19.
Гао Хү: Дин рүү дамжуулаарай.
Багш: Сурагчид аа, би та нарын ахлах сургуулийн амьдралын маш чухал хэсгийн талаар ярих ёстой. Энэ нь та нарын ирээдүй, амьдралтай холбоотой. Та нар байгалийн ухааны анги эсвэл нийгэм-хүмүүнлэгийн ухааны ангийн аль нэгийг сонгох болно. Олон жилийн ажиглалтаас харахад...Байгалийн ухааны чиглэлээр суралцагчид ажилд орох боломж илүү их, сонголт арвинтай байх хандлагатай байдаг. Гэхдээ та бүхнийг өөрийн сонирхол, авьяас чадвар дээрээ үндэслэн сонголтоо хийгээсэй гэж би хүсэж байна. Хичээж чадвал аль ч чиглэлд амжилтад хүрч болно. Нийгэм-хүмүүнлэгийн чиглэл бол уултай адил. Та нар алхам алхмаар оргилд нь гарах ёстой. Гао Хү! Гао Хү! Чи юунд инээгээд байгаа юм бэ?
Гао Хү: Гао багш аа, би жаахан даараад байна.
Багш: Даараад байгаа бол дулаан хувцасла.
Гао Хү: За, тэгье ээ. Гао багш аа, та ч гэсэн зузаан хувцас өмсөх хэрэгтэй шүү.
Багш: Инээхээ больцгоо!
19-р анги: Сонголт хийхүй
ШЖ: Нээрээ ээж ээ, бид ямар чиглэлээр сурахаа шийдэх ёстой болсон. Бид өөрсдөө л шийдэх ёстой.
Бин Юин: Чи алийг нь сонгомоор байна?
ШЖ: Би нийгэм-хүмүүнлэгийн чиглэлийг сонгомоор байна. Та юу гэж бодож байна?
Бин Юин: Фан Фан бас тэр чиглэлийг сонгохыг хүссэн ч ээж нь зөвшөөрөөгүй. Математик, хими үзэх нь ирээдүйд илүү ирээдүйтэй гэж ээж нь бодсон юм билээ. Үүнээс болоод тэднийх хүнд байдалд орсон. Миний харж байгаагаар бол, хэрэв чи байгалийн ухааны чиглэлээр сурвал ирээдүйд сонголт ихтэй байх болно. Гэхдээ чи ямар ч шийдвэр гаргасан би дэмжинэ ээ.
ШЖ: Би хооллоод болчихлоо.
Бин Юин: Би чамд дахиад будаа нэмээд өгье.
ШЖ: Гэхдээ би цадчихлаа.
Бин Юин: Хичээл хийхэд оюуны тэнхээ хэрэгтэй. Дээрээс нь чи одоо ч өсөж яваа.
ШЖ: Ээж намайг өлсөж байна гэж бодож байгаа учраас л би өлсөж байгаа юм байна даа.
Бин Юин: Май, идээрэй.
Багш: Эцэг эхчүүд ээ, энэ жилээс эхлэн та бүхний хүүхдүүдийн хувьд маш чухал үе шат эхэлж байна. Ахлах сургуулийн төгсөх ангид орно гэдэг бол элсэлтийн ерөнхий шалгалтад бэлтгэж эхэлж байна гэсэн үг. Хүүхдүүдийн дүнг хэлбэлзүүлэх олон хүчин зүйл бий. Эцэг эхчүүд та бүхнийг бид бүхэнтэй хамтран ажиллаж, хүүхдүүдийнхээ хичээл сурлагыг хянаж байхыг хүсэж байна.
Эрэгтэй 2: Би үүнд хариулах хэрэгтэй. Байна уу? Би хурал дээр байна. Дараа залгая, за юу. Үргэлжлүүлнэ үү, багш аа.
Багш: За. Эцэг эх бүр хүүхдээ агуу хүн болоосой гэж хүсдэг гэдгийг би мэднэ.
ШЖ: Тоолж баршгүй олон гол мөрөн, уул толгодын цаана Сүн Чуань шиг эрхэм баатар үгүй ээ. Тайз засагдсан хэвээр, ширүүн салхи, борооны хатуу ширүүнийг тэсвэрлэнэ. Тайз засагдсан хэвээр, ширүүн салхи, борооны хатуу ширүүнийг тэсвэрлэнэ...
Гао Хү: Гао багш манай аавын тархийг бүр угаачихсан бололтой. Тоглохоо боль оо, энэ чинь ноцтой асуудал болоод байна.
ШЖ: Тэр нэгэн нарийн гудамжинд...
Гао Хү: Уншихаа зогсоо л доо. Бид баларчихсан, өөрөө хараач. Харж байна уу?
ШЖ: Хэрэв чи одоо уншихгүй бол маргааш жинхэнэ асуудалд орно шүү. Лиу Ю нэгэнтээ тэнд амьдарч байсан гэдэг. Өнгөрсөн үеийн дурсамж, зоригт дайчдын түүх энэ нутгаар нэг тархжээ...
Гао Хү: За за, үргэлжлүүл дээ.
Бин Юин: Өлсөж байна уу? Оройн хоолоо ид. Удаан ид, хэн ч хоолыг чинь булааж авахгүй.
ШЖ: Нээрээ, багш сургалтын төлбөрт 300 юань өгөөрэй гэсэн.
Бин Юин: Мэднэ ээ, би бэлдчихсэн. Маргааш сургуульдаа аваад яваарай. За, унтахаасаа өмнө сүүгээ уухаа мартав аа.
ШЖ: Чамд цаас байна уу?
Гао Хү: Май.
Охин: Гао Хү. Чи хэзээ ийм залуучуудын утга зохиол сонирхдог болчихоо вэ?
Гао Хү: Гэрээсээ яаруу гарахдаа андуураад аваад ирчихэж. "Залуучуудын утга зохиол" гэнэ шүү.
Охин: Ном унших дуртай юм чинь чи нийгэм-хүмүүнлэгийн чиглэлийг сонгох нь ээ, тийм үү?
Гао Хү: Үгүй ээ, яг ч үгүй. Дин алийг сонгохоос л хамаарна. Тэр алийг нь сонгоно, би дагаад л сонгоно. Гэхдээ тэр өөрөө одоо болтол хоёр сонголтын дунд эргэлзээд л байна.
Охин: Аан, ойлголоо.
Гао Хү: Чи химийн хичээлийн дарга юм чинь байгалийн ухааныг сонгох нь тодорхой биз дээ?
Охин: Үгүй ээ, би ч гэсэн эргэлзэж л байна.
Гао Хү: Одоо л ойлголоо.
Охин: Юуг тэр вэ?
Гао Хү: Инь И, чи надад тал засаж байгаа юм уу? Май, ав ав. Чи энэ номыг л авах гэж ирсэн биз дээ? Хэрэггүй олон юм тойруулж яриад байлгүй. Би чамд тийм харамч харагдаад байна уу? Наад "залуучуудын утга зохиол" чинь хэн нэгнийг гомдоосон байна, тэр нь чи. Юмаа шууд хэлж сур.
(Бин Юин: "Хун Юнь" ноосон цамц. 30 хувийн хямдралтай.)
Эмэгтэй: Бин Юин. Бин Юин? Бин Юин! Чи яагаад бизнесээ хийхгүй байгаа юм бэ?
Бин Юин: Чэнь хатагтай. Сүүлийн үед бизнес жаахан муу байна аа. Танд ноосон цамц хэрэгтэй юу?
Эмэгтэй: Нөхөртөө нэгийг хийлгэх хэрэгтэй байна.
Бин Юин: Нааш ир, өнгөө сонго.
Эмэгтэй: За.
Бин Юин: Хараад үз дээ.
Эмэгтэй: Харья.
Бин Юин: Танд бараан өнгө таалагдаж байна уу, эсвэл цайвар уу?
Эмэгтэй: Энэ саарал өнгийг нь авъя. Их цэвэрхэн, чанартай харагдаж байна. Саяхан манай охин Бээжингээс ирэхдээ бид хоёрт ноосон цамц авчирч өгсөн юм. Би яг одоо өмсчихсөн байна, их загварлаг харагдаж байгаа биз? Үнэ нь ч боломжийн. Гэхдээ л чиний гараар нэхсэн цамц илүү дулаахан, биед эвтэйхэн санагдах юм.
Бин Юин: Залуучууд одоо дэлгүүрийн цамцанд дуртай болж. Цамц дулаахан байх эсэх нь хэнд хамаатай гэж?
Эмэгтэй: Нээрээ тийм шүү. Чиний дэлгүүрийн борлуулалт ч муудсан байна. За яах вэ, хэр удах бол?
Бин Юин: Хийх ажил тийм ч их биш байгаа болохоор чадах чинээгээрээ хурдан дуусгаж өгнө өө.
Эмэгтэй: За, чамд найдаад орхилоо шүү. Бэлэн болохоор нь мөнгийг нь өгье.
Бин Юин: Тэгээрэй.
Эмэгтэй: Баярлалаа.
Бин Юин: Санаа зоволтгүй дээ.
Эмэгтэй: Баяртай.
(Бин Юиний дэлгүүрийн зар: "Хун Юнь" ноосон цамц. Захиалгаар хийнэ. 30 хувийн хямдралтай...)
Багш: Эртний эссег судалж байхдаа хэрхэн уншиж байгаад анхаарлаа хандуул. Энэ маш чухал. Үүнийг тэмдэглэлдээ бичээрэй. Та нар... Инь И, юу болоо вэ?
Охин: Зүгээр ээ. Жаахан ханиалгаад байна.
Охин 2: Багш аа, тэр магадгүй SARS туссан байж магадгүй.
Багш: Дэмий юм ярихаа боль. Манай нутагт нэг ч тохиолдол бүртгэгдээгүй.
Охин 2: Багш аа, түүний аав нь саяхан Бээжингээс ирсэн шүү дээ.
Багш: Бид хэцүү цаг үед амьдарч байна. Инь И, хэрэв бие чинь тааруу байгаа бол хариад амар. За юу? Гэртээ харь.
Охин: Багш аа...
Багш: Хариад сайн амар. Суудалдаа сууцгаа. Тайван бай. Анги дотроо битгий бүгээд бай. Гадагшаа гарч дасгал хөдөлгөөн хий. Энэ нь дархлааг сайжруулдаг юм. Хичээлээ үргэлжлүүлье.
Гао Хү: Гао багш аа.
Багш: Гао Хү, чи бас яагаа вэ?
Гао Хү: Манай аав ч гэсэн саяхан Бээжингээс ирсэн.
Багш: Чи бас өвдөө юу?
Гао Хү: Жаахан халуураад байна.
Багш: Жаахан халуурах аа? Өндөр халуурсан үед чинь л хэлэлцье. Суу, хичээлээ үргэлжлүүлье.
ШЖ: Ээж ээ, би ирлээ. Ээж ээ, юу болоо вэ?
Бин Юин: Зүгээр ээ. Зүгээр л толгой жаахан өвдөж байна. Ойртох хэрэггүй, надаас хол бай, Шиао Жүн. SARS-ийн шинж тэмдэг нь яг яаж илэрдэг гэлээ?
ШЖ: Жянчэнд нэг ч тохиолдол бүртгэгдээгүй шүү дээ. Халдвар авах эх үүсвэр байхгүй.
Бин Юин: Саяхан Чэнь хатагтай манай дэлгүүрт ирсэн. Охин нь Бээжингээс ирсэн гэсэн.
ШЖ: Та зүгээр л хий дэмий зүйл бодоод байна. Битгий хэтрүүлж бод оо.
Бин Юин: За за. Оройн хоолоо ид. Би чамд хоол үлдээсэн. Би өнөөдөр тусгаарлалтад байя. Маргааш эмнэлэгт очиж шинжилгээ өгнө өө.
ШЖ: За. Та хоолоо идсэн үү? Би хоол аваад ирэх үү?
Бин Юин: Идсэн. Чи өөрөө ид.
ШЖ: Хэрэв тэсэхийн аргагүй болбол надад хэлээрэй.
Бин Юин: За. Шиао Жүн, хоол чинь хөрчихөөгүй биз?
ШЖ: Халуунаараа байна аа.
Сү Э: Бин Юин! Бин Юин! Би Гуанжоугаас ирлээ.
Бин Юин: Сү Э!
Сү Э: Бин Юин, чамайг нэг харъя. Гуанжоугаас идэх юм авчирсан, их амттай. Задлаад амсаад үз.
Бин Юин: Хэрэггүй дээ. Би ширээ засчихъя, нааш суу.
Сү Э: Амсаад үз ээ. Сонс, би эдгээрийг чамд зориулж авсан юм чинь бүгдийг нь идэж дуусгаарай. Шиао Жүнд бас хоёр дахин ихийг авсан.
Бин Юин: Хүүхдийн чинь асран хамгаалах эрхийн асуудал юу болсон бэ?
Сү Э: Сайн болсон гэж бодож байна, би шүүх хуралдаа ялсан. Гэхдээ бүх мөнгөө дуусгачихлаа. Ах минь намайг Гуанжоуд хаш чулууны худалдаанд туслаач гэсэн юм. Их ядардаг ч цалин нь дажгүй шүү.
Бин Юин: Хүүхдээ аваад ирсэн үү?
Сү Э: Тийм ээ, одоо ээж минь харж байгаа.
Бин Юин: Сонсоход таатай байна. Май, цай уу.
Сү Э: Ээжийгээ л өрөвдөх юм. Ийм өндөр насан дээрээ хүүхэд хараад сууж байдаг. Одоо бодоход зөвхөн гэр бүл минь л надад санаа тавих юм. Ээж минь байгаагүй бол би төөрөх байсан биз. Алив, нэгийг чи, нэгийг би. Нээрээ, Сүй мастерын тухай дуулсан уу?
Бин Юин: Сүй мастерт юу тохиолдоо вэ?
Сү Э: Мэдээгүй юм уу? Тэр бурхан болчихсон.
Бин Юин: Сүй мастер өнгөрчихсөн гэж үү? Хэзээ?
Сү Э: Хэдхэн хоногийн өмнө. Ажлаасаа ирээд ядарлаа гээд жаахан дугхийхээр хэвтсэн юм билээ. Тэгээд дахиж сэрээгүй гэсэн.
Бин Юин: Үнэхээр гэнэтийн юм аа.
Сү Э: Тэр манай ээжтэй бараг чацуу шүү дээ. Дал ч хүрээгүй байсан байх.
Бин Юин: Ингээд л явчих гэж дээ. Амьдрал үнэхээр тааварлашгүй юм. Энэ оны эхээр уулзахад үнэхээр эрүүл саруул, цовоо харагдаж байсан сан.
Сү Э: Тэр хүнд амьдрал туулсан шүү дээ. Хоёр хүүхдийнхээ төлөө л бүх амьдралаа зориулсан. Оёдлын цех нь бүтэлгүйтэхэд үйлдвэрт ажилд орсон.
Бин Юин: Тийм ээ.
Сү Э: Тэр шууд утгаараа хэт их ажилласнаас болж өнгөрсөн. Эрүүл мэндгүй бол мөнгө байгаад ч яах билээ, тийм үү?
Бин Юин: Амьд байх гэдэг юунаас ч илүү чухал. Чи ч гэсэн өөртөө анхаараарай. Ядарсан үедээ сайн амарч бай.
Сү Э: Надад сургаал айлдаад байх шиг. Минийхээр бол ийм их хүнд ажил хийснийхээ дараа чи өөрөө л сайн амрах хэрэгтэй байна.
Залуу: Зочид ирлээ. Эхний ёсолгоо. Хоёр дахь ёсолгоо. Гурав дахь ёсолгоо. Гэр бүлийнхний талархал.
Бин Юин: Сүй мастер ямар ч өвдөлтгүйгээр явсан байна. Одоо тэр хойд насандаа амар амгаланг олох болтугай. Тэр ерөөлтэй хүн байж.
Эмэгтэй: Хүндэтгэл үзүүлж ирсэнд баярлалаа. Тэр таныг байнга дурсдаг байсан шүү.
Бин Юин: Гүн эмгэнэл илэрхийлье. Амьдрал үргэлжилдэг учраас өөртөө сайн анхаараарай.
(2008 он, Шанхай)
ШЖ: Хараахан амжаагүй байна, гэхдээ сүүлийн ярилцлагууд их найдвар төрүүлж байгаа. Тэдний дуудлагыг хүлээж байна. Сайн болно оо, ээж ээ, санаа зоволтгүй. Ээж ээ, би утсаа таслах хэрэгтэй байна. Найзтайгаа уулзах гэж байгаа юм.
Залуу: Юу уух вэ?
ШЖ: Юу ч байсан яах вэ.
Залуу: Ах аа, надад нэг аяга мөстэй Ван Ло Кат өгөөрэй.
Эмэгтэй: За.
Залуу: За, ажилдаа орцгооё. Ажил олсон уу?
ШЖ: Үгүй ээ.
Залуу: Сайхан хэрэг. Манай аав авга ахаас гуйгаад надад нэг хэвлэлийн компанид дадлага хийх боломж олж өгсөн юм. Сонирхож байна уу?
ШЖ: Гэхдээ энэ чинь чамд зориулж гаргасан боломж шүү дээ.
Залуу: би сонирхохгүй байна. Чи миний оронд очсон нь дээр.
ШЖ: Бид хоёр чинь нэр ус, зүс царай өөр хүмүүс шүү дээ. Тэд шууд мэднэ.
Залуу: Үгүй ээ, боломжгүй. Аав намайг тийшээ амар ажилд оруулах гэж явуулаагүй. Зүгээр л намайг жаахан хатуужуулах гэсэн юм. Тэр тэндхийн ажилчдад хүүгээ очиж байгаа гэж хэлээгүй. Чи зүгээр л очоод бүртгүүлчих. Чиний анкет, мэргэжил, гэрчилгээ чинь бүгд таарч байгаа болохоор хэн ч мэдэхгүй. Хоёулаа дүрээ сольчихъё. Чи үнэхээр шаргуу хөдөлмөрч шүү дээ. Дадлагаа дуусгаад чи тэндээ үндсэн ажилтан болж, Шанхайн харьяат болох боломжтой. Энэ чинь маш том боломж. Юутай ч би бүх насаараа нэг оффист хашигдахыг хүсэхгүй байна. Надад тус болж байна гэж бодоод үүнийг хийгээд өгөөч.
ШЖ: Тусалсанд баярлалаа.
Залуу: Надад баярлах хэрэгтэйгүй ээ. Харин чамд хавч захиалж өгөхөө мартчихаж. Ах аа!
Эмэгтэй: Ерөнхий редактор Гуань, энэ бол Дин Шиао Жүн. Тэр тантай уулзах гэж ирсэн.
Гуань: За. Чи ажилдаа ор доо.
Эмэгтэй: За.
ШЖ: Баярлалаа. Тантай уулзсандаа таатай байна, ерөнхий редактор Гуань.
Гуань: Наашаа суу. Чамд ажлын туршлага бий юу?
ШЖ: Тийм ээ, би цуврал зохиол бичиж байсан.
Гуань: Өөрийгөө илэрхийлэх хүсэлтэй, өөрийн гэсэн хэв маягтай байна гэдэг сайн хэрэг. Чамайг маркетингийн хэлтэст хуваарилбал ямар вэ? Тэнд чи илүү хурдан хөгжих болно. Би чамд сайн багш олж өгнө өө. Ноён Му. Тэр манай компанийн хамгийн туршлагатай редактор. Их нинжин сэтгэлтэй хүн. Би хүртэл түүнийг өөрийн ахмад хүн гэж хүндэлдэг юм.
Му: Үгүй ээ, чи бүгдийг нь буруу ойлгоод байна.
ШЖ: Сайн байна уу? Ноён Му байна уу?
Эмэгтэй: Тэр утсаар ярьж байна.
ШЖ: Баярлалаа.
Му: Би ингэж хэлье. Ном бол чиний хүүхэд л гэсэн үг. Чи түүнийг төрүүлэхийн тулд маш их хүч хөдөлмөр гаргасан. Тийм болохоор "сарын баяр" нь ч гэсэн нүсэр байх ёстой. Илүү тодорхой хэлэх үү? За, ажлын хуваариа суллаарай. За, ингээд болоо.
ШЖ: Сайн байна уу, ноён Му. Намайг Дин Шиао Жүн гэдэг. Шинэ дадлагажигч байна.
Му: Чамайг хэн явуулсан бэ?
ШЖ: Ерөнхий редактор Гуань.
Му: Тэр хамаагүй ээ. Хоосон байгаа суудалд суучих.
ШЖ: За.
Му: Ван! Нөгөө нэхэмжлэхийн талаар хурдалж үз, одоохон дуусга.
Ван: хийж байна аа.
Му: Утсаа тавь. Наадхаа түрүүлээд дуусга. Ли, дараа нь хэлтсийн бүх гишүүдтэй хуралдана шүү. Шинэ номын нээлтийн талаар бүгдэд нь мэдээлэл өгнө.
Ли: За.
Му: Бэлэн байцгаагаарай. Нэрийг чинь хэн гэсэн бэ?
ШЖ: Дин Шиао Жүн.
Му: Дин, чи надад хурлын заал хурдан захиалаад өг.
ШЖ: Би дөнгөж ирээд байна л даа, би...
Му: Тэр хамаатай гэж үү? Хурдан захиал. Хурлын заал захиалах чинь тийм хэцүү зүйл биш. Чадахгүй бол шууд хэлэх хэрэгтэй байсан юм. Өөртөө итгэлтэй царайлаад гарснаас чинь болоод бид одоо энэ жаахан зайнд зогсож байна. Би чамд хэлж байна! Чи яагаад тэр товхимолыг уншаад байгаа юм бэ? Үүнийг бичээд суух ямар ч хэрэггүй. Явж уух юм аваад ир. Хэдэн хүн байгааг тоолоорой.
ШЖ: Ноён Му. Танд туслуулах зүйл байна уу?
Му: Би хуралд явлаа. Саяны хурлын тэмдэглэлийг бүгд рүү явуулчихаарай.
ШЖ: Саяны... за. Сайн байна уу. Саяны хурлын талаар тэмдэглэж авсан зүйл байна уу? Баярлалаа.
Му: Нээрээ Дин. Манай шинэ номын нээлтийн ёслолыг чимэглэх цэцгийн дэлгүүртэй холбогдож чадах уу?
ШЖ: Нарийн шаардлага байгаа юу?
Му: Бид үнэгүй хийлгэж байгаа болохоор ихийг шаардах аргагүй. Зүгээр л аятайхан, анхаарал татахуйц байхад болно.
ШЖ: Ивээн тэтгэгч хэрэгтэй юу?
Му: Цэцгийн дэлгүүртэй холбогдоод, намайг ирэхэд тайлагнаарай. Ойлгомжтой юу?
ШЖ: Ю Я, дарга надад хэдэн ажил өгчихлөө, одоо дуусгах хэрэгтэй байна. Өнөө орой чамайг авч чадахгүй нь ээ. Битгий хэтэрхий оройтож хариарай, хоолоо заавал идээрэй. Ходоод чинь өвдөж магадгүй шүү. Би ажлаа дуусгаад харина аа. Өөр дуудлага ороод ирлээ. Тасаллаа шүү. Байна уу? Тийм ээ, бид "Чунфэн Шили" сэтгүүлийнх байна. Манай номын нээлтэд олон алдартнууд, сурвалжлагчид ирнэ. Номын сэдэв нь танай брэндэд маш сайн тохирно. Зохиолч нь алдартай хөтлөгч Гун Шүэ байгаа. За, маш сайн байна. Маргааш дэлгүүр дээр чинь очиж уулзъя. Тийм ээ.
Залуу: Шиао Жүн. Яагаад хариагүй байгаа юм бэ?
ШЖ: Ноён Муг хүлээж байна.
Залуу: Ажил хэдийнэ тарчихсан шүү дээ. Тэр ирэхгүй байх аа. Түүн рүү залгаад үз. Баяртай.
ШЖ: Баяртай. Ноён Му. Би Шиао Жүн байна.
Му: Юу болов?
ШЖ: Та оффис дээр эргэж ирэх үү?
Му: Би ажлаасаа буучихсан, оффис руу очихгүй.
ШЖ: Би цэцгийн дэлгүүртэй холбогдсон, тэд сонирхож байна. Бид маргааш уулзахаар болсон.
Му: Цэцгийн дэлгүүр үү? Ван өнөөдөр үдээс хойш бүх зүйлийг зохицуулчихсан шүү дээ. За, орой болж, харьж амар. Маргааш ярилцъя. Өөр асуух зүйл байна уу?
ШЖ: Үгүй ээ.
Эмэгтэй: тавтай морил.
ШЖ: хатагтай Рүй. Чи энд юу хийж байгаа юм бэ?
Ю Я: Чи ирчихэв үү, их ядарсан байх даа. Би чамд хоол авчирлаа. Хоолны нэвтрүүлгийн зураг авалтын үеэр тогоочоос сурсан юм. Амсаад үз дээ. За, өнөөдөр ажил нь ямархуу байв?
ШЖ: Дажгүй ээ.
Ю Я: Бүх зүйл бүтэмжтэй юу?
ШЖ: Тийм ээ.
Ю Я: Чи "улаан шуузанд" дуртай шүү дээ. Тийм болохоор би чиний төрсөн нутагт хийдэг аргаар хийж сурсан юм. Амсаад үзээрэй.
ШЖ: Сонсоход л мундаг байна, заавал амсах ёстой юм байна.
Ю Я: Чамд таалагдаж байна уу?
ШЖ: Яг л ээжийн минь хийдэгтэй адилхан амттай байна.
Ю Я: Нээрээ гэж үү?
ШЖ: Тийм ээ.
Ю Я: Сайн идээрэй.
ШЖ: Чи ч бас.
Ю Я: Хавч идээрэй. Дуртай юу?
ШЖ: Тийм ээ.
Ю Я: Үүнийг бас туршаад үз.
ШЖ: За, асаагаад үзье. Ноён Му...
Му: Чи нэг асуудал шийдэх хэрэгтэй байна. Хэдэн өдрийн өмнө бид нээлтийн ёслолын цэцгийн дэлгүүрийн нэрийг андуураад биччихэж. Одоо нэрийг нь засаж өөрчлөхөд дэндүү оройтсон байна. Чи ивээн тэтгэгч дээр очиж үүнийг тайлбарлаж чадах уу?
ШЖ: Цэцгийн дэлгүүрийг Ван хариуцаж байгаа гэж бодсон юм сан.
Му: Ван томилолтоор явчихсан. Үүнийг зохицуул. Хэн хариуцах нь хамаагүй, манайхаас хүн очиж уулзана гэдэг нь ивээн тэтгэгчид үзүүлж буй хүндэтгэл.
ШЖ: Гэхдээ би юу гэж тайлбарлах вэ?
Му: Бэлэг бариад, уучлалт гуй. Үүнийг заавал би чамд нэг бүрчлэн зааж өгөх ёстой гэж үү?
ШЖ: Уучлаарай, энэ манай талаас гарсан алдаа байна.
Эмэгтэй: Чиний хэлэх үг ердөө л энэ үү? Чи энэ асуудлыг дэндүү хөнгөн хүлээж авч байна. Энэ бүхэн чиний хувьд хүүхдийн тоглоом юм уу? Би танай цэцгийн чимэглэлд мянга мянган юань зарцуулж, бүх талбайг чинь засаж тохижуулсан. Гэтэл хариуд нь зүгээр нэг уучлалт гуйгаад л болох юм уу?
ШЖ: Тайвширдаа. Компанийнхаа өмнөөс танаас хүлцэл өчиж байна.
Эмэгтэй: Чи энэ компанийг хариуцаж байгаа хүн нь юм уу? Үүнийг хүлээж авах боломжгүй. Чи боловсролтой хүн байж яаж нэрийг нь андуурч чаддаг байна аа? Танай номнууд ч гэсэн иймэрхүү л утгагүй байдаг байх.
ШЖ: Таны зөв өө. Гэхдээ...
Эмэгтэй: Хэрэв чи маш их хүч хөдөлмөр гаргаж ном бичсэн зохиолч байлаа гэхэд би чиний нэрийг андуураад биччихвэл чи хүлээн зөвшөөрөх үү? За, одоо явж үз. Би даргатай чинь л яримаар байна.
Залуу 1: Гэрийн бүртгэл чинь юу болсон бэ?
залуу2: Март даа. Харьяалал шилжүүлж өгч чадах ямар ч газар бакалаврын зэрэгтэй хүн ажилд авахгүй байна.
Залуу 1: Одоо тэгээд яах төлөвлөгөөтэй байна?
Залуу 2: Би магистрт сурна аа. Гурван жилийн дараа харьяаллаа шилжүүлж чадах ажилд орно. Шанхайн харьяалалгүй бол чи үргэлж л "гадны хүн хэвээрээ үлдэнэ. Энд амжилтад хүрэх хэцүү. Байр авахад хэцүү, бүртгэлээ шилжүүлэх хэцүү, ажилд орох бүр ч хэцүү.
("Ноён Му, би бусдын хийсэн алдааны бурууг үүрэх гэж энд ирээгүй шүү дээ.")
Залуу 2: Чи үүнийг тэвчих хэрэгтэй, эсвэл зүгээр л гэртээ харь.
Залуу 1: Тийм дээ.
ШЖ: Би ердөө л дадлагажигч. Би энэ асуудлыг шийдвэрлэх гэж ирсэн, тиймээс үүргээ заавал биелүүлэх ёстой.
Эмэгтэй: Дадлагажигч гэнэ ээ? За яах вэ, чи тэгээд үүнийг яаж шийдэх юм?
ШЖ: Таны зөв өө. Надад танд нөхөн төлбөр өгөх хөрөнгө мөнгө байхгүй. Би компанийнхаа өмнөөс шийдвэр гаргаж чадахгүй. Гэхдээ би өөрийнхөө нэрийн өмнөөс амлалт өгч чадна. Би утга зохиолын анги төгссөн. Хэрэв танд хэзээ нэгэн цагт сурталчилгааны бичвэр хэрэг болбол надтай холбогдоорой, би танд үнэ төлбөргүй бичиж өгье.
Эмэгтэй: Залуу хүн байх сайхан юм аа. Чи амлалтандаа их итгэлтэй байх шиг байна. За яах вэ, яв даа. Энэ удаад би зүгээр өнгөрөөе.
ШЖ: Нээрээ юу?
Эмэгтэй: Чиний чин сэтгэлийг үнэллээ, дадлагажигч аа.
ШЖ: Маш их баярлалаа.
Эмэгтэй: Зүгээр дээ. Залуу минь, чи хэдэн настай вэ?
ШЖ: Би 22-той.
Эмэгтэй: Хэрэв би чиний оронд байсан бол энэ компанийг яг одоо орхиж, өөр ажил хайх байлаа.
Гуань: Сэтгэгдэл өндөр байна шүү, ноён Му. Энэ сурталчилгааны эх бичвэрийн өнцөг нь надад их таалагдлаа.
Му: Таны магтаалд баярлалаа.
Гуань: Нээрээ, ноён Му. Ирэх долоо хоногт шинэ дадлагажигч ирнэ, би түүнийг танд хариуцуулъя.
Му: Дахиад уу?
Гуань: Дин Шиао Жүн энд үлдэхгүй шүү дээ. Тэр зүгээр л ажлын туршлага хуримтлуулах гэж ирсэн. Бид хэзээ ч бакалаврын зэрэгтэй хүнийг үндсэн ажилтнаар авч байгаагүй.
Му: Дин Шиао Жүнд их нөөц боломж байгаа гэж би бодож байна. Хар л даа, тэр их шударга, ажилдаа маш нухацтай ханддаг. Зан аашийн хувьд жаахан зөрүүд байж болох ч ийм чанарууд нь түүнийг амжилтад хүргэнэ.
Гуань: Тийм ээ, тэр сайн залуу гэдгийг би мэднэ. Гэхдээ бидэнд ажилд авах орон тоо байгааг та мэднэ шүү дээ. Бид ирсэн болгоныг ажилд авч чадахгүй.
Му: Хэрэв тийм бол та түүнийг дадлагажигчаар байлгаж цагийг нь дэмий үрж байна.
Гуань: Мэдээж үгүй ээ. Тэр манай гол үйлчлүүлэгч ноён Жинтэй ойр дотно... би зөвхөн зохицуулж л...
Му: За за. Би байр сууриа тодорхой илэрхийллээ. Ингэж хэлье, хэрэв шинэ хүн ирвэл өөр тийшээ явуул. Би авахгүй.
Гуань: Ноён Му...
Му: Цэцгийн дэлгүүрийн асуудлыг шийдсэн үү?
ШЖ: Тийм ээ.
Му: Надад хэлэх зүйл алга уу?
ШЖ: Байхгүй ээ.
Му: Чи загнуулсан, тийм үү? Энэ олон жил ажилласан туршлагаасаа хуваалцахад, ажил гэдэг "өвдөлт ба ололт" юм. Өвдөлт, ололт хоёрын хооронд туйлын зүйл гэж үгүй. Чиний олж байна гэж бодож байгаа зүйл бусдын нүдэнд, эсвэл даргын чинь өнцгөөс алдагдал байж болно. Харин чи өөрийгөө маш их зүйл хийгээд, хариуд нь муугаар дарамтлуулж байна гэж мэдэрч байгаа бол чи ямар нэг зүйл хожиж байна гэсэн үг. Ойлгохгүй байна уу? Зүгээр дээ, яваандаа ойлгоно оо.
Бин Юин: Ээж ээ, өдрийн хоолондоо тахиа төхөөрөх үү?
Эмээ: За, би ч шийдэж чадахгүй байна. Чи л мэд дээ.
Бин Юин: Тахиагаар хоол хийе. Өнөөдөр найр шиг л сайхан хоол хийцгээе.
Эмээ: Шанхай охин энэ жижигхэн тосгонд ирж байна шүү дээ. Тэр биднээс хавьгүй илүү ихийг үзэж харсан байгаа. Бид юу ч бэлдсэн, тэр биднийг дорд үзэх вий гэж санаа зовох юм.
Бин Юин: За за, битгий санаа зов доо. Жаахан тайвшир.
Бин Шиа: Тайвшир гэж хэлэхээ боль оо. Би хүртэл сандраад байна. Манай гэр нүсэр биш, энгийн байгааг хараад тэр шууд зугтчих вий дээ.
Бин Юин: Тэр Жянь Хуатай хамт ирэхийг зөвшөөрсөн гэдэг нь үүнд санаа зовохгүй байна л гэсэн үг. Дээрээс нь Жянь Хуа чинь гайхалтай залуу шүү дээ. Тэр Жянь Хуад л хайртай болохоос биш...
Жянь Хуа: Хоёрдугаар эгч ээ!
Бин Юин: Жянь Хуа ирчихлээ.
Бин Шиа: Жянь Хуа ирлээ!
Бин Юин: Чи Циань байх аа?
Жянь Хуа: Тийм ээ. Циань, энэ миний том эгч Бин Шиа, харин энэ миний хоёрдугаар эгч Бин Юин.
Циань: Та хоёртой уулзсандаа таатай байна.
Бин Юин: Жянь Хуа, түүнийг дотогшоо оруул.
Жянь Хуа: За.
Бин Юин: Одоо хоёрхон хоол хийх дутуу байна.
Жянь Хуа: За.
Бин Юин: Би чиний хамгийн дуртай махны бөөрөнцөгийг хийсэн шүү.
Жянь Хуа: Хоёрдугаар эгч минь хамгийн шилдэг нь! Ээж ээ!
Эмээ: Жянь Хуа, чи ирчихэв үү?
Жянь Хуа: Би ирлээ, ээж ээ. Тэр бол Циань.
Циань: Уулзсандаа таатай байна.
Эмээ: Уулзсандаа таатай байна, хүүхэд минь. Нааш ир, суу.
Циань: Баярлалаа. Замдаа их удлаа.
Эмээ: Суу, суу.
Бин Шиа: Цай уу.
Циань: Баярлалаа.
Эмээ: Бин Шиа, яваад миний хийсэн хатаасан яшилыг аваад ир. Цианьд амсуулъя.
Циань: Зүгээр дээ, хэрэггүй дээ.
Жянь Хуа: Зүгээр ээ ээж ээ, Циань одоо манай гэр бүлийн нэг хэсэг болсон.
Эмээ: Циань, чи манайд анх удаа ирж байна, тийм үү?
Циань: Зүгээр ээ, та бүхэн юу идэж байна, би түүнийг чинь л идэж чадна. Би амархан дасна аа.
Жянь Хуа: Тийм шүү, Циань хоол голдоггүй. Миний дуртай болгоныг тэр ч бас идэж чаддаг.
Бин Шиа: Гэтэл тэр ийм туранхай байхад чи яагаад ингээд таргалчихаа вэ?
Жянь Хуа: Би... би таргалчихсан гэж үү? Миний толгой л том болохоос биш. Би хэнийг дуурайж ийм том толгойтой болсон юм бол доо?
Эмээ: Ярьж байгааг нь ээ. Одоо чи найз бүсгүйтэй болсон шүү дээ, битгий ийм бүдүүлэг бай.
Жянь Хуа: Гэхдээ түүнд энэ маань таалагддаг шүү дээ.
Эмээ: Тэр чинь Циань л чамайг тэвчдэг болохоор тэр.
Циань: Үгүй дээ, тийм биш ээ.
Эмээ: Чи... эцэг эх чинь сайн уу?
Циань: Тэд сайн байгаа.
Эмээ: Та хоёр одоо хамт амьдарч байгаа юу?
Циань: Бид одоогоор...
Жянь Хуа: Ээж ээ, хэтэрхий их битгий шалгаагаад бай.
Циань: Зүгээр ээ, би ээжтэй чинь жаахан ярилцъя.
Эмээ: Тэг тэг. Жянь Хуа, чи яваад гал тогоонд Бин Юинд тусал.
Жянь Хуа: Намайг хөөж байгаа хэрэг үү? За за, би хоёрдугаар эгчдээ тусалъя даа.
Эмээ: За, яв даа. Жимс идэж бай, хоол удахгүй бэлэн болно.
Жянь Хуа: Хэтэрхий их битгий байцаагаарай.
Бин Шиа: За, зөрүүд амьтан минь.
Жянь Хуа: Хоёрдугаар эгч ээ.
Бин Юин: За, ээжид таалагдаж байна уу?
Жянь Хуа: Маш их таалагдаж байна.
Бин Юин: Сонсоход таатай байна. Гал тогоонд байгаад яах вэ, яваад тэдэнтэй хамт зочны өрөөнд суу.
Жянь Хуа: Хоёрдугаар эгч ээ, би тантай нэг зүйл ярилцмаар байна. Та дэлгүүрээ хаах хэрэгтэй. Ноосон цамц нэхэхээ боль. Өдөржин, шөнөжин илүү цагаар ажилсаар байгаад эрүүл мэнд чинь муудвал яах юм бэ?
Бин Юин: Өсөж том болоод одоо надад тушаадаг болж ээ.
Жянь Хуа: Мэдээж шүү дээ. Бин Шиа эгч таныг шорлогны дэлгүүртээ туслаач гэж гуйсан. Та хоёр хамтдаа дэлгүүрээ ажиллуулбал дээр гэж би бодож байна. Гэр бүлийн бизнес шүү дээ.
Бин Юин: За за, одоо гар даа.
Жянь Хуа: Юу хийгээд байгаа юм бэ?
Эмэгтэй: Өглөөний мэнд. Тэнд нэг загварын дэлгүүр нээгдсэн байна лээ. Тэр футболкууд нь үнэхээр гоё харагдаж байсан.
Эмэгтэй 2: Нээрээ юу?
Эмэгтэй: Тийм ээ, их гоё загварууд байна лээ.
Залуу: Шиао Жүн, ерөнхий редактор Гуань чамтай уулзахыг хүсэж байна.
Эмэгтэй 2: Хэзээ нэг өдөр очиж үзэцгээе.
Эмэгтэй: Тэгье, хамт явцгаая.
Залуу: Өглөөний мэнд.
Му: Би чин сэтгэлээсээ хэлж байна шүү, ерөнхий редактор Гуань. Өнөө орой би таныг заавал оройн хоолонд оруулна. Хавч, далайн хясаа гээд юу хүссэнээ сонго. Та бол зүйрлэшгүй хүн, та манай аврагч!
Гуань: Ноён Му, таны ингэж хэлэх чинь намайг бүр ичээчихлээ.
Му: Хамаагүй ээ, хэллэг минь жаахан эв хавгүй байсан бол уучлаарай. Гэхдээ би таныг заавал дайлах ёстой.
ШЖ: Ерөнхий редактор Гуань.
Му: Яг цагтаа ирлээ. Нааш ир. Чи өөрийгөө хэр ажилласан гэж бодож байна? Яагаад толгой сэгсрээд байгаа юм?
Гуань: Ноён Му, та хүүхэд айлгаад байна. Дин Шиао Жүн, баяр хүргэе. Чи дадлагаа амжилттай дуусгалаа. Одоо албан ёсоор үлдэж болно. Гэхдээ гэрийн бүртгэлийн тухайд чи дараалалд зогсох хэрэгтэй. Тэр болтол чи албан ёсны редактороор ажиллах боломжгүй, тиймээс цалин чинь хэсэг хугацаанд хэвээрээ байх болно.
ШЖ: Зүгээр ээ, баярлалаа.
Гуань: Чи бас ноён Муд баярлалаа гэж хэлэх хэрэгтэй шүү.
ШЖ: Баярлалаа, ноён Му.
Му: Хэрэггүй дээ, надад баярлах хэрэггүй. Чи энэ боломжийг өөрийнхөө хүчээр олж авсан. Зүгээр гөлрөөд зогсоод байлгүй, ерөнхий редактор Гуаньд баярлалаа гэж хэлээч.
ШЖ: Баярлалаа, ерөнхий редактор Гуань.
Ю Я: Ноён Му үнэхээр өөрийн гэсэн өвөрмөц зан чанартай хүн юм аа гэдгийг би анзаарлаа. Гаднаа хайхрамжгүй, эв хавгүй харагддаг ч үнэндээ маш их анхаарал халамжтай хүн юм.
ШЖ: Ноён Му надад маш сайн хандаж байгаа. Тэр ажилдаа үнэхээр гаргууд, би түүнтэй ажиллаад маш их зүйл сурч байна.
Ю Я: Дарсны оронд колагаар... Ноён Мугийн төлөө!
ШЖ: Нээрээ нэг зүйл хэлэхээ мартаж. Би үндсэн ажилтан болсон.
Ю Я: Яагаад эрт хэлээгүй юм бэ?
ШЖ: Би бүтэн цагаар ажиллахаар болсон ч орон тоо нь хараахан шийдэгдээгүй байгаа. Харьяалал шилжих хүртэл хүлээх хэрэгтэй, цалин ч хэвээрээ.
Ю Я: Алхам алхмаар л урагшилна шүү дээ. Чи чадна аа. Энэ колаг агуу зохиолч ноён Дин-ийн төлөө! Хэвлэлийн компани дахь түүний карьер амжилттай байх болтугай.
ШЖ: Би чадах чинээгээрээ хичээх болно. Тэгж байж л агуу хөтлөгч хатагтай Ю амар амгалан амьдарна шүү дээ.
Ю Я: Хатагтай Ю ноён Динтэй ярилцах зүйл байна.
ШЖ: Би сонсож байна.
Ю Я: Нэг стриминг платформ намайг ажилд авахыг хүссэн. Цалин нь одоогийнхоос хоёр дахин их.
ШЖ: Энэ чинь гайхалтай биш үү? Чи яагаад тэр ажлыг авахгүй байгаа юм?
Ю Я: Цалин одоогоор миний гол асуудал биш байх гэж бодож байна. Хамгийн гол нь платформ өөрөө болон өөрийгөө хөгжүүлэх боломж нь чухал байна.
ШЖ: Гэхдээ интернэт бол ирээдүй шүү дээ. Шинэ салбар руу орж үзэх нь зөв гэж би бодож байна.
Ю Я: Магадгүй би оролдоод үзэх хэрэгтэй байх.
ШЖ: Тийм ээ. Агуу хөтлөгч хатагтай Ю-ийн төлөө! Илүү их ирээдүй чамайг хүлээж байна.
Ю Я: Бидний сайхан ирээдүйн төлөө!
Эмэгтэй: таны дуртай тэр мэргэжил чинь тогтвортой ажилд ороход тусалж чадсан уу?
ШЖ: Намайг Хятад хэл, утга зохиолын ангид орохоор өргөдлөө өгөхөд ээж минь эрс дургүйцсэн юм. Тэр намайг ажил олж чадахгүй гэж бодож байлаа. "Шийдвэр гаргахдаа хэтэрхий зөрүүд, эсвэл зөвхөн өөрийгөө бодсон амиа хичээсэн байж болохгүй. Бусдын, ялангуяа гэр бүлийнхээ хэрэгцээг бодолцох ёстой" гэж тэр хэлсэн. Тэр үгс намайг үнэхээр их бухимдуулж билээ. Харин яг тэр үед Сю Тяний тусламж цагаа олж ирсэн юм. Хэвлэлийн компанид ажиллах нь надад агуу зохиолчидтой уулзах боломж олгож, утга зохиолын бүтээлүүдийг борлуулах дүрмийг ойлгоход тусална гэж би бодсон. Тэр ажил маш олон давуу талтай байлаа. Ажлын цаг нь тогтмол. Өдрийн цагаар ажиллаад, ажлын дараа өөрийнхөө бүтээлийг бичихэд анхаарлаа хандуулж болохоор байв. Би бүр зарим онлайн дэлгүүрүүдэд модел хийж ч болохоор байлаа. Би мөрөөдөж байсан амьдралдаа нэг алхам ойртлоо гэж бодсон. Гэвч юу ч хэзээ ч тийм амархан байсангүй.