүүртэй үлдэнэ.
Хэ Шан Шан Байна уу Сун туслах аа, ноён Ше надтай уулзахыг хүссэн гэсэн байх аа? Би одоо завтай байна
Шэн Шин Чэн: Үнэхээр энд амьдрах юм уу?
Ше Лин Юн: Хамаагүй ээ. Би гэмтсэн болохоор асарч халамжлах хүн хэрэгтэй байна.
Шэн Шин Чэн: Би ийм их хордлоготой байж чамайг асрах болж байна уу
Ше Лин Юн: Би чамайг асарна аа.
Шэн Шин Чэн: Хэрэггүй ээ. Хийсэн хоол чинь идэхийн аргагүй.
Ше Лин Юн: Сурчихад л болно. Байзаарай. Хар даа, чамд зориулж жор хүртэл бэлдсэн.
Шэн Шин Чэн: За яахав. Би Хэ Шан Шанаас милээн юм сурсан.
Ше Лин Юн: Хардаж байна уу
Ше Лин Юн: Амсаад үз дээ.
Ше Лин Юн: Дахиж чамайг жаахан ч гомдоохгүй ээ.
Хэ Шан Шан: Юу юм ?
Хадам аав: Надтай уулзья гэсэн чинь энэний төлөө биз дээ.
Хэ Шан Шан: Ноён Ше, та Шэн Шин Чэн охин тээж байгааг мэдээгүй л биз дээ.
Хадам аав: Лин Юн багаасаа л сайн мууг нь тусад нь тооцож ирсэн. Энэ удаагийн Шэн Шин Чэний асуудалд тэр чамайг дахиад уучлах болов уу. Тэр аль эрт Шен Шин Чэнг сонгосон , дахиад ч олон хүүхэдтэй болно.
Хэ Шан Шан: Шэн Шин Чэн зөвхөн энэ ганц л хүүхэд төрүүлж чадна гэдгийг мэдэх үү.
Хадам аав Юу
Хэ Шан Шан: Та залгамжлагч хүсч байгаа биз дээ? Тэднийг салгачих лл юм бол би танд тусалж чадна .
Хадам аав: Тэгвэл чи юу хүсээд байгаа юм..
Хэ Шан Шан: Би Лин Юнд хайртай. Тэрэнтэй л хамт байж чадвал ямар ч үнэ төлөхөд бэлэн байна.
Шэн Шин Чэн: Аав аа
Хадам аав: Миний утсыг яагаад аваагүй юм
Шэн Шин Чэн: Анзаарсангүй ээ.
Шэн Шин Чэн: Салах өргөдөл?
Хадам аав: Алив... Энэ дээр гарын үсэг зур. Хүссэн хэмжээгээрээ бич.
Чи атаархаж байна. Тэгээд юу горьдоод байна? Харин тэр 3% хувьцааг бол авч болохгүй.. Хүүхэд төрсний дараа хүүхдийн тэтгэмжийг тогтмол өгнө.
Шэн Шин Чэн: Юу гэсэн үг юм?
Хадам аав: Манай Ше овогт өв залгамжлагтай болохын тулд л чамайг бэрээ болгосон. Чи охин тээсэн бас ганц удаа л хүүхэдтэй болох тул.. Ингэж хэлэе дээ, би чамайг хэцүү байдалд оруулмааргүй байна. Эцсийн эцэст чи намайг хоёр жил аав гэж дуудсан. Би чамайг зовоохгүй.
Шэн Шин Чэн: Ноён Ше, гэрлэлт бол хоёр хүний хоорондын асуудал. Хэрэв салалтын тухай ярих бол тэр өрөө надтай яриг.
Хадам аав: Гэрлэлт хэзээ ч хоёр хүний хоорондын асуудал байдагггүй. Энэ бол хоёр талын гэр бүлийн. Чи ч гэсэн тэрнийг чамаас болж гэр бүлийнхээ эсрэг зогсож, компанийн амжилтын талыг алдахыг хүсэхгүй байгаа биз дээ. Ингэж хэлэе дээ, тэрнийг одоо байгаа бүх зүйлийг би өгсөн. Ше овоггүйгээр тэр юу ч биш. Чиний төлөө үнэхээр үнэ цэнтэй юу? Харин та хоёр салсныхаа дараа түүнтэйгээ цааш харилцах эсэх нь та хоёрын л асуудал, би оролцохгүй. Харин тэр авч суух эмэгтэй нь заавал манай Шэ овгийн ирээдүйн өв залгамжлагчийн эх байх ёстой.
Шэн Шин Чэн: Ноён Ше, та гэрлэлтийг юу гэж боддог вэ? Та хүүхдүүдийг юу гэж бодоо вэ? Та намайг юу гэж бодоо вэ? Би гарын үсэг зурахгүй.
Хадам аав: За, чи гарын үсэг зурахгүй ч байж болно. Гэхдээ тэр бүхнээ алдана, чи ч бас ялгаагүй..Чи хэлдээ, ядахнаа ажил хайж мөнгө ч үгүй хана мөргөсөн хүн яаж хүүхэд өсгөх юм бэ?
Шэн Шин Чэн: Та
Хадам аав: Бүгд дээр гарын үсгээ зур.
Шэн Шин Чэн: Хэрэв би гарын үсэг зурвал тэр миний талаар юу гэж бодох бол . Чи түүнийг надаас салахыг ятгаж болно гэхдээ би үүнд гарын үсэг зурахгүй
Хадам аав: Хэрэв Лин Юн чамд дээр ирж гарын үсэг зуруулахаар ирвэл нөхцөл тийм ч таатай биш байх болно,
Шэн Шин Чэн: Гар хөл минь бүтэн байхад би танай Ше овогт хэрэггүй..
Ше Лин Юн: Чи юу хийж байгаа юм
Хэ Шан Шан: Шэн Шин Чэний хүүхэд охин байсан байна. Чи энэ хүүхдийг төрүүлсэн ч гэсэн чамд өв залгамжлагч байхгүй ө
Ше Лин Юн: Тэр бол миний цорын ганц эхнэр. Хүүхэдтэй болохгүй байсанч хамаагүй
Хэ Шан Шан: Чи цаашид энд ажиллахыг хүсэхгүй байгаа юм шиг байна, тийм үү?
Ше Лин Юн: Ноён Ше, танд хэн ч хэлээгүй байх. би одоо чамаас илүү хувьцаа эзэмшдэг, энэ компаниг одоо та биш би хариуцдах болсон.
Хадам аав: Юу
Хадам аав: Чи...энэ дуулгаваргүй хүүг ээ!
Ше Лин Юн: Аав аа, яасан бээ. Түргэн тусламж дууд! Аав аа
Хадам ээж: Аав чинь яагаад ухаан алдсан юм? Үргэлж эрүүл байсан хүн
Ше Лин Юн: Мэдэхгүй байна .
Хадам ээж: Чи юу! Муу хорон санаат чөтгөр! Чи яагаад өмнө нь зөвхөн ганц л хүүхэд төрүүлж болно гэдгээ хэлээгүй юм бэ? Чи охин тээж байна! Тэгээд биднээс хувьцаа гуйх зүрхэлсээр л байна! Чи биднийг зөвхөн мөнгөөр хуураад зогсохгүй бас бидний амийг хүссэн! Чи түүнийг алсан!
Ше Лин Юн: Ээж ээ! Хангалттай! Хэнийг буруутгаад байгаа юм бэ? Хэрэв Шин Чэн байгаагүй бол та одоо хүртэл цагдан хоригдож байх байсан ш дээ.
Хадам ээж: Би мэдээд тэрний төлөө надад өш санана гэж мэдээл байсан юм. Аав чинь тэрнээс болж баларчихаад байхад чи түүнийг хамгаалсаар л байна. Ше Линь Юнь, тэр тэрэнд ямар сэтгэл эргэм ундаа уулгасан юм бэ?
Ше Лин Юн: Би хэнтэй ч хамт байсан сэтгэл хангалуун биш байвал намайг хүүгээ биш гэж үзэж болно.
Хадам ээж: Энэ эмэгтэйн төлөө намайг үхүүлэх гэ юу .Тэгвэл би ч бас амьдрахгүй
Ше Лин Юн: Ээж , Ээж
Шэн Шин Юн: Лин Юн, түрүүлээд явж байя. .
Ше Лин Юн: Явж болохгүй ээ.
Хадам ээж: Би цагдаа дуудна. Тэр бол алуурчин. Тэр бол алуурчин
Сун туслах: Ше хатагтай , ноён Ше дөнгөж сая зүрхний шигдээс болчихлоо. Та энд хэрүүл хийлээ гээд бусдын элэг доог л болохоос тус болохгүй.
Хадам ээж: Би чамайг зүгээр өнгөрөөхгүй.
Ше Лин Юн: Би чамайг хүргэж өгье.
Хадам ээж: Юунд нь хүргэх гээв? Аав чинь одоо хүртэл дотор амь нас нь дээсэн дөрөөн дээр байхад чи энэ хорлогчийг одоо явуулах гэж байна уу?
Жао Зэ Шян: Би хүргээд өгчихье.
Шэн Шин Юн: Зүгээр ээ. Би өөрөө таксигаар явчихая..
Ше Лин Юн: Болгоомжтой байгаарай.
Шэн Шин Юн: Ямар нэгэн мэдээ гарвал шууд хэлээрэй.
Ше Лин Юн: Заа.
Иргэн: Жолооч оо, явах уу
Такси жолооч: Үгүй ээ, үгүй.
Такси жолооч: Хөөрхөн бүсгүй минь такси авах уу?
Ше Лин Юн: Эмч ээ, Аав маань ямархуу байна
Эмч: Амь насыг нь аварсан ч хэзээ сэрэхийг хэлж чадахгүй байна.Эхлээд эрчимт эмчилгээний тасагт шилжүүлээд ажиглацгаая.
Хадам ээж: Би яасан азгүй хүн бэ... Хөгшөөн, намайг орхиод явж болохгүй шүү дээ! Хүү чинь аль хэдийн Шин Чэнд дурласан бас надаас бүх холбоогоо таслахыг хүсч байгаа. Хэрэв та явчихвал би тантай хамт явах хэрэгтэй болно
Сун туслах: Эхлээд Ше хатагтайг гэрт нь хүргэж өг
Хадам ээж: Хадам ээж: Явахгүй ээ. ..Би аавтай чинь хамт баймаар байна. Хэрвээ тэр сэрэхгүй бол би ч бас амьдрахгүй
Сун туслах: Ше хатагтай! Ноён Шег асрах хүн хэрэгтэй. Та Шэн Шин Чэнийг хөөгөөд явуулчихсан , одоо биеэ бодохгүй бол ерөнхийлөнчийд санаа тавих хүн байхгүй болно
Хадам ээж: Нөхөр минь арай үхчихээгүй байна. Чи яаж надтай ингэж ярьж чадаж байгаа юм?
Сун туслах: Ше хатагтай , таны төлөө л хэлж байна .
Сун туслах Ноён Ше надаас Хэ Шан Шаныг шалгахыг хүссэн . Энийг олж мэдлээ. Ерөнхийглөгч дахиж санаа тавихгүй байх.
Сун туслах Ше захирал ямар үнэ санал болгох уу?
Ше Лин Юн: Юу.... Шан Шаны аав хоёр жилийн өмнө найдваргүй болж нас барсан!
Сун туслах Тэр ээжийгээ эмчлүүлэхээр явсан ч ээж нь их уй гашуугаа дийлэлгүй нас барсан. Тээрний дараа л Хятад руу буцаж ирсэн .
Ше Лин Юн: Би тэрний эцэг эхийг алчихаж
Сун туслах Шэн Шин Чэний жирэмсний өмнөх үзлэгийн эмч нь Хэ Шан Шан. Зүгээр тохиолдол биш байж магадгүй. Бас Ше ноёнд Шэн Шин Чэн охин тээж байгаа талаар хэлсэн хүн бол Хэ Шан Шан.
Ше Лин Юн: Баларлаа
Шэн Шин Чэн Жолооч оо , жаахан удаан явж болох уу
Ше Лин Юн: Шин Чэн, Шин Чэн сэрээрэй. Шин Чэн чи зүгээр үү? Шин Чэн, сэрээрэй, Шэн Шин Чэн!
Ше Лин Юн: Тэрнийг заавал авраарай!
Жао Зэ Юн: Чамтай дараа нь тооцоо бодно оо!
Хэ Шан Шан: Шин Чэн үнэндээ хүү тээж байсан . Та ач хүүгээ өөрийнхөө гараар алсан. Тэр одоо зулбачихсан. Хүү чинь таныг хэзээ ч уучлахгүй . Энэ бол таны хүссэн өв залгамжлагчийн тавилан. Ингээд үх дээ, хөгшин минь. Нээрээ..би танаас арай энэрэнгүй сэтгэлтэй юм., удахгүй эхнэрийг чинь таньтай хамт байлгах болно.
Хадам ээж: Чи энд юу хийж байгаа юм
Хэ Шан Шан: Яагаад гэвэл тэрнийг алсан хүн нь би..
Хадам ээж: Хүн ирээрэй , энэ миний нөхрийг алсан. Алуурчин... хүн ирээрэй. Тэр алуурчин, туслаарай.
Ше Лин Юн: Юу болсон бэ?
Жао Зэ Шян: Хагалгаа үргэлжилж байна. Тэр одоо зүгээр, гэхдээ хүүхдийн хувь заяа тодорхойгүй байна. Бас ирээдүйд....
Ше Лин Юн: Яагаад. Бид хоёрын таьлан ийм богино гэж үү
Жао Зэ Шян: Ганц хүүхдийн төлөө тэрнийг орхих гэж юу?
Ше Лин Юн: Чи юу ч мэдэхгүй.
Сун туслах: Ше захирлаа...Аав тань өөд болчихлоо.
Ше Лин Юн: Сая юу гэсэн бэ?
Сун туслах: Ше хатагтай Хэ эмчийг ноён Шег алсан гээд хаа сайгүй орилоод бараг тэрнийг алах нь. Тэнд ямар ч эмх замбараа алга. Явж очоод түүнийг ятгахыг хичээ.
Ше Лин Юн: Тэрнийг сайн халамжлаарай.
Жао Зэ Шян: Сэрээд хамгийн их харахыг хүсэх хүн нь чи байх нь тодорхой.
Ше Лин Юн: Хурдан зохицуулчихаад ирье. Удахгүй ээ
Сун туслах: Ше захирлаа ,Хэ Шан Шан биш байсан ч оролцоотой байх. Бүр галзуурчихсан байна лээ. Хэрвээ та салахгүй бол дараа нь Шэн Шин Чэнийг зовоох нь гарцаагүй.
Ше Лин Юн: Би Шан Шанд өртэй. Өр хэзээ нэгэн цагт төлөгдөх ёстой.
Сувилагч: Ше хатагтай тайвширна уу , хурдан цагдаа дууд
Ше Лин Юн: Ээжээ ,тэрнийг тавь
Хадам ээж: Лин Юн хурдан цагдаа дууд, тэр аавыг чинь алсан , надад өөрийнхөө амаар хэлсэн.
Хэ Шан Шан: Эгч ээ, би яагаад тэрнийг алах хэрэгтэй гэж. Би эмч... хүн аврах нь миний үүрэг . тэглээ ч тэр Лин Юны аав нь. Надад аврах цаг байгаагүй. Би яаж тэрнийг алах юм бэ.
Хадам ээж: Муу хорт могой шиг хүүхэн
Хадам ээж: Чи яах гээв
Хэ Шан Шан: Лин Юн надад итгээрэй. Би үнэхээр харах гэж л очсон. Эгч чагаад намайг гээд алсан гэж бодоод байгааг мэдэхгүй байна.
Цагдаа: Хэ хатагтай та биднийг дагаад явахгүй юу.
Хадам ээж: Намайг тавь, тавь.
Шэн Шин Чэн: Ше Лин Юн
Жао Зэ Шян: Сэрчихэв үү
Шэн Шин Чэн: Жао эмч ээ
Жао Зэ Шян: Ше Лин Юны аав нь өөд болсон, тийшээ очихоор явсан.
Шэн Шин Чэн: Яагаад... хагалгаа амжилтгүй болсон юм уу
Жао Зэ Шян: Одоо шалтгааныг нь тогтоож байгаа, цагдаа нар ердөө хадам ээжийг л аваад явна.
Шэн Шин Чэн: Миний хүүхэд
Жао Зэ Шян: Уучлаарай, би хүүхдийг чинь аварч чадсангүй
Шэн Шин Чэн: Жао эмч ээ , би ганцаараа баймаар байна
Жао Зэ Шян: Хэрэг болвол дудаарай
Эмч: Бид сайн шалгасан, аавын чинь үхэлд ямар ч асуудал алга. Хагалгааны хүндрэлээс болж нас барсан байна. Харамсалтай байна.
Ше Лин Юн: Бүх эмийг нь шалгахад ямар ч асуудал байгаагүй дээ
Эмч: Эргэлзэж байгааг чинь мэдэж байна, гэхдээ бид эмнүүдээс гадна тэр өдрийн хяналтын камерийг бичлэгийг хүртэл шалгасан. Ямар ч асуудал байгаагүй. Хэ эмчийн бүх үйлдэл хууль, журмын дагуу байна. Тэр гүтгэгдэж байгаа нь гарцаагүй.
Ше Лин Юн: Аавын биеэс ямар ч ул мөр илрээгүй.
Эмч: Нөгөө таксины жолооч яасан ? үнэхээр осол мөн гэж үү
Ше Лин Юн: Уучлаарай. Аав дөнгөж өнгөрөөд ээжийн сэтгэл санаа тогворгүй байгаа.
Хэ Шан Шан: Цагдаа нар ахын үхэл надтай хамааралгүй гэдгийг шалгачихсан .Тийм байхад ээж чинь эмнэлэт дахиж шуугиан тарьвал би яаж ажлаа хийх болж байна. Бас тэр золтой л намайг алчихаагүй. Ганц уучлаарай гээд болчихдог хэрэг үү.
Ше Лин Юн: Би аль болох нөхөн төлбөр их өгнө өө.
Хэ Шан Шан: Хэрвээ чадахгүй бол цаашид ийм үг битгий хэлээрэй.
Ше Лин Юн: За.
Хэ Шан Шан: Юу..
Ше Лин Юн: Би Шэн Шин Чэнд салья гээд хэлчихсэн.
Хэ Шан Шан: Ше Лин Юн
Ше Лин Юн: Магадгүй энэ хувь заяа байх. Чамтайг харсан тэр өдрөөс эхлээд бид гурвын тавьлан аль хэдийн шийдэгдсэн байх.
Жао Зэ Шян: Юу юм....намайг энийг Шин Чэнд өг гээ юу
Ше Лин Юн: Нүүр дээр нь хэлж чадахгүй байна.
Жао Зэ Шян: Хэлж чадахгүй байгаа бол яагаад салах гээд байгаа юм
Ше Лин Юн: Надаас салчихвал чамтай хамт байж болно
Жао Зэ Шян: Чи яагаад тэрний өмнөөс шийдээд байгаа юм.
Тэгвэл тэрэнд намайг өөрт нь хайргүй гэж хэл , хайртай ч байгаагүй . Хүүхэд ч байхггүй болчихлоо энэ гэрлэлтийн үргэлжлүүлэх шаардлага баыйхгүй
Жао Зэ Шян: Тэр дөнгөн хүүхдээ алдсан . Намайг ийм үш хэлл гэж байдаг чи хүн имөн үү
Ше Лин Юн: Тэгээд би яах юм, аав минь өнгөрчихлөө ЭЭж минь дөнгөж сая тэнд хүн алах гэж байсан. Бид хоёрт ирээдгүй байгаа гэж бодоо юу
Жао Зэ Шян: Зайл.
Шэн Чин Чэн: Ше Лин Юн, салмаар байгаа бол ирээд амаараа хэл. Үгүй бол гарын үсэг зурахгүй......
Шэн Чин Чэн: Төвөг удсанд учлаарай.
Жао Зэ Шян: Би чамайг хэзээ ч төвөгшөөж байгаагүй.
Шэн Чин Чэн: Үгүй дээ.
Жао Зэ Шян: Би яг хаанаас эхэлж ялагдснаа мэдмээр байна.
Шэн Чин Чэн: Хайр сэтгэлд юуных нь учир шалтгаан байхав. Юу хийнэ түүний гээ буцааж авдаг.
Жао Зэ Шян: Ийм тойруу шалтаг сонсмооргүй байна..Зүгээр л мэдрэмж төрөхгүй байгаа бол надад ядаж нэг удаа боломж өгөх ёстой биз дээ
Шэн Чин Чэн: Би насаараа л бусдад үгүйсгэгдэж , мохоогдож ирсэн.. Энэ удаа шалгалтанд100 авсан ч заавал нэг хүн ирж “ Чи зүгээр л азтай байлаа” гэнэ. Би унах болгондоо өөрөө босох хэрэгтэй болдог, учир нь туслаж түших хүн байхгүй болохоор . Надад буцах зам байхгүй.
Жао Зэ Шян: Уучлаарай, би мэдсэнгүй.
Шэн Чин Чэн: Чамайг буруутгаагүй ээ. Чамтай ямар ч хамаагүй.
Шэн Чин Чэн: Хатуу багш сайн сурагч бэлддэг. Би өөрөөсөө л болсон. Надад сайн байдгыг чинь мэднэ ээ. Би л өөрийнхөө ирээдүйг сүйтгэсэн. Энд та үргэлж миний сайн багш байх болно, гэхдээ насан туршдаа биш.
Жао Зэ Шян: Тэгвэл Ше Лин Юн яах юм?
Шэн Чин Чэн: Бид хамт байх хугацанд тэр надад огт хайртай байгаагүй. Би ч тэр ч хүчээр гэрлэсэн. Дөнгөж гэрлэсэн үед тэр надад хүрээчгүй. Нэг удаа хадам ээж гэрт хоол идэхээр ирэхэд
Ше Лин Юн: Энэ чихэрлэг исгэлэн гахайн мах исгэлэн байна.
Шэн Чин Чэн: Ээж чамайг чихэрлэгт дургүй гэсэн
Ше Лин Юн: Чи исгэлэн амттанд лургүй , Надад болоод дуртай амтыг өөрчлбх хэрэггүй. Өөрийихөө дуртайгаа л ид. Би ч бас дуртайгаа сонгоод чадна.
Шэн Чин Чэн: Яаж мэдсэн юм.
Ше Лин Юн: Би амтлах мэдрэмжгүй хүн биш шүү. Өдөр бүр чиний хийсэн
хоолыг идэж байхад сэтгэлийг чинь мэдэхгүй өнгөрнө гэж үү.
. Байнга ингэх хэрэггүй. Яаж хиймээр байна тэрүүгээрээ хий.
Жао Зэ Шян: Тэр чамайг ингэж дэмжиж байхад яагаад мэргэжлээ орхисон юм?
Хадам ээж: Шин Чэн! энэ цүнх ямар байна
Шэн Чин Чэн: Их гоё юм.
Хадам ээж: Чи Лин Юнтэй гэрлээд нэр нүүртэй хүн болсон. Өмсөж зүүхээ
жаахан анхаарч бай. …Энийг чамд
Шэн Чин Чэн Баярлалаа ээж ээ! Ээж… би ажил хиймээр байна.
Хадам ээж: Ажил аа ! Ше овогтын залуу эзэгтэй байх чинь өөрөө ажил байхад.
Чи Лин Юнийг сайн халамжлах ёстой энэнээс өөр чухал ажил гэж
юу байдаг юм.
Ше Лин Юн: Нүүр нүүрээрээ ярилцах хэрэг алга.
Жао Зэ Шян: Би явж байя.
Ше Лин Юн: Яасан гэж хөрөнгө хуваалтад сэтгэл дундуур байгаа юм. Бас өөр
юу хүсээв, хэлчих ! Боломжийнхоо хэрээр өгөхийг хичээнэ.
Шэн Чин Чэн: Салахыг хүсэхгүй байна гээгүй билүү
Ше Лин Юн: Чамайг хуурч худлаа хэлсэн юм. Би юу хэлнэ чи шууд итгэдэг.
Яагаад ийм гэнэн юм бэ
Шэн Чин Чэн: Тэгэхээр одоо хүүхэд байхгүй болсон болохоор эргэж буцах
шаардлагагүй болжээ тийм үү.
Ше Лин Юн: Тийм ээ, чи ч адилхан . Жао Зэ Шян та хоёр нэг салбар, бас
хуучны танилууд , үргэлж инээж хөгжилддөг. Харин
би? Өдөр бүр хүйтэн царай гаргаж явдаг. Чи бас надад
дургүй биз дээ. Би энэ амьдралаас аль эрт л залхсан. Өмнө нь
чамайг хуурч хүүхдээ төрүүлье гэсэн ч нэгэнт хүүхэд алга болсон
учир жүжиглэх хэрэггүй боллоо, салъя.
Шэн Чин Чэн: Үзгээ…. Хэзээ иргэний бүртгэлрүү явах юм.
Ше Лин Юн: Аавын ажил явдал дууссаны дараа……Яагаад намайг хараахгүй
байгаа юм. Намайг новш гэж дууд, хариуцлагагүй гэж хараа, гахай нохойноос ч дор гэж хараа. Юу ч гэсэн болно. Яагаад юу ч хэлэхгүй байгаа юм.
Шэн Чин Чэн: Уйгаа гашуйгаа тэвчиж биеэ бодоорой
Ше Лин Юн: Холхон газар шалгалт өгөөрэй, дахиад чамтай тааралдахыг
хүсэхгүй байна.
Шэн Чин Чэн: Тэгье ээ.
Ше Лин Юн: Ирэх шаардлагагүй байсан юм
Шэн Чин Чэн Эцсийн эцэст бид 2 жилийг хамт өнгөрөөсөн. Хэдийгээр бүгд
жүжиглэж байсан ч дүрдээ орсоор байгаад нэг хэсэг нь үнэн мэт
болсон. Одоо сүүлийн үзэгдэлдээ хүрчихсэн юм чинь хөшиг
хаахаас өмнө ирж ёслох ёстой биз дээ.
Хэ Шан Шан: Шэн Шин Чэн ! би аль эрт сануулсан байхаа. Өөрийгөө ингээж
шархлуулах хэрэг байна уу.
Шэн Чин Чэн: бэлгийг чинь түрүүлэд өгчихье.
Ше Лин Юн: Би .. Баярлалаа. Надад таалагдаж байна.
Шэн Чин Чэн: Сарын дараа гэрчилгээгээ солино, цаг гарвал надлуу холбогдоорой
Ше Лин Юн: Намайг үзэн ядаж байна уу
Шэн Чин Чэн: Одоо ингээд нэмэргүй.
Ше Лин Юн: Надаас салаад чи сайхан амьдарна аа.
Хэ Шан Шан: Тэгж их салж чадахгүй байгаа бол очоод барь л даа. Аав чинь нэгэгт
өөлд болчихсон, ээж чинь хамгийн ихдээ үлдсэн насаа шоронд
өнгөөрөнө биз. Тэгэхээр надад яах гэж зөвшөөрсөн юм.
Ше Лин Юн: Хэрвээ ээж минь үлдсэн насаа шоронд өнгөрөөх нь чамайг
тайвшруулж байвал би ойлгоноо.
Хэ Шан Шан: Ингэж хэлэхээр чинь намайг гэмшиж Шин Чэн та хорыг нийлүүлнэ
гэж бодоо юу. Битгий мөрөөд.
Хэ Шан Шан: Би хэдийнээ хайртай хүн ээ алдсан . Чинийх ч бас хүссэнээр чинь
бүтэхгүй.
Ше Лин Юн: Хэ Шан Шан, манай гэр бүл чамд өртэйзүйл байвал би төлнө.
Харин чи Шин Чэнд өртэй үлдсэн. Би чамайг нэг нэгээр нь
төлүүлэх болно.
Жао Зэ Шян: Эмнэлгээс гарах бичиг баримт болчихлоо. Энэ эмчийн жор бас эм
Шэн Чин Чэн: Үнэндээ.. иймэрхүү юмыг би өөрөө хийхэд болно.
Жао Зэ Шян: Ямартай ч энэ бол сүүлчийн удаа
Шэн Чин Чэн: Баярлалаа Жао эмч ээ.
Жао Зэ Шян: Гэрт чинь хүргээд өгье
Шэн Чин Чэн: Завгүй байгаа биз дээ
Жао Зэ Шян: Өнөөдрөөс хойш дахиад уулзахгүй байх , татгалзах хэрэггүй.
Жао Зэ Шян: Бээжинд байдаг нэг багш чиний танилцуулгыг харсан, чамайг
туслахаараа авах хүсэлтэй байгаа гэнэ. Хажуугаар нь шалгалтандаа
бэлдвэл улам үр дүнтэй байх.
Шэн Чин Чэн: Би чамд ийм их өртэй үлдэхийг хүсэхгүй байна
Жао Зэ Шян: Надад ч бас амиа хичээсэн зантай , чамайг явсан цагт л би бүр
мөсөн орхиж чадна.
Шэн Чин Чэн: Баярлалаа, Жао багшаа
Хадам ээж: Энэ хоол Шин Чэний хийдэг шиг амттай биш байна. Дахиад
шинээр хий.
Хэ Шан Шан: Хөгшин авгай минь , би хэтэрхий давраажээ тийм үү. Хүүгийн чинь
нэрийг бодож л хоол ундтай байлгаж байна. Одоо бүр голж шилдэг
болоо юу.
Хадам ээж: Яаж байна аа
Хэ Шан Шан: Идмээргүй байвал битгий ид.
Найз: Өнөөдөр яагаад архи уугаав.. Аавын чинь талаар сонссон.
Харамсалтай байна.
Ше Лин Юн: Чамайг дайлая.
Найз: Чи нэг л биш байна даа , архиа ч уугаагүй.
Ше Лин Юн: Салчихсаан…архи орохгүй байна.
Найз: Өө, тэгвэл чиний хүслээр л болсон юм биш үү. Танай экс эхнэр онц
сурагч байсан , чамтай суугаад л гэрийн эзэгтэй болсон. Ёстой
хайрн юм……Тэр эрт орой нэг өдөр тэнгэрт нисэх нь гацаагүй. Нэг
өдөр алмайруулах байх.
Ше Лин Юн: Сайхан үг хэлсэнд баярлалаа
Найз: Архи ч уухгүй , энэ ч том асууудал шүү.
Шэн Чин Чэн: Өөрөөр....тэгвэл, эсвэл дараагийн 3 дахь өдрийн онгоцны билет
Авчихья.
Ше Лин Юн: Ээжээ, эм ээ уух цаг боллоо
Хадам ээж: Чи надад юу өгөх гээв. Би уухгүй ээ. Ше Лин Юныг ир гэж хэл .
Чамаар асруулмааргүй байна . Хэрэггүй , хэрэггүй
Хэ Шан Шан: Би ч хүсэхгүй байна . Ээжээ, та дахиад ингэж галзуу юм шиг
аашлаад эмээ ч уухгүй байвал би тогоор цохиулах л ёстой
болох нь.
Хадам ээж: Муу чөтгөр. Миний нөхрийг яах аргагүй чи алсан. Одоо намайг
бас алах гэ юу. Ше Лин Юн яагаад одоо болтол ирдэггүй бил ээ. Чи
тэрнийг бас алчихсан юм биш биз . Тэрнийг алчихсан уу
Хадам ээж: Тйим ээ, алчихсан. Чадал чинь хүрвэл намайг алж нөхрийнхөө
өшөөг ав л даа…Алив намайгг ал ,алаач.
Ше Лин Юн: Ээж, та юу хийж байна аа
Хадам ээж: Би биш ээ , би биш.
Хэ Шан Шан: Эгч ээ , намайг харахыг хүсэхгүй байсан ч ядаж биеэ бодоод эм ээ
уу л даа..
Хадам ээж: Би тэгээгүй ээ. Үгүй ээ… Лин Юн
Ше Лин Юн: Ээж, би танд боогоод өгье.
Ше Лин Юн: Би хийе ээ. Чи ч бас боох хэрэгтэй байх
Хэ Шан Шан: За
Хадам ээж: Би биш ээ….. тэр
Ше Лин Юн: Ээж, үйлчлэгч эгч аль эрт халагдчихсан. Би үнэхээр таныг асрах хүн олж чадахгүй байна. Хэрэв энэ гэрт амьдрах хэцүү байвал би таныг асрамжийн газар хүргэж өгье
Хадам ээж: Би чамайг тийм олон жил өсгөсөн байхад чи одоо намайг хаях гэж байгаа юм уу.
Ше Лин Юн: Ээж ээ. Та аавтай хамт Шан Шаний эцэг эхийг хороохдоо хариу нь өөр дээр чинь ирнэ гэж бодож байсан уу?
Хадам ээж: Чи бүгдийг мэдэж байж ээ. Тэгвэл яагаад Шиэ Чэнээс салж Хэ
Шан Шантай хамт байгаа юм бэ?
Ше Лин Юн: Бид гурав цаашдаа ингэж бие биедээ хүлэгдэж би биеэ
зовоож амьдрах байх. Харин Шин Чэн өөр, тэрнийг дардан ирээдүй хүлээж байгаа.
Хадам ээж: Бүгд чиний зөөлөн сэтгэлээс болсон. Чи Шэн Шин Чэнд зөөлөн хандаж аавыгаа үхэлд хүргэж, Хэ Шан Шанд зөөлөн хандаж одоо намайг энэ хаягдсан газарт амьдрахад хүргэсэн.
Ше Лин Юн: Ээж ээ, та өөрөө өөрийгөө алсан. Аамын амиа алдсан гэм бурууг надад үүрүүлэх гэж байна байна уу? Шин Чен танд яаж хандсан бил ээ? Та тэрнийг хүн гэж үзсэн бил үүү? Эхнээсээ дуустал та нарт 30 саяар худалдаж авсан Ше овогтыг удмыг залгуулах төдий л хүн байсан. Та нар өөрсдийгөө мухардалд оруулсан......Тэрнийг хүргэж өг.
Хадам ээж: Хүү минь, буцаад ир! Хүү минь, хүү минь
Хэ Шан Шан: Бид хэзээ гэрлэх юм?
Ше Лин Юн: Чи шийд, надад хэзээ ч болно.
С Тэгвэл ..Маргааш өглөө иргэний бүртгэлрүү явцгаая
Ше Лин Юн: За
Хэ Шан Шан: Өө нэрэээ, би гэрлэлтийн өмнөх гэрээнд гарын үсэг зурмааргүй
байна
Ше Лин Юн: Ойлголоо.
Ше Лин Юн: Шан Шан.. надад жаахан хугацаа өгчих.
Хэ Шан Шан: Энэ төслийг нөгөө талд өндөр үнээр зарчихвал Хуа Нуа групп бүр мөсөн дампуурна.
Ше Лин Юн: Хурим хэтэрхий яаруу болчихлоо, компани дээр ажил их, үнэхээр цаг гарахгүй байна. Би чамд мөнгө өгье, юу дуртайгаа ав. Юу хүсэж байна.
Ше Лин Юн: Оройхон нь ёслолоо хийе.
Хэ Шан Шан: Бас ёслол хийх юм уу?
Хүсэхгүй байгаа юм уу
Хэ Шан Шан: Тэгье, тэгвэл ажлаа дуусгахыг чинь хүлээж байя
Ше Лин Юн: Шин Чэн
Шэн Шин Чэн: Лин Юн, чиний карт энд байна. Мөнгийг нь шилжүүлэх үү эсвэл
чи ирээд авах уу
Ше Лин Юн: Уулзах газраа хэлчих, би яваад очьё.
Шэн Шин Чэн: За
Ше Лин Юн: Компани дээр асуудал гарч, явж зохицуулаадхая.
Хэ Шан Шан: Тэгвэл явж ажлаа хийдээ…..Лин Юний эцэг эх хэдийнээ хийсэн хэргийнхээ шийтгэлийг авсан. Тэр ямар ч буруугүй. Ингээд дуусгая. Цаашдаа бид сайхан амьдарч чадах байх.
Ше Лин Юн: Чи аваад яв, шаардлага гарвал хэргэлж болно.
Шэн Шин Чэн: Хэрэггүй ээ. Бас энэ хувьцааг яаж буцааж шилжүүлэхээ мэдэхгүй байна.
Ше Лин Юн: Аваад яв, би чамаас гуйж байна.
Хэ Шан Шан: Надтай худлаа эвтэй харьцаж байсан чинь ердөө намайг Шэн Шин Чэнд хор хүргэх вий гэж айсных уу? Ше Лин Юн чи надад сонголт өгсөнгүй…
Хэ Шан Шан: Байна уу, Жао дарга, миний гарт НуаХуагийн тендерийн үнийн санал байна, сонирхох уу?
Ше Лин Юн: Аваад яв аа. Тэгж байж чамд өргүй юм шиг санагдана.
Шэн Шин Чэн: Би дараа долоо хоногт Бээжинд явна, дахиж ирэхгүй. Нөгөө байрыг зарая гэж бодож байна, болно биз дээ?
Ше Лин Юн: Чинийх болохоор өөрөө шийд.
Шэн Шин Чэн: Үнэндээ чи надад ямар ч өргүй. Чи байгаагүй бол би одоо ч өдөр хоногийг арай ядаг өнгөрөөж, нэг сохор болзооноос нөгөөд гүйж яваа байх. Аав ээж ч миний инжийг 180мянга уу 280мянг уу гэд зах дээр үнэ тохирч байга юм шиг ярьсаар байх байсан. Гэтэл 2 жилийн дотор би 3 саяын байр, 5 хувь хувьцаатай болчихлоо. Ийм сайхан ажил хаан ч байхгүй.
Ше Лин Юн: Үнэндээ би чамд илүү ихийг өгөхийг хүссэн.
Шэн Шин Чэн: Би чамаас ихийг авахыг хүсээхгүй байна.
Ше Лин Юн: Хэд ч байсан чи авах эрхтэй.
Шэн Шин Чэн: Хэдийгээр чамайг хайрласандаа огт хармасдаггүй ч баяртай гэж хэлэх болсон чинь ….
Эсрэг тал: Ше эзэгтэй ! хамтарч ажиллахад таатай байна.
ТУЗ: Ше захирлаа, бид яаж өрсөлдөх вэ? Хайхрамжгүй байж хэрхэвч болохгүй.
Ше Лин Юн: Энэ удаагийн төсөлд би гарцаагүй амжилт олно.
ТУЗ: Ше захирлаа, нгэж хэлэх арай эрт байна , миний хэлснииг яваарай.
Ше Лин Юн: Сууцгаа
Ше Лин Юн: Байна уу
Ше Лин Юн: Хурдан ахмадын асрах газардуу яваарай
Ше Лин Юн: Ээж яагаад амиа хорлоно гэж..
Эмч: Өнөөдөр сэтгэл санаа нь маш сайн байсан болохоор сүрхий анзаараагүй юм. Харин дөнгөж сая тэр дээвэр дээр гараад амиа хорлочихлоо.
Ше Лин Юн: Ээж ээ
Шэн Шин Чэн: Жолооч оо , онгоцны буудал явья.…..
Шэн Шин Чэн: Яаж…
Шэн Шин Чэн: Жолооч оо онгоцны буудал биш ахмадын асрахруу яваарай.
Шэн Шин Чэн: Яаж ийм юм болдог байна аа?
Ше Лин Юн: Мэдэхгүй , ямар ч шинж тэмдэг байхгүй. Энэ үеийг давчихюал бүгд сайхан болно гэж бодсон
Ше Лин Юн: Ээж энийг чамд үлдээсэн, явахад чинь саад болчихлоо.
Шэн Шин Чэн: Яарах хэрэггүй, энэ хоёр хоног л
Ше Лин Юн: Би заавал хүүхдийнхээ өшөөг авах болно.
Шэн Шин Чэн: Би үлдээд ээжийн чинь буяны ажилд туслья.
Ше Лин Юн: Би гэрлэчихсэн хүн…Уучлаарай. Ирээдүйд чи ч бас сайн хүнтэй учрах байх.
Ше Лин Юн: Та аавтай хамт Шан Шаний эцэг эхийг хороохдоо хариу нь өөр дээр чинь ирнэ гэж бодож байсан уу?
Хадам ээж: Чи бүгдийг мэдэж байж ээ. Тэгвэл яагаад Шиэ Чэнээс салж Хэ Шан Шантай хамт байгаа юм бэ?
Ше Лин Юн: Цаашид бид гурав ингэж хоорондоо боогдож, бие биенээ шавхах болно. Шэн Шин Чэн мултрах аргагүй, тэрний ирээдүй гэрэлтэй л байх болно
Хадам ээж: Миний хийсэн бүх зүйл Лин Юны төлөө байсан. Хэр их хүн зовоох эсэхийг ч огт тоодоггүй. Гэтэл тэрнийг хамгийн их шархлуулсан хүн нь би өөрөө гэдгээ ч мэдээнүй явж. Шэн Шин Чэн, би чамайг дахиад алдмааргүй байна. Чамаас юу ч гуйх эрхгүй гэдгээ сайн мэднэ. Гэхдээ Лин Юн чамт хайртай шүү дээ. Чи яаж ийм хатуу хандаж явж чадав аа.
Хэ Шан Шан: Жао эмч ээ
Жао Зэ Шян: Өвчтөний хувийн нууцыг задруулж, хувийн ашиг сонирхлоор хэт авиан шинжилгээ хийж хүйс тодорхойлсон. Эмчийн ёс зүй чинь хаана байна?
Хэ Шан Шан: Жао эмч ээ, та ч бас хувийн шалтгаанаар албан тушаалаа ашиглаж Шэн Шин Чэний өмнөөс уурлаад байгаа юм биш үү. Яв гэж байгаа бол явна аа. Ёс зүйтэй царайлж намайг шүүмжлэхээ больж үз.
Чамд дахиж эмчээр ажиллах эрх байгаа гэж үү. Хийсэн бүхнийг чинь энэ архивт үлдээсэн . Насан туршид чинь дагана байх.
Хэ Шан Шан: Би одоо Ше овогтын эзэгтэй болсон байхад иймэрхүү юмыг тооно гэж бодоо юу.
Жао Зэ Шян: Байна уу, Шин Чэн
Шэн Шин Чэн: Жао эмч ээ , би Бээжин рүү явахгүй ээ.
Жао Зэ Шян: Яагаад?
Шэн Шин Чэн: Итгэлийг чинь хөсөрдүүлж байгаа ч би энд үлдмээр байна.
Хэ Шан Шан: Надтай гэрлээд архиар гунигаа тайлтаа тэгж их зовоо юу?
Хэ Шан Шан: Салах өргөдөл. Энэ нөцлүүдийг зөвшөөрвөл би чамаас сална.
Ше Лин Юн: Би аль хэдийн салах өргөдөл гаргачихсан. Эвлэрлийн хугацаа байхгүй, маргааш шууд алж болно.
Хэ Шан Шан: Эд хөрөнгөнөөсөө хагацах тийм хэцүү байна уу?
Ше Лин Юн: Чи миний хөрөнгийн талыг бас 10%-ийн хувьцаа авахыг хүсчээ? Өгнө өө, шууд хэлчих, тойруулж ярих хэрэг юу байна.
Хэ Шан Шан: Юу гэнэ ээ? Эхлээд сэтгэлээ хувиргасан хүн чи. Гэрлэснийхээ дараа ч Шэн Шин Чэнийг бодсоор байсан. Одоо намайг буруутгаж байна уу, та хоёрыг нууцаар уулздаг байсныг мэдэхгүй гэж бодоо юу?
Ше Лин Юн: Өнөөдөр үдээс хойш ээж маань нас барсан. Чи өшөөгөө авлаа.
Юу гэсэн үг вэ?
Ше Лин Юн: Эцэг эх чинь тэднээс, харин тэд чамаас болж нас барлаа. Одоо сэтгэл хангалуун байна уу? Үгүй бол намайг ч бас алчих..
Хэ Шан Шан: Эртнээс мэдэж байж ээ?
Ше Лин Юн: Өөр яана гэж. Над шиг хэлснээр явдаггүй, хүчлээд ч нэмэргүй зөрүүд хүн яагаад чаммтай гэрлэсэн гэж бодож байна. Манайх чамд өртэй гэж боддог болохоор тэр өрийг төлөхийг хүссэн юм. Ээжийгээ асрамжын газар явуулсан нь ийм төгсгөл үзэхийг хүсээгүй дээ. Ямар ч байсан тэр миний ээж.
Хэ Шан Шан: Тэгвэл миний эцэг эх яах юм!! Тэд үхэх ёстой байсан уу
Ше Лин Юн: Бид хамт байж чадахгүй байсан ч ингэж төгсгөхийг хүсээгүй. Чи миний хөрөнгийн талыг бас 10% хувьцаа авахыг хүссэн бол би чамд өгч болно. Маргааш шүүхлүү явцгаая. Эвлэриийн хугацаа байхгүй.
Ше Лин Юн: Энэ явдлаар бид хоёрын тооцоо дууссан гэж бодож байвал……. нэг хундага татчихья.
Ше Лин Юн: Шин Чэн, Шин Чэн
Хэ Шан Шан: Надаад өгөөгүй сэтгэлээ нэг орлон тоглогчид өгчэээ. Үнэхээр инээдтэй юм.
Ше Лин Юн: Чиний тооцоо дууссан бол одоо бидний тооцоог бодьё.
Хэ Шан Шан: Ше захирал үнэхээр өгөөмөр юм….…. Шэ Лин Юн, чиний асуудал одооноос л ар араасаа эхэлнэ.
Сун туслах: Тендерийн дүн гарлаа. Жао групп ердөө нэг юаны зөрүүгээр яллаа. Анхны хөрөнгө оруулалтаа аль хэдийн хийчихсэн , тендер амжилтгүй болсон тул манай мөнгөн гүйлгээ маш хүнд байна.
Ше Лин Юн: Тэр банкны ерөнхийлөгтэй холбогд
Сун туслах: Эхнэрээсээ салсныг чинь бүгд мэдсэн, Хэ Шан Шанд хувьцааныхаа 10%-ийг өгсөн мэдээ ч бас тархсан. Банк өрөө нэхэхгүй байгаа нь чамд аль хэдийнээ энэрэнгүй хандсан хэрэг.
Ше Лин Юн: Дансны бэлэн мөнгөний урсгал хэд хоногийн турш хангах вэ?
Сун туслах: Одоо надад хамаагүй ээ. Би мөнгө олохын тулд ажилладаг. Та нартай хамт сүйрэхийг хүсэхгүй байна.
Ше Лин Юн: Су Фан, чи НуаХуа-д ингэж удаж ажилчихаад ийм үед явах гэж байгаа хэрэг үү?
Сун туслах: Ямартай ч би хоёр овогт үйлчилдэг хүн шүү. Надаас үнэнч байдал хүлээгээд нэмэргүй биз.
Ше Лин Юн: Аль компани юм?
Сун туслах: Жао овогт.
Ше Лин Юн: Ойлгож байна аа. Ухаалаг шувуу модоо сонгож суудаг. Би чамд төвөг удахгүй. Ажлаа шилжүүлээд яваарай.
Сун туслах: Ше захирлын өгөөмөр сэтгэлд баярлалаа. Би нэг удаа дахин танд үнэнч байх болно.
ТУЗ: Ше захирал! Бидэнд тендерийн талаар үндэслэлтэй тайлбар өгөх ёстой биш үү?
Ше Лин Юн: Бизнест ашиг , алдагдал аль аль нь байдаг. Намайг алдахад шийтгэдэг байж ашиг өгч байхад яагаад магтаж байсныг хараагүй юм байна?
ТУЗ: Ше Лин Юн, өмнөх бүх амжилт чинь эцгийн чинь гавья. Чамд өөрт чадах юм байна уу?
ТУЗ: Аав чинь өнгөрсний дараа чи компанийг шалдаа буулгасан. Одоо ХуаНуа бөөн өр төлбөр баригдаж, бидний хувьцаа бараг л үнэ цэнэгүй боллоо.
ТУЗ: Ше Лин Юн чамд CEO хийх нүүр байгаа гэж үү
Ше Лин Юн: Урьд нь ашиг тараахад нэг үг ч хэлээгүй байж тендерт ялагдав уу үгүй юу надад хариуцлага тооцохоор ярьж байдаг…
Ше Лин Юн: Чи ямар эрхтэй гэж ингэж хэлж байгаа юм
ТУЗ: Чамайг ноён Шегийн хүү биш байсан бол хэн тоох вэ дээ? Танай Ше овогт ямар байдалтай байгааг нэг хар даа. Одоо ч Жаньчэний тэргүүн баян хэвээрээ гэж үү?
Ше Лин Юн: Эрхэм нөхдөө, миний гарт байгаа хувьцаа та нараас их, энд хамгийн их үг хэлэх эрхтэй хүн нь би байх.
ТУЗ: Наадах чинь өмнө нь! Хэ Шан Шаны эзэмшиж байгаа 10% миний гарт байна. Одоо миний хувьцаа таныхаас яг 1%-иар илүү. Ше Лин Юн, бүх ТУЗын гишүүд бүгд санал нэгтэй таныг гүйцэтгэх захирлын албан тушаалаас халж байна.
Ше Лин Юн: Та юу гэсэн бэ
ТУЗ: Одооноос би НуаХуа группийн ТУЗ ын дарга. Шэ Лин Юн! чи халагдсан.
Шэн Шин Чэн: Хүлээгээрэй.
Ше Лин Юн: Шин Чэн
Шэн Шин Чэн: Надад ч бас 3% ийн хувьцаа байна.
Ше Лин Юн: Миний чадваргүйгээс болж Хуа Нуа шиг том групп хэцүү байдалд орсон . Хэт том болохоор нөхцөл байдлыг өөрчлөхөд амаргүй байх болно. Аз болоход Ше овогт том бөгөөд хүчирхэг. Хэн нэгэн нь одоо явахыг хүсэж байвал би хувьцааг чинь худалдаж авч болно.
ТУЗ: Хэрэв одоо гарвал тийм ч их мөнгө алдахгүй гэсэн үг.
ТУЗ: Хуа Нуа нэгэнт өнгөрсөн. Энэ боломжийг ашиглаад мөнгөө аваад явцгаая."
Ше Лин Юн: Чи яаж энд байгаа юм ?
Шэн Шин Чэн: Сун туслах надлуу залгаад ТУЗ-ын хурлын талаар хэлсэн
Ше Лин Юн: Бээжин яваагүй байсан юм уу
Шэн Шин Чэн: Ийм юм болчихоод байхад яаж явах юм. Компани хүнд байхад Хэ Шан Шанаас салж тал эд хөрөнгө, 10%-ийн хувьцаагаа өгөөд чи галзуураа юу
Ше Лин Юн: Тэр хүсвэл өгч л таараа. Энэ миний өр төлөхгүй байж болохгүй.
Шэн Шин Чэн: За, чи жаргалтай байвал боллоо. Хувьцааг чинь буцааж өгсөн,
цаашид ямар ч холбоогүй боллоо.
Санаа зовоогүй байсан бол үлдэх үү ? Одоо асуудал тодорхой болоогүй байхад чи яаж явж болох юм бэ?
Ше Лин Юн: Чамд миний санаа зовох хэрэгтэй гэж үү
Шэн Шин Чэн: Хэрэггүй ээ. Зүгээр л…үнэхээр санасан.
Цагдаа: Хэ хатагтай, таныг Шэн Шин Чэнийг хорлохын тулд хүн хөлсөлсөн, мөн ашиг олохын тулд хууль бусаар худалдааны нууцыг задалсан хэрэгт сэжиглэж баривчилж байна.
Хэ Шан Шан: Намайг тавь. Би тэгээгүй…..тавь.
Back to episodes Go home