Сон Жинвү: Бүх өвчнийг эдгээж чадах хэрэгсэл үү? Энэ бэлдмэл байвал ээжийн өвчнийг эдгээж чадаж магадгүй. Амьдралын бэлдмэл гурван орцтой... Аль нь ч байхгүй бас хаана байгааг нь мэдэхгүй. Тэгсэн ч гэсэн одоогийн байдлаараа тэр цамхаг руу орох нь амиа хорлож байгаатай адил. Түвшингээ улам дээшлүүлэх хэрэгтэй... Хүчтэй болох хэрэгтэй.
Ёо Жинхо: Зөвшөөрөх юм уу?
Сон Жинвү: Нөхцөл өөрчлөгдсөн. Чиний хэлсэн 19 с зэрэглэлийн дайралтыг хүлээж авъя.
Ёо Жинхо: За!
Сон Жинвү: Нэг нөхцөлтэй.
Ёо Жинхо: За, юу ч байсан болно.
Сон Жинвү: Чи бид хоёр хоёулаа л орно.
Ёо Жинхо: Та бид хоёр хоёулаа л С зэрэглэлийн гянданг цэвэрлэх юм уу?
Сон Жинвү: Тийм ээ.
Ёо Жинхо: Гэхдээ С зэрэглэлийн хаалганд ороход 8 хүнтэй баг хэрэгтэй.
Сон Жинвү: Хүнээ дүүргэх гэж хүн хөлсөлнө. Хванг Дунгсукын аргатай адилхан.
Ёо Жинхо: Эрсдэлтэй биш гэж үү?
Сон Жинвү: Бодоод үз... Хэрэв бид хоёулаа байвал ямар ч осолгүйгээр 19 дайралтаа хийж чадна. Арван есөн дайралтыг ямар ч гэмтэлгүйгээр гүйцэтгэх чадвартай дайралтын баг... Аавдаа хүчээ харуулах яг тохирсон зүйл биш үү?
Ёо Жинхо: Ойлгож байна. Тэгцгээе, ах аа. Гишүүд болон хаалгыг би зохицуулъя.
Ча Хэ Ин: Тэгээд юугаар туслах вэ?
Эр2: Гайхалтай. Аргагүй л S зэрэглэлийн ангууч. Ярих зөв цагаа хүлээж байлаа... Бэлтгэл дунд тань саад болсонд уучлаарай. Энэ бол миний нэрийн хуудас.
Ёо Мёнхан: Хаалга гарч ирснээс хойш хоёр зуун, ертөнц маш хурдацтай өөрчлөгдөж байна. Дэд бүтэц, эдийн засаг, хэвлэл мэдээлэл, улс төр хүртэл... Олон зүйлийг гяндан өөрчилсөн. Тэр дундаа хүн бүрийн амьдралын үндэс болсон манай дэд бүтэц, гяндангийн нөөцгүйгээр цаашид ажиллах боломжгүй. Манай дэлхийн хувьд эдгээр амин чухал нөөцийг олж авах чадвартай цорын ганц хүмүүс бол ангуучид. Тэр ангуучдыг ажиглаж байдаг нь төрийн байгууллага болох Ангуучдын холбоо. Холбоо нь сэргээгдсэн ангуучдыг авчирч зэрэглэлийг нь үнэлж бүртгээд, хяналт тавьдаг. Тэд дуудлага худалдаанд ордоггүй хаалгыг хянадаг, гяндангийн эвдрэлийг бас зохицуулна. Гэхдээ холбоо төрийг чиг үүргээс өөр юу ч биш. Гяндангийн эдгээр чухал нөөцийн дийлэх хувийг бүлгэм гэгдэх ангуучдыг хөлсөлж буй бизнесүүд цуглуулдаг. Бүлгэмүүд гяндангаас цуглуулсан нөөцөөрөө асар их хөрөнгөжсөн. Тэдний дунд, Ангуучдын бүлгэм, Цагаан барын бүлгэм, Үхлийн бурхны бүлгэм, Алдрын бүлгэм, Хүлэгт баатрын бүлгэмүүд нь улсын хамгийн том таван бүлгэм. Тэд гяндантай холбоотой ашиг нарыг монополчлох эрхтэй. Бас ийм нөхцөл байдлыг хүлээн зөвшөөрөөд хойш суугаад байж чадахгүй. Ялангуяа эдгээр нөөц нь өдөр тутмын амьдралд хэр чухал болохыг авч үзэхэд. Нөөцүүдийг хэсэг бүлэг хөлсний цэргүүдэд үлдээх нь боломжгүй. Бид энэ улсад маш их хувь нэмэр оруулсан. Тиймээс үүнийг зохицуулах нь бас бидний үүрэг. Энэ бүлгэмийг байгуулах нь бидний зорилгод хүрэхэд маш чухал.
Ёо Жинхо: За. Тийм байж болох ч S зэрэглэлийн ангуучийг хөлсөлж ахыг хамтын удирдагч болгох нь эрсдэл өндөртэй. Гэхдээ одоогийн надад бол.
Сон Жинвү: Илүү юм одоо тооцогдохгүй юу? Яах аргагүй саяхан авсан нууц даалгаврын хараалтай санамсаргүй шагналын хайрцгийг одоо авах боломжгүй бололтой. Чөтгөрийн цамхгийн түлхүүртэй адил үнэ цэнтэй зүйл гарч ирнэ гэж найдсан юм сан. Хүлээ. Энгийн санамсаргүй шагналын хайрцгаас ч бас өмнөх шиг жишээ гяндангийн түлхүүр гарч ирэх боломжтой. Үгүй юу? Чадвар минь ийм дээшилсэн юм чинь, 3 оноо тийм их өөрчлөлт авчрахгүй биз. Би түвшингээ илүү үр дүнтэй нэммээр байна, гэхдээ С зэрэглэлийн гянданг Жинхо олохыг хүлээнэ. Хүлээ, шийтгэлийн хэсэг! Хэрэв тэр мангасуудтай тулалдах юм бол... Үгүй ээ. Тэр үеэс илүү амархан зугтах байх, гэхдээ ялах тал дээр бол? Бас туршлагын оноо авна гэсэн баталгаа байхгүй. D зэрэглэлийн хаалга дээр ангуучид хэрэгтэй байна аа? Ангуучдын холбоо дайралтын баг бүрдүүлж байна. Тэгэхээр би ганцаараа тулалдаж чадахгүй гэсэн үг. Татгалзах уу? Юу ч хийхгүй байснаас дээр үү? Уур хүрмээр юм.
Сурагч эр: Яах аргагүй багшийг барахгүй нь.
Сон Чиюүл: Арай ялагдах болоогүй байна шүү.
Сурагч эр: Гэхдээ харамсмаар юм. Бүрэн хүч чадалтай тантай тулалдмаар байсан юм.
Сон Чиюүл: Дахиад л энэ үү? Гараа алдаад хэдэн сар болж байна шүү дээ. Яаралтай дуудлага уу? Бага зэрэглэлийн ангуучид ийм дуудлага авах нь элбэг.
Сурагч эр: Багш үнэхээр тэтгэвэртээ гарахгүй юм уу?
Сон Чиюүл: Тэтгэвэр ээ? Тийм шүү. Нэг гараа алдсан хөгшин би ядаргаа болохоос цаашгүй байх.
Сурагч эр: Тийм биш ээ.
Сон Чиюүл: Гэхдээ гараа алдсан ч гэсэн амьд үлдсэн. Өмнөх үеэ бодвол муудсан ч, үлдсэн амьдралаа олон нийтийн аюулгүй байдалд зориулмаар байна.
Ким Саншик: Дараагийн дайралттай болчихлоо.
Ким эхнэр: Хонгор минь... Одоо ангууч хийхээ больсон нь дээр биш үү?
Ким Саншик: Дахиад л уу?
Ким эхнэр: Гэхдээ аюултай шүү дээ. Саяхны дайралт дээр бас зөндөө хүн нас барж, чи арай гэж л амьд үлдсэн биз дээ?
Ким Саншик: Тийм ээ.
Хүүхэд: Аав аа! Өргөөрэй.
Ким Саншик: Гэхдээ, дараа жилээс Юнжи цэцэрлэгт орно, Юнха ч бас дунд сургуульд орно. Мөнгө хэрэгтэй биз дээ?
Ким эхнэр: Тийм л дээ.
Ким Саншик: Зүгээр дээ. Холбоо аюултай гяндан руу бидэн шиг доод зэрэглэлийн ангуучдыг дуудахгүй. Тэр үе зүгээр онцгой байсан төдий.
Ким эхнэр: Тийм дээ. Дэмий зүйл хэлсэнд уучлаарай.
Ким Саншик: Зүгээр дээ.
Ким эхнэр: Болгоомжтой байгаарай за юу?
Ким Саншик: Тийм ээ! Хайртай шүү.
Хүүхэд: Аав аа?
Ким Саншик: За? Юу болсон бэ?
Хүүхэд: Аав, хүчтэй юм уу?
Ким Саншик: Тийм ээ! Аав нь аймаар мангасуудыг ялж чаддаг.
Хүүхэд: Хөөх! Хүчтэй юм!
Бэк Юнхо: Үнэхээр хийх шив.
Чой Жо Ин: Юу яриад байгаа юм?
Бэк Юнхо: Ярилцлага гээд дэмий цаг үрсэн юманд хүн оруулаад.
Чой Жо Ин: Үзэж амжсан шүү. Чи нэлээн дажгүй сэтгэгдэл үлдээсэн байна лээ. Чиний хариултыг маш сайхан хүлээж авсан.
Бэк Юнхо: Чиний магтаалыг авах гэж ирсэн юм биш. Анхнаасаа тэр ажил чинийх байсан байлгүй.
Чой Жо Ин: Гэхдээ Го захиралд тавьсан санал нь ажилдаа үнэнч, мундаг зан чанартай, авьяаслаг ангуучид зориулсан гэсэн байсан. Над шиг сонсогдож байна уу?
Бэк Юнхо: Ядаж чи өөрийгөө ямар бүдүүлэг хүн бэ гэдгийг ойлгосон байх. За яах вэ! Тэгээд юу юм? Надаар ингэж үглүүлэх гэж зүгээр дуудаагүй биз дээ?
Чой Жо Ин: Чамд мэдэгдэх хэрэгтэй гэж бодсон юм. Ёожин барилгын компани бүлгэмээ байгуулах гээд хөдөлж эхэлсэн байна.
Бэк Юнхо: Мэднэ ээ. Тэд нууцаар хөдөлж байгаа бололтой. Манай бүлгэмээс хүртэл хүн авах гээд байгаа гэсэн цуу яриа байгаа.
Чой Жо Ин: Тэрийг аль хэдийн мэдэж байсан бол цагийг чинь дэмий үрж дээ.
Бэк Юнхо: Чи угаасаа иймэрхүү зүйлийг мэдэж байсан биз дээ? Шууд яриандаа орж болох уу? Дахиад нэг удаа асууя. Энэ удаа юу юм?
Жүхи ээж: Чи сүүлийн үед залгаагүй. Сайн сууж байгаа юу?
Ли Жүхи: Тийм ээ.
Жүхи ээж: Ажил чинь яаж байна?
Ли Жүхи: Зүгээр ээ.
Жүхи ээж: Чи угаасаа л аймхай хүүхэд байсан. Үнэхээр ангууч байж чадаж байгаа юм уу? B зэрэглэл биз дээ? Тийм бол ихэнх хүмүүс л тиймэрхүү хүчтэй биз, чи тэдэнд саад болохгүй байна уу? Гэртээ ирээд гэрийнхээ бизнест тусал. Аав чинь санаа зовж байна.
Ли Жүхи: Дураараа хүний амьдралд битгий оролцоод бай. Би өөрийнхөө амьдралыг өөрөө шийднэ, тийм болохоор зүгээр орхи!
Жүхи ээж: Юу яриад байгаа юм?
Ли Жүхи: Саад болох уу? Гэхдээ... Дахиад жоохон хичээмээр байна.
Бичиг: Ангуучдын холбоо: Яаралтай - D зэрэглэлийн хаалганд оролцох хүсэлт
Ча Хэ Ин: Өршөөгөөрэй.
Чой Жо Ин: Юу болсон бэ, Ча Ха Ин ангууч аа?
Ча Хэ Ин: Сая бэлтгэл хийж байхад Ёожин барилгын компанийн хүн ирсэн. Танд мэдэгдье гэж бодоод. Шинэ бүлгэм нээх гээд намайг бүлгэмийн мастераа болгомоор байна гэсэн.
Чой Жо Ин: Надад ингэж хэлсэн юм чинь татгалзсан гэсэн үг биз дээ?
Ча Хэ Ин: Тийм ээ, татгалзсан.
Чой Жо Ин: Ашгүй дээ, бас хэлсэнд баярлалаа.
Ча Хэ Ин: Юу ч биш ээ. Өө тийм... Би орж ирэхээсээ өмнө Бэк захирлыг харсан. Юу ярьж байсан юм?
Чой Жо Ин: Чи Чэжү арлын талаар юу гэж бодож байна?
Бэк Юнхо: Чэжү арал аа? Юу гэж?
Чой Жо Ин: Дайралт бүтэлгүйтсэн үеэс хойш тэр арлыг хаасан, одоо бол хааяа нэг эргийн хайгуул хийдэг. Мөн олон нийт аливаа өөрчлөлтийн талаар жил бүр нэг удаа мэдээлэл авдаг. Хүмүүс айдсын хамт тэр арлын талаар мартах гэж хичээж байгаа.
Бэк Юнхо: Тийм ээ, тэр чинь аргагүй биз дээ?
Чой Жо Ин: Гэхдээ хаалга хэр энгийн зүйл болсон ч байсан, эсвэл намайг хүн төрөлхтний "хамгийн агуу зэвсэг" гэж магтсан ч бай. Би тэр арлын талаар болон тэнд болсон зүйлсийн талаар мартаж чадахгүй. Би ойрын ирээдүйд тэр арлыг дахин цэвэрлэх гэж оролдох болно. Тэр үед чи ижилхэн зүйл бодож байхгүй бол болохгүй. Бид илүү хүчтэй болж, хамтрагчид цуглуулж, олон нийтийн санаа бодлыг хөдөлгөх ёстой.
Бэк Юнхо: Тийм ч учраас чи ярилцлагыг зохион байгуулж, шинэ ангуучдыг бэлтгэж байгаа.
Чой Жо Ин: Чамд ч бас тэр арал дээр үлдээсэн зүйл байгаа биз дээ?
Бэк Юнхо: Юнсок... Бёнгу...
Эр1: Гуйж байна тэднийг... Алж өгөөч.
Сон Жинвү: Би явлаа.
Сон Жина: Амралтын өдөр байтал дахиад ажилтай юм уу? Сүүлийн үед завгүй байна шүү.
Сон Жинвү: Тийм ээ.
Сон Жина: Өмнөхөн хаалга бүрийн дараа бэртэл аваад амардаг хүн байсан байж. Бэлтгэлийн үр дүн үү?
Сон Жинвү: Тийм байх. Юу ч гэсэн одоо тогтвортой амьдрах боломжтой болсон. Сайн зүйл биз дээ?
Сон Жина: Тийм дээ. Хүлээ, ах аа! Юмаа авахгүй юм уу?
Сон Жинвү: Зүгээр дээ. Явчхаад ирье.
Сон Жина: Хүлээ... Дэлгүүр явах гэж байгаа юм биш шүү дээ.
Сон Чиюүл: Биеийн чадвар нээгдээгүй болохоор миний сэлэм мангасуудын эсрэг үйлчлэхгүй. Олон жил сайжруулж ирсэн тулааны чадвар минь гяндан дотор хэрэгцээгүй. Над шиг сэлэмчин ид шидэд төвлөрсөн хүчийг олж авсан нь бас нэг хувь тавилан. Гэхдээ үүнд ямар нэг шалтгаан байгаа байх. Чи?
Сон Жинвү: Сон-сан?
Сон Чиюүл: Арай үгүй байлгүй гэж бодсон чинь. Сон-күн биш үү?
Сон Жинвү: Уулзалгүй удаж.
Сон Чиюүл: Ийм газар дахиад уулзах гэж. Тэгсэн ч гэсэн тэр жоохон хүүхэд хаачсан бэ? Хэдэн сарын дотор хүн ингэж өөрчлөгдөх юм уу? Бас... Хөлөө алдаагүй билүү?
Сон Жинвү: Эмнэлэгт сэрсэн чинь эдгэсэн байсан.
Сон Чиюүл: Ойлголоо! Чамайг очиж авах гэсэн ангуучид дотор дээд зэрэглэлийн эмчлэгч байсан бололтой! Юу ч гэсэн чам шиг залуу хүүг эдгэснийг хараад баяртай байна.
Сон Жинвү: Баярлалаа. Гэхдээ Сон-сан таны гар...
Сон Чиюүл: Би бэртлээ аваад хэт удчихсан байсан бололтой байсан. Гэхдээ хамаагүй ээ. Бас чамайг амьд гэдгийг холбооны хүнээс сонссон. Ингэж уулзаж байгаадаа баяртай байна.
Сон Жинвү: Сон-сан энд юу хийж байгаа юм?
Сон Чиюүл: Холбоо дуудсан болохоор л, яаралтай юм шиг байсан.
Сон Жинвү: Та ч бас уу?
Сон Чиюүл: Ямар тохиолдол вэ. Тэр үеийн гишүүд уулзах гэж.
Ли Жүхи: Жинвү-сан?
Сон Жинвү: Жүхи-сан... Бас... Ким-сан болон Кан-сан.
Сон Чиюүл: Аргагүй дээ. Тэр өдөр бид Сон-күнг золиосолж тэр газраас зугтсан. Над руу сэлмээ далайсан Ким уулзахаас ичиж байгаа нь аргагүй. Тэгсэн ч гэсэн... Тэр үеэс амьд үлдсэн 5 хүн ингэж уулзлаа. Тэгвэл...
Ли Жүхи: Жинвү-сан мөн биз дээ? Өөр хүн шиг л харагдаж байна.
Сон Жинвү: Тийм ээ, удсан байна.
Ли Жүхи: Зөндөө өндөр болж, бас хөл чинь... Яах аргагүй эргэх гээд очих үед зүгээр болсон байж.
Сон Жинвү: Эргэсэн юм уу?
Хоригдол A: Тийм ээ! Манай багт эмэгтэй хүн байна шүү дээ. Яасан бэ, хонгор минь? Та хоёр хосууд юм уу? Бидэнтэй тоглооч...
Кан Тэшик: Амаа тат. Амралт зугаалга биш шүү.
Холбоо эм: За энгийн ангуучдад байдлыг хэлэх болохоор ийшээ явна уу.
Сон Чиюүл: Энд юу болоод байна?
Холбоо эм: Эдгээр хүмүүс бол өнөөдөр та бүхэнтэй нэгдэх хоригдол ангуучид.
Сон Чиюүл: Орлосон ангуучид аа? Гэмт хэрэгтнүүдтэй нэг дор тулалдах юм уу?
Холбоо эм: Тэд ялтай ангуучид байж болох ч ялаа хөнгөлөх гэж ирсэн болохоор асуудал гаргахгүй байх. Энэ хавийн ангуучид дүрвэсэн болохоор орон тоо хомс байгаа юм. Ойлгоно гэж найдаж байна.
Сон Чиюүл: Юу болох нь энэ вэ...
Холбоо эм: Энэ удаа ангуучдын холбооны ахлах Кан Тэшик дагалдан явах болно. Тэр B зэрэглэл болохоор ямар нэг муу зүйл болбол С зэрэглэлийн 3 хэрэгтнийг бол амархан зохицуулж чадна. Тийм болохоор санаа бүү зов.
Сон Жинвү: Жоохон эвгүй л юм. Жүхи-сан дайралтад оролцох хэрэггүй.
Ли Жүхи: Жинвү-сан?
Сон Жинвү: Би орно.
Ли Жүхи: Тэгвэл би ч бас.
Сон Жинвү: Ойлголоо.
Хоригдол B: Эрх чөлөөтэй байх гоё байна шүү.
Хоригдол C: Бид боол биш байтал. Ингэж харьцаж болох юм уу?
Кан Тэшик: Дуугүй бай. Та нар бол гэмт хэрэгтнүүд. Жоохон буруу зүйл хийвэл юу болохыг мэднэ биз дээ? Ангуучдын холбооны хяналтын багийн байцаагч Кан Тэшик. Тэднийг би хариуцах болохоор санаа бүү зов. Энэ удаагийн дайралтыг хэн ахлах юм?
Сон Чиюүл: Сон-күн... Би ахалбал зүгээр үү?
Сон Жинвү: Тийм ээ.
Сон Чиюүл: Боломж өгч байгаад баярлалаа.
Сон Жинвү: Сон-сан?
Сон Чиюүл: Тэр өдөр надаас болж 7 хүн нас барсан. Хүн бүрийг хамгаалж чадаагүйн миний хариуцлага их. Гэхдээ... Чиний ачаар бид зургаа амьд үлдсэн. Тийм болохоор тэдний өмнөөс хамтад нь хэлье... Чин сэтгэлээсээ талархаж байна.
Сон Жинвү: Сон-сон толгойгоо өргө дөө.
Сон Чиюүл: Ким-күнд зүгээр үү, би ахлах юм бол?
Ким Саншик: Дураараа бол.
Сон Чиюүл: Тийм болохоор, би гяндан дээр ахалъя.
Кан Тэшик: Ойлголоо. Тэгвэл явцгаая.
Сон Чиюүл: За орцгоох уу даа... Гяндан руу.
Бичиг: Чи чадвараа нууж байж
Back to episodes Go home