Хятад кино

Линк: https://www.youtube.com/watch?v=kzpoaigz2O4

 

Дүрүүд:

Нэр	Тайлбар
Су Ванчин	Гол дүрийн эмэгтэй, Шя Шуаны ээж
Гу Чэнзэ	Гол дүрийн эрэгтэй, Шя Шуаны аав
Гу хатагтай	Гу Чэнзэгийн ээж
Лин Шюэжи	Хаохаогийн ээж, хорон санаат эмэгтэй
Цян Ли	Лин Шюэжигийн хамтрагч, Хао Хаогийн ээж
Шя Шуан	Су Ванчин, Гу Чэнзэ нарын хүү
Хаохао	Шюэжигийн хүү, Чэнзэгийн андуурагдсан хүү
Жу ах	Гу гэр бүлд удаан ажилласан туслах

 

Менежер: Энэ дарснуудыг 9 тоот VIP өрөөнд хүргэж өг. Тэр өрөөний зочин маш нөлөө бүхий хүн учраас яасан ч гомдоож болохгүй шүү.

Ванчин: Сайн байна уу? Аа! Намайг тавь! Би зүгээр л дарс хүргэж өгч байна. Би таны бодож байгаа шиг тийм хүн биш.

Чэнзэ: Надад эм уулгачихжээ... Туслаарай. Би бүх хариуцлагыг хүлээх болно.

 

 

Менежер: Энэ дарснуудыг 9 тоот өрөөнд хүргэж өг. Тэнд байгаа зочин маш их эрх мэдэлтэй хүн. Түүнийг яасан ч гомдоож болохгүй шүү. Үгүй бол юунд орооцолдсоноо ч чи ойлгохооргүй болно. Ойлгов уу?

Ажилтан: Би ажлаасаа гарлаа.

Менежер: Хөөе, энэ охин ч овоо гар байгаа биз, тийм ээ? Оюутан охин байгаа юм, надад цагаар ажиллаж өгдөг. Ховор олз шүү.

Би жирэмсэн болчихсон. Таны хүслийг хангаж чадахгүй нь. Таныг өөр хүнтэй уулзуулж өгөх үү?

Чэнзэ: Юуны чинь охин байх вэ дээ! Тэр охин ийшээ ирээгүй.

Менежер: Юу? Тэгвэл тэр хэн гэгчтэй хамт хоносон байж таарах болж байна?

 

Хамгаалагч: Захирал аа.

Чен захирал (Чэнзэ): Тэр эмэгтэй миний бөгжийг зүүсэн байгаа. Түүнийг ол. Би түүнтэй гэрлэмээр байна.

Хамгаалагч: За. за.

Менежер: Су Ванчин "Чен" корпорацын захирал Гу Чэнзэтэй унтсан байж.

"Чен" корпорацын эзний эхнэрийн суудал одоо минийх боллоо!

 

 

Хүү: Ээж ээ, болгоомжтой байгаарай.

Ээж: Ченийн эдлэн газарт очсон бол эелдэг байж, өөрийнхөө хэн гэдгийг мэдээрэй. Чи бол зөвхөн Хаохаогийн хичээлийн хамтрагч гэдгээ үргэлж санаарай. Ойлгосон уу?

Хүү: Ойлгосон. Би мэднэ ээ. Энэ ажил сарын таван мянган долларын цалинтай.

Би маш томоотой байж, сайн ажиллаж ээжийнхээ нүдийг эмчлэх мөнгө олж өгнө өө.

Ванчин: Гу хатагтай архаг толгой өвдөх өвчтэй гэж сонссон. Энэ анхилуун үнэрт уут толгойны өвчин намдаадаг юм. Очоод түүнд бэлэг болгож өгөөрэй.

Хүү: Ээж ээ, битгий санаа зов. Би заавал өгнө өө. Ээж ээ, Хүү нь явлаа шүү. Гэртээ ганцаараа байхдаа өөрийгөө сайн халамжлаарай.

Ээж: За.

 

 

Хаохао: Пүх! Энэ чинь гахайн тэжээл байна шүү дээ! Муухай амттай юм! Би зайрмаг идмээр байна!

Үйлчлэгч: Хаохао, Гу хатагтай хоол идэж байх үед зайрмаг идэж болохгүй гэж хэлсэн шүү дээ.

Шюэжи: Дуугүй бай! Хаохао юу хүснэ, түүнийг нь л авч өг. Хэрвээ чиний шөл чинь хэтэрхий халуун байж миний хүүг түлээгүй бол тэр яагаад зайрмаг идэх гэж? Одоо эндээс зайл! Хамгийн шилдэг импортын зайрмаг авчирч өг!

Чэнзэ: Болно! Хаохао өөрөө шөлний аягыг унагачихсан шүү дээ. Гэтэл чи зарц нарыг буруутгаж байна. Чи хүүхдээ ингэж хүмүүжүүлдэг юм уу?

Шюэжи: Чэнзэ...

Чэнзэ: Хаохао, уучлалт гуй.

Эмээ:      Хаохао, чи зарц нартай ингэж харьцдаг юм уу?

Чэнзэ: Шюэжи, чи түүнийг хэтэрхий их дураар нь тавьж байна.

Хаохао: Эмээ, та Хаохаод хайргүй болчихсон юм уу? Хаохао бол таны цорын ганц ач хүү шүү дээ.

Эмээ (Гу хатагтай): За за, дараа ингэж болохгүй шүү, за юу? Хурдан Хаохаог авч явж хувцсыг нь соль. Хичээлийн хамтрагч нь удахгүй ирэх байх.

Шюэжи: Нээрээ тийм шүү.

Чэнзэ:     Тэр шөнө намайг аварсан эмэгтэй ийм адгийн хүн байна гэж санасангүй. Сүүлийн таван жил түүнтэй гэрлээгүй минь зөв шийдвэр байж.

Эмээ: Хаохао тэр хоёр яг адилхан юм. Хэрвээ бид эцэг тогтоох шинжилгээ хийж, манай Ченийн удмын цус мөн гэдгийг нь батлаагүй байсан бол... Үнэндээ түүнийг миний ач хүү гэдэгт итгэхээргүй л байсан юм. Хөөх.

Үйлчлэгч: Гу хатагтай, ноён Чен, хичээлийн хамтрагч хүү ирлээ.

Эмээ: Өө, энэ хүүхэд... Яаж Чэнзэтэй ийм адилхан байж чаддаг байна аа? Тэр яагаад Чэнзэийн бага настай яг адилхан харагдаад байна вэ?

Шя Шуан: Сайн байна уу, эмээ? Сайн байна уу, ноён Чен? Би бол Хаохаогийн хичээлийн хамтрагч. Миний нэрийг Су Шя Шуан гэдэг. Би таван настай.

Эмээ: Сайн уу, Шя Шуан.

Чэнзэ: Хачин юм аа, би энэ хүүхдийг анх удаа харж байгаа ч яагаад ч юм маш дотно санагдаад байх юм.

 

 

Шюэжи: Ээж ээ! Ээж ээ! Аа!

Эмээ: Шя Шуан, Шя Шуан... Хаохао бол их ааштай хүүхэд. Тэр зүгээр сууж чаддаггүй, ёс журам мэддэггүй юм. Би чамайг түүнтэй хамт суралцаж, түүнийг тайвшруулж өгөөсэй гэж хүсэж хичээлийнх нь хамтрагчаар авсан юм шүү.

Шя Шуан: Ойлголоо, эмээ. Сургууль дээр багш нар минь намайг зан байдал, сурлагаараа маш сайн гэж магтдаг. Би гэртээ өдөржин сууж ном уншиж чадна.

Эмээ: Ямар сайн хүүхэд вэ!

Шюэжи: Хаохао... Хүү минь, чамайг Чен гэрбүлийн цорын ганц залгамжлагч болгохын тулд ээж нь маш их хүчин чармайлт гаргасан. Би чиний эцэг тогтоох шинжилгээний хариуг өөрчилсөн юм шүү. Чен гэрбүлийн бүх хөрөнгө чинийх. Хэн ч чамаас авч чадахгүй. Ойлгосон уу?

Эмээ: Өө бурхан минь, хэрвээ тэр (Шя Шуан) миний ач хүү байсан бол би ямар аз жаргалтай байх байсан бол оо!

Шюэжи: Ээж ээ... Чэнзэ...

Шюэжи: Тэгэхээр энэ Хаохаод олж өгсөн хичээлийн хамтрагч нь юм байна, тийм үү? За, хурдан явж Хаохаотэй хамт суралц. Хичээлээ хий.

Чэнзэ: Шя Шуан, яв даа.

Шя Шуан: За.

Чэнзэ: Ээж ээ, компани дээр хийх ажил их байна. Би одоо явлаа шүү.

Эмээ: За.

Шюэжи: Өө, Чэнзэ, би чамайг гаргаж өгье.

Чэнзэ: Хэрэггүй дээ.

 

 

Шя Шуан: Эмээ намайг чамтай хамт суралц гэж хэлсэн.

Хаохао: Би сурмааргүй байна! Би зүгээр л тоглоомоороо тогломоор байна!

Шя Шуан: Хэрвээ чи хичээлээ хийхгүй бол эмээ чинь мэдээд чамайг зэмлэнэ шүү дээ.

Хаохао: Чи зүгээр л нэг зарц. Эндээс зайл!

Шя Шуан: Хэрвээ тэр намайг сурч байгааг харвал магадгүй надтай хамт сурах байх. Үүнийг ээж минь Гу хатагтайд мэндчилгээний бэлэг болгож өгөөрэй гэж хэлсэн юм.

Хаохао: Чи намайг эмээд ховлох гээ юу?! Чамайг цохино доо! Би чамайг цохино!

Шя Шуан: Би чамайг эмээд ховлоогүй ээ. Би зүгээр л... энэ зүүлтийг эмээд өгөх гэсэн юм.

Хаохао: Чи манай эмээд юу ч өгөх эрхгүй!

Шя Шуан: Үгүй ээ!

Хаохао: Чи үүнийг хамгаалмаар байгаа юм уу?

Шя Шуан: Аа!

Эмээ: Юу болоод байна аа? Энэ...

Хаохао: Эмээ! Энэ хүүхэд л бүхнийг хийсэн! Тэр хичээлээ хийхгүй намайг түлхчихсэн! Эмээ, үүнийг хурдан явуул!

Эмээ: Шя Шуан. Эмээ нь чамаас асууж байна, чи Хаохаог түлхсэн юм уу?

Шя Шуан: Эмээ, би санаандгүй...

Эмээ: Шя Шуан, чи эмээгийнхээ урмыг маш их хугаллаа. Би чамайг сайн хүүхэд гэж бодож Хаохаотэй хамт байлгахад итгэлтэй байсан. Гэтэл юу болов? Эхний өдрөө л асуудал тарьж, хүн цохиж байна. Энэ өрөөг хараач, ямар замбараагүй болгочихсон юм бэ! Бурхан минь.

Шя Шуан: Уучлаарай эмээ.

Эмээ: Зүгээр дээ. Одооноос эхлээд чи хичээлийн хамтрагч байх хэрэггүй. Чи явж болно.

Шя Шуан (Бодол): Би зүггүй байснаасаа болоод эмээг уурлуулчихлаа. Явахаасаа өмнө энэ зүүлтийг эмээд өгөх ёстой.

Шя Шуан: Эмээ, энэ бол ээжийн минь танд өгөөрэй гэсэн зүүлт. Энэ таны архаг толгойны өвчнийг анагаана.

Хаохао: Эмээ! Хурдан үүнийг явуул!

Эмээ: За за.

Шя Шуан: Эмээ, гуйя үүнийг хүлээж аваарай. Би ээждээ танд өгнө гэж амласан юм.

Эмээ: Чи... Шя Шуан! Чиний гар... Юу болсон бэ? Хаохао, чи үүн дээр гишгэсэн үү?

Шюэжи: Ээж ээ, Хаохао бол таны төрсөн ач хүү. Та яаж гадны хүүхдийг өмөөрч чадаж байна аа? Тэр өөрөө л унасан байх.

Эмээ: Шарх нь гарны ар талд байна. Хэрвээ тэр өөрөө унасан бол алган дээр нь шарх байх ёстой. Чи одоо түүнийг өөрийгөө гишгэсэн гэх гээд байна уу? Шя Шуан, эмээдээ хэл дээ, яг юу болсон юм бэ?

Шя Шуан: Би түүнийг хичээлээ хийе гэсэн боловч тэр татгалзсан. Би ээжийнхээ өгсөн зүүлтийг танд өгөх ёстойгоо санасан юм. Гэтэл тэр намайг ховлох гэж байна гэж бодоод намайг түлхэж унагасан. Тэгээд үүнийг гишгэж хагалах гэхээр нь би гараараа хамгаалсан юм. Тийм болохоор л би түүнийг санамсаргүй түлхчихсэн.

Эмээ: Тийм байж. Шя Шуан, эмээ нь чамайг буруугаар ойлгожээ. Уучлаарай. Эмээ нь чиний сайхан сэтгэлийг үнэлсэнгүй. Нааш ир, эмээ нь чамайг эмнэлэгт хүргэж өгье. Хурдан!

Хаохао: Эмээ! Үгүй ээ! Та миний эмээ шүү дээ! Би таныг түүнийг эмнэлэгт авч явахыг зөвшөөрөхгүй!

Эмээ: Намайг тавь, Хаохао!

Хаохао: Эмээ шударга бус байна! Тавь! Аа!

Эмээ: Аа! Шя Шуан! Шя Шуан... Шя Шуан, жоохон тэсээрэй. Удаан...

 

 

Ванчин: Шя Шуан! Шя Шуан! Шя Шуан! Миний хүү яаж байна? Ээжийгээ битгий айлгаарай.

Шюэжи (Бодол): Су Ванчин. Энэ тэр байна. Тэгвэл Су Шя Шуан бол... Чэнзэгийн хүүхэд байх нь.

Эмээ: Чи... Шя Шуангийн ээж үү?

Ванчин: Тийм ээ.

Эмээ: Би үнэхээр харамсаж байна. Шя Шуан намайг аврах гэж байгаад бэртчихлээ. Битгий санаа зов. Би бүх хариуцлагыг хүлээнэ. Шя Шуанг аврахын тулд хамгийн шилдэг эмч нарыг авчирна.

Ванчин: За. Баярлалаа, Гу хатагтай.

Эмч: Өвчтөн маш их цус алдсан байна. Яаралтай цус сэлбэх шаардлагатай, гэхдээ манай эмнэлэгт RH сөрөг бүлгийн цус байхгүй байна.

Эмээ: Байхгүй гэж үү? Тэгвэл одоо яах вэ? RH сөрөг цус... Энэ чинь миний хүүгийн цусны бүлэг шүү дээ! Би яг одоо түүн рүү залгаад Шя Шуанг аврахаар ирүүлнэ.

Ванчин: За. Баярлалаа, Гу хатагтай.

Эмээ: Энэ бол миний хийх ёстой зүйл. Хурдан бос.

Шюэжи (Бодол): Шя Шуан үхчихвэл л дээр. Тэгвэл Хаохаотэй хөрөнгө булаалдах хүн байхгүй болно. Өө ээж ээ! Та... Чэнзэ өнөөдөр хэдэн зуун сая долларын гэрээнд гарын үсэг зурж байгаа. Ийм жижигхэн зүйлээс болж түүнийг дуудах хэрэг байна уу? Хэрэггүй шүү дээ, тийм ээ?

Эмээ: Жижигхэн зүйл гэж үү? Энэ чинь үхэл хагацлын асуудал байна! Маш том асуудал! Миний утсыг өг! Би одоохон Чэнзэ руу залгаж Шя Шуанг аврах болно.

Шюэжи: Ээж ээ! Та тэнэгтэж байна! Тэр бол гадны хүн! Ноён Чэнзэ бол өндөр хэргэм зэрэгтэй хүн! Түүнээс болоод Ченийн корпорацын хөгжлийг саатуулна гэж үү? Энэ үнэхээр үнэ цэнгүй зүйл!

Эмээ: Лин Шюэжи! Миний хэлснийг чи ойлгосонгүй юу? Утсыг минь өг!

Хаохао: Эмээ! Аав руу битгий залга! Аавын ажилд битгий саад бол!

Эмээ: Намайг тавь! Намайг тавь!

Шюэжи: Хөөе! Хаохао! Чи утсыг нь авч чадав уу?

Эмээ: Чам шиг ач хүүтэй байх гэж дээ... Чэнзэ! Шя Шуан намайг аврах гэж байгаад бэртчихлээ. Тэр бэртсэн байна. Түүний цусны бүлэг чинийхтэй адилхан. Хурдан ирж түүнд цус өгөөч! За, за, за!

 

 

Чэнзэ: Ээж ээ, би энд байна!

Эмээ: Хурдан! Хурдан орж Шя Шуанд цус өг!

Чэнзэ (Ванчинг хараад): Тэр яагаад ийм танил харагдаад байна вэ?

Эмээ: Чэнзэ! Хурдан! Шя Шуанд цус өг!

Чэнзэ: За.

Хаохао: Аа! Эмээ намайг түлхчихлээ! Эмээ надад хайргүй болчихсон!

Шюэжи: Өөрийнхөө ач хүүг түлхэнэ гэж үү! Чен гэр бүл яаж ийм хүүхэд гаргаж чадав аа? Ямар шившэг вэ!

 

 

Хүү: Ээж ээ.

Ванчин: Миний хүү! Шя Шуан! Шя Шуан, чи сэрчихлээ! Бие нь яаж байна? Зүгээр үү? Гэнэт яаж ийм болчихов оо? Ченийн эдлэнд чамайг дээрэлхсэн үү?

Шя Шуан: Шя Шуанг дээрэлхээгүй ээ. Шя Шуан Ченийн эдлэнд маш сайн байсан.

Ванчин: Миний Шя Шуан том болжээ. Үнэхээр уучлаарай. Би чамайг хангалттай хамгаалж чадсангүй.

Эмээ: Шя Шуан. Би л уучлалт гуйх ёстой хүн нь. Уучлаарай, Шя Шуан. Эмээгээ уучилж чадах уу?

Шя Шуан: Гу хатагтай, та уучлалт гуйх хэрэггүй ээ. Та надад таалагддаг.

Эмээ: Шя Шуангийн ээж ээ. Та үнэхээр Шя Шуанг маш сайн хүмүүжүүлжээ. Шя Шуан бол маш сайн хүүхэд. Өө... Шя Шуангийн аав хаана байгаа вэ? Би яагаад түүнийг харсангүй вэ?

Ванчин: Таван жил өнгөрчээ. Би тэр хүний царайг бараг санахаа больж. Үнэндээ... Шя Шуангийн аав хэн гэдгийг би ч мэддэггүй юм. Шя Шуан бол... санамсаргүй жирэмслэлт байсан юм.

Эмээ (Бодол): Аа! Шя Шуан... Миний ач хүү байж болох уу? Чэнзэгийн цус болон Шя Шуангийн цусыг авч ДНХ-ийн шинжилгээ хийлгэ. Шя Шуанг миний ач хүү гэж би сэжиглэж байна. Хурдан!

Эмч: За, Гу хатагтай!

Эмээ: Нааш ир, эмээ нь чамд тусалъя. Шя Шуангийн ээж ээ. Шя Шуан намайг аварч байгаад бэртсэн. Та хоёр гэртээ харьж ачаагаа бэлд. Би энд бичиг баримтын ажил дуусгаад та хоёрыг Ченийн эдлэнд авч очих болно. Тэнд та хоёр сайн амарч болно.

Ванчин: Хэрэггүй дээ, Гу хатагтай. Шя Шуан бид хоёр гэртээ хэд хоног амрахад болно.

Эмээ: Би шаардаж байна. Энэ бүхэн надаас болж эхэлсэн. Би бүх хариуцлагыг хүлээх ёстой. Шя Шуангийн хувьд... Би түүнд тайлбарлашгүй ойр дотно байдлыг мэдэрч байна. Би зүгээр л түүнийг өдөр бүр хармаар байна. Шя Шуангийн ээж ээ. Гуйя, зөвшөөрөөч.

Хүү: Ээж ээ

Ванчин: За.

Эмээ: Ээждээ тусалъя. Явцгаая!

Ванчин: Болгоомжтой, Шя Шуан.

 

Шюэжи: Тэр хөгшин шулам... үнэхээр тэднийг Ченийн эдлэнд авчрахыг хүсэж байна гэж үү! Хэрвээ ингэж үргэлжлэх юм бол Гу Чэнзэг Су Ванчин аварсан гэдгийг, бас Су Шя Шуан бол Чэнзэийн хүү гэдгийг тэр удахгүй мэднэ. Би түрүүлж хөдлөх ёстой. Тэднээс хоёулангаас нь салах хэрэгтэй. Тэгж байж л би өөрийнхөө болон хүүгийнхээ хөрөнгө чинээ, байр суурийг хамгаалж чадна.

 

 

Шюэжи: Ээж ээ! Би танд хэлсэн шүү дээ, энэ ядуусыг аврах нь ямар ч үнэ цэнгүй гэж! Хараач, Су Шя Шуан... биднийг хараагүй байхад таны хэдэн арван сая долларын үнэтэй хаш зүүлтийг хулгайлчихсан байна! Тэр хулгайлчихаж!

Эмээ: Байж боломгүй юм! Шя Шуан бол сайхан сэтгэлтэй, зөв хүмүүжилтэй хүүхэд. Тэр хэзээ ч хулгай хийхгүй.

Шюэжи: Ээж ээ! Хяналтын камерын бичлэг энд байна! Итгэхгүй байх юу байгаа юм бэ? Та дэндүү цагаан цайлган болохоор л тэр ээж хүү хоёр таныг хуурч байна! Чен гэрбүлээс хулгай хийх зүрхтэй байна гэдэг чинь! Ямар ичгүүргүй юм бэ! Би одоохон хүмүүс авч явж тэднийг баривчилж, сайн сургамж өгөх болно.

Эмээ: Хөөе! Тэндээ зогс! Зогс!

Туслах: Гу хатагтай! Гу хатагтай! Шинжилгээний хариу гарлаа!

Эмээ: Хурдан надад үзүүл! Би мэдээд байсан юм! Миний зөн совин хэзээ ч алддаггүй. Шя Шуан... бол Чэнзэгийн хүү! Тэр миний төрсөн ач хүү мөн байна! Үгүй ээ! Тэр эмэгтэй, Лин Шюэжи! Хурдан! Түүнийг зогсоо!

 

 

Ванчин: Шя Шуан Ченийн эдлэн рүү явахыг үнэхээр их хүсэж байгаа бололтой.

Шя Шуан: Тийм ээ, ээж ээ. Шя Шуан Гу хатагтай болон ноён Ченд хайртай. Хэрвээ би тэдэнтэй хамт амьдарвал маш их аз жаргалтай байх болно.

Ванчин: Гу хатагтай биднийг авахаар ирэх ёстой доо.

 

 

Шюэжи: Су Ванчин! Су Шя Шуан! Та хоёр ээж хүү хоёр үнэхээр зоригтой юм аа, тийм үү? Та нар бүр Чен гэрбүлээс хулгай хийж зүрхэлж байна уу?

Ванчин: Хатагтай Шюэжи? Та... магадгүй андуурсан байх. Бид Чен гэрбүлээс юу ч хулгайлаагүй!

Шюэжи: Би чамайг хулгайлсан гэж хэлсэн бол чи хулгайлсан гэсэн үг! Хамгаалагчид аа! Энэ ээж хүү хоёрт сургамж өг!

Шя Шуан: Ээж ээ! Миний ээжийг битгий цохиорой!

Ванчин: Шя Шуан! Чи юу хийж байгаа юм бэ? Гэгээн цагаан өдрөөр энэ чинь хууль бус шүү дээ!

Шюэжи: Хууль? Чен гэрбүл бол өөрөө хууль! Тэднийг зод!

Шя Шуан: Миний ээжийг битгий цохи! Ээжийг минь битгий цохиорой!

Ванчин: Шя Шуан!

Хүү: Ээж ээ!

Ванчин: Шя Шуан!

Шюэжи: Бос!

Тэднийг хайр найргүй зод!

Эмээ: Хурдлаач! Яагаад ийм удаан байгаа юм бэ?

 

 

Эмээ: Үгүй ээ! Би Чэнзэд энэ тухай хэлэх ёстой. Чэнзэ! Шя Шуан бол чиний төрсөн хүү! Тэр миний төрсөн ач хүү! Хурдан ирж, надтай хамт явж Шя Шуанг ав.

Чэнзэ: Ээж ээ! Та юу яриад байгаа юм бэ? Таван жилийн өмнөх тэр явдлаас хойш би өөр эмэгтэйд хүрээгүй. Тэгээд ч би Шя Шуангийн ээжийг таних ч үгүй. Шя Шуан яаж миний хүү байх юм бэ?

Эмээ: Би тийм гэж хэлж байвал тийм! Одоохон ир!

 

 

Ванчин: Гу хатагтай. Би өөрөөсөө асуугаад ч хариулт олсонгүй, би таныг хэзээ ч гомдоож байгаагүй. Та яагаад бидэнтэй ингэж харьцаж байгаа юм бэ?

Шюэжи: Су Ванчин! Чи болон чиний хүү байгаа нь л надад доромжлол! Намайг чамайг явуул гэж хүсэж байна уу? За яах вэ. Зүгээр л гэм буруугаа хүлээгээд энэ мэдүүлэг дээр гарын үсэг зур. Энд гарны хээгээ дар. Тэгвэл би чамайг явуулъя.

Шя Шуан: Ээж ээ! Би ээжтэйгээ баймаар байна!

Ванчин: За. Би зуръя.

 

 

Эмээ: Байна. Ванчин хүүтэйгээ хэдэн давхарт амьдарч байгаа вэ?

Жу ах: Гу хатагтай. Су хатагтай хүүтэйгээ хамгийн дээд давхарт байгаа.

Эмээ: Энэ ямар гээчийн барилга вэ? Цахилгаан шат ч байхгүй! Одооноос миний ач хүү ийм газар амьдрах ёсгүй!

 

 

Ванчин: "Уучлаарай хатагтай, би Гу гэр бүлээс хаш зүүлт хуулгайлсан... Гу гэр бүлээс уучлалт гуйж байна." Залуу хатагтай, одоо биднийг явуулж болох уу?

Шюэжи: Чи зүүдэлж байна.

Ванчин: Аааа! Май.

Шюэжи: Чиний хүү энд байна. Су Ванчин! Хурдан ир!

Ванчин: Шя Шуан!

Шюэжи: Чиний хүү энд байна, наашаа ир. Ир.

Ванчин: Шя Шуан!

Шюэжи: Ир. Май. Шя Шуан энд байна, ир. Шя Шуан, хурдан ир! Ир. Хурдлаач! Хүү чинь чамайг хайж байна.

Ванчин: Шя Шуан!

Шюэжи: Су Ванчин! Хурдлаач! Хүү чинь чамайг хайж байна, Су Ванчин!

Ванчин: Би энд байна.

Шюэжи: Хурдан! Шя Шуан чамайг хайж байна.

Ванчин: Шя Шуан! Өвдөж байна! Шя Шуан!

 

 

Эмээ: Ванчин! Энэ яаж ийм зүйл болов оо? Цус! Шя Шуан!

Ванчин: Чи галзуу эмэгтэй! Чи хүний амь насыг юман чинээ бодохгүй байна! Хэрвээ чи намайг албал чи ч бас шоронд орно!

Шюэжи: Шорон гэнэ ээ? Су Ванчин, чи тэр хүлээлтийн бичгийг чамайг зүгээр л бичүүлсэн гэж бодоогүй биз дээ? Чамайг үхсэний дараа би чиний хүлээлтийн бичгийг нийтлэх болно. Тэр бичигт чи Чен гэрбүлийг гомдоосондоо амьд явах нүүргүй болж, хүүгийнхээ төлөө амиа хорлож нүглээ наманчилсан гэж бичигдэх болно. Харин чиний хайртай хүү чинь ээжийгээ аврах гэж байгаад дээврээс санамсаргүй хөл алдаж унаад үхсэн байх болно. Хахаха.

Шя Шуан: Ээж ээ!

Ванчин: Шя Шуан!

Шюэжи: Су Ванчин! Там руугаа тонил!

Шя Шуан: Ээж ээ!

Эмээ: Зогс!

Шя Шуан: Эмээ! Гуйя, ээжийг минь хурдан авраач!

Эмээ: Хэн миний ач хүүд хүрэх зүрхтэй байна вэ? Би тэдний амийг авна шүү!

Хамгаалагч: Энэ... Энэ чинь Чен гэрбүлийн тэргүүн байна шүү дээ! Чен гэрбүл маш хүчирхэг, баян. Хэрвээ тэд биднийг ач хүүг нь барьцаалсныг мэдвэл биднийг заавал сүйрүүлнэ! Энэ... Энэ бидэнд хамаагүй шүү! Бид ч өнгөрлөө, өнгөрлөө! Одоо бид дууссан.

Шюэжи: Тэр яаж энд ирэв ээ?

Хамгаалагч: Энэ бидэнд хамаагүй шүү!

Ванчин: Шя Шуан! Миний хүү! Зүгээр үү? Өвдөж байна уу?

Шя Шуан: Ээж нь зүгээр ээ. Шя Шуан, чи зүгээр үү?

Эмээ: Шя Шуан бол миний ач хүү. Та нар миний ач хүүд хүрэх зүрхтэй байна уу? Та нар үхлээ хайж байна...

Шюэжи: Ээж ээ! Су Ванчин болон түүний хүү юм хулгайлсан. Хяналтын камерын бичлэг бол тодорхой нотлох баримт. Би тэдэнд сургамж өгөхөөр энд ирсэн юм.

Эмээ: Манай Чен гэрбүлийн эд хөрөнгө бүгд миний ач хүүгийнх! Та нар дүлий юм уу? Би чамайг битгий ир гэж хэлсэн. Гэтэл чи зөрүүдэлсээр байгаад ирлээ. Чиний санаа чинь юу вэ? Бас та нар, миний ач хүүг яаж дээрэлхэж зүрхлэв ээ? Би та нарыг ямар ч мөргүй алга болгож чадна шүү!

Хамгаалагч: Энэ эмэгтэй л бүхнийг зохион байгуулсан! Бидэнд хамаагүй! Тийм ээ, бүгд энэ эмэгтэй байсан юм!

Ванчин: Гу хатагтай, Гу хатагтай! Гу хатагтай! Бид үнэхээр юу ч хулгайлаагүй! Хатагтай Шюэжи л орж ирэнгүүтээ миний халаасанд хаш зүүлтийг хүчээр хийсэн. Тэгээд л шууд биднийг зодож эхэлсэн! Гуйя, та бидэнд итгэх ёстой!

Эмээ: Ванчин, би чамд болон хүүд чинь итгэж байна.

Шюэжи: Ээж ээ! Тэд таныг хуурч байна! Та тэдэнд итгэж болохгүй! Хяналтын камерын бичлэг бүгдийг харуулж байгаа! Тэд зүгээр л таны өрөвч сэтгэлийг ашиглаж манай гэр бүлийн мөнгийг хулгайлахыг хүсэж байна!

Эмээ: Лин Шюэжи! Дуугүй бай! Чи яагаад Ванчин болон миний ач хүүг хорлох гээд зүтгээд байгаа юм бэ? Чиний зүрх сэтгэл яаж ийм хорон муу байж чадаж байна аа?

Шюэжи: Ээж ээ! Битгий хууртаач! Тэр ээж хүү хоёр тэр аврах ажиллагааг зориудаар зохион байгуулсан юм! Та дэндүү сайхан сэтгэлтэй байна. Та...

Эмээ: Би энэ бүхнийг чиний сайн сайхны төлөө хийж байна! Чи миний ач хүүг яаж цохисон бэ, би чамд яг тэр аргаар чинь хариуг нь өгөх болно!

Шюэжи: Ээж ээ, та надад итгэх ёстой! Ээж ээ!

Эмээ: Чам шиг хорон санаатай эмэгтэй яаж Чэнзэийг аварсан байж таарах вэ? Чи манай Чен гэрбүлд орох эрхгүй хүн. Бас чиний төрүүлсэн хүү чинь ч чамтай адилхан муу хүмүүжилтэй байна! Би чиний Хаохаог манай Ченийн удмын цус биш гэж бодож байна! Би дахиж шинжилгээ хийлгэх болно.

Шюэжи: Ээж ээ! Та яаж Хаохао бид хоёрыг сэжиглэж чадаж байна аа? Тэр бол таны төрсөн ач хүү шүү дээ! Ээж ээ, та надад итгэх ёстой! Ээж ээ!

Эмээ: Миний нүднээс зайл! Жу ах, таван жилийн өмнөх явдлыг надад дахиж судалж өг.

Шюэжи (Бодол): Энэ ч баларлаа! Хэрвээ ээж тэр үед Су Ванчингийн бөгжийг хулгайлсан хүн нь би байсныг, бас Гу Чэнзэтэй холбоотой Хаохаогийн эцэг тогтоох шинжилгээг хуурамчаар үйлдсэнийг мэдвэл бүх зүйл дуусна!

 

 

Шя Шуан: Эмээ!

Эмээ: Би чамайг анх харахдаа л шууд дотно санагдсан юм. Чи яг аавынхаа бага нас шиг харагддаг. Цусны бүлэг чинь ч бас адилхан. Чи бол миний төрсөн ач хүү.

Шя Шуан: Аав уу? Миний аав хэн юм бэ?

Эмээ: Миний хайрт хүү минь, чиний аав бол миний ач хүү Гу Чэнзэ.

Ванчин (Бодол): Тэр шөнө миний хамт хоносон хүн нь Ноён Чен байсан гэж үү?

Шя Шуан: Ямар гоё юм бэ! Шя Шуан одоо аавтай боллоо!

Эмээ: Эмээ нь Ченийн корпорацын бүх хөрөнгийг чиний нэр дээр шилжүүлэх болно. Бас чиний албан ёсны ач хүү гэдгийг хэвлэл мэдээллээр зарлах болно! Би хайрт ач хүүгээ гэр бүлдээ албан ёсоор оруулмаар байна!

Ванчин: Гу хатагтай, та андуураагүй биз дээ?

Эмээ: Андуураагүй ээ. Энэ бол үнэн. Магадгүй таны нүднээс болоод Шя Шуангийн аавыг сайн санаж чадахгүй байгаа байх. Хэрвээ бид таны нүдийг эмчилж чадвал магадгүй та бүхнийг санах байх. Явцгаая. Гэртээ харья.

 

 

Шюэжи: Үгүй ээ! Тэд хэзээ ч гэрт ирж болохгүй! Тэр ээж хүү хоёрыг надад болон Хаохаод харьяалагдах бүхнийг хулгайлахыг би хэзээ ч зөвшөөрөхгүй!

 

 

Эмээ: За. Явцгаая.

Ванчин: Юу болов?

Шя Шуан: Эмээ!

Ванчин: Гу хатагтай! Гу хатагтай, танд юу болов оо?

Шя Шуан: Эмээ! Эмээгийн толгойноос цус гарч байна!

Ванчин: Юу?! Гу хатагтай! Гу хатагтай!

 

 

Чэнзэ: Ээж ээ!

Шюэжи: Чэнзэ, чи ашгүй ирлээ! Су Ванчин болон тэр хүү хоёр л үүнийг хийсэн! Тэд юм хулгайлж байгаад ээж тооцоо хийхээр иртэл ээжийг бэртээчихлээ!

Ванчин: Бид биш ээ! Тэр худал хэлж байна!

Чэнзэ: Эхлээд ээжийг эмнэлэгт хүргэе.

 

 

Чэнзэ: Эмч ээ, ээж минь яаж байна?

Эмч: Гу хатагтай толгойдоо маш хүчтэй цохилт авсан байна, нэлээд ноцтой байна. Азаар тэр ерөнхийдөө эрүүл мэнд сайтай учраас амь насанд нь аюулгүй. Гэхдээ тэр дахиж цочролд орж болохгүй. Үгүй бол цусны даралт нь ихсэж, аюултай нөхцөл байдал үүсэж болзошгүй.

Чэнзэ: За. Баярлалаа, эмч ээ.

Чэнзэ: Ээжид юу болоод байгаа юм бэ? Тэр Шя Шуанг өөрийнхөө ач хүү гэж хэлээд л байх юм. Магадгүй... тэр Шя Шуанг өөрийнхөө өргөмөл ач болгохыг хүссэн юм болов уу?

Шюэжи: Су Ванчин, чи болон чиний хүү хулгай хийгээд зогсохгүй хүнийг зориудаар бэртээсэн! Би өөрөө чамайг шоронд явуулах болно! Явъя! Явъя!

Чэнзэ: Дуугүй бай! Эмнэлэгт чанга ярьж болохгүй! Чи үүнийг мэдэхгүй байна уу?

Шюэжи: Чэнзэ, тэд ээжийг чинь ийм болгосон байна шүү дээ! Бид тэднийг хурдан шоронд явуулж, шударга ёсыг тогтоох ёстой!

Ванчин: Үгүй ээ! Бид юу ч хулгайлаагүй! Бас бид Гу хатагтайыг бэртээгээгүй! Тэр муу эмэгтэй л...

Шя Шуан: Энэ муу эгч л хийсэн!

Шюэжи: Битгий дэмий юм ярь! Та хоёр юм хулгайлж байхад эмээ нь та нарыг барих гэж байгаад л түлхэгдэж унаад ухаан алдсан шүү дээ!

Чэнзэ: Түлхэгдэж унасан гэнэ ээ? Ээжийн толгой мохоо зүйлээр цохиулсан байсан! Гэтэл чи түлхэгдэж унасан гээд байна уу?

Шюэжи: Би андуураад хэлчихэж. Су Ванчин л... Тэр юм хулгайлж байгаад баригдангуутаа уурлаж, модоор ээжийг цохиж ухаан алдуулсан байхгүй юу!

Чэнзэ: Болно! Чиний амнаас нэг ч үнэн үг гарахгүй юм! Ванчин юм хардаггүй байж яаж ээжийг бэртээх юм бэ? Шя Шуан тийм жижигхэн байж яаж ээжийг цохих юм?

Шюэжи: Чэнзэ, чи надад итгэх ёстой! Тэр хоёр бол гайны амьтад! Тэднийг манай гэр бүлд ирснээс хойш бүх зүйл замбараагүй боллоо. Тэд ээжийг хорлосон!

Чэнзэ: Тавь!

Ванчин: Ноёнтон, бид үнэхээр тийм зүйл хийгээгүй.

Чэнзэ: Хатагтай Су, би танд итгэж байна. Хэн ээжийг бэртээсэн бэ гэдэг нь ээжийг сэрэхээр л тодорхой болно. Хатагтай Су, та ч бас бэртсэн байна. Би эмчид хэлж эмчилгээ хийлгүүлье.

Ванчин: За. Баярлалаа, ноён Чен.

Чэнзэ (Бодол): Ээж минь Шя Шуанд үнэхээр хайртай. Тэр Шя Шуанг өөрийнхөө ач гэж хэлээд байгаа. Тэр магадгүй Шя Шуанг өргөмөл ачаа болгохыг хүссэн байх. Шя Шуан, одооноос чи намайг аав гэж дуудаж болно. Би чиний загалмайлсан эцэг болъё. За юу?

Ванчин (Бодол): Тэгэхээр Гу хатагтай Шя Шуанг өргөмөл ач хүүгээ болгохыг хүссэн байх нь. Тэгээд л Шя Шуанг ач хүүгээ гэж хэлээд байж.

Ванчин: Шя Шуан, хурдан. Баярлалаа, аав аа гэж хэл.

Шя Шуан: Баярлалаа, аав аа.

Ванчин (Бодол): Шя Шуан хэзээ ч хэлдэггүй ч, тэр бас аавын халамжийг хүсэж байгаа байх даа? Ингэж байгаа нь ч дээр биз.

Шя Шуан: Аав Чэнзэ, би өрөө рүү орж эмээг харж болох уу?

Чэнзэ: Мэдээж болно. Явцгаая.

Шюэжи (Бодол): Су Ванчин! Чи зүгээр л хүлээж бай! Чен гэрбүл зөвхөн нэг л ач хүүтэй байх ёстой!

 

Шя Шуан: Эмээ. Шя Шуан таныг харахаар ирлээ.

Чэнзэ: Ээж ээ. Сайн амраарай. Би Шя Шуанг өргөмөл хүүгээ болгохоор зөвшөөрсөн.

Эмээ: Чи муу тэнэг хүү. Тэр бол өргөмөл хүү биш. Тэр бол чиний төрсөн хүү.

Ванчин: Гу хатагтай. Бие чинь яаж байна?

Эмээ: Ач... Ач хүү минь.

Чэнзэ: Ээж ээ, та юу яриад байгаа юм бэ?

Шюэжи: Ээж ээ! Таны ач хүү энд байна. Ээж ээ. Хаохао таныг өвдсөнийг мэдээд маш их санаа зовсон.

Хаохао: Эмээ, өвдөж байна уу? Хаохао таныг харахаар ирлээ.

Эмээ: Би чамайг хүсэхгүй байна. Би өөрийнхөө Шя Шуанг авмаар байна. Шя Шуан бол миний жинхэнэ ач хүү. Чи миний ач хүү мөн эсэх чинь эргэлзээтэй байна.

Чэнзэ: Шя Шуан. Эмээг амарч байхад нь саад болоод яах вэ. Явцгаая.

Эмээ: Ач хүү минь. Ач хүү минь!

Чэнзэ: Ээж ээ, та юу яриад байгаа юм бэ?

Эмээ: Шя Шуан. Ач хүү минь. Шя Шуан бол миний жинхэнэ ач хүү.

Чэнзэ: Эмч ээ! Эмч ээ! Ээж минь яаж байна?

Эмч: Гу хатагтай дөнгөж сая жаахан тайвширлаа. Битгий хэт их сандаргаарай. Цусны даралт нь маш өндөр байгаа учраас ухаан алдсан байна. Одоогоор том асуудал алга.

Чэнзэ (Бодол): Хаохао яг энд байхад ээж яагаад "ач хүү" гэж орилоод байв?

 

 

Жу ах: Чэнзэ. Гу хатагтайийн надад даалгасан судалгаанаас зарим нэг сэжүүр гарлаа.

Шюэжи (Бодол): Өө үгүй ээ. Хэрвээ Жу ах Чэнзэт үнэнийг хэлбэл яах вэ? Бүх зүйл дуусна. Жу ах, Гу хатагтай тэнхэрч байгааг мэдэхгүй байна уу? Хэрвээ та гэнэт дайрч орвол түүнийг айлгачихвал яах юм? Та хариуцлагыг нь хүлээж чадах уу?

Жу ах: Хатагтай Шюэжи. Би Чэнзэтэй ярих хэрэгтэй байна...

Шюэжи: Та өөр юу хүсээд байгаа юм бэ? Хаохаогийн тоглоомыг солих хэрэгтэй байгаа тухай биз дээ? Ийм ялихгүй зүйлээр Чэнзэт саад болох хэрэг байна уу?

Чэнзэ: Лин Шюэжи. Жу ах Чен гэрбүлд арван жил зүтгэсэн хүн. Ярих өнгө аясаа анхаар.

Шюэжи: Би...

Чэнзэ: Бас Хаохаогийн тоглоомыг Ван ээжүргэлж хариуцдаг байсан. Миний ээж хэзээ ч Жу ахоос тийм зүйл хүсэхгүй. Би сүүлчийн удаа хэлье. Энэ бол эмнэлэг. Чанга ярьж болохгүй.

Шюэжи (Бодол): Дууслаа. Одоо би өнгөрлөө.

Чэнзэ: Жу ах. Явцгаая.

Жу ах: За

 

 

 

Чэнзэ: Жу ах. Мөрдөн байцаалт ямар шатандаа байна?

Жу ах: Гу хатагтай таван жилийн өмнө таныг аварсан хүн Хатагтай Шюэжи биш байж магадгүй гэж сэжиглэж байгаа. Тийм болохоор намайг энэ хэргийг дахиж мөрдөхийг даалгасан юм. Одоо зарим нэг баримтууд байна.

Чэнзэ (Бодол): Миний ээж Лин Шюэжиийг тэр үед намайг аварсан эмэгтэй биш, бас Хаохаог миний төрсөн хүү биш гэж сэжиглэж байгаа байх нь. Гэхдээ Лин Шюэжид тэр үед миний бөгж байсан шүү дээ. Бас эцэг тогтоох шинжилгээний хариу ч таарсан.

Жу ах: Хараарай. Энэ бол таван жилийн өмнөх баарны хяналтын камерын бичлэг. Хатагтай Шюэжигоос гадна өөр нэг эмэгтэй таны VIP өрөөнд орсон баримт байна.

Чэнзэ: Өөр эмэгтэй миний өрөөнд орсон байлаа ч, би түүнийг өөр хүнтэй андуурсан гэсэн үг биш шүү дээ. Тэгээд ч бөгж болон эцэг тогтоох шинжилгээ таарч байсан. Хэрвээ... Лин Шюэжи худал хэлж, шинжилгээний хариуг өөрчлөөгүй л бол. Жу ах. Мөрдлөгөө үргэлжлүүл. Анхнаас нь маш сайн нягталж шалга. Энэ удаад Лин Шюэжид мэдэгдэж болохгүй шүү.

Жу ах: За, ноёнтоон.

 

 

Шюэжи (Бодол): Би хурдхан Ванчин, Шя Шуан хоёрыг эндээс зайлуулах хэрэгтэй. Би Чэнзэт үнэнийг хэзээ ч мэдүүлж болохгүй. Ченийн эдлэн заавал Хаохаогийнх болох ёстой. Хэн ч үүнийг булааж авч чадахгүй.

Шя Шуан: Ээж ээ. Энэ цаасан шувууг танд зориулж хийсэн юм.

Ванчин: Баярлалаа, Шя Шуан.

Шюэжи: Су Ванчин. Чэнзэ чамайг зүгээр л эелдэг зандаа хөтлөгдөөд эмчлүүлэхээр энд үлдээсэн юм. Гэтэл чи ийм ичгүүргүй байж, эндээс явахгүй зууралдаад байна гэж санасангүй?

Ванчин: Бас л та юу? Та миний хүү бид хоёрыг хилсээр гүтгэж, Гу хатагтайыг цохисон хүн шүү дээ. Одоо энд юу хийж байгаа юм бэ?

Шюэжи: Би юу хийж байна вэ гэж үү? Мэдээж чиний багийг хуулахаар ирлээ. Чи хүүтэйгээ нийлж өрөвдөлтэй дүр эсгэж, баян Чен гэрбүлд наалдах гээд байгаа биз дээ? Өөрийгөө ариун журамтай гэж жүжиглээд Чэнзэийг хуурч чадна гэж битгий бод. Бид хоёулаа эмэгтэй хүн. Би чиний юу бодож байгааг яг таг мэднэ. Би чамд хэлье, энэ хэзээ ч бүтэхгүй зүйл! Су Ванчин. Би чамд анхааруулж байна, Чен гэрбүлд дахиж ойртож зүрхлэх хэрэггүй шүү!

Ванчин: Намайг тавь! Намайг тавь!

Шя Шуан: Миний ээжид битгий хүр! Муухай эмэгтэй!

Шюэжи: Муу жаал, замаас зайл!

Ванчин: Шя Шуан! Миний хүү, зүгээр үү?

Шюэжи: Су Ванчин. Чи л намайг ийм алхам хийхэд хүргэлээ. Зөвхөн чамайг алга болсны дараа л Чен гэрбүл үнэхээр минийх болно.

Шя Шуан: Миний ээжийг битгий дээрэлх, муухай эмэгтэй!

Шюэжи: Муу жаал минь, чамтай дараа тооцоо хийнэ ээ.

Ванчин: Шя Шуан!

Шюэжи: Су Ванчин. Чи муу сохор амьтан, Гу Чэнзэ чам руу ганц ч удаа харц чулуудахгүй гэж бодож байна уу! Гу хатагтайийн өрөвч сэтгэлд битгий найдаж, Чен гэрбүлийн хөрөнгийг авна гэж ичгүүргүйгээр битгий санаарх. Тариачин хүн хэзээ ч язгууртан болж чадахгүй. Су Ванчин. Там руугаа тонил!

 

 

Чэнзэ: Зогс! Зогс! Лин Шюэжи, чи галзуураа юу? Ванчин. Зүгээр үү?

Ванчин: Ноён Чен. Би зүгээр ээ.

Чэнзэ: Эмч ээ!

Шюэжи: Чэнзэ. Тэр зүгээр л өрөвдөлтэй харагдах гэж жүжиглэж байна! Тэр... Тэр чамайг урхидах гэж байна! Чиний сүйт бүсгүйн хувьд би үүнийг хэзээ ч зөвшөөрөхгүй!

Чэнзэ: Лин Шюэжи, чи юу яриад байгаа юм бэ? Ванчин ийм байдалтай байхад. Хурдан эмч дууд!

Шюэжи: Чэнзэ. Чи дэндүү цагаан цайлган юм. Тэр худлаа жүжиглэж байна. Чиний анхаарлыг татахын тулд зориуд сул дорой дүр эсгэж байна.

Чэнзэ: Жүжиглэж байна гэнэ ээ? Түүний хичнээн их цус алдсаныг хараач. Хэрвээ чамд өчүүхэн ч гэсэн хүн чанар үлдсэн бол одоохон очоод эмч дууд!

Шюэжи: Пүх. Су Ванчин. Чи ингээд дууссан гэж мэд. Ийм байдалтай байхад чинь бурхан ч чамайг аварч чадахгүй байх.

Хүү: Би эмч дуудъя.

Шюэжи: Зүгээр байж бай. Ээж чинь үхчихгүй.

Чэнзэ: Одоохон Шя Шуанг тавь!

Ванчин: Шя Шуан!

Чэнзэ: Лин Шюэжи, би чамд хэлж байна, яг одоо Шя Шуанг тавь! Түүнийг явуулж эмч дуудуул! Үгүй бол Ванчинд ямар нэгэн зүйл тохиолдвол би чамаас амийг чинь нэхэх болно!

Шюэжи: Чэнзэ. Би бол Чен гэрбүлийн албан ёсны бэр! Би чиний хүүг төрүүлж, чамайг аварсан хүн! Би таван жил гэрлэхгүй байх доромжлолыг тэвчсэн. Гэхдээ энэ удаад тэр чамайг надаас булаахыг би хэзээ ч зөвшөөрөхгүй! Муу жаал аа, чи намайг хазаж байна уу?! Буцаад ир!

 

 

Ванчин: Энэ чинь... Энэ чинь чи байна!

Шюэжи (Бодол): Өө үгүй ээ. Тэр муу Су Ванчин намайг таньчихав уу? Ийм байж яаж болох вэ? Тэр сохор шүү дээ. Яаж гэнэт тод харж чаддаг байна аа?

Чэнзэ: Ванчин. Чи түүнийг таньж байна уу?

Ванчин: Үнэхээр танил царай байна. Үнэхээр тэр мөн гэж үү? Юу болоод байна аа? Би яагаад дахиад тод харж чадахгүй байна аа?

Шюэжи (Бодол): Дууслаа. Хэрвээ Су Ванчин намайг таниад, тэр шөнө Чэнзэтой хамт хоносон хүн нь өөрөө байсан гэж хэлбэл миний бүх зүйл дуусна!

 

 

Шя Шуан: Эмч ээ! Энд байна! Гуйя, ээжийг минь авраач!

Эмч: Су хатагтай, энэ удаад харин ч гай зовлон аз болж хувирлаа. Хүчтэй цохилт тархины гадас давхаргыг нь цочроож, харааны төв дэх цусны бүлэгнэлтийг тараасан байна. Одоо тэр зарим нэг зүйлсийг бүдэг бадаг харж чаддаг боллоо. Хэдийд ч хараа нь бүрэн сэргэх боломжтой.

Чэнзэ: Сайн байна. Баярлалаа, эмч ээ.

Ванчин: Нааш ир, Шя Шуан. Шя Шуан. Нааш ир. Ээж нь чамайг нэг сайн хараадахъя. Ээж нь одоо Шя Шуанг харж чадаж байна. Хэдийгээр ээж нь одоохондоо төгс тод харж чадахгүй байгаа ч, Шя Шуан минь яг ээжийнх нь төсөөлж байсан шиг хөөрхөн юм аа. Энэ царай... Маш танил юм.

Чэнзэ: Ямар байна, Ванчин? Тод харж чадаж байна уу? Зүгээр дээ. Юм харж чаддаг болно гэдэг сайн хэрэг.

Чэнзэ (Бодол): Хачин юм аа. Маш танил санагдаад байна. Би түүнийг яг хаана харж байлаа?

Чэнзэ: Энэ явдалд би та хоёроос уучлалт гуйж байна. Гэр бүлээ сайн удирдаж чадаагүйгээс болж миний өмнөөс та хоёр бэртчихлээ.

Ванчин: Гу хатагтайийн үйлдлийн талаар та өөрийгөө буруутгах хэрэггүй ээ. Тэгээд ч энэ бүхэн таны ачаар л боллоо. Үгүй бол би...

Чэнзэ: Битгий санаа зов. Энэ хэргийн бүх хариуцлагыг би өөртөө хүлээнэ.

Ванчин: Үгүй ээ, үгүй байлгүй дээ. Ноён Чен таван жилийн өмнөх тэр хүн байсан гэж үү?

 

 

Хаохао: Аав аа! Та юу хийж байгаа юм бэ?

Шюэжи: Хаохао яагаад уйлаад байгаа юм бэ? Учир нь чи болон ээж хоёр сүүлийн үед дандаа Шя Шуанд анхаарал хандуулах болсон болохоор Хаохао өөрийгөө хэрэггүй болсон юм шиг мэдэрч байна. Чэнзэ. Чи Шя Шуанд хичнээн их хайртай байлаа ч, тэр чиний төрсөн хүү биш. Түүний судсаар гүйж байгаа цус чинийх биш. Гэтэл манай Хаохао бол чиний төрсөн хүү, тийм биз дээ?

Чэнзэ: Битгий уйл, Хаохао.

Хаохао: Аав Хаохаог дахиж хүсэхгүй байгаа юм уу?

Чэнзэ: Аав нь тэгэхгүй ээ. Нааш ир, аав нь тэврье. Хаохаод сэтгэл зүйч олж өгч, сэтгэл санааг нь засахад тусал.

Шюэжи: Ойлголоо.

Үйлчлэгч: Хаохао. Хараач, энэ чиний хамгийн дуртай тоглоом байна. Бид чамд авч өглөө. Хаохао. Энэ чиний хамгийн дуртай хүүхэлдэйн кино. Одоо гарч эхэлж байна. Дараа нь хамтдаа үзэцгээе.

Шя Шуан (Бодол): Би Хаохаод үнэхээр атаархаж байна. Тэр аавтай, ээжтэй, эмээгийн хайр халамжтай, бас түүнтэй хамт байх маш олон хүмүүстэй юм.

Ванчин: Шя Шуан. Юу болов?

Шя Шуан: Ээж ээ, би зүгээр ээ.

Ванчин: Шя Шуан Хаохаод их атаархаж байна уу? Тэр зөвхөн аав, ээж, эмээгийн хайранд бөмбөрөөд зогсохгүй маш олон хүмүүстэй хамт байх юм.

Шя Шуан: Шя Шуан атаархаагүй ээ. Шя Шуанд ээжийнх нь хайр байгаа.

Ванчин: Миний Шя Шуан үнэхээр сайн хүү шүү. Гэртээ харьцгаая.

Шя Шуан: За.

 

 

Чэнзэ (Бодол): Би яагаад тэр эмэгтэй болон түүний хүүд ийм хүчтэй холбоо мэдрээд байна вэ? Жу ахын мөрдлөгт миний өрөөнд өөр нэг эмэгтэй орсон гэж дурдсан... Магадгүй тэр эмэгтэй мөн юм болов уу? Ийм тохиолдол байна гэж үү? Тэр шөнө намайг аварсан эмэгтэй сохор байгаагүй. Би дэмий юм бодоод байгаа байх.

Хаохао: Аав аа! Ирээч, хамт явцгаая. Би таныг надтай тоглоосой гэж хүсэж байна.

Чэнзэ: За.

 

 

Ванчин: Шя Шуан, энэ агшаасан будааг эмээдээ аваачиж өгөөрэй, за юу? Тэр магадгүй одоо юу ч идэж чадахгүй байгаа байх. Миний өмнөөс аваачиж өгч чадах уу?

Шя Шуан: За. Би явлаа. Би ч бас эмээг хармаар байна.

Ванчин: Яв даа.

 

 

Шя Шуан: Эмээ! Би таныг харахаар ирлээ. Ээж бид хоёрыг аварсанд баярлалаа. Одооноос би таныг яг өөрийнхөө төрсөн эмээ шиг хайрлаж, сайн ач хүү чинь байх болно.

Эмээ: Өө бурхан минь! Миний хайрт ач хүү! Миний үнэт эрдэнэ минь! Чи бол миний жинхэнэ ач хүү! Би чиний төлөө амиа ч өгөхөд бэлэн байна!

Шя Шуан: Эмээ, та ээж бид хоёрыг аврах гэж байгаад маш их бэртчихсэн байна. Би таны шархыг үлээгээд өгье.

Эмээ: Миний хайрт ач хүү! Чамайг хамгаалах нь миний үүрэг. Намайг тэнхрэхээр хэн ч чамайг дахиж дээрэлхэхийг би зөвшөөрөхгүй.

        

        

Шюэжи: Нааш ир Хаохао, эмээтэйгээ уулзацгаая.

Шюэжи: Баян айлийн хөрөнгөнд нь шунаж байгаа тэр өрөвдөлтэй амьтан. Ийм жаахан байж яг ээж шигээ явуургүй арга сэдэж байна уу? Одоо бүр Чен гэрбүлийн ач хүү болж, эрх мэдэлд хүрэх нь үү?

Эмээ (Бодол): Лин Шюэжи! Муу шулам! Чи яаж миний ач хүүг дээрэлхэж зүрхлэв ээ? Би чамайг зүгээр орхихгүй шүү!

Шя Шуан: Би зүгээр л эмээтэй уулзахыг хүссэн юм. Би түүнд тал засах гэж ирээгүй.

Шюэжи: Би чамд анхааруулж байна! Дахиж ийшээ зүглэх хэрэггүй. Ээжтэйгээ хамт эндээс холхон зайл! Чен гэрбүлд ойртож ч зүрхлэх хэрэггүй шүү!

Эмээ (Бодол): Миний ач хүү намайг харахаар ирсэн байна шүү дээ! Ийм жаахан байж ямар ухаалаг юм бэ! Лин Шюэжи! Одоохон амаа тат!

Шюэжи: Гу хатагтай ийм хог шиг юм иддэг гэж бодоо юу?

Шя Шуан: Муу хүн! Та бол муу хүн! Ээж минь үүнийг эмээгийн биеийг тэнхрүүлэхэд тустай, маш тэжээллэг гэж хэлсэн юм!

Эмээ (Бодол): Лин Шюэжи, чи галзуурсан эмэгтэй юу! Чи яаж миний ач хүүгийн авчирсан агшаасан будааг асгаж зүрхлэв ээ?! Энэ чинь миний ач хүүгийн чин сэтгэлийн бэлэг байсан юм!

Шюэжи: Зүгээр нэг муу будааны агшаамалаар Гу хатагтайийн тааллыг хүртэнэ гэж бодоогүй биз дээ? Би чамд хэлье! Чен гэр бүл ганцхан ач хүүтэй! Зүүдлэх ч хэрэггүй!

Эмээ (Бодол): Лин Шюэжи! Муу шулам! Чи яаж хүүхэд дээрэлхэж чадаж байна аа? Чи хүн мөн үү? Битгий уйл даа, Шя Шуан. Би яг одоо сэрээд чамайг хамгаалж чаддаг ч болоосой.

Шя Шуан: Та муу хүн! Муу хүн!

Шюэжи: Муу жаал, чи уйлахаас өөр юм чаддаггүй юм уу. Зайл эндээс!

Шя Шуан: Муу хүн! Муу хүн!

Эмээ (Бодол): Лин Шюэжи! Чи өөрөө эндээс зайлах ёстой! Би л сэрэх юм бол чамайг хэзээ ч зүгээр орхихгүй!

 

 

Ваншин: Хагас цаг болчихлоо, тэр яагаад ирэхгүй байна вэ? Болохгүй нь ээ. Би очиж шалгах хэрэгтэй.

Чэнзэ: Ваншин, чи яагаад орноосоо босчихсон юм бэ? Чиний хараа дөнгөж л сэргэж байгаа шүү дээ.

Ваншин: Шя Шуан Гу хатагтайд агшаасан будаа хүргэж өгөхөөр явсан юм. Хагас цаг болсон ч ирсэнгүй. Би бага зэрэг санаа зовоод байна. Очиж шалгая гэж бодоод.

Чэнзэ: За. Би чамтай хамт явъя.

Шя Шуан: Муу хүн!

Ваншин: Энэ Шя Шуан байна!

 

Шюэжи: Битгий уйл.

Хүү: Муу хүн!

Шюэжи: Ямар гайтай амьтан бэ. Яг л ээж шигээ жүжиглэж байна. Харахаас ч дургүй хүрмээр юм!

Эмээ (Бодол): Лин Шюэжи! Шя Шуан бол миний жинхэнэ ач хүү! Ваншин бол манай Чен гэр бүлийн ирээдүйн бэр! Чи муу эмэгтэй, эндээс зайл!

Шюэжи: Чамайг битгий уйл гэж хэлсэн шүү! Би чамд сургамж өгөхгүй бол чи хэнтэй харьцаж байгаагаа мэдэхгүй байх шиг байна, тийм үү?

Эмээ: Болиоч! Чи миний хүүд гар хүрч зүрхлэх хэрэггүй шүү!

Чэнзэ! Чи хаана байна вэ? Хүүг чинь дээрэлхэж байна! Хурдан ир!

Шюэжи: Су Ваншин, чи намайг түлхэж зүрхэлнэ гэнэ ээ? Чи!

Ваншин: Чи миний хүүг дахиад цохилоо! Чи намайг үнэхээр ийм арчаагүй амьтан гэж бодоо юу?

Эмээ (Бодол): Сайхан цохилоо! Ваншин! Тэр шулам яг үүнийг хүртэх ёстой байсан юм!

Шюэжи: Чи! Чэнзэ! Тэр намайг түрүүлж цохисон! Чи миний нөхөр шүү дээ, яаж гадны хүний талд орж чадаж байна аа?

Эмээ (Бодол): Хүү минь, сайн байна! Хурдан эхнэр хүү хоёроо хамгаал! Тэгээд тэр ээж хүү хоёрт сургамж өг! Ямар хорон санаатай хүмүүс вэ!

Ваншин: Шя Шуан! Зүгээр үү?

Шя Шуан: Ээж ээ, би зүгээр ээ. Гэхдээ тэр муухай авга агшаасан будааг асгачихсан. Уучлаарай ээж ээ. Би эмээгийн будааг хамгаалж чадсангүй.

Ваншин: Зүгээр дээ.

Эмээ (Бодол): Миний сайн ач хүү! Эмээ нь чамайг буруутгахгүй ээ. Ээж чинь ч чамайг буруутгахгүй. Тэр шулам л асгачихсан юм! Эмээ нь чиний сэтгэлийг үнэлж байна.

Чэнзэ: Чи өөр хүний хүүхдийг цохисон бол тэд чамайг буцаагаад алгадах нь зөв. Чи хөнгөн саллаа шүү! Бас манай Чен гэрбүл чамд өртэй байгаагийн цорын ганц шалтгаан бол чи намайг аварсанд л байгаа юм. Гэрлэлтийн тухай яриагаа одоо март.

Ваншин (Бодол): Тэгэхээр тэр өмнө нь Ноён Ченыг аварсан учраас л Чен гэрбүл түүнийг хамт байлгаж байгаа байх нь ээ. Ноён Чен үнэхээр ач тус мэддэг хүн юм аа, тийм үү?

Шя Шуан (Бодол): Аав минь надтай хамт байгаа нь ийм мэдрэмж төрүүлдэг байх нь ээ. Би үнэхээр аз жаргалтай байна!

Эмээ (Бодол): Сайн хэллээ! Ийм эмэгтэй манай Чен гэр бүлийн хаалгаар алхах ч эрхгүй!

Чэнзэ: Чи яагаад таван настай хүүхэд дээрэлхээд байгаа юм бэ? Чи өөрөө ч бас эх хүн байж яаж ийм хатуу сэтгэлтэй байж чаддаг байна аа?

Шюэжи: Үгүй ээ, Чэнзэ. Ээжийг чинь комонд байхад юу ч идэж болохгүй гэж эмч хэлсэн шүү дээ. Гэтэл тэр ээжид чинь хүчээр будаа идэх гэж зүтгэсэн. Тэр ээжийг чинь хорлохыг хүссэн юм биш үү? Би ээжийн чинь сайн сайхны төлөө л ингэсэн юм!

Шя Шуан: Үгүй ээ. Би зүгээр л эмээтэй ярилцахаар орж ирсэн.

Шюэжи: Чи худал хэлж байна! Чи тэгсэн шүү дээ! Би чамайг Гу хатагтайд будаа өгч байхыг харсан!

Эмээ (Бодол): Өө, тийм гэж үү? Чи Лин Шюэжи! Яаж хохирогчийг буруутгаж зүрхлэв ээ?! Шя Шуан будааг зүгээр л ширээн дээр тавьсан. Миний ач хүү намайг хэзээ ч хорлохгүй!

Чэнзэ: Хаохао, аавдаа хэл дээ. Шя Шуан эмээд нь ямар нэгэн зүйл өгсөн үү? Үнэнийг хэлээрэй! Битгий ай. Шя Шуан сая эмээд нь юм өгсөн үү?

Үнэнийг хэл. Битгий ай.

Хаохао: Би түүнийг эмээд будаа өгч байхыг харсан.

Шюэжи: Харж байна уу? Хүүхэд ийм зүйл дээр худал хэлэхгүй. Ийм жаахан байж ийм зальтай байх гэж. Зөв хүмүүжил дутсаны л шинж. Тиймээс би чиний өмнөөс түүнийг хүмүүжүүлэхээр шийдсэн юм.

Эмээ: Ээж нь ямар байна, хүү нь тийм л байна! Ийм жаахан байж худлаа яриад! Манай Чен удмын цус биш гэдэг нь тодорхой байна!

Шя Шуан: Би будааг зүгээр л эмээгийн хажууд тавьсан юм. Шя Шуан эмээг сэрэхээр нь идүүлнэ гэж бодсон юм.

Ваншин: Би Шя Шуанд будааг зүгээр л аваачиж өг гэж хэлсэн. Шя Шуан маш томоотой хүүхэд, тэр Гу хатагтайд дур мэдэн будаа өгөхгүй.

Чэнзэ: Шя Шуан бол сайн хүүхэд. Би чамд итгэж байна.

Шюэжи: Тэр ерөөсөө сайн хүүхэд биш! Хаохао түүнийг зогсоох гэж очиход тэр бүр Хаохаог түлхсэн. Тэгээд будаагаа хаа сайгүй асгачихсан.

Эмээ (Бодол): Лин Шюэжи! Чи үнэнийг мушгин гуйвуулж байна! Би чамайг хуу татах болно доо!

Шюэжи: Азаар би түүнийг зогсоож чадлаа, үгүй бол төсөөлөхийн аргагүй зүйл болох байлаа!

Шя Шуан: Муухай эмэгтэй! Та худал хэлж байна!

Шюэжи: Үгүй ээ, би хэлээгүй!

Шя Шуан: Тийм ээ, та хэлсэн!

Шюэжи: Чи юуны төлөө энд ирснийг чинь би мэдэхгүй гэж бодоо юу? Гу хатагтай чамд бага зэрэг анхаарал хандууллаа гээд чи өөрийгөө Чен гэр бүлийн жинхэнэ ач хүү болно гэж санаа юу? Зүүдлэв ээ! Чэнзэ! Би ээжийн чинь төлөө чин сэтгэлээсээ зүтгэдэг! Энэ жаал ээжийг чинь хорлох гэж оролдсон. Би ээжийн чинь төлөө л түүнд сургамж өгсөн юм. Хэрвээ ээж чинь мэдсэн бол намайг магтах байсан!

Эмээ (Бодол): Лин Шюэжи! Муу шулам! Чи яаж миний нэрийг ашиглаж ач хүүг минь дээрэлхэж зүрхлэв ээ? Би чиний амыг чинь урах болно!

Чэнзэ: Чи үнэхээр "сайн" хүүхэд байх нь ээ, тийм үү?

Шюэжи: Мэдээж! Хамгаалагчид аа! Тэднийг чирч гарга! Гу хатагтайийн амралтанд саад болоод байна!

Чэнзэ: Болиоч! Хэн та нарт тэдэнд гар хүр гэж хэлсэн юм?

Хаохао: Өө, аав аа! Тэдэнд битгий тусал! Тэднийг чирч гарга!

Эмээ (Бодол): Чи муу тэнэг амьтан! Миний үнэт эрдэнэ болсон ач хүүд халдаж зүрхлэх нь үү?! Чамайг ухаан ортол чинь зодох юмсан!

Шюэжи: Зогс! Тэднийг чирч гарга!

Шюэжи: Ээж ээ! Ээж ээ!

Эмээ: Чи муухай эмэгтэй! Чи үнэнийг гуйвуулаад зогсохгүй миний ач хүүг дээрэлхэж байна! Ийм сайн, томоотой ач хүүг минь! Би түүнийг хэзээ ч бэртээхийг зөвшөөрөхгүй!

Шюэжи: Гу хатагтай, Хаохао бол таны жинхэнэ ач хүү! Тэр бол зүгээр л нэг хэрэггүй жаал! Та яаж гадны хүүхдээс болж намайг цохиж чадаж байна аа?

Эмээ : Дэмий юм ярихаа боль! Шя Шуан бол гарцаагүй миний ач хүү! Чи болон чиний хүү хоёулаа дэмий юм ярьж байна! Чи манай Чен гэр бүлийн нэг хэсэг байх эрхгүй!

Шюэжи: Ээж ээ, та тэдэнд хууртаж байна!

Эмээ : Хэрвээ чи дахиж дэмий юм ярих юм бол би чамайг хуу татах болно шүү!

Чэнзэ: Ээж ээ! Түүнийг битгий цохиорой, ээж ээ! Хүн аллаа! Би Шя Шуанг дөнгөж сая загалмайлсан хүүгээ болгож хүлээж авсан. Тэр одоо таны "өргөмөл" ач хүү болохоос биш жинхэнэ ач биш. Гуйя, дэмий юм ярихаа болиоч!

Эмээ: Чэнзэ! Тэр чиний өргөмөл хүү биш!

Шюэжи: Дууслаа, дууслаа! Бүх зүйл дууслаа!

Эмээ: Тэр бол чиний жинхэнэ...

Чэнзэ: Ээж ээ! Ээж ээ! Эмч дуудаарай!

 

 

Шя Шуан: Эмээ яаж байна?

Чэнзэ: Битгий санаа зов доо, Шя Шуан. Эмээ нь одоо зүгээр.

Вашин: Сайн байна. Зүгээр байгаа нь сайн хэрэг.

Чэнзэ: Эмч түүнийг цочролд орсноос болоод гэнэт сэрсэн гэж хэлсэн. Тэгээд цусны даралт нь ихсэж, ухаан алдсан байна. Маргааш сэрэх байх. Одоохондоо хэнийг ч бүү оруул. Хаохао их айсан бололтой. Түүнийг аваад яв.

Чэнзэ (Шюэжи руу): Чи надаас ямар нэг зүйл нуугаад байна уу? Үгүй бол миний ээж яагаад тийм их бухимдаж, чамайг тийм хүчтэй алгадах байсан гэж?

Шюэжи (Бодол): Өө үгүй ээ! Намайг ээжийг нь бэртээснийг тэр мэдэж болохгүй. Шюэжи: Үгүй ээ, огтхон ч үгүй. Би чамаас юу нуух билээ дээ?

Чэнзэ: Шюэжи. Болно. Би чиний тайлбарыг сонсмооргүй байна. Түүнийг аваад харь. Миний зөвшөөрөлгүйгээр түүнийг гэрээс битгий гарга.

Туслах: За

Шюэжи: Чэнзэ! Би үнэхээр чамд худал хэлээгүй! Чэнзэ! Надад итгээрэй!

 

 

Чэнзэ: Та нарыг цочроосонд уучлаарай. Өөр зүйлгүй бол та нар түрүүлээд харьж байж болно.

Ваншин: Шя Шуан, явцгаая.

 

 

Жу ах: Чэнзэ. Бидэнд сэжүүр олдлоо.

ЧЭнзэ: Жу ах...

Жу ах: Миний мөрдлөгөөр, таван жилийн өмнө Шя Шуангийн эцэг тогтоох шинжилгээ хийлгэсэн эмнэлэг нь Лин Шюэжигийн бааранд ажиллаж байхдаа таньдаг байсан Цян Ли гэгч эрх мэдэлтэй хүний санхүүжилттэй эмнэлэг байсан байна. Энэ Цян Ли болон Хатагтай Лин хоёр... маш дотно. Тэдний харилцаа ердийнх биш байна.

Чэнзэ (Бодол): Хаохао үнэхээр надтай адилхан биш. Жу ах. Хаохаогийн эцэг тогтоох шинжилгээнд асуудал байна гэж би сэжиглэж байна. Дахиж нэг шинжилгээ хийлгэ. Санаж яваарай, маш нууц байх ёстой. Лин Шюэжид мэдэгдэж болохгүй.

Жу ах: За, Чэнзэ.

 

 

Ваншин (Бодол): Хэрвээ би тэр үед андуураагүй бол Гу хатагтай Лин Шюэжи байсан. Лин Шюэжи намайг таньдаг атлаа яагаад намайг хэзээ ч хүлээн зөвшөөрөөгүй юм бол? Тэр үед намайг ой санамжаа алдсаны дараа Лин Шюэжи баараа хаасан гэж сонссон.

 

 

Шя Шуан: Ээж ээ. Эдгээр цаасан тогорууг би эмээд зориулж нугалсан юм. Би үүнийг түүнд өгмөөр байна. Эдгээр тогоруу байвал эмээ заавал хурдан эдгэрэх болно.

Ваншин: Шя Шуан үнэхээр томоотой хүү шүү. Шя Шуан аваачиж өгч болно оо, гэхдээ эмээгийнхээ амралтыг алдагдуулж болохгүй гэдгээ санаарай.

Шя Шуан: Ойлголоо ээж ээ. Шя Шуан мэднэ ээ.

Ваншин: Яв даа.

 

 

Чэнзэ: Шя Шуан, чи яагаад энд ганцаараа байгаа юм бэ? Ээж чинь хаана байна?

Шя Шуан: Би эмээд цаасан тогоруу өгөхөөр ирсэн юм. Ээж өрөөндөө байгаа.

Чэнзэ: Шя Шуан үнэхээр сайн хүү юм аа. Хоёулаа хамтдаа Эмээтэй уулзахаар орох уу?

Шя Шуан: За.

Чэнзэ: Явцгаая.

 

 

Шя Шуан: Эмээ! Эдгээр цаасан тогорууг би танд зориулж нугаллаа. Таныг хурдан эдгэрнэ гэж найдаж байна!

Чэнзэ (Эмээгийн өмнөөс): Эмээ нь Шя Шуангийн бэлэгт маш их хайртай байна. Аав нь эмээгийнх нь өмнөөс чамд баярлалаа гэж хэлье.

Эмээ (Бодол): Шя Шуан, эмээгийн сайн ач хүү. Чи үнэхээр сайн хүү юм аа. Битгий санаа зов доо, эмээ нь удахгүй сэрнэ. Гу Чэнзэ, чи муу тэнэг! Юун "Загалмайлсан аав"? Шя Шуан бол чиний төрсөн хүү шүү дээ!

Чэнзэ: Хачин юм аа. Би уг нь хүмүүстэй хүрэлцэх дургүй. Би Хаохаог ч бараг тэвэрдэггүй байсан. Гэтэл яагаад Шя Шуанд ийм дотно мэдрэмж төрөөд байна вэ? Хэрвээ Шя Шуан миний хүү байсан бол... маш сайхан байх байлаа.

 

 

 

Хаохао: Аав аа!

Эрэгтэй: Аавын сайн хүү. Аавыгаа санав уу? Гэхдээ болгоомжтой байгаарай. Гадны хүмүүсийн өмнө намайг аав гэж дуудаж болохгүй шүү. Ойлгосон уу?

Хаохао: Хаохао, томоотой байна аа.

 

Шюэжи: Цян ах аа, надад асуудал тулгараад байна. Таван жилийн өмнө чамд санал болгох гэж байсан тэр оюутан охиныг санаж байна уу?

Цян:        Миний зугаа болох ёстой байсан тэр охин...

Шюэжи: Тэр мөн! Тэр чамд зориулагдсан байсан ч ямар нэг байдлаар Гу Чэнзэтэй унтаж, бүр нэг жаал төрүүлчихэж. Одоо тэр жаалаа дагуулаад ирчихсэн, намайг болон Хаохаог орлож, өөрсдийн байр сууриа олж авах гээд Ченийн эдлэнд буцаж ирэхэд бэлэн байна.

Цян ах: Тэр зүгээр л нэг сохор эмэгтэй шүү дээ. Юунаас нь айгаад байгаа юм бэ? Бөгж чиний гарт байна. Хаохаогийн эцэг тогтоох шинжилгээнд ч асуудал алга. Тэр Ченийн эдлэнд буцаж ирэх гэнэ үү? Юу л бол!

Шюэжи: Эмээ тэр жаалыг Чэнзэтэй адилхан гэдгийг шууд харсан. Тэр хэдийнэ түүнийг Чэнзэгийн төрсөн хүү, өөрийнх нь ач гэдгийг мэдчихсэн. Тэр алхам бүрт түүнийг хамгаалж байна. Бүр манай Хаохаог тоохоо ч байлаа. Хэрвээ ингэж үргэлжлэх юм бол би Чэнзэийг аварсан хүн гэж худал хэлж Су Ваншинг орлосон минь, бас Хаохаогийн генийн шинжилгээг өөрчилсөн минь бүгд ил болно.

Цян: Бид маш удаан төлөвлөсөн. Энэ бүхэн Чен гэрбүлийн хөрөнгийг авахын төлөө шүү дээ! Тэр ээж хүү хоёр бүхнийг баллахыг бид зөвшөөрч болохгүй!

Шюэжи: Чиний зөв. Нөхцөл байдал маш эгзэгтэй байна. Бид Су Ваншин болон түүний хүүг устгах ёстой. Тэгж байж л бид хөрөнгөө хамгаалж чадна.

Цян: Санаа зоволтгүй. Би зохицуулъя. Намайг Ченийн хөрөнгийг авахад саад болохыг хүсэж байна уу? Тэгвэл там руугаа тонилно.

 

 

Ваншин: Шя Шуан яагаад ирэхгүй байна вэ? Ямар нэг зүйл болсон юм биш биз? Үгүй ээ! Би очиж шалгах хэрэгтэй.

Цян ах: Хатагтай. Та хаашаа явах гэж байна? Ингээд ганцаараа явах нь маш аюултай. Хэрвээ та уначихвал асуудал үүснэ шүү дээ.

Ваншин: Эмч ээ. Би хүүгээ хайж байна. Тэр эмээдээ юм өгөхөөр яваад одоо болтол ирээгүй байна.

Цян ах: Таны хүү чинь... таван настай орчим, цагаан царайтай хүү юу? Би дөнгөж сая тойролт хийж байхдаа хүлээлгийн өрөөнд сууж байхыг нь харсан. Таны хүү мөн байх. Би таныг түүн рүү дагуулаад явах уу?

Ваншин: За. Баярлалаа, эмч ээ.

Цян ах: Нааш ир.

Ваншин: Эмч ээ... Очоогүй л байна уу?

Цян ах: Бараг л хүрчихлээ. Тэр урд талын өрөөнд байна. Би дөнгөж сая харсан. Андуураагүй. Хүү чинь энэ өрөөнд байна. Би таныг түүн рүү аваачъя.

Ваншин: Баярлалаа, эмч ээ.

Цян ах: Муу сохор тэнэг. Хүүгээ олоод уулзаарай.

Ваншин: Эмч ээ! Эмч ээ! Эмч ээ! Энэ хаанах вэ? Ямар хүйтэн юм бэ! Энэ... энэ... цогцос уу? Энэ цогцос хадгалах газар уу?

Цян ах: Хэрвээ чи хэн нэгнийг буруутгахыг хүсвэл миний төлөвлөгөөг балласан өөрийгөө л буруутга. Муу сохор тэнэг, там руугаа тонил. Ийм хэмд ердөө хоёрхон цагийн дотор чи биеийн дулаан алдагдаж, цусны хангамж дутагдсанаас үхэх болно.

Ваншин: Намайг гарга! Намайг гарга! Би тантай ямар ч өс хонзонгүй шүү дээ! Та яагаад намайг хорлох гээд байгаа юм бэ? Намайг гарга! Хүн байна уу? Намайг гаргаач!

 

 

Шя Шуан: Аав аа. Би ээж рүүгээ буцмаар байна. Ээжийн нүд бүдэг хэвээрээ байгаа. Би түүнд санаа зовоод байна.

Эмээ (Бодол): Миний хайрт ач хүү, ямар ачлалтай, ухаалаг юм бэ. Ийм жаахан байж ээждээ санаа зовоод. Чен гэрбүлийн удмын цус мөн дөө.

Чэнзэ: Шя Шуан үнэхээр бяцхан эр хүн шүү. Би чамайг ээжийг чинь олоход туслах уу?

Шя Шуан: За.

Шя Шуан (Бодол): Аав минь надтай хамт байгаа нь ийм мэдрэмж төрүүлдэг байх нь ээ.

Эмээ:      Та хоёрыг ийм дотно байхыг харах үнэхээр жаргалтай байна.

Чэнзэ: Та нар хатагтайг сайн харж бай. Би Шя Шуанг аваад буцлаа.

Үйлчлэгч: За, ноёнтон.

 

Шя Шуан: Ээж ээ! Би ирлээ! Ээж байхгүй байна!

Чэнзэ: Шя Шуан, ээж чинь чамд явахаасаа өмнө  явна гэж хэлсэн үү?

Шя Шуан: Ээж намайг эмээтэй уулзахаар явсныг мэдэж байгаа.

Чэнзэ: Магадгүй тэр намайг хүлээж тэвчээгүй очиж шалгахаар явсан байх.

Чэнзэ: Тэгвэл ээжийг чинь хайцгаая.

Шя Шуан: Ээж ээ! Ээж ээ!

Чэнзэ: Ваншин! Хаана байна вэ? Ваншин, хаана байна?

 

 

Цян ах (Бодол): Энэ муу жаал тэр сохор эмэгтэйн хүү мөн байх, тийм үү?

Ваншин: Би энд хөлдөж үхэх гэж үү? Гэхдээ... би Шя Шуанг орхиод явж чадахгүй. Би түүнийгээ нэг ч удаа олигтой харж амжаагүй шүү дээ. Хүн байна уу?

Шя Шуан: Ээж ээ!

Чэнзэ: Ваншин!

Шя Шуан: Ээж ээ!

Чэнзэ: Ваншин!

Шя Шуан: Энэ дотор... би ээжийн дууг сонсож байна! Ээж энд байна! Би эмч дуудаж ээжийг аварна!

Чэнзэ: Ваншин! Сэрээрэй!

Ваншин: Ноён Чен!

Чэнзэ: Хараал ид! Хэрвээ би үүний ард хэн байгааг мэдвэл зүгээр орхихгүй!

Цян ах (Бодол): Тэгвэл та хоёр муу хорон санаат эр эм хоёр хамтдаа тэндээ хөлдөж үхцгээ! Чен гэр бүлийн хөрөнгө бүгд миний хүүгийнх болно!

 

 

Чэнзэ: Ваншин... Битгий санаа зов. Жоохон тэсээрэй. Хүн ирж биднийг аврах болно.

Ваншин: Ноён Чен... Баярлалаа.

Чэнзэ: Юу ч битгий ярь. Хүчээ гамна. Шя Шуан эмч дуудахаар явсан. Тэр удахгүй ирнэ.

 

 

Шя Шуан: Эмч ээ! Миний ээж цогцос хадгалах газарт түгжигдчихсэн байна! Миний аав хаалга өшиглөж байгаа ч онгойлгож чадахгүй байна! Гуйя, хурдан очиж ээжийг минь авраач!

Эмч: Юу? Энэ давхрын цогцос хадгалах газарт уу? Юу?! Өө үгүй ээ, үгүй ээ! Өнөөдөр цогцсыг чандарлах хуваарьтай байгаа. Хэм нь хоёр градус дээр тохируулагдсан. Хэрвээ Су хатагтай-д ямар нэг зүйл тохиолдвол би ч бас хамт булуулах болно! Жу ах аа! Баларлаа! Гуравдугаар давхрын цогцос хадгалах газарт ирээрэй! Ноён Чен аюулд орсон байна!

Шя Шуан: Ээж ээ! Шя Шуан чамайг аврахаар очиж байна! Та заавал тэсээрэй!

 

 

Цян ах: Би Гу Чэнзэ болон Су Ваншин хоёрыг цогцос хадгалах газарт түгжчихсэн. Тэд удахгүй хоёулаа хөлдөж үхнэ. Бас би Су Ваншингийн хүүг энд аваад ирлээ. Энэ хүүг... одоо яах вэ?

Шюэжи: Цян ах аа, чи үнэхээр гайхалтай юм! Эхлээд энэ муу жаалыг бидний үргэлж уулздаг газар аваач. Уулзаад ярилцъя. За.

Цян ах: За.

 

 

Ваншин (Бодол): Би... би одоо харж чадаж байна гэж бодож байна! Энэ чинь тэр байна! Тэр шөнийн хүн үнэхээр Ноён Чен байсан гэж үү?

Чэнзэ: Зүгээр үү. Битгий санаа зов. Бид удахгүй эндээс гарна.

Эмч: Ноён Чен, та зүгээр үү?

Чэнзэ: Гэгээн цагаан өдрөөр тэд дээрэм, аллага хийж зүрхэлж байна гэнэ ээ? Хэрвээ та үүнийг хэн хийснийг олохгүй бол танай эмнэлэг нээлттэй байх тухай мөрөөдөх ч хэрэггүй!

Эмч: За, ноён Чен. Бид үнэхээр харамсаж байна. Бид хяналтын камерын бичлэгийг одоохон шалгана. Бид заавал хэн хийснийг олж, танд тайлбар өгөх болно.

Туслах: Явцгаая.

Эмч: Энэ Су хатагтайн хүү биш гэж үү? Тэр зүг рүү Гу хатагтайн тасаг руу явдаг. Тэр Гу хатагтай рүү очиж байгаа байх.

 

 

Эмч: Су хатагтай үнэхээр хараа оржээ. Тархины цусан хураа ч бүрэн арилсан байна. Баяр хүргэе!

Чэнзэ: Сайн байна, Ваншин! Нүд чинь дахиад тод харж чаддаг боллоо.

Ваншин: Ноён Чен. Таван жилийн өмнө... Үгүй ээ, би одоохондоо хэлж болохгүй. Эцсийн эцэст бид ганцхан л уулзсан. Хэрвээ би буруу хэлчихвэл тэр намайг үнэхээр Чен гэрбүлд наалдах гээд байна гэж бодно.

Чэнзэ: Юу?

Ваншин: Би эхлээд эцэг тогтоох шинжилгээ хийлгэх хэрэгтэй.

Ваншин: Зүгээр дээ. Өө, дашрамд нь хэлэхэд, ноён Чен, таны үсэнд нэг юм наалдчихсан байна.

Чэнзэ: За.

Ваншин: Нээрээ та Шя Шуанг харсан уу?

Чэнзэ: Би дөнгөж сая харсан. Нэг хамтрагч маань түүнийг Гу хатагтайн тасаг руу авч явж байсан. Тэр эмээтэйгээ уулзахаар очсон байх.

Ваншин: За ойлголоо.

Ваншин: Ноён Чен, та явж ажлаа амжуул даа. Би одоо зүгээр ээ.

Чэнзэ: За яах вэ, би эхлээд Шя Шуанг очиж харъя, бас эмээтэйгээ хэсэг хугацааг өнгөрүүлнэ ээ.

Ваншин: За.

 

 

Ваншин: Сайн байна уу. Эцэг тогтоох шинжилгээ.

Сувилагч: Битгий яар. Эхлээд маягтуудыг бөглө.

Ваншин: За. Бэлэн боллоо.

Сувилагч: Дээжээ энд тавиад, тэнд очиж дараалалд зогс.

Ваншин: Би эцэг тогтоох шинжилгээ өгөхөөр дараалалд зогсох ёстой гэж үү?

Сувилагч: Тийм ээ. Одоо үед маш олон хүмүүс эцэг тогтоох шинжилгээ хийлгэдэг болсон. Хараач, тэнд байгаа бүх хүмүүс дараалалд зогсож байна.

Ваншин: Би маш их яарч байна. Минийхийг жаахан хурдасгаж өгч болохгүй юу?

Сувилагч: Уучлаарай, хичнээн яаралтай байсан ч та дараалалд зогсох ёстой.

Ваншин: За.

 

 

Шя Шуан: Та хэн бэ? Намайг тавь!

Хамгаалагч (Цян ах): Би эмч байна. Чамайг ээж рүү чинь аваачъя, за юу? Явцгаая.

Шя Шуан: Энэ миний эмээгийн тасаг байна шүү дээ. Намайг буулга! Намайг тавь!

Цян ах: Дуугүй бай! Дуугаа намсга.

 

 

Эмээ (Бодол): Баларлаа! Миний Шя Шуан аюулд орсон байна! Би очиж хайрт ач хүүгээ аврах ёстой!

Сувилагч: Гу хатагтай, та сэрчихлээ! Гу хатагтай, та дөнгөж сая сэрлээ. Битгий сандраарай.

Эмээ: Миний ач хүү аюулд байна! Хурдал! Очиж түүнийг авар!

Сувилагч: Гу хатагтай, тэр зүгээр л энд хэвтэж байсан шүү дээ. Гэтэл одоо эрч хүчээр дүүрэн байна!

Эмээ: Та яагаад зүгээр зогсоод байгаа юм бэ? Хурдлаач!

 

 

Сувилагч: Су Ваншин, 38 дугаар, таны хариу гарлаа. Су Ваншин, 38 дугаар, таны хариу гарлаа.

Ваншин: Ирлээ! Ирлээ! Шя Шуан бол үнэхээр Ноён Ченийн хүүхэд мөн байна. Ноён Чен тэр шөнийн хүн мөн байж! Би Шя Шуанд энэ мэдээг хэлэх хэрэгтэй. Шя Шуан аавтай боллоо!

 

 

Чэнзэ (Бодол): Шя Шуан өнгөрсөн удаад миний амийг аварсан. Энэ удаад түүнд бэлэг авч өгч байгаа минь хариугаа барьж байгаа хэрэг. Түүнд таалагдах болов уу.

Жу ах: Чэнзэ, шинжилгээний хариу гарлаа. Хаохао Лин тантай биологийн хувьд ямар ч холбоогүй байна.

Чэнзэ: Тэр үнэхээр миний хүү биш байж.

Жу ах: Бас би тэр шөнө таны VIP өрөөнд орсон өөр нэг хүнийг судалж үзлээ... Тэр хүн нь Су Ваншин байжээ. Су хатагтай л тэр жил таныг аварсан хүн байна!

Чэнзэ: Тэр байсан гэж үү? Тэгвэл Шя Шуан миний хүүхэд байх нь ээ!

 

 

Ваншин: Ноён Чен! Ноён Чен, надад танд хэлэх маш чухал зүйл байна. Үнэндээ... Тэнэг ам минь! Хурдан хэлээч! Би юу хэлэхээ төлөвлөчихсөн байсан шүү дээ!

Ваншин: Ноён Чен. Үнэндээ... Шя Шуан...

Чэнзэ: Үнэндээ Шя Шуан бол миний хүү!

Ванчин: Чи аль хэдийнэ мэдчихсэн байсан юм уу?

Чэнзэ: Тэгэхээр таван жилийн өмнө намайг аварсан хүн чи байжээ? Лин Шюэжи биш үү? Хэрвээ миний эмээ үүнийг мэдвэл үнэхээр баярлаж үсрэх байх даа.

Чэнзэ: Хөөе? Эмээ хаана байна? Эмээ? Шя Шуан? Хачин юм аа, энд хэн ч алга.

Ваншин: Өө. Магадгүй эмээ Шя Шуанг аваад биднийг хайхаар явсан болохоор энд байхгүй байгаа юм болов уу?

Чэнзэ: Магадгүй л юм. Би залгаад асууя.

Чэнзэ: Өө үгүй ээ! Миний эмээ хаашаа ч явсан утсаа үргэлж авч явдаг. Авч яваагүй байна гэдэг чинь ямар нэг зүйл болсон байж таарна.

Ваншин: Одоо яах вэ?

 

 

Эмээ: Шя Шуан! Миний хайрт ач хүү! Чи хаана байна вэ? Шя Шуан! Уучлаарай, та таван настай орчим жаахан хүү харсан уу? Тэр маш хөөрхөн.

Хүн: Үгүй ээ. Хараагүй.

Эмээ: Баярлалаа. Миний Шя Шуан! Сайн байна уу. Та 1 метр 10 см орчим өндөртэй жаал харсан уу? Тэр их хөөрхөн.

Хүн: Үгүй, үгүй.

Эмээ: Баярлалаа. Шя Шуан, чи хаана байна вэ?

 

Эмээ: Эмээ нь чамайг олж чадахгүй байна! Эртхэн сэрээгүй миний буруу. Шя Шуан! Шя Шуан! Шя Шуан! Чи хаана байна вэ?

Чэнзэ: Жу ах! Ээжийн тасаг руу хурдан ир! Эмээ болон Шя Шуан хоёр алга болчихсон байна! Таван минутын дотор хурдан ирээрэй!

Эмээ: Шя Шуан! Чи хаана байна вэ? Эмээ нь чамайг хайгаад байна! Та хоёр нааш ир! Тэр хүн Шя Шуанг аваад явчихлаа! Хурдан! Араас нь хөө!

Хамгаалагчид: За! Хурдлаарай!

Ванчин: Шя Шуан!

Жу ах: Ноён Чен!

Чэнзэ: Жу ах аа! Эмээ болон миний хүү Шя Шуан алга болчихлоо! Эмнэлгийн бүх гарцыг одоохон хаа! Тэднийг яаралтай ол! Бас өмнө нь даалгасан мөрдлөгийн хариу юу болсон бэ?

Жу ах: Бид хяналтын камерын бичлэгийг үзээд таныг болон Су хатагтай-г түгжсэн хүнийг олсон. Тэр манай эмнэлгийн ажилтан биш байна.

Чэнзэ: Тэр хэн болохыг заавал ол! Бас сүүлийн нэг цагийн бүх бичлэгийг дахиж шалга!

Жу ах: За!

Чэнзэ: Жу ах, энэ давхрын бүх өрөөг нэг бүрчлэн шалга. Нэг ч агуулахын өрөөг орхиж болохгүй!

 

 

Ванчин: Сайн байна уу, уучлаарай. Та нэг настай эмэгтэй болон жаахан хүү харсан уу? Таван настай орчим, иймэрхүү өндөртэй.

Хүн: Үгүй ээ.

Эмээ: За, баярлалаа.

Чэнзэ: Сайн байна уу? Та өвчтөний хувцастай настай эмэгтэй болон жаахан хүү харсан уу? Хүрэн хувцастай хүү.

Хүн: Уучлаарай, хараагүй.

 

 

Жу ах: Зогс! Тэр таван секундыг дахиад ухраа. Энэ эмчийн дүрд хувирсан хүн Ноён Ченийн хүүг аваад өмнөд хаалга руу явж байна. Хатагтай Чен ч бас өмнөд хаалга руу явсан байна. Хурдан! Ноён Ченд энэ мэдээг хүргэ!

Чэнзэ: Юу?

Ванчин: Ноён Чен! Юу болсон бэ?

Чэнзэ: Захирал хэлэхдээ цагаан нөмрөгтэй хүн Шя Шуанг аваад явсан гэнэ. Эмээ сэрээд Шя Шуанг хайхаар араас нь явж.

Ванчин: Миний буруу. Би яаж ийм хариуцлагагүй байж болов оо? Би хүүгээ л хайх ёстой байсан юм. Би яагаад шинжилгээ өгч цаг алдав аа? Бүгд миний буруу.

Чэнзэ: Ванчин, өөрийгөө битгий буруутга. Захирал тэр хүнийг Шя Шуанг аваад өмнөд хаалгаар гарсан гэсэн. Энэ шат шууд өмнөд хаалга руу хүрдэг. Очиж хайцгаая.

Ванчин: За. Шя Шуан! Шя Шуан! Энэ Шя Шуаны гутал байна! Шя Шуан аюулд орсон юм биш биз?

Чэнзэ: Хаалга руу очиж шалгая.

 

 

Эмч: Зогс, зогс! Энэ хүний нүүр рүү ойртуул. Эцэст нь нүүр нь тод харагдаж байна. Энэ хүн яагаад ийм танил харагдаад байна вэ? Энэ чинь Риверсайд эмнэлгийн хөрөнгө оруулагч Цян Ли биш үү? Би түүнтэй Захирлуудын зөвлөлийн хурал дээр уулзаж байсан. Хараал ид! Тэр хүүхдийг машинд суулгаад явчихлаа! Хурдан, Ченийн эдлэн рүү залга!

Эмээ: Муу амьтан! Барьж чадсангүй. Та хоёр битгий шантар! Миний ач хүүд ямар ч муу зүйл тохиолдох ёсгүй! Та нарын хэн нь миний ач хүүг түрүүлж аварна, тэр хүнд би 10 сая доллар өгнө! Үгүй ээ! 100 сая доллар!

Хамгаалагчид: За!

Чэнзэ: Ээж ээ!

Ванчин: Хатагтай Чен!

Эмээ: Хүү минь! Бэр минь! Ванчин! Чи харж чаддаг болчихож!

Ванчин: Тийм ээ, Хатагтай Чен, миний хараа сэргэсэн.

Эмээ: Захирал юу гэж байна?

Чэнзэ: Энэ Цян Ли байна! Захирал хэлэхдээ тэр хүний нүүрийг ойртуулж үзэхэд Риверсайд эмнэлгийн хөрөнгө оруулагч Цян Ли мөн байна гэсэн. Тэр Шя Шуанг авч явсан байна!

Эмээ: Хурдан! Жу ах руу залга! Машиныг буцаа гэж хэл! Би ач хүүгийнхээ араас явна!

 

 

Шюэжи: Цян, чи эцэст нь ирлээ!

Цян:        Хурдлаарай, машинд суу! Биднийг гарахад Ченийн гэр бүлийн хамгаалагчид байсан. Бид баригдсан байх. Бид энэ хүүг яаралтай Веридиа руу хүргэх хэрэгтэй!

Цян: Веридиа бол хүний эрхтний наймааны дамжин өнгөрөх орон гэдгээрээ алдартай. Хаохаогийн төлөө, бас бидний таван жилийн зүтгэлийн төлөө Шя Шуанг тийшээ заавал илгээх ёстой!

Чэнзэ: Цян Ли болон Лин Шюэжи хоёр үгсэн хуйвалдсан байж. Баларлаа! Энэ чиглэл бол... Цян Ли Веридиагийн хилийн боомт руу явж байна уу? Жу ах, хурдлаарай! Тэднийг Шя Шуанг авч гарахыг бүү зөвшөөр!

Жу ах: За!

Эмээ: Хурдлаарай! Жу ах! Хэрвээ миний ач хүүд ямар нэгэн зүйл тохиолдвол... би ч бас амьд явахыг хүсэхгүй!

Ванчин: Шя Шуан, тэсээрэй! Ээж нь чамайг аврахаар очиж байна!

 

Цян: Эргоу руу залга. Түүнд миний машиныг Веридиа руу унаад яв гэж хэл. Бид "Грандвью" зочид буудалд хагас цаг нуугдана. Түүний дараа эсрэг зүг рүү явж, газраар хил давна.

Чэнзэ: Цян Ли машинд алга. Тэд машинаа сольчихсон байна! Цян Ли биднийг төөрөгдүүлж, энэ машины араас дагуулахыг хүсэж. Энэ бол хуурамч мэх. Энэ замын дагуу хүн солих цорын ганц боломж бол "Грандвью" зочид буудал. Тэнд хяналтын камерын харалган бүс байдаг. Жу ах, тэд Грандвью зочид буудалд байна.

 

 

Цян: Энэ муу жаалын амыг скочдчихсон байна, энэ хэтэрхий илэрхий харагдаад байна. Шюэжи: Нааш ир.

Цян: Явцгаая.

Шя Шуан: Намайг тавь! Намайг тавь!

Менежер: Та нар тусгай өрөө хайж байна уу?

Шя Шуан: Ноёнтоон! Надад туслаач! Тэд бол...

Эрэгтэй: Чи юу хийгээд байгаа юм бэ?

Шюужи: Манай хүүхэд их сахилгагүй байгаа юм. Тэр үргэлж амттан нэхэж шуугиан тарьдаг. Өгөхгүй бол ингээд зөрүүдлээд байдаг юм.

Цян: Харж байгаа биз дээ, одоо үеийн хүүхдүүд үнэхээр дүрсгүй болж. Танд тусгай өрөө байна уу? Тусгаарлагдсан бол илүү дээр.

Менежер: Том өрөөнүүд байгаа л даа, гэхдээ одоо цэвэрлэгээ хийж байна. Та түр хүлээх хэрэгтэй болох нь.

Шюэжи: Бид эхлээд захиалчихъя. Хурдлаарай! Бид яарч байна. Аа! Чи муу жаал, намайг хазчихлаа!

Шя Шуан: Ноёнтоон! Надад туслаач! Тэд бол муу хүмүүс!

Цян: Дэмий юм ярихаа боль! Томоотой бай! Үгүй бол би чамайг зарчихна шүү!

Эрэгтэй: Та нар яагаад хүүхэдтэй ингэж харьцаж байгаа юм бэ? Дээрээс нь хашхираад. Та нар эцэг эх нь мөн үү?

Шюэжи: Мэдээж бид эцэг эх нь! Тэр зөрүүдлээд байгаа болохоор би түүнийг хүмүүжүүлж байна.

Эмэгтэй: Чи түүнийг хүү минь гэж байгаа мөртлөө дөнгөж сая хохирогч гэж дуудлаа шүү дээ? Эх хүн тэгж ярьдаг гэж үү? Үнэндээ...

Шя Шуан: Ноёнтоон, хатагтай, гуйя надад туслаач! Тэд бол муу хүмүүс! Тэд миний аав ээж биш!

Эрэгтэй: Юу? Хүмүүс ээ, цагдаа дуудаарай! Энд хүүхэд хулгайлж байна!

Цян: Хараач, одоо үеийн хүүхдүүд ийм зальтай болж. Ээж аав нь яаж муу хүн байх юм бэ? ... тийм биз дээ?

Шюэжи: Чи яагаад бусдын хэрэгт хошуу дүрээд байгаа юм бэ? Энэ бол миний арван сар хэвлийдээ тээсэн хүүхэд. Миний төрсөн хүү! Яаж хуурамч байх юм бэ? Би бүр нэрийг нь ч мэднэ. Түүнийг Шя Шуан гэдэг. Би яаж хүүхэд хулгайлах билээ? Бид зүгээр л хоол идэхээр ирсэн.

Цян: Тийм биз дээ, Шя Шуан?

Шя Шуан: Надад битгий хүр! Та миний ээж биш! Миний ээж намайг хайж байгаа!

Эрэгтэй: Тэд түүний төрсөн эцэг эх биш бололтой. Тэд бүр адилхан ч биш байна. Хүүхэд болон насанд хүрэгчид хоёулаа ер бусын авирлаж байна. Хурдан цагдаа дуудаарай!

Шюэжи: Чи яагаад ийм хэрэгт дуртай юм бэ? Тэр чиний хүү юм уу? Би чамд хэлж байна, хүүхэд зүгээр л зөрүүдлээд байна. Чи яагаад цагдаа дуудаад байгаа юм бэ?

 

 

Чэнзэ: Жу ах аа! "Грандвью" буудал урд байна. Машинаа зогсоо.

Жу ах: За, ноёнтоон.

Эмээ: Хараал идсэн амьтад! Миний өрөвдөлтэй ач хүү маш их зовж байгаа байх даа. Хэрвээ би Лин Шюэжи болон Цян Ли хоёрыг олвол тас татах болно!

 

 

Менежер: За, эрхэм зочид оо. Та бүхний өрөө бэлэн боллоо. Ийшээ морилно уу. 207 дугаар өрөө.

Цян: Хүмүүс ээ, тайвширцгаа. Манай хүүхэд маш сахилгагүй юм. Саяны болсон зүйл зүгээр л тоглоом байсан юм. Хараач, тэр ядарснаасаа болоод унтчихлаа. Бид хүүхдээ амраахаар өрөө рүүгээ орлоо. Дэмий цуу яриа бүү тараагаарай.

Цян (Менежерт): Ноёнтоон. Та манай өрөөний дугаарыг хэнд ч хэлж болохгүй шүү. Хэн нэгэн асуусан ч битгий хэлээрэй. Үүний дараа би танд 20 мянган доллар өгөх болно.

Менежер: За, ноёнтоон! Ийшээ морилно уу.

Цян: Явцгаая! Өрөө рүүгээ орцгооё. Хурдлаарай!

 

 

Эмээ: Очоод миний ач хүүг ол! Хурдлаарай!

Цян: Түр хүлээ. Бид буудлын арын хаалгаар гарна. Хэн ч мэдэхгүй, Сүнс шиг л алга болно.

 

 

Ванчин: Менежер ээ! Та энэ хүүг харсан уу?

Менежер: Энэ чинь саяны хосуудын авч ирсэн хүү биш үү? Тэд үнэхээр хүүхдийн наймаачид байсан гэж үү?

Чэнзэ: Би танаас сүүлчийн удаа асууж байна. Та түүнийг харсан уу, үгүй юу?

Менежер: Би хараагүй гэж хэлсэн шүү дээ. Зүгээр л хараагүй. Та арван удаа асуусан ч би хараагүй л гэж хэлнэ!

Жу ах: Менежер ээ, би танд үнэнийг хэлэхийг зөвлөж байна. Энэ газар Чен Корпорацийн санхүүжилттэй газар. Харин энэ хүн бол Чен Корпорацийн Гүйцэтгэх захирал Гу Чэнзэ байна. Хэрвээ та үнэнийг хэлэхгүй бол танай буудал хаагдах болно.

Менежер: Юу?! Чен гэр бүлийнх үү? Миний буруу, миний буруу! Ноён Чен, тэд орж ирэнгүүтээ том өрөө байгаа эсэхийг асуусан. Тэдэнтэй хамт үнэхээр нэг хүүхэд байсан. Тэд одоо өрөөндөө байгаа.

Чэнзэ: Аль өрөө?

Менежер: Хоёр... 207 дугаар өрөө.

Чэнзэ: Түлхүүрээ аваад зам заа!

Менежер: За, ноёнтоон. Ноён Чен, энд байна.

Чэнзэ: Хаалгаа хурдан онгойлго!

Эмээ: Хэрвээ миний ач хүүгийн нэг ширхэг үс нь ч унасан байвал танай ресторан дампуурах болно гэж мэдээрэй.

 

 

Чэнзэ: Лин Шюэжи! Чи муу урвагч! Чи муу зальтай эмэгтэй! Миний ач хүүг хаана нуусан бэ?

Ванчин: Лин Шюэжи! Эцсийн эцэст чи байсан байж!

Шюэжи: Су Ванчин! Чиний нүд дахиад харж чаддаг болчихоо юу?

Ванчин: Чиний ачаар. Намайг цогцос хадгалах газраас гарсны дараа хараа минь сэргэсэн. Миний хүү Шя Шуан хаана байна?

Чэнзэ: Лин Шюэжи! Шя Шуан хаана байна?

Цян: Ноён Чен, Хатагтай Чен, Су хатагтай, гуйя битгий сандар. Хатагтай Лин бид хоёр энд зүгээр л уулзаж, хууч хөөрөхөөр ирсэн юм. Бид та бүхний яриад байгаа тэр хүүхдийг хараагүй.

Шюэжи: Тийм ээ. Бид зүгээр л хууч хөөрч байна. Зүгээр л хоол идэж байна. Шя Шуан алга болчихсон юм уу?

Эмээ: Та хоёр муу өөдгүй худалч нар, одоо хүртэл жүжиглэсээр л байна уу?

Шюэжи: Су Ванчин! Хүү чинь алга болохоор надаас асууж байгаа юм уу? Би чиний хүү хаана байгааг яаж мэдэх юм бэ?

Эмээ: Лин Шюэжи! Чи муу өөдгүй охин, одоо хүртэл надтай маргах гээд байна уу? Миний ач хүүг өг! Үгүй бол би чамайг тас татах болно!

Шюэжи: Ээж ээ! Надад итгээрэй, би үнэхээр Шя Шуанг хаана байгааг мэдэхгүй.

Эмээ: Дуугүй бай! Чи намайг ээж гэж дуудах эрхгүй. Би чамд хэлье, өнөөдрөөс эхлэн чамд болон Чен гэр бүлийн хооронд ямар ч холбоо байхгүй. Манай Чен гэр бүл таван жилийн турш чамайг дэмий тэжээжээ. Нохой тэжээсэн бол хамаагүй дээр байх байж!

Шюэжи: Чэнзэ! Би үнэхээр Шя Шуанг хаана байгааг мэдэхгүй байна. Гуйя, миний өмнөөс нэг үг хэлээч! Хаохао орох оронгүй болж болохгүй шүү дээ!

Чэнзэ: Чи юугаа жүжиглээд байгаа юм бэ, Лин Шюэжи? Чи авсыг нь харах хүртлээ нулимс унагахгүй байхаар шийдээ юу? Таван жилийн өмнө намайг аварсан хүн чи огт биш байсан. Бас Хаохао бол миний хүү огт биш. Чи…

Шюэжи: Үгүй ээ, тийм биш! Энэ бол Су Ванчингийн зохиосон үлгэр! Тэр Чен гэр бүлийн хөрөнгөнд шунаж ирсэн юм! Чамайг ирснээс хойш бүх зүйл баларлаа! Чи бол зүгээр л нэг гай зовлон!

Ванчин: Чиний амьдралыг өөрчилсөн хүн би биш. Чи миний амьдралыг хулгайлсан! Лин Шюэжи! Таван жилийн өмнө чи намайг мэхэлсэн. Түүний дараа чи намайг цохиж ухаан алдуулаад зогсохгүй, миний бөгжийг хулгайлж, Хатагтай Ченийн байр суурийг эзэлсэн. Бүтэн таван жилийн турш! Чи үнэхээр зэвүүн юм!

Эмээ: Лин Шюэжи! Чи миний ач хүүг маш их зовоосон байна! Би чамайг зүгээр орхихгүй!

Цян: Хатагтай Чен, бүгдийг тайвнаар ярилцъя. Хэн нэгэн бэртэж магадгүй шүү дээ!

Эмээ: Өө. Тийм байна. Би чамайг мартах шахлаа. Цян Ли! Чи бол зүгээр л нэг жижиг хувийн эмнэлгийн захирал. Чи яаж ийм зориг гаргаж байна аа? Чи яаж манай Чен гэр бүлийн гишүүнийг хулгайлж зүрхлэв ээ? Чи амьдрахаас залхаа юу?

Цян: Үгүй ээ, би тэгээгүй! Энэ бол зүгээр л үл ойлголцол!

Жу туслах: Үл ойлголцол? Таван жилийн өмнөх Хатагтай Линтэй тогтоосон харилцааг чинь би нэг нэгэнгүй хэлэх ёстой юу? Өнгөрсөн таван жилийн турш Хатагтай Линд найдаж, Ченийн гэр бүлийн 5 сая гаруй долларыг завшиж. Бас Хаохао бол чи болон Хатагтай Лин хоёрын нууц хүүхэд байна! Миний зөв үү, үгүй юу?

Цян: Чи... чи юу яриад байгаа юм бэ? Би юу ч ойлгохгүй байна! Юун мөнгө завших? Юун хүүхэд? Би юу ч мэдэхгүй!

Чэнзэ: Болно, Цян Ли. Жүжиглэхээ боль. Миний хүү Шя Шуан хаана байна? Чи түүнийг хаашаа авч явсан бэ?

Цян: Ноён Чен, та тоглож байна, тийм үү? Таны хүү хаана байгааг би яаж мэдэх юм бэ?

Чэнзэ: Муу нүдээ нээгээд сайн хар! Энэ цагаан нөмрөгтэй хүн чи мөн үү?

Цян: Тэгээд би байвал яах юм? Би биш байвал яах юм? Тэр ямар хамаатай юм?

Чэнзэ: Цян Ли! Миний хүү Шя Шуан хаана байна? Надад хэл!

Цян: Таны хүүг би хэдийнэ Веридиа руу явуулчихсан. Одоо хаана байгааг нь би ч мэдэхгүй. Магадгүй мөчнүүдийг нь тасдчихсан байгаа байх, хэн мэдэх вэ?

Шюэжи: Чи тэр муу жаалыг дахиж харна гэж саналтгүй! Миний авч чадахгүй байгаа зүйлийг Су Ванчин чи ч бас авч чадахгүй!

Ванчин: Лин Шюэжи! Миний хүүг надад өг!

 

 

Шя Шуан: Би хаана байна вэ? Шя Шуан маш их өвдөж байна. Аав аа, ээж ээ, эмээ, та нар хаана байна вэ? Шя Шуан маш их айж байна.

 

Шюэжи: Тэр хэдийнэ үхсэн! Су Ванчин, та нар өөрсдийгөө маш ухаантай гэж бодоо юу? Би та нарт хэлье, тэр үхсэн!

Цян: Гу Чэнзэ! Чи юугаараа бахархаад байгаа юм бэ? Одоо бүгд мэдсэн болохоор би дахиж жүжиглэхгүй. Чи... чи миний хүүг таван жилийн турш өсгөж өгсөн. Би чамд үнэхээр баярлалаа гэж хэлэх ёстой. Бас миний унтсан эмэгтэйг чи таван жилийн турш тэжээж өглөө. Чи үнэхээр сайн хүн юм аа!

Чэнзэ: Битгий эрт баярлаарай. Би өнөөдөр чамайг ална!

Цян: Тэг л дээ! Намайг ал! Тэгсэн ч чи хүүгээ хаана байгааг хэзээ ч мэдэхгүй.

Эмээ: Жу туслах аа! Хурдан! Бүх өрөөг нэг бүрчлэн шалга!

Шюэжи: Та нар орж болохгүй!

Ванчин: Лин Шюэжи! Замаас зайл!

Шюэжи: Энэ бол миний тусгай өрөө! Миний хувийн орон зай!

Эмээ: Чи муу өөдгүй эмэгтэй! Надаас зайл! Хэрвээ чи миний ач хүүг олоход дахиад саад болох юм бол би чамд хариуг нь хатуу барих болно!

 

 

Шя Шуан: Ээж ээ! Та хаана байна вэ? Шя Шуан маш их өвдөж байна!

 

 

Цян: Та нар яаж манай тусгай өрөөг нэгжих зүрхтэй байна аа? Та нарт ямар эрх байгаа юм бэ?

Эмээ: Жу туслах! Хаалгыг онгойлго!

Шюэжи: Та нар болохгүй.

Эмээ: Зайл эндээс!

Шюэжи: Та нар орох хэрэггүй шүү.

Жу ах: Хатагтай Чен! Чэнзэ! Залуу эзэн Шя Шуан энд алга!

Чэнзэ: Юу?!

Цян: Би хэлсэн шүү дээ, хүүг чинь би хэдийнэ Веридиа руу явуулчихсан гэж. Одоо тэр хэдийнэ хэдэн хэсэг болчихсон байх.

Шюэжи: Су Ванчин, чи өвдөж байна уу? Чиний хүүгийн амьдрал Ченийн эдлэнг өвлөхөд тохирохгүй ээ.

Эмээ: Лин Шюэжи! Миний ач хүүг хаашаа явуулснаа хэл! Надад хэл!

Шюэжи: Би яаж мэдэх юм бэ? Тэр алга болчихсон, тийм биз дээ?

Эмээ: Чи! Чи! Миний ач хүү!

Чэнзэ: Ээж ээ, ээж ээ Жу ах! Хурдан ээжийг эмнэлэгт хүргэ!

Чэнзэ: Менежер! Одоохон энд ир!

Менежер: Ноён Чен?

Чэнзэ: Надад зориулж хяналтын бүх бичлэгийг шалга. Сүүлийн нэг цагийн энэ тусгай өрөөнүүд болон коридорын бүх бичлэгийг би авмаар байна. Хэрвээ чи таван минутын дотор олохгүй бол би энэ газрыг үүрд хаах болно шүү!

Менежер: Би одоохон шалгая! Ноён Чен, би аваад ирлээ.

Чэнзэ: Би өөрөө шалгая.

Менежер: Ноён Чен. Бид бичлэгийг оллоо, гэхдээ дунд нь хэдэн минутын хар дэлгэц байна. Хэн нэгэн үүнийг өөрчилсөн бололтой.

Цян: Гу Чэнзэ! Чиний хүүгийн толгой хагарч, цус нь тогтохгүй гоожиж байгаа. Хэрвээ чи дахиад жаахан хүлээх юм бол тэр гарцаагүй үхэх болно!

 

 

Шя Шуан: Ээж ээ! Та хаана байна вэ? Шя Шуан энд байна!

 

 

Жу ах: Ноён Чен! Бид дэндүү хоцорчихлоо!

Чэнзэ: Тэр хоёрыг аваад яв!

Хамгаалагчид: За,

Цян: Гу Чэнзэ! Чиний хүү дууссан! Хүчирхэг Чен гэр бүлийн тэргүүн байж өөрийнхөө хүүг ч хамгаалж чадахгүй!

Шюэжи: Су Ванчин! Чи муу амьтан! Тэр үед би чамайг шууд цохиод алчихдаг байж! Чи миний бүх төлөвлөгөөг баллалаа! Чи! Су Ванчин!

Ванчин: Шя Шуан яг хаана байна вэ? Хэрвээ Шя Шуанд ямар нэгэн зүйл тохиолдвол би амьд явахыг хүсэхгүй байна!

Чэнзэ: Шя Шуан одоо хүртэл энэ Грандвью зочид буудлын дотор байгаа байх ёстой. Бид өрөө бүрийг нэг бүрчлэн шалгана. Бид заавал олж чадна! Явцгаая!

Ванчин: Чэнзэ, Би тэр талыг шалгая. Чи энэ талыг шалга.

Чэнзэ: Болгоомжтой байгаарай!

 

 

Ванчин: Шя Шуан! Шя Шуан! Шя Шуан! Шя Шуан!

Шя Шуан: Ээж ээ! Та хаана байна вэ?

Ванчин: Шя Шуан! Энэ Шя Шуангийн дуу байна! Шя Шуан энд байна! Шя Шуан! Шя Шуан, чи дотор байна уу? Шя Шуан!

Шя Шуан: Ээж ээ! Шя Шуан энд байна! Энэ ээжийн дуу байна! Ээж намайг аврахаар ирлээ!

Ванчин: Шя Шуан! Битгий айгаарай, Шя Шуан! Ээж нь чамайг аврахаар ирлээ! Ээж нь чамайг одоохон гаргана! Чэнзэ! Чи ирчихлээ! Сайн байна! Шя Шуан яг энд байна!

Чэнзэ: Шя Шуан! Аав нь чамайг аврахаар ирлээ! Хаалганаас холдоорой! Аав нь чамайг одоохон гаргана!

 

Ванчин: Шя Шуан! Шя Шуан! Уучлаарай, ээж нь дэндүү хоцорч ирлээ.

Чэнзэ: Үгүй ээ! Шя Шуан маш их цус алдсан байна! Бид түүнийг яаралтай эмнэлэгт хүргэх хэрэгтэй!

 

 

Эмээ: Эмч ээ! Миний ач хүү яаж байна?

Эмч: Залуу эзэн Шя Шуан зүгээр ээ. Толгойны бэртэл нь ноцтой биш байна. Тэр зүгээр л даралтанд орж, бие нь сулраад байсан юм. Хэсэг амарвал тэр сэрэх болно.

Эмээ: Сайн байна. Сайн байна. Зүгээр байгаа нь сайн хэрэг.

Ванчин: Одоо Цян Ли болон Лин Шюэжи хоёрыг баривчилсан.

Чэнзэ: Тийм ээ. Энэ бол тэдний хийсэн муу үйлийнх нь шан юм. Зөвхөн хөөрхий Шя Шуан л...

Эмээ: Миний хайрт ач хүү, хурдан сэрээрэй! Эмээ нь чамд зориулж маш тансаг, том гэр бүлээ хүлээн зөвшөөрөх найр бэлдсэн байгаа!

Шя Шуан: Эмээ!

Эмээ: Өө! Хайрт ач хүү минь, чи эцэст нь сэрчихлээ!

Шя Шуан: Ээж ээ! Өө! Аав аа!

Эмээ: Миний хайрт ач хүү минь, тэр бол чиний жинхэнэ аав. Харин би бол чиний жинхэнэ эмээ.

Шя Шуан: Аа! Нээрээ гэж үү? Шя Шуан аавтай болоод зогсохгүй бас эмээтэй боллоо!

Ванчин: Тийм ээ. Одоо Шя Шуанд зөвхөн ээжийнх нь хайр биш, бас аавынх нь, эмээгийнх нь хайр байгаа! Шя Шуан одоо дэлхийн хамгийн аз жаргалтай хүү боллоо!

Шя Шуан: Гайхалтай байна! Шя Шуан маш их баяртай байна!

Чэнзэ: Шя Шуан!

Эмээ: Миний хайрт ач хүү, чамайг эмнэлгээс гарахад эмээ нь гэр бүлээ хүлээн зөвшөөрөх найр хийж, чамд маш олон тоглоом авч өгнө өө!

Шя Шуан: Баярлалаа, эмээ!

Эмээ: За, сайн хүү.

 

 

Ванчин: Ваа! Шя Шуан! Эмээгийн чинь гэр үнэхээр том юм аа!

Хүү: Ваа! Энд маш олон хүмүүс байна! Бас маш олон тоглоом байна!

Ванчин: Шя Шуан, чи түр өөр газар очиж тоглож байх уу? Найр эхлэхээр буцаад ирээрэй.

Шя Шуан: За, ээж ээ! Шя Шуан томоотой байх болно.

Ванчин: Яв даа.

 

Эм: Энэ Су Ванчин биш үү? Чамайг хараагүй удсан байна шүү. Хаанаас ийм их хөрөнгө олоо вэ?

Ванчин: Та хоёр байх нь ээ!

Эм: Су Ванчин, хэдэн жилийн өмнө чи бааранд ажиллаж байхдаа гэрлээгүй байж жирэмсэн болсон.

Эм 2: Одоо яаж байна даа? Чи бүр коллежоо ч төгсөөгүй. Энэ чинь чамайг бараг л бичиг үсэггүй гэсэн үг биш үү!

Ванчин: Чамд ямар нэг зүйл хэрэгтэй юу? Үгүй бол би явлаа.

Эм 2: Хуучин ангийнхан дахин уулзаж байхад хэдэн үг сольчихоод явж болохгүй гэж үү? Ямар харамсалтай юм бэ!

Ванчин: Та хоёр коллежид байсан шигээ одоо хүртэл ийм өөдгүй хэвээрээ байх юм аа! Тэр үед миний араар хутгалаж, тэтгэлгийг минь булааж авсныг хэн ч мэдээгүй гэж бодоо юу?

Эм 2: Су Ванчин! Чи ямар эрхтэй болоод надтай ингэж ярьж байгаа юм бэ? Би одоо гадаадаас ирсэн боловсон хүчин! Миний гэр бүл Чен Корпорацийн албан ёсны түнш. Чам шиг коллежоо ч төгсөөгүй хөдөөний бүдүүлэг амьтан миний хөлд гишгэгдэх ёстой!

Ванчин: Чи зөвхөн гэр бүлээрээ л сайрхаж чаддаг. Коллежийн дүнгүүд чинь ангидаа хамгийн сүүлийнх байсан шүү дээ! Хэрвээ чиний гэр бүл мөнгөтэй байгаагүй бол чи надаас дээр байна гэж бодоо юу?

Эм 2: Чи! Су Ванчин! Чи яаж тэрнийг түлхэж чадаж байна аа?

Ванчин: Би түүнд хүрээгүй. Тэр өөрөө уначихлаа. Тэр надад ямар хамаатай юм?

Эм: Би чамайг түлхсэн гэж хэлж байвал чи түлхсэн л гэсэн үг!

Шя Шуан: Ээж ээ!

Ванчин: Шя Шуан!

Шя Шуан: Эдгээр эмэгтэйчүүд хэн бэ?

Ванчин: Шя Шуанг тавь!

Эм 2: Өө! Тэгэхээр энэ чиний нөхрийн хүү байх нь ээ. Харахад та хоёр нэлээд адилхан юм. Ингэвэл ямар вэ? Надаас уучлалт гуй, тэгвэл би түүнийг явуулъя.

Ванчин: Шя Шуанг тавь! Би ямар ч буруу зүйл хийгээгүй. Би яагаад чамаас уучлалт гуйх ёстой гэж?

Эм 2: Түүнийг аваад яв!

Хамгаалагч: ЗА

Ванчин: Шя Шуанг тавь!

Ванчин: Хэрвээ чамд асуудал байгаа бол надтай ярь!

Эм 2: Чи тэр хүүхдэд үнэхээр хайртай бололтой. Тэгэхээр уучлалт гуй!

Эм: Хатагтайн хэлснийг сонсоогүй юу? Уучлалт гуй!

Ванчин: Тэгэхээр, хэрвээ би уучлалт гуйвал чи Шя Шуанг явуулах уу?

Эм 2: Яг тийм. Чиний уучлалт гуйхыг чинь хараад би чамайг уучилбал хүүг чинь явуулна.

Ванчин: За яах вэ. Хэлсэндээ хүрээрэй.

Эм 2: Мэдээж. Би үргэлж амлалтандаа хүрдэг эмэгтэй.

Ванчин: Уучлаарай.

Эм 2: Юу? Чанга ярь! Ийм сул дууг хэн сонсох юм бэ?

Ванчин: Уучлаарай.

Эм 2: Су Ванчин, чиний ийм өрөвдөлтэй байгааг харах миний дургүйг хүргэж байна. Одоо өвдөг сөгдөж надаас уучлалт гуй!

Ванчин: Дэндэж байна шүү! Чи уучлалт гуйвал Шя Шуанг явуулна гэсэн.

Эм 2: Тийм ээ, би хэрвээ би чамайг уучилбал хүүг чинь явуулна гэж хэлсэн. Гэхдээ би чиний уучлалтанд сэтгэл хангалуун бус байна. Би чамайг өвдөг сөгдөж, мөргөж уучлалт гуйгаасай гэж хүсэж байна. Тэгвэл би уужим сэтгэл гаргаж чамайг уучилъя.

Ванчин: Зүүдэндээ л тэгээрэй!

Эм 2: Тэгэхээр чи хайрт хүүдээ хайргүй байх нь ээ. Тэгвэл тэр чиний өмнөөс зовох болно доо. Хамгаалагчид аа!

Ванчин: Түр хүлээ!

Эм: Юу? Одоо бодлоо өөрчлөө юу?

Ванчин: Миний хүүхдэд битгий хүр! Би өвдөг сөгдөе. Миний хүүд битгий хүр! Уучлаарай.

Эм 2: Су Ванчин, чиний хувь заяа бол бидний хөлд гишгэгдэнэ. Ойлгосон уу? Мөргө! Би чамд зааж өгөх ёстой юм уу?

Ванчин: Би өвдөг сөгдөж, уучлалт гуйлаа. Одоо Шя Шуанг явуулж болох уу?

ЭМ 2: Би чамайг хараахан уучлаагүй байна. Юунд ингэж яараа вэ? Чи сая намайг унагаж, хувцсыг минь завааруулсан. Одоо би чамайг уучилмааргүй байна.

Ванчин: Чи тэгээд юу хүсээд байгаа юм бэ?

Эм 2: Ха! Су Ванчин, энэ гурван шил дарсыг л уучих, тэгвэл би чамайг уучилж хүүг чинь явуулъя.

Эм: Хөөе! Су Ванчин!

Эм 2: Би чамтай ярьж байна! Өө, нээрээ тийм. Би өнөөдөр сэтгэл санаа сайхан байна. Чи ердөө хоёр шил уухад л болно. Хахаха!

Ванчин: Би ууж чадахгүй.

Эм: Дэмий юм ярихаа боль! Чи уух юм уу, үгүй юу? Уу, тэгвэл бид хүүг чинь явуулна.

Ванчин: Хэлсэндээ хүрнэ гэж найдаж байна.

Эм 2: Ваа, Су Ванчин, чи үнэхээр гайхалтай юм аа! Чи бааранд үйлчилж сурсан чинь аргагүй л өөр байна шүү. Хахаха!

Ванчин: Шя Шуанг тавь!

Эм: Бид хүүг чинь явуулж болно л доо, гэхдээ бид хараахан ханаагүй байна. Одоо доошоо тонгойгоод үүнийг долоож цэвэрлэ. Тэгвэл бид хүүг чинь явуулна.

Ванчин: Би та нартай ямар ч өс хонзонгүй. Яагаад надад ингэж хандаад байгаа юм бэ?

Эм 2: Су Ванчин. Тэр жил сургуулийн оюутны зөвлөлийн ерөнхийлөгчийн сонгуульд чи надаас ганцхан саналаар илүү байсан. Чи ерөөсөө надад тэр суудлыг өгөөгүй. Эцсийн эцэст чи гэрлээгүй байж жирэмсэн болоод сургуулиасаа хөөгдсөн. Су Ванчин, чи мэдэх үү? Би чамд хамгийн их дургүй. Багшийн өмнө хуурамч царай гаргадагт чинь. Өнөөдөр ингээд таарсан болохоор тооцоо бодъё.

Ванчин: Миний орон тоог би яагаад чамд өгөх ёстой гэж?

Эм 2: За за, хэн мэдэхгүй байх вэ дээ. Чи тэр тэнэг тэтгэлгийн төлөө л байсан биз дээ. Гэхдээ чи эцэст нь авч чадсан уу?

Тийм ээ. Би эцэст нь авсан.

 Тэгээд юу гэж? Чи одоо миний өмнө өвдөг сөгдөөд сууж байгаа биш үү? Мөргөж уучлалт гуйж байна уу? Су Ванчин-ий ертөнц ийм л байна. Чиний амьдралд нэр төр гэж байхгүй.

Ванчин: Хурдан Шя Шуанг тавь, үгүй бол чи харамсах болно шүү.

Эм 2: Хахаха харамсана гэнэ үү? Чамаас болж уу хахаха. Нааш ир! Су Ванчин-ийг газар дараад хөлийг минь долоолго! Оюутны зөвлөлийн ерөнхийлөгч байсан хүн одоо ямар өрөвдөлтэй харагдаж байна вэ? Хахаха! Долоо! Долоо гэж байна!

Эмээ: Зогс! Зүгээр үү?

Эм 2: Чи хэн бэ?

Эмээ: Ямар зоригтой юм бэ. Миний бэрийг дээрэлхэж зүрхэлнэ гэнэ ээ?

Эм 2: Энэ Су Ванчин-ий хадам ээж юм уу? Су Ванчин үнэхээр гэрлэчихсэн байж. Та Су Ванчин-ий хадам ээж нь мөн үү? Су Ванчин миний юбкыг завааруулсан, тиймээс би түүнээс уучлалт гуйхыг шаардсан юм.

Ванчин: Ээж ээ, тэд Шя Шуанг аваад явчихлаа.

Эмээ: Юу? Та хоёр муу өлөгчин минь! Миний ач хүүг хаашаа аваачсан бэ? Одоохон аваад ир!

Эм: Та муу хөгшин юу гэнэ ээ? Нохой шиг хувцасласан болохоор өөрийгөө их амьтан гэж бодоо юу? Энэ газар ямар газар болохыг мэдэх үү?

Эмээ: Би энэ газрыг ач хүүдээ зориулж бэлдсэн юм. Хэн та нарыг энэ найранд оруулсан бэ? Хэн бэ?

Эм 2: Та ач хүүдээ зориулж найр хийж байна гэнэ үү? Одоо үед сайрхахад мөнгө төлдөггүй болохоор дураараа ярих юм аа. Та муу хөгшин яаж энд хулгайгаар орж ирэв ээ? Одоо ямар ч тэнэмэл муур нохой язгууртны найранд оролцдог болчихож?

Ванчин: Энэ бол Хатагтай Чен. Энэ гэр бүлээ хүлээн зөвшөөрөх найрыг тэр Шя Шуанд зориулж зохион байгуулж байна. Хэрвээ чи ухаантай бол Шя Шуанг одоохон сулла!

Эм: Хатагтай Чен гэнэ үү? Ченийн гэр бүл үргэлж нууцлаг байдаг. Хатагтай Чен хэзээ ч олон нийтийн өмнө гарч байгаагүй. Энэ муу хөгшин өөрийгөө Хатагтай Чен гэж нэрлэж зүрхлэх нь үү? Боломжгүй! Су Ванчин яаж Ченийн гэр бүлтэй холбоотой байх юм бэ? Чи бол зүгээр л баарны хүүхэн!

Эм: Су Ванчин, чи үнэхээр нийгмийн дээд давхарга руу авирахыг хүсэж байна уу? Чам шиг хүнд Ноён Чен үнэхээр сонирхолтой байна гэж бодоо юу? Чи хаанаас энэ хөгшнийг олж ирээд ийм жүжиг тоглоод байгаа юм бэ? Чен гэр бүлийн тэргүүн хэзээ ч олны өмнө гардаггүй. Миний аав үргэлж Хатагтай Чентэй хамтын ажиллагаа ярилцдаг ч тэр зөвхөн Туслах Жу ахтай л уулздаг. Тэр яаж Хатагтай Чен байх юм бэ?

Эмээ: Чи Ли Шингүогийн охин уу?

Эм: Чи муу яаж миний аавын нэрийг хэлж чадаж байна аа?

Эмээ: Чиний аав бид хоёр өмнө нь хамтын ажиллагаа ярилцаж байсан. Охин нь ийм дээрэлхүү, хууль дүрэмгүй байна гэж санасангүй. Танай гэр бүлтэй хийх хамтын ажиллагаа ирэх сараас эхлэн цуцлах болно.

Эм 2: Харахад та муу хөгшин энэ жүжигтээ үнэхээр итгэчихэж, тийм үү?

Эмээ: Хэрвээ би андуураагүй бол чиний аав Си Чанжи мөн биз дээ? Хэдхэн хоногийн өмнө би танай гэр бүлээс хамгийн сүүлийн үеийн эртний эдлэлүүдийг захиалсан. Тэд бүгд миний бэрд зориулагдсан, удахгүй ирэх ёстой.

Эм 2: Чи нэг ширхэг эртний эдлэл ямар үнэтэй байдгийг мэдэх үү? Чи муу хөгшин насаараа ажиллаад ч нэгийг авч чадахгүй.

Эмээ: Би багцаар нь захиалсан. Тэр багцад таван ширхэг байсан, би бүгдийг нь захиалсан. Танай гэр бүл нэр хүндтэй ч охин нь ийм зантай байна гэж бодсонгүй.

Эм 2: Бүгдийг нь гэнэ үү? Чи үнэхээр өөрийгөө Хатагтай Чен гэж бодоо юу? Тэр багц эртний эдлэл хамгийн багадаа 30 сая доллар болно. Су Ванчин, чи хаанаас ийм их зантай хөдөөний хүнийг олчихоо вэ? Манай гэр бүлийн эртний эдлэлүүд бол дэлхийд алдартай эрдэнэсүүд. Чи бүгдийг нь худалдаж авсан гэнэ үү? Хаана байна тэр чиний нотолгоо?

Эмээ: Арагшаа хар! Тэднийг аваад ир!

Эм 2: Энэ боломжтой гэж үү? Тэр муу хөгшин үнэхээр тэднийг гаргаад ирлээ гэж үү?

Эмээ: Энэ бол Нил ягаан алтлаг гэрэлтүүлэгч чийдэн, 700 мянган долларын үнэтэй. Чи эртний эдлэлийн гэр бүлд амьдардаг болохоор мэдлэгтэй байх ёстой, тийм биз дээ?

Эм 2: Энэ боломжтой гэж үү?! Энэ чийдэн бол манай гэр бүлийн хамгийн үнэ цэнэтэй зүйл. Мөнгөөр ч авч болохгүй зүйл! Чи үүнийг хаанаас авсан бэ?

Эмээ: Энэ бол Хаш алтлаг чулуу, нэг сая долларын үнэтэй. Одоо ч гэсэн намайг худлаа ярьж байна гэх үү?

Эм 2: Энэ яаж боломжтой гэж?! Энэ чинь манай гэр бүлийн шинэ үзмэр биш үү? Чи хаанаас авсан бэ?

Эм: Юу болоод байна вэ? Тэр үнэхээр Хатагтай Чен шиг санагдаад байна.

Эм 2: Үгүй ээ, би итгэхгүй байна. Би Жан авга рүү залгаад асууя. Намайг гарахад тэд байж  байсан!

Байна уу? Жан авга аа, манай Нил ягаан алтлаг чийдэн зарагдсан уу?

Жан авга: Үгүй ээ, хатагтай. Чийдэн эндээ байна. Яасан бэ?

Эм 2: Зүгээр ээ, би мэдсэн юм!

Жан авга: Өө, түр хүлээгээрэй! Хатагтай Чен дөнгөж сая хүн явуулж авхуулсан шүү дээ! Өө, миний мартамхайг! Би Хатагтайд одоохон хэлэх ёстой.

 

Эмээ: Хөөе, чи! Чи яаж миний бэрдээ бэлдсэн бэлгийг хагалж зүрхлэв ээ! Чи хэтэрч байна шүү!

Ванчин: Эдгээрийг бүгдийг нь Хатагтай Чен маш өндөр үнээр худалдаж авсан юм. Чи яаж тэднийг ингэж хайхрамжгүйгээр сүйтгэж зүрхлэв ээ?

Эм 2: Энэ ямар ч хэрэггүй хог байна шүү дээ! Хуурамч юм худалдаж аваад, хэдэн хүн хөлсөлж өөрийгөө их амьтан болгож жүжиглэж байна гэж бодоо юу? Намайг ингэж амархан айлгана гэж санаа юу? Би дөнгөж сая туслах руу залгаж асуусан! Манай гэр бүлээс хэн ч тэр чийдэнг худалдаж аваагүй!

Эм: Су Ванчин, чиний хөлсөлсөн жүжигчин ил боллоо, тийм биз дээ? Ямар ичгүүртэй юм бэ!

Эмээ: Чи юу хийгээд байгаа юм бэ? Чи! Чи! Си гэр бүл яаж чам шиг ийм охинтой байж чаддаг байна аа? Танай компанитай хийх эртний эдлэлийн хамтын ажиллагааг цуцаллаа. Үүрд хаалаа!

Ванчин: Та нар чинь хүн мөн үү? Настай хүнийг яаж ингэж дээрэлхэж чадаж байна аа? Та нар гадаадаас ирсэн боловсон хүчин гэнэ үү? Та нар шиг бүдүүлэг эмэгтэйчүүд үү?

Эм: Чамаар өөрсдийгөө янз бүрээр хэлүүлэхгүй шүү.  

Эм 2: Би сая санамсаргүй чамайг бэртээчихлээ. Уучлаарай. Би чамайг ариутгаж өгье.

Эм: Би хадам ээждээ үнэхээр хайртай.

Эм 2: Нааш ир! Су Ванчин-ийг газар дараад миний гутлыг долоолго! Дашрамд нь энэ үхсэн хөгшнийг ариутгаад өг. Миний гутлыг завааруулж байна.

Эмээ: Чи юу хийгээд байгаа юм бэ? Тавь!

ЭМ: Чи үхэлээ хайсан хөгшин байна, дахиад уу? Намайг бүдүүлэг зан гаргалаа гэж битгий буруутгаарай.

Жу ах: Зогс!

Ванчин: Жу ах аа!

Эм 2: Сонг туслах аа! Та яагаад энд байдаг бил ээ?

Надад асуудал тулгарлаа. Би бэлгийг танд цагт нь хүргэж өгч чадсангүй. Уучлаарай.

ЭМ: Тийм ээ, Сонг туслах аа. Өнөөдөр Хатагтай Ченгийн гэр бүлээ хүлээн зөвшөөрөх найр болж байна. Манай гэр бүл шувууны үүрний тэжээл бэлдсэн байгаа. Тэр настай хүнийг хүндэтгэж байна. Би мэдэхгүй юм, Хатагтай Чен өнөөдөр ирэх болов уу? Бид жинхэнэ царайг нь хармаар байна.

Эмээ: Лао Сао, чи ирчихлээ. Тэд Шя Шуанг аваад явсан. Бас Ванчин-ийг бэртээсэн.

Жу ах: Хатагтай би оройтож ирээд таныг зовоож.

Эм 2: Сонг туслах аа, та андуурч байгаа юм биш биз? Тэр яаж Хатагтай Чен байх юм бэ? Тэр бол Су Ванчин-гийн хадам ээж шүү дээ.

Жу ах: Чи энэ удаад хэтэрхий зүрх гаргалаа. Энэ бол энэ гэр бүлийн Хатагтай байна. Харин энэ бол Су хатагтай, тэр удахгүй манай бэр болох хүн. Чи яаж ийм бүдүүлэг байж зүрхлэв ээ!

Жу ах: Байна уу, ноёнтоон. Хурдан ирээрэй. Энд асуудал үүслээ.

Эм 2: Сонг туслах аа, уучлаарай, бид мэдээгүй юм аа. Энэ Хатагтай гэж үү? Гуйя, Ноёнтон-д битгий хэлээрэй. Үгүй бол манай гэр бүлийн бүх зүйл дуусна.

ЭМээ: Би танай гэр бүлтэй дахиж хэзээ ч хамтрахгүй гэж хэлсэн. Танай гэр бүл дампуурлаа хүлээж бай.

Эм: Хатагтай

Ванчин: Хурдан Шя Шуанг надад өг!

Эм 2: За, за, би одоохон хүн дуудаад Шя Шуанг-г аваад ирье.

Чэнзэ: Тэгэх хэрэггүй ээ. Надтай хамт байна.

Шя Шуан: Ээж ээ, ээж ээ!

Ванчин: Шя Шуан! Чи яаж байна? Чи бэртсэн үү?

Шя Шуан: Эмээ!

Эмээ: Сайн ач хүү минь.

Шя Шуан: Эмээ, таны гар бэртчихэж. Наалт наачихъя.

Эмээ: Сайн ач хүү минь. Эмээ нь чамайг сайн харж чадсангүй.

Чэнзэ: Та хоёр муу нохой! Та хоёр одоо үнэхээр их зантай байх шив, тийм үү? Манай гэр бүл та хоёрт 60 гаруй хувийн хөрөнгө оруулалт хийдэг. Та нар үүнийг ингэж хариулж байна уу?

Эм: Дууслаа. Дууслаа. Одоо үхэх нь. Хэрвээ миний аав мэдвэл намайг ална даа.

Чэнзэ: Ванчин, чи зүгээр үү?

Ванчин: Тийм ээ.

Эм 2: Ноёнтон, уучлаарай, уучлаарай. Бид таныг таньсангүй. Бид нөхөн төлбөр төлж чадна. Үнэхээр шүү Ноёнтон, гуйя хөрөнгө оруулалтаа битгий татаач. Гуйж байна.

Эмээ: Ли гэр бүл болон Си гэр бүлийн охид арчаагүй байна. Ирээдүйд хэн ч тэдний гэр бүлтэй хамтарч ажиллаж болохгүй!

Эм: Хатагтай сонсооч дээ. Манай Ли гэр бүл олон жилийн турш танайд нийлүүлэлт хийж ирсэн. Биднийг өршөөгөөч.

Эмээ: Танай нийлүүлдэг тэжээлүүд чинь жин дутуу байдаг. Би өрөвч сэтгэл гаргаад юу ч хэлээгүй юм. Чиний энэ удаагийн гаргасан алдааг би хэзээ ч тэвчихгүй!

Чэнзэ: Хэн түрүүлж эхэлсэн бэ?

ЭМ 2: Тийм ээ, энэ байна. Тэр настай хүнийг түрүүлж түлхсэн. Би түүнийг болиулах гэсэн ч тэр сонсоогүй.

Эм: Үгүй ээ, Ноёнтон, миний яриаг сонс, тэр л түрүүлж түлхсэн. Хэрвээ итгэхгүй бол настангаас асуу.

Чэнзэ: Та хоёр бие биенээ арав арав алгад. Тэгээд миний эхнэр болон ээжээс уучлалт гуй.

Эм: Аа, чи!

Эм 2: Чи яасан хүчтэй цохидог юм бэ! Би буцааж цохино!

Эм: Бүгд чиний буруу! Хэрвээ чи бусдын хэрэгт оролцоогүй бол би ингэж ороогдохгүй байсан!

Чэнзэ: За,

Эм: Ноёнтон. Та бид хоёрыг уучлах гэж байна уу? Баярлалаа, Ноёнтон. Бид дахиж тэгэхгүй ээ.

Эм 2: Ноёнтон, бидний буруу. Би өөрийн бүх хөрөнгөө тэжээл болгон сольж, Хатагтайгаас уучлалт гуйхад бэлэн байна. Хатагтай, гуйя намайг уучлаарай.

Чэнзэ: Миний эхнэр болон ээжээс уучлалт гуй.

Эм 2: Ванчин, бид нэг сургулийнх... гуйя намайг уучлаарай. Би хүн биш юм  байна. Би чамд мөргөе.

Ванчин: Би чамд харамсах болно гэж хэлсэн шүү дээ. Чам шиг аз жаргалаа бусдын зовлон дээр босгодог хүмүүсийг би хэзээ ч уучлахгүй.

Эм: Ванчин, манай сургуулийг бодооч. Оюутны зөвлөлд хамт байсныг минь бодоод намайг өршөөгөөч? Би түүнд хууртсан юм.

Эмээ: Юу ч битгий ярь. Би чиний тайлбарыг сонсмооргүй байна.

Эмээ: Энэ газрын бүх эртний эдлэлийг үнээр нь нөхөн төлүүлэх болно. Нэг ч сохор зоос дутуу байж болохгүй. Нийт 200 сая юань.

Эм 2: Бүх зүйл дууслаа.

Аав: Чи муу ачлалгүй охин надад гай авчирлаа. Одоо Гү гэр бүл хөрөнгө оруулалтаа татчихлаа. Төлөөлөн удирдах зөвлөл хувьцаагаа буцааж авахыг хүсэж байна. Чи 5 эртний эдлэл хагалсан. Гү гэр бүл 200 сая юанийн нөхөн төлбөр нэхэж байна. Бид бүгдээрээ дампуурлаа. Дахиж битгий ирээрэй, чи муу гайтай амьтан!

Аав 2: Чи яагаад Гү гэр рүү явсан юм бэ? Хатагтай Гү хэлэхдээ манай сар бүрийн нийлүүлэлтийг зогсооно гэсэн. Энэ бүхэн чамаас болсон гэж байна. Бидний бүх бараа ингээд дууслаа.

Эм: 10 жилийн худалдааны сүлжээ маань ингээд тасарлаа. Бүх зүйл дууслаа.

Эм 2: Манай гэрийн эртний эдлэлүүдийг би өөрийн гараар хагалсан. Надад одоо нөхөн төлөх ямар ч боломж алга.

 

 

Чэнзэ: Эрхэм зочид оо, сайн байцгаана уу. Намайг Гу Чэнзэ гэдэг. Өнөөдөр бүгд энд цугласан байгаа дээр би нэг мэдэгдэл хиймээр байна. Ли гэр бүл болон Си гэр бүлийн охид миний эхнэр хүүхдийг хорлохыг оролдсон. Тиймээс би хувийн шалтгаанаар Гү гэр бүл болон Ли гэр бүлийн хамтын ажиллагааг үүрд зогсоож байна. Ямар ч хөрөнгө оруулалт хийхгүй. Хэрвээ хэн нэгэн тэдэнтэй хамтарч ажиллах юм бол надтай дайсан болно гэсэн үг.

Чэнзэ: Энэ эмэгтэй бол миний сүйт бүсгүй. Харин хажууд байгаа хүү бол миний хүү юм. Өнөөдрийн гэр бүлээ хүлээн зөвшөөрөх найрыг би түүнд зориулж байна.

Зочид: Баяр хүргэе, Гу ноён. Тэр үнэхээр Гу ноён-гийн сүйт бүсгүй мөн байна. Үнэхээр гайхалтай хосууд байна.

Чэнзэ: Тэр хоёрыг чирч гарга!

Эм: Гу ноён, би үнэхээр буруугаа ойлгосон.

Эм 2: Гу ноён, гуйя надад дахиад нэг боломж олгооч!

Эмээ: Ванчин руу очиж энд зогс хахаха.

Шя Шуан: Аав ээж хоёр маань үнэхээр сайхан харагдаж байна.

Эмээ: Шя Шуанг маань яаж ингэж гоё ярьж чаддаг байна аа? Тэд үнэхээр сайхан зохицож байна. Хахаха! Одоо би найр эхэлснийг зарлаж байна. Дураараа идэж ууцгаагаарай.

Жу ах: Хатагтай, залуу хатагтай, эзэнтээн, наашаа ойртоорой. Нэг, хоёр, гурав... бяслаг!

 

 

Back to episodes Go home