“Наранд хүрэх зам”

 

Линк: https://www.youtube.com/watch?v=Uo4J7aCTRMU

 

Дүрүүд:

Нэр	Дүр	Тайлбар
Софиа	Гол дүр	13 наснаасаа эхлэн хойд эцгийнхээ хүчирхийлэлд өртөж ирсэн эмэгтэй
Лиам	Гол дүр	Харрисон Группын тэрбумтан өв залгамжлагч.
Жулиан	Туслах дүр	Софиагийн 13 настай охин дүү.
Алекс	Сөрөг гол дүр	Киноны гол сөрөг дүр. Мөрийтэй тоглоомчин, хүчирхийлэгч.
Крис	Сөрөг дүр	Баян эмэгтэйг дагаж амьдардаг "gold-digger"
Чан авга	Туслах дүр	Софиад жинхэнэ эцэг шиг нь хандаж, түүнд байшингаа өвлүүлэн үлдээсэн ачтан.

 

 

Эрэгтэй: Долоо хоног. Энэ үйлчилгээгээ үргэлжлүүл.

 

Эмэгтэй: Софиа, Чи юу хийгээд байгаа юм? Аав чинь уурласандаа галзуурах нь.

Софиа: Би тэр адгууснуудтай дахиж хамааралтай байхыг хүсэхгүй байна.

Эмэгтэй: Бид асар их өртэй байгааг мэдэж байна уу? Чи явахгүй гээд байгаа чинь биднийг үхэл рүү түлхэж байгаагаас ялгаа юу байна?

Софиа: Надад үнэхээр мөнгө алга. Надаас мөнгө нэхэхээ боль. Намайг битгий дарамтлаад бай.

 

Эмэгтэй: Хүн байна уу? Дотор хүн байна уу? Хаалгаа нээ!

Эрэгтэй: Чимээ гаргах хэрэггүй.

Эрэгтэй 2: Хүнгүй байгаа бололтой. За яахав, өөр газар хайцгаая.

Эмэгтэй: Тэгье.

 

Мэдээний хөтлөгч: Өнөө орой найман цагийн орчимд цагдаагийн газарт нэгэн дуудлага ирлээ. "Хариссон" группын өв залгамжлагч Аншань вилла хотхонд халдлагад өртжээ. Хэргийн газарт хийсэн мөрдлөгөөр нэг хохирогч олдсоныг албаныхан баталлаа. Хэрэгт сэжиглэгдэж буй этгээд одоог хүртэл олдоогүй хэвээр байна. Хэргийг илрүүлэхээр бүх хүчээ дайчлан ажиллаж байна. Үнэнийг хурдан тогтоож, сэжигтнийг баривчлахын тулд хотын Олон нийтийн аюулгүй байдлын газраас иргэдийг мэдээлэл өгөхийг уриалж байна. Хэрэв хэрэг гарсан цаг үед болон ойр орчимд сэжигтэй хүн, тээврийн хэрэгсэл харсан, эсвэл хэрэгт холбогдох ямар нэгэн мэдээлэл байгаа бол цагдаагийн шуурхай утсаар яаралтай холбогдоно уу. Мэдээлэл өгөгчийн нууцыг чандлан хадгалах бөгөөд шаардлагатай тохиолдолд холбогдох журмын дагуу мөнгөн шагнал олгох болно. Хэргийн явцын талаарх дэлгэрэнгүй мэдээллийг...

 

Софиа: Надад мөнгө байгаа. Намайг л алахгүй бол би байгаа бүх мөнгөө чамд өгье. Зуун мянган доллар. Би чамд зуун мянган доллар өгч чадна.

Залуу: Зуун мянган доллар гэнэ ээ? Энэ чиний амийг худалдаж авахад хангалттай гэж үү?

 

Залуу: Зуун мянган доллар гэнэ ээ? Энэ чиний амийг худалдаж авахад хангалттай гэж үү?

 

Софиа: Чи үхэх болно. Гадаа бүх замыг хаасан байгаа. Чи хаашаа ч зугтаж чадахгүй. Зугтаж чадлаа ч... чиний энэ бие чинь тэсэхгүй.

Залуу: Би энд ганцаараа үхэхгүй ээ.

Софиа: Би чамайг аварч чадна. Чи хэтэрхий их цус алдаж. Хэрэв би ямар нэг муу зүйл сэдэж байсан бол... чамайг ухаан алдахыг хүлээж байгаад, дараа нь зүгээр л зугтаж болох байлаа. Би сувилагч хүн. Манайд анхны тусламжийн хайрцаг бий. Чиний ард байгаа тэр шүүгээн дотор байгаа.

Залуу: Аль нь вэ?

Софиа: Шархыг чинь эхлээд ариутгах хэрэгтэй. Том шилтэйг нь ав.

 

Софиа: Би чамд тусалъя. Оёдол тавихгүй бол цус чинь тогтохгүй. Би чамд тусалъя. Би чамд тусалъя.

Залуу: Хэрэв надад ямар нэг зүйл тохиолдвол миний хүмүүс чамайг олно гэж мэд.

Софиа: Үхэж далд ор!

 

Залуу: Юугаа хүлээгээд байгаа юм?

Софиа: Мэдээ алдуулагч байхгүй. Бага зэрэг өвдөж магадгүй шүү. Бараг дууслаа.

Залуу: Цэвэрлэчих. Ариутгагч хэрэглээрэй.

Софиа: Ширүүн борооноос болоод тог тасарчихлаа. Манайд лаа байгаа, би аваад ирье. Залуу: Лаа гадаа байгаа юм уу?

Софиа: Хэтэрхий харанхуй байна. Би замаа андуурчихлаа.

 

Залуу: Энийг уу.

Софиа: Би үнэхээр замаа андуурсан байна.

Залуу: Нэгийг нь сонго. Ийм зүйл дахиж бүү хий. Гараа өг... Гараа өг...

 

Залуу: Чи юу хараад байгаа юм?

Софиа: Чи амрах хэрэгтэй.

Залуу: Чи миний одоо юу хийхийг хүсэж байгааг мэдэж байна уу?

Софиа: Их хөдлөх хэрэггүй. Шарх чинь сэдэрнэ.

Залуу: Энэ газар үнэхээр бохир юм. Чи ч бас.

 

Эрэгтэй: Энд цэвэрхэн биз дээ? Цэвэрхэн байх ёстой шүү.

Туслах: Баярлалаа, дарга аа.

Эрэгтэй: Тэр маш бохир байна. Бохир байна! Мөнгийг минь буцааж өг.

 

Залуу: Нааш ир. Хэвт. Хэвт!

Залуу: Чи тэр хайрцгийг их сонирхоод байна, тийм үү?

Софиа: Үгүй ээ...

Залуу: Үгүй гэнэ ээ? Битгий хөдөл. Энэ чамд хамааралгүй зүйл.

Софиа: Би зүгээр л амьд үлдэхийг хүсэж байна.

Залуу: Чи яагаад намайг аварсан юм бэ?

Софиа: Би анагаахын оюутан. Хүн аврах нь миний үүрэг. Бас... чамайг манай гэрт үхээсэй гэж хүсэхгүй байна.

 

Залуу: Чи нэг юм үнэртэж байна уу?

Софиа: Юу?

Залуу: Бохирын шугамын үнэр байна. Нууц үг. Нууц үгээ хэл.

Софиа: 343456.

Эмэгтэй: Софиа, чи хаана байна? Одоохон эргэж ир. Муу гичий минь, чи миний аавын мөнгийг залилсан. Чи маш муухайгаар үхэх болно.

Эрэгтэй: Софиа, чи Ли гуайн толгойг хагалсан байна. Чи одоо дууссан даа.

Софиа:  Арчаад дуусчихлаа.

Залуу: Хангалттай биш байна.

Софиа:  Би маш олон удаа арчсан. Ариутгагч дуусчихлаа.

Залуу: Үнэр нь арилаагүй байна. Нааш ир. Нааш ир. Энэ чиний үнэр байна. Явж угаа.

 

Эрэгтэй: За, нэг инээгээрэй.

Залуу: Үнэхээр заваан юм.

Эрэгтэй: Тэр маш бохир байна. Бохир. Мөнгийг минь буцааж өг.

Софиа: Би бохир байна уу?

 

Софиа: Би өлсөж байна. Чи юм идэх үү?

 

Софиа: Яагаад идэхгүй байгаа юм? Хэтэрхий бохир байна уу?

Залуу: Долоо хоног.

Софиа: Юун долоо хоног?

Залуу: Би энд долоо хоног байх болно.

Софиа: Долоо хоногийн дараа яах вэ?

Залуу: Долоо хоногийн дараа бид өөрсдийн замаар явцгаана, ямар нэг асуудал үүсэхгүй. Чи зүгээр үлдэнэ.

Софиа: Би яагаад чамд итгэх ёстой гэж?

Залуу: Чамд өөр сонголт байхгүй.

Софиа: Түүн шиг хүний хэлсэн үгэнд... огт итгэж болохгүй. Би түүнийг тайвшруулах хэрэгтэй. Тэгээд зугтах боломж хайх хэрэгтэй. 

Залуу: Хаалгаа нээ.

 

Залуу: Гэмгүй хүнийг энэ хэрэгт... битгий татан оролцуул.

Софиа: Чи худалдаж авсан юм уу?

Залуу: Тийм ээ.

Софиа: Чи хэний мөнгөөр авсан юм? Чи ер нь хүн мөн үү? Хоёр мянга, гурван мянга... таван мянгаар нэг унтлагын хувцас авна гэж үү? Бүгд брэнд байна. Чи намайг алахыг хүсээ юу?

Софиа: Энэ дотор маш их мөнгө байж. Хэрэв надад ийм мөнгө байсан бол... би дүүгээ... тэр газраас аварч чадах байсан юм.

Залуу: Хөөе, чи юу хийгээд байгаа юм?

Софиа: Боолтыг чинь солих цаг болсон байна.

 

Софиа: Шарх чинь халдвар аваагүй байна. Ойрын хэдэн хоногт... ус хүргэж болохгүй шүү. Залуу: Надад битгий хүр.

Софиа: Би ариутгачихсан.

Залуу: Гэсэн ч бохир байна.

Софиа: Эмнэлэгт бид өвчтөнийг ингэж л ариутгадаг. Энэ шарх хэтэрхий том байна. Хэрэв ариутгахгүй бол халдвар авна. Энэ нөхцөлд би чамайг аварч чадахгүй.

Энэ тос маш сайн нөлөөтэй. Түрхчихвэл сорви үлдэхгүй. Чи сая хэдийг зарцуулсан бэ?

Залуу: Чи сувилагч юм уу? Чиний утсанд чиний ажлын талаар ямар ч мэдээлэл алга. Чи өмнө нь аль эмнэлэгт ажиллаж байсан юм?

Софиа: Би ажлаасаа гарчихсан.

Залуу: Ямар сонин тохиолдол вэ. Энэ байр чинийх үү?

Софиа: Тийм.

Залуу: Энэ байр Аншань вилла хотхоны ойролцоо юм байна. Хэдийгээр бага зэрэг зайтай ч энэ газар маш үнэтэй. Сувилагч хэдэн төгрөг олдог юм? Дөрөв, таван мянга уу? Өмнө нь нэг дуудлага ирсэн. Чам руу байнга залгаад байсан. Чи дугаарыг нь хадгалаагүй байна лээ. Бас маш их зурвас бичсэн байна. Миний бодлоор чиний ээж байх. Чи юунаас зугтаад байгаа юм?

Софиа: Чи намайг нэлээд сонирхож байх шиг байна. Яагаад эхлээд өөрөө юунаас зугтаж байгаагаа хэлж болохгүй гэж? Чи хэрэв энд үхвэл чиний хүмүүс өшөөг чинь авна гэсэн. Бүтэн нэг өдөр, нэг шөнө өнгөрлөө. Тэд яагаад чамайг олохгүй байгаа юм бэ?

Залуу: Хэл л дээ.

Софиа: Миний бодлоор чи өөрийнхөө хүмүүсийг биднийг олохоос надаас илүү айж байгаа байх.

Залуу: Өөрийгөө ухаантай гэж бодоо юу?

Софиа: Хэрэв "Хариссон" групп эсвэл цагдаа нар чамайг түрүүлж олбол тэдэнд сайн зүйл болохгүй, тийм биз дээ? Хэдийгээр тэд чамайг оллоо ч, цагдаагийн хяналт дүүрэн энэ хотоос чамайг гаргах тийм ч амар биш байх болно.

Залуу: Чи юу хэлэх гээд байгаа юм?

Софиа: Миний бодлоор тэдний хувьд чи үхсэн байхаасаа илүү амьд байх чинь илүү эрсдэлтэй.

Залуу: Чи өөрийгөө хэн гэдгийг мартчихаа юу?

Софиа: Бид тохиролцож болно.

Залуу: Чамд надтай наймаалцах эрх байгаа гэж бодоо юу?

Софиа: Надад байхгүй ээ. Гэхдээ чиний амь үнэ цэнэгүй гэж үү? Чи энэ хотын хамгийн баян хүнийг алсан. Чиний толгойг асар их мөнгөөр үнэлж байгаа. Чиний өмнө хэлснээр, бид долоо хоногийн турш эв найртай байцгаая.

Залуу: Чи юу хүсээ вэ?

Софиа: Мөнгө. Нэг сая.

Залуу: Би яагаад чамд итгэх ёстой юм? Чи мөнгөө аваад цагдаад мэдэгдэж, дараа нь алга болж болно шүү дээ.

Софиа: Хэрэв чи үхвэл би нэг номерын сэжигтэн болно. Хэрэв чи баригдвал би бас ингээд зүгээр яваад өгч чадахгүй. Зөвхөн чи зугтаж чадвал л би эндээс бүрэн мултарч чадна. Магадгүй надад өөр сонголт байгаа байх.

Залуу: Чи үнэхээр заваан хүн юм.

Софиа: Тийм ээ. Би заваан. Би бүр ээжийнхээ утсыг ч авдаггүй тийм заваан байна. Яагаад гэвэл тэр мөрийтэй тоглоомчинтой гэрлэсэн. Тэр хоёр яг л цус сорогч шиг өдөр бүр намайг сорж дуусгаж байна. Чи хүн алахын тулд мөнгө хүсэж байна. Би өөрийгөө аврахын тулд мөнгө хүсэж байна. Чи бид хоёрын хэн нь илүү заваан бэ?

 

Залуу: Энд хоёр сая байгаа. Би амиа дэнчин тавин байж энэ мөнгийг олсон. Чи авмаар байна уу? Чи юу өгч чадах юм?

Софиа: Чи өөр юу хүсээ вэ?

Залуу: Надад зориулаад бүжиглэ.

Софиа: Энд үү?

Залуу: Яасан, би чамд зориулж тайз засаж өгөх ёстой юм уу? Чиний нэр төр тийм их үнэтэй юм уу?

Софиа: Би бүжиглэе.

 

Софиа: Чи юундаа инээгээд байгаа юм?

Залуу: Нохой сүүлээ хөдөлгөх нь ч үүнээс дээр харагдах байх.

Софиа: Чи л өөрөө мэдрэмжгүй байна. Мэдрэмжгүй амьтан.

 

Эмэгтэй: Хэрэв чи нуугдаад хэнтэй ч уулзахгүй байвал би энэ бүх зургуудыг чинь ил гаргах болно. Өө, нээрээ тийм. Эдгээр зургуудыг би хаанаас авсныг мэдэх үү? Ээж чинь өөрийн гараар надад өгсөн юм.

Софиа: Мөнгөө өг.

Залуу: Юу вэ, хангалтгүй байна уу? Долоо хоног. Энэ үйлчилгээгээ үргэлжлүүл.

 

Софиа: Чи намайг зугтчихна гэж айхгүй байна уу?

Залуу: Чи чинь мөнгөнд хайртай төрлийн хүн биш бил үү?

Софиа: Би ямар гэж?

Залуу: Мөнгөний төлөө сүнсээ ч худалдаж чадах тийм хүн.

Софиа: Чи юу гэнэ ээ?

Залуу: Чиний нуруун дээрх сорви. Тийм замаар л ийм сорвитой болдог, тийм биз дээ? Та нар ч үнэхээр галзуу юм аа.

Софиа: Чи юу яриад байгаа юм?

Залуу: Би бүгдийг харсан.

Софиа: Юу харсан гэж?

Залуу: Тэдний өмнө чи маш дуулгавартай байсан.

 

Эрэгтэй: Аав чинь зөв хэлсэн байна. Бяцхан Софиа үнэхээр хосгүй нэгэн юм.

Софиа: Ли авга аа, гуйя битгий.

Эрэгтэй: Ли авга нь маш их мөнгө зарцуулсан. Чи дуулгавартай байх ёстой, ойлгосон уу?

 

Софиа: Чи бол алуурчин, хүйтэн цуст оргодол. Намайг дооглох ямар эрх чамд байгаа юм? Залуу: Галзуураа юу?

Софиа: Чи надтай хамт галзуурмаар байна уу?

 

Софиа: Чи надтай хамт галзуурмаар байна уу?

Залуу: Надад битгий хүр.

Софиа: Чи надад сайн болчихсон юм уу?

Залуу: Үгүй.

Софиа: Чи худлаа ярьж байна. Үгүй бол яагаад болиулсангүй вэ?

Залуу: Надаас холд.

Софиа: Энд бид хоёулаа л байна. Чи хүсэж байна уу? Чиний зүрх маш хурдан цохилж байна. Чи бидэн шиг хүмүүсийг мөнгөний төлөө юу ч хийж чадна гэсэн. Чи намайг дорд үздэг. Тэгвэл одоо чи өөрөө хэн болж байна?

 

Софиа: Тэгвэл одоо чи өөрөө хэн болж байна?

 

Залуу: Ээж ээ... Сэрээрэй. Ээж ээ... Сэрээрэй.

 

Залуу: Хаа.

Софиа: Гадаа хүн алга.

Залуу: Ямар ч байсан хаа.

Софиа: Яасан, чи гэрлээс айгаад байгаа юм уу?

Залуу: Би өлсөж байна.

Софиа: Гал тогоонд талх байгаа. Хөлдөөгчинд банш бий.

Залуу: Би тийм юм идмээргүй байна.

Софиа: Хачин юм аа. Танай салбарын хүмүүс... ийм "эрх жаал"-ын өвчтэй байдаг гэж.

Залуу: Би зүгээр л жинхэнэ хоол идмээр байна.

Софиа: За яахав... Чамд мөнгө байна уу?

Залуу: Чи... чи ээж рүүгээ залгах хэрэгтэй. Чи түүнд... охин нь одоо маш үнэтэй болсон гэж хэлэх хэрэгтэй.

Софиа: За за, март даа. Өчигдөр оройных шиг. Би өөрөө хийнэ.

Залуу: Би шинэхэн хоол идмээр байна.

Софиа: За за, дарга аа.

Залуу: Бээлий өмсөхөө мартав аа.

 

Залуу: Энэ хөгшин хүн түүний өвөө нь байж болохоор хүн шүү дээ. Тэр яаж ингэж чадаж байна аа?

Софиа: Амттай байна уу?

Залуу: Дажгүй л юм. Чи арай анхааралтай байж болохгүй гэж үү?

Софиа: Яагаад?

Залуу: Бохир байна.

Софиа: Бидэн шиг хүмүүс та нар шиг ийм чамин биш л дээ.

Залуу: Үнэхээр бохир байна.

Софиа: Хэрэв чамд төвөгтэй байгаа бол би гал тогоонд очиж идэж болно шүү. Гэхдээ нэмэлт төлбөр авна.

 

Софиа: Чи бээлий өмсөөгүй байна. Чи өөрийгөө өвчтэй гэдгээ мэдэж байгаа биз дээ? Чи ихэвчлэн байныхаа хүнийг яаж алдаг вэ? Хутгаар уу, эсвэл өөр зүйлээр үү? Чи энэ бүгдийг хаанаас сурсан юм? Эсвэл төрөлхийн ийм үү? Нарны гэрэл нян устгадаг юм. Зүгээр дээ. Би чамайг заваан байлаа гээд дургүйцэхгүй. Чи хутга хэрэглэдэггүй байх, тийм үү? Цус хаа сайгүй үсэрнэ. Магадгүй бай чинь үхэж амжаагүй байхад л чи аль хэдийн өөрөөсөө жигшсэн байдаг байх. Тийм үү?

 

Залуу: Аав аа.

 

Софиа: Чи өөрийн чинь нүдэн дээр үхсэн хүмүүстэй тулгарахад айдаг уу? Шөнө дунд чи бас айдаг биз дээ? Тэдний нүд чам руу ширтээд л. Тэд "Яагаад тэд гэж?", "Яагаад чи гэж?" гэж асуудаг. Чи бол.... Чи бол....

Залуу: Дуугүй бол.

Софиа: Чамайг гэж байна.

Залуу: Би чамайг дуугүй бол гэж хэлсэн шүү!

Софиа: Чи бол алуурчин. Гэрлээс айдаг амьтан.

Залуу: Очиж хаалга нээ. Очиж хаалга нээ!

 

Эмэгтэй: Муу гичий. Би чамайг хаа сайгүй хайлаа.

Эрэгтэй: Энд нуугдаж байсан байх нь ээ.

Софиа: Чи юу хүсээ вэ?

Эмэгтэй: Юу хүснэ гэж бодож байна? Чи мэдэхгүй байна уу?

Софиа: Би ямар нэг санаа агуулаагүй.

Эмэгтэй: Ямар ч санаа агуулаагүй гэнэ ээ? Хөгшин новш хэдийнэ үхчихсэн. Чи хэнд таалагдах гэж сайн хүний дүр эсгээд байгаа юм?

Эрэгтэй: Энэ газрыг хар даа. Үнэхээр сайхан газар байна. Аав чинь чамд хэлээгүй юм уу? Тэр энэ газрыг худалдаж авсан.

Эмэгтэй: Энэ Эрэгтэйхэн миний аавд ямар хайрын ундаа өгснийг хэн мэдэхэв. Түүгээр бүр гэрээслэлээ өөрчлүүлсэн байсан.

Эрэгтэй: Хөгшин новш эрт үхсэн нь аз болж, үгүй бол энэ гичий санасандаа хүрэх байлаа.

Эмэгтэй: Энэ байр тэр хөгшин новшын нэр дээр байхгүй. Гэхдээ гарцаагүй тэр хөгшин новшын мөнгөөр авсан. Бүгд миний мөнгө!

Софиа: Чамд ямар ч нотлох баримт байхгүй.

 

Эрэгтэй: Баримт! Чи энд амьдарч байгаа чинь өөрөө баримт, муу гичий минь!

Софиа: Чи бусдын өмч рүү зөвшөөрөлгүй нэвтэрсэн! Би цагдаа дуудаж чадна шүү.

Эмэгтэй: Цагдаа дуудах аа? Энэ байр хэнийх вэ? Одоохондоо шийдэгдээгүй байгаа. Дууд! Тэр хөгшин хүнийг яаж уруу татсаныг чинь тэдэнд харуулъя, муу гичий!

Эрэгтэй: Энэ гичий үнэхээр олон зальтай юм. Тэр хөгшнийг ямар сайхан аргалсан гэж санана, тэр хөгшин бүр өөрийнхөө охиныг ч тоохоо больсон байсан.

Софиа: Чи юу хийгээд байгаа юм? Би чамд анхааруулж байна шүү!

Эмэгтэй:  Надад анхааруулж чадна гэж бодоо юу? Би чамд яаж биеэ зөв авч явахыг зааж өгье! Хөгшин хүнийг уруу татдаг гэнэ ээ! Миний аавыг уруу татдаг гэнэ ээ!

Эрэгтэй: Хонгор минь, хонгор минь. Ийм зүйлийг чи хийх хэрэггүй. Өөрийгөө битгий гэмтээ. Надад даатгачих.

За за... Үнэхээр шулам шиг царайтай юм. Энэ цаанаа хэчнээн олон бохир зүйл хийснийг хэн мэдэх вэ.

Эмэгтэй:  Над руу бүр мэссэж бичиж өдсөн гээч! Тэр царайг нь танигдахгүй болтол нь алгад!

Эрэгтэй: Хонгор минь, одоо бид яах вэ?

Эмэгтэй: Энэ байрнаас гадна аавын минь шилжүүлсэн мөнгө хаана байна?

Софиа: Би мэдэхгүй. Би мэдэхгүй ээ.

Эмэгтэй: Чи мэдэхгүй гэж худлаа ярина гэнэ ээ?

Софиа: Би үнэхээр мэдэхгүй. Би аавын чинь мөнгийг аваагүй.

Эмэгтэй: Чи худлаа хэлсээр л байх уу?

Софиа: Түүнд үнэхээр мөнгө байгаагүй. Би аавын чинь мөнгийг аваагүй.

Эмэгтэй: Чи муу...

Эрэгтэй: Хонгор минь, мөнгийг нь гаргуулах нь хамгийн чухал. Сонсож бай, таван зуун мянга. Чамд хоёр хоногийн хугацаа өгье. Үгүй бол чиний амьдралыг там болгох олон арга надад бий.

Эмэгтэй: Муу гичий. Бас энэ байр. Би хэдийнэ шилдэг өмгөөлөгч хөлсөлчихсөн. Чи энэ заргад ялахгүй. Зүгээр л хүлээж бай. Бас энэ байр ч минийх болно.

Эрэгтэй: Хонгор минь, явцгаая.

Эрэгтэй: Чи зүгээр л хүлээж бай.

 

Софиа: Тэднийг чи нааш нь авчирсан, тийм үү? Энэ жүжиг таалагдав уу? Чи л тэднийг авчирсан биз дээ? Жүжгээ таашааж байна уу?

Залуу: Би зүгээр л... хүний амьдралын эмгэнэлийг харж байлаа.

Софиа: Баяр хүргэе. Сайхан жүжиг байлаа.

Залуу: Надад огт хөгжилтэй санагдсангүй.

 

Эмэгтэй: Би чамд хэлье, бүсгүй минь, чи өөрөөсөө ичих хэрэгтэй. Хөгшин хүмүүсийг ангуучилдаг гэнэ ээ. Миний аавыг уруу татсан байна!

Эмэгтэй: Ийм царайтай хүн бол гарцаагүй шулам. Цаанаа хэчнээн... бохир зүйл хийснийг нь хэн мэдлээ.

Эрэгтэй: Чи үнэхээр хөөрхөн юм аа. Аав чинь худал хэлээгүй байна.

Өвгөн: Софиа, нааш ир.

Ээж: Софиа, чи ээжийгээ алах гээд байгаа юм уу?

Дүү: Эгч ээ, би айгаад байна.

 

Залуу: Дотор ороод удлаа. Тэр ямар нэг тэнэг зүйл хийгээгүй байгаа?

 

Залуу: Дотор ороод удлаа. Тэр ямар нэг тэнэг зүйл хийгээгүй байгаа?

Тэр амиа хорложээ. Шарх нь хаана байна?

Софиа: Чи юу хайгаа вэ?

Залуу: Чи амиа хорлоогүй юм уу?

 

Софиа: Одоо сэтгэл чинь ханав уу? Над шиг хүмүүс зүгээр л бохир байдаг юм. Бохир байлаа гээд яадаг юм? Надад хариул.

Софиа: Энэ бол будаг. Үнэтэй будаг. Ийм зүйлийг авах гэж маш удаан хөдөлмөрлөсөн юм. Залуу: Чи галзуурчээ.

Софиа: Одоо, чи надтай яг адилхан заваан боллоо.

Залуу: Софиа! Софиа!

 

Софиа: Хэрэв би энэ жигшүүрт алуурчинд өчүүхэн ч гэсэн бие махбодын өвдөлт мэдрүүлж чадвал түүний хохирогчдод хийж буй буян болох болно. Шударга ёсны өчүүхэн хэлтэрхий. Энэ мөнгөөр би хаашаа ч явж чадна. Намайг хэн бэ, юу туулсан бэ гэдгийг хэн ч тоохгүй.

Залуу: Софиа. Софиа! Софиа! Софиа!

Чи үнэхээр галзуу юм.

Чи яг л намгийн дунд ургасан зэрлэг өвс шиг юм. Шавар шавхай дунд үндэслэсэн мөртлөө... нарны гэрэл рүү яаж ийм цөхрөлтэй тэмүүлж, сарвуугаа сунгаж чадаж байна аа?

 

Цагдаа: Байна уу? Цагдаа байна! Хаалгаа нээ.

Нөгөө цагдаа: Дахиад тогш. Дотор гэрэл асаалттай байна. Хүн байгаа нь тодорхой. Цагдаа: Хатагтай, бид уржигдар. Лхагва гарагт бороо орж байсан. Тогшиход хэн ч хариулаагүй.

Софиа: Юун тухай юм бол?

Цагдаа: Бид зүгээр л шалгалт хийж яваа юм. Танаас энэ хүнийг харсан эсэхийг асуух гэсэн юм. Хатагтай, та түүнийг харсан биз дээ?

Софиа: Энэ хүн хэн юм бэ?

Цагдаа: Тэгэхээр та түүнийг харсан байх нь ээ, тийм үү?

Софиа: Би зүгээр л мэддэг зүйлээ хэлэхэд тэд түүнийг баривчилж, шударга ёсонд нийцүүлэх болно.

Цагдаа: Тэр хаана байна?

Софиа: Тэд худлаа ярьж байна. Би энэ хүнийг хэзээ ч харж байгаагүй.

Цагдаа 2: Зургийг харах үед чиний царайнд илэрсэн тэр хувирлыг би харсан. Чи түүнийг таньсан юм шиг л харагдсан даа.

Софиа: Танд яагаад тийм сэтгэгдэл төрснийг би мэдэхгүй байна. Би зүгээр л түүнийг царайлаг хүн байна гэж бодсон юм. Офицер оо, тэр юу хийсэн юм бэ?

Цагдаа: Та түүнийг үнэхээр хараагүй гэж үү?

 

Цагдаа: Та түүнийг үнэхээр хараагүй гэж үү?

Софиа: Хараагүй гэдэгтээ итгэлтэй байна. Тэр алуурчин юм уу? Эсвэл ямар нэг аюултай зүйл хийсэн юм уу? Энэ хавьд амьдардаг бидэн шиг оршин суугчдад аюултай юу? Офицер оо, би бага зэрэг айж байна.

Цагдаа: Тэр үнэхээр аюултай этгээд мөн. Хэрэв та түүнийг энэ хавиар харвал энэ дугаар руу залгаарай.

Цагдаа 2: Энэ бол манай мэдээлэл хүлээн авах шугам. Хэрэв танд ямар нэг сэжүүр байвал...

Софиа: Тэгвэл... шагнал байгаа юу?

Цагдаа: Мэдээж байгаа.

Софиа: Хэд вэ?

Цагдаа: Одоогоор цагдаагийн газарт мэдээлэл өгсөн тохиолдолд олгох шагнал таван сая хүртэл өссөн байгаа.

Софиа: Таван сая уу? Маш их мөнгө байна.

Цагдаа: Тийм ээ. Тийм болохоор ямар нэг мэдээлэл гарвал бидэнтэй яаралтай холбогдоорой.

Софиа: Ойлголоо, ойлголоо. Хэрэв надад мэдээлэл олдвол би заавал тантай яаралтай холбогдох болно.
Цагдаа: Баяртай, хатагтай.

Софиа: Баяртай, оффицерууд аа

 

Залуу: Яагаад? Яагаад хэлээгүй юм?

Софиа: Тэр хоёр цагдаа ч биш байсан. Одоо чамайг хайж байгаа хүмүүс бол цагдаа нар эсвэл чамайг анх явуулсан хүмүүс. Хэрэв тэд чамайг олбол чи үхнэ. Би ч бас амьд үлдэхгүй.

Залуу: Тийм ээ. Чам шиг хүн хэзээ ч өөрийгөө гэмтээх зүйл хийхгүй байх.

Софиа: Чамайг энд үхчихвэл би энэ байраа хэзээ ч зарж чадахгүй байх гэж санаа зовж байна.

Залуу: Хөөе...

Софиа: Юу?

Залуу: Чи үнэхээр тэр хөгшин хүний мөнгийг авсан юм уу?

Софиа: Хэрэв би аваагүй гэвэл чи надад итгэх үү?

 

Өвгөн: Миний насаараа хуримтлуулсан хамаг мөнгө Эрэгтэйхдийн хавдрын санд хандивлагдсан. Би тэр ач мэддэггүй өөдгүй амьтанд нэг ч цент өгөхгүй.

 

Залуу: Хэрэв чи тэдний мөнгийг аваагүй юм бол тэдэнд битгий бууж өг. Шунал бол ёроолгүй ангал.

Софиа: Чи ухаанаа алдаа юу?

 

Софиа: Чи ухаанаа алдаа юу?

Над шиг хүнд хэрхэн ажиллахыг зааж өгөөд байгаа юм уу?

Залуу: Ач мэдэхгүй юм.

Софиа: Юу вэ, чи надад санаа зовоод байгаа юм уу?

Залуу: Чамд санаа зовох гэнэ ээ? Тэр хөгшин хүн жар гарсан байх, тийм үү? Би зүгээр л чамайг хоосон хоцрох вий гэхээс айж байна. Чамд юу ч үлдэхгүй. Үнэхээр өрөвдөлтэй юм. Софиа: Тэгвэл санаа зовж өөрийгөө битгий зовоо. Энэ мөнгөгүй байсан ч би залуу байна. Магадгүй миний аз шовойж, баян залуутай таарах ч юм билүү. Тийм биз дээ?

Залуу: Чамд найдвар алга.

Софиа: Хаашаа явах гэж байгаа юм?

Залуу: Чамд хамаагүй. Би бие засах хэрэгтэй байна.

 

Залуу: Наад харц чинь юу вэ?

Софиа: Энд үхчих вий гэж айлаа.

Залуу: Би одоохондоо үхэхгүй ээ.

Софиа: Би үнэхээр гайхаж байна... Чи яаж яваад ийм ажил хийдэг болсон юм бэ? Танай салбарын хүмүүс... ийм удаан амьд яваа чинь бараг л ид шид байна.

Залуу: Би үргэлж азтай байсаар ирсэн.

Софиа: Хэрэв чи үнэхээр азтай байсан бол ийм дорд амьдралд төрөхгүй байсан. Амьд үлдэхийн тулд сүнсээ худалдаж, хүний амь таслахгүй байсан байх. Чи баян гэр бүлд төрөх ёстой байсан юм. Ямар ч зовлон зүдгүүргүй тийм газар.

Залуу: Баян гэр бүлүүд... чиний боддог шиг тийм биш л дээ.

Софиа: Чи яг өөрөө баян айлд төрсөн хүн шиг ярих юм аа.

Хөөе, тэр хоёр хуурамч цагдаа... чиний түншүүдийг хэлж байна... чиний толгойг таван саяар үнэлсэн байна лээ. Намайг тэр мөнгийг авч чадна гэж бодож байна уу? Яагаад чимээгүй болчихов? Чи хийж чадах юм уу, үгүй юм уу?

Дарга аа, тусламж хэрэгтэй юу? Хөөе, дарга аа.

Залуу: Намайг алах гээд байгаа юм уу?

Софиа: Чи яасан удаан чимээгүй болчихдог юм? Чамайг жорлонд унаад үхчихлээ гэж бодлоо.

Залуу: Битгий хөдөл. Битгий хөдөл!

Софиа: Юу вэ?

Залуу: Ёоо!

Софиа: Хохь чинь.

Залуу: Чамайг юунаас ч айдаггүй гэж бодсон юмсан.

Софиа: Би айдаг. Би хов живээс айдаг. Түүний үлдээх сорвиноос айдаг. Миний хийсэн бүх зүйл, миний бүх хөдөлмөр... зүгээр л мөнгө олох байсанд би айдаг. Би хичнээн хичээсэн ч хэзээ ч чөлөөлөгдөж чадахгүй байх вий гэхээс айж байна.

Залуу: Би жаахан хэвтмээр байна. Юу вэ?

Софиа: Би ч бас хэвтмээр байна.

 

Эмэгтэй: Мөнгө бэлэн үү? Одоохон 3 дугаар кафед аваад ир.

 

Залуу: Чиний тэнэг үйлдлээс болж дахин асуудал үүсгэхийг би хүсэхгүй байна.

Софиа: Чи үүнийг өөрөө олсон биз дээ?

Залуу: Чи нэг цагийн дотор ирэх ёстой шүү.

Софиа: Намайг мөнгөө аваад зугтчихна гэж айхгүй байна уу?

Залуу: Намайг айж байна гэж бодоо юу?

Софиа: Одоо чи юу хийх гээд байгаа юм?

Залуу Нэг минут аль хэдийн өнгөрчихлөө. Чи эргэж ирнэ биз дээ?

 

Жулиан: Энэ гарцаагүй миний эгчийн байр байна. Ах аа? Та манай эгчийн найз залуу юу? Тийм үү? Эгч ээ? Эгч ээ! Эгч ээ, та байна уу? Эгч ээ? Ах аа? Та эгчийн маань найз залуу юу? Манай эгч хаана байна?

Залуу: Эгч чинь юм авахаар гарсан.

Жулиан: Хэзээ ирэх бол?

Залуу: Удахгүй ирнэ ээ.

Жулиан: Ах аа, та үнэхээр царайлаг юм. Манай эгч ч мэдрэмжтэй юмаа.

Залуу: Чи эгчтэйгээ яг адилхан ядаргаатай юм.

Жулиан: Чи хэзээнээс манай эгчтэй нийлсэн юм?

Залуу: Бид тийм ч удаагүй байгаа.

Жулиан: "Удаагүй" гэдэг нь хэр удаан гэсэн үг вэ?

Залуу: Эрэгтэйхдүүд томчуудын хэрэгт оролцох хэрэггүй.

Жулиан: Би арван гуравтай. Та эгчийн араас гүйсэн үү?

Залуу: Чи яагаад ингэж асуугаад байгаа юм?

Жулиан: Яагаад гэвэл эгч минь үүнийг хүртэх эрхтэй хүн.

Залуу: Би хүртэх эрхгүй гэж үү?

Жулиан: Би таныг мэдэхгүй л дээ. Гэхдээ эгчийн минь сонгосон хүн муу хүн байх учиргүй.

 

Жулиан: Эгчийн байр үнэхээр тухтай юм.

Залуу: Чи хэтэрхий жаахан байна. Гадаад үзэмжинд битгий хууртаарай.

Жулиан: Ах аа, та манай эгчийн анхны хайр гэдгийг мэдэх үү?

Залуу: Анхны юу гэнэ ээ?

Жулиан: Анхны хайр. Манай эгч өмнө нь хэнтэй ч үерхэж байгаагүй. Тэр ээж бид хоёрын төлөө маш их зүйлийг туулсан. Их зовсон. Бүр орохыг хүсэж байсан анагаахын сургуулиасаа хүртэл татгалзсан юм. Манай эгч бол дэлхийн хамгийн шилдэг эгч.

Залуу: Түүнд үнэхээр ийм их хайртай дүү байдаг байх нь ээ.

Жулиан: Ах аа, би энэ удаад нууцаар зугтаж ирсэн юм. Эгчийгээ дэндүү их санасан болохоор. Эгчийнхээ өгсөн хаягийн дагуу энэ газрыг олж ирлээ. Аав ээж хоёр эгчийг хүсэхгүй байгаа зүйлийг нь хийлгэх гээд байгаа.

Залуу: Эцэг эх чинь... эгчээр чинь хүсэхгүй байгаа зүйлийг нь хийлгэх гээд байгаа хэрэг үү?

Жулиан: Би... би танд хэлж чадахгүй.

 

Софиа: Чан авга аа, жаахан ч гэсэн зутан уучих. Гуйя, химийн эмчилгээнд дахиад нэг удаа ороод үзээрэй. Энэ удаад үр дүн өгнө өө.

Чан авга: Би хувь заяатайгаа эвлэрсэн. Миний энэ амьдрал... ингээд төгсөх байж. Гэхдээ Софиа, би чамд талархах ёстой. Миний төрсөн охин хүртэл... намайг хурдан үхээсэй гэж хүсэж байгаа. Өв хөрөнгөд минь гар хүрэхийн тулд шүү дээ. Бүгд л тэр мөнгөний төлөө. Намайг эмчилгээ хийлгэж байхад тэр нэг ч удаа ирж эргээгүй. Намайг явсны дараа миний үлдээх цорын ганц зүйл болох энэ байшинг... би чамд үлдээж байна.

Софиа: Үгүй ээ, Чан авга аа, би үүнийг хүлээн авч чадахгүй.

Чан авга: Үгүй ээ, чи авч болно. Энэ бүх хугацаанд чи намайг өдөр шөнөгүй асарч халамжиллаа. Чи л надад эцсийн өдрүүдэд минь амар амгаланг мэдрүүлсэн. Софиа, чи бол сайн Эрэгтэйхэд. Энэ олон жил гэр бүлийнхээ төлөө чи дэндүү их зовлоо.

Би чамд гэр гэж нэрлэх газар үлдээхийг хүсэж байна.

Софиа: Чан авга аа... Та дээрдэх болно оо.

Чан авга: Охин минь. Битгий гунигла. Чи нэг зүйлийг санаж яваарай... Энэ амьдралд чи өөрийнхөө төлөө амьдрах ёстой. Ойлгосон уу?

Софиа: Ойлголоо. Чан авга аа... Хоёулаа хамт зургаа авахуулъя.

Чан авга: За...

Софиа: Чан авга аа, инээгээрэй. Хоёулаа гараараа зүрх гаргая.

 

Эмэгтэй: Аавын минь мөнгө чамд байхгүй гэж хэлсэн. Тэгвэл энэ мөнгө хаанаас гараад ирэв? Бас энэ байшин...

Софиа: Түүний зөв байж. Шунахай хүмүүс хэзээ ч ханадаггүй юм байна. Хэрэв би одоо тэр хүнийг цагдаад өгөөд зугтчихвал... би энэ өөдгүй хүмүүсийн балиар зүйлтэй дахиж орооцолдохгүй. Хэдийгээр би хоосон хоцорсон ч өөрийнхөөрөө үлдэж чадна.

 

Жулиан: Эгч ээ! Та хэзээ ирэх юм бэ?

Софиа: Жулиан байна. Жулиан тэр залуутай хамт байна.

Жулиан: Эгч ээ, ирж намайг авраач! Эгч ээ, хурдлаарай! Эгч ээ!

 

Софиа: Намайг мөнгөө аваад зугтчихна гэж айхгүй байна уу?

Залуу: Намайг айж байна гэж бодоо юу?

Софиа: Жулиан... Үгүй ээ. Жулиан биш байх.

Жулиан: Чамайг харахад... чи дандаа л эгчээр минь хоол хийлгэж иддэг байх, тийм үү?

Залуу: Чи хоолтой байгаадаа талархах хэрэгтэй. Олон юм ярихаа боль.

Жулиан: Манай эгчийн хоол... үнэхээр амттай, тийм биз дээ? Та манай эгчид үнэхээр хайртай юм байна, тийм үү? Хариулахаас ичээд байгаа юм уу? Таны нүүр улайчихаж.

Залуу: Жаал аа, чи дэндүү олон юм ярих юм. Өлсөж байна гэсэн биз дээ? Гоймонгоо л ид. Софиа: Жулиан! Жулиан!

Жулиан:  Эгч ээ! Та ашгүй ирлээ! Би таныг маш их санасан!

Софиа: Намайг хүлээж байгаарай.

Жулиан:  За.

Софиа: Чамайг новш гэдгийг мэдэж байсан ч... ийм арчаагүй новш байна гэж санасангүй. Залуу: Би яахаараа новш байдаг юм?

Софиа: Чи яагаад миний дүүг оролцуулж байгаа юм?

 

Софиа: Чи яагаад миний дүүг оролцуулж байгаа юм?

Залуу: Чи үнэхээр энэ тухай энд яримаар байна гэж үү?

Жулиан, нааш ир. Суугаад гоймон ид.

Жулиан:  Би өлсөж байна. Пөөх, хүргэн ахын хийсэн гоймон үнэхээр амттай юм аа.

Софиа: Хүргэн ах гэнэ ээ.

Залуу: Тийм ээ, бид бие биедээ маш их хайртай.

Жулиан:  Эгч ээ, хар даа. Хүргэн ах бүр миний гоймон дээр өндөг нэмж өгсөн.

Софиа: Чи бэлэн гоймон идэх дургүй биз дээ?

Жулиан:  Одоо дуртай болсон.

Залуу: Хэрэв дуртай юм бол би дараагийн удаа дахиад хийж өгье.

 

Жулиан:  Дараагийн удаа хэзээ байх вэ?

Залуу: Хэзээ хүссэн үедээ, тэр үед.

Жулиан:  Тэгвэл дараагийн удаа би эгчийгээ санах үед байх нь ээ.

Софиа: Би чамд сануулъя. Хэрэв чи миний дүүд гар хүрч зүрхлэх юм бол би...

Залуу: Чи яана гэж?

Софиа: Би чамайг зүгээр орхихгүй.

Жулиан: Та хоёр муудалцаад байгаа юм уу?

Софиа: Үгүй ээ. Тэр надад маш их хайртай. Тэр яагаад надтай муудалцана гэж? Тийм биз дээ?

Залуу: Мэдээж.

 

Софиа: Жулиан, жимс ид. Жулиан, чи намайг хайж ирсэн юм уу? Ээж мэдэж байгаа юу?

Жулиан: Санаа зоволтгүй ээ. Ээж энэ газрыг хэзээ ч олж чадахгүй. Би түүнд сургалтанд сууж байгаа гэж худлаа хэлсэн юм. Хэрэв ээж энэ газрыг мэдвэл чамаас дахиад л мөнгө нэхэх болно.

Софиа: Намайг гэрт байхгүй байхад аав дахиад л...

Жулиан: Би гэртээ зүгээр байгаа.

Софиа: Тэр чамайг дахиад цохисон уу?

Жулиан: Би өөрөө мөргөчихсөн юм аа.

Софиа: Тэр байсан байна. Тэр л байж таарна.

Жулиан: Үнэхээр би өөрөө мөргөчихсөн юм аа, эгч ээ.

Софиа: Жулиан, Хэзээ ийм зүйл болсон юм бэ?

Жулиан: Эгч ээ, аав надад сайн ханддаг.

Софиа: Чи надад худлаа хэлэх хэрэггүй ээ. Би яаж мэдэхгүй байх билээ? Өвдөж байна уу?

Жулиан: Өвдөхгүй байна аа. Огтхон ч өвдөхгүй байна.

Софиа: Яаж өвдөхгүй байх бил ээ дээ?

Жулиан: Таныг явснаас хойш аав өдөр бүр улам их уух болсон. Тэр ээжийг ч, намайг ч цохидог. Би маш их айж байна. Би гэртээ харимааргүй байна. Аав бол муу хүн.

Софиа: Жулиан. Би хангалттай мөнгө цуглуулсан. Чи надтай хамт явмаар байна уу?

Жулиан: Та бол дэлхийн хамгийн сайн хүн, надад хамгийн сайн ханддаг хүн. Би өдөр бүр тантай хамт байхыг боддог. Гэхдээ би таныг аавын үгэнд орж, хүсэхгүй байгаа зүйлээ хийгээсэй гэж хүсэхгүй байна. Аав бол муу хүн.

Софиа: Жулиан, намайг хангалттай мөнгө цуглуулахыг хүлээж бай, тэгээд бид хаашаа ч хамаагүй явж болно.

 

Софиа: Оройн хоол бэлэн боллоо.

Жулиан: Пөөх, миний дуртай юмнууд байна!

Софиа: Чамайг дуртай гэдгийг чинь мэдэж байсан юм аа.

Жулиан: Хүргэн ах хаана байна? Яагаад энд алга байна?

Софиа: Тэр бага зэрэг ядарсан байх.

Жулиан: Тэр надад гоймон хийж өгөхдөө гараа түлчихсэн юм.

 

Жулиан: Май, эгч ээ.

 

Софиа: Чи намайг заваан гэж хэлсэн биз дээ.

Залуу: Энэ удаад яагаад тэр жигшил мэдрэгдэхгүй байна вэ?

 

Залуу: Юу? Юу болоо вэ?

Софиа: Хоёулаа... Жулианыг үлдээж болох уу?

Залуу: Үгүй.

Софиа: Тэр хэтэрхий жаахан байна. Тэр тийшээ буцаж очиж болохгүй. Гуйя, түүнийг зүгээр л энд үлдээчих.

Залуу: Би үгүй гэж хэлсэн.

Софиа: Чамд ер нь зүрх сэтгэл гэж байна уу?

Залуу: Чи одоо л мэдэж байгаа юм уу?

Софиа: Гэхдээ чи сая... түүнд бэлэн гоймон хийж өгсөн. Чи хоол хийж ч чаддаггүй байж. Гараа хүртэл түлсэн.

Залуу: тэр зүгээр л ядаргаатай байсан болохоор тэр. Их ядаргаатай байсан.

Софиа: Хэрэв чи түүнийг үлдээхийг зөвшөөрвөл би юу ч хийхэд бэлэн байна.

Залуу: Софиа, чамд ер нь ичих булчирхай гэж байна уу?

Софиа: Ичих булчирхай гэнэ ээ? Чи надад хэл дээ, ичнэ гэж юу байдгийг? Эсвэл магадгүй... чи надад санаа зовоод байгаа юм уу? Чи намайг өрөвдөж байна.

Залуу: Тийм ээ. Чи яг л хаа сайгүй өрөвдүүлэх гэж явдаг нохой шиг байна. Өрөвдөлтэй юм.

Софиа: Тийм гэж үү?

Залуу: Оройн хоолны өмнө дүүгээ буцаагаад явуул. Дахиж асуудал үүсгэмээргүй байна.

Софиа: Энэ бол миний гэр.

Залуу: Дахиад дөрөв хоног. Дөрөв хоногийн дараа чи хэнийг ч хамаагүй энд үлдээж болно.

Софиа: Би үлдсэн мөнгөө аваад энэ "тахал"-ыг явуулчихвал байшингаа зараад Жулиантай хамт хол газар зугтаж чадна.

Залуу: Миний хажууд байх нь хэчнээн аюултайг чи төсөөлөх ч үгүй байна.

 

Софиа: Жулиан. Буцаж очоод юу гэж хэлэхээ санаж байна уу?

Жулиан: Энэ бол миний сургалтын ангийнхны өгсөн зүйлс. Тэд надад өгсөн юм.

Софиа: Би энэ цагийг чамд тохируулаад өгчихлөө. Хэрэв тэр чамайг дахиад цохивол энэ яаралтай тусламжийн товчлуурыг дараарай. Би чамайг аврахаар очих болно. Дахиад ердөө дөрөвхөн хоног. Ердөө дөрөвхөн хоног, тэгээд би чамайг авахаар очно. Машинд суу.

 

Софиа: Чи энд юу хийж байгаа юм?

Эмэгтэй: Би чамд сануулах гэж ирлээ.  Маргааш гэхэд дахиад таван зуун мянган доллар бэлдээрэй.

Софиа: Би байгаа бүх мөнгөө Эммад өгчихсөн. Надад үнэхээр мөнгө үлдээгүй.

Эрэгтэй: Чамд яаж таван зуун мянга байхгүй байх билээ дээ?

Софиа: Чи зүгээр л ашиглах гэж байна.

Эрэгтэй: Би ашиглалаа гээд яах юм? Хэрэв чи надад өгөхгүй бол би тэр бүх зургуудыг чинь интернэтэд тавих болно.

Софиа: Чи...

Эрэгтэй: өө, нээрээ тийм. Чи одоо хаана амьдарч байгаагаа аавдаа мэдүүлэхийг хүсэхгүй байгаа биз дээ? Тэр чамайг хаа сайгүй хайж байгаа. Магадгүй би түүнд энэ хаягийг хэлчиж болох л юм. Энэ газар... чи авч үлдэж чадна гэж бодож байна уу?

Софиа: Хэрэв чи үхэхийг хүсээд байгаа бол намайг битгий буруутгаарай. Гуйя... Надад үнэхээр мөнгө байхгүй. Гуйя, тэр хүнд битгий хэлээрэй. Тэр надаас бүх зүйлийг булааж авах болно. Тэр намайг алах болно. Тэр үнэхээр намайг ална.

Эрэгтэй: Өө... Чамайг ингээд уйлж байхыг харах зүрх зүсэм юм аа. Үнэндээ бол бид өөрөөр тохиролцож болно шүү дээ.

Софиа: Яаж тохиролцох юм?

Эрэгтэй: Үнэнийг хэлэхэд чи яг миний сонирхдог төрөл. Хэрэв чи одооноос надтай хамт байвал би Эмматай ярьж чамд тусалж чадна. Тэр миний үгэнд ордог юм.

Софиа: Үнэхээр үү? Хэлсэн үгнээсээ буцаж болохгүй шүү.

Эрэгтэй: Мэдээж үнэн. Чамайг өөр хүнтэй байсанд би дургүйцэхгүй. Чи намайг сайн халамжлахад л бид бүх зүйлийг зохицуулж болно.

Софиа: Чи хэлсэн шүү. Хэлсэн үгнээсээ буцаж болохгүй.

Эрэгтэй: Буцахгүй ээ. Огтхон ч буцахгүй.

Софиа: Гадаа хэтэрхий олон хүн байна. Тохиромжгүй. Манай гэр рүү явцгаая. Гэрт хэн ч байхгүй.

Эрэгтэй: Танай гэр байсан ч болно оо. За тэгье.

 

Эрэгтэй: Хонгор минь,.

Софиа: бид ирчихлээ. Крис, намайг хүлээж бай. Тэнд намайг хүлээж бай. Крис. Хонгор минь. Крис, битгий ингэ л дээ.

Эрэгтэй: Чи үнэхээр бяцхан шулам юм аа. Миний өмнө гэмгүй царайлаад л. Гэхдээ... надад таалагдаж байна.

Софиа: Крис. Эмма уурлана гэж айхгүй байна уу?

Эрэгтэй: Тэр үү? Тэр бол зүгээр л нэг хөгшин эмэгтэй. Хэрэв тэр баян байгаагүй бол... хэн түүнтэй хамт байхыг хүсэх юм бэ? Надад чам шиг охид л таалагддаг.

Софиа: Тэгвэл тэр өдөр... яагаад намайг тийм хүчтэй цохисон юм?

Эрэгтэй: Өө, тэр чинь тэрний өмнө жүжиглэж байсан юм аа. Тэр үед... би чамайг үнэхээр өрөвдөж байсан. Хараадахъя, гэмтчихсэн үү?

Софиа: Өрөвдсөн гэнэ ээ? Би чамд итгэхгүй байна.

Эрэгтэй: Тэгвэл яавал чи надад итгэх юм?

Софиа: Би чамайг тангараглаасай гэж хүсэж байна.

 

Залуу: Энэ эмэгтэйд ичих булчирхай гэж алга.

 

Софиа: Насан туршдаа зөвхөн намайг хайрлана гэж тангарагла.

Эрэгтэй: Яасан бэ, хонгор минь?

Софиа: Энэ чинь тийм ч чин сэтгэлийн тангараг биш байна. Чи огт нухацтай хүлээж авахгүй байна.

Эрэгтэй: Тэгвэл яаж чин сэтгэлийнх болгох юм?

Софиа: Өвдөг сөгд.

Эрэгтэй: Би, Крис, насан туршдаа зөвхөн Софиаг хайрлана гэж тангараглаж байна. Хэрэв би энэ тангаргаа зөрчвөл аянгад ниргүүлж үхэх болтугай.

Софиа: Аянгад ниргүүлэх гэдэг чинь онцгүй юм.

Эрэгтэй: Тэгвэл яавал дээр гэж?

Софиа: Насан туршдаа хэзээ ч баяжихгүй гэж тангарагла.

Эрэгтэй: За яахав. Би, Крис, насан туршдаа зөвхөн Софиаг хайрлана гэж тангараглаж байна. Хэрэв би энэ тангаргаа зөрчвөл би хэзээ ч баяжихгүй.

Софиа: Үнэхээр сэтгэл хөдөлмөөр юм. Хөөе! Битгий ингэж яар л даа. Энд биш.

Эрэгтэй: Тэгвэл өрөө рүүгээ орж жаахан хөгжилдөцгөөе.

Софиа: За яахав.

Софиа: Би чиний зүрхийг харж болох уу?

 

Софиа: Би чиний зүрхийг харж болох уу?

 

Залуу: Энэ чамд хөгжилтэй санагдаж байна уу?

Софиа: Би тэр чөтгөрийн арьсыг чинь хуулж, дотор нь зүрх байна уу үгүй юу гэдгийг харах болно.

 

Софиа: Аа! Чи юу хийгээд байгаа юм? Надаас хол бай!

Эрэгтэй: Хонгор минь, битгий зугтаа. Нааш ир, битгий зугт.

Залуу: Надад ямар хамаатай юм?

Софиа: Аа, надад таалагдахгүй байна!

Эрэгтэй: Гичий минь! Чи надаар тохуурхаж байна уу! Чи надаар тохуурхаж байна уу!

Залуу: Тэр үүнийг өөрөө л хүссэн.

Софиа: Аа! Үгүй! Үгүй ээ, наашаа  битгий ир! битгий ир, үгүй бол би хашхирна шүү! Туслаарай!

Эрэгтэй: Галзуу амьтан. Новш гэж бүгд галзуурчихсан байна.

 

Софиа: Чи бага зэрэг ууртай харагдаж байна. Тэр тэнэг, ашиггүй амьтан. Юу бол оо вэ? Чи бусдад харагдахаас айхгүй нааш орж ирлээ. Надад санаа зовсон гэж битгий хэлээрэй? Би гайхаж байна. Хэрэв чамайг орж ирэхэд тэр миний дээр байж байсан бол чи яах байсан бэ?

Залуу: Чи үнэхээр түүнийг алахыг хүссэн гэж үү?

Софиа: Чи надад туслах байсан уу? Чи тэгэх байсан уу?

Залуу: Чи намайг урхидаж.

Софиа: Нэг хүний аминд хүрэх нь аллага. Арав байсан ч аллага хэвээрээ. Ямартай ч чиний нүдэнд би түүнээс ялгаагүй биз. Бид хоёулаа мөнгөний төлөө юу ч хийхээс буцахгүй, бүх зүйлээ зарж чадах хүмүүс.

Залуу: Дуугүй бол!

Софиа: Тэгвэл намайг алчих.

Залуу: Дуугүй бол гэж байна! Та нар бүгд хог шаарууд. Миний хүч хөдөлмөрийг хүртэх ч эрхгүй амьтад.

Софиа: Тэгвэл чи яагаад нааш гүйж ирсэн юм? Чамд зүрх сэтгэл байдаг л юм байна.

 

Крис: Уучлаарай, Софиа. Би дахиж хэзээ ч тэгэхгүй.

Софиа: Чам шиг хүн... үргэлж дахин хийх болно. Хэрэв... чиний зарим чадварыг бүрмөсөн үгүй хийхгүй л бол. Эсвэл чи газар дор орохгүй л бол.

Крис: Уучлаарай, уучлаарай! Би үнэхээр буруу зүйл хийж. Гуйя, намайг явуулчих.

 

Крис утсаар: Тэр зүгээр л нэг хөгшин эмэгтэй. Мөнгөгүй байсан бол хэн түүнийг тэвчих юм бэ? Би чам шиг хүнд л дуртай.

 

Крис: Чи намайг бичиж авсан хэрэг үү?

Софиа: Нууц амрагтай байснаас л дээр биз дээ.

Крис: Гуйя, Эммад битгий хэлээрэй. Чи юу хүссэнээ хий, би зөвшөөрнө.

Софиа: Чам шиг хүн... өөрийгөө тэжээдэг гарыг хаздаг амьтан. Чамд бүр ёс зүй ч алга. Чи бол зүгээр л хог.

Крис: Тийм ээ, би хог. Би үнэ цэнэгүй хог. Тийм, тийм... Эммад л битгий хэлээрэй, би гуйж байна.

Софиа: Миний нүдэнд дахиж хэзээ ч битгий үзэгдээрэй. Зайл! Зайл гэж байна!

Крис: За за, би явлаа. Би эндээс явлаа.

 

Софиа: Чи яачихаа вэ? Бусдад харагдахаас айхгүй нааш гүйж ирээд. Надад санаа зовоод байсан юм уу? Тэгээд чи надад туслах уу? Туслах уу? Тэгвэл намайг алчих.

Бид тохиролцсон шүү дээ. Битгий яв. Битгий яв.

Залуу: Чиний хүртэх хувь чинь тэнд байгаа.

Софиа: Чамайг хайж байгаа хүмүүс ойрхон хэвээрээ байна.

Залуу: Надад хэлэх гэсэн зүйл чинь ердөө энэ үү?

Софиа: Удахгүй би Жулиантай хамт эндээс явж чадна. Би ямар нэг асуудал үүсэхийг хүсэхгүй байна.

Залуу: Би үргэлж амлалтаа биелүүлдэг. Хэрэв би үнэхээр баригдвал чамайг хэзээ ч илчлэхгүй.

Софиа: Би чамд итгэхгүй байна. Яасан ч байсан чи дахиад хэд хоног амрах хэрэгтэй. Тэгвэл чи шаардлагатай бол хол зугтаж чадна. Хэрэв чи баригдсан ч ямар ч тохиолдолд намайг илчилж болохгүй шүү. Чи ямартай ч үхсэн хүн шиг л болсон. Би чамд зууш хийж өгье. Хоол бэлэн боллоо. Ид дээ, мөнгө авахгүй.

Залуу: Үргэлж мөнгө ярихаа больж болохгүй юу?

Софиа: Мэдэж байна аа. Бохир мөнгө, биз дээ? Гэхдээ мөнгө бохир биш. Хүмүүсийн зүрх сэтгэл л бохир байдаг юм.

 

Софиа: Чиний шарх эдгээгүй байна. Чи ууж болохгүй.

Тэр үед би дөнгөж арван гуравтай байсан. Яг одоогийн Жулиантай адилхан. Ээжийг байхгүй хооронд тэр надад хэлэхийн аргагүй муухай зүйл хийсэн. Тэр бол мангас. Тэр өдрөөс хойш би тамд амьдарч байна.

 

Софиа: Үгүй ээ… үгүй..

 

Софиа: Чи ч бас тамд гацчихаад байгаа юм уу? Би тоолж баршгүй олон удаа зугтах гэж оролдсон. Гэхдээ тэр үед хэтэрхий жаахан байлаа. Би хаашаа ч явж чадах билээ?

Залуу: Ээж чинь?

Софиа: Ээж маань... би түүнээс тусламж гуйж зөндөө гуйсан. Дэндүү олон удаа. Тэр надад үгэнд нь ор гэж хэлсэн. Тэр хүнийг баярлуул гэж. Тэр хүн намайг тэр харанхуй өрөө рүү дахин дахин авч явахыг ээж минь зөвшөөрсөн.

Залуу: Нуруун дээрх сорви чинь... Ингэж л үүссэн байх нь ээ, тийм үү? Та нар үнэхээр аймаар зүйл хийх юмаа.

Софиа: Чи юу яриад байгаа юм?

Залуу: Би бүх зүйлийг харсан.

Софиа: Чи юу харсан гэж?

Залуу: Чи тэдний өмнө маш эелдэг зантай байдаг.

 

Софиа: Миний бие дээрх шархнууд эдгэнэ. Гэхдээ там миний биеийг идэж дууссан. Надад сонголт байгаагүйг би ойлгохгүй байна. Би энд хохирогч нь шүү дээ. Яагаад тэд намайг гэрэл зураг, бичлэгээр дахин дахин доромжлоод байгаа юм? Тэд өөрсдөө ичих ёстой биш гэж үү?

 

Софиа: Би энэ бүхнийг дуусгах тухай зөндөө бодсон. Гэхдээ би үхэж болохгүй. Хэрэв би үхвэл Жулиан миний оронд энэ там руу унах болно. Энэ тамд би байхад л хангалттай. Гэхдээ би үүнтэй эвлэрч чадахгүй. Би дөнгөж хорин хоёртой. Энэ харанхуй дөрвөн мянга гаруй хоногт би өөрийнхөө мах цусаар эндээс гарах замыг малтаж ирсэн. Би үхтлээ энд гацаад л үлдэх гэж үү? Үгүй ээ. Би гарна. Өвдөг дээрээ сөгдөж, мөлхөж, хэдэн хэсэг болж бутарсан ч хамаагүй, сүнс минь зам засах тоос шороо болон хийссэн ч хамаагүй... би өөрийгөө энэ тамаас чирж гаргах болно. Чи надад туслах уу?

Залуу: Уучлаарай.

Софиа: Чи намайг заваан гэж бодож байна уу?

 

Софиа: Тэр хаана байна? Хаана байна аа? Энэ муу новш.

Залуу: Намайг хараагаад байна уу?

Софиа: Чи байна.

Залуу: Намайг явчихна гэж айж байна уу?

Залуу: Тийм ээ. Чамайг явчихна гэж айж байна. Бас мөнгөө аваад явчих вий гэхээс. Софиа: Мөнгөнөөс өөр юу байна? Юу? Тийм ээ. Бидний хооронд... энэ зөвхөн мөнгөний тухай биш гэж үү? Мөнгөнөөс өөр юу байгаа юм? Хэрэв чи баригдвал... намайг илчлэх хэрэггүй шүү. Илчиллээ гэхэд... би чиний амийг аварсныг бодоод, ядаж намайг хүчээр хийлгэсэн гэж хэлээрэй. Тийм биш гэж үү? Би яагаад... бага зэрэг гуниглаад байна вэ?

Залуу: Софиа.

Софиа: Юу? Юу?

Залуу: Би өлсөж байна.

Софиа: Надаас уучлалт гуйх гэж байна гэж бодлоо.

Залуу: Би үнэхээр өлсөж байна.

Софиа: Би ч бас өлсөж байна.

 

Софиа: Энэ цаг... Чан авгайн сүүлийн өдрүүдэд дандаа эвдэрхий байдаг байсан. Учир нь тэр өөрийнхөө амьдрал хэрхэн алгуурхан урсан одож байгааг харахыг хүсээгүй юм. Тийм болохоор хэзээ ч засаагүй.

Залуу: Манай аав бүх төрлийн цаг цуглуулах дуртай. Тэр надад бага насны мөрөөдөл нь цаг засварчин болох байсан гэж хэлж байсан.

Софиа: Чинийх юу вэ?

Залуу: Хараач. Цаг урагшаа хөдөлдөг. Хүмүүс ч бас.

Софиа: Тийм ээ. Чиний нэр хэн бэ? За за, март даа. Эхлээд хоол идье. Өлсөж байна.

 

Жулиан: Эгч ээ, туслаарай!

Софиа: Жулиан хаана байна?

Аав: Жулиан одоохондоо зүгээр. Гэхдээ чи удахгүй ирэхгүй бол байдал өөрчлөгдөж магадгүй.

Софиа: Тэр чиний төрсөн охин шүү дээ.

Аав: Минийх байна уу, үгүй юу хамаагүй, та хоёр хоёулаа дарамт. Би та хоёрыг өсгөсөн. Та хоёрт маш их мөнгө зарцуулсан. Та нар надад өртэй. Одоо би их өрөнд орчихоод байна. Хэрэв би төлж чадахгүй бол тэд намайг ална. Чи төрсөн аавынхаа үхэх сэхэхийг тоохгүй байгаа юм бол надад өөр сонголт алга. Би Жулианыг чиний оронд явуулах хэрэгтэй болох нь.

Софиа: Тэр дөнгөж арван гуравтай.

Аав: Тийм болохоор түүний үнэ чинийхээс тав дахин их.

Софиа: Хүн алуулахад хэд байдаг юм?

Залуу: Софиа, чи юу яриад байгаагаа мэдэж байна уу?

Софиа: Хэд вэ?

Залуу: Чиний хүч хүрэхгүй ээ.

Софиа: Би байшингаа зарж болно. Би ямар нэг арга олно. Нэг сая. Хоёр сая. Зүгээр л үнээ хэл. Надад хэлээч!

Залуу: Хэрэв би түүнд одоогийн байдлаа хэлвэл түүнийг ч бас аюулд оруулж магадгүй.

Софиа: Мэдэж байна. Чи дахиж асуудал үүсгэхийг хүсэхгүй байгаа. Чи одоо өөрийгөө ч арай ядан хамгаалж байна. Чи яагаад хоёр танихгүй хүний төлөө өөрийгөө эрсдэлд оруулна гэж? Өөрийгөө аюулд оруулна гэж үү? Би дэндүү их зүйл нэхэж байна.

Залуу: Софиа, энэ зөв зам биш. Энэ юуг ч шийдэхгүй.

Софиа: Чи өөрийнхөө асуудлыг ингэж л шийдсэн биз дээ?

Залуу: Софиа?

 

Аав: Софиа. Хонгор минь, би мэдсэн юм аа. Чи төрсөн аавыгаа хаяж чадахгүй.

Софиа: Жулиан хаана байна? Түүнийг харъя.

Аав: Юундаа яараа вэ? Чи томоотой байвал Жулиан зүгээр байх болно. Түүний үснээс нэг ч ширхэг унахгүй. Нааш ир. Хундага тулгаагүй удсан байна. Ууцгаая. Өнгөрсөн бүхнийг мартацгаая. Юу вэ, чи одоо өөрийгөө өөр гэж бодоод байгаа юм уу? Эцгийнхээ өгсөн ундааг голно гэнэ ээ? Намайг хар.

Софиа: Чи миний аав биш.

 

Аав: Миний царайг хар.

Софиа: Чи миний аав биш.

Аав: Би ярьж байна. Царай чинь муухай болчихно. Би үүгээр чинь мөнгө олно.

Софиа: Дахиж намайг хянана гэж битгий мөрөөд.

Аав: Чи миний өөдөөс ярина гэнэ ээ? Өмнө нь ямар дуулгавартай байснаа сана даа.

Софиа: Тийм ээ, би маш дуулгавартай байсан. Дуулгавартай байсаар бараг өөрийгөө хүн гэдгийг мартах шахсан.

Аав: Жулиан надад хэлсэн. Чамайг гадуур хүнтэй уулзаж байгааг. Нэг дорд амьтан олсон байна лээ. Удаан хугацаанд гэртээ ирээгүйд гайхах зүйл алга.

Софиа: Хүн алах дэндүү хэцүү юм. Гэхдээ амьдрах нь бүр ч хэцүү юм шиг байна.

Аав: Софиа, би чамд өмнө нь юу гэж хэлдэг байлаа? Энэ дэлхийн бүх эрчүүд... ямар ч хэрэггүй амьтад. Хэрэв тэр чиний өнгөрсөн түүхийг мэдвэл... хэрэв тэр чамайг яаж өсгөснийг мэдвэл... тэр чамайг хүснэ гэж бодож байна уу? Чи насан туршдаа эндээс мултарч чадахгүй.

Софиа: Үхэж үз!

Аав: Софиа? Чи чинь юу хийгээд байна аа? Чи галзуураа юу? Би чиний аав байна! Юу хийж байгаагаа бодооч! Би буруу зүйл хийж, би буруугаа хүлээж байна!

Софиа: Миний өнгөрсөн түүх бол чиний бүтээсэн нүгэл. Хэрэв хэн нэгэн айх ёстой бол тэр нь чи байх ёстой. Гэхдээ чи дахиж айх хэрэггүй. Учир нь зөвхөн чамайг үхэж байж Жулиан бид хоёр жинхэнэ утгаараа чөлөөлөгдөнө.

Аав: Үгүй, үгүй, үгүй! Софиа! Тэгж битгий хэл! Энэ бүгд үл ойлголцол! Би Жулианд юу ч хийгээгүй! Би чиний аав байна! Хэрэв чи намайг албал ээж чинь яах юм? Чи шоронд орно шүү дээ!

Софиа: Тэгвэл хоёулаа хамт үхье. Хамт үхэцгээе.

 

Софиа: Чи энд юу хийж байгаа юм?

Залуу:  Ийм хог шаарнуудыг алах сая сая арга бий. Гэхдээ чи гараа бохирдуулах хэрэггүй. Софиа, хутгаа надад өг. Харь бай.

Софиа: Би...

Залуу: Санаа зоволтгүй ээ. Би бол мэргэжлийн хүн.

Аав: Софиа. Софиа. Битгий яв, Софиа. Би... би... намайг битгий ал. Хоёулаа ярилцаж болно шүү дээ. Би түүний аав байна!

 

Туслах: Залуу эзэнтэн, би эцэст нь тантай холбогдлоо. Та зүгээр үү?

Залуу: Би зүгээр ээ. Гэхдээ надад яаралтай шийдэх ёстой ажил байна. Надад туслаач. Ойлголоо.

Софиа: Юу болсон бэ?

Залуу: Бүх зүйлийг зохицуулсан.

Софиа: Чи цогцсыг хаана булсан юм?

Залуу: Мэдэхгүй байсан нь чамд дээр.

Софиа: Гэхдээ... чиний төлбөр яах вэ?

Залуу: Өөртөө үлдээ.

Софиа: Яагаад?

Залуу: Миний цаг дууссан. Гэхдээ чинийхийг засаж болно. Тамд бидний зөвхөн нэг нь л байхад хангалттай. Эцэст нь би өөрийнхөөрөө байж чадах нь. Би чамд талархах ёстой байх. Хэрэв чи байгаагүй бол би дахиад хэр удаан харанхуйд нуугдах байсныг мэдэхгүй.

 

Софиа: Үнэнээ хэл дээ. Чи унтаж байгаа дүр эсгэж байсан уу? Юу болоо вэ?

Залуу: Софиа. Би дахиад нарны гэрэлд амьдармаар байна.

Софиа: Жулианыг аваад явцгаая. Маш хол газар руу явцгаая.

Залуу: Чи юу яриад байгаагаа мэдэж байна уу? Үгүй ээ.

Софиа: Яагаад болохгүй гэж? Чамд бас ярьж болохгүй нууц байгаа байх.

 

Софиа: Хүргэлт ирж байгаа бололтой.

Гадаа байгаа хүмүүс хэн бэ? Тэд чамайг хайж ирсэн юм уу?

Залуу: Юу ч болсон бай, юу ч сонссон бай битгий гараарай.

Софиа: Цагдаа дуудаж болно шүү дээ.

Залуу: Дотор байж бай. Жулианы төлөө.

 

Залуу: Дотор байж бай. Жулианы төлөө.

Софиа: Чи зүгээр үү? Чамайг харъя.

Залуу: Чи яагаад миний үгэнд ороогүй юм? Дотор байж байхгүй дээ.

Софиа: Хэрэв намайг гараагүй бол чи үхэх байсан. Чамайг үхчих вий гэж айлаа. Тэгвэл миний байшин зарагдахгүй шүү дээ. Чи инээж чадаж байна уу?

Залуу: Софиа, Баярлалаа.

Софиа: Юунд баярлалаа гэж?

Залуу: Би эцэст нь нарны гэрэлд амьдрах боломжтой боллоо.

Софиа: Хурдлаарай! Босоорой!

Залуу: Хүчээ дэмий бүү үр.

Софиа: Цагдаа ирж байна! Зугт л даа!

Залуу: Хаашаа явах вэ?

Софиа: Эндээс өөр хаашаа ч хамаагүй. Чи хүн алсан. Хэрэв цагдаа чамайг барьвал чи үхнэ.

Залуу: Энэ бол алуурчны хүртэх ёстой шийтгэл.

Софиа: Гэхдээ... би чамайг үхээсэй гэж хүсэхгүй байна.

 

Залуу: Миний төлөө хүн уйлаагүй маш удаж байна.

Софиа: Дэмий юм ярихаа боль. Чи зугтах ёстой, би чамтай хамт явна.

Залуу: Жулиан яах вэ?

Софиа: Жулианыг бид хамт авч явна.

Залуу: Чамайг ингэж хэлэхийг сонсох л надад хангалттай.

Софиа: Үгүй ээ, хангалтгүй. Хангалтгүй.

Залуу: Битгий ай. Би өөрөө цагдаа дуудсан юм.

Софиа: Би ойлгохгүй байна.

 

Залуу: Намайг Лиам гэдэг.

Софиа: Юу?

Залуу: Би бол Лиам. Сайн сууж байгаарай.

 

Мэдээ: Харрисон Группын өв залгамжлагчийг хөнөөсөн хэргийн талаар мэдээлж байна. Цагдаагийн газраас шинэ мэдээлэл ирлээ. Харрисон Группын өв залгамжлагч Лиамыг хөнөөсөн гэх мэдээлэл хуурамч байжээ. Сэжигтнийг баривчилсан байна.

 

Залуу: Миний нэр Лиам.

 

Мөрдөгч: Сайн байна уу? Хатагтай Софиа мөн үү?

Софиа: Тийм ээ.

Мөрдөгч: Уучлаарай. Таныг Алекс гэдэг хүнтэй ямар холбоотойг асууж болох уу?

Софиа: Тэр... тэр миний хойд эцэг.

Мөрдөгч: Сандрах хэрэггүй ээ. Ийм нөхцөл байдал үүсээд байна. Саяхан тэр манай хэлтэс дээр өөрөө ирж бууж өгсөн. Энэ хэргийн хохирогчийн хувьд бидэнд танаас асуух зарим асуулт байна. Үнэн зөв хариулна уу.

Софиа: Та юу гэнэ ээ? Аав өөрөө бууж өгсөн үү? Хэзээ?

Мөрдөгч: Өчигдөр. Тэр одоо ч хэлтэс дээр саатуулагдаж байгаа.

Лиам: Би үүнийг зохицуулна. Санаа зоволтгүй ээ. Би бол мэргэжлийн хүн.

 

Софиа: Дотогш орооч.

Аав: Лиам. Долоо хоногийн дараа чи албан ёсоор группыг удирдаж эхэлнэ. Цаашдын замдаа... чи ганцаараа алхах хэрэгтэй болно.

Лиам: Аав аа. Би...

Аав: өө, нээрээ тийм. Та эмээ цагт нь ууж байгаа биз дээ? Дандаа дотор битгий нуугдаад бай. Хүн гэдэг нарны гэрэлд амьдрах хэрэгтэй.

Лиам: Аав аа. Би чадахгүй нь. Тэр өдөр... тэр өдрийн нарны гэрэл дэндүү нүд сохолмоор байсан.

Аав: Ээж чинь явснаас хойш таван жил боллоо. Энэ бол осол байсан, машины эвдрэл. Энэ чиний буруу биш. Тэр явчихсан. Тэр чамайг сайн амьдраасай гэж хүсэх байсан.

Лиам: Аав аа. Аав аа. Аав аа?

 

Сэтгүүлч: Тэр ирж байна! Хурдлаарай!

Сэтгүүлч 2: Ноён Лиам, таныг хөнөөхөөр хүн хөлсөлсөн жинхэнэ хэрэгтэн таны авга ах Самуэль гэдэг нь үнэн үү?

Сэтгүүлч 3: Самуэль та хоёрын харилцаа маш сайн байсан биш билүү? Та хоёрын хооронд ямар гомдол байсан юм бэ?

Сэтгүүлч 4: Таны ээжийн үхэлд хүргэсэн тэр машины осол бас Самуэлийн зохион байгуулсан хэрэг байсан уу? Хариулт өгнө үү. Баярлалаа.

Туслах: Бичлэг хийхээ зогсоо! Хамтарч ажиллана уу! Битгий түлх!

Сэтгүүлч 5: Энэ бол түүхэн дэх хамгийн том, хамгийн эмгэнэлтэй хохирогч, Харрисон Группын өв залгамжлагч Лиам байна.

Сэтгүүлч 6: Лиам, манай шууд дамжуулалтын үзэгчидтэй мэндчилнэ үү. Тэрбумтан өв залгамжлагчийн стилийг харуулъя. Жаахан инээмсэглээрэй! Ноён Лиам!

Сэтгүүлч 7: Энэ хэн бэ?! Зогсоо! Зогсоо!

Лиам: Юу болоод байна аа? Чи үнэхээр галзуу юм аа.

Софиа: Тийм ээ, би галзуу. Энэ удаад энэ галзуу эмэгтэй чамайг "хулгайлахыг" зөвшөөрөх үү? Ямар байна?

Лиам: За яахав. Миний хөл эдгээ ч үгүй байна шүү дээ.

 

Back to episodes Go home